بکشید بالا!
بکشید!
بکشید بالا!
در طول جنگ جهانی دوم،
ارتش امپراتوری ژاپن وارد آسیا-اقیانوسیه شد.
دولت تایلند به ژاپنی‌ها اجازه داد که راه‌آهنی بسازند
از تایلند به برمه
برای انتقال نیروها و سلاح‌ها.
رئیس، ما ارتباطمان را با سربازانی که برای بازگرداندن زندانیان فرستاده بودیم، از دست دادیم.
بسیار خب.
آن‌ها را برگردانید، به هر قیمتی که شده.
بله، قربان.
- چه کار باید بکنیم. کمک کنید! - بله.
فرمانده.
چرا عملیات ساخت‌وساز در منطقه شما اینقدر کند پیش می‌رود؟
مرا ببخشید، فرمانده.
ما با کمبود نیروی کار مواجه هستیم.
من تعدادی از بومی‌ها را برای کمک به کار گرفته‌ام.
مجبورشان کنید سخت‌تر کار کنند.
شبانه‌روزی، روز و شب.
اما من آن‌ها را تا آخرین حد توانشان به کار گرفته‌ام.
آن مردها دارند وقت تلف می‌کنند.
چرا کار نمی‌کنند؟
اما قربان، وقت استراحتشان است...
دیگر به آن‌ها استراحت ندهید.
متوجه شدید؟
بله قربان.
فرمانده،
اجازه می‌خواهم که آدم های بیشتری را بیاورم، قربان.
حتماً یکی از خوب‌هایشان را برای من نگه دار.
بله قربان.
برگردید به ویلا!
ارتش ژاپن به من مأموریت داده است
که بر ساخت راه‌آهن
در مرز تایلند به برمه نظارت کنم.
بجنبید! به کار ادامه دهید!
ما به نیروی کار زیادی برای این پروژه نیاز داریم.
کارگران ما عمدتاً اسرای جنگی
و بومیان محلی هستند که در طول مرز زندگی می‌کنند.
احمق‌ها!
- صبر کن! - زود باش!
داری تنبلی می‌کنی؟
بلند شو!
آدم تنبل!
مشغول کار شو!
بلند شو!
عجله کن! صبر کن...
تندتر!
درست انجامش بده!
عجله کن! عجله کن!
اما یکی از قبایل بومی از همکاری خودداری کرد
و خودشان را دشمن ما اعلام کردند.
همه آن‌ها را دستگیر کنید.
بنابراین، فرمانده ناکامورا به روستایشان حمله کرد
و آن‌ها را مجبور کرد برای ما کار کنند.
- پیدایشان کنید! نگذارید فرار کنند! - کجا هستند؟
رهبر آن‌ها، نورتونگ، موفق به فرار شد.
بروید پیدایشان کنید!
از آن زمان،
نورتون بارها مخفیانه وارد اردوگاه ما شده
و تعدادی از زندانیان ما را آزاد کرده است.
نورتون یک ناراضی خطرناک است
که می‌خواهیم دستگیرش کنید، چه زنده و چه مرده.
- بکشیدش! - بله!
چه خبر شده؟
به حرکت ادامه دهید!
قربان، نمی‌توانیم!
لعنتی!
عوضی!
بمیر!
آن لعنتی دیگر چیست؟
سربازانی که فرستادیم ناپدید شدند.
محلی‌ها از اهریمنی پلید می‌گویند که در کوه‌ها ساکن است،
چیزی شبیه به هیولایی در فولکلور ژاپنی
که «اوموکاده» نامیده می‌شود.
رئیس،
ما می‌خواهیم کار را رها کنیم.
شما قرارداد دارید.
نمی‌توانید بروید.
برگردید سر کار.
صبح بخیر قربان.
صبح بخیر، آکیرا-سان.
سیگار می‌کشی؟
من سیگار نمی‌کشم.
کاری از دست من برمی‌آید؟
کارگر بیشتری نیاز دارم.
من تمام اهالی این استان را جمع کرده‌ام.
اگر بیشتر می‌خواهید، باید از استان دیگری بیاورم،
و این هزینه بیشتری دارد.
مشکلی نیست.
با کمال میل پرداخت می‌کنم.
چند روزی به من فرصت بدهید.
به شما می‌سپارمش، بونچو-سان.
باعث افتخار من است، قربان.
بزن بریم.
- این کیست؟ - هی.
یک دختر جدید.
باید بره پیش فرمانده.
خیلی خب.
آن دختر کجاست؟
طبقه بالا، قربان.
تو به سزای کارت می‌رسی.
فرمانده.
ما-او.
