‫«یاما پرستال ناین». ‫(صحبت به زبان اِلفی)
‫دنیا متحول شده است.
‫از آب حسش می‌کنم.
‫از زمین حسش می‌کنم.
‫از هوا استشمامش می‌کنم.
‫عمدۀ آنچه که در گذشته بود...
‫از دست رفته است.
‫چرا که اکنون، کسی از زندگان نیست ‫که به یاد بیاورد.
‫«ارباب حلقه‌ها»
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید و وحید فرحناکی»
‫همه چیز با ساختنِ «حلقه‌های مهین» آغاز شد. ‫(حلقه‌هایی که هر کدام حاوی قدرتی خاص بودند)
‫سه حلقه به اِلف‌ها داده شد: ‫(با قابلیت شفا و نیز حفظ شرایط موجود)
‫عاقل‌ترین و زیباترین موجوداتی که نامیرا بودند.
‫هفت حلقه به فرمانروایان دورف داده شد: ‫(با قابلیت افزایش طول عمر و کسب ثروت)
‫معدنچی‌ها و صنعت‌گرانِ برجستۀ ‫ساکن در تالارهای کوهستانی.
‫و نُه...
‫نُه حلقه به نژاد انسان‌ها اهدا شد... ‫(با قابلیت طول عمر بی‌پایان و دیدنِ چیزهایی که ‫انسان‌های عادی نمی‌توانند در دنیا ببینند)
‫که بیشتر از تمام افراد دیگر، ‫خواهانِ قدرت بودند.
‫[سرزمین میانه]
‫به همراه این حلقه‌ها، توانایی و ارادۀ کافی ‫برای حکمرانی بر هر نژاد وجود داشت.
‫ولی همۀ آن‌ها فریب خوردند.
‫چرا که حلقۀ دیگری ساخته شده بود.
‫در سرزمین موردور، در آتش‌های کوه هلاکت... ‫(شمال غرب سرزمین سیاه موردور ‫و نزدیک برج باراد-دور)
‫ارباب تاریکی «سائورون» ‫در خفا، حلقه‌ای برتر ساخت...
‫تا تمام افراد دیگر را کنترل کند،
‫و در درونِ این حلقه، بی‌رحمی و کینه‌توزی و...
‫اشتیاقش برای تسلط بر تمام موجودات را قرار داد.
‫«حلقۀ یگانه برای فرمانروایی بر همه.»
‫یکی پس از دیگری...
‫سرزمین‌های آزادِ «سرزمین میانه» ‫اسیر قدرت حلقه شدند.
‫ولی عده‌ای بودند که مقاومت کردند.
‫آخرین اتحاد انسان‌ها و اِلف‌ها ‫در برابر لشکریان موردور لشکرکشی کردند.
‫و در سرازیری‌های کوه هلاکت، ‫برای آزادسازیِ سرزمین میانه جنگیدند.
‫موقعیت خودتون رو حفظ کنید. ‫(به زبان اِلفی)
‫تیرها رو رها کنید! ‫(به زبان اِلفی)
‫پیروزی نزدیک بود.
‫ولی قدرتِ حلقه...
‫قابل چشم‌پوشی نبود.
‫در آن لحظه...
‫که دیگر امیدی باقی نمانده بود...
‫ایسیلدور، پسر پادشاه، شمشیر پدرش را بالا برد.
‫سائورون، دشمن مردم آزاد سرزمین میانه، ‫شکست خورد. ‫(افرادی که تحت فرمان سائورون نبودند)
‫حلقه به ایسیلدور رسید،
‫که تنها یک فرصت داشت ‫تا اهریمن را برای همیشه از بین ببرد.
‫ولی قلب انسان‌ها...
‫به راحتی فاسد می‌شود.
‫و حلقۀ قدرت، ارادۀ مخصوص خودش را دارد. ‫(توسط اورک‌ها در مسیر غافلگیر می‌شود)
‫به ایسیلدور خیانت کرد...
‫و منجر به مرگش شد.
‫و برخی از چیزهایی که نباید فراموش می‌شدند...
‫از دست رفتند.
‫تاریخ به حکایت تبدیل شد؛
‫حکایت به افسانه تبدیل شد.
‫و به مدت دو هزار و پانصد سال...
‫هیچ‌کس از این حلقه اطلاعی نداشت.
‫تا این‌که وقتی فرصتش پیش آمد...
‫حامل جدیدی آن را تصاحب کرد.
‫عزیز من!
‫حلقه به دست موجودی به نام «گالم» افتاد...
‫که آن را به اعماق تونل‌های ‫«کوهستان مه‌آلود» برد.
‫و در آنجا، حلقه او را به تسخیر خود در آورد.
‫اومد سراغم!
‫مال خودمه. عشق منه. مال خودمه.
‫عزیز من.
‫حلقه برای گالم، ‫عمری طولانی و غیرطبیعی به همراه داشت.
‫به مدت پانصد سال، ذهنش را مسموم کرد.
‫و در غارِ تیره و تارِ گالم، منتظر ماند.
‫تاریکی دوباره به جنگل‌های دنیا بازگشت.
‫شایعه‌ای به گوش می‌خورد از سایه‌ای در شرق... ‫(منظور از سایه، سائورون و افرادشه)
‫که ترسی بی‌وصف را زمزمه می‌کند.
‫و حلقۀ قدرت به این نتیجه رسید...
‫که دیگر نوبت او فرا رسیده.
‫گالم را رها کرد.
‫اما سپس اتفاقی افتاد ‫که حلقه قصدش را نداشت.
‫به دست به دور از ذهن‌ترین موجود ممکن رسید.
‫این چیه؟
‫یک هابیت! ‫(موجوداتی با قد کوتاه اما توانایی‌های بالا)
‫بیلبو بگینز از «شایر». ‫(شایر: سرزمین هابیت‌ها)
‫یه حلقه!
‫گُم شد!
‫عزیز من گُم شد!
‫چرا که به زودی زمان آن می‌رسد...
‫که هابیت‌ها سرنوشت همگان را رقم بزنند.
‫بیست و دومین روزِ سپتامبر...
‫در سال 1400...
‫از تقویم شایری. ‫(تقویم هابیت‌ها که 1‌ ماهه است ‫و 5 روز اضافه دارد که مربوط به عیدهایشان است)
‫«بگ اند»، «بگ‌شات راو»، ‫«هابیتون»، «‌فاردینگ غربی»... ‫(بگ اند: خانۀ فرودو و بیلبو)
‫...«شایر»...
‫...«سرزمین میانه».
‫عصر سوم این دنیا. ‫(عصر بین شکست سائورون و سقوط نومه‌نور)
‫«یاران حلقه»
‫«تا به آنجا رفتیم و بازگشتیم؛
‫داستان یک هابیت.»
‫نوشتۀ بیلبو بگینز.
‫خب...
‫از کجا شروع کنیم؟
‫آها، آره.
‫«در رابطه با...
‫...هابیت‌ها.»
‫هابیت‌ها چند صد سال است که ‫در چهار فاردینگِ شایر...
‫زندگی و کشاورزی می‌کرده‌اند.
‫هیچ نارضایتی‌ای از نادیده‌گرفتن ‫و نادیده‌گرفته‌شدن...
‫توسط دنیای «مردم بزرگ» نداشتند. ‫(هابیت‌ها به انسان‌ها می‌گفتند «مردم بزرگ»)
‫هر چه نباشد، سرزمین میانه...
‫پر از موجودات عجیبی است ‫که قابل شمارش نیستند.
‫هابیت‌ها حتماً کم‌اهمیت تلقی می‌شوند،
‫چرا که نه به عنوان جنگجویان بزرگ ‫شناخته می‌شوند،
‫نه در میانِ عاقل‌ترین‌ها به حساب می‌آیند.
‫فرودو! یه نفر دم دَره.
‫در واقع، این موضوع توسط برخی مطرح شده است...
‫که تنها علاقه‌مندیِ واقعیِ هابیت‌ها به غذاست.
‫این مشاهدات تقریباً به ناحق است،
‫چرا که ما همچنین علاقۀ شدیدی ‫به ساختنِ نوشیدنی...
‫و استعمال علفِ چُپُق داریم. ‫(دخانیات مخصوص هابیت‌ها)
‫ولی اشتیاق قلبیِ حقیقیِ ما...
‫به آرامش و سکوت است.
‫و نیز به زمینِ خوب و شخم‌خورده.
‫چرا که تمام هابیت‌ها عشق خاصی ‫به چیزهایی دارند که رشد می‌کنند.
‫و بله، بدون شک برای دیگران، ‫روش‌های ما به نظر عجیب می‌آید.
‫ولی امروز به طور خاصی به من نشان داد:
‫اصلاً بد نیست که قدرِ یک زندگی ساده را بدانیم.
‫[بیلبو بگینز تولدت مبارک]
‫فرودو، دَر رو باز کن!
‫گندش بزنن! اون پسره کجاست؟
‫فرودو!
‫♪ از درِ خونه اومدم بیرون و مسیر آغاز شد ♪
‫♪ و باید اگه می‌تونم ادامه‌اش بدم ♪
‫♪ این راه ادامه داره و ادامه داره ♪
‫♪ از درِ خونه اومدم بیرون و مسیر آغاز شد ♪
‫♪ حالا مسافت زیادی از جاده رو اومدم ♪
‫- ♪ و باید اگه می‌تونم ادامه‌اش رو برم ♪ ‫- دیر کردی.
‫یه جادوگر هیچ‌وقت دیر نمی‌کنه، فرودو بگینز.
‫زود هم نمیاد. ‫دقیقاً همون وقتی میاد که قصدش رو داره.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم، گندالف!
‫تو که فکر نمی‌کردی ‫ تولد عمو بیلبوت رو از دست میدم؟ ‫(عموی واقعی‌اش نیست ولی فامیل دور هم هستن)
‫اون پیرمرد رذل چطوره؟
‫شنیدم قراره یه مهمونی باشکوه برگزار بشه.
‫بیلبو رو که می‌شناسی. ‫کل مردم رو بسیج کرده.
‫خب، حتماً از این بابت خوشحاله.
‫نصف مردم شایر دعوت شدن.
‫بقیه‌شون هم که بدونِ دعوت میان.
‫و این‌گونه بود که زندگی در شایر ‫در جریان بود...
‫همان‌طور که در این عصر اخیر در جریان بود؛
‫سرشار از فراز و نشیب‌های خودش، ‫و تغییراتی که به آرامی حاصل می‌شدند.
‫البته اگر فرازی وجود داشته باشد.
‫چرا که در شایر، همه چیز جوری قرار گرفته است ‫که برای تحمل‌کردن باشد...
‫و نسل به نسل منتقل می‌شود.
‫همیشه در «بگ اند» یک بگینز ‫اینجا زیر تپه...
‫زندگی می‌کرده است.
‫و همیشه هم زندگی خواهد کرد.
‫راستش رو بخوای، ‫بیلبو اخیراً یه کم عجیب شده.
‫یعنی... بیشتر از همیشه.
‫خودش رو توی اتاق مطالعه حبس کرده.
‫وقتی فکر می‌کنه حواسم نیست،
‫ساعت‌ها و ساعت‌ها وقتش رو با ‫نگاه‌کردن به نقشه‌های قدیمی می‌گذرونه.
‫کجا رفت؟
‫یه فکرایی توی سرشه.
‫- باشه خب. رازهاتون رو به من نگید. ‫- چی؟
‫ولی می‌دونم تو هم یه ربطی به این قضیه داری.
‫ای خدا!
‫قبل از این‌که سر و کلۀ تو پیدا بشه، ‫به ما بگینزها خیلی احترام می‌ذاشتن.
‫دقیقاً.
‫هیچ‌وقت ماجراجویی‌ای نرفته بودیم ‫و کار غیرمنتظره‌ای نکرده بودیم.
‫اگه منظورت اون حادثۀ اژدهاست، ‫من خیلی مشارکتی نداشتم.
‫تنها کاری که کردم این بود که به عموت، ‫یه هُل کوچیک دادم که از خونه بره بیرون. ‫(اشاره به داستان هابیت‌ها)
‫نمی‌دونم چی‌کار کردی ‫ولی رسماً بهت برچسب «برهم‌زنندۀ صلح» رو زدن.
‫عه، جداً؟
‫گندالف! گندالف!
‫آتیش‌بازی، گندالف!
‫- گندالف! ‫- آتیش‌بازی، گندالف!
‫گندالف؟
‫- خوشحالم برگشتی. ‫- منم همین‌طور، پسر عزیز.
‫منم همین‌طور.
‫هُش، هُش.
‫[ورود ممنوع؛ بجز برای مسائل مربوط به جشن]
‫نه، ممنون.
‫ما دیگه مهمان، خیرخواه یا اقوام دور نمی‌خوایم.
‫یه دوست خیلی قدیمی چطور؟
‫گندالف؟
‫- بیلبو بگینز. ‫- گندالفِ عزیزم.
‫خوشحالم از دیدنت. ‫۱۱۱ سال سن داری! کی فکرش رو می‌کرد؟
‫به اندازۀ یه روز هم پیرتر نشدی.
‫بیا تو، بیا تو.
‫خوش اومدی، خوش اومدی.
‫اینم از این.
‫چایی می‌خوری؟ ‫یا یه نوشیدنی یه مقدار قوی‌تر؟
‫یه سری بطری نوشیدنی‌های قدیمی‌ام مونده. ‫مال سال ۱۲۹۶ هستن. (به میلادی)
‫سال خیلی خوبی بود. ‫این نوشیدنی‌ها تقریباً به اندازۀ من قدمت دارن.
‫پدرم گذاشته‌شون اونجا که جا بیفتن.
‫نظرت چیه یکی‌شون رو باز کنیم؟ هان؟
‫همون چایی کافیه. ممنون.
‫اوه!
‫انتظار داشتم حول و حوش هفتۀ پیش بیای.
‫فرقی هم نداره. هر وقت دوست داشته باشی میای. ‫همیشه همین بوده و همیشه هم خواهد بود.
‫متأسفانه الان یه مقدار آمادگی‌اش رو نداشتم.
‫فقط مرغ سرد داریم و یه ذره ترشی...
‫یه مقدار پنیر اینجاست. ‫نه، کافی نیست.
‫مربای تمشک داریم و پای سیب...
