‫[۱۹۵۱] ‫[کاخ رامبوئییه]
‫«ترجمه از کیارش»
‫می‌خوای بوبو؟
‫دارن میان!
‫زود باش، دست به کار شو.
‫پیاده شین!
‫زود باش!
‫پیاده شو! گفتم پیاده شو!
‫[بانک فرانسه]
‫زود باشین بچه‌ها، زنجیر!
‫زنجیر رو بیارین!
‫برو، برو!
‫آهای!
‫تکون نخور!
‫[هشت سال پیش...]
‫[چاپ‌خانه پونل]
‫[۱۹۴۳] ‫[لیون]
‫[تعمیرات بدنه]
‫صبر دوستمون داشت لبریز می‌شد...
‫کریستوف، بیا ببین!
‫فرشته نگهبانت رسید.
‫ممنون، با این می‌تونم برم مارسی و...
‫به خودت مربوطه، ‫من نمی‌خوام چیزی بدونم.
‫حقیقت داره که شما تو لهستان ‫تو ارتش بودین؟
‫نظر خودت چیه؟ ‫دو قهرمان جلوت وایستادن.
‫عیبی نداره، عجله داره.
‫گوش به فرمانم ستوان.
‫- از من چی می‌خواد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اسمت چیه؟
‫بویارسکی.
‫سسلاو یان بویارسکی.
‫همون «یان» صدات می‌کنیم. ‫ناراحتی نشی‌ها.
‫من اینجا کار نمی‌کنم آقا.
‫می‌گن استعداد داری یان.
‫خوبه.
‫متوجه منظورتون نمی‌شم.
‫عه، واقعا؟
‫ولی من رو می‌شناسی؟
‫معلومه.
‫همه شما رو می‌شناسن آقای اسکولا.
‫پس می‌دونی منظورم کار مکانیکی نیست.
‫من هم تو کار جعلم.
‫- من... ‫- لازم نیست دروغ بگی.
‫رفیقت تعریفت رو کرده.
‫خلاصه، چون از رقیب خوشم نمیاد،
‫تو واسه من کار می‌کنی.
‫راستی، تو که یهودی نیستی؟
‫آها! ‫این پسر خیلی کارش درسته!
‫[چاپ‌خانه پونل]
‫این ویزاها رو ببینین آقای تیلورمن.
‫بهتر از این پیدا نمی‌شه.
‫- با این‌ها، حتما وارد سوییس می‌شین. ‫- ممنون.
‫با ویزاها می‌شه هفت‌هزار.
‫- ما که گفتیم پنج‌هزار. ‫- مجبور شدم قیمتم رو بالا ببرم.
‫من فقط همین رو دارم.
‫این هم می‌ارزه.
‫با این شگفتی، دیگه لکه‌ای در کار نیست.
‫جوهر به لطف توپ ریزی که با حرکت خودکار...
‫تکون می‌خوره جاری می‌شه. ‫انقلابیه.
‫شرکت بارژون رو می‌شناسی ‫آقای بوژاری؟
‫ما جوهر می‌فروشیم، ‫نه فقط خودکار.
‫خودکار هرچی بیشتر نشتی بده، ‫جوهر بیشتری می‌فروشیم.
‫واسه چی باید خودکاری بخوام ‫که نشتی نداره؟
‫چون خودکارش طول عمر داره، ‫می‌اندازنش دور و دوباره می‌خرن.
‫بچه‌های مدرسه‌ای هر ماه یکی می‌خرن.
‫تندنویس‌ها هفته‌ای یکی می‌خرن.
‫سودش رو تصور کنین.
‫نقاشی‌هات جالبن. ‫ممنون.
‫ولی جای اشتباهی اومدی.
‫یه نسخه اولیه آوردم.
‫امتحانش کنین.
‫درخواست ثبت اختراع دادی؟
‫دارم اقدام می‌کنم.
‫تو قوانین کسب‌وکار کافی نیست.
‫خیال کردی من دزدم؟
‫اگه بخواین کاری بکنین ‫دادگاهیتون می‌کنم.
‫خب، قاضی حرف کی رو باور می‌کنه؟
‫مهاجر لهستانی یا عضو سابق مقاومت؟
‫این عکس‌ها خوبن، ‫نباید ردشون می‌کردی.
‫حال تو ازشون به هم می‌خورد.
‫خب، پشیمونم.
‫بابا!
‫سلام!
‫- خوبی عزیزم؟ ‫- آره.
‫- مامان کجاست؟ ‫- تو آشپزخونه است.
‫بریم ببینیمش؟
‫جلسه‌ات خوب پیش رفت؟
‫خودشون ضرر کردن.
‫وای!
‫می‌چرخه!
‫آره، اینجا رو باش!
‫می‌تونی ارتفاعش رو تنظیم کنی،
‫آخه ستون هیدرولیک داره.
‫- دسته‌اش رو می‌بینی؟ ‫- اونجا؟
‫وای! یه‌کم پایینه.
‫می‌تونی بلندش کنی. ‫دسته‌اش اونجاست.
‫هرجور مایلی تنظیم کن.
‫خارق‌العاده است.
‫تولیدکننده‌ای پیدا کردی؟
‫هنوز نه، ولی آشنا دارم.
‫یان، من می‌تونم تو شرکتم ‫برات کار جور کنم.
‫- تو بخش ارسال، برات مناسبه؟ ‫- بابا، یان مهندسه.
‫آره، ولی ما همیشه نمی‌تونیم ‫بهتون کمک کنیم.
‫فرانسه مدرکش رو ‫به رسمیت نمی‌شناسه.
‫فرانسه راهتون داده ‫و ما بهتون خونه دادیم.
‫شما کلی خونه دارین.
‫به هر حال یه اجاره کمتر می‌گیریم.
‫می‌تونم براتون چک بنویسم.
‫نگران نباش. ‫ما خوشحالیم که شما اینجایین.
‫بابا، بیا پیشم!
‫اومدم عزیزم!
‫[وزارت صنعت و تجارت]
‫بهتون که گفتم، من متولد گدانسکم.
‫مدارکم در طول جنگ گم شدن.
‫- پس وجود نداری. ‫- خیلی مسخره است.
‫خودتون می‌بینین وجود دارم.
‫کاری از دست من بر نمیاد.
‫تازه، کلی اشتباه داره.
‫اول نوشتار فرانسوی یاد بگیر.
‫بچه‌ها!
‫لالان؟
‫بیا.
‫- گاستود؟ ‫- بله.
‫- کولسون؟ ‫- بله.
‫- فیور. ‫- بله.
‫بویارسکی.
‫این هم دوگ... دو... دو، دو.
‫دوشنبه برنگردین.
‫ما رو واسه دو هفته ‫استخدام کردن.
‫یه سری فرانسوی هستن ‫که اولویت دارن.
‫چرا چرت و پرت می‌گی؟
‫خیال کردی اون‌ها بهتر از ما ‫گوشت حمل می‌کنن؟
‫- کمتر سروصدا می‌کنن. ‫- ولش کن دو.
‫وقتی مغز تو سرش نیست ‫حرف تو سرش نمی‌ره.
‫«آزادی، برابری، برادری.»
‫از این کشور خراب‌شده می‌زنم بیرون.
‫یان.
‫من فرار نکردم، تبرئه شدم.
‫تو چی، چطوری؟
‫ظاهرا وضعت خیلی خوب نیست.
‫بد نیستم، کنار میام.
‫الان دیگه خانواده داری، مگه نه؟
‫چیکارم داری؟
‫خیلی سبزه.
‫کیفیت چاپش رو که اصلا نگم.
‫رنگش به دورش نشت می‌کنه.
‫خیلی زشته.
‫ببین، بهت نیاز دارم. ‫افراد خودم به درد نمی‌خورن.
‫به آدم بهتری نیاز دارم.
‫من تا حالا اسکناس جعل نکردم.
