‫[اکتبر ۱۹۹۹، لندن]
‫روی هدف تمرکز کن!
‫چپ، راست، چپ!
‫تو واقعا سرباز حوصله‌سربری هستی.
‫اسلحه یا یونیفرمی نداری.
‫و سربازها معمولا میرن جنگ.
‫مثل تو معلم نیستن.
‫بعضی سربازها مخفیانه ‫واسه کشورشون مبارزه می‌کنن.
‫چپ، راست، چپ!
‫ما ساعت‌های باکلاس ‫و آدمای باحال دوروبرمون نداریم.
‫اوه، دست بردار، بابا!
‫بگذریم، دوره‌ی جیمز باند تموم شده.
‫می‌خوام لارا کرافت باشم ‫و دشمنانم رو از صفحه‌ی روزگار محو کنم.
‫تکنیک و قدرتش رو دارم.
‫دلیلی هم داری؟
‫ها؟
‫اول دلیل، بعد مبارزه.
‫اول دلیل، بعد درس.
‫چون اونایی که بی‌دلیل آدم می‌کشن سرباز نیستن،
‫تروریست هستن.
‫تو بهم دلیلی دادی،
‫واسه همین بهت حمله کردم.
‫و اگه دلیلی نداده بودی،
‫این سرباز حوصله‌سربر معلم مونده بود.
‫بیا.
‫بابا، من امشب تلسکوپ جدید رو می‌برم بیرون.
‫یادت نره سس پری‌پری بزنی.
‫خیلی خب. حالا صبحونه‌ات رو تموم کن.
‫تحولات سیاسی بزرگی در دست انجامه.
‫اتفاق اخیر کشور رو در شوک فرو برد.
‫ژنرال مشرف کنترل ‫دولت نخست وزیر نواز شریف رو دست گرفت.
‫توی پاکستان حکومت نظامی اعلام شده.
‫کودتای نظامی
‫توسط فرمانده‌ی کل ارتش ژنرال مشرف انجام شد.
‫مقر حکومت نخست وزیر و تلویزیون حکومتی
‫حالا تحت کنترل ارتشه.
‫این سومین باره که پاکستان از زمان استقلال
‫تحت دیکتاتوری نظامی قرار می‌گیره.
‫نواز شریف و برادرش، شهباز...
‫- جناب نزار، اخبار رو دیدین؟ ‫- الان دارم نگاه می‌کنم.
‫فکر می‌کردم دیگه همچین وضعیتی رو نبینم.
‫دیکتاتوری نباید جایگزین دموکراسی بشه.
‫دموکراسی هرگز توی پاکستان از بین نمیره.
‫مطمئنم دموکراسی برمی‌گرده.
‫بابا، بجنب! داره دیرمون میشه.
‫مراقب خودتون باشین. خداحافظ.
‫تو هم مراقب خودت باش.
‫خداحافظ.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اوه، نه!
‫بابات داره خیلی فراموش‌کار میشه.
‫ناهار رو توی آشپزخونه جا گذاشتم.
‫امشب بارش شهابی رو تماشا می‌کنیم. یادت نره!
‫نه، یادم نمیره!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫"دستمبو."
‫میرزا غالب.
‫کتابی به قلم اونه.
‫کتاب محبوب بابات.
‫"دستمبو" یعنی "دسته گل."
‫ماسالا فرنچ تست؟
‫همونجوری که اون قبلا درست می‌کرد.
‫می‌دونم خیلی دوست داری.
‫- تو منو نمی‌شناسی، ولی... ‫- تو سومی از چپی.
‫توی عکس.
‫آتیش رحمان.
‫اون عکس مال یه سفر ماهی‌گیری در چین بود.
‫بابا بهم گفت.
‫سفر ماهی‌گیری یعنی...
‫یه ماموریت رسمی.
‫این کلمه‌ی رمزی‌مون بود.
‫من ۱۵ سالم بود که ‫اون تصمیم گرفت از من مراقبت کنه.
‫جناب نزار واسه من بیشتر از پدر بود.
‫این باارزش‌ترین چیزیه که دارم.
‫بابات تولد ۱۸ سالگیم بهم داد.
‫هنوز دارمش.
‫می‌دونی در دوران بد نصیحتش چی بود؟
‫"توی دوران بد باید خدا رو شکر کنیم..."
‫"چون طولی نمی‌کشه که زمان عوض بشه."
‫تو گریه نکردی؟
‫تو چی؟
‫بابات گریه کردن رو یادم نداد.
‫به منم همینطور.
‫بابات اغلب می‌گفت...
‫"تنها خدا واسه ما موندگاره."
‫این کشور هرگز فداکاری جناب نزار رو فراموش نمی‌کنه.
‫الان مسئولیت تو به عهده‌ی کشور و منه.
‫مدرسه، دانشگاه، تحصیلات... ‫دولت ترتیب همش رو میده.
‫وقتی ۲۱ سالت بشه،
‫یه حق انتخابی بهت داده میشه.
‫می‌تونی پا جای پای پدرت بذاری...
‫یا یه زندگی عادی داشته باشی.
‫تا ۲۱ سالگی صبر نمی‌کنم.
‫دشمن بهم دلیل داد.
‫توی دنیای سایه‌ای جاسوسان شما...
‫سایه‌ی زنانه هم اجازه‌ی ورود داره؟
‫ما ماموران چیزی جز سایه نیستیم.
‫به دنیای سایه‌ها خوش اومدی!
‫به سازمان اطلاعات نظامی پاکستان خوش اومدی، زویا.
‫[حال حاضر]
‫[پایگاه مرکزی شاخه تحقیقات و تحلیل، دهلی نو]
‫سوال محبوب رئیس سابقت، شنوی بهم یادآوری شد.
‫"چی باعث میشه صلح یه کشور ‫و دشمنانش از هم دور بمونن؟"
‫فقط یه مرد.
‫بعد از شنوی، دولت مسئولیت ‫سوال پرسیدن رو به من داده.
‫پویایی ژئوپلیتیکی داره به سرعت تغییر می‌کنه.
‫تروریسم چهره‌ی جدیدی داره.
‫یکی از ماموران‌مون گم شده.
‫طی ۲ سال گذشته...
‫اون طالبان و حرکات‌شون رو زیر نظر داشته.
‫ما رو دائم در جریان میذاشت.
‫بعد یهو دیگه ازش خبری نشد.
‫هیچ ماموری از کشوری که ‫اون داخلشه زنده برنگشته.
‫تو اون مامور رو می‌شناسی.
‫گوپی.
‫وقت‌مون داره تموم میشه.
‫و باید اونو از اونجا خارج کنیم.
‫بی‌خیال. نمی‌خواد اونو بکشیم.
‫عملیات "گذر زمان."
‫پارسال دوست، امسال آشنا!
‫نه نامه‌ای.
‫نه خبری.
‫نه نشونه‌ای.
‫فقط زخم گلوله‌‌ای که توی سینه‌ام به جا گذاشتی.
‫قضیه شخصی نبود.
‫- بحث وظیفه بود. ‫- اون هندیه!
‫بهش آب نده. اون باید بمیره.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گذر زمان.
‫جلوش رو بگیرین!
‫بگیرینش!
‫اونو بگیرین!
‫وایستا، احمق!
‫بگیرینش!
‫دروازه رو ببندین!
‫بهش شلیک کنین!
‫این چه کوفتیه!
‫زده به سرت؟
‫فراز!
‫با آرپی‌جی اونا رو بزن!
‫نقشه‌ی ثانویه، کاپیتان! نقشه‌ی ثانویه.
‫به موقع اونجا باش، کاپیتان.
‫نمی‌خوام دیر کنی.
‫مسابقه‌ست!
‫اگه نیای، به موقع به هند برنمی‌گردم.
‫اسم ماموریت نجات منو "گذر زمان" گذاشتی؟
‫منون حتی از شنوی هم‌ باهوش‌تره.
‫این درمان تفاوتی رقم نمی‌زنه.
‫من قصد ندارم توی کشور بیگانه بمیرم.
‫بذار از پنجره بیرون رو نگاه کنم.
‫بیا‌.
‫توی هندیم؟
دیگه چیزی نمونده
‫دیگه خیلی دیره، تایگر.
‫یه گروه جدید هست.
‫خیلی خطرناک‌تر از داعش و لشکر طیبه.
‫اونا قصد انجام یه عملیات بزرگ در پاکستان رو دارن.
‫من تمام اطلاعات رو وارد سرور اضطراری کردم.
‫به جز یه چیز.
‫یه مامور دوجانبه داریم که واسه اونا کار می‌کنه.
‫یه زن.
‫زویا.
‫وارد هند شدیم.
‫ممنون، تایگر.
‫تو منو به خونه آوردی.
‫زمان مرگ، ۴:۳۲ بعد از ظهر.
‫[التاوسی، اتریش]
‫قول میدم فقط یه سوزش کوچیک حس کنی.
‫فقط همین.
‫بابا!
‫آروم باش!
‫اون یه عفونت ویروسی ناجور گرفته.
‫خیلی ضعیف شده.
‫پس از دکتر هافمن خواستم ‫توی خونه بهش آنتی‌بیوتیک بزنه.
‫به لطف اون، همه چی تحت کنترله.
‫دکتر هافمن، این شوهرمه.
