‫بله هیرکا، گوش می‌کنم.
‫جنازه‌ی یه دختر جوان توی اوهری ‫پیدا شده. در نزدیکی لوووسیتسه.
‫ممکنه کار مدارد باشه.
‫خیلی‌خب، دارم می‌رم.
‫- مرسی. مختصات رو واست می‌فرستم. ‫- باشه.
‫وقتی لینهارتوا رسید بهم خبر بده.
‫زنه. حدودا بیست ساله، ‫زخم‌های بزرگی داره...
‫قفسه‌ی سینش شکافته شده، ‫اعضای بدنش یا آسیب دیدن و یا خارج شدن...
‫ولی ظاهرا کار یه تازه‌کار بوده.
‫می‌خواستم صبح‌بخیر بگم، ‫ولی به نظر صبح خوبی نیست.
‫چیزی همراهش هست که بشه شناساییش کرد؟
‫یه کوله‌پشتی پیدا کردیم، ‫ولی گوشی و مدارک همراهش نیست.
‫یه جاسوییچی هست که ‫روش حرف «ای» نوشته شده.
‫- از کی اینجاست؟ ‫- از دو روز بیشتر نیست.
‫کار مدارده؟ ممکنه کار اون بوده باشه.
‫خواهیم دید.
‫به نظر نمیاد ناخن‌هاش رو جویده باشه.
‫به نظرت از پل انداختنش؟
‫اگه از روی اون پل انداخته بودش...
‫جریان آب می‌بردش پایین‌تر.
‫هیچ اثری از کشیدن ‫جسد تا رودخانه نیست...
‫پس حتما از یه پلی انداختنش.
‫به نظر من از اون پل بالاتر انداختنش.
‫اونی که پیداش کرد کجاست؟
‫اونجاست. خیلی شلوغ می‌کنه.
‫مالکش چی؟
‫مارک جان، بازنشسته‌ی ناتوان. ‫شوکه شده.
‫اگه کار مدارد باشه خیلی زود تمومه.
‫اگه بوده باشه.
‫دوباره پرونده‌ی دخترهای گم‌شده رو بررسی ‫کردم. هیچکدومشون با این توضیحات جور نیست.
‫دوشنبه است، پس اول از ‫دبیرستان‌ها پرس‌وجو کن.
‫لاورا!
‫ایشون سرهنگ آدام بنش هستن. ‫سرهنگ لاورا لینهارتوا.
‫خوشوقتم سرهنگ لینهارتوا.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫به برنو منتقل شدم.
‫- شما دو تا هم رو می‌شناسید؟ ‫- آره.
‫- قبلا نامزد بودیم. ‫- توی مدرسه.
‫با هم مدرسه می‌رفتیم.
‫نمی‌خوای من اینجا باشم؟
‫نمی‌خوام زندگی خصوصیم ‫رو جلوی همه تعریف کنی.
‫مثلا وقتی که گفتم نامزد بودیم؟
‫آره. شخصیه. به کسی ربطی نداره.
‫چرا برنو رو نرک کردی؟
‫نمی‌دونم. به تغییر نیاز داشتم.
‫می‌تونی دقیق‌تر بگی؟
‫نه. شخصیه.
‫این رو بخون.
‫یه هفته طول می‌کشه بخونمش. ‫نمی‌شه یه خلاصه بهم بدی؟
‫هفته‌ی پیش جنازه‌ی یه دختر جوان ‫پیدا شد که زخم‌های بزرگی داشت.
‫مدارد مارکویچ رو دستگیر ‫کردیم که به قربانی علاقه داشت.
‫ازش اعتراف گرفتیم. عشق نافرجام.
‫و حالا یه دختر دیگه پیدا شده، ‫پنج کیلومتری اون اولی.
‫درسته. خب بیا بریم ازش بازجویی کنیم.
‫با هم روی این پرونده کار می‌کنیم...
‫ولی بعدش به سداج می‌گم ‫با یکی دیگه همکارت کنه.
‫این دختره رو می‌شناسی مارکویچ؟
‫خوب نگاه کن.
‫قضیه ربطی به من نداره.
‫من در مورد لوسی بهتون گفتم. ولی...
‫داشتی از روی پل رد ‫می‌شدی و این دختره رو دیدی.
‫چند کلمه با هم حرف زدید، ‫یه جورهایی ناراحتت کرده.
‫و تو کشتیش...
‫- مدارد، تا وقتی که بهمون نگی کجا... ‫- دو دختر توی یه هفته کشته شدن...
‫حتی پنج کیلومتر هم ‫با هم فاصله نداشتن.
‫و می‌خوای بهمون بگی قضیه ربطی به تو نداره؟
‫خیال کردی ما احمقیم؟
‫به خدا کار من نبوده.
‫مصاحبه رو به تعویق می‌اندازیم.
‫- برو بیرون. ‫- باشه.
‫خیال کردی الان حرف می‌زنه؟
‫- تو گفتی قتل‌ها دقیقا یکی بودن. ‫- یکی نبودن، مشابه بودن!
‫خیلی‌خب، شرمنده.
‫قرار نیست اینطوری کار کنیم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫حدسم اینه که عصر جمعه مرده.
‫ولی قطعا جایی که پیدا شده به قتل نرسیده.
‫جسد جابه‌جا شده.
‫پس اگه مدارد جمعه دستگیر شده، ‫کار اون نبوده.
‫شگفت‌انگیزه که دلیل مرگ زخم‌ها نبوده...
‫بلکه ضربه به سرش بوده. جمجمه خرد شده.
‫آثار خفه کردن داریم، بدنش خیلی کبودی داره.
‫یعنی یه نفر چسبیدش.
‫شاید از پشت سعی کرده خفه‌اش کنه.
‫اون مقاومت کرده و سرش رو کوبیده به زمین.
‫دقیقا. ظاهرا چندین بار کوبیده.
‫- حتما قوی بوده. ‫- نه واقعا.
‫دختره خیلی وزنش کم بوده.
‫کلی خرده چوب توی سرش، زیر ‫ناخن‌هاش و توی لباس‌هاش پیدا کردیم.
‫یعنی سر صحنه‌ی قتل کفپوش چوبی داشتیم.
‫این زخم‌ها مال بعد مرگش هستن، ‫یه سری سطحین و یه سری عمیق‌تر...