آن دختر را از کجا پیدا کردی؟
او برای کار آمده بود.
من هیچ چیزی درباره گذشته‌اش نمی‌دانستم.
هرگز فکر نمی‌کردم بتواند چنین کار شنیعی انجام دهد.
من هیچ ارتباطی با او ندارم.
به من بگو کجا پیدایش کردی!
رنجا، بس کن!
نه!
کافی است.
رئیس!
یک زندانی فرار کرده است.
یک سرباز بریتانیایی.
رمز عبور.
دنبالم بیا.
این مرد سفیدپوست کیست؟
چرا باید به او کمک کنیم؟
او افسری از نیروهای ماست.
نمی‌توانیم بگذاریم اینجا بمیرد.
هی، سانور.
هی!
هی! کلک آماده است؟
بله.
همان‌جا بمان!
اسلحه‌ات را زمین بگذار.
لطفاً قربان.
اگر بگذارید برویم،
تمام این پول را
- به شما می‌دهم. - من رشوه نمی‌گیرم.
مرا هم با خودتان ببرید.
این مأموریت من است.
تو بخشی از آن نیستی.
مطمئنی؟
دستمزدم.
سیگار مزخرف!
همین حالا منو با خودت ببر!
آدام، آذوقه رو بردار.
حرکت کن!
شاید نورتون کسیه که به فرار اونا کمک می‌کنه.
به نیروهای برمه‌ای بی‌سیم بزن که راهشون رو سد کنن و دستگیرشون کنن.
این فکر درخشانته؟
این وظیفه ماست.
خودمون باید تمومش کنیم.
بله قربان. متاسفم.
یک سیگار غربی؟
مجبوریم از این معدن عبور کنیم.
آیا تا خود برمه ادامه داره؟
این معدن در زمان پدرم حفر شد،
اما وقتی جنگ شروع شد تعطیلش کردن.
قبلاً تا تهش رفتی؟
چرا اینقدر مطمئنی که ما رو به برمه می‌رسونه؟
پدرم اینجا کار می‌کرد.
پس چرا اون اینجا نیست که راهنمایی‌مون کنه؟
وحشت نکن.
پدرم برایم نقشه‌ای کشیده است.
می‌توانم شما را از آن عبور دهم.
بیایید اینجا توقف کنیم تا غذا بخوریم،
و بعد ادامه می‌دهیم.
دیگر نگذار دوباره چهره‌ات را ببینم.
بمیر!
آن‌ها را نکشید.
منتظر چه هستید؟
اول باید از آن‌ها بازجویی کنم
تا بفهمم چه کسی پشت این ماجراست.
آن‌ها را بگیرید.
تو!
بونچو.
تو به من خیانت کردی.
پنج نفر بودند.
آن دو نفر دیگر کجا هستند؟
- دنبالشان بروید. - چشم.
اوتا، ایتو.
با من بیایید.
بسیار خب.
این دو تا رو ببندید.
چشم.
تکون نخور.
ثابت بمون.
سانور.
رنجا!
پیداشون کردی؟
نه.
اگه نمی‌تونی پیداشون کنی، همین‌جا بمون!
پیداشون کنید.
چشم.
بریم.
لعنتی!
نگاه کن!
لعنت به این شانس!
لعنتی!
عقب‌نشینی کنید!
ساتو!
ایتو!
اوتا!
اوتا.
من دوام نمی‌آورم.
حالت خوب خواهد شد.
موفق باشی.
زنده باد...
امپراتور.
کمک.
کمکم کن.
لطفاً.
داری چه کار می‌کنی؟
کمک.
کمکم کن.
این کار را نکن!
لعنت به تو!
ساتو!
ساتو.
تو می‌دانستی، مگر نه؟
تو می‌دانستی که هواپیماهای متفقین قرار است این غار را بمباران کنند.
باید از من تشکر کنی.
من جانت را نجات دادم.
اگر در اردوگاه بودی، تکه‌تکه می‌شدی.
عوضی!
تو هیچ فرقی با من نداری.
گفتی که دوست ما هستی، اما به مردم تایلند خیانت کردی!
اما به‌زودی این جنگ لعنتی را می‌بازی!
نه! ما نمی‌بازیم!
وقتی راه‌آهن کامل شود،
ژاپن پیروز خواهد شد!
راه‌آهن تو توسط بمب‌ها از بین رفته است.
شما جنایتکاران جنگی هستید.
شما پیروز نیستید!
تامائورا!
متاسفم.
ساتو.
چه بلایی سر ساتو اومد؟
ساتو.
- صبر کن، این... - ساتو...
باید بریم.
