موسیقی مرموز
ایبیسلیا.
امروز روز بزرگیه.
می‌خنده.
بالاخره، به لطف این اکسیر حافظه،
می‌خوام بفهمم کی بودم.
ناله‌های ترسیده
نترس.
هر اتفاقی بیفته، من همیشه بابات می‌مونم.
بفرما، حاضره.
فوت می‌کنه.
ناله‌های ترسیده
ناله کرد.
داد می‌زنه.
ناله‌های پریشان
نه، محاله.
نه! اون نه.
جیغ می‌زنه.
چی کار کردم؟ وردخوانی
فریاد وحشت‌زده
ایبیسلیا، نه!
ولش کن!
بیا پیش من!
- نه! غرش می‌کنه.
موسیقی دراماتیک
آه آسودگی
کارت عالی بود!
یاد گرفتی، بچه.
بچه؟
- دارم توهم می‌زنم! - رایانز!
میای شمع‌ها رو فوت کنی؟ من فوت می‌کنم
شمع‌هامو. تولدمه!
ببخشید، من دارم میرم مدرسه.
- اوه، ضدحال! ۵۳ سالگی هر روز نیست که.
رایانز، کفش‌های پاشنه‌بلندمو یادت نره.
- فردا! - سلام، کفاش.
- سلام. - سلام، رایانز.
- خبرها؟ - قیمت یشم سر به فلک کشیده.
کچل و بیکار، آرایشگرها افسرده شدن.
روزنامه رو بخواهید!
موسیقی شاد
- زبان‌های گیراوا توی قابلمه! زبان‌ها!
- دو کیلو بده.
- سلام، چطوری؟ - اوه، مثل دوشنبه.
- بچه‌ها، آروم باشید. گریه‌های بچه‌ها
زنگ تفریح تموم شد.
بیاین، بشینیم.
فردا، همونطور که می‌دونید،
دو سالگرد حادثه جوونیا رو گرامی می‌داریم.
فرصتی برای یادآوری اینکه واقعاً چی شد.
ایرول،
لطفاً کریستالما رو روشن کن.
آره، من عاشق کریستالمام.
آره، منم همینطور.
موسیقی ملایم
می‌خنده و با تحسین فریاد می‌زنه.
چه باحال!
- اون‌ور کوه‌های شایار
بدترین اقامتگاه‌ها بود،
- کست‌هل. - اوه!
مال یه جادوگر شیطانی،
دارک‌هل وحشتناک.
موسیقی مرموز
دارک‌هل می‌خواست دنیا رو تسخیر کنه.
ولی این بدون حساب کردن بود
روی نگهبانان شجاعمون، افسانه‌ای‌ها!
این شیمیه،
اِلف آستریا.
رازیا، غول ریمار.
گریفنفر، آخرین بازمانده جاگواریان‌ها.
غرش
جادینا، شاهزاده ارکیدیا.
و دانائل، شوالیه با شمشیر طلایی.
بابام میگه اونا شکست‌خورده‌های بزرگی‌ان.
- خنده تمسخرآمیز - ساکت!
اونا دور هم جمع شدن تا جلوی دارک‌هل رو بگیرن که دنیا رو تسخیر نکنه.
- اوه، نگاه کن! این سنگ جوونیاست!
آره، یکی از شش سنگ الهی
که در اصل سیاره ما، آلیسیا، و سیاره اِلف‌ها، آستریا، رو به وجود آوردن.
ولی افسوس،
این سنگ و قدرت جوانی ابدیش
به دست آدم‌های خیلی بدی افتاده بود.
- افسانه‌ای‌ها، نذارید از سنگ استفاده کنه!
حمله! فریادهای حمله
عقب بایستید یا بمیرید!
فریاد می‌زنه.
غرغر می‌کنه.
موسیقی ملایم
دانائل نفس‌نفس می‌زنه.
- کجاست؟ - فرار کرد؟
شکستش دادیم؟
تموم شد؟
ما کاملاً نابودش کردیم!
- افسانه‌ای، فکر کنم یه مشکلی داریم.
این چه دیوونه‌بازیه‌ایه؟
رازیا، تو چقدر کوچولو شدی!
این چه کابوسیه؟
- شما بچه‌اید. - خودتو ندیدی.
اینجوری سنگ جوونیا
جادوشو روی سیاره‌های آلیزیا و آستریا آزاد کرد،
و مردم ما رو محکوم کرد که تو بدن بچه‌ها زندگی کنن
برای همیشه.
اگه فقط یکی می‌تونست
این طلسمو باطل کنه...
مامانم میگه
تقصیر افسانه‌ای‌هاست.
اون اونجا بود؟
اونا ترسوئن! دارن قایم میشن!
ترسو؟
اونا با دارک‌هل روبرو شدن. جونشونو به خطر انداختن.
- خانم، راسته که ما آخرین انسان‌های آلیزیا خواهیم بود؟
- معلومه. دیگه هیچ‌کس بچه نمی‌سازه.
- خانم، بچه‌ها چطوری ساخته میشن؟ خنده
اوه!
زنگ‌ها
من هستم
- پرنسس جادینا! - جادیناز، آره!
سرزنششون نکن،
اونا بچه‌ان.
آخرین بچه‌های واقعی.
موسیقی مرموز
آه می‌کشد.
- چرا لجبازی می‌کنی؟ مردم از افسانه‌ای‌ها بیشتر می‌خوان.
کاملاً حق با اوناست.
شما قهرمان بودید.
اگه شما نمی‌جنگیدید،
ما الان برده یه ستمگر بودیم.
مردم عقلشونو از دست دادن؟
آره، بیشترشون ۶۰ سانتیمتر از دست دادن.
خب، مدرسه چطور بود؟
- بهش بگو افسانه‌ای‌ها رو جمع کنه.
- دوباره؟ آه از سر کلافگی
باید افسانه‌ای‌ها رو جمع کنی.
ولی اگه می‌تونی میز رو بچینی، من دارم از گرسنگی می‌میرم.
- برو جلو، مسخره کن. تاریخ همیشه تکرار میشه.
و ما به سرعت خودمون رو با یه جادوگر شیطانی پیدا کردیم.
و بدون قهرمانامون، کی سرنوشت جوونیا رو برمی‌گردونه؟
بقیه باید ازش مراقبت کنن.
- من شکایت نمی‌کنم. خوشحالم که چهره‌های قدیمیمون رو پیدا کردیم.
به کاسه‌هاتون. میگن سوپ خوردن،
باعث میشه بزرگ بشی! خنده
جوجه من،
تو مثل نوه ما بودی، ولی زندگی تو اینجا نیست.
افسانه‌ای‌ها بودن
دوستای تو.
ناراحت نیستی که دیگه نمی‌بینیشون؟
و پرنسس جادینا؟
بس کن، قهر می‌کنه.
عاشق شده بودی، نه؟
نه، اصلاً!
آفرین! قهر می‌کنه.
موسیقی غمگین
- ناله می‌کنه. - عذاب وجدان،
برای سلامتیت بده. هیچ‌کس از زندگی پنهانی خوشحال نیست.
- بهش فرصت بده. - دو سال گذشته.
کوبی غرش می‌کنه. کوبی؟ کوبی؟ کوبی؟
کوبی!
- ها؟ موسیقی دراماتیک
نه!
کوبی؟
داری چیکار می‌کنی؟
اونجا! نگاه کن، پشت گردنش!
غرش می‌کنه.
وایسا!
ولش کن!
اوه!
نمی‌خوام بهت آسیب بزنم.
فریادهای دیوانه‌وار
هی، من یه اسلحه می‌خوام!
- من یه سلاح می‌خوام! - سلاح؟
آره، همین الان. نگه دار!
جدی؟
چیزی که ببره؟
غرش می‌کنه.
نه، دارم خواب می‌بینم!
موسیقی حماسی
ناله کرد. کوبی!
جیغ
فریاد خشم
ناله‌های ترسیده چی...
داد می‌زنه.
ناله کرد. ها؟
موسیقی تنش‌زا
تو هیچ انتخابی برام نذاشتی.