‫ولی برای دسر خیلی نیست. ‫عه، نه، مشکلی نیست.
‫کیک اسفنجی پیدا کردم.
‫[تنهاکوه]
‫اگه بخوای می‌تونم برات تخم‌مرغ درست کنم...
‫- چایی کافیه. ممنون. ‫- باشه.
‫- ایرادی نداره که من غذا بخورم؟ ‫- نه، به هیچ عنوان.
‫بیلبو! بیلبو بگینز.
‫خونه نیستم!
‫ساکویل-بگینزها هستن. ‫(خاندانی ثروتمند در شایر)
‫- می‌دونم اونجایی! ‫- چشم‌شون دنبال این خونه‌ست.
‫هیچ‌وقت منو نبخشیدن ‫که این همه وقت زنده موندم.
‫باید از دست این خویشاوندهای لعنتی ‫که کل روز زنگِ در رو می‌زنن
‫و آرامش رو ازم گرفتن، فرار کنم.
‫دلم می‌خواد دوباره کوه‌ها رو ببینم. ‫کوه‌ها، گندالف.
‫بعدش یه جای آروم پیدا کنم ‫که بتونم کتابم رو تکمیل کنم. راستی چایی!
‫- پس منظورت اینه که نقشه‌ات رو تکمیل کنی؟ ‫- آره، آره. در دست اقدامه.
‫تمام مقدماتش صورت گرفته.
‫عه، ممنون.
‫فرودو یه بوهایی بُرده.
‫ازش بعید نیست. اونم بگینزـه دیگه.
‫نه یه بریس‌گریدلِ (خاندانی مشهور) مغزمعیوب ‫که اهل هاردباتل‌ـه (روستایی در شایر).
‫بهش میگی، مگه نه؟
‫- آره، آره. ‫- خیلی براش عزیزی.
‫می‌دونم.
‫احتمالاً اگه ازش بخوام، دنبالم هم میاد.
‫فکر کنم فرودو قلباً هنوز عاشق شایر باشه.
‫جنگل‌ها، مزرعه‌ها.
‫رودخانه‌های کوچیک.
‫پیر شدم، گندالف.
‫می‌دونم به قیافه‌ام نمی‌خوره ‫ولی کم کم دارم قلباً حسش می‌کنم.
‫حس می‌کنم نازک شدم.
‫یه جورایی کِش اومدم، مثلِ...
‫کَره‌ای که روی نونِ زیادی کشیده شده باشه.
‫تعطیلات لازم دارم. ‫یه تعطیلات خیلی طولانی.
‫و انتظار ندارم ازش برگردم.
‫در واقع، قصد ندارم برگردم.
‫توبی پیر (یکی از سه نوع اصلی علف چُپُق). ‫بهترین علف در فاردینگ جنوبی.
‫عه!
‫گندالف، دوست قدیمی...
‫امشب شبی به یادموندنی میشه.
‫سلام، سلام.
‫فتی بولگر!
‫خیلی از دیدن‌تون خوشحال شدم. ‫خوش اومدید. خوش اومدید.
‫به خودم اومدم...
‫و دیدم جونم دستِ سه تا ترولِ وحشتناکه. ‫(موجوداتی بزرگ و با عقل‌وخردی کم)
‫و همه‌شون داشتن بین خودشون بحث می‌کردن...
‫در مورد این‌که به چه روشی بپزن‌مون.
‫روی آتیش به سیخ کشیده بشیم و بچرخیم ‫یا این‌که رومون بشینن و یکی یکی لِه‌مون کنن؟
‫تا این‌که آفتاب آروم آروم ‫از بالای درخت‌ها بیرون اومد
‫و همه‌شون رو تبدیل به سنگ کرد.
‫زود باش.
‫اوه!
‫رفتن بالا!
‫نه، اون بزرگه! اون بزرگه!
‫خانم بریس‌گریدل، خوشحالم از دیدن‌تون. ‫خوش اومدید، خوش اومدید.
‫همۀ اینا بچه‌های شمائن؟
‫بیلبو؟
‫ساکویل-بگینزها!
‫زود باشید، قایم شید!
‫ممنون، پسرم.
‫تو پسر خوبی هستی، فرودو.
‫من خیلی خودخواهم. می‌دونی؟
‫آره، جدی میگم. خیلی خودخواهم.
‫نمی‌دونم چرا بعد از مرگ پدر و مادرت ‫زیر پر و بالت رو گرفتم
‫ولی از روی خیرخواهی نبود.
‫فکر می‌کنم به‌خاطر این بود که...
‫که توی تمام خویشاوندهای متعددی که داشتم...
‫تو تنها بگینزی بودی ‫که نشون دادی واقعاً سرزنده‌ای.
‫بیلبو، دوباره رفتی مهمانسرای «گفر» ‫زهرماری خوردی؟
‫نه.
‫خب آره، ولی موضوع این نیست.
‫فرودو، موضوع اینه که...
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫- تموم شد! ‫- باید بکنیش توی زمین.
‫- توی زمینه دیگه. ‫- بیرون!
‫این ایدۀ تو بود.
‫بیلبو.
‫بیلبو، مواظب اژدها باش!
‫چرند نگو. الان هزار سالی میشه که ‫اژدهایی توی این نواحی دیده نشده.
‫- خیلی خوب بود. ‫- بیا یه دونه دیگه روشن کنیم.
‫مریادوک برندی‌باک و پِرِگرین توک.
‫باید حدس می‌زدم.
‫سخنرانی کن، بیلبو.
‫سخنرانی!
‫بگینزها و بافین‌های عزیز...
‫توک‌ها و برندی‌باکس‌های عزیز...
‫گراب‌ها و چاب‌های عزیز...
‫هورن‌بلوئرها...
‫بولگرها...
‫بریس‌گریل‌ها...
‫- و پرادفوت‌های عزیز. ‫- پرادفوتان! (نشان جمعش رو عوض کرد)
‫امروز تولد صد و یازده سالگیِ منه.
‫تولدت مبارک!
‫ولی حیف؛ چون صد و یازده سال ‫برای زندگی‌کردن در میانِ...
‫هابیت‌هایی به این خوبی و به این دوست‌داشتنی ‫مدت‌زمان کمیه.
‫نصف‌تون رو نصفِ اون‌طور که ‫باید و شاید نمی‌شناسم،
‫و کمتر از نیمی‌تون رو، نیمی از اون‌طور ‫که لایقش هستید دوست دارم.
‫من...
‫من یه سری کارها دارم.
‫این قضیه رو خیلی وقته پشت گوش انداختم.
‫متأسفانه می‌خوام اعلام کنم که این آخرشه.
‫دیگه می‌خوام برم.
‫با همه‌تون یه خداحافظیِ گرم می‌کنم.
‫خدانگهدار.
‫به گمونم فکر می‌کنی حرکتت به شدت هوشمندانه بود.
‫بیخیال، گندالف. ‫قیافه‌هاشون رو ندیدی؟
‫حلقه‌های جادوییِ زیادی توی این دنیا هست
‫و از هیچ‌کدوم‌شون نباید برای ‫کارهای بیهوده استفاده بشه.
‫فقط یه کم خوش گذروندم.
‫احتمالاً مثل همیشه حق با توئه.
‫- چشم از فرودو برنمی‌داری دیگه؟ ‫- چشم‌هام رو برنمی‌دارم.
‫مادامی که کاری باهاشون نداشته باشم. ‫(چشم‌هاش رو میگه)
‫- همه چی رو می‌ذارم براش. ‫- این حلقه‌ات چطور؟
‫- اونم می‌ذاری بمونه؟ ‫- آره، آره.
‫اونجا بالای شومینه یه نامه هست.
‫نه. صبر کن. اون...
‫اینجا توی جیبمه.
‫خیلی... خیلی عجیبه، مگه نه؟
‫ولی خب، چرا که نه؟
‫- چرا نباید نگهش دارم؟ ‫- فکر می‌کنم بهتر باشه حلقه رو بذاری بمونه.
‫انقدر برات سخته؟
‫خب، نه.
‫و بله!
‫حالا که وقتش رسیده، ‫دوست ندارم باهاش خداحافظی کنم.
‫مال منه. من پیداش کردم! خودش اومد سراغم.
‫- لزومی نداره عصبانی بشی. ‫- خب، اگه عصبانی‌ام، تقصیر توئه.
‫مال منه.
‫مال خودمه.
‫- عزیز منه. ‫- عزیز؟
‫قبلاً هم این‌طور خطاب شده ‫ولی نه از طرفِ تو. (از طرف گالم و ایسیلدور)
‫به تو چه ربطی داره که ‫با وسایل خودم چی‌کار می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم به اندازۀ کافی اون حلقه دستت بوده.
‫- برای خودت می‌خوایش! ‫- بیلبو بگینز!
‫فکر نکن من یه شعبده‌باز ‫با ترفندهای سطحی‌ام.
‫قصد ندارم ازت دزدی کنم.
‫قصدم اینه که کمکت کنم.
‫خب...
‫تمام این سال‌های مدید، ‫دوست همدیگه بودیم.
‫همون‌طور که یکبار بهم اعتماد کردی ‫بهم اعتماد کن.
‫ولش کن.
‫راست میگی، گندالف.
‫حلقه باید به فرودو برسه.
‫دیر وقته. راه هم درازه.
‫بله، دیگه وقتشه.
‫- بیلبو؟ ‫- هوم؟
‫حلقه هنوز توی جیبته.
‫بله.
‫یه پایان‌بندی برای کتابم به ذهنم رسیده:
‫«او تا پایان عمرش، به خوبی و خوشی زندگی کرد.»
‫مطمئنم همین‌طور هم میشه، دوست عزیزم.
‫خداحافظ، گندالف.
‫خداحافظ، بیلبوی عزیز.
‫♪ این راه ادامه داره و ادامه داره ♪
‫تا دیدار دوباره بدرود.
‫مال منه. مال خودم.
‫عزیز من.
‫معماهایی در تاریکی. ‫(اشاره به ماجرای رویاروییِ بیلبو و گالم دارد)
‫بیلبو!
‫عزیز من.
‫عزیز!
‫اون رفته، مگه نه؟
‫خیلی وقت بود که صحبت از رفتن می‌کرد.
‫فکر نمی‌کردم واقعاً این کار رو بکنه.
‫گندالف؟
‫حلقۀ بیلبوـه.
‫رفته پیش اِلف‌ها زندگی کنه.
‫«بگ اند» رو برای تو گذاشته. ‫(همین منزلی که تقریباً زیرِ زمینه)
‫تمام دارایی‌هاش رو هم همین‌طور.
‫حلقه الان مال توئه.
‫- بذارش یه جایی که توی دید نباشه. ‫- کجا میری؟
‫- یه سری چیزا هستن که باید بهشون رسیدگی کنم. ‫- چه چیزایی؟
‫- یه سری سؤال. سؤالاتی که به جواب‌شون نیازه. ‫- ولی تو که تازه رسیدی.
‫نمی‌فهمم.
‫منم همین‌طور.
‫در خفا نگهش دار.
‫یه جای امن نگهش دار.
‫شایر! ‫(صدای گالم)
‫بگینز!
‫«سال ۳۴۳۴ از عصر دوم.»
‫«در اینجا دست‌نوشته‌های ایسیلدور، ‫یعنی شاهنشاهِ گاندور...
‫و اطلاعات یافت‌شده در ارتباط با ‫حلقۀ قدرت نوشته شده است.»
‫«حلقه خود را به من رساند.
‫حلقۀ یگانه. میراث پادشاهیِ من خواهد بود.
‫تمام افرادی که از نسل من به دنیا خواهند آمد، ‫باید در مسیر تقدیرِ آن قدم گذارند...
‫چرا که من این خطر را به جان نمی‌خرم ‫که حلقه آزرده‌خاطر شود.
‫برای من عزیز است...
‫حتی با این‌که با بهای گزافی برایم تمام شده. ‫(به بهای جون پدر و برادرش که در جنگ کُشته شدند)
‫علائم دورِ آن، به مرور زمان محو شدند.
‫نوشته‌هایی که در ابتدا، ‫همچون شعله‌ای سرخ مشخص بودند، ناپدید شده‌اند.
‫رازی که اکنون تنها آتش می‌تواند مشخص کند.»
‫شایر.
‫بگینز.
‫بگینزها اینجا نیستن. ‫اون بالا توی «هابیتون» ساکن هستن.
‫از اون سمت.
‫♪ تا قلبم را تسکین دهد و غم‌هایم را بشورد ♪
‫♪ باران می‌بارد و باد می‌وزد ♪
‫♪ ولی همچنان... ♪
‫♪ کیلومترها راه مانده ♪
‫♪ صدای باریدنِ باران، خیلی زیباست ♪
‫♪ و نیز صدای نهری که از تپه به دشت می‌ریزد ♪
‫♪ حتی از باران و نهری جاری... ♪
‫♪ یه لیوان نوشیدنیه که ‫توی شکم این «توک» ریخته بشه ♪ ‫(توک: فامیلی‌شه)
‫افراد عجیبی از شایر رد شدن.
‫دورف‌ها و یه عده افراد دیگه ‫که خیلی خوش‌ذات نبودن.
‫داره جنگ میشه.
‫کوه‌ها پُر شدن از گابلین‌ها. ‫(گابلین‌ها همون اورک‌ها هستن)
‫اینا چیزی جز داستان‌های ‫دور از ذهن و بچگونه نیستن.
‫کم کم حرفات داره مثل اون بیلبو بگینزِ پیر میشه. ‫دیوونه بود.
‫این آقای فرودوی جوان خیلی هیجان داره.
‫و بهش افتخار می‌کنم.
‫- نوش جان، گفر. ‫- نوش.
‫این‌که بیرونِ مرزهامون داره چی می‌گذره ‫هیچ ربطی به ما نداره.
‫دنبال دردسر نگردین تا دردسر سراغ‌تون نیاد.
‫- شب خوش، پسرها. ‫- شب خوش.
‫شب خوش، خانم دلنشینِ موطلایی.
‫حواست باشه داری برای کی زبون می‌ریزی.
‫نگران نباش، سم. ‫رُزی خیلی خوب احمق‌ها رو تشخیص میده.
‫واقعاً؟
‫- شب خوش، سم. ‫- شب خوش، آقای فرودو.
‫در خفاست؟ یه جای امنه؟
‫آها.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫دستت رو بیار جلو، فرودو.