‫ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است.
‫نگران نباش، این‌ها اصلن.
‫سلام بچه‌ها.
‫گندش بزنن!
‫[بیسکویت کوسته]
‫نه، رئیس ازم خواست بمونم ‫آخه از برنامه کاری عقبیم.
‫بیا!
‫آره، دیگه باید برم.
‫از طرف من کوچولو رو ماچ کن.
‫می‌دونی با مخبرها چیکار می‌کنیم؟
‫از درد گریه کن.
‫زود باش، بندازش بیرون.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کارت رو تحسین می‌کنم.
‫اینجا آخر و عاقبت امثال تو ‫که دستشون تنگه بد می‌شه.
‫مدرک جعلی پنج سال حبس داره،
‫اسکناس جعلی سی سال.
‫به جمع کله‌گنده‌ها خوش اومدی.
‫[۱۹۵۱] ‫[مینرو و هرکول]
‫سوزان؟
‫خوبی؟
‫شب تا صبح منتظرت بیدار موندم.
‫رئیس امروز رو بهم مرخصی داد، ‫نمونه اولیه‌ام رو تأیید کرد.
‫تمام و کمال در خدمت جفتتونم.
‫خانم.
‫جناب رئیس، می‌شه ببینمتون؟
‫آهای!
‫بی‌حرکت.
‫خیلی‌خب، بار بزنین! ‫زود باشین!
‫بجنبین!
‫مواظب باشین، محموله حساسه.
‫بی‌حرکت!
‫این‌قدر تکون نخور ‫وگرنه شلیک می‌کنم!
‫سوار شو! زود باش!
‫زود باش!
‫بی‌حرکت!
‫از اینجا می‌ریم! زود باشین!
‫زود باشین، گورمون رو از اینجا گم کنیم!
‫بجنب، بجنب! بریم!
‫ایول! یوهو!
‫صبح به خیر آقای بویارسکی.
‫صبح به خیر آقا.
‫بابا!
‫بابا، خیلی محکم فشار می‌دی! ‫داری خفه‌ام می‌کنی.
‫ببخشید.
‫تا حالا به این خوبیش رو ندیده بودم.
‫مشکل همین‌جاست. ‫مأمورهامون فرقشون رو تشخیص نمی‌دن.
‫مگه قرار نبود جعلشون غیرممکن باشه؟
‫به مافوق‌ها اطلاع می‌دم.
‫که کاخ الیزه خبردار بشه؟ نه.
‫بیا قبلش نسخه‌های جعلی بیرون رو بررسی کنیم.
‫من امنیت اسکناس‌هامون رو ‫به خطر نمی‌اندازم.
‫فقط ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫عین همیشه جاعل‌ها رو پیدا می‌کنم ‫و دستگیرشون می‌کنم.
‫آروم باش پیرمرد. ‫انگار خیلی نگرانی.
‫وقتی سربازرس ماتایی برای سخنرانی...
‫به واشینگتن رفته بود، ‫ازش خواستن برگرده...
‫تا تحقیقات سرقت رامبوئییه رو ‫به دست بگیره...
‫که پنج تلفات از جمله ‫دو ژاندارم داشت.
‫تونستیم راجع به جعل باهاش مصاحبه کنیم.
‫بازرس!
‫بازرس، مصاحبه کوتاهی راجع به سرقت...
‫از ون بانک فرانسه می‌کنین؟
‫فقط می‌تونم بهتون بگم...
‫انتقام قربانیان بیگناه رو می‌گیرم.
‫- گناهکاران رو زندانی می‌کنم. ‫- ممنون.
‫دیدار مجدد فرانسه و انگلستان ‫در راگبی.
‫فرانسه داره بریتانیا رو می‌بره.
‫فیلد مارشال مونتگومری...
‫به نظرت ردیف می‌شه؟
‫با اسکناس‌هام چیکار می‌کنی؟
‫اگه کسی ازت پرسید، ‫می‌گی نمی‌دونی.
‫ببین، قوانینی وجود داره.
‫نباید همین‌جوری خرجشون کنی.
‫آشغال کوچولو!
‫آفرین. ‫اصلا نگاه نکن، این‌جوری بهتره.
‫زحمت بکش!
‫اینجاست؟
‫بازرس.
‫یه جواهرفروش از یه مشتری...
‫- یه دسته اسکناس جعلی دریافت کرد. ‫- خب؟
‫همون اسکناسیه که دنبالش بودیم.
‫طرف اسم هم داره؟
‫تکون نخورین.
‫باشه، اومدم...
‫نمی‌خوای باهامون صحبت کنی سرژ؟
‫حمله به ون بانک فرانسه ‫برات آشنا نیست؟
‫پنج تلفات از جمله دو ژاندارم.
‫پریه...
‫می‌بینی؟ این تفنگ همراه تو بود.
‫تفنگ هم...
‫حافظه داره.
‫- نمی‌فهمم چی می‌گین. ‫- با آزمایش سلاح‌شناسی...
‫معلوم می‌شه این تفنگ ‫تو سرقت به کار رفته یا نه،
‫ولی اگه چیز ترسناکی وجود نداره،
‫خوش به حالت.
‫برین بمیرین.
‫اگه کمکمون کنی، ‫این تفنگ رو فراموش می‌کنیم.
‫ولی بخوای زرنگ‌بازی در بیاری، ‫خودت بدبخت می‌شی.
‫تصمیمش با خودته.
‫پلیس‌ها دارن میان.
‫اجناس رو ببر. ‫تو بقیه رو بسوزون!
‫چشم رئیس.
‫از اینجا بریم!
‫وسایل و ابزارت رو بردار.
‫تو ماشینم می‌بینمت.
‫بجنبین، زود باشین!
‫جعبه‌ها!
‫دو قوطی!
‫بجنبین! زود باشین، تکون بخورین!
‫پلیس‌ها!
‫بچه‌ها، اومدن!
‫بی‌حرکت!
‫شما دوتا همون‌جا بمونین!
‫بیا، زود باش!
‫بگیرش!
‫بی‌حرکت!
‫زود باش، برو. سوار شو.
‫یه دقیقه.
‫یان؟
‫خبر خیلی خوشی برات دارم.
‫قراره همین‌جا کار کنم، تک و تنها.
‫کی چنین تصمیمی گرفتی؟
‫خب، دیروز.
‫باز هم یکی تو کارگاه مجروح شد. ‫بدون محافظت کار می‌کنیم.
‫من ترجیح می‌دم تنها کار کنم. ‫البته مسلما اگه موافق باشی.
‫هوم.
‫البته باید احتیاط کنیم.
‫من روی پلاستیک کار می‌کنم.
‫خمره‌های خیلی داغی تو کارم دخیلن.
‫پس ورود به اینجا ممنوعه.
‫- ممکنه بمیریم؟ ‫- هوم.
‫خودت هم احتیاط می‌کنی؟
‫معلومه.
‫نمیای؟
‫بررسی اثرانگشت به نتیجه نرسید.
‫با هیچ سابقه‌داری همخونی ندارن.
‫اثرانگشت چاپ‌کننده است.
‫اصلا زندانی یا بازداشت نشده.
‫یا محتاطه، یا تازه وارد این کار شده.
‫به هر حال، فرقی نداره.
‫هیچی به دردمون نمی‌خوره.
‫یعنی پرونده رو می‌بندیم؟
‫نه. صبر می‌کنیم.
‫جاعل تغییر شغل نمی‌ده.
‫برمی‌گرده سر کارش ‫و وقتی برگرده،
‫ما آماده‌ایم تا بگیریمش.
‫[پی‌یر پوژه] ‫[ساخت کاغذ]
‫چت شده؟
‫اختراعی پیدا کردم ‫که زندگیمون رو...
‫- زیر و رو می‌کنه. ‫- عه، واقعا؟
‫- بهم نشونش می‌دی؟ ‫- همین که آماده بشه نشون می‌دم.