‫انگار که قاتل داشته مسیرش رو مشخص می‌کرده.
‫یعنی چی؟
‫اون سیستم گوارشیش رو در آورده.
‫حلق، مری، معده.
‫چرا خارجشون کرده؟
‫که محتواشون رو خالی کنه.
‫اعضای بدن رو با سفیدکننده تمیز کرده...
‫دهنش رو هم همینطور. ‫و دندان‌هاش رو مسواک زده.
‫دندان‌هاش رو مسواک زده؟
‫خیلی وقت نداریم، همه‌چیز تمیز بوده.
‫قبل این که مقتول رو بکشه دیدش.
‫ظاهرا برخوردی داشتن.
‫- اثرانگشت یه نفر روش پیدا شده. ‫- خب؟
‫متاسفانه با کسی توی منبع ‫و یا مظنون شما تطابق نداره.
‫پس قطعا کار مدارد نبوده.
‫بله هیرکا؟
‫بالاخره یکی گم شدن یه دختر رو گزارش کرده.
‫آنا پیتنروا، نوزده ساله، ‫توی لوووسیتسه زندگی می‌کنه.
‫خیلی‌خب، داریم میاییم. مختصات رو بفرست.
‫آنا پیتنروا.
‫آنا، با جاسوییچیش جور درمیاد دیگه؟
‫از کجا می‌دونی جاسوییچی داشته؟
‫توی عکس‌های پرونده بود.
‫اون قدری که فکر می‌کنی احمق نیستم.
‫- سلام. ‫- سلام. سرهنگ لینهارتوا. تحقیقات جنایی.
‫سلام، من خانم پیتنروا ‫هستم، بیایید داخل. اومدن!
‫ببخشید، من دستم بنده.
‫- آخرین بار کی دخترتون رو دیدید؟ ‫- همین‌جا.
‫مرسی. صبح جمعه، قبل این که بره مدرسه.
‫گفت آخرهفته یه کاری داره...
‫واسه همین فکر کردم قراره بره پیش مادرش.
‫واسه همین زودتر نگرانش نشدم.
‫و خب اون نوزده سالشه، دیگه بزرگ شده.
‫قبول کرده بودیم که می‌تونه ‫خونه‌ی دوست‌هاش بخوابه...
‫ولی باید بهمون خبر بده.
‫درسته، بهش شوکر هم داده بودیم.
‫از کی متوجه شدید که دخترتون گم شده؟
‫امروز صبح.
‫پسرم آلفرد، اون آخرهفته ‫پیش مادرش بود، امروز صبح...
‫اومد کتاب درسی‌هاش رو ببره ‫و پرسید که خواهرش کجاست.
‫خب آخرین نفری که دیدش کی بوده؟
‫احتمالا دوستش...
‫حدود ساعت دو بعد از ظهر ‫وقتی از مدرسه تعطیل شدن.
‫- اسمش چیه؟ ‫- ایوتا شوبرتوا.
‫نمی‌دونید دخترتون ممکنه بعدش کجا رفته باشه؟
‫می‌ره دانشکده هنر. من اونجا پیانو ‫تدریس می‌کنم. کلاس آواز می‌ره.
‫بله ولی نرفته. با دالیبور حرف زدم.
‫- دالیبور؟ ‫- دوستمون که مربی آوازشه.
‫- اسمش چیه؟ ‫- دالیبور شرماک.
‫این جاسوییچی دختر شماست؟
‫آره، اون... مال آنیکاست.
‫کی این کار رو باهاش کرده؟
‫در حال حاضر مشغول تحقیق هستیم.
‫می‌شه بدنش رو بهمون نشون بدید؟ ‫می‌خوام ببینمش.
‫دخترتون رو دو روز بعد مرگش پیدا کردیم.
‫دقیقا چه بلایی سرش اومده؟
‫به نظرمون بهتره جزئیات ‫رو به تدریج به شما بگیم.
‫ما والدینش هستیم، حق ‫داریم بدونیم که چی شده!
‫باور کنید که به نفع خودتونه. ‫می‌‌خواید یکم هوا بخورید؟
‫همراهم بیایید.
‫آقای پیتنر. می‌خوام چند ‫تا سوال ازتون بپرسم.
‫آنا دشمنی داشته؟
‫- نه تا جایی که من می‌دونم. ‫- دوست چطور؟
‫آره، محبوب بود. بهترین دوستش ایوتا بود.
‫شوبرتوا؟
‫خیلی صمیمی بودن. با الیور. کاسمن.
‫- چند ماه گذشته نامزد بودن. ‫- رابطشون چطور بود؟
‫به نظرم آنا خیلی راضی نبود. جوان بود.
‫- به مشکل خوردن؟ ‫- دائما بحث می‌کردن.
‫به نظرم پسره به دردش نمی‌خورد.
‫آنا می‌تونست آدم بهتری پیدا کنه.
‫بیشتر پیش پدرش بود تا شما؟
‫پیش من مجبور بود توی اتاق آلفرد زندگی کنه.
‫با والری چطور کنار می‌اومد؟
‫سعی می‌کرد، بخاطر پدرش. ‫نمی‌خواست اون رو از دست بده.
‫ولی به نظرم ازش خوشش نمی‌اومد.
‫قبل این که اون پیداش بشه ‫ما یه خانواده‌ی شاد بودیم.
‫اون خونه که با هونزا توش زندگی می‌کنه، ‫واسه ما ساخته بودش.
‫واسه من.
‫واسه آلفرد.
‫واسه آنا.
‫حالا دیگه همه‌چیز نابود شده.
‫با خانواده‌ی درجه یک مقتول ‫صحبت کردیم. بگو ماتیاش...
‫یان پیتنر مدرک داره.
‫واسه قرار کاری برنو بوده و ‫شب رو با همکارش در هتل بوده.
‫تا صبح شنبه نیومدن خونه.
‫والری پیتنروا پاره‌وقت توی ‫دانشکده‌ی هنر کار می‌کنه...
‫اون روز بعد ساعت شش رفته، ‫توی مسیر خونه رفته خرید...
‫و ساعت هفت و نیم برگشته خونه.
‫- مگه مرخصی بعد زایمان نداره؟ ‫- نه.
‫بررسی کردی که بعد ‫هفت و نیم رفته خونه یا نه؟
‫آره.