‫سردِ سرده.
‫چی می‌بینی؟
‫چیزی می‌بینی؟
‫نه.
‫هیچی نمی‌بینم.
‫صبر کن.
‫یه سری علائم هست.
‫به یه زبون اِلفی نوشته شده. ‫نمی‌تونم بخونمش.
‫تعداد کمی هستن که می‌تونن.
‫اون به زبان موردوری نوشته شده، ‫که من اینجا به زبون نمیارمش. ‫(منطقه‌ای که کوه هلاکت در آن واقع شده)
‫موردور!
‫به زبون ما نوشته:
‫«حلقۀ یگانه برای فرمانروایی بر همه...»
‫«حلقۀ یگانه برای پیدا کردنِ آن‌ها...»
‫«حلقۀ یگانه برای جمع‌کردنِ همه...»
‫«...و در تاریکی متحدشان خواهد کرد.»
‫این حلقۀ یگانه‌ست...
‫که ارباب تاریکی، سائورون، ‫در آتش‌های کوه هلاکت اون رو ساخته.
‫ایسیلدور اونو از دستِ خودِ سائورون ‫به دست آورده.
‫بیلبو پیداش کرده.
‫- توی غار گالم. ‫- آره.
‫۶۰ سال بود که حلقه بی‌ سر و صدا ‫در اختیار بیلبو قرار داشت،
‫و عمرش رو بیشتر می‌کرد ‫و کهولت سن رو به تأخیر مینداخت.
‫ولی دیگه این‌طور نیست، فرودو.
‫شرارت در موردور به پا خاسته.
‫حلقه بیدار شده.
‫ندای اربابش رو شنیده. ‫(سائورون)
‫ولی اون نابود شده بود. ‫سائورون نابود شده بود.
‫نه، فرودو.
‫روح سائورون بقا پیدا کرد.
‫نیروی حیاتش به حلقه وابسته‌ست ‫و حلقه سالم موند.
‫سائورون برگشته.
‫اورک‌هاش چند برابر شدن. ‫(نیروهای سائورون غالباً از نژاد اورک بودند)
‫قلعه‌اش در «باراد-دور» (برج تاریکی) ‫در سرزمین موردور بازسازی شد.
‫سائورون فقط به این حلقه نیاز داره ‫تا تمام سرزمین‌ها رو در تاریکیِ دوم پوشش بده.
‫اون به دنبالشه.
‫به دنبالشه. تمام فکر و ذکرش شده همین.
‫حلقه هم فراتر از هر چیز دیگه‌ای...
‫خواستار اینه که به دست اربابش برگرده.
‫اونا یکی هستن؛
‫حلقه و ارباب تاریکی.
‫فرودو.
‫اون هیچ‌وقت نباید پیداش کنه.
‫خیلی‌خب.
‫می‌ذاریمش کنار. قایمش می‌کنیم.
‫دیگه هیچ‌وقت در موردش صحبت نمی‌کنیم.
‫هیچ‌کس نمی‌دونه اینجاست، مگه نه؟
‫مگه نه، گندالف؟
‫یک نفر دیگه هست ‫که می‌دونست حلقه در اختیار بیلبو بوده.
‫من همه جا رو دنبال اون جونور، گالم، گشتم.
‫ولی دشمن زودتر پیداش کرد.
‫نمی‌دونم چه مدت شکنجه‌اش کردن.
‫ولی بین فریادهای بی‌پایان و یاوه‌های بی‌معنی، ‫دو واژه رو تشخیص دادند:
‫شایر!
‫بگینز!
‫شایر.
‫بگینز.
‫ولی این‌جوری کشیده میشن به این سمت.
‫کی اونجاست؟
‫بگیرش، گندالف!
‫- بگیرش! ‫- نه، فرودو.
‫- باید بگیریش! ‫- نباید این حلقه رو به من تعارف کنی.
‫- می‌خوام بدمش به تو. ‫- وسوسه‌ام نکن، فرودو.
‫جرئت ندارم بگیرمش.
‫حتی برای حفظ امنیتش.
‫فرودو، اینو درک کن؛
‫اگه این حلقه به دست من برسه، ‫با قصد انجام کار خوب ازش استفاده می‌کنم.
‫ولی از طریق من، قدرتی بیش از حد بزرگ و ‫وحشتناک تصاحب می‌کنه که غیرقابل تصور نیست.
‫- ولی نمیشه که توی شایر بمونه. ‫- نه.
‫نه، نمیشه.
‫باید چی‌کار کنم؟
‫- باید بری. فوراً هم باید بری. ‫- کجا؟ کجا برم؟
‫از شایر برو بیرون و ‫خودتو به روستای «بری» برسون.
‫«بری». ‫(روستای مشترک انسان‌ها و هابیت‌ها در شرق شایر)
‫- تو چی؟ ‫- منتظرت می‌مونم...
‫در مهمانخانۀ «اسبچۀ خرامان».
‫- اونجا حلقه در امان می‌مونه؟ ‫- نمی‌دونم، فرودو.
‫هیچ جوابی ندارم بهت بدم.
‫باید برم پیش رئیس محفلم. ‫اون هم عاقله، هم قدرتمنده. ‫(محفل جادوگران یا محفل ایستاری)
‫بهم اعتماد کن، فرودو.
‫خودت می‌فهمی باید چی‌کار کنی.
‫باید نام خانوادگی «بگینز» رو ‫همینجا چال کنی.
‫خارج از شایر، ‫استفاده از اون نام خانوادگی خطرناکه.
‫فقط روزها سفر کن.
‫و توی جادۀ اصلی نَمون.
‫من به راحتی می‌تونم برم اون سرِ کشور.
‫فرودوی عزیزم.
‫هابیت‌ها واقعاً موجودات فوق‌العاده‌ای هستن.
‫میشه همین سبک و سیاق‌هاشون رو ‫در عرض یک ماه یاد گرفت.
‫با این‌حال، بعد از صد سال...
‫باز هم می‌تونن غافل‌گیرت کنن.
‫سرتو بدزد.
‫لعنت به تو، سم‌وایز گمجی! ‫فال‌گوش وایستاده بودی؟
‫من فال‌گوش واینستاده بودم، راستش رو میگم.
‫داشتم چمن زیر اون پنجره رو می‌زدم. ‫متوجه هستید؟
‫برای زدنِ چمن‌های کنار دیوار ‫یه کم دیروقته. قبول نداری؟
‫- شنیدم دارید داد و بیداد می‌کنید. ‫- چی شنیدی؟ حرف بزن!
‫چیز خاصی نشنیدم.
‫البته یه چیزایی در مورد یه حلقه، ‫ارباب تاریکی و پایان دنیا شنیدم ولی...
‫خواهش می‌کنم، آقای گندالف. ‫آقا، بهم آسیب نزنید.
‫منو تبدیل به چیز غیرطبیعی‌ای نکنید.
‫نکنم؟
‫شاید نکردم.
‫یه استفادۀ بهتر برات به ذهنم رسید.
‫خودتو برسون، سم‌وایز. عقب نیفت.
‫جفت‌تون مراقب باشید.
‫دشمن جاسوس‌های زیادی تحت فرمان خودش داره:
‫از پرندگان گرفته تا حیوانات وحشی.
‫جاش امنه؟
‫هیچ‌وقت اونو دستت ننداز،
‫چون مأمورین ارباب تاریکی ‫مجذوب قدرتش میشن.
‫فرودو، اینو آویزۀ گوشِت کن:
‫حلقه داره سعی می‌کنه برگرده پیش اربابش.
‫خودش خواهانِ اینه که پیدا بشه.
‫دیگه بسه.
‫چی بسه؟
‫اگه یه قدم دیگه بردارم...
‫میشه دورترین مسافتی که تا حالا ‫از خونه رفتم.
‫بیا دیگه، سم.
‫یادت نره بیلبو چی می‌گفت:
‫«بیرون‌رفتن از خونه... ‫کار خطرناکیه، فرودو.»
‫پا می‌ذاری توی جاده ‫و اگه حواست نباشه داری چی‌کار می‌کنی
‫معلوم نیست به کجا کشیده بشی.»
‫سم.
‫اِلف‌های جنگل. ‫(اِلف‌های ساکن جنگل که از آن محافظت هم می‌کنند)
‫دارن میرن سمت بندرِ پشت برج‌های سفید. ‫(سه برج سفید در غرب شایر)
‫میرن «گری هیونز». ‫(شهری بندری مختص اِلف‌ها و منتهی به اقیانوس)
‫دارن از سرزمین میانه خارج میشن.
‫هیچ‌وقت هم برنمی‌گردن.
‫دلیلش رو نمی‌دونم.
‫از این قضیه ناراحتم.
‫هر جا می‌خوابم، یه ریشۀ بزرگِ کثیف ‫فرو میره توی کمرم.
‫فقط چشم‌هات رو ببند...
‫و تصور کن برگشتی توی رختخواب خودت
‫که یه تشک نرم داره و ‫یه متکای دوست‌داشتنیِ پَر.
‫فایده نداره، آقای فرودو.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم این بیرون بخوابم.
‫منم همین‌طور، سم.
‫از کوه هلاکت، دودی بلند شده.
‫داره دیر میشه.
‫گندالف خاکستری هم با اسب اومده آیزنگارد... ‫(آیزنگارد؛ پایگاه اصلیِ سارومان)
‫و می‌خواد از من مشورت بگیره.
‫برای همین اومدی، مگه نه؟
‫دوست قدیمی‌ام.
‫«سارومان».
‫- از این قضیه مطمئنی؟ ‫- هیچ شکی ندارم.
‫پس حلقۀ قدرت پیدا شده.
‫در تمام این سال‌ها توی شایر بوده.
‫- جلوی چشمام! ‫- ولی ذکاوت کافی برای دیدنش رو نداشتی.
‫علاقه‌ات به علفِ نیمه‌زاده‌ها (هابیت‌ها) ‫به وضوح کُندذهنت کرده.
‫ولی هنوز وقت داریم. اگه سریع دست بجنبونیم ‫وقت کافی برای مقابله با سائورون رو داریم.
‫وقت؟
‫فکر می‌کنی چقدر وقت داریم؟
‫سائورون عمدۀ قدرتِ سابقش رو دوباره کسب کرده.
‫هنوز نمی‌تونه حالت جسمانی بگیره... ‫(به کالبد در بیاد)
‫ولی روحش تمام قواش رو حفظ کرده.
‫ارباب موردور که در درونِ قلعه‌اش پنهان شده ‫همه چیز رو می‌بینه.
‫نگاه غضبناکش می‌تونه به ابر، سایه، ‫زمین و جسم رسوخ پیدا کنه.
‫خودت خوب می‌دونی در مورد چی صحبت می‌کنم، گندالف.
‫چشمی بزرگ، بدون مُژه، پوشیده در شعله.
‫چشم سائورون. ‫(چشمی آتشین که بر تمام موردور مُشرف است)
‫داره تمام اهریمن‌ها رو سمت خودش جمع می‌کنه.
‫به زودی، ارتشی احضار می‌کنه ‫که اون‌قدر بزرگه...
‫که باهاش به سرزمین میانه حمله می‌کنه.
‫تو از این قضیه خبر داری؟
‫چطور؟
‫خودم دیدم.
‫پالانتیر وسیلۀ خطرناکیه، سارومان. ‫(پالانتیر؛ نوعی گوی جهان‌نما)
‫چرا؟
‫چرا ما باید از استفاده‌کردنش بترسیم؟
‫بعضی‌هاشون معلوم نیست کجا هستن. ‫ «سنگ‌های نظاره» گمشده رو میگم. ‫(هفت سنگ نظاره قابلیت پیش‌بینی آینده را دارند)
‫نمی‌دونیم ممکنه دیگه کی در حال تماشا باشه.
‫وقت از اونی که فکر می‌کنی تنگ‌تره.
‫نیروهای سائورون قبل از این راه افتادن.
‫نُه خادم از میناس مورگول حرکت کردند. ‫(نُه خادم حلقه به دستِ سائورون) ‫(میناس مورگول یا برج جادوی سیاه)
‫نُه خادم؟
‫در شب چلۀ تابستان از رود ایزن گذشتند. ‫(رود ایزن از دروازه‌های آیزنگارد می‌گذرد)
‫در قالب سوارکارانی سیاه‌پوش استتار کردند.
‫رسیدن شایر؟ ‫حلقه رو پیدا می‌کنن.
‫و کسی که حملش می‌کنه رو می‌کُشن.
‫فرودو!
‫تو که واقعاً فکر نمی‌کنی یه هابیت ‫می‌تونه در برابر ارادۀ سائورون مقاومت کنه؟
‫هیچ‌کس نمی‌تونه.
‫در برابر قدرتِ موردور...
‫چیزی به نام پیروزی معنا نداره.
‫باید بهش ملحق بشیم، گندالف.
‫باید به سائورون ملحق بشیم.
‫کار عاقلانه‌ایه، دوست من.
‫بگو ببینم...
‫دوست...
‫سائورونِ عاقل، کِی جنون رو به منطق ترجیح داد؟
‫بهت فرصت اینو دادم...
‫که به خواستِ خودت بهم کمک کنی...
‫ولی تو روش دردناک رو انتخاب کردی.
‫آقای فرودو؟
‫فرودو؟ فرودو!
‫- فکر کردم گُمت کردم. ‫- چی میگی برای خودت؟
‫- به‌خاطر یه چیزیه که گندالف گفت. ‫- چی گفت؟
‫«یه موقع گُمش نکنی، سم‌وایز گمجی.» ‫منم قصد ندارم گُمت کنم.
‫سم، هنوز توی شایریم. ‫در بدترین حالت چه اتفاقی می‌خواد بیفته؟
‫فرودو.
‫- مری، فرودو بگینزـه. ‫- سلام، فرودو.
‫از روش بلند شو.
‫پاشو، فرودو.
‫- این کارها یعنی چی؟ ‫- اینا رو بگیر.
‫رفته بودین سراغ محصولاتِ ماگوتِ مزرعه‌دار!
‫اینا رو بگیر.
‫برگردین اینجا!
‫از مزرعه‌ام برید بیرون!
‫می‌دونید اگه بگیرم‌تون چی‌کارتون می‌کنم.
‫نمی‌دونم چرا انقدر ناراحته. ‫فقط دو سه تا هویجه.