‫تو باید درخواست‌های ثبت اختراعم رو بنویسی.
‫افتخار می‌کنی که فامیلیت بویارسکیه.
‫این اختراعت قراره چی باشه؟
‫می‌برمت بیرون!
‫هر روز!
‫[درخواست ثبت اختراع]
‫[وزارت صنایع]
‫شماره ۱۳۱.
‫باجه دو.
‫خانم، کمک لازم دارین؟
‫عه!
‫مبارکه یان!
‫مبارکه بابا.
‫- خیلی خوشگله. ‫- ممنون.
‫کاش اینجا بودی.
‫کاش بودم.
‫ببخشید.
‫آقایون نباید تو اتاق زایمان باشن.
‫خب، شوهر خودت که هست.
‫من چیکار کردم؟
‫هیچی!
‫واسه آلبوم عکس بگیرم.
‫ممنون.
‫یه کیلو و ششصد. ‫سرش رو بزنم؟
‫آره.
‫سیصد فرانک می‌شه.
‫بدین به من. ‫کار مرغ با اونه. پول با منه.
‫این اسکناس نوئه.
‫عه، واقعا؟
‫هوم.
‫- سلام خانم توونو. ‫- سلام.
‫سفارشتون حاضره.
‫خب، پونصد، ششصد... و هفتصد.
‫ممنون.
‫عیدتون مبارک.
‫کریسمس مبارک.
‫آقا!
‫مرغتون!
‫- حواس‌پرتم. ‫- آره!
‫بفرمایین، خداحافظ. ممنون!
‫چهارصد، پونصد، با این پونصد هم شد هزار.
‫مرسی بابا!
‫ممنون.
‫چهارصد... پونصد...
‫اینجا نیست. ‫واسه ثبت اختراعش رفته پاریس.
‫نکنه دلش پیش یکی دیگه است؟
‫- وای نه مامان. بس کن. ‫- چیه؟
‫- آدم هیچ‌وقت واقعا شوهرش رو نمی‌شناسه. ‫- من می‌شناسم.
‫تو شغل دقیقش رو نمی‌دونی.
‫مخترعه!
‫کجاش رو نمی‌فهمی؟
‫هرچی تو بخوای. ‫خداحافظ عزیزم.
‫خداحافظ.
‫مامان! مامان! ‫پی‌یر زمین خورد!
‫رئیس سازمان تحقیقات جنایی رو ‫کجا بنشونم؟
‫از من دور باشه.
‫نمی‌خوام بدونه گیر کردم.
‫پس هدف این شام‌ها چیه؟
‫برو بازش کن.
‫قبوله، جلوی سولانژ می‌نشونمش.
‫سولانژ؟
‫همکارم از نشریه شنل.
‫یه‌کم حواست رو جمع کن آندره.
‫آقای پریه.
‫ببخشید، یه دقیقه کارش دارم.
‫زود باش. حاضر نیستی.
‫با همون صفحات اسکولا چاپ شده.
‫- مطمئنیم؟ ‫- شک نداریم.
‫ولی خودشون کاغذ می‌سازن.
‫بانک فرانسه شگفت‌زده شده.
‫آره، دیگه وقتش بود.
‫عملیات نظارت رو از سر می‌گیریم.
‫کاغذسازها، مخبرها، چاپ‌کننده‌ها، ‫همه‌چی.
‫آلین، مواظب باش! ‫پی‌یر گریه می‌کنه.
‫اینجا رو باش!
‫هیچ‌وقت وقتی بهت نیاز دارم نیستی.
‫من دائم واسه شما کار می‌کنم!
‫کاش کمتر کار می‌کردی ‫و مواظب بچه‌هات بودی.
‫کاش باز هم بیرون می‌رفتیم!
‫این حرفت انصاف نیست.
‫ریختن همه کارها سر من انصافه؟
‫بیا، پسرت رو بگیر.
‫بقیه‌اش رو خشک کن! ‫پی‌یر گریه می‌کنه.
‫باید هوا بخورم.
‫کجا می‌ری؟
‫می‌رم ذهنم آروم بشه.
‫وایستا، باز نکن!
‫پی‌یر ناراحته.
‫پلیسم!
‫ای احمق!
‫ایشون جکیه، داریم ازدواج می‌کنیم!
‫خوش‌وقتم!
‫- کار چطوره؟ ‫- بد نیست.
‫شرکت ترابری خودم رو ‫تو مونتروی راه انداختم.
‫وضعم خیلی خوبه.
‫سابقه‌دارها رو واسه رانندگی کامیون‌ها ‫استخدام کردم.
‫زندان رفتن؟
‫دردسر درست نمی‌کنن؟
‫نه. ‫فرصت مجدد پیدا کردن.
‫تو خودت شهروند نمونه شدی.
‫دقیقا.
‫مدارکم رو گرفتم.
‫حتی کارت ویزیت دارم.
‫خودت دست به کار شدی ‫و کسب درآمد کردی.
‫خیال کردی من لهستانی‌ام؟
‫- بفرمایین. ‫- مرسی.
‫بفرمایین.
‫تا امروز صبح دیگه از این‌ها قبول نمی‌کردم.
‫- عه، چطور مگه؟ ‫- کلی نسخه جعلی پخش شده.
‫امروز صبح چی شد ‫که نظرت عوض شد؟
‫بانک فرانسه اعلام کرد ‫نسخه‌های جعلی رو می‌خره.
‫می‌دونی چقدر خرج رو دستشون می‌ذاره؟
‫ظاهرا برات جالبه.
‫اشتباهی شده.
‫کم داره.
‫این مزخرفات چیه؟
‫دقیق‌تر بپرس.
‫پایان «مینرو» و «هرکول.»
‫نمی‌تونستیم بذاریم این همه ‫نسخه جعلی پخش بشه.
‫تو یه ماه بیش از دویست مورد ‫شناسایی کردیم.
‫اون‌هایی که از دستمون در رفتن بماند.
‫خیلی بهمون ضرر می‌زنه.
‫بین خودمون باشه، «ریشلیو» چیزی نیست.
‫نسخه جدید واقعی...
‫اینجاست.
‫این خوشگله رو ببین.
‫«بر و بحر.»
‫جعلش غیرممکنه.
‫مثلا باید خوشحالم کنه؟
‫چه‌جوری جلوی جاعل‌هام رو بگیرم؟
‫صلاح جمعی در اولویته.
‫خوشت میاد با من جنگ راه بندازی؟
‫بهت احساس مهم بودن دست می‌ده؟
‫تو مرکز جهان نیستی.
‫دو، دو، دو، دو!
‫مردم می‌خوان بخوابن.
‫خب، مهمونی خوش می‌گذره؟
‫- بیاین، بریم. ‫- حرکت کنین.
‫زود باشین آقایون!
‫دست روی دیوار، تکون بخورین ‫و مدارکتون رو نشون بدین.
‫- کجاست؟ ‫- تو جیبته؟
‫- چیکار کردن؟ ‫- اسمش چیه؟
‫بویارسکی. ‫از خودمون نیست.
‫خارجی‌ها همراه زنان فرانسوی‌ان، ‫به نظرم مشکوکه.
‫کجاش مشکوکه؟
‫ولش کن.
‫به حرف شوهرت گوش کن خانم.
‫- این پول کیه؟ ‫- پول خودمه.
‫کیف‌پولت رو پس می‌دم.
‫- مدارکت رو گم نکنی. ‫- مرسی.
‫خانم‌ها، شبتون به خیر.
‫شوخیت گرفته دو.
‫فردا شکایت ثبت می‌کنم.
‫نه، نه.
‫هیچ کاری نمی‌کنی.
‫الان دیگه از پلیس می‌ترسی؟
‫- تو درک نمی‌کنی. ‫- از کی تا حالا؟
‫گوش کن سوزان!