‫ساعت شش و پنجاه دقیقه توی ‫پمپ‌بزنین با کارتش بنزین زده...
‫و با پرستار بچه‌اش حرف زده ‫که زمان رسیدنش رو تایید کرده.
‫در مورد بیاتا پیتنروا چی فهمیدی؟
‫حسابداره و توی یه آپارتمان مستاجره.
‫جمعه ساعت چهار از سر کار اومده خونه، ‫با پسرش آلفرد تلویزیون تماشا کرده.
‫می‌خوای چطوری پیش بری؟
‫لاورا؟
‫منزل پیتنر رو بررسی می‌کنیم و ‫روی وسایل الکترونیکی تمرکز می‌کنیم.
‫ماتیاش شبکه‌های اجتماعیش رو بررسی می‌کنه.
‫درخواست دادیم که گوشی آنا ردیابی بشه.
‫گوشیش تماس یا پیامی از کسی ‫به جز خانوادش رو نشون نمی‌ده.
‫توی چند ماه گذشته به یه ‫سیم‌کارت موقتی چندین پیام داده.
‫سعی کردیم ردش رو بزنیم ‫ولی الان از دسترس خارج شده.
‫قربانی قبل مرگش پیش یه نفر بوده.
‫ولی نمی‌دونیم کی.
‫نامزد احتمالیش یعنی الیور ‫کاسمن رو بررسی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، توی منزل پیتنر ادامه می‌دیم.
‫قرار نبوده بره کلاس آوازش...
‫چون کتابش خونه بود.
‫توی دو ماه گذشته زیاد غیبت کرده.
‫اصلا انگار به ندرت می‌رفته اونجا.
‫باید با معلمش حرف بزنیم.
‫بیا یه نگاهی بنداز، یه چیزی پیدا کردیم.
‫این توی کیف لوازم آرایشش بود.
‫- چرا باید اونجا مخفیش کنه؟ ‫- بذار به عنوان مدرک ثبتش کنیم.
‫[سرویس بهداشتی، کیف لوازم آرایش]
‫ببخشید، باید یه سوالی ازتون بپرسیم.
‫این جواهر رو می‌شناسید؟ ‫توی وسایل دخترتون پیداش کردیم.
‫- تا حالا ندیدمش. تو چی؟ ‫- نه.
‫ممکنه یه هدیه از طرف یه نفر باشه؟
‫شاید نامزدش.
‫کی جسد آنا رو بهمون تحویل می‌دید؟
‫باید حینی که تحقیقات ‫ادامه داره پیش ما باشه.
‫یه لحظه!
‫[الیور کاسمن]
‫♪ اگه قراره انقدر گریه کنی ♪ ‫♪ که چشم‌هات کور بشن... ♪
‫♪ کلی درد بکشی، امیدت از بین بره. ♪
‫♪ چه فایده‌ای داره؟ زندگی ادامه داره. ♪
‫♪ همیشه زوده که اشک بریزی، ♪ ‫♪ خیلی بهتره که قوی باشی... ♪
‫تو رابطه‌ات باهاش خوب بود آلفرد؟
‫- توی خونه هم آواز می‌خوند؟ ‫- اخیرا خیلی نمی‌خوند.
‫به نظرت چرا دیگه نخوند؟ ‫علاقه‌ی جدیدی پیدا کرده بود؟
‫درگیر امتحاناتش بود...
‫که بدون آزمون ورودی توی دانشگاه قبول بشه.
‫که چی بخونه؟
‫دانشگاه تربیت معلمی. اوستی یا هم پراگ.
‫اخیرا برات تعریف کرده با ‫کسی مشکل داشته باشه یا...
‫میونه‌اش با کسی خراب شده باشه؟
‫فقط ناراحت بود که مامان و بابا طلاق گرفتن.
‫من هم ناراحت بودم.
‫رابطه‌ات با والری چطوره؟
‫گمونم بهش عادت کردیم.
‫مرسی. بچه‌ها به شبکه‌های اجتماعیش ‫ دست پیدا کردن.
‫[می‌دونم با یکی دیگه آشنا شدی.]
‫[اون عوضی رو پیدا ‫می‌کنم و جفتتون رو می‌کشم.]
‫هنوز اینجایید؟
‫ببخشید، فقط یه سوال کوچیک دیگه.
‫آنا تا حالا از کاسمن هدیه‌ای دریافت کرده؟
‫مثلا این جواهر. می‌شناسیدش؟
‫نه.
‫وقتی بیرون می‌رفتن حتی ‫براش قهوه هم نمی‌خرید.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫ایوتا شوبرتوا؟
‫می‌شه در مورد نامزدش برامون بگی؟
‫کاسمن؟
‫دیگه نامزدش نیست. هفته‌ی پیش جدا شدن.
‫آهان. و تصمیم کی بود که جدا بشن؟
‫آنا ازش خسته بود.
‫خوشش نمی‌اومد که الیور انقدر متکیه.
‫خیلی حسادت هم می‌کرد، ‫حتی به من.
‫و برخوردش با جداییشون چطور بود؟
‫آنا گفت که عصبانی شد. فکر ‫می‌کرد با یکی دیگه آشنا شده.
‫شده بود؟
‫نه، صرفا یه دلیلی واسه خودش ‫درست کرد که بتونه ازش عصبانی بشه.
‫پیداش می‌کنید، نه؟
‫- چی؟ ‫- کاسمن؟
‫آروم بگیر!
‫باید در مورد آنا پیتنروا حرف بزنیم.
‫- واسه چی؟ ‫- اون گم شده.
‫باز گورش رو گم کرده دیگه، به من چه؟
‫- آخرین بار کی دیدیش؟ ‫- نمی‌دونم. هفته‌ی پیش.
‫- جمعه؟ ‫- نه، جمعه...
‫- جمعه مریض بودم. ‫- پس کی؟
‫نمی‌دونم. واسم مهم نیست. ما جدا شدیم.
‫قطعا واست مهمه. چون تهدید کردی که می‌کشیش.
‫- چون با یه نفر دیگه می‌پلکید. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫- می‌دونم دیگه، ولم کنین. ‫- تند نرو.
‫بیا یه لحظه بریم اینجا.
‫- جمعه‌ی هفته‌ی پیش، عصر کجا بودی؟ ‫- چطور؟
‫ببین، یا همکاری می‌کنی و یا می‌بریمت مرکز.