‫جای نگرانی نیست.
‫اون به زودی دوباره سر پا میشه.
‫ولی فعلا به این نیاز داره.
‫تکون نخور، پسر. خب؟
‫بابا! تو از آمپول می‌ترسی؟
‫پس چه جوری کارت رو انجام میدی؟
‫هیس! بسه.
‫یادت نره غذا خوب بخوری.
‫فردا همین موقع دوباره میام.
‫- باشه. ‫- خیلی خب.
‫تو جناب شنوی رو از دست دادی، حالا هم گوپی رو.
‫خیلی متاسفم.
‫خوبی؟
‫تا الان خوب بودم.
‫الان نمی‌دونم.
‫همه چی درست میشه.
‫گوپی که داشت می‌مرد،
‫گفت یه مامور دوجانبه داریم.
‫نمی‌دونم راست بود یا دروغ.
‫مردی که داره می‌میره هرگز دروغ نمیگه، تایگر.
‫♪اون چشم‌های فریبنده♪
‫♪اون چشم‌های افسونگر♪
‫♪منو به سمت راز می‌کشن♪
‫♪پیوند شیرینی که ما رو به هم وصل می‌کنه♪
‫♪اون چشم‌های افسونگر♪
‫♪منو به سمت راز می‌کشن♪
‫♪پیوند شیرینی که ما رو به هم وصل می‌کنه♪
‫♪می‌ترسم نکنه در هم بشکنه♪
‫♪عشق من بی‌حدومرزه♪
‫♪در برابر تمام آسیب‌ها ازت محافظت می‌کنم♪
‫♪در مسیرمون♪
‫♪مهی برخاسته♪
‫برو بگیر بخواب.
‫مامان گفت کل شب نخوابیدی.
‫تو فقط میوه و سبزیجات باید بخوری. ‫حالت خوب نیست.
‫خب؟
‫زود برمی‌گردم.
‫♪اون حرف‌هایی که نزدم♪
‫♪حالا قلبم داره به زبون میاره♪
‫♪بهت اعتماد دارم، ‫بهت اعتماد ندارم♪
‫♪آرامش ذهنیم رو از دست دادم♪
‫♪تو مثل سابقی، من مثل سابقم♪
‫♪ولی دنیا مثل سابق نیست♪
‫♪تو می‌تونی فصل رو تغییر بدی♪
‫♪تو زخمی، تو مرهمی♪
‫♪اگه قرار بود یه بار دیگه باهات آشنا بشم♪
‫♪دوباره غرق عشق می‌شدم♪
‫♪بارقه‌های علاقه می‌سوزه♪
‫♪فقط تو می‌تونی شعله‌ها رو خاموش کنی♪
‫♪اوه، عزیزم♪
‫♪تو رو همه جا می‌بینم♪
‫♪در هر گوشه‌ی قلبم♪
‫♪در هر گوشه‌ی قلبم، اسم تو حک شده♪
‫تلسکوپ.
‫بابام یه تلسکوپ مثل این داشت.
‫تا جونیور استراحت می‌کنه،
‫فکر کردم...
‫بهش آموزش بدم.
‫دوستت دارم.
‫♪اسم تو حک شده♪
‫ثروت کشور باید واسه پیشرفت مردم خرج بشه.
‫نه واسه جنگ.
‫واسه همین دولت پاکستان
‫تمایل داره بودجه‌ی دفاعی رو تا ۵۰ درصد کاهش بده.
‫البته اگه هند هم متقابلا جبران کنه.
‫به جای جنگ، بیاین با هم متحد بشیم.
‫اگه نخست وزیر ارانی به حرفش عمل کنه،
‫من دال مخصوص مامانم رو برات می‌پزم.
‫امیدوارم تا طلوع آفتاب ترور نشه.
‫چی داری میگی؟
‫اون اولین سیاستمدار پاکستانیه ‫که یه کار خوب انجام میده.
‫"امیدوارم ترور نشه."
‫من واسه سازمان اطلاعات نظامی پاکستان کار کردم.
‫سیاستمداران واسه آینده‌ی پاکستان تصمیم نمی‌گیرن، ‫ارتش تصمیم می‌گیره.
‫هیچی تغییر نمی‌کنه.
‫اونا تیکه تیکه‌اش می‌کنن.
‫پاکستان می‌خواد بذر صلح بکاره.
‫سوال اینه، هند هم همین رو می‌خواد؟
‫همه چی مرتبه، خانم؟
‫واحد اطلاعات آخرین اطلاعاتی که ‫گوپی توی فضای ابر گذاشت رو بازیابی کرده.
‫جبران شیخ.
‫چیزی راجع بهش شنیدی؟
‫نه.
‫اگه گوپی درست گفته باشه،
‫یه گروه مبارز جدید قراره توی پاکستان حرکتی بزنه.
‫و جبران تامین‌کننده‌ی سلاح‌شونه.
‫اون می‌خواست از طریق گوپی ‫اطلاعات مهمی به ما بده.
‫بعد از مرگ گوپی، ‫هویت تامین‌کننده‌ی سلاح افشا شد.
‫حالا اون نگران جونشه.
‫شما جون جبران برات مهمه؟
‫اطلاعاتی که داره برام مهمه.
‫جبران الان در سنت پترزبورگ روسیه‌ست.
‫منبع گوپی نباید هدر بره.
‫تایگر ماموریت گوپی رو تکمیل می‌کنه.
‫به آقای جبران بگو صبحونه سبک بخوره،
‫چون ۲ روز دیگه،
‫قراره با من ناهار بخوره.
‫[سنت پترزبورگ، روسیه]
‫همون همیشگی لطفا.
‫حتما، قربان. امروز قهوه نه تنها بوی خوبی داره،
‫بلکه صدای خوبی هم داره.
‫از زیرش بگیر.
‫ممنون.
‫پایگاه هواداریت خیلی خوبه.
‫ها؟
‫شگفت‌زده شدم که هنوز زنده‌ای.
‫قبل اینکه من بیام دو نفر منتظرت بودن.
‫شاید مثل من، اونا هم تو رو زنده می‌خوان.
‫شاید؟
‫اگه تا وقتی نزدیک مترو میشی ‫گلوله‌ای به سمتت شلیک نشه،
‫پس "شاید."
‫اگه شلیک بشه، اون وقت شهید میشی.
‫به خانم منون شکایت می‌کنم.
‫بهش میگم تو یکی از دارایی‌های ‫شاخه تحقیقات و تحلیل رو نابود کردی.
‫اگه می‌خوای شکایت کنی، ‫بهتره زنده بمونی، جبران.
‫و اگه می‌خوای زنده بمونی، ‫اون جلو بپیچ چپ.
‫می‌خوام سوار تراموا بشم. کجایی؟
‫می‌خواستی به خانم شکایت کنی؟
‫دارم برات دنبال کاغذ و قلم می‌گردم.
‫ببخشید.
‫بزنش.
‫بزنش!
‫منتظر چی هستی؟ بکشش!
‫من جونم رو واسه هیچ و پوچ به خطر ننداختم. ‫یالا بکشش!
‫بسته دریافت شد، تایگر.
‫من به خانم منون اطلاع میدم.
‫به منون بگو ماموریت تموم نشده. ‫تازه شروع شده.
‫♪در هر گوشه‌ی قلبم♪
‫حق با تو بود.
‫مردی که داره می‌میره هرگز دروغ نمیگه.
‫اونطور که فکر می‌کنی نیست.
‫حق با تو بود.
‫من متوجه نبودم.
‫تایگر،
‫گوش کن.
‫حتی گوپی هم تمام حقیقت رو نمی‌دونست.
‫تایگر،
‫من و تو حق انتخابی نداریم.
‫خواهشا حرفم رو باور کن.
‫چرا؟
‫قبل اینکه بمیری حقیقت رو بهم بگو.
‫نه، نه، نه!
‫وقتی می‌خوابی، خواب می‌بینی، تایگر؟
‫این روزها نمی‌دونم چرا...
‫توی خواب رنگ سبز رو می‌بینم.
‫من یه بار با یه خانم روانشناس صحبت کردم.
‫اون گفت،
‫"اگه توی خوابت رنگ سبز دیدی،
‫یعنی التیام."
‫آتیش رحمان؟
‫حافظه‌ی خوبی داری.
‫خب روانشناس گفت...
‫"توی زندگی هنوز کلی التیام در پیشه."
‫ولی التیام فقط بعد از درد شدید میاد.
‫و من اخیرا آسیب ندیدم.
‫پس همش برام سوال بود
‫کِی آسیب دیدم؟
‫و مسببش کی بود؟
‫بهت گفتم.
‫لازم نیست پای تایگر رو وسط بکشی.
‫قیمتت چند بود، زویا؟
‫همون قیمتی که قراره...
‫تو داشته باشی.
‫جونیور!
‫چه بلایی سر جونیور آوردی؟
‫فقط داشتم یه داستان بهش می‌گفتم، تایگر.
‫راجع به اینکه چطور آسیب دیدم.
‫اون موقع گوش دادن به داستانم خوابش برد.
‫خیلی شیرینه.
‫داستانم رو می‌شنوی؟
‫شاید بتونی جون جونیور رو نجات بدی.