موسیقی مرموز
انزجار
داد می‌زنه.
تو کی هستی؟ خنده دیوانه‌وار
چی می‌خوای؟
هوم...
آه، صورت بیچاره‌ام!
کوبی؟ تویی؟
- آره، فکر کنم. اوه! خوبی؟ ببخشید.
دیگه هیچ کنترلی روی هیچی نداشتم.
- اون چی بود؟ - اوم...
- جادوی سیاهه. - اوه، نه.
- چه حیف! همه چیزو نابود کردی!
مامان، رایانزه.
نگاه کن! شمشیر طلایی!
- شمشیر طلایی؟ - اون شوالیه دانائله!
- یه افسانه‌ای؟ - اون دندون منو شکست!
ما تو رو نمی‌خوایم!
- آره! تو و همه گروهت نفرین بشید!
- برو گمشو! - دندونشو بهش پس بده!
و دیگه برنگرد!
باید خجالت بکشی!
اون ما رو نجات داد.
- دوباره. - آره، با خراب کردن محله!
پس دندون من چی؟
- شما نمی‌دونید افسانه‌ای‌ها برای محافظت از ما چیکار کردن.
کدوم یکی از شما حاضر بود با دارکهل روبرو بشه؟
بابای من، با اون عضلاتش.
موسیقی ملایم
آه، دانائل.
- حق با تو بود، مادربزرگ. زندگی من اینجا نیست.
باید مطمئن بشم که این موجود دیگه به کسی آسیب نمی‌زنه.
تنها باهاش نجنگ.
از دوستات کمک بخواه. به من قول بده!
- تا وقتی قول ندی نمی‌ذاره بری.
هوم.
بهت قول می‌دم.
آروم می‌خندن.
این چیه؟
ما اینجا جادو نمی‌خوایم!
موسیقی ملایم
ما می‌لرزیم.
اینجا هستیم.
کوه‌های لینورا. عطسه می‌کنه.
- باید یه راهنمای کمتر محتاط انتخاب می‌کردم.
بو می‌کشه و بعد آه می‌کشه. هیچی نیست.
آه اما،
اگه دنبال خوابگاه‌های با پیاده‌روی
و ماساژ با روغن ایکائه بودی، اینجا جای درستی نیست.
- من شبیه توریستم؟ مردم من توی شهر زندگی می‌کردن
جگواریان. من دنبال ویرانه‌ها هستم،
کتیبه‌ها، هر چیزی.
- جگواریان اینجا؟ ولی من خواب می‌بینم.
اوه، باشه، خب، رسیدی. اگه می‌تونی بهم پول بدی.
می‌خوام خانوادمو پیدا کنم.
- خوش شانسی که یکی داری. - ها؟
تو هم چیزی که من می‌بینم رو می‌بینی؟ اونجا، یه نفر!
- یه نفر؟ یه جگواریان! اسم من گریف!
من یکی از شما هستم!
غرش می‌کنه.
این یه کوسه‌شیریه!
اوه، نه! می‌خنده.
فریاد وحشت‌زده
غرش می‌کنه.
اوه! (صدای چندش)
- از اینکه شامم بهم حمله کنه، متنفرم.
(جیغ راهنما)
هوم؟
چرا داره میره؟
برای دو نفر هم هست.
(صدای جیرجیر)
این چیه؟
هوم؟ وای! هی!
بیا پایین! من دوست پسرت نیستم.
(ناله می‌کند)
(غُرش می‌کند)
آه، میخوای اینو بازی کنی؟
(موسیقی آزاردهنده)
(موسیقی مرموز)
شیمی د کولئانا.
کاپیتان شمیرا.
- دو سال تبعیدت امروز تموم میشه.
آربورس المنتاس احضارت کرده.
قراره امتحان بشی تا ببینیم لیاقتشو داری
که عنوان صلح‌بان رو پس بگیری
تو دنیای الف‌ها.
فقط تو دنیای الف‌ها، فهمیدی؟
ما نمیتونیم فراتر از پایان رو ببینیم
- مردمش. - مجبور شدم التماس کنم
تا بخشش بگیریم.
آبرومو نبر.
- سعی میکنم، مامان. - بهتر از این کار کن.
قدرت‌هاتو در خدمت مردم آلیسیا گذاشتی،
این بی‌احترامی به عنوانت بود، دختر جوان.
برو وسایلتو جمع کن.
(آه می‌کشد)
- (جیرجیر) - ها؟
اوه.
(فریاد حمله) (ناله می‌کند)
ها؟
سلام.
نه. نه، نه، نه.
- میدونم. من هیچوقت از کلیدت استفاده نمی‌کردم
اگه فوری نبود.
این یه هدیه بود
خداحافظی.
- خونه من کلید یدکی نداره. - ما یه مشکل داریم.
بهت نمیگم.
- من دارم... - هیس!
- گوش کن... - هیس!
باشه.
- ده ثانیه وقت داری. - یه موجود شیطانی بهم حمله کرد.
- من به زور اومدم تا عنوانمو پس بگیرم.
دو ساله منتظر این بودم! آدما دیگه مشکل من نیستن.
زود می‌تونه اینجوری بشه.
نگاه کن. جادوی سیاهه.
موجودی که من بهش آسیب زدم.
- هان؟ موجود تو، کاربید با یشم جی هست.
- شیمی! - هان؟
نمی‌فهمی؟
احضار شدی!
- دارم میام، مامان. من... دارم کیفمو تموم می‌کنم.
یشم جی؟
ولی این برای تقویت سلاح‌ها و وسایل نقلیه است.
- بعضیا صبحونه می‌خورنش.
می‌دونی کجا باید تحقیقاتتو انجام بدی.
فقط یه جا هست،
- تو سیاره‌ت. - شهر ارکیدیا.
نمی‌تونم تنها برم.
- چیه؟ می‌ترسی با دوست‌پسرت روبرو بشی؟
- جادینا... - اون دوست‌پسر سابقم نیست!
اگه حس ششمم درست بگه، اون تو خطره.
افسانه‌ای‌ها یه روز متحد شدن، افسانه‌ای‌ها همیشه متحدن، درسته؟
- شیمی، شوخی می‌کنی؟ اوه! اون!
داشت می‌رفت.
ناله پریشان
دانیل، نه!
نه! قرار نیست دوباره شروع بشه.
ناله کرد.
- باورم نمی‌شه. عمداً این کارو کردی.
- نه، من... - آره، عمداً این کارو کردی.
۲۴ ساعت وقت داری.
تازه با مادرم و مردمم آشتی کردم.
برای همیشه تبعید می‌شم.
مادرت می‌تونه این کارو بکنه؟
آدمای بدتر از مادرم هم هستن.
اوه.
موسیقی جذاب
هوم.
فریاد حمله
ناله کرد.
روح جادیلینا، با من!
همه چی خوبه، عزیزم؟
حوصله‌م سر رفته و احساس بی‌فایدگی می‌کنم.
- دفعه پیش، میل تو به مفید بودن
ما رو محکوم کرد که تو این بدن‌های کوچیک زندگی کنیم.
- چی شده؟
- دخترت حوصله‌ش سر رفته. - دارم خفه می‌شم.
- خب... - می‌رم قدم بزنم.
فکر خوبیه!
- تو محوطه قصر، خودت خوب می‌دونی.
- تو محوطه قصر. - برای شام سر وقت باش.
شام رو یه ساعت دیگه فراموش نکن.
خرد شدن فریاد وحشت
موسیقی مرموز
خوبه.
امروز برای درس خویشتن‌داری‌مون،
ذهنتون رو به چالش کشیدم.
مهم‌ترین چیزی که
باید یادتون باشه،
اینه که همیشه به خودتون اعتماد داشته باشین.
چون بله، گلدها،
حتی بی‌هوش‌ترین‌ها هم
می‌تونن خویشتن‌داری رو یاد بگیرن. (غرش)
حالا، کار عملی.