‫و یه مقدار کلم.
‫بعلاوۀ اون سه تا کیسه سیب‌زمینی‌ای که ‫هفتۀ پیش کِش رفتیم.
‫- قارچ‌های یک هفته قبلش هم هست. ‫- آره، پیپین. حرفم اینه که...
‫قشنگ معلومه داره زیادی شلوغش می‌کنه.
‫فرار کنید!
‫اوه، از بیخ گوش‌مون گذشت.
‫فکر کنم یه چیزیم شکست.
‫به یه برندی‌باک و یه توک اعتماد کردیم! ‫(فامیلی‌هاشون)
‫چیه؟ یه مسیر فرعی بود. ‫یه میانبر.
‫- میانبر به چی؟ ‫- قارچ!
‫مال منه.
‫خیلی خوبه، مری.
‫اینم یه دونه از خوباش، سم.
‫فکر کنم بهتر باشه از جاده خارج بشیم.
‫از جاده خارج شید!
‫زود باشید!
‫ساکت باشید.
‫اون دیگه چی بود؟
‫خبری نیست؟
‫نه.
‫اینجا چه خبره؟
‫اون سوارکار سیاه، دنبال یه چیزی می‌گشت. ‫یا یه کَس!
‫فرودو؟
‫بشینید!
‫باید از شایر برم بیرون.
‫من و سم باید خودمون رو به «بری» برسونیم.
‫باشه.
‫قایق باکل‌بری. دنبالم بیاید. ‫(قایق یا کلک باکل‌بری)
‫فرار کنید!
‫از این‌طرف! دنبالم بیاید!
‫دنبالم بیاید!
‫فرار کنید!
‫طناب رو باز کن، سم!
‫فرودو!
‫بدو، فرودو!
‫- برید! ‫- زود باش!
‫فرودو، یالا!
‫- یالا! سریع‌تر! ‫- بپر!
‫- تا نزدیک‌ترین گذرگاه چقدر راهه؟ ‫- پل برندی‌واین. ۳۰ کیلومتر.
‫بیاید.
‫- چی می‌خواید؟ ‫- داریم می‌ریم سمتِ «اسبچۀ خرامان».
‫هابیت؟ چهارتا هابیت!
‫از اون مهم‌تر، ‫به لهجه‌ات می‌خوره از شایر اومده باشی.
‫برای چه کاری اومدین «بری»؟
‫می‌خواستیم توی مهمانخانه بمونیم. ‫کارمون به خودمون ربط داره.
‫خیلی‌خب، آقا پسر. ‫قصد توهین نداشتم.
‫این وظیفۀ منه که بعد از غروب، ‫از مهمان‌ها سؤال بپرسم.
‫شایعه شده که مردم عجیبی از خارج میان.
‫هر چی احتیاط کنم بازم کمه.
‫از سر راه برید کنار. ‫حواس‌تون به جلوی پاتون باشه.
‫[اسبچۀ خرامان]
‫می‌بخشید.
‫شب خوش، ارباب کوچولوها. ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اگه دنبال اتاق می‌گردین،
‫اتاق‌های گرم و نرمی داریم ‫که به سایز هابیت‌ها می‌خوره.
‫همیشه از خدمت به مردم کوچک مفتخرم، ‫آقای...؟
‫آندرهیل. اسمم آندرهیل‌ـه.
‫- آندرهیل. بله. ‫- ما دوست گندالف خاکستری هستیم.
‫- میشه بهش بگی رسیدیم؟ ‫- گندالف؟
‫گندالف.
‫آها، آره.
‫یادم اومد. همون مرد مسن.
‫ریش خاکستری بزرگی داره با کلاهی نوک‌تیز.
‫شش ماهی میشه که ندیدمش.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫سم...
‫اون میاد. حتماً میاد.
‫از سر راهم برو کنار.
‫اون چیه؟
‫دوست عزیزم، این یه جام نوشیدنیه.
‫می‌ریزن توی جام؟
‫- منم یه دونه می‌گیرم. ‫- قبلش یه لیوان کامل خوردی.
‫اون یارو از وقتی رسیدیم، ‫یه ریز بهت زُل زده.
‫ببخشید.
‫اون مَردی که اون گوشه‌ست، کیه؟
‫یکی از اون جنگاورهاست. ‫اونا افراد خطرناکی‌ان و توی حیات وحش می‌گردن.
‫این‌که اسم واقعی‌اش چیه رو تا حالا نشنیدم، ‫ولی اینجا معروف به «استرایدر»ـه. ‫(استرایدر: لقبیه که به افراد قدبلند می‌دادن)
‫استرایدر.
‫بگینز.
‫بگینز. بگینز.
‫بگینز؟ آره که بگینز می‌شناسم.
‫همونجاست. فرودو بگینز.
‫اون پسر عمۀ منه، ‫یعنی در اصل پسر عمۀ مامانمه.
‫و از طرف پدری هم یه نسبتِ...
‫- پیپین! ‫- مواظب باش، فرودو.
‫نمی‌تونی قایم بشی.
‫دارم می‌بینمت.
‫در دنیای عدم...
‫هیچ حیاتی وجود نداره.
‫فقط...
‫مرگ هست.
‫زیادی توجه‌ها رو به خودت جلب کردی، ‫آقای آندرهیل!
‫چی می‌خوای؟
‫می‌خوام یه کم بیشتر احتیاط کنی. ‫اونی که همراهته، جواهر زینتی نیست.
‫- چیزی همراهم نیست. ‫- حتماً.
‫من اگه بخوام می‌تونم خودمو آفتابی نکنم...
‫ولی اینکه کسی بتونه کامل غیب بشه، ‫یه موهبتِ کمیابه.
‫- کی هستی؟ ‫- ترسیدی؟
‫بله.
‫به اون اندازه که باید و شاید، نترسیدی. ‫می‌دونم چی دنبالته.
‫ولش کن! ‫وگرنه می‌زنمت، پا دراز!
‫خیلی دل و جرئت داری، هابیت کوچولو.
‫ولی با این چیزا نجات پیدا نمی‌کنید.
‫دیگه نمی‌تونی منتظر اون جادوگر بمونی، فرودو.
‫اونا دارن میان.
‫اونا چی هستن؟
‫یه زمان انسان بودن.
‫پادشاهان بزرگِ بشریت.
‫تا این‌که سائورونِ فریبنده ‫نُه حلقۀ قدرت رو بهشون داد.
‫چون طمع کورشون کرده بود، ‫بدون هیچ اما و اگری قبول‌شون کردن.
‫یکی یکی اسیر تاریکی شدند.
‫الان بَرده‌های ارادۀ اون (سائورون) هستن.
‫بهشون میگن «نازگول».
‫اشباح حلقه. نه زنده‌ان، نه مُرده.
‫در تمام لحظات...
‫حضور حلقه رو احساس می‌کنن،
‫و به سمت قدرتِ حلقۀ یگانه جذب میشن.
‫هیچ‌وقت دست از دنبال‌کردنت برنمی‌دارن.
‫- داری ما رو کجا می‌بری؟ ‫- توی حیات‌ وحش.
‫از کجا بدونیم این استرایدر، ‫یکی از دوست‌های گندالفه؟
‫فکر می‌کنم اگه خدمتکار دشمن بود ‫خوشگل‌تر به نظر می‌اومد ‫(تا فریبنده‌تر باشه)
‫- و حس پلید بودن بهمون می‌داد. ‫- به اندازۀ کافی سر و وضعش ژولیده‌ست.
‫چاره‌ای نداریم جز این‌که بهش اعتماد کنیم.
‫- ولی آخه داره کجا می‌برتمون؟ ‫- «ریوندل»، ارباب گمجی.
‫- به عمارت الروند. ‫- شنیدی چی گفت؟ ریوندل!
‫داریم می‌ریم پیش اِلف‌ها.
‫- آقایون، تا غروب توقف نمی‌کنیم. ‫- پس صبحونه چی؟
‫- خوردین دیگه. ‫- یه بار خوردیم، درسته.
‫دومین صبحونه چی؟
‫فکر نکنم قضیۀ صبحونۀ دوم رو بدونه، پیپ.
‫یازده‌ها چی؟ (وعده‌ای که ساعت یازده می‌خورن) ‫ناهار! چاییِ عصر! عصرونه؟ شام؟
‫- اونا رو بلده دیگه؟ مگه نه؟ ‫- جای تو بودم روش حساب نمی‌کردم.
‫پیپین!
‫وقتی هابیت گیرشون نیاد چی می‌خورن؟
‫♪ دختر بلبل، اِلف زیبا ♪
‫♪ دوشیزۀ نامیرای اِلفی ♪
‫♪ برای عشقش موهای مشکی‌اش را تکان می‌دهد ♪
‫♪ و دستانش همچون نقره می‌درخشد ♪
‫اون کیه؟
‫این زنی که داری آوازش رو می‌خونی رو میگم.
‫بانو لوثین‌ـه. ‫(داستان عاشقانۀ لوثین و برن)
‫دوشیزۀ اِلفی که عاشق «برن» شد ‫که یه موجود فانی بود. (لوثین نامیرا بوده)
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫ پدر لوثین با ازدواج این دو نفر موافق نبود)
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫مُرد.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫می‌شود، نامیراییِ خود را از دست می‌دهد.)
‫بگیر بخواب، فرودو.
‫قدرت آیزنگارد در اختیار توئه...
‫سائورون، ارباب زمین!
‫برام ارتشی تشکیل بده ‫که لایق موردور باشه.
‫ارباب، چه دستوراتی از موردور اومده؟
‫«چشم» چه دستوری داده؟ ‫(چشم سائورون)
‫کلی کار داریم.
‫درخت‌ها مستحکمن، ارباب. ‫ریشه‌هاشون عمیقن.
‫همه‌شون رو از جا در بیارید.
‫اینجا برج دیده‌بانیِ بزرگِ آمون‌سول‌ـه. ‫(در نزدیکیِ مقر پادشاهیِ آرنور)
‫امشب اینجا استراحت می‌کنیم.
‫اینا مال شما هستن.
‫نزدیک خودتون نگه‌شون دارید.
‫من میرم یه نگاهی به اطراف بندازم.
‫همینجا بمونید.
‫گوجۀ من ترکیده.
‫میشه یه مقدار بیکن بخورم؟
‫گوجه می‌خوری، سم؟
‫- چی‌کار می‌کنید؟ ‫- گوجه، سوسیس، بیکنِ خوب‌برشته‌شده.
‫- یه مقدار هم برای تو نگه داشتیم، آقای فرودو. ‫- خاموشش کنید، احمق‌ها.
‫- خاموشش کنید! ‫- چه خوب! خاکستر روی گوجه‌ها!
‫برید!
‫برگردید، شیاطین!
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫چیزهایی رو دارن که افراد عادی ندارن)
‫فرودو!
‫- فرودو. ‫- سم.
‫استرایدر!
‫- کمکش کن، استرایدر. ‫- با شمشیر مورگول زخم خورده. ‫(شمشیری جادویی با قابلیت مسموم‌کردن)
‫من تواناییِ درمان‌کردنِ همچین زخمی رو ندارم.
‫نیاز به دوا و درمانِ اِلفی داره.
‫زود باشید!
‫شش روز تا ریوندل راه مونده! ‫محاله تا اون‌موقع زنده بمونه.
‫دَووم بیار، فرودو.
‫گندالف!
‫ببین فرودو. اینا ترول‌های آقای بیلبو هستن. ‫(همونایی که توی داستانش گفت تبدیل به سنگ شدن)
‫آقای فرودو؟ ‫داره بدنش سرد میشه.
‫یعنی می‌میره؟
‫داره به «دنیای سایه» وارد میشه.
‫به زودی مثل اونا شبح میشه.
‫- خیلی نزدیکن. ‫- سم، گیاه آتلاس رو می‌شناسی؟
‫- آتلاس؟ ‫- کینگز فویل.
‫کینگز فویل. آره، یه نوع علفه.
‫شاید سرعت مسمومیت رو کم کنه. ‫زود باش.
‫چی شد؟ یه جنگاور غافل‌گیر شد؟
‫فرودو.
‫من «آرون» هستم و اومدم کمکت کنم.
‫صدام رو بشنو...
‫و برگرد به روشنایی.
‫اون کیه؟
‫فرودو.
‫- یه اِلف‌ـه. ‫- داره از دست میره.
‫خیلی دَووم نمیاره.
‫باید برسونیمش پیش پدرم.
‫- دو روزه دارم دنبال‌تون می‌گردم. ‫- کجا می‌بریدش؟
‫پنج تا شبح پشت سرتونن.
‫این‌که اون چهارتای دیگه کجا هستن رو نمی‌دونم.
‫پیش هابیت‌ها بمون. من براتون اسب می‌فرستم. ‫(به زبان اِلفی)
‫من سوارکار سریع‌تری هستم. من می‌برمش. ‫(به زبان اِلفی)
‫جاده خیلی خطرناکه. ‫(به زبان اِلفی)
‫چی میگن؟
‫فرودو داره می‌میره. ‫اگه بتونم برم اون سمت رودخونه... ‫ (به زبان اِلفی)
‫قدرت مردمم ازش محافظت می‌کنه. ‫ (به زبان اِلفی)
‫من ازشون نمی‌ترسم.
‫هر طور مایلی.
‫آرون...
‫چهارنعل برو. پشت سرت رو هم نگاه نکن.
‫چی‌کار می‌کنید؟ ‫ اون شبح‌ها هنوز این اطرافن.
‫سریع‌تر برو، آسفالوت!
‫نیمه‌زاده رو تحویل بده، اِلف خانم!
‫اگه می‌خوایدش، بیاید بگیریدش.
‫آب‌های کوهستان مه‌آلود، ‫به این کلام بزرگ گوش فرا دهید.
‫رودخانۀ لودواتر را ‫در برابر اشباح حلقه جاری کنید.
‫آب‌های کوهستان مه‌آلود، ‫به این کلام بزرگ گوش فرا دهید.
‫رودخانۀ لودواتر را ‫در برابر اشباح حلقه جاری کنید.
‫نه. نه!
‫فرودو، نه.
‫فرودو، تسلیم نشو.
‫الان نه.
‫هر چه فضل به من عطا شده است...
‫به او عطا شود.
‫از جان او بگذر.
‫نجاتش بده.