‫داستان در مورد یه پری پاکستانی
‫و یه پرنده‌ی آزاد هندیه.
‫بهش بگم پرنده‌ی آزاد؟
‫یا تایگر(ببر)؟
‫[دوازده سال قبل، سال ۲۰۱۱، وین]
‫اجلاس صلح تاریخی بین هند و پاکستان
‫با مشارکت سرهنگ ریاض، ‫رئیس سازمان اطلاعات نظامی پاکستان،
‫و ژنرال ریبریو، رئیس دفتر نظامی هند ‫در اتریش برگزار میشه.
‫این اولین بار بعد از بیش از ۶۰ ساله
‫که سران نظامی هر دو کشور با هم ملاقات می‌کنن.
‫طی ۳ روز آتی،
‫نگاه مردم دنیا به اجلاس صلح در اتریش دوخته‌ست.
‫می‌دونی، آتیش؟
‫صلح.
‫مثل یه النگوی شیشه‌ای در دست یه زن می‌مونه.
‫یه خرده بیشتر فشار بیاری النگو می‌شکنه.
‫ولی مچ رو نمیشه مقصر دونست.
‫مقصر کسیه که النگو رو میندازه.
‫به عبارت دیگه، ما.
‫واسه همین باید تمام وقت ‫کاملا هوشیار باشیم.
‫اونا می‌خوان پاکستان رو تحت فشار بذارن،
‫و شما از النگو حرف می‌زنین.
‫کشمیر تحت اشغال پاکستان، ‫خط کنترل، سیاست‌های تجاری،
‫این مشکلات در دستور جلسه‌ی هند قرار می‌گیره
‫چون هند یه کشور اتمیه و ما نیستیم.
‫قربان، اگه اجازه بدین بگم...
‫دستور جلسه‌ی اجلاس درست نیست.
‫آتیش، وقتی تو نخست وزیر این کشور شدی،
‫می‌تونی واسه خودت دستور جلسه تعیین کنی.
‫فعلا معاون رئیس سازمان ‫اطلاعات نظامی پاکستان هستی،
‫و دستور جلسه‌ی این اجلاس ایمنی و امنیته.
‫و تو مسئولی. یالا. بجنب.
‫شاهین.
‫هیئت نمایندگان هند کِی می‌رسن؟
‫لطفا منو در جریان بذار.
‫چشم.
‫شاهین، این شماره اتاق ماموران ما ‫و ماموران شاخه‌ تحقیقات و تحلیله.
‫شاید این لازمت بشه.
‫یه کپی دارم. ممنون.
‫چقدر بزدل!
‫باید واسه ژنرال ریبریوی هندی ‫تدارک یه مراسم ختم داده بشه.
‫منظور؟
‫هندی‌ها در کارگیل چند تا از افراد ما رو کشتن؟
‫زیاد. نمی‌تونیم به دنیا اعلام کنیم چند نفر.
‫امروز قراره جلوی همون هند وایستیم ‫و واسه صلح التماس کنیم.
‫جلوی دشمن زانو بزنیم.
‫توی دیپلماسی مدرن بهش میگن اجلاس صلح، زویا.
‫ولی من قصد ندارم زانو بزنم.
‫رئیس شاخه تحقیقات و تحلیل هند ‫و ژنرال ریبریو دو ساعت دیگه می‌رسن.
‫اینجا در خیابون فرایونگ.
‫در هوای پاک اروپا،
‫ژنرال ریبریو آخرین نفس‌هاش رو می‌کشه.
‫تو اونو می‌کشی، زویا.
‫اگه داری شوخی می‌کنی،
‫خیلی بی‌مزه‌ست.
‫اگه شوخی نباشه چی؟
‫اگه شوخی نباشه،
‫باید جلوت رو بگیرم.
‫زویا نزار.
‫بهترین مامورم.
‫در مقابل من؟
‫شاید هیچ وقت مربی‌ای بهتر از تو نداشتم.
‫ولی مامور تو نیستم،
‫مامور پاکستانم.
‫هر کسی که سر راه صلح پاکستان قرار بگیره،
‫من جلوش رو می‌گیرم.
‫خیلی خب!
‫بیا ببینیم مربیت چقدر چیزی یادت داده.
‫زویا رو به اتاقش ببرین.
‫حق برقراری هیچ گونه تماس و ارتباطی نداره.
‫علامت "مزاحم نشوید" رو روی در اتاق بذارین.
‫در کمال آرامش در حالی که
‫مراسم ختم ژنرال ریبریو رو ‫از تلویزیون تماشا می‌کنیم، حرف می‌زنیم.
‫نقشه‌ات به موافقت زویا وابسته نیست.
‫من می‌تونم تنهایی کار رو انجام بدم.
‫فقط تو نیستی، شاهین.
‫می‌دونی که نمی‌تونم تو رو بفرستم.
‫عزیزم.
‫حتی بچه‌ی متولدنشده‌مون واسه کشور می‌جنگه.
‫خدا چه هدیه‌ی بهتری می‌تونه بهمون بده؟
‫من انجامش میدم.
‫شاهین راهی خیابون فرایونگ شد.
‫ولی من فراموش کردم
‫پری پاکستانی کشته شد.
‫اگه مربی ماهر باشه،
‫شاگرد قطعا ازش یاد می‌گیره.
‫اون اتاق یکی از نمایندگان هند رو گرفت
‫و به یه پرنده‌ی آزاد هندی متصل شد.
‫الو؟
‫در کمال آرامش در حالی که
‫مراسم ختم ژنرال ریبریو رو ‫از تلویزیون تماشا می‌کنیم، حرف می‌زنیم.
‫امنیت به خطر افتاده.
‫فورا ماشین رو بیار!
‫همین الان به ژنرال خبر بده.
‫خیابون‌ رو تخلیه کنین!
‫الان شنیدیم که ژنرال ریبریو صحیح و سالمه.
‫فعلا مهاجم شناسایی نشده،
‫گرچه به احتمال زیاد یا مامور شاخه تحقیقات و تحلیله ‫و یا مامور سازمان اطلاعات نظامی پاکستانه.
‫طبق گفته‌ی منابع غیررسمی‌مون،
‫این احتمالا یه کار داخلیه.
‫به محض اینکه از جزئیات بیشتری مطلع بشیم ‫خبر میدیم.
‫به جای من کی رو فرستادی؟
‫دستبندش رو باز کن.
‫سرهنگ ریاض به زودی زنگ می‌زنه.
‫بازجویی داخلی انجام میشه.
‫برای من دادگاه نظامی تشکیل میشه.
‫یادتون باشه! هیچ کدوم از شما دخیل نبودین.
‫بهم دستبند بزن.
‫این یه دستوره.
‫یالا!
‫اگه متوجه اشتباهت شدی،
‫من با سرهنگ ریاض صحبت می‌کنم.
‫هنوزم می‌تونیم اجلاس صلح رو نجات بدیم.
‫کار به دادگاه نظامی نمی‌کشه.
‫متوجه اشتباهم شدم؟
‫تو متوجهی چه اشتباهی کردی؟
‫ها، زویا؟
‫شاهین مُرده.
‫اون ماموری بود که به جات رفت.
‫اون با بچه‌ی تو شکمش مُرد.
‫تقصیر توئه.
‫اگه همش تقصیر منه،
‫واسه چی داری تسلیم میشی؟
‫تو متوجه نمیشی.
‫خانواده‌ای نداری.
‫تو...
‫خانواده‌ی من بودی.
‫به اجلاس صلح خوش اومدی!
‫آتیش رحمان.
‫ژنرال، خیلی ممنونم
‫که هند هویت مامورمون رو به مطبوعات نگفت.
‫اجلاس صلح باید طبق برنامه پیش بره.
‫من اطمینان میدم پاکستان دنبال صلحه‌.
‫اونایی که می‌خوان پایان رابطه‌ی ‫هند و پاکستان رو ببینن
‫مجازاتی بدتر از مرگ نصیب‌شون میشه.
‫من همه چیزم رو به کشورم دادم.
‫و کشورم همه چیزم رو ازم گرفت.
‫عزتم.
‫عشقم.
‫بچه‌ام.
‫واسه چی قیافه‌ی جدی به خودت گرفتی، تایگر؟
‫به هر حال به لطف من ‫با همسر آینده‌ات آشنا شدی.
‫خیلی خب!
‫بعدا گذرتون به هم خورد، ‫و اونجا همدیگه رو ندیدین.
‫اما بالاخره که با هم آشنا شدین.
‫ممنون که ما رو به هم معرفی کردی.
‫تو قبلا ازم تشکر کردی، تایگر...
‫وقتی شاهین و فرزند متولدنشده‌ام رو ازم گرفتی.
‫یه ضرب.
‫منم بگم، تایگر؟
‫تشکر کنم؟
‫اینجا؟
‫همین الان؟
‫یه ضرب؟
‫جونیور هرگز به تو آسیبی نرسونده.
‫اون آمپول رو بهش بزن. خواهش می‌کنم!
‫تایگر، چیزی راجع به عامل اعصاب سارین شنیدی؟
‫خیلی چیز عجیبیه!
‫وقتی وارد خون بشه،
‫هر ۲۴ ساعت باید بهت تزریق بشه.
‫این آمپولیه که دکتر هافمن به جونیور می‌زد.