به این میگیم یه شکست کامل. کسی میدونه چرا؟
- عصبانی شد؟ - دقیقاً!
همونطور که تو کتابم «من یک دریاچه‌ام» توضیح میدم...
در مواجهه با خشونت... (جیغ)
همیشه ارتباط
مثبت رو ترجیح بدین.
عصبانیتت رو درک می‌کنم.
حق داری ابراز کنی.
اوه.
(فریاد می‌زند)
(ناله می‌کند)
من یه دریاچه‌ام، من یه دریاچه‌ام، من یه دریاچه‌ام.
(فریاد می‌زند)
گلدها، حمله به وسایل زندان
راه حل نیست.
بدونین که کاری که می‌خوام بکنم رو محکوم می‌کنم.
خشم حسیه که باید
کنترل بشه، چون به خشونت منجر میشه.
و خشونت به کجا منجر میشه؟
- به زندان؟ - دقیقاً.
زندان بده.
موسیقی شاد (جیغ‌های کوچک)
گریه وحشت‌زده
مشکوکه.
زود برمی‌گردم برای تقدیم‌ها.
کریس
این بار، دیگه راه فراری برات نیست.
هوم؟ نه برای تو، شیرینی کوچولو.
(جیغ)
خیلی شیطانی به نظر میای.
تو چی هستی؟
ها؟ می‌خوای بری
جایی؟ مثل قطب‌نما عمل می‌کنی.
پس دنبالت میام!
(می‌خندد)
فریادهای خشمگین
- دروغ میگی! این چهارمین باره این ماه!
(غرید)
موجودی ۶۰۸.
بیا، انبار ۶۰۸!
عالیه. تا الان که چیز غیرعادی ندیدیم.
- (خنده آروم) - اون دیگه مشکل خودته.
کسی تعجب نمی‌کنه اگه از
درخت گامرا بی‌وقفه بهره‌کشی کنن.
- شهر همیشه قدرتشو از شیره این درخت گرفته،
جید جی.
آره، مثل انگل‌ها.
جادینا، شاهزاده زالوها. خیلی بهش میاد.
این دیدار نویدبخش به نظر میاد.
اوه!
موسیقی سنگین ناله کرد.
چی بود؟
چی اونجاست؟
- هیچی. عجله کن. ۲۴ ساعت وقت داری،
یادم بنداز. موسیقی مرموز
پسره جدی به نظر می‌رسید،
واسه همین بهش دستور دادم.
ولی شک کردم. ازش پرسیدم:
«صبر کن، چند سالته؟» اون جواب میده...
- «من؟ ده سالمه. مثل بقیه.»
آره. اصرار کردم.
«سن واقعی‌ات!» «خب، ۱۰ سال!»
- واقعاً بچه بود؟ - آره!
- تو چند سالته؟ - ۷۷.
- بازنشسته نیستی؟ - از جوونیا،
تموم شد، همین.
جیغ‌های وحشت‌زده
- اونجا! یه چیزی شبیه اون بود
که بهم حمله کرد.
این کاروان در خطره. غرش
- بلدی سوار شی؟ - ما اونجا نبودیم
- برای جادینا؟ - برای جلوگیری از فاجعه‌ها. باور کن.
تو از دوست‌دختر سابقت می‌ترسی.
اون دوست‌دختر سابقم نیست!
غرش‌ها
موسیقی مرموز
- حمل و نقل جید جی، ۳۰۷، در کنترل ارکیدیا.
آسمان صاف. سرعت کروز فعال شد.
خوش آمدید، ۳۰۷. از سفرتون لذت ببرید.
نگاه کن! این چیه؟
- برگرد، سریع!
موسیقی دراماتیک
کد قرمز، کد قرمز!
اینجا، حمل و نقل ۳۰۷. ما داریم
یه حضور خصمانه در مسیر تجاری جنوب شرقی.
برمی‌گردیم به پ...
فریاد می‌زنه.
کنترل ارکیدیا با ۳۰۷.
۳۰۷، چی شده؟
صدای خرد شدن
جیغ‌های شیطانی
موسیقی غمگین
تلاش
جیغ
۳۰۷، چی شده؟ صدامو می‌شنوی؟
- بارج سقوط کرد. یه گروه بفرستید پایین، سریع!
- شما کی هستید؟ کد اپراتورتون چیه؟
- اوه... این یه خط امنه.
- شما کی هستید؟ - اوه...
افسانه‌ای‌ها؟
- دارم توهم می‌زنم. - جادوی سیاه شناسایی شد.
هشدار قرمز!
- آه کلافه شما کی هستید؟
- ما افسانه‌ای‌ها هستیم! - «ما
افسانه‌ای‌ها هستیم.» خیلی محرمانه! اوه!
موسیقی اکشن فریاد وحشت‌زده
اوه!
پس حالا باورم می‌کنی،
- الان؟ - با تو هیچ‌وقت ناامید نمی‌شیم.
جرئت داری با ما روبرو شو!
غرش می‌کنه.
غرش
- خنده خجالت‌زده - ما به اندازه کافی خوشحال نیستیم
از این لحظات کوچک صمیمیت که با خانواده تقسیم می‌شه.
انگار من انتخابی دارم.
- مردم ما طول می‌کشه تا کارهات رو فراموش کنن.
در این مدت، احتیاط بهترین متحد توئه.
اگه یه روزی می‌خوای
شهر زیبای ما رو رهبری کنی.
چه شهر زیبایی؟
ما دیگه آسمون رو نمی‌بینیم اینقدر که از استخراج آلوده شده!
من و پدرت صحبت کردیم.
- کی؟ - ما فکر می‌کنیم
که وقتشه به نوستالژی تو
برای شورش و خشونت پایان بدیم.
ما می‌خوایم عصای عقابت رو مصادره کنیم.
- مشتشو می‌کوبه. - چی؟
جد ما، خود ملکه جادیلینا،
منو به عنوان وارث جادوگران شناخت.
روحش هنوز تو این چوب زندگی می‌کنه!
سعی کن ازم بگیریش!
- با این لحن با من حرف نزن، دختر جوان!
تو، نه مثل وقتی که ده ساله بودم!
- هشدار! یه کاروان در جنوب مورد حمله قرار گرفت.
یه نبرد! ا...
افسانه‌ای‌ها درگیرن!
- افسانه‌ای‌ها؟ - جادینا!
حتی بهش فکر هم نکن.
موسیقی اکشن
نگهبانا، جلوشو بگیرین!
مطمئنی؟ آ... باشه.
- اوه! هیچی نخورده بود. ناله می‌کنه.
جلوی پرنسس رو بگیرین!
- چوبش دستشه؟ - آره.
داریم قرعه‌کشی می‌کنیم؟
- صبر کن. - لطفا.
آروم باش و اطاعت کن.
اوه، نه... اوه، اونجاست، اونجاست!
- جلوشو بگیرین!
کریس
شکستن شیشه
ناله پریشان
- هیس. - باشه، من هیس می‌کنم.
خوبه.
اوه... کی به ملکه خبر میده؟
کی قرعه داره؟
موسیقی مرموز
پرنسس... اوم.
هوم.
- تلاش - بیا اینجا، تو!
شیمی؟
ناله می‌کنن.
سلام.
گریف؟
بغلم می‌کنی؟
- داد می‌زنه. - منو با صندلی ساحلی اشتباه گرفتی؟
اینجوری بغل نمی‌کنن.
- می‌خنده. - خوشحالم دوباره می‌بینمت.
- اوه! اوه، رفیق! می‌خنده.
- خیلی دلم برات تنگ شده بود! - نفسمو گرفتی.
- حواستون باشه! - اوه!
خنده بد
حدس بزنم. اون بود
که دعوت‌نامه‌ها رو فرستاد؟
ساعت سه،
- حمله می‌کنیم. مثل اون موقع. - جلو!
من حتی "یک" هم نگفتم.
غرش
ناله کرد.
اوه!
- آه می‌کشه. - ولم کن
به خودت یه استراحت کوچیک بده.
- رازیه؟ - دارم توهم می‌زنم!