‫به صدای من گوش کن. برگرد به سمت نور.
‫- اینجا کجاست؟ ‫- اینجا عمارت الروندـه.
‫و اگه می‌خوای بدونی،‌ ‫ساعت ۱۰ صبح بیست و چهارم اکتبره.
‫- گندالف! ‫- آره، من اینجام.
‫تو هم خوش‌شانسی که اینجایی.
‫اگه چند ساعت دیگه می‌گذشت، ‫دیگه کمکی از دست‌مون برنمی‌اومد.
‫ولی تو قدرت خوبی داری، هابیت عزیزم.
‫چی شد، گندالف؟
‫- چرا نیومدی پیش‌مون؟ ‫- شرمنده‌ام، فرودو.
‫یه مشکلی پیش اومد.
‫دوستی با سارومان رو به راحتی نمیشه کنار گذاشت.
‫جواب بدی رو باید با بدی داد.
‫دیگه تمومه.
‫قدرت حلقه رو بپذیر...
‫وگرنه باید نابودی خودتو بپذیری.
‫فقط یه ارباب حلقه وجود داره.
‫فقط یه نفر هست که می‌تونه ‫حلقه رو تحت فرمان خودش در بیاره.
‫و اون شخص، قدرت رو سهیم نمیشه. ‫(سائورون)
‫پس مرگ رو انتخاب کردی.
‫گندالف؟ چی شده؟
‫هیچی، فرودو.
‫فرودو!
‫- سم. ‫- خدا رو شکر! به‌هوش اومدی!
‫سم تقریباً از کنارت تکون نخورد.
‫در این حد نگرانت بودیم. ‫مگه نه، آقای گندالف؟
‫به واسطۀ مهارت‌های ارباب الروند، ‫کم کم داری خوب میشی.
‫به ریوندل خوش اومدی، فرودو بگینز.
‫- بیلبو! ‫- سلام فرودو، پسر گلم.
‫بیلبو.
‫تا به آنجا رفتیم و بازگشتیم:
‫داستان یک هابیت، نوشتۀ بیلبو بگینز.
‫- فوق‌العاده‌ست. ‫- قصد داشتم برگردم...
‫و از قدرت‌های جنگل میرکوود شگفت‌زده بشم... ‫(بزرگترین جنگل سرزمین میانه)
‫و به «شهر دریاچه» سر بزنم...
‫و دوباره تنهاکوه رو ببینم.
‫ولی ظاهراً بالأخره پیری گریبان‌گیر من شده.
‫[شایر]
‫دلم برای شایر تنگ شده.
‫کل دوران کودکی‌ام این‌طور گذشت ‫که داشتم می‌رفتم یه جای دیگه.
‫با تو می‌رفتم سراغ یکی از ماجراجویی‌هات.
‫ولی کاشف به عمل اومد که ‫ماجراجوییِ خودم خیلی متفاوته.
‫من مثل تو نیستم، بیلبو.
‫پسر عزیزم.
‫- همه چی رو برداشتم؟ چیزی نموند؟ ‫- به این زودی وسایلت رو جمع کردی؟
‫آماده‌شدن که ضرری نداره.
‫- مگه دلت نمی‌خواست اِلف‌ها رو ببینی؟ ‫- چرا می‌خوام.
‫- بیش‌تر از هر چیزی. ‫- می‌خواستم خب
‫فقط...
‫کاری که گندالف خواست رو انجام دادیم دیگه؟
‫حلقه رو این همه راه، تا ریوندل آوردیم. ‫و فکر کردم...
‫و با توجه به سرعت درمانت، ‫به زودی از اینجا می‌ریم.
‫به سمت خونه.
‫حق با توئه، سم
‫کاری که وظیفه‌مون بود رو انجام دادیم.
‫حلقه تو ریوندل جاش امنه.
‫آمادهٔ‌ رفتن به خونه‌ام.
‫دوباره قوت گرفته.
‫اون زخم هیچ‌وقت به‌طور کامل بهبود نمی‌شه.
‫تا آخر عمرش باهاشه.
‫با این‌حال این همه راه رو با حلقه اومده...
‫اون هابیت مقاومت بی‌نظیری ‫مقابل شرارت حلقه داشته.
‫باری هستش که هرگز نباید به دوش می‌کشید.
‫دیگه نمی‌تونیم چیزی از فرودو بخوایم.
‫گندالف، دشمن دست به‌کار شده.
‫نیروهای سائورون توی شرق دارن جمع می‌شن. ‫چشم سائورون به ریوندل دوخته شده.
‫و خودت می‌گی سارومان بهمون نارو زده.
‫لیست متحدین‌مون داره کوتاه‌تر می‌شه.
‫خیانت اون خیلی بدتر از چیزیه که فکر می‌کنی.
‫سارومان به کمک جادوی سیاه ‫نژاد اورک‌ها رو با گابلین-انسان‌ها ترکیب کرده.
‫داره در غارهای «آیزنگارد» ارتش جمع می‌کنه
‫ارتشی که در روز توانایی حرکت داره.
‫ و به سرعت مسافت زیادی رو طی کنه. ‫(برخلاف اورک‌ها که در روز توانایی حرکت زیادی ندارند)
‫سارومان میاد سراغ حلقه.
‫این شرارت (حلقه) رو نمی‌شه زیر سایه قدرت اِلف‌ها مخفی کرد.
‫توانایی جنگیدن همزمان با ‫موردور و آیزنگارد رو نداریم.
‫گندالف...
‫حلقه نمی‌شه اینجا بمونه.
‫این خطر تمام سرزمین میانه رو تهدید می‌کنه.
‫الان باید تصمیم بگیرن چطور ‫این تهدید رو از بین ببرن.
‫دوران الف‌ها به پایان رسیده، ‫مردمم دارن اینجا رو ترک می‌کنن.
‫وقتی ما نباشیم چشم امیدتون به کیه؟
‫دورف‌ها؟
‫اونا توی کوهستان‌ها مخفی ‫شدن و به دنبال ثروت هستن.
‫به مشکلات سایر نژادها اهمیتی نمیدن.
‫چشم امیدمون باید به انسان‌ها باشه.
‫انسان‌ها؟
‫انسان‌ها ضعیفن. ‫نژاد بشر رو به زواله.
‫خون «نومه‌نور» هدر رفته،
‫غرور و جلالش از یاد رفته. ‫(تمدن بزرگی که به دلیل طمع انسان‌ها از بین رفت)
‫به‌خاطر همین انسان‌هاست ‫که حلقه هنوز وجود داره.
‫خودم اونجا بودم، گندالف.
‫۳۰۰۰ سال پیش اونجا بودم...
‫وقتی ایسیلدور حلقه رو برداشت.
‫اون روز شاهد تزلزل ارادهٔ نژاد بشر بودم.
‫ایسیلدور، زود باش! ‫دنبالم بیا.
‫ایسیلدور رو تا کوه هلاکت بردم...
‫همونجا که حلقه ساخته شده بود، ‫و تنها جایی که می‌شد نابودش کرد.
‫پرتش کن تو آتیش
‫نابودش کن!
‫نه
‫ایسیلدور!
‫همون روز باید قائله تموم می‌شد، ‫ولی شرارت پایدار موند.
‫ایسیلدور حلقه رو نگه‌ داشت. ‫تبار پادشاهان از بین رفته.
‫دیگه هیچ قدرتی در دنیای انسان‌ها نمونده.
‫پراکنده، تجزیه شده و بدون رهبر هستن.
‫یه نفر هست که می‌تونه متحدشون کنه.
‫کسی که می‌تونه تاج و تخت گاندور رو پس بگیره.
‫خیلی وقت پیش از این مسیر رو بگردونده.
‫زندگی در تبعید رو انتخاب کرد.
‫تو الف نیستی.
‫اینجا قدم انسان‌های اهل جنوب رو چشمه
‫- کی هستی؟ ‫- از دوستان گندالف خاکستری هستم
‫پس هر دو واسه یه چیز اینجاییم...
‫دوست من.
‫تکه‌های نارسیل. ‫(شمشیر الندیل)
‫شمشیری که حلقه رو از دست سائورون جدا کرد. ‫ (توسط ایسیلدور)
‫هنوز تیزه.
‫دیگه فقط یه میراث شکسته‌ست.
‫چرا از گذشته می‌ترسی؟
‫تو وارث ایسیلدوری، اما خودش نیستی
‫قرار نیست به سرنوشتش دچار بشی.
‫همون خون هم توی رگ‌های من جریان داره.
‫همون ضعف!
‫نوبت تو هم می‌شه.
‫تو هم با همون شرارت رو به رو می‌شی. ‫و شکستش می‌دی.
‫این سایه هنوز قدرت وسوسه کافی رو نداره.
‫نه روی تو... نه روی من.
‫اولین دیدارمون رو یادت هست؟
‫خیال می‌کردم توی یه رؤیا سرگردانم.
‫سال‌های زیادی گذشته...
‫اون‌موقع همچین مسئولیت‌هایی رو دوشت نبود.
‫یادته چی بهت گفتم؟
‫گفتی که حاضری سرنوشتت رو به من گره بزنی...
‫از خیر جاودانگی مردمت می‌گذری.
‫و هنوز سر حرفم هستم.
‫ترجیح می‌دم یک‌بار کنارت زندگی کنم...
‫تا این‌که تنهایی تمامی دوران این دنیا رو پشت سر بذارم.
‫زندگی فانی رو انتخاب می‌کنم.
‫- نباید اینو بهم بدی. ‫- انتخاب این‌که به کی بدمش با منه...
‫درست مثل قلبم.
‫غریبه‌های دوردست... ‫دوستان قدیمی
‫شما رو برای پاسخ به تهدید موردور احضار کردیم.
‫سرزمین میانه در آستانهٔ ویرانی‌ـه.
‫و راه فراری ازش نیست.
‫یا متحد می‌شید، یا سقوط می‌کنید.
‫سایهٔ این اتفاقِ شوم روی تقدیر تمام نژادها افتاده.
‫حلقه رو بیار، فرودو.
‫پس حقیقت داره
‫خواب دیدم...
‫که آسمان مشرق تیره شد...
‫ولی در غرب باریکهٔ نوری مونده بود.
‫صدایی گریان و نالان می‌گفت:
‫«نابودی شما نزدیکه
‫بلای جان ایسیلدور پیدا شده»
‫بلای جان ایسیلدور
‫بارومیر!
‫حلقۀ یگانه برای فرمانروایی بر همه...»
‫حلقۀ یگانه برای پیدا کردنِ آن‌ها...
‫حلقۀ یگانه برای جمع‌کردنِ همه...
‫...و در تاریکی متحدشان خواهد کرد.
‫تا حالا در «ایملادریس»* کسی ‫کلمات اون زبان رو به لب نیاورده. (همان ریوندل)
‫عذرخواهی نمی‌کنم، ارباب الروند...
‫چرا که زبان سیاه موردور...
‫ممکنه به زودی...
‫در جای جای غرب شنیده بشه.
‫حلقه در هر صورت پلیده.
‫این یه هدیه و موهبته.
‫هدیه‌ای به دشمنان موردور.
‫چرا از این حلقه استفاده نمی‌کنیم؟
‫سالیان ساله که پدرم، مباشرِ گاندور
‫نیروهای موردور رو عقب رونده.
‫با خون مردمان ما بوده
‫که سرزمین‌های شما در امان مونده.
‫به گاندور سلاح دشمن رو بدین. ‫بذارید علیه خودشون ازش استفاده‌ش کنیم.
‫نمی‌تونی ازش استفاده کنی. ‫هیچ‌کدوم نمی‌تونیم.
‫«حلقهٔ یگانه» فقط در خدمت سائورونه.
‫ارباب دیگه‌ای نداره.
‫یه جنگاور چی از این موضوع می‌دونه؟
‫اون یه جنگاور ساده نیست.
‫اون آراگورن، پسر آراتورن‌‌ـه
‫باید بهش وفادار باشی.
‫آراگورن.
‫این وارث ایسیلدوره؟
‫همچنین وارث حکومت گاندور.
‫بشین، لگولاس
‫گاندور هیچ شاهی نداره.
‫و نیازی هم بهش نداره.
‫آراگورن درست می‌گه. ‫نباید ازش استفاده کنیم.
‫فقط یک انتخاب دارید.
‫حلقه باید نابود بشه.
‫پس منتظر چی هستین؟
‫گیملی*، پسر گلوین... این حلقه رو نمی‌شه ‫(گلوین: از هابیت‌های همراه بیلبو)
‫ با هیچ‌کدوم از سلاح‌های ما از بین برد.
‫حلقه در گدازه‌های آتش کوه هلاکت ساخته شده.
‫و فقط اونجاست که نابود می‌شه.
‫باید به اعماق موردور برده بشه...
‫و باید داخل پرتگاه آتشینی ‫که ازش به وجود اومده پرت شه.
‫حلقۀ یگانه برای فرمانروایی بر همه...»
‫یکی از شما...
‫باید این کار رو انجام بده.
‫نمی‌شه به همین راحتی وارد موردور شد.
‫از دروازه‌های سیاهش فقط اورک‌ها نگهبانی نمی‌کنن.
‫اهریمنی اونجاست که همیشه هوشیاره.
‫«چشم بزرگ» دائما مراقبه.
‫اونجا دشت بی‌ثمر و بایریه...
‫که سراسر پوشیده از آتش و خاکستر و غباره.
‫همین هوایی که تنفس می‌کنید، ‫اونجا یه دود سمی‌‌ـه
‫ده هزار نفر هم از پس این کار بر نمیان. ‫حماقت محضه.
‫اصلاً حرف‌های لرد الروند رو شنیدی؟ ‫حلقه باید نابود بشه.
‫و لابد فکر می‌کنی تویی که باید اونو ببری؟
‫اگه شکست بخوریم چی؟
‫وقتی سائورون حلقه‌ای که ‫مال خودشه رو پس بگیره چی می‌شه؟
‫مگه از روی جنازهٔ من رد بشین ‫که اون حلقه به دست یه الف بیفته.
‫هرگز به یه الف‌ اعتماد نکنید. ‫(در نبرد دورف‌ها و اورک‌ها، الف‌ها می‌توانستند ولی به دورف‌ها کمک نکردند)
‫متوجه نیستید؟ در حینی که شما دارید دعوا می‌کنید،
‫ قدرت سائورون بیشتر می‌شه
‫کسی نمی‌تونه ازش فرار کنه! ‫همه‌تون نابود می‌شید.