‫برای آخرین بار می‌پرسم، ‫عصر جمعه کجا بودی؟
‫خونه بودم.
‫شاهد داری؟
‫آره. ولم کن دیگه بابا.
‫ولت می‌کنم اگه توضیح بدی...
‫چرا دختری که تهدید به قتلش کردی، ‫فرداش تیکه‌تیکه شده!
‫مرکز حرف می‌زنیم.
‫لباس‌هات رو عوض کن و ‫پنج دقیقه‌ی دیگه بیا بیرون.
‫نمی‌تونه باهامون اینطوری حرف بزنه.
‫- پررویی کرد! ‫- دومین گندیه که توی این دو روز می‌زنی.
‫فهمیدم چرا مجبور شدی از برنو بری.
‫این بار گزارش نمی‌دم، ولی دفعه‌ی بعد می‌دم.
‫حالا هم خودت رو کنترل کن.
‫- خونه بودم. مریض بودم. ‫- چه‌ات بود؟
‫دلدرد داشتم.
‫پس عصر نرفتی بیرون؟
‫گفتم که مریض بودم.
‫پس چرا والدینت می‌گن که ‫عصر جمعه خونه نبودی؟
‫وای، ببینین، اونطوری که به نظر میاد نیست.
‫پس چطوریه؟
‫بذار بگم نظر ما چیه.
‫ولت کرد و طاقت نیاوردی...
‫و بنابه‌دلایلی فکر کردی آنا ‫بخاطر یکی دیگه ولت کرده.
‫رفتی پیشش، که منصرفش کنی...
‫- حقیقت نداره! ‫- که بازنده نباشی.
‫دروغه! ما اصلا با هم خوب نبودیم!
‫بشین!
‫دائم بهانه میاورد که ازم دوری کنه...
‫یا حالش خوب نبود یا سردرد داشت...
‫- حدس می‌زنم با یکی دیگه آشنا شده بود. ‫- خب عصر جمعه کجا بودی؟ بشین!
‫مهمونی بودم. خونه‌ی دوستم خوابیدم.
‫اسمش چیه؟
‫کارل دلژال و دان هچت.
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫چون به اندازه‌ی کافی مشکل دارن.
‫نمی‌خواستم اون‌ها رو درگیر قضیه کنم.
‫و با هم خوش گذروندیم، ‫مهمونی بود دیگه، نمی‌خواستم کسی بفهمه.
‫بنویس که کجا بودی...
‫اسم افرادی که اونجا بودن و ‫می‌تونن تایید کنن هم بنویس.
‫در مورد آنا با کسی حرف بزنی...
‫بهت اتهام مزاحمت در تحقیقات می‌زنم. فهمیدی؟
‫این‌ها رد خفه کردنه.
‫بدنش خیلی کبودی داره...
‫ولی این یعنی یه نفر به زور کشیدش.
‫شاید روش نشسته و سعی کرده خفه‌اش کنه.
‫اون مقاومت کرده، واسه همین ‫سرش رو کوبیده به زمین.
‫داخل دهنش رو با سفیدکننده شسته...
‫و دندان‌هاش رو مسواک زده. ‫دیگه چیزی نداریم.
‫این‌ها رد خفه کردنه.
‫بدنش خیلی کبودی داره...
‫شاید روش نشسته و سعی کرده خفه‌اش کنه.
‫اون مقاومت کرده، واسه همین ‫سرش رو کوبیده به زمین.
‫به محض این که مختصات ‫گوشیش رو پیدا کنم بهت زنگ می‌زنم.
‫- دیگه با من کاری نداری؟ ‫- اگه داشته باشم بهت می‌گم. ممنون.
‫اون چطوری بود؟
‫خیلی بد.
‫پس در اون صورت واسش متاسفم.
‫دوباره جنازه‌ی آنا پیتنروا رو معاینه کنین، ‫مخصوصا توی دهنش...
‫ببینید آثاری از گاز گرفتن کسی به جا نمونده؟
‫آره دقیقا، مرسی الگا.
‫خیلی ازش خوشت نمیاد، نه؟
‫مخصوصا بعد کاری که با ‫استسکال کرد، نامزدش قبل از تو.
‫چیکارش کرد؟
‫قضیه‌اش طولانیه.
‫خب خلاصه بگو.
‫عاشقش کرد و وقتی طرف خواست ‫باهاش ازدواج کنه ازش جدا شد.
‫بعد بهش اتهام زد که هلش ‫داده و اینطوری اخراجش کرد.
‫ایمیلش رو خوندی؟
‫من می‌رم پس.
‫صبح‌بخیر. نخوندم. کدوم ایمیل؟
‫از آزمایشگاه. نمونه‌ها مال کاسمن نبود.
‫پس حق با اون بود، ‫اون واقعا با یکی دیگه آشنا شده بوده.
‫من ادعاهای کاسمن رو بررسی کردم، ‫اون کافه بوده.
‫- دن؟ ‫- سلام. اطلاعات ردیابی به دستم رسید.
‫خیلی‌خب، صبر کن.
‫گوشی آنا پیتنروا آخرین بار...
‫توی دانشکده‌ی هنر لوووسیتسه ‫در ساعت ۰۶:۴۳ دقیقه دیده شده.
‫مرسی.
‫امشب بیکاری؟ می‌تونیم شام بریم بیرون.
‫الان نمی‌تونم حرف بزنم، ‫بعدا باهات حرف می‌زنم، خب؟
‫پس می‌خوای با دادستان عمومی آشنا بشی؟
‫بدک نیست.
‫خصوصیه. یادت رفت؟
‫راه بیفت.
‫باید شواهد جرم رو از بین می‌برده.
‫اگه گازش گرفته بود و بافت بدنش رو قورت ‫داده بود اینطوری شواهد جرم نابود می‌شدن.
‫سفیدکننده خون و دی‌ان‌ای رو از ‫بین می‌بره. فکر کنم گازش گرفته.
‫آره، شاید. منطقیه.
‫وگرنه دیگه چرا باید دندون‌هاش رو تمیز کنه؟
‫- بیا زنگ بزنیم هاکنوا و ازش بپرسیم. ‫- زنگ زدم.
‫معلومه.
‫بیا داخل!
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟ ‫چند دقیقه‌ی دیگه قراره شاگردم بیاد.