- خوبه. - قراره بشه
یه مبارزه واقعی!
- اون مامانته؟ برو جلو، تی‌پارا،
بهش ملحق میشه.
- اِ؟ - تی‌پارا، جدی؟
اسمی روش گذاشت؟
- وقت تلف نکنین. باید خنثی بشه.
- ما نمی‌دونیم اون چی کار می‌کنه. - دانیل.
مثل من باش. تصور کن یه دریاچه‌ای.
- اون مریضه. - انگل داره.
- بیدار شو! ما دوستاتیم!
- نمی‌دونم چی باعث شد این کارو کنی؟
غرش می‌کنه.
خشونت هیچ‌وقت راه حل نیست.
- باشه. رسمی شد، اون به دکتر نیاز داره.
یه ذره هم ضرر نداره
این موجود.
و من بهتون ثابت می‌کنم.
نترس.
هر اتفاقی بیفته، من همیشه بابات می‌مونم.
- لکنت می‌گیره. - اون...
- کار می‌کنه؟ - ها؟
می‌خنده.
فریاد می‌زنه.
رازیا!
موسیقی قهرمانانه
ها؟
- جادینا! - بیشتر از اون خودخواه
کم بود.
غرش
فریاد شادی
غرش‌ها
- افسانه‌ای‌ها جمع شدن! - صبر کن.
آروم باش تو. هر پنج نفر، همزمان؟
- شبیه... - سرنوشته.
یه تله.
- تو پارانوئید نیستی؟ - هیچ
شانسی نیست، فقط ملاقاته.
اینجا چی کار می‌کنین؟
- جادینا! خنده خجالت‌زده
خنده‌داره، تو خوبی. با شیمی،
اومدیم ببینیمت تا بهت نشون بدیم که... فریاد می‌زنه.
اوه، ببخشید، حرفتو قطع کردم.
متاسفی که منو تنها گذاشتی؟
- می‌خواستی این کارو کنی؟ - بس کن.
- اون کاری نکرد. - دقیقا! اون کاری نکرد.
و تو هم همینطور. به جز
- تصمیم گرفتین گروه رو بدون من دوباره تشکیل بدین. - ما هیچی تصمیم نگرفتیم.
- کی افسانه‌ای‌ها رو تاسیس کرد؟ من بودم!
- من، من، من، نق‌نق‌نق. پرنسس من، بازگشت.
تو تو تبعید تو یه جزیره نبودی؟
عالی بود، تو اونجا نبودی.
- خب، اینجا چی کار می‌کنی؟
دیگه نمی‌تونستی خودتو تو آینه ببینی؟
- هی، دخترا... - تو خفه شو!
باشه...
اوه، رفقا...
اوه، نه.
موسیقی دراماتیک خنده شیطانی
- حتی یه ذره هم آسیب نمی‌بینه؟ - شاید اشتباه می‌کنیم.
جیغ می‌کشه.
- چی؟ - از یشم ساخته شده.
اون حتماً مقاومه.
این رو قبلاً نگفتی؟
- سعی کردم، ولی نذاشتی حرفم تموم شه.
فریادهای دیوانه‌وار
به هیچ کدوم از موهاش دست نزن!
غرش می‌کنه.
امروز روز بغل کردن نیست.
خنده شیطانی
باشه.
غرش می‌کنه.
فریاد حمله
ناله پریشان
ها؟
فریاد می‌زنه.
صدای تق‌تق
بچه‌جون، دیگه مهارتت رو از دست دادی.
موسیقی آزاردهنده
دانیل؟
دانیل! دانیل!
حالت چطوره؟
ناله کرد.
نه واقعاً. تو چطوری؟
آه، نه، خوب نیستم.
لانه هیولا.
چی داشتم می‌گفتم؟ یه تله.
- این رو نمی‌گم چون شبیه کباب شدیم،
ولی اون قرار نیست ما رو بخوره؟
اینطور به نظر میاد. غرش
چی بود؟
- اوه، شکم منه. من کباب دوست دارم.
دانیل!
شمشیرت!
تلاش
آه می‌کشه.
- ببخشید. آه کلافه
- دارم توهم می‌زنم. - برای بهترین‌ها هم
پیش میاد.
- شیمی. الان وقتش نیست
- که از جادوی عنصری‌ت استفاده کنی؟ - باید زمین رو لمس کنم.
تو بی‌فایده‌ای.
- منو تحت تاثیر قرار بده، شاهزاده‌ای که بدون چوبم به هیچ دردی نمی‌خورم.
پشیمون میشی!
چه خوب که با همیم.
- کاش خونه می‌موندم. - منم تو زندان.
تو؟
- زندان؟ - اوم.
- برای چی؟ - تو شکستی
- یه چیز گرون. - می‌تونیم تمرکز کنیم
روی اون موجود شیطانی؟
- اون تنها نیست. بو می‌کشه.
یه حضور دیگه حس می‌کنم.
یه بوی آشنا.
ناله کرد. باید از اینجا بریم!
- چی شده؟ چی حس کردی؟
موسیقی تاریک
اوه! به نظر میاد
که جوجه‌ها از لونه‌شون افتادن.
دارک‌هلِ!
نه!
ممکن نیست.
نمی‌تونه اون باشه.
اون نمرده بود؟
خنده شیطانی
کارت عالی بود، ایبیسلیا.
امروز روز بزرگیه!
- یه موجود دیگه که از ذهن مریضت آزاد شده!
- باید امضات رو می‌شناختم. - شکی نیست.
خوشبختانه برای من،
هیچ چیز قابل پیش‌بینی‌تر از یه افسانه‌ای نیست.
گریفنفر، پیدا کردنت مثل آب خوردن بود.
موجود کوچولوی نیازمند محبت.
پنجه‌هات رو روی سرزمین اجدادت نکش.
- من پنجه‌هام رو هر جا بخوام می‌ذارم. و اغلب تو صورت.
رازیا، غول ریمار.
چیزی که تو قد از دست دادی، تو عرض به دست آوردی.
این چاقی‌هراسیه.
وقتی خانواده‌ات رو کشتم،
تو رو تبدیل کردم به یه جنگجوی تشنه انتقام.
و حالا به خودت نگاه کن. تو یه میزبان مهمونی چای خوب هستی.
مربی توسعه فردی.
الف عنصری دست‌نیافتنی.
گیلاس روی کیک من.
- با هسته خفه شو.
- اونا نمی‌تونن بدون شادی مسری زندگی تو سر کنن.
دانیل، بدترین دشمن من. ناله کرد.
تو سخت‌ترین برای پیدا کردن بودی، رایانز.
- رایانز؟ - بله، پرنسس.
برادر هم‌رزم تو روی همه شما خط کشید.
شرم
و گناه اون رو به پنهان شدن واداشت.
اون شد
یه شوالیه بی‌هدف، که فقط خوب کفش واکس می‌زنه.
کفش اونایی که ردش کردن.
- بلابلا. وقتی پیر بودی کمتر حرف می‌زدی.
می‌ترسی دندون مصنوعی‌هات بیفته؟
- (می‌خنده) - الیسیو، می‌شه به مهمونمون کمک کنی
که حواسش به حرف زدنش باشه؟
- اون کیه؟ - کی کپی پیست کرده؟
(فریاد می‌زنه)
- خب. کجا بودم؟
آها. پرنسس جادینا.
نگهبان ارکیدیا. تو این افتخار رو داری
که به پروژه بزرگ من ملحق بشی.
ترجیح می‌دم بمیرم.
- من چیزای خیلی جذاب‌تری از مرگ برای پیشنهاد دارم.
تو ترسو!
موسیقی دراماتیک (ناله‌های پریشان)
- اوه، این چیه؟
جادینا!
جادینا، نه! (خنده شیطانی)
- فقط افسانه‌ای‌ها می‌تونستن... - شیمی.
- پرنسس رو از زندان طلاییش برام بیار بیرون.
اوه!
نه! شیمی، همین الان!
(تلاش)
- یه آخرین جرقه قهرمانی. چه تأثیرگذار.