‫ده سال طول کشید تا من مدارکم رو بگیرم!
‫اصلا دنبال دردسر نیستم!
‫بویارسکی، واسه پلیس‌ها کار می‌کنیم؟
‫سلاح جابه‌جا می‌کنی؟
‫هرچی پول توش باشه می‌برم. ‫امتحانش کن.
‫می‌دونی اگه پلیس‌ها بگیرنت ‫چه عواقبی برات داره؟
‫بی‌خیال بابا.
‫خودت هم همیشه پاک نبودی.
‫تنها کاری که ما می‌تونیم بکنیم...
‫اینه که تحت قوانین عمل کنیم.
‫یعنی تا می‌تونن ازمون استفاده کنن؟
‫این هم شد زندگی؟ ‫اون‌جوری نگاهم نکن!
‫من اصلا بهت مدیون نیستم.
‫تو به من مدیون نیستی، ‫من هم بهت مدیون نیستم.
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫درک نمی‌کنم. دعوات سر...
‫درکش از توانت خارجه.
‫داری خانواده‌ام رو به خطر می‌اندازی، ‫پس از زندگیم برو بیرون!
‫فهمیدی؟
‫خداحافظ!
‫جناب وزیر.
‫رئیس‌پلیس.
‫تنهاتون می‌ذارم.
‫ژنرال ازت برات تعریف کرد، ‫ولی تعریف خوش‌آیندی نبود.
‫منابع بیشتری نیاز دارم.
‫الان دوازده مأمور داری. ‫می‌دونی چقدر برامون خرج داره؟
‫خرجش اندازه تغییر اسکناس نیست.
‫متخصصان پلیس گمون می‌کنن...
‫نسخه‌های جعلی از طرف ‫یه باند متخصص پخش می‌شه.
‫راستش رو بگم؟
‫اون باند مهم نیست.
‫جاعل مهمه.
‫اگه بگیرمش، تشکیلاتشون خراب می‌شه.
‫اگه فقط کافیه همون رو بگیری، ‫منتظر چی هستی؟
‫یه نصیحتی بهت می‌کنم ماتایی.
‫کمتر تو جشن‌ها شرکت کن ‫و بیشتر پشت میزت باش.
‫[۱۹۵۵] ‫[بر و بحر]
‫این یکی رو کجا بذاریم؟
‫شبیه سیبه.
‫آره، سیب روکش‌داره.
‫نه، سیب گازخورده است.
‫بابانوئل هم روش بذاریم؟
‫اون بالا؟ ‫اونجا جای گویه.
‫کمکی از دستم بر میاد؟
‫می‌خواستم بدونم.
‫چی رو؟
‫تو که این کلبه کوچولو رو دیدی.
‫نه. داری یه چیزی رو ازم مخفی می‌کنی.
‫حتما باید نیمه‌شب می‌اومدی اینجا؟
‫- بیا. فردا اینجا رو نشونت می‌دم. ‫- نه.
‫امشب.
‫هدفت چیه سوزان؟
‫می‌خوام بدونم با کی زندگی می‌کنم.
‫اون دئودورانت چرخشیه.
‫عین خودکاره، ولی بزرگ‌تره.
‫- می‌خوام ثبتش کنم. ‫- بس کن.
‫بهم بگو واقعا اینجا چیکار می‌کنی.
‫اول شما بفرمایین.
‫این‌ها رو دزدیدی؟
‫نه، به هیچ وجه. ‫مال خودمن.
‫می‌خواستی بدونی اینجا چیکار می‌کنم.
‫حالا می‌دونی.
‫می‌فروشمشون، دونه دونه.
‫روز به روز.
‫هر بار یه جای متفاوت تو پاریس.
‫ثبت اختراع‌هات الکی‌ان؟
‫همه به اختراعات یه لهستانی ‫اهمیت نمی‌دن.
‫از کی این بازی رو راه انداختی؟
‫من بازی نمی‌کنم.
‫خسته شدم از بس ‫عین بدبخت‌ها باهام رفتار می‌کردن.
‫دیگه طاقت اون شرم رو نداشتم.
‫وقتی تو زندان آب خنک بخوری چی؟
‫- چنین اتفاقی نمی‌افته. ‫- عه، واقعا؟
‫- چرا؟ ‫- من احتیاط می‌کنم.
‫تو از همه زرنگ‌تری؟
‫آره.
‫نه، اصلا می‌شنوی چی می‌گی؟
‫خیال کردی کی هستی؟
‫ببین.
‫مال من از نسخه اصلیش هم خوشگل‌تر می‌شه.
‫می‌خوای ادامه بدی؟
‫اگه کلی تلاش کنم،
‫یه‌ساله چند صد هزار در میارم.
‫خودمون چی می‌شیم؟
‫منظورت چیه؟
‫ترجیح می‌دادی خرج زندگیمون رو ‫والدینت بدن؟
‫یا ترجیح می‌دادی اسیر ‫اون کارهای آشغالی باشم؟
‫هیچ‌وقت خیال نمی‌کردم رقت‌انگیز باشی.
‫سوزان.
‫تنهام نذار.
‫بیا.
‫قشنگه!
‫چهارساله شد. چه پسر بزرگی.
‫خوشت اومد؟
‫آره.
‫فوت کن عزیزم.
‫بابا کجاست؟
‫سر کاره.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫به نظرت چطوره؟
‫مجازات جاعلان اسکناس...
‫کار اجباری است.
‫آفرین، خیلی واضحه.
‫بچه‌ها، صبحانه حاضره!
‫من می‌رم گواهی‌نامه‌ام رو بگیرم.
‫تو مواظب بچه‌ها باش.
‫به رفقای قدیمیت سر می‌زنی؟
‫دلم واسه دنبال کردنت تنگ شده بود.
‫تمرین خیلی مهمه.
‫چقدر از حبست مونده؟
‫نظرت چیه سفارشت رو بکنم؟
‫چند ماه از حبست کم کنن.
‫در ازای چی؟
‫چی می‌تونی بهم بگی؟
‫- کار خوبیه. ‫- خب؟
‫چیه؟
‫این گل‌برگ رو می‌بینی؟
‫می‌دونم.
‫از معدود اشتباهات جاعله.
‫نسخه اصلی «بر و بحر» ‫گل‌برگ پژمرده داره.
‫اشتباه نیست، امضاست.
‫اصلش رو داری؟
‫چرا باید اسکناس‌هاش رو امضا کنه؟
‫تا فرق اصل و جعلی رو تشخیص بده؟
‫با ریسک جلب توجه؟
‫دقیقا.
‫می‌خواد استعدادش رو ‫به رسمیت بشناسیم.
‫جاعل می‌خواد نسخه‌ای بهتر ‫از اصلش بسازه.
‫واسه تحت تأثیر قرار دادن ‫خریدارها نیست.
‫یعنی چی؟
‫تو اون رو نمی‌شناسی، ‫ولی اون تو رو می‌شناسه.
‫می‌خواد تحت تأثیرت قرار بده، ‫وادارت کنه.
‫طرف خلافکار نیست.
‫پس چیه؟
‫هنرمندیه که درآمدش ‫از اسکناس‌هاش...
‫بیش از درآمد تحقیقات توئه ‫که دنبالشی.
‫همدست‌هاش هم می‌ذارن ‫راحت این کار رو بکنه؟
‫- کی گفته همدستی داری؟ ‫- نه، غیرممکنه.
‫این کار حداقل شش نفر نیرو می‌خواد.
‫«ژنرال ماسو وارد الجزیره شد...»
‫این دوربین شگفت‌انگیزه.
‫«ایشان با جبهه آزادی‌بخش میهنی...»
‫«که برای استقلال الجزیره می‌جنگند ‫هم دیدار می‌کند.»
‫الجزایر... نمی‌شه موضوع بهتری پیدا کنیم؟
‫حتما خیلی خوشت میاد.