‫چیزی راجع بهش نشنیدی؟ ولش کن.
‫جونیور همه چی رو راجع بهش بهت میگه...
‫البته اگه زنده بمونه.
‫اگه دکتر آمپول رو بهش بزنه.
‫و اگه کاری که میگم رو بکنی.
‫هر کاری بگی من انجام میدم.
‫تنهایی.
‫تایگر هرگز قبول نمی‌کنه.
‫نه، زویا.
‫ببین، باید با هم این کار رو بکنین.
‫کار من.
‫یا تابوت جونیور.
‫کارت چیه؟
‫آمپول رو به جونیور بزن.
‫من انجامش میدم.
‫خب، تایگر...
‫پس قبوله؟
‫قبوله.
‫الحمدالله.
‫دوباره با هم ازدواج کردین!
‫[دهلی نو، هند]
‫کدوم رو ببرم؟
‫قرمز؟ نه، قرمز نه.
‫سبز؟ آبی؟
‫مشکی رو ببر.
‫نه، مشکی رو نبر.
‫امروز شنبه‌ست.
‫مشکی می‌تونه بدشانسی بیاره.
‫بذار من انجامش بدم.
‫هنوز منفجر نشده؟
‫راکش، تو واقعا نوبری!
‫به یه مامور شاخه تحقیقات و تحلیل گفتی ‫کولرت رو درست کنه و یکی هم برات غذا بیاره.
‫من به خانم منون شکایت می‌کنم.
‫اون چهار بار اینجا بهم زنگ زد.
‫من برترین متخصص شاخه تحقیقات و تحلیلم،
‫نه برقکار محلیت.
‫یه خرده احترام بذار!
‫و کولر لعنتیت؟
‫اون هرگز درست نمیشه!
‫یه فکری.
‫کولر رو بفروش و یه بادبزن گنده برای خودت بخر.
‫اونجوری یه نسیم خنک حس می‌کنی.
‫بله؟
‫تایگر؟
‫شماره‌ات رو بده.
‫فکر کردم مامور بیمه زنگ زده.
‫می‌خوام راجع به بیمه صحبت کنم.
‫نه واسه پوشش تو،
‫واسه پوشش خودم.
‫راکش، یه ماموریتی هست.
‫بهت نیاز دارم.
‫واسه شاخه تحقیقات و تحلیل نیست.
‫شخصیه.
‫تا حالا بهت جواب رد دادم، قربان؟
‫بهش فکر کن.
‫ممکنه بی‌دلیل کارت رو از دست بدی.
‫شما هیچ وقت بی‌دلیل زنگ نمی‌زنی، قربان.
‫بگو، قربان. کجا باید بیام؟
‫و چه مدت؟
‫می‌خوام ببینم چقدر لباس بردارم.
‫ممنون، راکش.
‫[استانبول، ترکیه]
‫راکش!
‫آماده‌ی انجام وظیفه‌ام، قربان.
‫قربان، بهشون گفتم نیان.
‫ولی اونا خیلی لجوج هستن.
‫حرف بزن، مرد جوون!
‫قربان، ما ماموران شاخه تحقیقات و تحلیل هستیم.
‫چطور می‌تونیم ماموریتی با شما رو از دست بدیم؟
‫مثل این می‌مونه بری آی‌تی‌او در دهلی ‫ولی چولی-کولچی نخوری.
‫اصلا ضدحاله، قربان!
‫اسمش رو اجلاس سه‌گانه‌ی پاکستان-چین-ترکیه گذاشتن.
‫ترکیه مسئول برقراری امنیت اجلاسه.
‫همه چی به خاطر کیفه.
‫امروز با تیم پیشرفته‌ی نظامی ژنرال زیمو از چین اومد.
‫ژنرال زیمو.
‫اون مبارزه‌ی تن به تن به ارتش چین آموزش میده.
‫این خانم به مردها مبارزه کردن یاد میده.
‫به خدا اون دختر بروس لیه!
‫بیشتر میشه گفت مامان‌بزرگشه!
‫مامان‌بزرگ مستقیم از فرودگاه ‫به برج نظامی مرکزی رفت.
‫امن‌ترین گاوصندوق ترکیه در زیرزمین اون برجه.
‫کیف تا جلسه‌ی فردا توی گاوصندوق می‌مونه.
‫گاوصندوق یه کمد ساده نیست. ‫اسکن عنبیه‌ی چشم داره.
‫الگوریتم دیجیتال عنبیه‌ی چشم ژنرال زیمو ‫براش تعریف شده.
‫فقط یه گاوصندوق نیست، غار علی باباست.
‫حتی اگه وارد غار علی بابا بشیم،
‫راز "باز کردن کنجد"
‫توی چشم مامان‌بزرگه.
‫می‌تونیم چشم‌هاش رو کپی کنیم، قربان.
‫این اسکنر عنبیه‌ست.
‫اگه چشم‌های مامان‌بزرگ رو اسکن کنیم
‫اون وقت میشه کنجد رو باز کرد.
‫بچه‌ها، چه جوری واسه این کارها وقت پیدا کنیم؟
‫فردا کیف مبادله میشه.
‫قبلش تیم‌های چینی و پاکستانی توی پایگاه هستن.
‫فقط ۱۶ ساعت وقت داریم.
‫راستش، ۱۵ ساعت و ۴۰ دقیقه.
‫جدا میشیم.
‫زویا به چشم مامان‌بزرگ رسیدگی می‌کنه.
‫و من میرم پایگاه
‫پیش چهل دزد.
‫مامان‌بزرگ فردا قراره بره حموم عمومی.
‫تو باید باهاش بری حموم.
‫حق با توئه.
‫هرگز به گاو نر پرچم قرمز نشون نده.
‫امروز غریبه‌ها اجازه نداشتن بیان اینجا.
‫پس تو کدوم خری هستی؟
‫راکش، من بالای غار علی بابا وایستادم.
‫زویا کجاست؟
‫اسکن رو برام بفرست.
‫اسکن دیجیتالی آپلود شد.
‫پل حلیک. فورا!
‫یالا اونو دستگیر کنین.
‫اونو به پایگاه مرکزی ببرین.
‫تسلیم شو!
‫تسلیم شو! تکون نخور.
‫دست‌ها بالا، وگرنه شلیک می‌کنیم!
‫تایگر، این...
‫اومدن بهم خوشامد بگن!
‫ولی کی بهشون خبر داد؟
‫شلیک نکنین. اونو زنده می‌خوایم.
‫فورا از ماشین پیاده شو!
‫همین حالا!
‫دنبالش برین!
‫مظنون داره وارد تونل میشه.
‫کیف رو بردار و فرار کن.
‫تا اونا منو بگیرن...
‫تو پیش زویا می‌رسی.
‫تایگر، من تنهات نمیذارم.
‫کیف رو به زویا برسون. کاران، برو!
‫یکی نقشه‌مون رو لو داد.
‫اونا می‌دونستن ما میایم‌.
‫پلیس ترکیه!
‫یه جوخه‌ی کامل و هلیکوپتر منتظرمون بود.
‫نصیحت منو گوش کنین. ‫کیف رو به پلیس ترکیه بدین.
‫تایگر مقصر میشه.
‫اون داره از جای کاخ توپکاپی رد میشه.
‫توی این کیف چیه؟
‫هی، زویا!
‫بهتره ندونیم.
‫به خاطر همه‌مون.
‫الان وقت واسه توضیح نیست.
‫به موقعش متوجه میشین.
‫جون تایگر در خطره!
‫جون تایگر به این کیف وابسته‌ست.
‫به نظرت زویا به تایگر خیانت کرد؟
‫نه.
‫تایگر و زویا به ما ۳ تا خیانت کردن.
‫هیچ کس شلیک نکنه!
‫اونو زنده می‌خوایم. تکرار می‌کنم...
‫از خودرو پیاده شو!
‫دست‌ها بالا!
‫از خودرو پیاده شو! فورا پیاده شو!
‫دست‌ها بالا!
‫بشین!
‫فورا بشین!
‫پس تو به پلیس ترکیه اطلاع دادی.
‫چرا؟
‫ممکن بود تایگر رو بکشن.
‫می‌دونی چرا نکشتن؟
‫چون خیانت واسه یه مامور بدتر از مرگه، زویا.
‫تنها دلیلی که هنوز زنده‌ای ‫به خاطر اینه که دختر جناب نزاری.
‫اینو فراموش نکن.
‫کیف.
‫جونیور؟
‫من سر حرفم هستم.
‫پادزهر بهش داده شد.
‫جونیور دیگه به آمپول نیازی نداره.
‫اگه بابام امروز زنده بود، حالش ازت به هم می‌خورد.
‫ولی مُرده.
‫پس من باید کارش رو انجام بدم.
‫من شکارت می‌کنم.
‫بهترین مامورم در مقابل من!
‫دوباره.
‫بگو ببینم، زویا.
‫کِی می‌خوای منو بکشی؟
‫قبل از نجات تایگر،
‫یا بعدش؟
‫نمی‌دونی توی این کیف چیه، نه؟
‫اون موشک‌های اتمی زیردریایی
‫که‌ پاکستان اخیرا از چین گرفت رو یادته؟
‫این کدهای لینک فعال‌سازی رو داره.
‫کد لینک فعال‌سازی.