الیسیو، نوبت توئه.
(فریاد می‌زنه)
(آه و تلاش)
موسیقی اکشن
- اون یه انگل داره! - همه با هم، حمله!
بریم!
(ورد)
(ناله از سر تلاش)
- مواظب باش! (فریاد می‌زنه)
- من... (ناله می‌کنه)
نمی‌دونم از کجا اومدی،
اما الان وقتشه که طرفت رو انتخاب کنی.
- ایبیسلیا! (ناله می‌کنه)
ایبیسلیا! (ورد)
- باشه. (لرزش)
موسیقی دراماتیک (ورد)
خمره‌های یشمی؟
اون می‌خواد همه‌مون رو منفجر کنه!
- بیا این رو تموم کنیم. جادینا.
این انگل رو برام از بین ببر.
(فریاد وحشت‌زده)
اوه، دوستان؟
(صدای خرد شدن)
(فریاد می‌زنه)
- موسیقی دراماتیک - جادینا.
آه، دختر کوچولوی من!
امیدوارم چیزی نداشته باشه.
علیاحضرت.
پست همین الان بهمون خبر داد که پرنسس جادینا برگشته،
ولی تنها نیست.
- می‌بینی؟ یه فرار کوچولو بود.
شور جوانی.
خونه‌اش خونه ماست.
نشان‌های محافظ ما
- جادوی سیاه رو تشخیص دادن. - نگهبان‌ها. درها رو باز کنید.
اوه!
تق، تق، تق.
- جادینا! - اورکیدیا از تو
نمی‌ترسه. نشان‌های ضد جادوی سیاه ما
ما رو از جادوگرهایی مثل تو محافظت می‌کنه.
راست می‌گی.
من همیشه خیلی ترسیده بودم
از نشان‌های شما.
شاید بتونی ترس‌هام رو از بین ببری، پرنسس؟
نه، جادینا!
- ملکه من، باید پناه بگیری!
یه کابوسه.
خنده شیطانی
فریادهای دیوانه‌وار
نذارید بیان تو!
اوه، نه!
- نگهبان‌ها! بگیرینشون!
ناله کرد.
نه، نه!
ناله‌ها
- برو، تنهام بذار!
بالاخره،
مال منی!
درخت گامرا. فریادهای دیوانه‌وار
- هر کی می‌تونه خودشو نجات بده! - فرار کنید!
ناله می‌کنن.
صدای تق‌تق
ها؟
اشکالی نداره، نگران نباش.
- من خیلی محکمم. - اوم...
هی!
جادینا کجاست؟ چرا اونو برد؟
- ولش کن، بیهوشه.
ناله می‌کنه.
- اون بدل دارک‌هلّه. بذارم بخوابه؟
- شاید برادرشه.
- با همون جای زخم؟ عجیبه.
- می‌تونیم از اینجا بریم؟ ممکنه پر از آدم فضول بشه.
حق با تو بود، مادربزرگ.
یه جادوگر دیگه رو دوشش.
موسیقی دلهره‌آور
- تو هم از همین عصاره‌ای. سرنوشتت رو کامل کن.
تا من بالاخره بتونم مال خودم رو انجام بدم.
خنده شیطانی
صدای جیرجیر
پرنسس جادینا،
ناوگان رو مستقر کن.
رعد و برق
خواهرمون...
به درخت المنت‌ها بپیوندید تا خواهرمون رو نجات بدیم!
خواهر آربورس المنت‌ها؟
ها؟ شیمی؟ چطوری؟
دیگه به اینجا رسیده.
دیگه نمی‌تونم تحمل کنم. همین الان بیدارش می‌کنیم.
بو می‌کشه.
- به به، بوی یه جای خوب با قارچ میاد.
- برمی‌گردم. - چه اولویت‌بندی عالی‌ای!
گیلی، قلقلکم میاد. اون تظاهر نمی‌کنه.
فکر می‌کنی بامزه‌ای؟
این تنها شانس ما برای پیدا کردن جادیناست و تو داری مثل یه عروسک رفتار می‌کنی؟
ببخشید.
- همش تقصیر منه. - دارکهل
از ما باهوش‌تر بود. که البته کار سختی نیست.
نباید دوباره شروع می‌کردم
اسلحه رو.
هی، دفتر گریه و زاری!
اشتباه این بود که از هم جدا شدیم.
- این تنها کار هوشمندانه‌ای بود که کردیم.
وقتی با همیم،
- همه چیز خراب میشه. - دروغ.
- ما اسیر شدیم، دارکهل جادینا رو گرفته،
- یه جادوگر جدید داریم. - درسته.
ما سنگ جوونیا رو نابود کردیم.
ما شکست‌خورده‌ایم. ما یه کوه رو نابود کردیم.
- ما منظره رو تغییر دادیم. قهرمانان باغبانی.
گریف، هیچکس ما رو نمی‌خواد.
ما هر چیزی هستیم جز قهرمان.
- انزجار - اوه! سر که افسرده شده،
شکم که از گرسنگی فریاد می‌زنه. بیاید نیرو بگیریم.
وای، چه بوی گندی میده!
- ما وقت نداریم که پیک‌نیک بریم.
هیچوقت تصمیمی نگیر
با شکم خالی.
من یه فصل تو کتابم نوشتم
- درباره آرامش از طریق غذا. - کتابت؟
- بله. اسمش 'من یک دریاچه‌ام' هست، نوشته هکتور بوکور.
لقبم. می‌خندن.
برخلاف تو، دانائل،
من فکر می‌کنم با هم بودن کار خوبیه.
گذشته رو میشه با خویشتن‌داری جبران کرد،
ارتباط مثبت
و استفاده از طبیعت به نفع خودمون.
- ایبیسلیا! - آروم باش!
- یه بچه رو پرت می‌کنه بیرون و... - برو عقب!
- رفقا، آروم باشید. اون ترسیده.
ارتباطت با دارک‌هل؟
- من... شما آماده شنیدنش نیستید. - چرا هستیم.
و قول می‌دیم آروم باشیم، باشه؟
- اول از همه، من دشمن شما نیستم.
- یه دشمن اینو می‌گه که ما حواسمون پرت شه.
من نجاتتون دادم.
آره، اون خوبه.
من به این قیافه اعتماد ندارم.
آره، درسته، من ظاهر
دارک‌هل رو دارم.
بعد از حادثه جوونیا،
من بیدار شدم و حافظه‌ام رو از دست داده بودم.
دنیایی رو کشف کردم که پر از بچه بود.
و ناگهان قدرت‌هام ظاهر شد.
جادوی تاریک و قدرتمندی که باعث شد از جامعه طرد بشم.
هر جا که می‌رفتم.
پس من قایم شدم.
مثل شما.
موسیقی غمگین
اما چطور می‌تونیم در آرامش زندگی کنیم
بدون اینکه بدونیم کی هستیم
و از کجا اومدیم؟
ساختن اکسیر حافظه‌ام دو سال طول کشید.
در طول این جستجو،
می‌خواستم یه چیز زیبا بسازم.
ایبیسلیا.
موسیقی ملایم
اون باید موجودی از صلح و عشق می‌بود.
من هرگز نباید این اکسیر رو می‌نوشیدم.
رعد و برق
نه! اون نه!
نه!
خنده شیطانی
اون ناله کرد.
وردخوانی من چیکار کردم؟
ایبیسلیا، نه!
ولش کن!
بیا پیش من!
اون غرغر می‌کنه.
اون فریاد می‌زنه.
- تمام این مدت، روح دارک‌هل
درون من دفن شده بود.
اکسیر من آزادش کرد.
نمی‌خواستم اون منو تسخیر کنه.
من قدرت اینو پیدا کردم که ذهن‌هامون رو از هم جدا کنم.
و ایبیسلیا رو ازم گرفت.
پس، اینطوریه که...
داری به ما میگی که تو دارکهلی،
ولی یه نسخه باحال و غیرخشونت‌آمیز؟
- اوه... - همینه؟
آره.