‫- هیچ‌وقت ازش استفاده نمی‌کنه. ‫- حتما خیلی گرون بود.
‫اختراع‌هات رو خیلی گرون...
‫- می‌فروشی؟ ‫- آره، بعضی‌هاشون گرونن.
‫«وحشت در بانک فرانسه ‫که با خود می‌گویند...»
‫«شاید اسکناس‌های جعلی...»
‫«کار شوروی باشد...»
‫«تا اقتصادمان را بی‌ثبات کند،»
‫«منبعی که ترجیح داد ناشناس بماند ‫این اطلاعات را در اختیارمان گذاشت.»
‫بابابزرگ، «ناشناس» یعنی چی؟
‫یعنی می‌خواد مخفی بمونه.
‫یا یعنی هیچ‌کس نمی‌شناسدش.
‫شاید همین‌طور باشه.
‫شاید تو جاسوس روسی...
‫و می‌خوای اقتصادمون رو بی‌ثبات کنی.
‫زود باش، همه‌چی رو بهم بگو.
‫تو چپولی؟
‫من پوششتم؟
‫اعتراف می‌کنم.
‫در غیر این صورت، فراری‌ام.
‫چطور؟
‫به‌خاطر عشق بی‌خیالش شدم.
‫حیف شد.
‫عه، واقعا؟
‫حداقل جاسوس رمانتیکه.
‫به چیزی وفاداره. ‫اصولی داره.
‫تحلیلمون به نتیجه رسید.
‫واسه رسیدن به این نتیجه، ‫کاغذ الگو رو...
‫با کاغذ رول ترکیب کردن.
‫پنجاه‌پنجاهه، یعنی هر اسکناس ‫ده کاغذ رول می‌بره.
‫یعنی با یه بسته صدتایی ‫ده اسکناس ساخته می‌شه.
‫این‌جوری که کل تنباکوفروشی‌های فرانسه ‫خالی می‌شن.
‫ما همه مارک‌های کاغذ رو بررسی کردیم.
‫- جی‌اوبی، زیگ‌زاگ، ریز لاکوا... ‫- خب که چی؟
‫فقط از کاغذ اوسی‌بی استفاده می‌کنه.
‫بفرمایین آقایون، بردارین!
‫باید بفهمیم جنسش رو از کجا میاره.
‫هر کی یه تنباکوفروشی بره؟ ‫باید نیرو بگیریم!
‫مارشال، خیلی انگیزه داری!
‫رهبری تحقیقات با توئه.
‫از اوسی‌بی بپرس اخیرا ‫جایی بارشون ته کشیده یا نه.
‫بعدش می‌ری از صاحبان ‫تنباکو فروشی‌های مرتبط...
‫یکی‌یکی پرس‌وجو می‌کنی.
‫فهمیدی؟
‫[پیش از ورود به خطوط توجه کنید]
‫ممنون آقا. روز خوبی داشته باشین.
‫[اوسی‌بی] ‫[صدتایی]
‫این‌ها تنباکو فروشی‌هایی هستن ‫که یه غریبه طی شش ماه اخیر...
‫ازشون چند جعبه صدتایی خریده.
‫همه‌جا پخشه.
‫اگه طرف از سراسر کشور...
‫خرید می‌کنه، اصلا جلو نیفتادیم.
‫مسافران گرامی، قطار ۱:۲۷ ظهر ‫به مقصد مارسی...
‫به جایگاه سی رسید.
‫[رئیس‌پلیس ماتایی هنوز به دنبال] ‫[مغز متفکر اسکناس جعلی است]
‫الو؟
‫گمون نمی‌کردم جواب بدی.
‫معمولا به امید...
‫جواب ندادن مردم ‫بهشون زنگ می‌زنی؟
‫نه.
‫فقط وقتی حال صحبت داشته باشم.
‫آثارت الان جلومه.
‫عه، واقعا؟
‫اسکناس‌هات از نسخه اصلی ‫هم اصلی‌ترین.
‫درود بر تو.
‫کار راحتی نبود.
‫باید دستگاه‌های جدید طراحی می‌کردم.
‫پس چرا تصمیم گرفتی ‫جای «ریشلیو»...
‫نسخه جعلی «بر و بحر» رو بزنی؟
‫سودش بیشتره.
‫سخت‌تر هم هست.
‫خوشحالم متوجه شدی.
‫نقش پس‌زمینه این یکی پیچیده‌تره.
‫چهره‌های پشت و جلو ‫باید روی هم بیفتن.
‫چاپ فرورفته هم داره...
‫که یه‌کم برجستگی می‌ده.
‫چهره اون دو زن هم هست.
‫نگاهشون اندازه «ریشلیو» ‫مستقیم نیست.
‫از بالا به کسی نگاه نمی‌کنن.
‫- می‌شه یه سوالی ازت بپرسم؟ ‫- راحت باش.
‫واسه کی این همه زحمت می‌کشی؟
‫واسه کی به جز تو؟
‫من تنها مخاطبت نیستم.
‫نظر همدست‌هات چیه؟
‫تنها کار می‌کنی، مگه نه؟
‫حتما این همه سفر خسته‌کننده است.
‫دیگه باید قطع کنم.
‫بهت هشدار می‌دم.
‫من به وقتش دستگیرت می‌کنم.
‫خودم دست برمی‌دارم.
‫نه.
‫هیچ‌وقت دست برنمی‌داری...
‫آخه این کار رو واسه پولش نمی‌کنی، مگه نه؟
‫ببخشید آقا. ‫داریم می‌بندیم.
‫باشه، الان میام.
‫بررسی هویت. لطفا مدارکتون رو نشون بدین.
‫مسافران گرامی، ‫مدارکتون رو نشون بدین!
‫- زود باشین، حرکت کنین. ‫- لطفا مدارکتون رو نشون بدین.
‫- بررسی هویته! ‫- مدارکتون رو بدین.
‫بفرمایین.
‫لطفا مدارکتون رو بدین. ‫ممنون.
‫خوبه.
‫لطفا مدارکتون رو بدین.
‫مدارکتون رو بدین!
‫چمدونتون رو باز کنین.
‫مسافران گرامی، ‫مدارکتون رو نشون بدین!
‫آهای!
‫بگیرینش!
‫حرکت کن.
‫بابا.
‫هوم؟
‫می‌شه سوفی شنبه بیاد ‫شب اینجا بمونه؟
‫کدوم سوفی؟
‫سوفی، بهترین دوستم از دبستان!
‫صد بار ازش برات گفتم!
‫نمی‌خوام کسی رو خونه دعوت کنی.
‫من که درسم خوبه. ‫چرا تنبیهم می‌کنی؟
‫لطفا صدات رو بیار پایین.
‫نه مهمون میاد، ‫نه خودت اینجایی!
‫من کار می‌کنم تا زندگی تو ‫از زندگی خودم تو سن تو بهتر باشه.
‫خب، زندگی تو چطور بود؟
‫کار والدینت چی بود؟
‫لازم نیست بدونی!
‫عین کارت می‌مونه! ‫آخرین چیزی...
‫- که اختراع کردی چی بود؟ ‫- آخرین چیز...
‫باعث شد اون تلویزیون رو براتون بخرم!
‫برام مهم نیست! ‫می‌خوام آدم‌های واقعی رو ببینم!
‫تو که دوست‌هات رو از دست دادی.
‫می‌خوای بچه‌هات رو هم از دست بدی؟
‫چرا ادامه می‌دی؟
‫در دو ماه اخیر، فقط از جنوب فرانسه ‫خرید کرده.
‫اول از نیس، بعدش کن، ‫تولون و مارسی.
‫بعدش رفت بالا سمت لیون.
‫- روش‌مند عمل می‌کنه. ‫- زیادی.
‫ببین، بعد از لیون، رفت سمت گرونوبل.
‫- با راه‌آهن رفت. ‫- کمتر احتیاط می‌کنه.