‫موشک‌ها بدون این کدها قابل شلیک نیستن.
‫تو و تایگر با هم اونا رو دزدیدین.
‫پاکستان فکر می‌کنه واسه هند این کار رو کردین.
‫الان دیگه کاری ازت ساخته نیست، زویا.
‫دیگه نه هند و نه پاکستان بهت اعتماد نمی‌کنن.
‫حق انتخابت ساده‌ست.
‫ترجیح میدی شاخه تحقیقات و تحلیل تو رو بکشه، ‫یا سازمان اطلاعات نظامی پاکستان؟
‫زویا، با سرقت کد‌های لینک فعال‌سازی،
‫تو چهره‌ی یه دشمن جدید رو به هند و پاکستان دادی.
‫چهره‌ی تایگر رو.
‫تو چهره‌اش رو بهشون دادی،
‫حالا پاکستان سرش رو می‌زنه.
‫بابا کجاست؟
‫[پایگاه هوایی ارتش اسلام آباد، پاکستان]
‫خائن هندی حین ارتکاب جرم دستگیر شد.
‫اقدامات خائن به کارگیل ۲ منجر میشه؟
‫نقشه‌ی هنده؟ یا نقشه‌ی خائنه؟
‫همدستان تایگر و کدهای لینک فعال‌سازی هنوز پیدا نشدن.
‫همدستان اون فرار کردن.
‫ولی ارتش ترکیه تایگر رو گرفتن.
‫به لطف پیمان استرداد،
‫اون به پاکستان تحویل داده شد.
‫نقشه‌ی خرابکاری قدرت اتمی پاکستان افشا شده.
‫تیم تایگر و کدهای لینک فعال‌سازی هنوز پیدا نشدن.
‫حتی ممکنه هند هم ندونه مامور تایگر خائنه.
‫ارتش ترکیه تایگر رو حین سرقت
‫کدهای لینک فعال‌سازی ‫سلاح‌های اتمی پاکستان دستگیر کرد.
‫خواهیم دید
‫حکومت پاکستان با خائن هندی چیکار می‌کنه.
‫[زندان ارتش، پاکستان]
‫باید از ما تشکر کنی.
‫مجازات شدن در پاکستان
‫بهتر از اینه که تو هند ‫یه خائن بی‌شرف شناخته بشی.
‫اون داره ستاره‌ها رو می‌بینه، قربان.
‫یه کم دیگه ادامه پیدا کنه، تست میشه.
‫شکیل!
‫تا وقتی دو طرف نون رو
‫تست نکنی،
‫خوشمزه نمیشه.
‫[پایگاه مرکزی شاخه تحقیقات و تحلیل، دهلی نو]
‫دو طرف نون رو کره می‌زنی یا یه طرف؟
‫من تا حالا حموم ترکی نرفتم.
‫چه جوریه؟
‫یعنی میگم، صابون خودت رو می‌بری، ‫یا از صابون اونا استفاده می‌کنی؟
‫زندان تیهار.
‫اونجا هر زندانی یه قالب صابون داره.
‫زندان یروادا.
‫اونجا از یه صابون واسه حموم ‫و لباس شستن استفاده میشه.
‫[پایگاه مرکزی سازمان اطلاعات نظامی، پاکستان]
‫ما زمانی حق انتخابی بین عشق و کشور رو داشتیم.
‫زویا عشق رو انتخاب کرد.
‫ما گذاشتیم بره.
‫حالا وقت انتخاب جناحه.
‫به خاطر پاکستان.
‫اداره یه پرونده‌ی تحقیقاتی علیه شما ۳ تا باز کرده.
‫اگه نمی‌خواین واسه ۲ ماه ‫فقط یه قالب صابون داشته باشین،
‫فقط یه راه هست.
‫زویا و کدهای لینک فعال‌سازی.
‫اون کدهای لینک فعال‌سازی رو پیدا کنین.
‫به هر قیمتی شده.
‫و اگه زویا...
‫مامور خائن هیچ ارزشی نداره، آبرار.
‫محبوبیت حکومت نخست وزیر ارانی رو به کاهشه.
‫سوالی که همه از نخست وزیر دارن اینه که
‫آیا تایگر به خاطر سرقت ‫کدهای لینک فعال‌سازی اعدام میشه یا نه.
‫- در خبری دیگر... ‫- فقط بحث
‫نجات پروسه‌ی صلح نیست.
‫بحث حفظ حکومت هم هست.
‫چی داری میگی؟
‫من نه. این حرف نظرسنجی‌های مردمیه، ‫نخست وزیر.
‫عقاید پلیس، مطبوعات.
‫هر دوشون علیه دولت هستن.
‫مردم توضیح می‌خوان.
‫باید با مدرک قدرتمون رو نشون هند بدیم.
‫طبق حرف شما، جنگ نشون دهنده‌ی قدرته؟
‫اگه قرار نیست جنگ راه بندازیم، تایگر رو به مردم بدین.
‫اگه بتونن افضل گورو رو اعدام کنن،
‫چرا نمی‌تونیم تایگر رو...
‫دار بزنیم؟
‫نخست وزیر نبود که افضل گورو رو اعدام کرد.
‫گیر قانون افتاد. دادگاه بهش حکم اعدام داد.
‫دادگاه ما هم می‌تونه همین کار رو بکنه.
‫هر چی مدرک لازم باشه داریم.
‫با اجازه شما زودتر دست به کار میشیم.
‫انتخاب بین دولتتونه یا یه تروریست هندی.
‫تصمیم با شماست.
‫دوستی با هند یعنی خودکشی سیاسی.
‫[دفتر نخست وزیر هند] ‫این حرف هیئت دولت منه،
‫من با پیشنهاد یه معاهده صلح، حرفه‌ی سیاسیم ‫رو به خطر انداختم.
‫بهشون دست دوستی دراز کردم،
‫اونوقت شما مامور تحقیقات و تحلیلتون رو ‫فرستادین که اون دست رو قطع کنه.
‫باور کنین خانم ارانی،
‫هر اتفاقی که افتاده، ربطی به من یا دولتم نداره.
‫یه مامور خائن یا پروسه صلح.
‫هند به وضوح تصمیمش رو گرفته.
‫هر حکمی پاکستان برای تایگر ببره رو می‌پذیریم.
‫- دستش رو محکم نبند. ‫- چشم، قربان.
‫ما دنبال دستش نیستیم. سرش رو می‌خوایم.
‫شنیدم زیاد از شکل و قیافه شکیل خوشت نمیاد.
‫واسه همین گفتیم یه صورت جدید نشونت بدیم.
‫یا یه صورت آشنا؟
‫منم تو همین زندان بودم.
‫فرقمون اینه که نه سال اینجا موندم.
‫ولی تو قراره یازده ساعت بمونی.
‫دوست و رفیقای من، آزادم کردن.
‫دادگاه نظامی می‌تونه یونیفرمت رو ازت بگیره،
‫ولی دوستان قدیمی رو نه.
‫برات یه خبرهایی دارم، تایگر.
‫گفتم بهتره از زبون یه دوست قدیمی بشنوی.
‫تایگر، هم خبر خوب دارم هم خبر بد.
‫اول کدومش رو بگم؟
‫بده رو؟ باشه.
‫جای جونیور امنه.
‫خبر بد اینه که جای جونیور امنه و کدهای لینک فعال‌سازی ‫پیش منه.
‫و خبر خوب، تایگر،
‫این دفعه عید دیوالی زودتر از راه رسیده.
‫یک روز قبل از روز استقلال پاکستان.
‫دارن واسه اعدامت آماده میشن.
‫دیوالی پاکستان.
‫نه واسه پاکستان،
‫بلکه واسه تروریست‌های خل و چلی مثل تو.
‫ما سه روز دیوالی رو جشن می‌گیریم.
‫شما آتیش بازی راه می‌اندازین،
‫من خاموششون می‌کنم.
‫همین الانش هم خاموشش کردی، تایگر. ‫دست بردار!
‫مذاکرات صلح بین پاکستان و هند،
‫و دوران سیاسی نخست وزیر ارانی
‫وقتی تو کدهای لینک فعال‌سازی رو دزدیدی تموم شد.
‫تا سه روز دیگه، وقتی نخست وزیر ارانی
‫واسه سخنرانی روز استقلالش آماده میشه،
‫همه چی عوض میشه.
‫دولتش سقوط می‌کنه.
‫به خاطر من.
‫نخست وزیر آینده پاکستان جلوی روت وایساده، تایگر.
‫نمی‌خوای بهم تبریک بگی؟
‫هند چندین و چند سال پاکستان رو ‫تحقیر کرده.
‫سال‌های ۱۹۶۵, '۷۱. شهر کارگیل.
‫حالا نوبت پاکستانه.
‫بهت قول میدم، تایگر،
‫هند رو از روی نقشه جهان پاک می‌کنم.
‫رنگ سبز خواب‌هام رو...
‫یادت هست؟
‫بالاخره درمانم کردی، تایگر.
‫منم پاکستان رو درمان می‌کنم.
‫[التاوسی، اتریش]
‫کل هاردها گم شدن.
‫- کسی قبل ما اومده اینجا؟ ‫- هی!
‫چی؟
‫یکی سی و یک دقیقه پیش وارد حساب شده.