- من دارکهلم که خیلی شکلات می‌خورم، جادوگر لوس!
- توت‌توت‌توت! رازیا، تو یه برکه‌ای.
- برکه یعنی چی؟ - ببخشید، یه دریاچه.
آه، بله، البته، یه دریاچه آرام.
همون ذهن که دو قسمت شده؟
- نقشه‌هاشو می‌دونی؟ - آره.
اون قدرت درخت رو می‌خواد
- از گامرا. - گامرا؟ خواهر آربورس المنتاس.
- تنها منبع جید جی. اون ایبیسلیا رو به یه هیولا تبدیل می‌کنه.
اون تجسم بامزگی نبود.
جید جی یعنی انگل.
ما برمی‌گردیم اورکیدیا.
و جادینا؟
- نمی‌دونم. اون باید درها رو باز می‌کرد.
- بعدش... - شیمی، صبر کن!
- و اون؟ - من دنبالت میام.
- پس من چی؟
ولی من چی دارم میگم؟ هی، وایسا!
رعد و برق
- موسیقی تاریک - امروز، اورکیدیا.
فردا، قلمروهای سابلدورای،
لاربوس، ریمار،
سیمبالیا!
وقتشه که مردم رو متحد کنیم
زیر یک پرچم واحد.
برید خبرهای خوب رو پخش کنید.
آلیسیا حالا یه خدا داره.
- استخراج رو متوقف کردن. هیچ حرکتی نیست. یه شهر مرده.
صبر کن، نه.
قایق‌های باری دارن نزدیک میشن.
اوه!
جادیناست!
- افسانه‌ای‌ها، آماده شید... - نه!
ایبیسلیا کلید و اولویته.
- هیولای تو باید صبر کنه. با اشاره من! آماده‌اید؟
- حق با اونه. - چی؟
جدی؟ ترجیح میدی به اون گوش کنی؟
- دارکهل ایبیسلیا رو کنترل می‌کنه. ایبیسلیا هم آفت‌ها رو.
- و بدون انگل‌ها، جادینا خیلی کمتر این قیافه رو خواهد داشت
یه روان‌پریش.
هوم.
افسانه‌ای‌ها، واقعاً تو گذشته‌ان؟
برید، دنبال جادوگر برید.
اگه جادینا براتون مهمه...
- می‌دونی چیه؟ به یکی دل ببندی؟
تو هیچ‌وقت نتونستی بوش کنی!
چی تو رو پیش ما نگه داشته بود؟
موسیقی غمگین
اما دانیل، اینجوری برداشت نکن.
- چیکار کنیم؟ - ازم نخواه انتخاب کنم.
آه. ما اون پسر بلونده رو دنبال می‌کنیم.
ببخشید.
- آه می‌کشه. - حیف شد. می‌تونستیم با هم تیم بشیم.
رازیا، میای؟
متاسفم، گریف.
من دارم میرم یه ماموریت مخفی. به همه.
می‌تونم باهات باشم؟ من نزدیک دشمنام می‌مونم!
موسیقی باشکوه
تلاش
ما با هم و با احتیاط عمل می‌کنیم.
- نگران نباش. احتیاط، اسم دوم منه.
جیغ می‌کشه.
- هیس! مخزن‌های پر از انگل.
نقشه‌اش این بود؟
- دارکهل می‌خواد مغز کل سیاره رو کنترل کنه.
هیچ‌کس دیگه نمی‌تونه شورش کنه.
- ما نمی‌تونیم جلوتر بریم بدون اینکه دیده بشیم.
- چی پیشنهاد می‌کنی، جادوگر؟
اوه...
- اینو بزن به صورتت. - اوم.
وردخوانی
و برای چشم‌ها که مثل چراغ جلو روشنن؟
مواظب باش، ممکنه بسوزه.
هوم، تو اول.
ناله کرد.
انجام شد.
- نوبت توئه. - صبر کن، یه سوال سریع.
از اونجایی که تو دارکهلی ولی دارکهل نیستی. ولی یه کم هستی.
خب، بدون اون جنبه خودشیفتگیش.
- اگه من تو رو بکشم، اونم می‌میره؟ - نه!
من اونو بیرون کردم، ما شدیم دو موجود مستقل.
- مطمئنی؟ اینجوری تو وقتمون صرفه‌جویی می‌شه.
برای نجات دنیا.
- اگه فدا کردن خودم می‌تونست ایبیسلیا رو نجات بده،
یه لحظه هم تردید نمی‌کردم.
- اوم. خوب جواب دادی. معلومه که نمی‌خواستم این کارو بکنم.
بزن تو چشمم.
- آخ! آخ! - هیس، هیس.
از جادوگرها متنفرم.
موسیقی مرموز
ادای زامبی درمیاره.
زیاده‌روی نکن.
- کار می‌کنه. من عاشق جادوگرهام.
موسیقی دراماتیک
آه و ناله کرد.
- دقیقاً. - الان؟
ما به نقشه الف پایبندیم.
این موجودات نمیان. من خلبان رو کنترل می‌کنم.
تو به صورتت سیلی می‌زنی، تو جادینا رو نجات میدی.
ما حواسشون رو پرت می‌کنیم.
هوم.
هی، هو!
این یه تجاوز به حریم شخصیه!
خبر فوری! ما داریم بهتون حمله می‌کنیم!
هی، هو!
این نگهبانا هیچی رو نگه نمی‌دارن. یه مشت احمق!
صدای جغجغه اوه!
موسیقی اکشن
فریاد حمله
- این چیزیه که من بهش میگم یه حواس‌پرتی خوب.
فریاد می‌زنه. ولی بگو!
غرید.
صدای جغجغه
برای همه چیزی هست.
بلوند، دوست‌دختر سابقتو آروم کن.
چند بار باید بگم؟
این مال من نیست... ول کن.
جادینا، لطفاً به من گوش کن.
فریاد می‌زنه.
ببخشید، ما قراره همه چیزو خراب کنیم.
باشه، نقشه B.
خوشت نمیاد.
آه و ناله کرد.
خرد شدن
دانیل!
بیا، بیدار شیم.
آره، درد داره.
- شلیک بهتر از یه ضربه تیزه. - گریف!
بپر!
- و اگه بهت سیلی می‌زنیم، برای نجات دادنتونه.
آه و ناله کرد.
- طاقت بیار!
تلاش
- در سه کلمه: خطرناک، مؤثر، فوق‌العاده باحال!
اون چهار تا بود، باهوش!
و دانیل و جادینا؟
- نمی‌تونیم برشون گردونیم؟ - اونا خودشون از پسش برمیان. ما این زوج رو تنها می‌ذاریم.
خبر خوب، ما قبل از سقوط به ارکیدیا می‌رسیم.
آره، خبر عالی...
ی-اوه...
ناله پریشان
- فریاد حمله - ها؟
فریادهای تقلا
نه، نه، نه، وایسا!
اینا درختای هزار ساله‌ان!
جادینا!
نذار این چیز برنده شه!
سعی کن ملاقاتمون رو یادت بیاد!
من یه سرباز ساده بودم.
داشتم اسکورتت می‌کردم.
تو، پرنسس ارکیدیا،
به سمت یه ازدواج از پیش تعیین شده. و ما فرار کردیم.
با هم.
موسیقی ملایم
یادت بیاد، اولش، افسانه‌ای‌ها تو و من بودیم.
بیدار شو، جادینا!
تو از این انگل قوی‌تری.
می‌تونی شکستش بدی.
نه!
واقعاً این چیزیه که می‌خوای؟
نمی‌ذارم دارک‌هل دوباره جدامون کنه.
آه کشید.
هی، حالا می‌دونم.
باید بهت می‌گفتم.
من همیشه دوستت داشتم... (ناله کرد)
آه کشید.
نه!
نه، دانائل!
دانائل.
گریه می‌کنه. معذرت می‌خوام.
جادیلینا!
به کمکت نیاز دارم!
ریل رازیا
- ایبیسلیا! - تو اصلاً محتاط نیستی.