‫باید یکم صبر کنه، ما چند تا سوال داریم.
‫پس در مورد آناست.
‫چند وقته که آنا پیتنروا رو می‌شناسی؟
‫عملا از وقتی که بچه بوده.
‫با پدرش مهدکودک می‌رفتم، ‫از اون موقع دوست بودیم.
‫رابطه‌ات باهاش چطور بوده؟
‫خیلی صمیمی بودیم.
‫یعنی بهت اعتماد داشت؟
‫گاهی‌اوقات یه سری چیزها برام تعریف می‌کرد.
‫از روابطش چطور؟
‫نه، اون‌ها نه.
‫اخیرا در مورد طلاق والدینش زیاد حرف زدیم.
‫واقعا از دست پدرش عصبانی بود.
‫ولی من هونزا رو درک می‌کنم...
‫اون خانوادش رو بخاطر والری ترک کرد...
‫- پس سعی کردی آرومش کنی؟ ‫- آره.
‫می‌دونی این گردنبند رو کی بهش داده؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫جمعه وقتی اون نیومد چیکار کردی؟
‫نیم ساعت منتظر موندم، ‫بعد دانشکده رو تعطیل کردم و رفتم خونه.
‫تا حالا پیش اومده بود؟
‫با شاگردهای بزرگ‌تر همیشه پیش می‌اومد.
‫مسواک واسه چیه؟
‫خواننده‌ها تنفسشون مهمه...
‫به دانش‌آموزهام پیشنهاد می‌دم. مشکلی هست؟
‫سرویس کجاست؟
‫طبقه‌ی پایین.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[سالن اصلی]
‫لوووسیتسه، دانشکده هنر، ‫هر کسی که دارید رو بفرستید...
‫فکر کنم صحنه‌ی قتل رو پیدا کردم.
‫مو، بافت بدن، خون خشک شده، ‫تکه‌های ناخن.
‫می‌تونیم تایید کنیم که آنا ‫پیتنروا اینجا کشته شده.
‫همه‌ی معلم‌ها رمز خودشون رو ‫واسه قفل کردن در مدرسه دارن.
‫جمعه آخرین کسی که رمزش رو وارد ‫کرده شرماک در ساعت ۱۸:۵۷ بوده.
‫و بعد دوباره ساعت ۰۱:۰۳ دقیقه ‫ قفل مدرسه رو باز کرده...
‫و دوباره ساعت ۰۲:۳۸ قفلش کرده.
‫رفته و بعد برگشته.
‫که احتمالا بتونه واسه خودش عذری جور کنه.
‫انقدری خون هست که بتونیم نتیجه بگیریم...
‫قاتل جمجمه‌ی آنا رو به اینجا کوبیده.
‫ولی انقدری کافی نیست که ‫اعضای بدنش رو اینجا بریده باشه.
‫دقیقا.
‫چند تا چاقو از آشپزخانه آوردم.
‫این یکی رو بیشتر احتمال دادم.
‫اگه شرماک قاتل باشه یه ‫جای بدنش باید زخمی باشه.
‫هنوز نظریه‌ات رو بی‌خیال نشدی؟
‫مطمئنم که گازش گرفته.
‫می‌خوام فورا از شرماک بازجویی کنم.
‫فردا. الان داغونه. باید یکم تنها باشه.
‫پس یه ساعت دیگه!
‫فردا! برو یکم بخواب. دستوره.
‫بیا دیگه، حداقل تو بیا.
‫ساعت سه صبحه. مظنون حق داره استراحت کنه.
‫دیروز حق داشت استراحت کنه، ‫امروز ازش بازجویی می‌کنم.
‫بهمون دروغ گفتی آقای شرماک.
‫آنا جمعه اومده بود سر کلاست.
‫چرا گفتی نیومده؟
‫اثر انگشتت رو روی این پیدا کردیم.
‫و حدس بزن توی منزلت چی پیدا کردیم؟
‫گوشی‌ای که باهاش واسه آنا پیتنروا ‫پیام‌های عاشقانه فرستاده بودی.
‫- آنا جمعه ناراحتت کرده بود؟ ‫- نه، اصلا!
‫زنده و سالم رفت.
‫من عاشقش بودم.
‫خب بگو جمعه چه اتفاقی رخ داد.
‫دادستان عمومی رو دوباره ‫دعوت کردم چون خیلی وقت نداریم.
‫چهل و هشت ساعت وقتی که داریم مدرک ‫مستقیم برعلیه دالیبور شرماک جمع کنیم...
‫فردا بعد از ظهر تموم می‌شه.
‫خب تا الان چی پیدا کردیم؟
‫می‌دونیم که شرماک مخفیانه عاشق آنا بوده.
‫قبل مرگش دیدش.
‫ممکنه انگیزه‌ی قتل داشته باشه، ‫ولی نمی‌دونیم.
‫نمی‌دونیم چرا بعد قتل مدرسه رو ترک کرده...
‫و بعد شبش برگشته.
‫نمی‌دونیم چرا آنا رو توی سالن کنسرت کشته.
‫لاورا، خواهشا روی ‫چیزی که می‌دونیم تمرکز کن.
‫می‌دونیم که عصر و شب مربوطه...
‫قفل مدرسه با رمز شرماک باز شده.
‫ولی مدرکی نداریم که کار خودش بوده باشه.
‫کد شخصی کارمندها توی اتاق کارکنان هست.
‫- هر کسی بهشون دسترسی داشته. ‫- یعنی چی که هر کسی؟
‫من به مدیر مدرسه زنگ زدم.
‫امروز فهرست تمام افرادی رو می‌فرسته که...
‫می‌تونستن طی سه سال گذشته رمز رو ببینن.
‫مظنون ما عذری نداره.
‫فروشگاهی که می‌گه جمعه رفته دوربین نداره.
‫توی منزلش دستکش پیدا کردیم...
‫که بافتش شبیه دستکش‌هایی بود ‫که روی در مایع سفید‌کننده بود.
‫تموم شد؟
‫از بازجویی چی دستگیرت شد؟
‫هیچی.
‫اعتراف کرد که جمعه اومده سر کلاس درسش...
‫ولی اصرار داره که زنده ‫و سالم اونجا رو ترک کرده.
‫گوشیش رو چند ساعتی ردیابی می‌کنیم.