‫اگه همین‌طور ادامه بده، ‫به زودی می‌ره...
‫[ویشی]
‫[تنباکو] ‫[خوش آمدید]
‫داره میاد.
‫دیروز به صاحب مغازه زنگ زد ‫تا ببینه جنس داره یا نه.
‫- اگه به تنباکو فروشی دیگه‌ای بره چی؟ ‫- غیرممکنه.
‫روش‌مند عمل می‌کنه.
‫خوبی لگال؟
‫نه. می‌شه لطفا تو جام وایستی؟
‫- حتما. ‫- مرسی.
‫الان تو مسیره،
‫با این که آخرین نفره، ‫«پسر تندرو» حرکت می‌کنه.
‫خیلی‌خب، شروع خوبیه.
‫- زود باش! ‫- زود باش!
‫جرارد، یه نوشیدنی لطف کن.
‫یه نوشیدنی...
‫- می‌شه ده فرانک. ‫- جرارد،
‫یکی دیگه برامون میاری؟
‫- با کمال میل. ‫- لطف داری، مرسی.
‫- خوبه! خوبه! ‫- ایول!
‫زود باش، بدو! بدو!
‫زود باش!
‫زود باش خوشگله!
‫زود باش، بدو!
‫چیکار می‌کنه مارشال؟
‫عه، عه!
‫- چه وضعشه؟! ‫- ببخشید، حالم بده.
‫آقا؟
‫زنگ زده بودم و کاغذ اوسی‌بی ‫سفارش داده بودم.
‫عه، شما بودین؟ ‫می‌رم سفارشتون رو بیارم.
‫نه روک اپین!
‫وای!
‫پریه، بریم.
‫پلیس!
‫تو سرویسه.
‫امکان نداره!
‫اثرانگشت بگیر.
‫با طراح چهره‌مون تماس بگیر.
‫تازه فردا می‌رسه.
‫خب که چی؟ ‫تو فکر بهتری داری؟
‫[ویشی]
‫عذر می‌خوام، ‫قطار ۱۰:۱۲ به مقصد پاریس...
‫تو همین ایستگاهه؟
‫نه، لغو شده. ‫فردا ۷:۱۵ حرکت می‌کنه.
‫مرسی.
‫- صبح به خیر. ‫- به‌خاطر جشنواره...
‫معمولا اتاق خالی نداریم.
‫ممنون آقا.
‫عه، آقای ماتایی. ‫تاکسی فرداتون رو هماهنگ کردم.
‫مرسی.
‫ده دقیقه فرصت بدین، ‫وسایلتون رو جابه‌جا می‌کنیم.
‫وقتی اتاق ۲۳ آماده شد ‫بهم خبر می‌دی؟
‫- سلام. یه نوشیدنی لطف کنین. ‫- حتما آقا.
‫سلام آقا.
‫فندک داری؟
‫تو همونی که تو اخبار هست؟
‫همون رئیس‌پلیس جرایم جعل؟
‫خیلی وقت بود کسی من رو نمی‌شناخت.
‫دوران پرشکوهم به سر رسیده.
‫پس به یاد دوران پرشکوه.
‫شغل تو چیه آقای...؟
‫باربین. ماریس باربین هستم.
‫من نماینده فروش ابزارم.
‫واسه جشنواره فردا اومدم.
‫من حتی کار با میخ و چکش هم ‫بلد نیستم.
‫تو کار فنی بلدی؟
‫یه کوچولو.
‫خب، آدم چه‌جوری فروشنده ابزار می‌شه؟
‫آرزوم مهندسی بود.
‫اگه لهستان مونده بودم، ‫الان مهندس بودم.
‫ولی «باربین»...
‫باربینسکی.
‫مجبور شدم فامیلیم رو ‫فرانسوی کنم تا کار پیدا کنم.
‫لطف کنین.
‫چشم آقا.
‫تو واسه کار اومدی ویشی یا تفریح؟
‫بهم میاد واسه تفریح اومده باشم؟
‫پس واسه کار اومدی.
‫دنبال اون جاعلی؟
‫عذر می‌خوام. ‫من عاشق داستان‌های جنایی‌ام.
‫متشکر مجله «دتکتیو» هستم.
‫آدم باید در طول تور ‫وقت بگذرونه.
‫آره، یه سرنخ داشتم.
‫خب؟
‫این‌قدر مونده بود بگیرمش.
‫هشت ساله دنبال همین آدمم.
‫هشت سال تو مخمصه افتادم ‫و کارم رو خراب کردم.
‫حتی زنم دیگه تحملم نمی‌کنه.
‫با زنت راجع به کار صحبت می‌کنی؟
‫تو نمی‌کنی؟
‫کار من دریل و پیچ‌گوشتیه، ‫خیلی‌ها خوششون نمیاد.
‫اما تو...
‫من هم الگو نیستم.
‫دو طلاق داشتم...
‫سه ازدواج...
‫به امید دستگیری بعدیت.
‫نمی‌خواد دلت واسه من بسوزه.
‫عه، واقعا؟
‫در تصورت می‌گنجه؟
‫طرف شاهکار خلق می‌کنه ‫اما نمی‌تونه به کسی بگه.
‫عین این می‌مونه که سایه‌نویس ‫یه برنده کنکور باشی.
‫من اگه جاش بودم ‫خیلی اذیت می‌شدم.
‫شاید اون اذیت نمی‌شه.
‫چرا بابا.
‫از کجا می‌دونی؟
‫کم‌کم دارم طرف رو درک می‌کنم.
‫خب، دیگه مزاحمت نمی‌شم.
‫مهمون منی.
‫مطمئنی؟
‫من راضی نیستم.
‫این‌جوری بهم توهین می‌شه.
‫مرسی که صحبت کردی.
‫امشب حوصله صحبت داشتم.
‫یه لحظه.
‫برو ببینم!
‫بس کن!
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت! ‫فهمیدی؟
‫- دیگه نبینمت! ‫- بس کن!
‫بیا، سوییچ اون دوفینه. ‫به مناسبت گواهی‌نامه‌ات خریده بودم.
‫خیلی وقته؟
‫دوستش داری؟
‫جوابم رو بده.
‫- دوستش داری؟ ‫- ولم کن.
‫از وقتی بهم قول دادی کنارش می‌ذاری ‫دو سال گذشته.
‫دو سال گذشته ‫و هیچی عوض نشده.
‫نمی‌تونم مدام بترسم ‫سر و کله پلیس‌ها پیدا می‌شه.
‫دیگه چیزی نمونده سوزان.
‫یه‌کم بهم وقت بده.
‫این‌قدر من رو احمق فرض نکن!
‫هیچ‌وقت دست برنمی‌داری، ‫پس دست از سرم بردار!
‫بس کن! بس کن!
‫بس کن.
‫بس کن. بس کن.
‫بس کن.
‫اثرانگشتش با اونی ‫که ده سال پیش تو باند تراکسیون...
‫پیدا شده بود همخونی داره.
‫چیکار کنیم؟ پخشش کنیم؟
‫ریسک ناپدید شدنش رو قبول کنیم؟
‫نه. پیش خودمون می‌مونه.
‫چند ماه دیگه، ‫آروم آروم فرانک جدید رو...
‫وارد بازار می‌کنیم.
‫متخصصانمون نسل جدیدی...
‫از اسکناس طراحی کردن ‫که جعلش غیرممکنه.
‫خوبه. ممنون. ‫ژاک، بقیه‌اش رو خودم می‌گم.
‫ممنون جناب رئیس.
‫مهندسانمون کاغذ رو ‫از نو طراحی کردن...
‫و الگوهای جدید...
‫و طرح‌های پس‌زمینه جدیدی ‫به کار بردن.
‫این اسکناس جدید ‫که چاپ برجسته داره...
‫از «ریشلیو» کوتاه‌تره. ‫بانک فرانسه...
‫آقا. آقا!