- می‌تونم طلسمش رو باطل کنم. - منتظر چی هستی؟
- اون خیلی دوره. تردستیم دوام نمیاره.
قرار نیست دیده بشیم. باید برم سمت کمتر محافظت شده.
دارک‌هل باید محافظت‌های جادویی گذاشته باشه...
فریاد می‌زنه.
می‌تونیم این کارو بکنیم.
موسیقی عرفانی. جغجغه
خوبه.
سعی می‌کنیم اینو حل کنیم
در حالی که مؤدب می‌مونیم.
ناله‌های پریشان
جغجغه
غرش‌ها
فریادهای تقلا
وردخوانی
- نه! - ها؟
فریاد می‌زنه.
موسیقی آزاردهنده
آره، جونورها خیلی سمجن!
اومدی از کارت تعریف کنی؟
- الیسیو؟ - الان نه. اون دست بالا رو داره.
- چی فکر می‌کردی وقتی به همچین موجودی جون دادی؟
نه، نگو. پر از نیت‌های خوب بودی؟
خنده تمسخرآمیز
حتی اگه دیگه نمی‌دونستی کی هستی،
همیشه... من بودی!
رازیا، پروژه من
باید خوشحالت کنه.
یه حکومت صلح‌آمیز،
بدون خشونت.
و مهم‌تر از همه بدون مقاومت.
فریادهای دیوانه‌وار
خرد شدن
موسیقی مرموز
باشه!
نقشه چیه؟
محاصره‌شون می‌کنیم.
خنده خجالت‌زده
سلام.
خوش اومدی.
داشتم
نگران می‌شدم.
- دیر کردی. - برای پارک کردن مشکل داشتم.
غرش
فریادهای مبارزه
بگیر اینو!
- بی‌باکی و آرمان‌گرایی قبرستان‌ها رو پر می‌کنه.
روح جادیلینا، بنیانگذار
ارکیدیا،
فرزند درخت گامرا،
من از تو، وارثت، التماس می‌کنم.
کمکم کن مردی رو که دوست دارم نجات بدم.
اجازه بده به چشمه امرالدیا دسترسی پیدا کنم.
این آب به درخت قدرت میده!
اون قدرت شفابخشی داره. می‌تونه نجاتت بده.
پیشم بمون، التماست می‌کنم.
به صدای من گوش کن.
نه!
التماست می‌کنم، اونو برگردون به زندگی!
موسیقی غمگین بهت نیاز دارم!
اون گریه می‌کنه.
دوباره تنهام نذار.
موسیقی ملایم
ها؟
اوه!
خنده احساسی
فریاد حمله
ناله کرد.
غرید.
ناله
ایبیسلیا!
قدرت گامرا رو بهم بده!
یه فرمول جادویی رو فریاد می‌زنه.
ناله
ما قبلاً این قسمت رو بازی کردیم.
و تو هم قبلاً شکست خوردی.
تو کسی نیستی که این سیاره رو نجات بده.
من نجاتش می‌دم!
- تو فقط داری از قدرتی لذت می‌بری که از تو فراتره.
تو انگل واقعی هستی!
- ناامیدکننده‌ست. مثل یه افسانه‌ای حرف می‌زنی.
پس مثل یه افسانه‌ای می‌میری!
موسیقی دراماتیک ورد
کریس
افسانه‌ای‌ها یه روز متحد شدن...
افسانه‌ای‌ها همیشه متحدن!
ناله کرد.
جادینا!
دانیل! خنده شادمانه
- آخ، چه خوبه که دوباره پیش شمام!
- نظرت چیه؟
واسش یه مهمونی بگیریم؟
فریاد خشم
ورد
بی‌گناهان علیه بی‌گناهان.
چه بی‌عدالتی‌ای.
فریادهای مبارزه
آروم. اینا مردم منن،
به هر حال. فریاد ویلهلم
آروم ضربه می‌زنم.
من اینجام تا کار رو تموم کنم.
جادینا، رازیا، الیسیو، با من!
گریف، شیمی، باز کنید
ایبیسلیا!
نگران نباشید!
سالم بهتون برمی‌گردونیمش.
حرف افسانه‌ای.
توجه!
فریادهای مبارزه
- ناله کرد. - شیمی، شیمی.
ما می‌تونیم درخت گامرا رو نجات بدیم
اگه لایق باشی.
ما می‌تونیم بهت پیروزی بدیم.
دارکهل رو نابود کن.
- دوستات رو نجات بده! - اوه! من باید برگردم آستریا.
چی؟ الان؟
من میتونم درخت گامرا رو نجات بدم.
نمیخوای جون خودمون رو نجات بدی؟
- دقیقاً. زود برمی‌گردم. مواظب ایبیسلیا باش.
فریادهای مبارزه
- وایسا، دارم خواب می‌بینم؟ اون ما رو ول می‌کنه؟ ترسو!
- حتماً دلیلی داره. - این به نفع ما نیست.
شیمی، پشت سرت!
جیغ می‌کشه.
موسیقی بازی ویدیویی
غرغر می‌کنه.
ناله می‌کنن.
- سرفه می‌کنه. - چرا دنبالم اومدی؟
ها؟ تو زنده‌ای!
من قوی‌ام.
ولی نگاه کن.
- انگار بلیط برگشتمون رو از دست دادیم.
بگو یه نقشه B داری که برگردیم ارکیدیا!
اوه... اوه، هیچی نمی‌گی.
دوست ندارم هیچی نگی. راه حلی نداریم؟
ارواح آربورس.
- کی؟ - تکون نخور!
به کاپیتان بگو.
اوه، عالیه.
- ساکت باش تا... جیغ می‌کشه.
وقت نداریم.
اونا میتونن کمکمون کنن
- که برگردیم؟ - بستگی داره.
چی؟
اگه من امتحان بدم.
موسیقی مرموز
چه جور امتحانی؟
اونا روح و قلبم رو بررسی می‌کنن
و تصمیم می‌گیرن که من لایق هستم یا نه.
شیمی...
صدای جغجغه
- تو چی داری
تا حالا انجام دادی؟
فریادهای مبارزه
صبر کنید، افسانه‌ای‌ها!
فریاد خشم
فریادهای مبارزه
اون آخری بود؟
موسیقی آزاردهنده
نه! نه!
ایبیسلیا!
قدرت بیشتری بهم بده!
جیغ دیوانه‌وار
این بود
- دور اول. - ما به گریف و شیمی نیاز داریم.
- من بهت نمیگم. - یه روز با هم میمونیم
بیشتر از ۲۰ ثانیه.
موسیقی مرموز
تو نمی‌تونی با من بیای.
- آربورس یه سرزمین مقدسه. - اما...
گریف.
اگه تو امتحان رد بشی چی؟
- مردمم رو قانع کن که به دوستامون کمک کنن.
و گریف، من...
بله؟
آه می‌کشه.
ول کن.
اینه.
الف عنصری، بالاخره!
اون صدای ما رو شنید.
اما آیا اون لایقه؟
اون از مردمش سرپیچی کرد.
شیمی د کولئانا.
دنبال چی هستی؟
یه عنوان؟ قهرمان شدن؟
غرور!
نه. من می‌خوام دوستامو نجات بدم.
- سرنوشت اونا به بقا خواهر ما بستگی نداره.
درخت گامرا!
اومد تو؟
آره.
ارواح روحشو جستجو می‌کنن.
- ما نمی‌تونیم قدرتمون رو بهش بسپریم.
عشقش به دوستاش کورش کرده.
نه!
- برعکس، اون منو راهنمایی می‌کنه. - پس فراتر از
وجود خودت و کسانی که دوستشون داری رو ببین.
قدرت ما رو به درخت گامرا بیار.
تو اشتباهات گذشته، کلید رو پیدا می‌کنی.
اما یه فداکاری لازمه تا تعادل برگرده.
قبول می‌کنی؟
موسیقی عرفانی
قبول می‌کنم.
فریاد وحشت‌زده
دوباره شکست می‌خوری.
- فریادهای تلاش - اینو می‌بینیم!