حتماً بمب‌افکن‌های سفیدپوست‌هاست.
- سانور. - چی؟
می‌دونستی قراره اینجا رو بمباران کنن؟
نمی‌دونستم.
بونچو فقط من رو استخدام کرد که اون زندانی سفیدپوست رو ببرم.
حتماً صبر کردن تا اون در امان باشه بعد حمله کردن.
اما چرا فقط یک نفر رو نجات دادن؟
این دستور بونچو بود.
بقیه برای ما اهمیتی ندارن.
این عوضی برای ژاپنی‌ها کار می‌کنه.
سانور، تو به من خیانت کردی!
گردنبند.
گردنبند!
سانور.
ساتو!
رئیس،
اگر جنگ را ببازیم،
آیا انتخابی جز خودکشی داریم؟
رئیس، همسر و فرزندم چطور زندگی کنند؟
روحیه‌ات را حفظ کن.
ما قرار نیست ببازیم.
سنگ‌ها تمام خروجی‌ها را مسدود کرده‌اند.
باید راه خروج دیگری پیدا کنیم.
چشم، قربان.
رئیس، یک فکری دارم.
بیایید با این دینامیت‌ها راهی برای خروج باز کنیم.
نمی‌توانیم این کار را بکنیم،
وگرنه عاقبتمان مثل اوتا می‌شود.
اوتا...
چه بلایی سرش آمد؟
اوتا...
- اوتا. - تامورا!
اوتا!
- اوتا! - آرام باش، تامورا.
اوتا!
این دیگر چه کوفتی است؟
اوتا کجاست؟
لعنتی!
سانور. داری چه کار می‌کنی؟
می‌روم پایین تا گردنبند را بردارم.
صبر کن.
کدام گردنبند؟
پدرم آن را برایم ساخته بود.
سانور.
من می‌روم.
سانور.
این را نگه دار.
سانور!
پیدایش کردم.
چه کسی آنجاست؟
تو کی هستی؟
تیرم تموم شد.
چه چیزی راوی را به آن موجود تبدیل کرد؟
شاید این همان بلایی است که سر معدنچی‌های ناپدید شده آمده.
قبلاً چیزی در این مورد شنیدی؟
پدرم برایم تعریف کرد.
چرا پدرت نیامد؟
او ناپدید شده
از آخرین باری که زندانی‌ها را فراری داد.
اما من باور دارم که او هنوز زنده است.
آرام باش، منم!
لعنتی، بونچو است.
لعنتی، این بونچو نیست.
نشانه بگیر!
بایست!
حالت خوب است؟
باید برویم.
چرا طرف ژاپنی‌ها را گرفتی؟
وقتی مالاریا گرفته بودم، آکیرا نجاتم داد.
بعد از من خواست که برایش کار کنم.
اما آن‌ها روستای ما را با خاک یکسان کردند.
هیچ احساسی نداری؟
رنجا، تو زمان زیادی رو با ژاپنی‌ها گذروندی
و تبدیل به یکی از اون‌ها شدی.
من...
طرف تو هستم، سانور.
این چیه؟ باید چیز مهمی باشه.
شاید پوست‌اندازی یه خزنده باشه.
اوموکاده...
اونجا نور هست.
سانور...
تکون نخور.
اوموکاده یه هیولا در فولکلور ژاپنیه.
اون توی بدن حیوانات یا انسان‌ها پنهان می‌شه.
باید از اینجا بریم بیرون.
بعداً حرف می‌زنیم.
- رنجا. - مواظب باشید، قربان.
اون موجود داخل بدنشه.
چرا اون کار رو کردی؟
افسانه‌ها میگن که
مالیدن بزاق روی تیغه باعث میشه بتونه هیولا رو ببره.
- بیا. - صبر کن.
اوموکاده از آتش می‌ترسد.
اما او یک مشعل در دست دارد.
کجا بودی؟
می‌دانی که ورودی غار مسدود شده است؟
می‌دانم.
دنبال راه خروج می‌گردم.
بونچو کجاست؟
سانور.
رنجا.
- رنجا! - هی!
سانور.
بایست!
رنجا.
مراقب باش.
ها؟
نورتونگ.
استاد...
این را می‌شناسی؟
داری چه کار می‌کنی؟
در آن بدم، تا هر وقت گم شدی
به سراغت بیایم.
بسیار خب.
سانور...
فرار کن!
- رئیس، فرار کن! - آره.
استاد.
چرا اینجایی؟
داشتم به فرار زندانی کمک می‌کردم
که هیولا ناگهان ظاهر شد و همه را کشت.