‫- دیگه از من چیزی نمی‌خواین؟ ‫- نه. مرسی.
‫می‌تونی بری.
‫باید عذر شرماک که ‫فروشگاه بوده رو بررسی کنیم.
‫شنیدی؟
‫ولم کن. مشخصا خودت از پسش برمیای.
‫ناراحت شدی که بدون تو ازش بازجویی کردم؟
‫می‌دونی همکارهات توی ‫سازمان در موردت چی می‌گن؟
‫اگه دنبال محبوبیت بودم ‫می‌رفتم سراغ یه شغل دیگه.
‫بعد هم، استسکال هلم نداد.
‫گلوم رو گرفت و سرم رو کوبید به آینه‌ی دفتر.
‫هنوز شکسته.
‫بحث استسکال نیست لاورا.
‫ما هم رو می‌شناسیم. چهار سال نامزد بودیم.
‫واسه این چیزها وقت نداریم، ‫بیا برگردیم سر کار.
‫چطور می‌تونیم با وجود این وضعیت کار کنیم؟
‫چی می‌خوای بشنوی؟
‫چه جوابی بدم که راضی بشی؟
‫حقیقت. می‌خوام حقیقت پنجم ژوئن رو بشنوم.
‫- هفتم؟ ‫- چی؟
‫هفتم.
‫یهویی رفتی، بدون تماسی، توضیحی، هیچی.
‫- پیام دادم. ‫- پیام دادی «خوبم، مراقب خودت باش.»
‫فکر کردی بعد چهار سال دیگه مشکلی نیست؟
‫من چیزی بهت بدهکار نیستم.
‫واقعا چنین فکری می‌کنی؟
‫شرمنده.
‫برام سخته که به حضورت اینجا عادت کنم.
‫بابت شرماک متاسفم.
‫ولی باید این موضوع رو فراموش کنم. ‫باید این پرونده رو حل کنم.
‫بعدش چی؟
‫بعدش یه پرونده‌ی دیگه میاد، ‫بعد یکی دیگه.
‫و بعد می‌گذره.
‫فقط نمی‌خوای مسئولیتش رو قبول کنی.
‫نمی‌خوام.
‫نمی‌تونم.
‫بریم سر کار.
‫اطلاعات جدید داریم، خبر بدیه. فقط خبر بده.
‫بذار حدس بزنم، دستکش‌های شرماک تمیزه.
‫ردیابی گوشیش نشون می‌ده که خونه بوده.
‫و سوما این که توی سوابق ‫فروشگاهی که می‌گه اونجا بوده ثبت شده.
‫باید ولش کنیم هیرکا.
‫حداقل نمی‌خوای تا فردا صبر کنی؟
‫فایده‌ای نداره.
‫هیچ مدرکی ازش نداریم، بی‌گناهه.
‫اینجا بود. توی فاصله‌ی بین دندون‌هاش.
‫از چی درست شده؟ جنسش چیه؟
‫قطعا چیزی نیست که به صورت ‫طبیعی توی غذاش بوده باشه.
‫واسه تحلیل فرستادمش آزمایشگاه.
‫امروز پلیس مظنون اصلی...
‫قتل آنیکای عزیزمون رو آزاد کرد.
‫می‌گن ازش به اندازه‌ی کافی مدرک ندارن.
‫باورتون نمی‌شه که ما از بی‌کفایتی و غرور...
‫آدم‌هایی که قرار بوده بهمون کمک کنن...
‫چقدر احساس بیچارگی و درماندگی می‌کنیم.
‫شاید یکی از شما چیزی دیده باشه که...
‫بتونه بهمون کمک کنه پرونده‌ی قتل ‫بی‌رحمانه‌ی دختر عزیزمون حل بشه.
‫لطفا با پلیس تماس بگیرید.
‫بابت هر اطلاعاتی که ممکنه به ‫محکومیت دالیبور شرماک ختم بشه...
‫بهتون دویست هزار ‫کرون جایزه می‌دیم.
‫چند بار منتشر شده؟
‫بیست هزار بار؟
‫توی پروفایل والری پیتنروئه.
‫ورونیکا نوشته دیگه طاقت ندارن.
‫معلومه.
‫تلفن‌ها پر شده از تماس‌های افرادی که ‫فقط اون دویست هزار کرون رو می‌خوان.
‫باید تک‌تک حرف‌هاشون رو بررسی کنیم.
‫جلوی تحقیقات ما رو گرفته. متوجه نیستید؟
‫نمی‌دونم بهتون گفتم یا نه...
‫ولی وقتی یازده سالم بود والدینم و ‫خواهرم توی آتش‌سوزی خونمون کشته شدن.
‫من تنها کسی بودم که زنده موند.
‫همچنان از آتیش می‌ترسم.
‫شب‌ها خوابم نمی‌بره، ‫حس می‌کنم دارم می‌سوزم و نمی‌تونم نفس بکشم.
‫- خانم پیتنروا... ‫- بدترین احساسش ناتوانیم بود.
‫- خانم پیتنروا، ولی... ‫- هیچ کنترلی توی این قضیه نداشتم...
‫ولی الان بالغم و می‌تونم کمک کنم.
‫دقیقا! بهترین کار اینه ‫که اون فیلم رو پاک کنید.
‫عمرا!
‫حتی اگه به قیمت تمام ‫پس‌اندازمون تموم بشه...
‫هر کاری می‌کنیم که مطمئن بشیم بره زندان.
‫اگه واسه این اومدی، می‌تونی بری.
‫می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫حتما.
‫شما بچه دارید؟
‫نه ندارم.
‫پس قطعا متوجه نمی‌شی، نه؟
‫- خوبی؟ همه‌چیز مرتبه؟ ‫- هیچی نداریم.
‫هنوز توی قدم اولیم.
‫آره برگشتم. بذار صدات رو بذارم روی پخش.
‫بله؟
‫بیاتا پیتنروا رو بردن بیمارستان.
‫با قرص اوردز کرده. ‫آلفرد توی خونه پیداش کرده.
‫لعنتی.
‫و شخصیت احتمالی قاتل ‫رو از روانشناس گرفتیم...
‫فردی آشفته با نوع شدیدی از ‫جامعه‌ستیزی یا اختلال شخصیتی.
‫خیلی‌خب، بهش فکر می‌کنیم.
‫آهان، و اون فهرست مدیر مدرسه هم رسید...