‫حتماً یه ربطی به شاخه تحقیقات و تحلیل داره.
‫خب از حساب خارج شو.
‫تصمیمتون رو گرفتین؟
‫شاخه تحقیقات و تحلیل؟
‫سازمان اطلاعات نظامی پاکستان؟
‫بیاید با هم کار کنیم، قربان.
‫داداش آبرار.
‫کاپیتان آبرار!
‫شاخه تحقیقات و تحلیل خیلی سرش شلوغه.
‫اول کدهای لینک فعال‌سازی رو می‌دزدن، ‫بعد میفتن دنبالش.
‫زویا کجاست؟
‫ما هم دنبالش می‌گردیم.
‫ما رو هم ول کرد.
‫هر سه‌تامون رو.
‫اطلاعات دیسک رو به ما بده که با هم ‫دنبالش بگردیم.
‫- سازمان اطلاعات نظامی پاکستان با دزدها کار نمی‌کنه. ‫- مراقب باش، نیخیل.
‫فقط یه کفن که جنازه تایگره فرستاده میشه به هند.
‫اگه بین ما و زویا قرار بگیرین، میشه ‫سه‌تا کفن. فهمیدین؟
‫زیباست.
‫اینم از هاردها!
‫یه صابون تو زندان تیهار؟
‫یا یه کفن؟
‫تو ترجیح میدی کجا بری، راکش؟
‫پیش دکتر.
‫دیمرکاپرول و ای‌دی‌تی‌ای.
‫تو مسمویت سرب ازش استفاده میشه.
‫دکتر هافمن تجویز کرده.
‫پس بریم پیش دکتر!
‫طبق دستورات ژنرال حق...
‫فقط ایشون و افسر بازجویی می‌تونن
‫با زندانی صحبت کنن، همین.
‫زندانی توی بخش انفرادیه.
‫رفته دستشویی.
‫حواستون بهش باشه.
‫اجمل، جواب بده.
‫اینقدر به این صفحه کوچولو زل نزن، داداش.
‫خودم به صورت زنده برات نمایش اجرا می‌کنم!
‫تو سلول دوم یه انفجار اتفاق افتاده.
‫پخش شید!
‫محل رو محاصره کنید!
‫جلوی ورودی و خروجی‌ها رو بگیرید. ‫همین الان!
‫دستا بالا!
‫اتاق فرمان، جلوی چشممونه.
‫♪ وقتی پاتان رو غلتک بیفته، ♪ ‫♪ عشق من ♪
‫♪ قلب همه رو می‌دزده ♪
‫♪ وعده‌هایی که داده ♪ ‫♪ عشق من ♪
‫♪ تا ابد پاشون می‌مونه ♪
‫میشه یه سوال شخصی بپرسم؟
‫بفرما.
‫مجبور بودی اون آهنگه رو بذاری؟
‫بدون پلی‌لیست نمیشه دوتا کار ‫رو انجام داد.
‫یکیش ورزشه.
‫اون یکی اکشنه!
‫وامیسه.
‫وایساد.
‫وایسا.
‫الان میام.
‫دو ثانیه و نیم بیشتر طول نمی‌کشه.
‫دفعه آخری که دوتا دوست نشستن تو اتاقک موتور، ‫یکیشون زنده موند. راننده.
‫ولی عجب فیلمی بود، تایگر!
‫امروز اومدن واسه‌ت آسون بود.
‫وقتی اومدم روسیه، فکر کردم کارم تمومه.
‫ولی عاشق قهرمان بازی هستی!
‫پریدن رو قطار در حال حرکت، ‫شالی که به پرواز درمیاد.
‫استایل تایگر به عضله‌ست. ‫استایل من به هوشه.
‫اگه هوشت کار رو انجام میده، ‫چرا باید از مشت استفاده کنی؟
‫واسه همه چی برنامه ریزی کردم!
‫واسه اونم برنامه ریزی کرده بودی؟
‫نه، اون بخشی از برنامه نبود.
‫شلیک!
‫همون تو زندان می‌موندم بهتر بود. ‫حداقل زنده بودم.
‫تایگر تا ابد زنده می‌مونه.
‫پاتان قول میده.
‫قول؟
‫ولی شارژش کرده بودم.
‫برنامه ریزی شده.
‫خود نما!
‫پس چی.
‫حالا چیکار کنیم، داداش؟
‫حالا...
‫همون همیشگی.
‫بهترین روش!
‫فرار کن، تایگر! فرار کن!
‫صدای چی میاد؟
‫هلیکوپتره.
‫هلیکوپتر ما؟
‫اونا.
‫تایگر!
‫از آتیش بازی‌های دیوالی پاکستان لذت ببر...
‫قبل از اینکه بری.
‫من دیوالی رو با آتیش بازی جشن نمی‌گیرم،
‫جاش یه چیز شیرین می‌خورم.
‫تایگر! بپر!
‫بپر!
‫خطری بودا، داداش.
‫هواپیما منتظره.
‫به زویا قول دادم امشب با هم جشن بگیریم.
‫من نمی‌تونم بیام.
‫خانواده زویا تو خطرن.
‫یه داماد باید وظیفه‌ش رو انجام بده.
‫من که بیکارم، باهات میام. ‫با هم به وظیفه‌مون می‌رسیم.
‫الان من دشمن شماره یک پاکستان هستم. ‫خطرناکه.
‫اگه ادا اطوار تایگر نباشه چی میشه؟
‫هند به هوش پاتان نیاز پیدا می‌کنه.
‫اگه زنده موندم، جشن می‌گیریم.
‫- یدونه چتر نجات داریم. ‫- بمونه پیش خودت.
‫موهات تو باد قشنگ شده.
‫دکتر هافمن؟
‫فیلم دوربین مداربسته نشون میده هر روز میره خونه تایگر.
‫شماره زویا تو سوابق تماسشه.
‫الان هافمن رو پیدا کردیم، ممکنه بتونیم ‫زویا رو پیدا کنیم.
‫به جاوید بگو، اگه داره قهوه درست می‌کنه،
‫واسه من تلخ باشه.
‫یه لیوان دیگه هم درست کنه.
‫مهمون داریم.
‫به اندازه کافی بهت سرنخ دادم، آبرار.
‫فیلم‌های دوربین مداربسته.
‫گوشی هافمن رو روشن گذاشتم که رد سیگنالش رو بزنین.
‫علی رغم همه اینا، شاخه تحقیقات و تحلیل ‫زودتر از شما رسید.
‫چرا تو و تایگر اینجوری کردین؟
‫لعنتی، آبرار. ‫ما قبلاً هم با هم کار کرده بودیم.
‫تایگر چندبار جلوی شرمنده شدن پاکستان و ‫سازمان اطلاعات نظامی پاکستان رو گرفته.
‫اونوقت به من و تایگر شک دارین؟
‫زویا، اون فیلمه کاملاً واضح بود.
‫درسته، ما کدهای لینک فعال‌سازی رو دزدیدیم.
‫ولی یه حقیقت دیگه هم هست.
‫مامور سابق سازمان اطلاعات نظامی پاکستان، آتیش رحمان.
‫[اسلام آباد، پاکستان]
‫نون گندم سیخی، کباب سیخی.
‫بیاید از کباب سیخی معروف پاکستان لذت ببرید.
‫منابع ما اطلاع دادن که مامور هندی یعنی تایگر
‫از زندان فرار کرده و الان فراری به حساب میاد.
‫اگه کسی اون رو در جایی دید، ‫لطف کنید به این شماره زنگ بزنید.
‫یا سریع به کلانتری محلیتون اطلاع بدید.
‫بازی تمومه، تایگر.
‫حسن. حسن. حسن.
‫چند بار بگم؟ ‫تو مبارزه تن به تن،
‫باید ارتباط چشمی و فاصله‌ت رو حفظ کنی.
‫نزدیک بودن از روی علاقه‌ست،
‫نه مبارزه تن به تن.
‫اولین بار که تو
‫اکریت همدیگه رو دیدیم مبارزه یادم دادی.
‫تایگر، چیکار می‌کنی؟
‫اوه، لعنتی!
‫حسن رو یادته؟ ‫ماموریت اکریت؟ بمب گذار انتحاری؟
‫الان اسلام آباده.
‫من و تایگر هزینه تحصیلاتش رو دادیم.
‫مثل پسرمون می‌مونه.
‫تایگر الان پیششه.
‫تایگر رفته اسلام آباد؟
‫الان دیگه واسه حسن بریانی پخته.
‫تماس برقرار شد.
‫سلام، جونیور. خوشحالم می‌بینمت.
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫یه لطفی در حقم بکن.
‫خوب به حرف مامانی گوش بده
‫و بذار بدون تو بیاد پاکستان. خب؟
‫باید واسه یه چیز از آتیش تشکر کنیم.
‫باز ما رو متحد کرده.
‫چهاردهم اوت.
‫روز استقلال پاکستان، آتیش حمله می‌کنه.
‫نخست وزیر ارانی و دموکراسی پاکستان تو ‫خطر جدی هستن.
‫باید همین الان به رئیس‌های سازمان اطلاعات نظامی ‫پاکستان و ارتش خبر بدیم.
‫به کی؟
‫ژنرال حق؟
‫اون بود آتیش رو از زندان آزاد کرد.