‫حلقۀ یگانه برای فرمانروایی بر همه...
‫من می‌برمش.
‫خودم حلقه رو به موردور می‌برم.
‫هر چند...
‫راهش رو بلد نیستم.
‫تا وقتی که این مسئولیت به دوش توئه...
‫کمکت می‌کنم بارش رو تحمل کنی، فرودو بگینز.
‫اگر با زندگی و مرگم بتونم ازت محافظت کنم...
‫حتماً می‌کنم.
‫شمشیر من رو داری.
‫و کمان من رو.
‫و تبر من.
‫سرنوشت همهٔ ما به تو وابسته‌ست، مرد کوچک.
‫اگر تصمیم نهایی شورا همینه...
‫- گاندور هم قبول می‌کنه. ‫- هی!
‫- آقای فرودو بدون من جایی نمی‌ره. ‫- بعیده شما رو از هم جدا کرد
‫حتی وقتی اون رو ‫به شورای مخفی دعوت کردیم، ولی تو رو نه
‫ما هم میایم.
‫باید ما رو کت بسته ‫بندازین توی یه کیسه که نریم.
‫هر چی نباشه به افراد ‫باهوش نیاز دارین توی این...
‫مأموریت
‫ماجراجویی
‫چیز...
‫اگه به هوش باشه که تو نمیای، پیپ.
‫نُه همراه.
‫باشه پس.
‫شما «یاران حلقه» خواهید بود.
‫عالی شد!
‫کجا قراره بریم؟
‫آرامگاه «گیل رائن» ‫مادر آراگورن.
‫می‌خواست از فرزندش محافظت کند
‫فکر می‌کرد در ریوندل در امان خواهی بود.
‫مادرت حس کرده بود که ‫کل عمرت تحت تعقیب خواهی بود.
‫که نمی‌تونی از تقدیرت فرار کنی.
‫مهارت الف‌ها می‌تونه شمشیر پادشاهان رو ترمیم کنه. ‫(شمشیر نارسیل)
‫ولی فقط تو قدرت در دست گرفتنش رو داری
‫همچین قدرتی رو نمی‌خوام.
‫هرگز نخواستم.
‫تو آخرین بازماندهٔ این دودمانی. ‫هیچ‌کس نمونده.
‫شمشیر قدیمی! استینگ!
‫بیا، برش دار. ببر.
‫- خیلی سبکه. ‫- آره، ساختهٔ الف‌هاست دیگه.
‫وقتی اورک‌ها نزدیکت باشن، ‫نوری آبی از تیغه‌ش پخش می‌شه.
‫و پسرم، باید توی همچین مواقعی ‫بیش از پیش مراقب باشی.
‫اینم قشنگه.
‫میتریل ‫(ماده‌‌ای بسیار مقاوم ولی سبک)
‫به سبکی پَر، و با مقاومتی چون فلس‌های اژدها.
‫بپوش ببینمش. یالا. ‫(این زره را تورین به بیلبو هدیه داد)
‫وای!
‫حلقهٔ قدیمی‌ام.
‫خیلی دلم می‌خواد...
‫دوباره واسه آخرین بار دستم بگیرمش.
‫شرمنده که این بلا رو سرت آوردم، پسرم
‫شرمنده که باید این بار رو به دوش بکشی.
‫شرمنده واسه همه‌چیز.
‫حامل حلقه مسیرش رو به سمت کوه هلاکت آغاز می‌کنه
‫شماهایی که همراهش می‌رید، هیچ سوگند...
‫و هیچ عهدی ندارید که خلاف ‫خواستهٔ خودتان ادامه بدین
‫بدرود. هدف‌تون رو فراموش نکنید.
‫باشد که دعای خیر الف‌ها، انسان‌ها...
‫و همهٔ مردمان آزاد همراهتان باشد.
‫یاران منتظر حامل حلقه هستند.
‫گندالف، موردور از سمت چپه یا راست؟
‫چپ.
‫باید به مدت ۴۰ روز این مسیر را ‫به سمت غرب کوهستان مه‌آلود ادامه دهیم.
‫اگر بخت یار ما باشد، ‫«شکاف روهان» همچنان به روی ما باز است.
‫از آنجا، مسیر ما به سمت شرق، ‫ یعنی موردور عوض خواهد شد.
‫دو، یک، پنج. خوبه! ‫خیلی خوب.
‫پاهات رو تکون بده
‫- بهت میاد، پیپین. ‫- ممنون
‫سریع‌تر.
‫اگه کسی نظر من رو می‌پرسید، ‫که انگاری نمی‌پرسن...
‫به‌نظرم دارین مسیر طولانی‌تر رو پیش می‌گیریم.
‫گندالف، می‌تونیم از «معادن موریا» بریم. ‫(موریا یا خازاد-دوم، شهری متروکه که توسط دورف‌ها پس گرفته شد)
‫فامیلم، بالین، ازمون استقبال شاهانه‌ای می‌کنه
‫نه گیملی، فقط در صورتی که ‫هیچ چاره‌ای نداشته باشم از موریا عبور می‌کنم.
‫ببخشید!
‫بگیرش!
‫- این واسه شایر بود! ‫- نگهش دار، نذار پاشه، مری!
‫آقایون، کافیه دیگه.
‫دستم رو زدی! دستم زخم شد.
‫- اون چیه؟ ‫- هیچی. یه تیکه ابره دیگه
‫سریع‌ حرکت می‌کنه.
‫خلاف جریان باد!
‫کرباین‌های دانلندو ‫(پرندگانی بزرگ و سیاه از نژاد کلاغ)
‫قایم شید!
‫- عجله کنید! ‫- پناه بگیرید!
‫جاسوس‌های سارومان.
‫مسیر جنوبی رو تحت نظر دارن.
‫باید از گذرگاه «کارادراس» رد بشیم. ‫(یکی از کوهستان‌های موریا که زیر آن خازاد-دوم قرار دارد)
‫فرودو
‫بارومیر؟
‫سرنوشت عجیبیه که باید متحمل ‫این همه ترس و شک بشیم...
‫اونم به‌خاطر چنین چیز کوچیکی.
‫چیزی به این کوچیکی.
‫بارومیر!
‫حلقه رو بده فرودو.
‫هر طور مایلی.
‫واسه‌م مهم نیست.
‫خب، گندالف، پس می‌خوای از کارادراس عبورشون بدی.
‫و اگه این مسیر جواب نده، ‫اون‌موقع کجا میری؟
‫اگه کوهستان شکستت بده...
‫خطر عبور از مسیر ‫خطرناک‌تری رو به جون می‌خری؟
‫شاخت خون‌آلود باد
‫صدای مهیبی به گوش میاد.
‫سارومانه!
‫می‌خواد باعث ریزش کوه بشه! ‫گندالف، باید برگردیم
‫نه!
‫بیدارشو ای سرخ‌شاخ ظالم
‫شاخت خون‌آلود باد
‫بر سر دشمنانت بریز
‫شاخت خون‌آلود باد
‫بر سر دشمنانت فرو بریز
‫باید از کوهستان بریم!
‫بریم سمت شکاف روهان، ‫و از جادهٔ غربی به سمت شهر من بریم.
‫از شکاف روهان زیادی به آیزنگارد نزدیک می‌شیم.
‫از روی کوه که نمی‌تونیم رد بشیم، ‫بیاید از زیرش بریم.
‫بیاید از معادن موریا رد بشیم.
‫موریا... از ورود به اون معادن می‌ترسی.
‫دورف‌ها خیلی حریصانه و عمیق اونجا رو حفر کردن
‫خوب می‌دونی که در تاریکی ‫«خازاد-دوم» چه چیزی رو بیدار کردن
‫(همان معدن موریا)
‫سایه و آتش
‫بذارید حامل حلقه تصمیم بگیره.
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫مرگ هابیت‌ها این‌جوری قطعیه.
‫فرودو؟
‫از معادن رد می‌شیم.
‫بسیار خب.
‫فرودو، بیا به این پیرمرد کمک کن.
‫شونه‌ات چطوره؟
‫- بهتر از قبله. ‫- حلقه چی؟
‫حس می‌کنی قدرتش داره بیشتر میشه، مگه نه؟
‫منم حسش کردم. ‫دیگه باید مراقب باشی.
‫شرارت از بیرونِ جمع یاران حلقه به سمتت میاد.
‫ولی من از وسوسه‌های خود این جمع می‌ترسم.
‫- پس به کی اعتماد کنم؟ ‫- باید به خودت اعتماد کنی.
‫به قدرت خودت اعتماد کن.
‫- منظورت چیه؟ ‫- قدرت‌های زیادی توی این دنیا هست...
‫چه خیر و چه شر.
‫بعضی‌ها از من هم بزرگ‌تر هستن.
‫و مقابل بعضی‌هاشون هنوز قرار نگرفتم.
‫دیوارهای...
‫موریا.
‫درهایی که دورف‌ها ساختن، ‫وقتی بسته باشن نامرئی‌ان.
‫اگر رمزشون رو فراموش کرده باشن،
‫حتی سازنده‌هاشون نمی‌تونن پیداشون کنن.
‫انگاری چیز جدیدیه!
‫خب، بذار ببینم.
‫ایسیلدین. ‫(به معنی نور ماه یا ستاره)
‫فقط نور ماه و ستاره رو منعکس می‌کنه.
‫نوشته: درهای دورین، فرمانروای موریا.
‫- بگو ای دوست و وارد شو. ‫- یعنی چی؟
‫ساده‌ست. اگه دوست باشی
‫رمز رو میگی و در باز میشه.
‫(به زبان الفی): ای دروازهٔ الفی
‫هم اکنون باز شو
‫ای دروازهٔ دورف‌ها...
‫گوش بده به سخنانم
‫هیچی نشد.
‫یه زمانی تمامی وِردها رو به زبان الف‌‌ها...
‫انسان‌ها و اورک‌ها بلد بودم.
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫سر تو رو بکوبم تو این درها، پرگرین توک...
‫و اگه درها رو خرد نکرد...
‫حداقل از دست سؤال‌های احمقانه‌ت راحت که شدم...
‫اون‌موقع سعی می‌کنم رمز ورود رو پیدا کنم.
‫معدن به درد اسبچه نمی‌خوره.
‫- حتی اسبچهٔ کوچیکی مثل بیل. ‫- خدانگهدار بیل
‫برو، بیل. برو.
‫نگران نباش، سم. ‫راه خونه رو بلده.
‫آرامش آب رو به هم نزن.
‫بی‌فایده‌ست.
‫معماست.
‫بگو «دوست» و وارد شو.
‫به زبان الفی دوست میشه چی؟
‫«ملّان»
‫آقای اِلف، به زودی ‫از مهمان‌نوازی افسانه‌ای دورف‌ها لذت می‌بری.
‫شعله‌های سرکش، نوشیدنی‌های بی‌نظیر،
‫گوشت چرب و نرم بدون استخوان
‫دوست من، اینجا خونهٔ فامیلم بالین‌ـه.
‫و بهش میگن معدن.
‫معدن!
‫اینجا معدن نیست. ‫گورستانه!
‫نه.
‫نه...
‫نه!
‫گابلین‌ها!
‫باید بریم سمت شکاف روهان. ‫از اولشم نباید میومدیم اینجا.
‫برید بیرون، برید بیرون.
‫- فرودو! ‫- کمک!
‫استرایدر!
‫- کمک! ‫- ولش کن!
‫آراگورن!
‫فرودو!
‫استرایدر!
‫برید داخل معدن!
‫- لگولاس! ‫- برید داخل غار
‫فرار کنید!
‫حالا دیگه چاره‌ای نداریم.
‫باید با مسیر تاریک و طولانی ‫موریا رو به رو بشیم.
‫حواس‌تون رو جمع کنید.
‫موجوداتی قدیمی‌تر و پلیدتر از اورک‌ها...
‫در اعماق جهان وجود دارن.
‫سر و صدا نکنید. ‫چهار روز طول می‌کشه تا بریم بیرون.
‫امیدوار باشیم که متوجه حضورمون نشده باشن.
‫ثروت موریا در طلا...
‫یا جواهرات نیست...
‫بلکه در میتریل‌ـه
‫بیلبو یه زره از حلقه‌های میتریل داشت ‫(همان زرهی که فرودو دارد)
‫که تورین* بهش داده بود. ‫(پادشاه دورف‌‌ها)
‫- چه هدیهٔ شاهانه‌ای. ‫- بله
‫هیچ‌وقت بهش نگفتم...
‫ولی ارزش اون زره بیش‌تر از کل شایر بود.
‫پیپین.
‫اینجا رو یادم نمیاد.
‫- گم شدیم؟ ‫- نه
‫- فکر کنم گم شدیم. ‫- گندالف داره فکر می‌کنه
‫- مری؟ ‫- چیه؟
‫گشنمه
‫- یه چیزی اون پایینه. ‫- گالم‌ـه
‫- گالم؟ ‫- سه روزه که تعقیب‌مون می‌کنه.
‫- از سیاهچال‌های باراد-دور فرار کرده؟ ‫- فرار...
‫یا آزادش کردن.
‫حلقه اونو کشونده اینجا.
‫تا ابد به حلقه نیازمنده.
‫همزمان از حلقه متنفره و عاشقشه.
‫همون‌طور که از خودش متنفره، و عاشق خودشه.
‫زندگی «اسمیگل» داستان غم‌انگیزی داره.
‫آره، یه زمانی اسمش اسمیگل بود. ‫قبل از این‌که حلقه پیداش کنه.
‫قبل از این‌که دیوونه‌ش کنه.
‫حیف شد که بیلبو وقتی فرصتش رو داشت اونو نکشت.
‫حیف؟
‫حیف شد که حلقه تو دست بیلبو موند.
‫بسیاری از زندگان، مستحق مرگ، ‫و بعضی از مردگان، مستحق زندگی هستند.
‫می‌تونی اونا رو به حق‌شون برسونی، فرودو؟
‫خیلی مشتاق قضاوت ‫و مشخص کردن مرگ بقیه نباش.
‫حتی خردمندترین افراد هم از عاقبتش خبر ندارن.
‫حس ششم‌‌ام بهم میگه که گالم ‫هنوز در این ماجرا نقشی داره...