‫عذر می‌خوام.
‫[۱۹۶۰] ‫[بناپارت]
‫[طبقه چهار] ‫[بایگانی]
‫[رئیس‌پلیس ماتایی]
‫[بناپارت من از نسخه بانک فرانسه بهتره] ‫[بهشون بگو استخدامم کنن]
‫نگران نباش. تموم شد.
‫درد میاد و می‌ره.
‫من عادت دارم.
‫آره. چند وقته که رفته؟
‫دردم؟
‫نه، سوزان.
‫تقریبا یه سالی می‌شه.
‫خب، به نظرت برمی‌گرده؟
‫شاید حالت بهتر بشه ‫که بدونی دار و ندارم رو از دست دادم.
‫جکی، کارم، شرکتم...
‫به کل پاریس بدهکارم.
‫حتی نمی‌دونم به کی رو بندازم.
‫وای بر من!
‫بویارسکی، تو چیکار کردی؟
‫واسه همین سوزان ترکت کرد؟
‫سوزان دیگه طاقت زندگی دوجانبه رو نداشت.
‫ولی تو طاقت زندگی دوجانبه رو داشتی؟
‫چقدر لازم داری که سرپا بشی؟
‫ای بابا... تقریبا... ده‌هزار فرانک.
‫بیا.
‫- لازم نیست بهم پس بدی. ‫- نمی‌تونم همین‌جوری قبولش کنم.
‫- من که نگفتم «همین‌جوریه.» ‫- درسته.
‫بهت نیاز دارم. ‫فهمیدی اینجا چیکار می‌کنم؟
‫خب، فرانسه ما رو نمی‌خواست،
‫پس تو رفتی سراغ پولش.
‫قانون شماره یک:
‫به هر مغازه بیش از یه اسکناس نمی‌دی.
‫یه مغازه، یه اسکناس، یه خیابون.
‫قانون شماره دو: ‫چیز گرونی در کار نیست.
‫ماشین و لباس رو ول کن.
‫قانون شماره سه: رازداری.
‫عاداتت رو عوض نکن.
‫خوبه که عادتی ندارم.
‫سلام بابا.
‫می‌تونستی صبر کنی.
‫دیرم شده.
‫عه، یان.
‫عین مادرش تو همون سن شده.
‫خدا بهت شجاعت بده.
‫دیگه چی می‌گین؟
‫تنهاتون می‌ذارم.
‫پی‌یر، آماده شو، ‫پدرت اومده.
‫باشه!
‫چطوری؟
‫مادرم داره دیوانه‌ام می‌کنه،
‫ولی فردا یه واحد می‌بینم.
‫دکتر رفتی؟
‫می‌گه به‌خاطر استرس و کار زیاده.
‫می‌خواستم بهت بگم...
‫می‌خوام کار رو ول کنم.
‫باید واسه «بناپارت» از صفر شروع می‌کردم،
‫ولی یه سال دیگه تموم می‌شه.
‫بهت قول می‌دم.
‫خواب دیدم دستگیر شدی.
‫خیالم راحت شده بود.
‫تو در زندان افتخار می‌کنی.
‫من هیچ‌وقت زندان نمی‌رم.
‫حتی اگه پلیس‌ها پیدام کنن،
‫هیچ مهندسی تو بانک فرانسه ‫در حد من نیست.
‫پی‌یر، زود باش!
‫سلام، چی به سرت اومده؟
‫یه بچه گردن‌کلفت تو مدرسه ‫بهم گفت لهستانی.
‫امشب برمی‌گردونیش؟
‫آره، آره.
‫- برام تعریف کن. ‫- هوم.
‫یان.
‫من هنوز منتظرم برگه طلاق رو امضا کنی.
‫نمی‌تونم تکلیف ریاضیم رو حل کنم.
‫ریاضی من تو سن تو بد نبود.
‫تقسیمه، اصلا درک نمی‌کنم.
‫آره، ولی بستگی داره ‫چه‌جوری برات توضیح بدن.
‫تقصیر آقای زولاسکیه.
‫وقتی حرف می‌زنه ‫انگار لاتینه.
‫آها، امان از دست لهستانی‌ها...
‫خب...
‫خب... می‌تونی مسئله رو برام بخونی؟
‫«باغبانی در مسیری دایروی...»
‫«گل شمعدانی می‌کارد...»
‫راه می‌افتی یا نه؟
‫همه‌چی رو سه‌روزه پس می‌دی!
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه، خیلی‌خب!
‫یا خدا.
‫- چی به سرت اومده؟ ‫- این رو می‌گی؟ کار یه شوهر حسود بود.
‫من خیلی زحمت کشیدم.
‫با یه «بناپارت» جعلی تو مسابقه اسب‌دوانی ‫سه‌تا اصل گرفتم.
‫بد نبود، ها؟
‫عه، واقعا؟
‫باید روزی پنج اسکناس جابه‌جا کنی، ‫بابت هر اسکناس ۲۵ فرانک می‌گیری.
‫کار خاصی می‌شناسی ‫که درآمدش این‌قدر باشه؟
‫نه.
‫- برات کافی نیست؟ ‫- چرا. مشکلی هست؟
‫قرار بود هشت‌هزار فرانک جدید بهم بدی.
‫هفت و پونصد اسکناس خرده،
‫سیصد و «بناپارت» هم هست. ‫می‌شه هشت‌هزار.
‫سیصدتا کمه. بیا.
‫- شماره اسکناس‌ها رو بخون. ‫- نه.
‫بخون!
‫شماره‌‍اش ۳۹۳۲۰ وی۶۰ـه... آره.
‫شماره این‌ها رو بخون.
‫همونه... ۳۹۳۲۰ وی۶۰ـه.
‫معلومه، چون خودم درستشون کردم!
‫- نه، مال تنباکو فروشی بود... ‫- بسه دیگه!
‫این‌قدر من رو احمق فرض نکن!
‫خیال کردی نسخه جعلی خودم رو ‫تشخیص نمی‌دم؟
‫وایستا، خواهش می‌کنم. ‫گند زدم، دیگه تکرار نمی‌شه.
‫من به پولش نیاز دارم.
‫فعلا قطع همکاری می‌کنیم. ‫بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫بله، سلام؟ ‫بله، خودم هستم.
‫منتظر تماست بودم.
‫دقیقا.
‫متوجه شدم. ممنون.
‫[تلگراف، پست، تلفن]
‫بعدی!
‫ده اوراق قرضه خزانه می‌خوام.
‫حتما.
‫سلام خانم. ‫بی‌ادبی کردم.
‫[فهرست اسکناس‌های جعلی]
‫مشکلی هست؟
‫اوراقم کافی نیست.
‫یه دقیقه وایستین.
‫الان میام.
‫- ردیفه؟ ‫- مشکلی نیست.
‫چهارتا دارم. ‫مدیرمون تأیید کرد،
‫فردا صبح باز هم میاد.
‫بعدا میام.
‫بفرمایین، مرسی...
‫- وایستین آقا، پولتون. ‫- ای وای...
‫بفرمایین.
‫- ممنون. ‫- حداحافظ آقا.
‫[تلگراف، پست، تلفن]
‫جاعل این‌جوری اسکناس‌هاش رو ‫جابه‌جا می‌کنه؟
‫- ممکنه. ‫- زیرکانه است.
‫مهم‌تر از همه بی‌احتیاطه. ‫جدید هم هست.
‫اگه از اول همین کار رو می‌کرد،
‫خیلی وقت پیش زندانیش کرده بودیم.
‫می‌دونی یعنی چی پریه؟
‫یعنی دیگه تنها کار نمی‌کنه.
‫یکی رو اجیر کرده...
‫و اون شخص از قوانین پیروی نمی‌کنه.
‫پونزده سال منتظر این اشتباه بودیم.
‫خیلی‌خب، روز خوبی داشته باشی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫کارمون داره تموم می‌شه.