‫یا سرهنگ ریاضت؟ ‫که تو رو فرستاد زویا رو بکشی.
‫ما نمی‌دونیم کی بخشی از این توطئه هست و ‫کی نیست.
‫تصمیم ساده‌ست.
‫یه دیکتاتور؟
‫یا دموکراسی؟
‫- دموکراسی. ‫- دموکراسی.
‫الان هواپیمای ویژه انتقالات سازمان اطلاعات نظامی ‫پاکستان پیش ماست.
‫تا اونموقع دستمون پره،
‫ولی بعدش؟
‫تو اسلام آباد یه فکری می‌کنیم.
‫قبلش... گوشی‌هاتون.
‫داداش، بهمون میگی یه تیم و اونوقت ‫گوشی‌هامون رو می‌گیری؟
‫به ما اعتماد نداری؟
‫جاوید، تو بهتر از من سازمان اطلاعات نظامی پاکستان ‫رو می‌شناسی.
‫منم بهتر از تو شاخه تحقیقات و تحلیل رو.
‫نمی‌تونیم ریسک کنیم.
‫[پایگاه هوایی ارتش اسلام آباد، پاکستان]
‫چهاردهم اوت سال ۱۹۴۷.
‫قائد اعظم ما رو آزاد کرد.
‫ولی پاکستان دلیل وجود داشتنش رو فراموش کرده.
‫فردا دوباره چهاردهم اوته.
‫باید به یاد بیاریم چرا وجود داریم.
‫سخنرانی نخست وزیریت رو آماده کن.
‫قبل از اینکه فرود بیای، نخست وزیر ارانی رو ‫دستگیر می‌کنم.
‫نگهبان‌های شخصی نخست وزیر رفتن ‫و نیروهای ارتش اومدن.
‫افراد ژنرال حق همه جا هستن.
‫تو کل مجتمع صد و هفت‌تا دوربین ‫مداربسته‌ست.
‫اون صد و هفت دوربین
‫کمکمون می‌کنن چون آقا راکش به فیلم‌های ‫دوربین دسترسی داره.
‫حسن، تو تحت نظر داشته باششون.
‫فیلم‌های قدیمی رو دیدم، تایگر.
‫امن‌ترین راه برای ورود، ورودی شماره سه کارکنانه.
‫کل تجهیزات رو اونجا پیاده می‌کنن.
‫هماهنگ کننده مطبوعات مقصود الکازی و گروهش ‫ساعت هفت صبح می‌رسن.
‫ساعت نه و نیم صبح، سخنرانی از دفتر ‫قائد اعظم تو تلویزیون پخش میشه.
‫سخنرانی نخست وزیر.
‫آتیش قبلش حمله می‌کنه.
‫زیاد نگران نخست وزیر ارانی نیستم،
‫بیشتر نگران تایگرم.
‫یه تایگر آزاد برامون خطرناکه.
‫فقط توی جنگل خودش.
‫ولی ما حاکم این جنگل هستیم.
‫پس ما قراره بریم شکار، جناب حق.
‫توی قلمرو نخست وزیر می‌بینمت.
‫کارت شناسایی‌ها آماده‌ن.
‫یونیفرم‌ها رسیدن.
‫آقای راکش وبسایت دفتر نخست وزیر ‫رو هک کرده.
‫حق جای نگهبان‌ها افراد خودش رو گذاشته.
‫افرادش و کارمندهای نخست وزیر همدیگه ‫رو نمی‌شناسن.
‫تا وقتی برسیم،
‫کارت شناسایی‌هامون رفته روی وبسایتش.
‫- باشه. ‫- چشم.
‫- سوالی نیست؟ ‫- نه، قربان.
‫چطوری می‌تونیم نخست وزیر رو بیاریم بیرون؟
‫کل ارتش هوای آتیش رو داره.
‫از طرف رادیو پاکستان،
‫[چهاردهم اوت، روز استقلال پاکستان] ‫می‌خوام روز استقلال رو به تمام پاکستانی‌ها تبریک بگم.
‫- واسه آشپزی حاضری، والید؟ ‫- بله، قربان.
‫امروز تو قرار نیست تو دفتر نخست وزیر ‫آشپزی کنی. بیا پایین.
‫آنیس، تو هم برو.
‫همونطور که می‌دونین،
‫نخست وزیر امروز ساعت نه و نیم صبح ‫سخنرانی می‌کنه.
‫مطمئنیم همه مشتاقانه منتظر سخنرانیش هستن.
‫وایسین!
‫چی پشت ماشینه؟
‫تابه و قابلمه، قربان. ‫واسه مهمونی.
‫دوتا تنبل هم اون پشت خوابن.
‫یه چند بار شلیک کنین خواب از سرشون بپره!
‫اومدیم واسه سیصد و پنجاه‌تا مهمون ‫غذا بپزیم.
‫کارت شناسایی؟
‫می‌تونن برن.
‫بذارین از دروازه سوم رد بشن.
‫هنذفری رو چک کنین. ‫مشکل ارتباطی که نیست؟
‫- حله؟ ‫- بله.
‫- خوبه. ‫- خوبه، آقا راکش.
‫دست بجنبونین!
‫- بشقاب‌های برنج رو بردارین. ‫- بله، قربان.
‫با آسانسور هفت‌ب برو به طبقه نخست وزیر، زویا.
‫بری بیرون، جلوی آسانسوره.
‫والید و آنیس کجان؟
‫گفتن برن خونه رئیس جمهور. ‫ما جاشون اومدیم.
‫در قوطی روغن نیست. ‫یه ظرف بده.
‫نمک رو بده.
‫روغن پخت و پز بیشتر می‌خوایم.
‫نیخیل، از آسانسور که اومدی بیرون، برو راست.
‫کاران. حالا.
‫وای خدا.
‫متاسفم. تمیزش می‌کنم.
‫مراقب باش. رو زمین روغن ریخته.
‫قوطی رو بذار همونجا.
‫برو کنار.
‫دستگاه انفجاری یک در موقعیت قرار گرفت.
‫فرکانسش رو مشخص کن، آقا راکش.
‫شف، وقتشه پیش غذا رو سرو کنیم.
‫شرمنده، قربان. از دستورات جناب حقه.
‫کسی حق نداره وارد طبقه نخست وزیر بشه.
‫باید بذاریم نخست وزیر سخنرانیش رو تمرین کنه.
‫آقای الکازی و گروه پی‌تی‌وی کجان؟
‫بهشون بگید مهمه که قبل سخنرانی نخست وزیر، ‫تمرین کنن.
‫بله، قربان.
‫دخترها اومدن.
‫- روز استقلال مبارک! ‫- روز استقلال مبارک!
‫- قبل سخنرانی اجرا دارن. ‫- باشه، قربان.
‫چه خبره؟
‫امروز صبح گردگیری کردین که.
‫سرپرست گفتن باید قبل اجرای برنامه اینجا رو ‫تمیز کنیم.
‫عجبا!
‫گردگیری مگه چقدر سخته که اینقدر ‫طولش میدین؟
‫نخست وزیر قراره کل کشور رو مخاطب قرار بده،
‫همه چی باید بی‌نقص به نظر بیاد.
‫- زود باشین کارتون رو انجام بدین. ‫- بله، قربان.
‫این وسط من کباب‌ها رو تست کنم.
‫تو این کباب استخون بود، جناب رامیز.
‫تایگر، تو راهرو نگهبانی نیست. بدویید!
‫باید خوب توی تصویر بیفته. ‫کباب‌ها داغن دیگه؟
‫سعیمون رو کردیم، تایگر.
‫ولی من و جاوید نتونستیم وارد دفتر نخست وزیر بشیم.
‫باید خودت نخست وزیر رو راضی کنی.
‫آقای رامیز، گروه کجا گم و گور شدن؟
‫داره وقت سخنرانی میشه.
‫چرا اینقدر رنگت پریده؟
‫می‌ترسه روز تولد پاکستان
‫با روز مرگ خودش یکی بشه.
‫شاید باورتون نشه،
‫ارتش شما الان دنبال من نیست، دنبال خودتونه.
‫شما و دولتتون توسط
‫فرمانده کل ارتش حق، و مامور سابق سازمان اطلاعات ‫نظامی پاکستان آتیش رحمان مورد تهدید قرار گرفتین.
‫مراقب باشید، خانم نخست وزیر.
‫برای جشن گرفتن روز استقلال، براتون آتیش بازی هم ‫آوردیم.
‫شنیدم شما یکی از بهترین مامورهای شاخه ‫تحقیقات و تحلیل هستین.
‫می‌بینم داستان گوی خوبی هم هستی.
‫تئوری توطئه‌ت عالیه، آویناش.
‫ملقب به تایگر.
‫داستان من نیست.
‫داستان آتیش رحمانه.
‫ما رو مجبور کرد کدهای لینک فعال‌سازی رو بدزدیم.
‫پسرمون رو دزدید.
‫برای نجاتش چاره‌ای نداشتیم.
‫اونوقت کی رو نجات میدید؟
‫خانواده خانمم اینجاست.
‫مهم نیست چقدر با هم دعوا داشته باشیم،
‫وقتی خانواده همسرم تو خطر میفتن، باید ‫کمکشون کنم.