‫- خیلی‌خب، بفرستش به ایمیلم. مرسی. ‫- می‌فرستم...
‫دیدی؟ بالاخره یه چیزی گیر آوردیم.
‫پتر نووتنی، مدیر. کارل دووراک...
‫معلم موسیقی. والری پیتنروا، معلم.
‫لوکاس بنش، پرستار. هانا واشلا، بازرس مدرسه.
‫مارک یان، کارمند موقتی. ‫استپان اوترارا، لوله‌کش.
‫چیه؟ این نگاهت رو می‌شناسم.
‫مارک یان. اون جنازه‌ی آنا پیتنروا ‫ رو پیدا کرد.
‫مارک یان، سی و نه ساله.
‫از پونزده سالگی بخاطر اختلالات ‫اسکیزوئید تحت درمان بوده.
‫یان طولانی‌مدت تحت درمانه...
‫و در فواصل منظمی داروهای روانی مصرف می‌کنه.
‫بخاطر بیماریش، تنها درآمد ‫یان مستمری از کار افتادگیشه.
‫واسه این که بیشتر پول در بیاره، ‫شغل‌های موقت مختلفی قبول می‌کنه...
‫مثلا گاهی توی دانشکده‌ی هنر کمک می‌کنه.
‫خیلی‌خب. آدرسش رو برامون بفرست.
‫تقریبا پونصد متر با جایی ‫که جسد پیدا شد فاصله داره.
‫جمعه دهم ژانویه کجا بودی؟
‫خونه.
‫کسی هست که تاییدش کنه؟
‫نه. من تنها زندگی می‌کنم.
‫تا حالا دانشکده‌ی هنر لوووسیسته رفتی؟
‫آره.
‫اونجا چیکار می‌کردی؟
‫یه شغل موقت داشتم.
‫شده بعد کنسرت بمونی؟
‫معلومه!
‫وقتی که اجرا تموم می‌شه یه نفر ‫باید سالن کنسرت رو تمیز کنه...
‫و همه‌چیز رو مرتب کنه.
‫یکی از اجراکننده‌ها رو یادت میاد؟
‫دختری با موهای بلند و چشم‌های آبی تیره.
‫قطعا صداش قشنگ بوده.
‫دراز بکش روی زمین و ‫دست‌هات رو بیار پشتت. زود!
‫♪ اگه قراره انقدر گریه کنی ♪ ‫♪ که چشم‌هات کور بشن... ♪
‫♪ کلی درد بکشی، امیدت از بین بره. ♪
‫♪ چه فایده‌ای داره؟ ♪
‫♪ زندگی ادامه داره. ♪
‫♪ همیشه زوده که اشک بریزی... ♪
‫♪ خیلی بهتره که قوی باشی... ♪
‫♪ گریه‌ و زاری چه فایده‌ای داره؟ ♪
‫♪ زندگی ادامه داره. ♪
‫خیانت می‌گذره...
‫معجزه واسه همه پیش میاد.
‫♪ هر چقدر که الان ناامید باشی... ♪
‫♪ زندگی ادامه داره. ♪
‫♪ زمان مرهم جادوییش رو... ♪
‫♪ برای اشک‌های تو هم فراهم کرده عزیزم. ♪
‫♪ و اگه خیلی گریه کنی... ♪
‫♪ کور می‌شی. ♪
‫من می‌رم دیگه.
‫متخصص‌ها رو فرستادی خونه‌ی یان؟
‫اونجان. فردا می‌رن آزمایشگاه.
‫بذاریم یکم بمونه...
‫فردا صبح زود با هم ازش بازجویی می‌کنیم.
‫- باشه؟ ‫- شب‌بخیر!
‫خیلی‌خب، کل شب اینجا نمون.
‫[کنسرت یادبود برای آنا پیتنروا]
‫همچنان از آتیش می‌ترسم.
‫شب‌ها خوابم نمی‌بره. حس می‌کنم ‫دارم می‌سوزم و نمی‌تونم نفس بکشم.
‫والدینم و خواهرم توی آتش‌سوزی مردن.
‫فقط من زنده موندم.
‫[آتش‌سوزی در منزل خانوادگی]
‫[دو دختر والدینشون رو در ‫آتش‌سوزی از دست دادن.]
‫دو دختر یازده و پانزده ساله ‫تونستن خودشون رو نجات بدن اما...
‫اون زنه بهمون دروغ می‌گه.
‫- صبح‌بخیر. ‫- سلام.
‫خب حاضریم؟
‫آدام، من باید می‌رفتم یه ‫چیزی رو بررسی می‌کردم.
‫جدی‌ای؟ همین رو می‌خوای بهم بگی؟
‫والری پیتنروا بهمون دروغ گفته.
‫خواهرش توی آتش‌سوزی زنده مونده.
‫باز دوباره داری تنهایی کار می‌کنی؟
‫سعی کردم بهت زنگ بزنم.
‫ببخشید که شب خواب بودم!
‫برو بمیر لاورا.
‫خسته شدم بس توافق‌هامون رو نادیده گرفتی.
‫و از خودم هم عصبانیم که ‫فکر می‌کردم درست می‌شه.
‫این آخرین پرونده‌ایه که با هم کار می‌کنیم!
‫باید برم، خداحافظ.
‫سرهنگ لینهارتوا، بخش جنایی. ‫شما استر مالا هستید؟ نه آلبرشتوا؟
‫بله خودمم.
‫باید در مورد خواهرتون ‫والری باهاتون حرف بزنم.
‫نزدیک بود در رو از جا بکنم.
‫ولی کسی باورش نمی‌شد من نتونم بازش کنم.
‫وقتی آتیش گرفت نمی‌تونستم ‫حرارتش رو تحمل کنم...
‫زیر تخت قایم شدم و ‫آتش‌نشان‌ها اونجا پیدام کردن.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫والری بهمون گفت تو همراه والدینت مردی.
‫می‌دونی چرا؟
‫گمونم همیشه می‌خواست از شر من خلاص بشه.
‫وقتی هیجده سالم بود با یه نفر ‫دوست شده بودم. بهم حسادت می‌کرد.
‫حین جشن فارغ‌التحصیلیم...
‫تقریبا یه ورق قرص ‫روهیپنول توی نوشیدنیم ریخت.
‫شانس آوردم که صبح...