‫حالا خوب یا بد.
‫ترحمی که بیلبو به خرج داد ‫شاید سرنوشت خیلی‌ها رو مشخص کرده باشه.
‫کاش حلقه سراغم نیومده بود.
‫کاش هیچ کدوم از این چیزا اتفاق نمی‌افتاد.
‫همهٔ کسایی که این شرایط رو دارن چنین آرزویی داشتن. ‫ولی حق انتخابی ندارن.
‫فقط می‌تونیم تصمیم بگیریم ‫با زمانی که بهمون داده شده، چه‌کار کنیم؟
‫فرودو، در این دنیا نیروهایی ‫ جز مشیت و شرارت هم وجود داره.
‫بیلبو تقدیرش پیدا کردن حلقه بود.
‫که نتیجه می‌گیریم، ‫تقدیر تو هم داشتنِ حلقه بوده.
‫و این فکر دل‌گرم‌کننده‌ایه
‫عه!
‫از اون طرفه.
‫- یادش اومد. ‫- نه
‫ولی هوای اینجا خیلی بوی تعفن نمیده.
‫مریادوک، هر وقت شک داشتی... ‫همیشه پیرو دماغ‌ات باش.
‫بیاید خطر نور بیشتر رو به‌جون بخریم.
‫بنگرید...
‫قلمروی بزرگ و شهر دورف‌ها، دورلدلف. ‫(نام دیگر خازاد-دوم و موریا)
‫واقعاً هوش از سر آدم می‌بره.
‫گیملی!
‫نه!
‫نه
‫وای، نه!
‫نه
‫«این آرامگاه بالین...
‫فرزند فوندین...
‫فرمانرواری موریاست»
‫پس مُرده.
‫همونی شد که ازش می‌ترسیدم.
‫باید راه بیفتیم. نباید معطل کنیم.
‫آن‌ها پل و تالار دوم را تصرف کرده‌اند.
‫«دروازه‌ها را مسدود کرده...
‫اما نمی‌توانیم زیاد جلویشان را بگیریم.
‫زمین می‌لرزد.
‫طبل‌ها...
‫صدای طبل‌ها از اعماق به گوش می‌رسد.
‫نمی‌توانیم خارج شویم.
‫سایه‌ای در تاریکی حرکت می‌کند.
‫نمی‌توانیم خارج شویم.
‫دارند می‌آیند.
‫توکِ احمق!
‫دفعهٔ‌ بعد خودت رو بنداز توش، ‫خیال ما رو از دست حماقتت راحت کن!
‫فرودو!
‫اورک‌ها!
‫برگردید! نزدیک گندالف بمونید.
‫یه ترول غارنشین هم دارن.
‫(موجودات غول‌آسایی که ۵۰۰ سال قبل از جنگ حلقه، ‫ توسط سائورون به موریا فرستاده شدند)
‫بذار بیان!
‫یک دورف هنوز در موریا نفس می‌کشه!
‫فکر کنم قلق کار دستم اومده!
‫فرودو!
‫آراگورن! آراگورن!
‫فرودو!
‫وای نه
‫زنده‌ست!
‫حالم خوبه. زخمی نشدم.
‫چطور زنده‌ای؟
‫اون نیزه یه گراز وحشی رو از پا در میاره.
‫فکر کنم قابلیت‌های این هابیت ‫بیش‌از اون چیزیه که به چشم میاد.
‫میتریل
‫همیشه ما رو غافلگیر می‌کنی، ‌آقای بگینز.
‫برید به سمت پل خازاد-دوم
‫از این طرف!
‫این دیگه چه‌جور اهریمنیه؟
‫یه بالروگ ‫(دیوهای قدرتمندی که از نژاد مایار سرچشمه گرفته‌اند.)
‫اهریمنی از دنیای باستان.
‫هیچ‌کدوم حریف این دشمن نیستید.
‫فرار کنید!
‫سریع!
‫گندالف
‫راهنمایی‌شون کن، آراگورن.
‫پل نزدیکه.
‫به حرفم گوش کن! ‫شمشیر اینجا به‌کار نمیاد.
‫گندالف!
‫مری! ‫پیپین!
‫سم!
‫کسی حق نداره دورف رو پرت کنه!
‫از ریش نگیر!
‫آروم.
‫تکون نخور!
‫نیفتی!
‫رو به جلو خم شو
‫آروم
‫یالا!
‫حالا!
‫برید اون طرف پل!
‫زود باشید!
‫اجازهٔ عبور نداری!
‫گندالف!
‫من خادم آتش پنهان‌ام،
‫شعلهٔ آنور(خورشید) در دستم است
‫آتش تاریک یاری‌رسانت نخواهد بود، شعلهٔ اودون*! ‫(اولین قلعهٔ ارباب تاریکی مورگوث)
‫برگرد به سایه‌ها!
‫تو نباید بگذری!
‫نه! نه! ‫گندالف!
‫فرار کنید، احمق‌ها!
‫نــــــــــه!
‫آراگورن!
‫لگولاس، بلندشون کن.
‫سنگ‌دل نباش، کمی بهشون فرصت بده.
‫شب که بشه، اورک‌ها از همه طرف می‌ریزن اینجا.
‫باید به جنگل لوتلورین بریم.
‫زود باشید بارومیر، لگولاس. گیملی. ‫بلندشون کنید.
‫پا شو، سم.
‫فرودو؟
‫فرودو!
‫نزدیک ما بمونید، هابیت‌های جوون.
‫میگن ساحره‌ای بزرگ توی این جنگل ساکنه.
‫جادوگری الف...
‫با قدرتی سهمگین.
‫هر کسی نگاهش کنه...
‫در دام طلمسش میفته...
‫فرودو!
‫و برای همیشه غیب میشه.
‫با هر قدم که به سمت ما بر می‌داری، ‫نابودی به ما نزدیک‌تر میشه.
‫شرارت بزرگی رو با خودت آوردی، حامل حلقه
‫آقای فرودو؟
‫خب، یه دورف اینجاست که ‫به راحتی نمی‌تونه فریبش بده.
‫من چشمان شاهین و گوش‌های روباه رو دارم.
‫صدای نفس‌های این دورف اون‌قدر بلنده، ‫که توی تاریکی هم میشد با تیر بزنیمش.
‫خوش آمدی لگولاس، ‫پسر تراندویل.
‫یاران ما مدیون شما هستند.
‫آراگورن از دونهداین...
‫خوب شما رو می‌شناسیم.
‫این بود ادب افسانه‌ای اِلف‌ها ‫که این همه دم می‌زدن ازش؟
‫طوری حرف بزنید که همه‌مون بفهمم.
‫ما از دوران تاریک* به بعد با دورف‌ها هیچ ارتباطی نداشتیم ‫(زمان حکومت سائورون)
‫و می‌دونی این دورف در جوابش چی میگه؟
‫(به زبان دورفی) لعنت بر مردگانت
‫حرکتت خیلی زشت بود.
‫شرارت بزرگی با خودت همراه داری.
‫بیش‌از این نمی‌تونید ادامه بدید.
‫کاش با ما میومدین. ‫لطفاً، به کمکت نیاز داریم
‫آراگورن
‫مرگ گندالف بیهوده نبوده.
‫نه اگر امیدت رو از دست ندی.
‫بار سنگینی بر دوشته، فرودو.
‫سنگینی مرگ گندالف رو هم به دوشت نکش.
‫دنبال من بیاید.
‫کاراس گالادون.
‫قلب سرزمین الف‌ها روی زمین.
‫قلمروی لرد «کله‌بورن» و «گالادریل»، بانوی نور
‫دشمن از ورود شما به اینجا آگاهه.
‫هر امیدی که به در خفا حرکت کردن داشتید، از بین رفته.
‫هشت نفر اینجایید، ‫ولی نُه نفر از ریوندل عازم شدند
‫بگید ببینم، گندالف کجاست؟
‫چرا که بسیار مشتاق صحبت با گندالفم
‫دیگر تحمل دوری‌اش را ندارم.
‫گندالف خاکستری از مرزهای ‫این سرزمین عبور نکرده
‫او به دل سایه‌ها سقوط کرده.
‫سایه و آتش گرییبان‌گیرش شدن.
‫به دست بالروگی از مورگوث
‫چرا که بیهوده وارد دام موریا شدیم.
‫هیچ‌کدام از کارهای گندالف ‫در طول عمرش بیهوده نبوده.
‫هنوز کاملاً از هدفش آگاهی نداریم.
‫اجازه نده پوچی عظیم خازاد-دوم ‫قلبت رو فرا بگیره.
‫گیلمی، پسر گلوین.
‫چرا که جهان پر از خطر شده...
‫و در تمامی سرزمین‌ها...
‫عشق با اندوه گره خورده.
‫حالا سرنوشت این یاران چه می‌شود؟
‫بدون گندالف، امیدی ندارن.
‫این مأموریت روی لبهٔ تیغ است.
‫با حتی ذره‌ای لغزش موجب....
‫نابودی همه می‌شود.
‫با این‌حال تا زمانی که اعضای ‫گروه دلپاک باشند، امیدی هست.
‫اجازه ندید قلب‌تان مشوّش شود. ‫بروید و استراحت کنید...
‫چرا که اندوه و رنج شما را از پا درآورده.
‫امشب در آرامش خواهید خوابید.
‫خوش آمدی، فرودو، اهل شایر...
‫کسی که «چشم» را دیده!
‫برای گندالف سوگواری می‌کنن.
‫چی در موردش میگن؟
‫توان گفتنش رو ندارم.
‫هنوز داغ از دادنش تو دلم تازه‌ست.
‫بعید می‌دونم در مورد آتش‌بازی‌هاش بگن.
‫باید چند بیتی در موردش باشه.
‫بهترین فشفشه‌های دوران
‫به شکل ستاره‌های آبی و سبز می‌ترکن
‫یا بعد از صاعقه، نورهای نقره‌ای
‫چون بارانی از گل‌ها می‌باریدند
‫اصلاً حق مطلب رو نمی‌تونه ادا کنه.
‫یه‌کم استراحت کن.
‫این مرزها به‌خوبی محافظت شده‌ان.
‫اینجا آرامش ندارم.
‫صدای گالادریل رو تو سرم شنیدم.
‫در مورد پدرم و سقوط گاندور صحبت کرد.
‫و بهم گفت: حتی الان باز هم امید هست.
‫ولی امیدی نمی‌بینم.
‫مدت‌هاست که چیزی به اسم «امید» نداشتیم.
‫پدرم مرد شریفی‌ـه
‫ولی حکومتش داره سقوط می‌کنه...
‫و مردم ما دارن ایمان‌شون رو از دست میدن.
‫چشم امید پدرم برای درست کردن اوضاع به منه،
‫و همین‌کار رو هم می‌کنم.
‫هر طور شده شکوه گاندور رو دوباره بر می‌گردونم.
‫تا حالا دیدیش، آراگورن؟
‫برج سفید اکثلیون.
‫مثل نیزه‌ای از جنس نقره و مروارید می‌درخشه
‫پرچم‌هاش با نسیم صبحگاهی به رقص در میان.
‫تا حالا شده با صدای زلال
‫شیپورهای نقره‌ای به خونه فراخونده شدی؟
‫من هم شهر سپید* رو دیده‌ام... ‫(گاندور)
‫مدتها پیش.
‫یه روز، سرنوشت ما رو به اونجا بر می‌گردونه.
‫و از برج دیده‌بانی این نوا بلند میشه:
‫«لردهای گاندور برگشته‌اند»
‫می‌خوای درون آینه رو ببینی؟
‫چه خواهم دید؟
‫حتی خردمندترینِ افراد هم نمی‌دانند.
‫چرا که آینه...
‫اتفاقات بسیاری نمایش می‌دهد.
‫اتفاقات گذشته...
‫اتفاقات زمان حال...
‫و بعضی اتفاقات...
‫که هنوز رخ نداده‌اند.
‫می‌دونم چه چیزهایی رو دیدی.
‫چرا که توی ذهن من هم هست.
‫اگر شکست بخوری، وقوع این اتفاقات حتمی‌ـه
‫گروه یاران حلقه داره از هم می‌پاشه. ‫از الان شروع شده.
‫سعی می‌کنه حلقه رو تصاحب کنه.
‫خودت می‌دونی منظورم کیه.
‫یک به یک‌شون رو تباه می‌کنه.
‫اگه ازم بخوایش...
‫حلقهٔ یگانه رو بهت میدم.
‫بدون اجبار بهم تقدیمش می‌کنی.
‫انکار نمی‌کنم که قلبم ‫به شدت تمایل به گرفتنش داره.
‫به‌جای ارباب تاریکی، ملکه‌ای خواهید داشت...
‫که به‌جای سیاهی به زیبایی و ترسناکی سپیده‌‌دم است!
‫دل‌فریب همچو دریا!
‫قوی‌تر از پایه‌های زمین
‫همه باید مرا دوست داشته باشند...
‫و از من مأیوس شوند.
‫سر بلند از آزمون بیرون اومدم.
‫و میرم سمت غرب...
‫- و گالادریل باقی می‌مونم. ‫- تنهایی از پسش بر نمیام.
‫تو یه حامل حلقه‌ای، فرودو. ‫حامل حلقهٔ قدرت بودن...
‫یعنی تنها بودن.
‫این ننیاست، حلقهٔ مقاومت ‫(ننیا: ملقب به حلقهٔ آب)
‫و من نگهبانش
‫این وظیفه به دوش تو سپرده شده.
‫و اگر تو نتونی راهی پیدا کنی...
‫هیچ‌کس نمی‌تونه.
‫پس می‌دونم باید چی‌کار کنم.
‫فقط...
‫از انجامش می‌ترسم.
‫حتی کوچیک‌ترین شخص هم ‫توانایی تغییر مسیر آینده را دارد
‫می‌دونی نخستین‌بار، ‫اورک‌ها چطور به وجود اومدن؟
‫اون‌ها زمانی الف بودن.
‫نیروهای تاریک اون‌ها رو بردن...
‫شکنجه‌شون دادن و ناقص‌شون کردن.
‫محکوم به زندگی‌ای ویران شده و وحشتناک شدند.
‫و حالا...
‫به کمال رسیدی.