خوشبختانه داخل حفره‌ای میان صخره‌ها افتادم.
آنقدر بزرگ بود که نمی‌توانست داخل بیاید.
این‌طور بود که زنده ماندم.
آن را از کجا آوردی؟
پیدایش کردم.
حتماً سانور آن را انداخته است.
دخترم اینجاست؟
بله، استاد.
اما...
هیچ ایده‌ای ندارم که الان کجاست.
آن پیرمردِ عجیب، چرا از دیدن ما این‌قدر عصبانی شد؟
یونیفرم ما در این اطراف خیلی محبوب نیست.
پس باید آن را در بیاوریم؟
پوست‌اندازیِ هزارپای تابونگ‌پلوم.
آن را به بدنت بمال، تا فکر کند ما هم یکی از آن‌ها هستیم.
چیزی آنجا هست؟
رئیس،
اگر نتوانیم راه خروجی پیدا کنیم،
چه بلایی سرمان می‌آید؟
آن‌وقت همین‌جا می‌پوسیم.
در آن صورت، باید پیش رنجا برگردیم.
او حتماً ایده‌ای دارد.
فکر کنم همین‌طور است.
استاد، چقدر دیگر مانده؟
معدن در عمقِ زیرِ آب است.
باید از میان آن شیرجه بزنیم...
تا راه خروجی را پیدا کنیم.
پس چرا فرار نکردی؟
به آن سادگی که فکر می‌کنی نیست.
استاد.
سانور دور نیست.
استاد. بیایید برویم و سانور را پیدا کنیم.
این هزارپاها برده‌های تابونگ‌پلوم هستند.
آن‌ها گونه‌ای باستانی هستند که قرن‌هاست در اینجا زندگی می‌کنند.
آن‌قدر بزرگ و مرگبار که می‌توانند یک فیل را از پا درآورند.
نیش‌های سمی آن‌ها می‌تواند طعمه را ناتوان کند.
سپس آن‌ها به درون گوشت فلج‌شده نفوذ می‌کنند،
و طعمه‌شان را به هیولاهایی متحرک تبدیل می‌کنند
که در عوض به آن‌ها خدمت می‌کنند.
آیا آن‌ها آنجا هستند؟
آن جسدهایی که همین الان از کنارشان گذشتیم
زمانی معدنچیانی بودند که اینجا کار می‌کردند.
حالا دیگر معلوم نیست چه چیزی شده‌اند.
برخی از آن‌ها اسیر شده و خوراک بچه‌ها شده‌اند.
فکر می‌کنم
سانور هم باید به اینجا آورده شده باشد.
ملکه در حال بیرون آمدن از تخم است.
ما باید همین الان سانور را پیدا کنیم!
سانور!
خوشبختانه من روی شمشیر بزاق دهانم را مالیدم.
این‌ها دیگر چه کوفتی هستند؟
همان بلایی که سر بونچو آمد.
رئیس.
- بیایید ادامه بدهیم. - بله.
چه خبر شده!
تحمل کنید، قربان!
به حرکت ادامه دهید!
تامورا!
رئیس!
همسر و فرزندم...
لطفاً مراقب آن‌ها باشید.
رنجا.
پدر.
سانور.
همین الان بیا اینجا!
بیا بچه!
بلند شو!
عجله کن!
دنبالم بیا!
بدو!
عجله کن!
مراقب باش!
رنجا!
مراقب باش!
داره می‌ریزه!
رنجا!
بدو!
رنجا!
بدو!
سانور!
سانور.
- سانور. - سانور.
سانور.
سانور...
دیگر نمی‌خواهم چهره‌ات را ببینم.
مراقب باش!
همه وطن خود را دوست دارند و آماده‌اند که از آن محافظت کنند.
در برابر تعرض، باید تا پای مرگ بجنگیم
تا خانه‌ای را که عهد کرده‌ایم هرگز از دست ندهیم، نجات دهیم.
مانند اوموکاده که بدون هیچ ترسی از مرگ، می‌جنگد
تا از لانه‌اش محافظت کند.
اگر می‌توانستم انتخاب کنم،
هرگز نمی‌خواستم یک متعرض باشم.
اما در واقعیت،
من حق انتخابی نداشتم.
زنده باد... امپراتور.
پس از اینکه ژاپن جنگ را باخت،
من به عنوان اسیر جنگی دستگیر شدم.
اما آن اتفاق باعث شد احساس کنم
طعم آزادی.
آینده‌ای که زمانی تاریک بود، روشن‌تر شده است.
زخم‌هایی که همه ما
از جنگ برداشتیم، کم‌کم شروع به محو شدن می‌کنند.