‫نونواها که می‌رفتن سمت ‫شیفت صبحشون پیدام کردن.
‫یادمه اومد بیمارستان دیدنم.
‫اومد کنار تختم و گفت ‫«باز زنده موندی کثافت.»
‫فکر می‌کرد خوابم...
‫وقتی رفتم خونه فهمیدم دومین بار نبود...
‫بلکه پنج بار سعی کرده ‫این کار رو باهام بکنه.
‫واسه همین رفتم و اسمم رو عوض کردم.
‫لطفا بهش نگو اسمم چیه و کجا زندگی می‌کنم.
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫چی رو؟
‫که چند بار سعی کرد از شرت خلاص بشه؟
‫توی خاطراتش خوندم.
‫همه‌چیز رو اونجا می‌نوشت.
‫توی دستشویی قایمش می‌کرد.
‫دیر کردی.
‫لاورا کجاست؟
‫نمی‌دونم. گوشیش خاموشه.
‫آزمایشگاه قطعه‌ای که بین ‫دندان‌های قربانی بوده رو پیدا کرده.
‫لاک آبی رنگه.
‫ممکن نیست مال خود قربانی بوده باشه؟ ‫شاید ناخنش رو جویده.
‫نه، مال اون نیست.
‫آنا لاک این رنگی نمی‌زد.
‫در هر صورت مهم نیست. یه مظنون بازداشته.
‫- خب قراره آزادش کنید. ‫- چرا؟
‫یان یه روانیه که به سگ خودش چاقو زده.
‫واسه آسیب زدن به حیوانات ‫جریمه می‌شه، ولی ولش می‌کنیم.
‫نمی‌خوام یه مظنون الکی دیگه اینجا باشه.
‫آدام، تو رو خدا گوشی رو جواب بده.
‫ششمین پیغام صوتی...
‫غیرقابل قبوله!
‫روانی شدی؟
‫مجبور شدن با آمبولانس ببرنش! ‫کارت اینجا تمومه!
‫چرا جواب نمی‌دی آدام؟
‫والری دفتر خاطرات داشته، باید پیداش ‫کنیم. من می‌رم منزل خانواده پیتنرز.
‫سلام! بچه تازه خوابیده، ‫خواهشا سری بعدی در بزن.
‫ببخشید.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫می‌شه یه نگاه دیگه به اتاق آنا بندازم؟
‫و دقیقا دنبال چی هستی؟
‫کل اونجا رو زیر و رو کردید دیگه.
‫فهمیدیم آنا یه دفتر خاطرات داشته.
‫عجیبه. به من نگفته.
‫چقدر صمیمی بودین؟
‫خیلی.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اون زنه پلیس عوضی عصبانیم می‌کنه. ‫گاو بدون بچه. احتمالا شوهرش گیر نیومده.
‫تعجبی نداره که بچه نداره.
‫تونستیم توی سالن کنسرت هم رو ببینیم...
‫و از موبایلش یه عکس از ‫دفتر خاطراتم بهم نشون داد.
‫یه صفحه‌اش که پاره کرده بود.
‫عوضی می‌خواست هونزا رو برعلیه من کنه.
‫اصلا خوشحال نبود که...
‫من با اون آشنا بودم.
‫من رو به جدایی هم تهدید کرده بود.
‫می‌خواست من رو با بچه‌ام از خونه بیرون کنه.
‫پیداش کردی؟
‫شاید توش یه چیزی پیدا بشه ‫که بشه شرماک رو متهم کرد.
‫یه چیز دیگه هم پیدا ‫کردم که نشونت می‌دم، بیا!
‫مراقب جلوی پات باش!
‫آنا، کثافت دروغ‌گو!
‫می‌خواست بین من و هونزا مشکل درست کنه.
‫می‌خواست باباش برگرده پیشش، ‫ولی باباش حالا یه خانواده‌ی جدید داره.
‫من و دخترم رو داره.
‫فکر کرد می‌تونه ازم اخاذی کنه.
‫می‌دونستم فقط دردسر درست می‌کنه.
‫بیا، برات توضیح می‌دم.
‫از چشم‌هاش مشخص بود.
‫می‌خوای چیکارش کنی؟
‫به نظرت می‌خوام چیکارش کنم؟
‫کمک!
‫کثافت!
‫کمک!
‫یکم دعوا و جنجال بود، ‫ولی ما دو تا بودیم.
‫دو تا دختر قوی.
‫امروز رو زود فراموش نمی‌کنم.
‫ولی می‌دونم تک‌تک ردهام رو پوشوندم.
‫پلیس!
‫روی زمین! بخواب روی زمین!
‫دست‌هات، دست‌هات رو ببینم!
‫دستبند!
‫بدو لاورا. بدو.
‫وای لاورا!
‫دکتر خبر کنین!
‫لاورا!
‫من رو ببخش!
‫درست می‌شه.
‫خوبی؟
‫یکم استراحت کن.
‫بشین.
‫چطور تونستی؟
‫می‌خواست ما رو نابود کنه هونزا.
‫ناسلامتی اون دخترم بود!
‫یه دختر داری دیگه.
‫آروم باش!
‫امیدوارم اینجا بمیری!
‫سلام!
‫سلام! تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم دیدن مامانم. ولی ‫الان دارم می‌‌رم خونه.
‫حالش چطوره؟
‫آلفرد رو دیدم.
‫امیدوارم یه روزی بتونه من رو ببخشه.
‫بهش وقت بده.
‫پسر خوبیه.
‫بچه داری؟
‫نه ندارم.
‫نمی‌تونم.
‫متاسفم.
‫والری پیتنروا رو دستگیر کردیم.
‫سلام! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم ببینم چطوری.
‫آره، به نظر خوب شدی.
‫و اومدم ازت تشکر کنم.
‫واسه چی؟
‫که جلوی سداج ازم دفاع کردی.
‫توی مسائل انضباطی خیلی بهم کمک کرد.
‫- خب درمان چطوری پیش می‌ره؟ ‫- خوب.
‫امیدوارم دوباره راهم بدن.
‫جدی که نگفتی دیگه حاضر نیستی باهام کار کنی؟
‫فکر می‌کردم تو باشی که ‫من رو ول کنی. راه توئه دیگه.
‫بهت میاد.
‫گفتیم خصوصیش نکنیم دیگه.
‫درسته.