‫اوروک-هایِ جنگجوی من. ‫(برخلاف اورک‌های معمولی نور را تحمل می‌کنند و بزرگ‌تر هستند)
‫به چه کسی خدمت می‌کنی؟
‫سارومان!
‫پیدا و شکارشون کنید. ‫تا پیداشان نکردید، توقف نکنید.
‫شما نه با درد آشنایی دارید، نه با ترس.
‫گوشت انسان را خواهید چشید.
‫یکی از نیمه‌زاده‌ها چیز خیلی با ارزشی با خودش داره.
‫زنده و سالم برام بیارشون.
‫بقیه رو بکش.
‫سابقه نداشته پوشش مردم‌مان را ‫بر تن غریبه‌ها کنیم.
‫باشد که این شنل‌ها شما را ‫از چشمان دشمن دور نگه‌دارد.
‫لمباس
‫جیرهٔ غذایی الفی.
‫یه گاز کوچیک واسه سیر کردن ‫یه مرد بالغ کافیه.
‫چندتا خوردی؟
‫چهار تا
‫هر چه به سمت جنوب حرکت کنید، ‫خطر بیشتری پیش رو دارید.
‫اورک‌های موردور ساحل شرقی «آندوین» را تحت نظر دارند
‫سواحل غربی هم هیچ امنیتی ندارند.
‫موجودات عجیبی با نشان «دست سفید» ‫در مرزهای ما دیده شده‌اند.
‫اورک‌ها به ندرت در فضای باز ‫و زیر نور آفتاب حرکت می‌کنند، ولی این موجودات نه!
‫ردتون رو زدن
‫از طریق رودخونه این فرصت هست
‫که از دشمن در آبشار «رائوروس» پیشی بگیرید
‫لگولاس، هدیهٔ من به تو کمان گالادریم است.
‫که لایق مهارت خویشاوندانِ جنگل‌نشین ماست.
‫این‌ها خنجر نولدورین هستن.
‫قبلاً در جنگ ازشان استفاده شده.
‫نترس، پرگرین توکِ جوان.
‫شجاعتت رو پیدا خواهی کرد.
‫و برای تو، سم‌وایز گمجی...
‫طناب الفی، از جنس هیثالین. ‫(ماده‌ای که الف‌ها با آن طناب‌های محکمی می‌سازند)
‫ممنونم، بانوی من.
‫دیگه از اون خنجرهای قشنگ و درخشان ندارید؟
‫یک دورف از الف‌ها تقاضای چه هدیه‌ای دارد؟
‫هیچی.
‫جز این‌که برای آخرین بار بانوی گالادریم رو نگاه کنم...
‫چرا که زیباتر از تمام جواهرات اعماق زمین است.
‫راستش...
‫یه چیزی هست.
‫نه، نه، چرت میگم. ‫امکانش نیست.
‫درخواست احمقانه‌ای بود.
‫هدیه‌ای گران‌بهاتر از آنچه که
‫دیگری به تو داده ندارم.
‫افسوس که به‌خاطر عشق او
‫موهبت جواهر آرون فروکش خواهد کرد.
‫کاش مجبورش می‌کردم از اینجا بره
‫و با مردمش زندگی کنه.
‫کاش سوار کشتی می‌شد و به والینور می‌رفت.
‫هنوز می‌تونه این تصمیم رو بگیره.
‫آراگورن، تو باید تصمیمات خودت رو بگیری.
‫که سربلندتر از تمامی اجدادت ‫از زمان الندیل (پدر ایسیلدور) باشی
‫یا با باقی‌ماندهٔ اجدادت به اعماق تاریکی سقوط کنی.
‫بدرود
‫کارهای زیادی مونده که انجام بدی.
‫دوباره دیدار خواهیم داشت...
‫اله‌سار ‫(لقب آراگورن. به معنی جواهر الف)
‫بدرود، فرودو بگینز.
‫به تو نور «ارندیل» رو میدم..
‫عزیزترین ستارهٔ ما.
‫باشد که در تاریک‌ترین مکان‌ها نوری بیابی...
‫وقتی تمامی نورها خاموش می‌شوند.
‫بدترین زخمم حاصل این جدایی بوده
‫وقتی که برای آخرین بار ‫به زیباترین موجود جهان نگاه کردم
‫از این به بعد هیچ زیبایی‌ای ‫جز هدیهٔ اون به چشمم نمیاد.
‫چه هدیه‌ای بود؟
‫ازش یک تار از موی طلایی‌اش رو خواستم.
‫سه تار بهم داد.
‫گالمه. از موریا دنبال‌مون بوده.
‫امیدوار بودم که توی رودخونه گمش کنیم.
‫ولی شناگر خیلی باهوشیه.
‫و اگه جای ما رو به دشمن لو بده...
‫مسیرمون از اینی که هست خطرناک‌تر هم میشه.
‫کمی غذا بخور، آقای فرودو.
‫- نه، سم. ‫- از صبح هیچی نخوردی.
‫نخوابیدی هم. فکر نکن متوجه نشدم.
‫- آقای فرودو... ‫- خوبم
‫ولی نیستی.
‫من اینجام که کمکت کنم
‫به گندالف قول دادم کمک می‌کنم.
‫کمکی ازت بر نمیاد، سم.
‫این بار نه.
‫کمی بخواب.
‫از «میناس تریس» بریم امن‌تره.
‫خودتم می‌دونی. ‫اون‌جا می‌تونیم تجدید قوا کنیم.
‫با دست بالاتر به موردور ضربه بزنیم.
‫هیچ دست بالاتر توی گاندور نیست ‫که به کارمون بیاد.
‫تو که توی اعتماد به الف‌ها درنگ نکردی.
‫یه ذره به مردم خودت ایمان نداری؟
‫آره خب، ضعف دارن. ‫کمبود‌هایی دارن.
‫ولی شجاعت و شرافت هم توی انسان‌ها پیدا میشه.
‫ولی اینا رو نمی‌بینی.
‫می‌ترسی!
‫تمام عمرت یه گوشه مخفی شده بودی.
‫از کسی و چیزی که هستی ترسیدی.
‫نمی‌ذارم حلقه از صد فرسخی شَهرت هم رد بشه.
‫فرودو.
‫آرگوناث.
‫(مجسمه‌هایی به شکل ایسیلدور و آناریون)
‫خیلی وقت بود که می‌خواستم پادشاهان قدیم رو ببینم.
‫خویشاوندانم.
‫شب از دریاچه عبور می‌کنیم.
‫قایق‌ها رو مخفی کنید، ‫پیاده ادامه میدیم.
‫- از شمال به سمت موردور میریم. ‫- جدی؟
‫فقط یه مشکل ساده هست که ‫چطور راهمون رو توی «امین مویل» پیدا کنیم
‫یه دخمهٔ پر پیچ و خم که ‫پر از صخره‌های نوک تیزه
‫تازه بعدش... بهتر هم میشه.
‫تا چشم کار می‌کنه، ‫ همه‌جا باتلاق‌های گندیده و متعفن‌ می‌بینی.
‫از همین مسیر می‌ریم.
‫پیشنهاد می‌کنم یه‌کم استراحت کنی ‫که قوات رو به دست بیاری، آقای دورف
‫قوام رو...
‫- باید همین الان بریم. ‫- نه
‫اورک‌ها توی ساحل شرقی گشت می‌زنن. ‫باید صبر کنیم هوا تاریک بشه.
‫من نگران ساحل شرقی نیستم.
‫یه سایه و تهدید تو ذهنم در حال بزرگ شدنه.
‫یه چیزی داره نزدیک میشه، ‫می‌تونم حسش کنم.
‫قوام رو تجدید کنم؟ ‫بهش توجه نکن، هابیت جوان.
‫فرودو کجاست؟
‫نباید تنهایی پرسه بزنیم.
‫به‌خصوص تو.
‫خیلی چیزا به تو بستگی داره.
‫فرودو؟
‫می‌دونم چرا می‌خوای تنها باشی.
‫رنج می‌کشی. هر روز متوجهش میشم.
‫مطمئنی که بیهوده رنج نمی‌کشی؟
‫راه‌های دیگه هم هست، فرودو
‫- مسیرهای دیگه‌ای رو می‌تونی انتخاب کنی. ‫- می‌دونم چی می‌خوای بگی
‫اگه به‌خاطر هشدار درون قلبم نبود، ‫حرفت خردمندانه بود.
‫هشدار؟ برابر چی؟
‫همه‌مون می‌ترسیم، فرودو.
‫ولی این‌که بذاریم این ترس باعث بشه ‫کاری کنیم که امیدمون از دست بره...
‫- متوجه نیستی؟ دیوونگیه. ‫- راه دیگه‌ای وجود نداره
‫فقط تقاضای قدرتی دارم که از مردمم دفاع کنم
‫- اگه حلقه رو بهم قرض بدی... ‫- نه
‫- چرا دور میشی؟ من دزد نیستم. ‫- تو حال خودت نیستی.
‫فکر می‌کنی چه شانسی داری؟
‫پیدات می‌کنن. ‫حلقه رو ازت می‌گیرن.
‫و بهشون التماس می‌کنی که زودتر بکشنت
‫ای احمق!
‫حلقه مال تو نیست، از شوربختی ما افتاد دستت. ‫می‌تونست مال من باشه.
‫باید مال من باشه! بدش من!
‫- بدش من! ‫- نه
‫- بدش من! ‫- نه!‍
‫می‌دونم می‌خوای چی‌کار کنی.
‫حلقه رو تحویل سائورون میدی.
‫به ما نارو می‌زنی.
‫هم خودت رو به کشتن میدی، ‫هم همهٔ ما رو.
‫لعنت بهت! ‫لعنت به تو و همهٔ نیمه‌زاده‌ها
‫فرودو؟
‫فرودو
‫چی‌کار کردم؟
‫لطفاً، فرودو
‫فرودو، شرمنده
‫فرودو!
‫فرودو؟
‫- بارومیر رو از خود بی‌خود کرده بود. ‫- حلقه کجاست؟
‫نزدیک نیا
‫فرودو!
‫- من قسم خوردم ازت محافظت کنم. ‫- می‌تونی علیه خودت هم ازم محافظت کنی؟
‫تو حاضری نابودش کنی؟
‫آراگورن
‫اله‌سار
‫من تا آخر مسیر باهاتم.
‫حتی در شعله‌های آتش موردور.
‫می‌دونم.
‫مواظب بقیه باش، به‌خصوص سم. ‫اون درک نمی‌کنه.
‫برو، فرودو
‫فرار کن
‫فرار کن!
‫آقای فرودو
‫نیمه‌زاده رو پیدا کنید!
‫الندیل!
‫آراگورن، برو
‫فرودو!
‫بیا اینجا قایم شو
‫زود باش
‫داره چی‌کار می‌کنه؟
‫داره میره.
‫- نه! ‫- پیپین
‫فرار کن، فرودو ‫برو
‫هی، آهای تو ‫من اینجام!
‫- اینجام. ‫- از این طرف
‫- داره جواب میده ‫- می‌دونم جواب میده، فرار کن
‫- شیپور گاندور ‫- بارومیر
‫فرار کنید!
‫نه
‫- کوچولوها رو بردن. ‫- تکون نخور
‫فرودو. فرودو کجاست؟
‫گذاشتم بره.
‫پس کاری که من نتونستم بکنم رو انجام دادی.
‫سعی کردم حلقه رو ازش بگیرم.
‫- دیگه حلقه از ما خیلی دوره. ‫- منو ببخش
‫متوجه نبودم.
‫- همه‌تون رو سرافکنده کردم. ‫- نه، بارومیر
‫شجاعانه جنگیدی
‫شرافتت رو حفظ کردی.
‫دست نزن
‫تموم شد دیگه.
‫دنیای انسان‌ها سقوط می کنه. ‫و تاریکی همه‌جا رو فرا می‌گیره.
‫و شهر من نابود میشه.
‫نمی‌دونم چه قدرتی در خون منه...
‫ولی قسم می‌خورم، ‫نه بذارم شهر سپید سقوط کنه
‫نه مردم‌مون شکست بخورن.
‫مرد‌م‌مون.
‫مردم‌مون
‫اگر زنده می‌موندم ازت پیروی می‌کردم، برادرم.
‫فرماندهٔ من.
‫پادشاه من.
‫روحت شاد.
‫پسر گاندور
‫در برج سفید انتظار آمدنش را می‌کشند.
‫ولی باز نخواهد گشت.
‫فرودو
‫کاش حلقه هرگز به دستم نمی‌رسید.
‫کاش هیچ کدوم از این اتفاق‌ها نیفتاده بود.
‫همهٔ اونایی که همچین شرایطی رو ‫داشتن هم همین آرزو رو می‌کنن....
‫ولی تصمیمش با اونا نیست.
‫تنها تصمیمی که لازمه بگیری...
‫اینه که با زمانی که در اختیارته چی‌کار کنی.
‫فرودو، نه
‫فرودو
‫- آقای فرودو ‫- نه، سم
‫برگرد، سم
‫- من تنهایی میرم موردور. ‫- البته که میری.
‫منم باهات میام.
‫تو شنا بلد نیستی.
‫سم!
‫من یه قولی دادم، آقای فرودو
‫این‌که «تنهاش نذار، سم‌وایز گمجی»
‫و همچین قصدی هم ندارم.
‫همچین قصدی ندارم.
‫وای، سم
‫زود باش
‫عجله کنید! فرودو و سم به ساحل شرقی رسیدن.
‫- نمی‌خوای بری دنبال‌شون... ‫- سرنوشت فرودو دیگه به ما بستگی نداره
‫پس همه این‌ زحمات بی‌فایده بود. ‫یاران حلقه شکست خوردن.
‫نه اگر یاران راستین هم باشیم.
‫مری و پپین رو به دست شکنجه و مرگ نمی‌سپاریم.
‫نه تا زمانی که جان در بدن داریم.
‫هر چیز اضافه‌ای رو جا بذارید
‫سبک سفر می‌کنیم.
‫بریم چندتا اورک شکار کنیم.
‫عالی!
‫موردور
‫امیدوارم بقیه مسیر امن‌تری پیدا کنن.
‫استرایدر حواسش بهشون هست.
‫فکر نکنم دیگه اونا رو ببینیم.
‫شاید هم ببینیم، آقای فرودو
‫شاید ببینیم.
‫سم...
‫خوشحالم کنارمی.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید و وحید فرحناکی»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M