ها؟
دلتون برامون تنگ شده بود؟
- آخر هفته بودی؟
بدون من تونستید؟
جای تعجب نیست که حالتون بده.
- یه سلاح پیدا کردی تا شکستش بدی؟
موسیقی عرفانی
جدی؟ یه سنگ دیگه؟
چند تا هستن؟
فریاد خشم
دیوارهای قصر رو
با خون تو رنگ می‌کنم.
افسانه‌ای!
الیسیو، حالت خوبه؟
آربورها گفتن قدرتش
گامرا رو آزاد می‌کنه.
باید بهش بدیم.
فریادهای هیستریک
- موسیقی حماسی - چطوری بهش بدیم؟
- این یه درخته. - واضح نبود.
گریف، بگیر!
باشه، گرفتم!
گرفتم!
ندارمش!
این شوخیه؟
این رو بهتون دادن
بدون دستورالعمل؟
خنده بدجنسانه
- وقتی نمی‌دونی چی کار کنی، ارتفاع می‌گیریم.
حق با توئه!
یالا، یالا!
افسانه‌ای، همه با هم!
فریادهای هیستریک
ناله کرد.
- نه! - اوه!
این اسباب‌بازی بچه‌ها نیست.
تلاش
فریادهای هیستریک
من هدایت می‌کنم، تو نابودش کن.
آها، حالا شد!
فرمول جادویی
غرش
- و بهترین سلاح علیه متعصب‌ها؟
فرهنگ عمومی!
- یالا، گریف. تو هیچ قدرتی نداری،
شمشیر طلایی هم نداری، ولی همیشه رو پاهات فرود میای!
فریادهای هیستریک
خنده احمقانه بدون نظر، ممنون.
فریاد می‌زنه.
به یه تار موش دست نزن!
فریاد وحشت‌زده
- وای! خنده خجالت‌زده
موسیقی ملایم ناله کرد.
ایبیسلیا.
- تو اشتباهات گذشته، کلید رو پیدا می‌کنی.
ولی یه فداکاری لازمه.
- تو اشتباهات گذشته... آه! دانائل!
- باید سنگ رو بشکنیم! - چی؟
چی؟
مطمئنیم از این؟
این تنها راه حله.
تو هیچ ایده‌ای نداری که قدرت اون چیه.
می‌خنده.
تو حاضری دوباره دنیا رو قربانی کنی
تا عطش خودتو سیراب کنی؟
- برای افتخار؟ - انجامش بده، دانائل!
هوم.
فریاد می‌زنه.
نه!
- یه قربانی لازمه تا تعادل برگرده.
دانائل؟ نه!
آه!
ناله می‌کنه.
آه!
دارک‌هل فریاد می‌زنه.
ایبیسلیا!
می‌خنده. دخترم!
دارک‌هل از خشم فریاد می‌زنه.
به من گوش کن، ایبیسلیا.
دارک‌هل به خاطر من برگشت.
اون باید ناپدید بشه. اگه من بمونم، اون برمی‌گرده.
من نمی‌تونم این ریسک رو بکنم. باید
با اون ناپدید بشم.
آه غمگین
من به تو ایمان دارم، دخترم.
به افسانه‌ای‌ها کمک کن و این دنیا رو آزاد کن.
هوم.
ناله می‌کنه.
هرگز
من به ذهن تو برنمی‌گردم!
نترس.
من همیشه بابات می‌مونم.
فریاد می‌زنه.
الیسیو، باعث افتخار بود.
هق‌هق می‌کنه.
جیغ می‌کشه.
گریه وحشت‌زده
موسیقی ملایم
حق با تو بود، مادربزرگ.
- چی گفتی؟
نه، هیچی.
افسانه‌ای! افسانه‌ای!
افسانه‌ای! افسانه‌ای! افسانه‌ای!
همهمه صداها
افسانه‌ای!
- مردم اورکیدیا تو رو می‌خوان. - یه لحظه.
- ما بابت سیلی‌ها و ۱۲ سال کار عذرخواهی می‌کنیم.
برای بازسازی شهر. خداحافظ، ممنون.
باحاله، نه؟ خنده خجالت‌زده
- ما دارک‌هل رو شکست دادیم و نمی‌تونیم یه سخنرانی بنویسیم.
- شیرینی‌های کوچیک؟ - اوهوم!
- من حرف می‌زنم. - ما می‌تونیم
همه حرف بزنن. نذار کسی فکر کنه تو رئیس هستی.
من رئیس هستم.
ببخشید؟
- من افسانه‌ای‌ها رو تأسیس کردم. - ما تأسیسشون کردیم.
- من نجاتشون دادم، پس... - درسته.
تو یه جنگجوی فوق‌العاده‌ای. وقتی حرف می‌زنی، افسردگیه.
جادینا!
وقتشه که درس زیبایی رو یاد بگیریم
که درخت‌هامون بهمون یاد دادن.
همونطور که ما انسانیتمون رو تو درگیری‌ها از دست می‌دیم،
که طمع ما رو به سمتی می‌بره
که به بقیه آسیب بزنیم، درخت گامرا
و آربورس المنتار به هم کمک کردن.
اونا مثل خواهر عمل کردن، برای خیر همه ما.
اونا به ما پیشنهاد دادن
یه شانس جدید. بذارید اتحاد شما یه پیام باشه.
پیام زندگی مسالمت‌آمیز در کنار هم.
- (موسیقی حماسی) - اوهوم.
باورمون می‌شد.
ممنون. خیلی گرونه؟
هوم.
شیرینی‌های کوچیک!
شنیدی؟
اون زمزمه می‌کنه.
خب، اگه این تیم رو دوباره تشکیل بدیم...
این خانواده.
این خانواده...
- تو تنها خانواده منی. - باشه.
خیلی دوستت دارم!
- لازم بود بهت بگم. - باشه رفیق.
می‌تونیم به خودمون قول بدیم
که از هم حمایت کنیم و هیچ‌وقت
- به خودمون مغرور نشیم؟ - اوهوم.
- اگه یکی فرار کنه، اتومش می‌کنم!
- (آه کلافه) - اوهوم...
(موسیقی ملایم)
و اگه نه،
ایده‌ای برای مأموریت بعدیمون دارید؟
- سرنوشت جوونیا رو برگردونیم؟ - عالیه.
- کاملاً، آره! - من اینو تأیید می‌کنم.
جمعیت فریاد می‌زنه «افسانه‌ای‌ها».
دارکهل بیچاره.
بالاخره قراره دوباره شروع کنم چیزی رو که ازم گرفتی.
به محض اینکه دستم به جاگوارین برسه.
(موسیقی ملایم)
- اونجا...
اون‌ور ابرها
منو ببر
دور از طوفان‌ها
تو چشمات دیدم
بین سایه‌های گذرا
آتشی که هیچی پاکش نمی‌کنه
این همون وقته
جادوها
مرگ دیگه نیست
فقط یه خواب بده
بیاین رو بال باد سر بخوریم
متحد، صدامون بلند میشه
امید رو لبامون میشینه
ستاره‌ها رو دنبال کن
تبدیل به افسانه شو
با هم، شعله رو دوباره روشن کن
وقتی سایه نور رو می‌بره
در طلوع آخرین نبرد
کنارت خواهم بود
مثل هوا
آتش، خاک با هم میان
خیلی متفاوت
ما شبیه همیم
از نفس طوفان‌ها
و زمزمه آب
ما پژواک خواهیم بود
ستاره‌ها رو دنبال کن
تبدیل به افسانه شو
با هم، شعله رو دوباره روشن کن
وقتی سایه نور رو می‌بره
در طلوع آخرین نبرد
کنارت خواهم بود
جادو رو باطل کن
زنجیرها رو بشکن
این بار هم
ماجراجویی صدامون می‌کنه!
ستاره‌ها رو دنبال کن
تبدیل به افسانه شو
با هم، شعله رو دوباره روشن کن
وقتی سایه نور رو می‌بره
موسیقی ملایم
موسیقی باشکوه میشه.
موسیقی ملایم