‫- می‌خوای نشونت بدیم؟ ‫- آره، حتما.
‫روی چی کار می‌کنین؟
‫- اختراع جدید باباست. ‫- اختراع توئه.
‫دستگاه قهوه‌ساز تکیه.
‫تو یه بسته...
‫- یه پیمونه قهوه می‌ریزی... ‫- می‌ذاریش تو دستگاه،
‫آب گرم می‌شه...
‫از توش رد می‌شه ‫و عین فیلتر عمل می‌کنه.
‫بعدش می‌اندازیش دور.
‫یه پیمونه، یه قهوه.
‫برگشتی سر اختراعاتت؟
‫آدم خوش‌حساب ‫رفیق پیدا می‌کنه.
‫دست‌ها بالا!
‫- الو؟ ‫- من رو پیدا کردن! تکون بخور!
‫بی‌حرکت!
‫با کی تلفنی حرف می‌زنی؟
‫قطع نکن!
‫کی بود؟
‫هیچ‌کس.
‫اشتباه گرفته بود.
‫ادامه بدیم؟
‫اگه می‌خوای ببریمت بیمارستان،
‫بهمون می‌گی واسه کی کار می‌کنی.
‫من تنها کار می‌کنم.
‫شک دارم نابغه‌ای چون تو ‫تنها کار کنه.
‫برام مهم نیست باور می‌کنی یا نه...
‫داد می‌زنه. ‫ای بابا!
‫اگه به حرف بیای،
‫ماده ۱۳۸ قانون جزا ‫شامل حالت می‌شه.
‫طبق این ماده هر کی جاعلی رو گزارش بده،
‫عذر تبرئه داره.
‫اصلا می‌فهمی یعنی چی؟
‫- نه. ‫- به زبون ساده بگم، اگه به حرف بیای،
‫دیگه کار اجباری و زندان ‫در انتظارت نیست.
‫خب...
‫حقیقت داره؟
‫من کتاب قانون جزا رو همراهم ندارم.
‫مجبوری حرفم رو قبول کنی.
‫پس بازم کنین و بعدش صحبت می‌کنیم.
‫خیلی‌خب پی‌یر. آماده‌ای بریم؟
‫وای نه مامان. ‫پنج دقیقه دیگه بمونیم.
‫کار کرد، موفق شدیم!
‫موفق شدیم.
‫یان سسلاو بویارسکی؟
‫بله.
‫تو بازداشتی.
‫واسه چی باید فرض کنم اصله؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- دارم می‌رم خونه.
‫ادعا می‌کنی تو این بیست منهای یک سال،
‫هیچ‌وقت هیچی ندیدی؟
‫تو کی باشی که بگی ‫باید چی رو می‌دیدم؟
‫خب؟
‫- فعلا چیزی پیدا نکردیم. ‫- برگرد بالا، همه‌جا رو بگرد.
‫اگه لازم شد خونه رو ‫زیر و رو کن.
‫چشم قربان.
‫بازش کن.
‫پیداش می‌کنم.
‫خودت می‌دونی پیداش می‌کنم!
‫نه، من هیچی نمی‌دونم.
‫احتمالا این هم از اون سرنخ‌های اشتباهته.
‫اون چیه؟
‫دستگاه قهوه‌ساز مدرنه.
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫خجالت کشیدم بگم.
‫یه پیمونه، یه قهوه.
‫پیمونه بی‌نقص.
‫شعار تبلیغاتیش هم در آوردی.
‫من مخترعم.
‫به نظرم بازار خوبی نداره.
‫شاید، ولی کار می‌کنه ‫و خیلی خوبه.
‫بفرما.
‫بگم چکش تخریب بیارن...
‫یا متمدنانه حلش می‌کنیم؟
‫کی کمکت کرد این دم و دستگاه رو ‫آماده کنی؟
‫هیچ‌کس.
‫زنم هیچ نقشی نداشت.
‫قسم بخور بلایی سرش نمیاد ‫تا همه‌چی رو بهت بگم.
‫- رئیس‌پلیس، خواهش می‌کنم! ‫- خواهش می‌کنم، از «پاریس مچ» اومدم!
‫رئیس‌پلیس!
‫خانم، خواهش می‌کنم!
‫لطفا برین کنار.
‫- برین کنار، برین کنار! ‫- یکی دیگه.
‫نه، از خانواده نگیرین.
‫اونجاست.
‫بجنب.
‫خبر بدی دارم.
‫بانک فرانسه نخواست استخدامم کنه؟
‫آمریکا و شوروی خواهان خدماتت بودن،
‫ولی ژنرال وتو کرد.
‫خوشش نیومد که یه لهستانی ‫از فرانسوی‌هاش بهتره.
‫اگه بهم می‌گفتن یه روزی ‫دو گل من رو می‌شناسه...
‫واسه این یکی خیلی زحمت کشیدم.
‫به نظرم نگاهش بی‌روح بود.
‫مال تو برقش بیشتره، درسته.
‫سعی کردم نسخه اصلی رو ‫یه‌کم بهتر کنم.
‫صفحه ده از تو نوشتن.
‫[بویارسکی یان سسلاو]
‫[در تاریخ اسکناس جعلی، آثار بویارسکی] ‫[همچون آثار سزان ارزشمند هستند]
‫دادگاه و هیئت منصفه با اکثریت مطلق...
‫بویارسکی یان سسلاو رو ‫به بیست سال حبس محکوم کرده...
‫و دستور مصادره و نابودی...
‫تمام اسکناس‌های جعلی‌اش را دادند.
‫چه حسی داری؟
‫ای بابا...
‫اینجا تقریبا مشهورم.
‫بیرون هم مشهوری، می‌دونستی؟
‫همسایه‌ها هنوز فراموش نکردن.
‫گمون نکنم مادرت هم فراموش کرده باشه.
‫تو درست می‌گفتی.
‫باید زودتر کنار می‌کشیدم.
‫بیا.
‫امضاش کردم.
‫[برگه طلاق]
‫ببخشید این‌قدر طول کشید.
‫ببین بویارسکی...
‫ترجیح می‌دادم این یکی جعلی بود.
‫من مدت خیلی زیادی اینجا می‌مونم.
‫برو روی بالکن...
‫[در چهارده سال،] ‫[بویارسکی معادل پنج میلیون یورو فروخت...]
‫[پس از سیزده سال حبس،] ‫[به‌خاطر خوش‌رفتاری آزاد شد...]
‫[و پیش همسرش برگشت] ‫[و تا آخر عمر کنار او زندگی کرد.]
‫[رئیس‌پلیس ماتایی سال ۱۹۹۲] ‫[با سکته قلبی از دنیا رفت.]
‫[او دیگر هرگز با کسی] ‫[به نبوغ بویارسکی روبه‌رو نشد.]
‫[به دستور پلیس،] ‫[کارگاه بویارسکی با بتن پر شد...]
‫[تا تمام دستگاه‌هایش غرق بتن شوند.]
‫حالا مهم‌ترین اثر مزایده...
‫یه اسکناس جعلی اصل بویارسکی...
‫که لقب «سزان اسکناس جعلی» رو بهش دادن.
‫این اسکناس «بناپارت» اثر بویارسکی...
‫که شاهکارش محسوب می‌شه، ‫با هزار یورو شروع می‌شه.
‫یکی گفت هزار یورو. ‫هزار و صد...
‫هزار و دویست، هزار و سیصد، هزار و چهارصد، ‫هزار و پونصد...
‫دوهزار، دوهزار و صد، ‫دوهزار و دویست،
‫دوهزار و سیصد... ‫چهارصد، پونصد... سه‌هزار...
‫سه و پونصد، چهارهزار، چهار و پونصد...
‫«ترجمه از کیارش»
‫[سسلاو یان بویارسکی] ‫[متولد ۱۹۱۲، متوفی ۲۰۰۳]