‫فرماندهی مرکزی، وارد شید.
‫ژنرال حق داره از ورودی اصلی وارد میشه.
‫من با یه مامور شاخه تحقیقات و تحلیل فراری ‫هیچ جا نمیرم.
‫کی گفت باید برید؟
‫سخنرانی دارید.
‫فقط باید از این اتاق ببریمتون بیرون.
‫ژنرال با افرادش رسیدن.
‫امروز، روز شروع یک پاکستان جدیده.
‫می‌خوام همگی زنده بمونید تا ببینید. ‫خلع سلاحشون کنید.
‫فقط یه جای امن هست.
‫سنگر.
‫اون داستان پیرزن و اهریمن رو شنیدین؟
‫الان من اون پیرزن هستم؟ ‫و ژنرال حق اهریمنه؟
‫نه.
‫اهریمن اصلی هنوز نرسیده.
‫طبقه رو ببندید. و جلوی راه‌های ‫ارتباطی رو بگیرید.
‫پارازیت انداز سیگنال نصب کنید.
‫چیزیتون نمیشه. به حرف سربازها گوش بدید.
‫تو روز استقلال به نخست وزیر تبریک میگیم.
‫- یالا، دخترها. ‫- از این طرف، دخترها.
‫جناب حق! ‫نخست وزیر رو بردن سنگر.
‫با بقیه زندانیش کنین. ‫افرادمون رو بفرستین جلوشون رو بگیرن.
‫داره از دفتر نخست وزیر میاد بیرون.
‫برید عقب! برید!
‫آشپزخونه رو تخلیه کنید! حالا!
‫یالا! راه بیفتید!
‫از این طرف به سمت سنگر. بیاید دنبالم.
‫نخست وزیر داره با هندی‌ها میره به سنگر.
‫جلوشون رو بگیرین!
‫جلوی خروجی‌ها رو بگیرید!
‫برای امنیتتون، تسلیم بشید خانم نخست وزیر.
‫می‌خواید به نخست وزیر پاکستان شلیک کنید؟
‫براشون مهم نیست، خانم.
‫اگه بلایی سر شما بیاد،
‫همه چی میفته گردن تایگر.
‫برو کنار!
‫زود باشید، راه بیفتید.
‫دوتا تروریست تو آشپزخونه هستن. نیروی کمکی بفرستین.
‫- برو تو! ‫- در رو ببند.
‫تایگر، نوبت "گذر زمانه."
‫بخوابید روی زمین، بخوابید!
‫پایین بمونید!
‫نخست وزیر سالمه. تکرار می‌کنم، نخست وزیر سالمه.
‫سربازهای بیشتری دارن میان. ‫چندتا گلوله مونده؟
‫آخرین خشابه.
‫دوتا گلوله واسه من نگه دار. ‫من برم دال عدس رو چک کنم.
‫دال عدس رو؟ یعنی چی؟
‫بریم.
‫حق و افرادش دارن میان.
‫پله‌ها پشت سر شما با تونل میرسه به اصطبل.
‫همونجا براش کمین کنید.
‫برید سمت راست.
‫دوتا گلوله برام نگه داشتین؟
‫سرنوشتت اعدامه، تایگر!
‫صدای شلیک گلوله میاد، و الان هم ‫دوتا انفجار پیاپی.
‫نه دفتر نخست وزیر و یا کسایی که داخل هستن ‫جواب نمیدن.
‫و انگار راه‌های ارتباطی قطع شدن.
‫کسی نمی‌دونه درون ساختمون داره چه اتفاقی میفته.
‫مهمون نوازیت کجا رفته، جناب حق؟
‫نخست وزیر آینده پاکستان داره فرود میاد،
‫اونوقت تو اینجا داری تاب می‌خوری.
‫باید یه کمیته خوش آمدگویی تشکیل بدیم.
‫- آبرار. جاوید. ‫- بله.
‫تایگر، یکی باید برای خوش آمدگویی بهش
‫نماینده هند باشه.
‫با اجازه شما.
‫از گشت و گذار لذت می‌بری؟
‫قوانین این بازی فرق دارن، کاران.
‫مشت بازی در کار نیست،
‫بازی ذهنیه.
‫از یه طرف شاخه تحقیقات و تحلیل، از طرفی ‫هم سازمان اطلاعات نظامی پاکستان.
‫جفتشون دارن کمکم می‌کنن.
‫بابت این خوش آمدگویی باشکوهتون ممنونم.
‫باید قدردان باشی.
‫من وظیفه‌ت رو انجام دادم.
‫سرهنگ ریاض گفته بود این رو ببری؟
‫کدهای لینک فعال‌سازی.
‫برای بینندگان گرامی، صدای شلیک گلوله
‫- از درون دفتر نخست وزیر شنیده میشه. ‫- صدای شلیک گلوله اکو پیدا کرده.
‫هنوز می‌تونیم صدای شلیک گلوله‌ها رو بشنویم.
‫شرمنده، آقای ریاض، نمی‌تونین برین داخل.
‫اخبار جدید.
‫فرمانده کل ارتش حق تنهایی داره میاد پایین. ‫اما چرا؟
‫گزارش میدیم...
‫حالا میری سمت دروازه...
‫پیاده روی می‌کنی. تنهایی.
‫به دوستان ارتشیت و مطبوعاتی که اون ‫بیرونه حقیقت رو بگو.
‫بگو چطوری با آتیش کل مردم پاکستان رو ‫گول زدید.
‫بعد به نیروهای پشتیبانیت بگو بیان داخل،
‫که نخست وزیر ارانی بتونه صحیح و سالم ‫از ساختمون خارج بشه.
‫حیف شد، جناب حق.
‫متاسفانه به سخنرانیم نمی‌رسی.
‫اخبار شوکه کننده برای کل کشور.
‫ژنرال حق ترور شد.
‫این فاجعه وحشتناک به صورت زنده در محوطه ‫دفتر نخست وزیر ضبط شد.
‫به صورت زنده از پاکستان!
‫این فیلم وحشتناک رو دریافت کردیم.
‫اخبار وحشتناک از ساختمان نخست وزیر.
‫فرمانده کل ارتش پاکستان حق
‫روی پله‌های محوطه نخست وزیر ترور شد.
‫قربان، لینک فعال شد.
‫به صورت لایو صحبت می‌کنید!
‫مدارک ما...
‫برای همه‌تون یه هدیه آوردم. آزادی!
‫برای نخست وزیر ارانی. کدهای لینک فعال‌سازی.
‫نمی‌تونم الان بهتون تبریک بگم.
‫چرا؟
‫نخست وزیر ما محاصره شده.
‫تایگر با افرادش داخل محوطه‌ست.
‫تایگر فرمانده کل ارتش ما رو به قتل رسونده.
‫هند همه چیز رو تکذیب می‌کنه.
‫عادت دارن دیگه.
‫چطوری می‌خوان حضور مامور شاخه تحقیقات و ‫تحلیل رو در اینجا تکذیب کنن؟
‫خودمون مچش رو گرفتیم.
‫تایگر نخست وزیر و دموکراسی ما رو ‫هدف قرار داده.
‫حالا من میشم مسئول حفظ دموکراسی.
‫تایگر قرار بود امروز اعدام بشه و میشه.
‫برمی‌گردم که روز استقلال رو بهتون تبریک بگم.
‫بعد از اعدام شدن تایگر.
‫با هم روز استقلال رو جشن می‌گیریم.
‫زنده باد پاکستان!
‫تایگر، موضوع اینه که...
‫به زودی یکی از اعضای تیمت کم میشه.
‫ما نمی‌خواستیم حق تنهایی بره جهنم.
‫پس یکی رو همراهش می‌فرستم.
‫فکر کنم کاران زیاد اسلام آباد رو دوست نداره.
‫بهتره برگرده دهلی...
‫با کفنش.
‫نه، نه، نه.
‫می‌خوای خداحافظی کنی؟
‫پیغام آخری واسه تایگر داری؟
‫پیغامم...
‫برای توئه.
‫تایگر حساب‌های تروریستیت رو بسته.
‫آماده شو بری جهنم.
‫حساب‌هام!
‫یادم افتاد...
‫فکر کنم حساب و کتابت مشکل داره.
‫پیغام قرمز رنگت رو دوست داشتی، تایگر؟
‫فکر می‌کردم نخست وزیر شدنم سخت بشه...
‫ولی راهم رو صاف کردی.
‫فکر می‌کردم باید نخست وزیر رو زنده زنده گیر بندازم...
‫ولی دیگه نه.
‫خودت رو نجات بده...
‫یا نخست وزیر رو.
‫دور گوشی کاران دست آتیشه.
‫فرکانس ارتباطیمون دستکاری شده.
‫الان کانال فرکانس رو عوض می‌کنم.
‫روی کتم خون هندی‌ها ریخته شده.
‫خب، جاوید؟
‫حاضری بریم شکار ببر؟ ‫[تایگر به معنای ببر می‌باشد]
‫من که می‌خواستم زودتر برم سراغش، قربان،
‫ولی شما نذاشتین.
‫هیچوقت نفهمیدم چرا می‌خواستین تایگر ‫رو زنده نگه دارین.
‫باید زنده می‌موند.
‫وگرنه کی قراره واسه قتل نخست وزیر اعدام بشه؟
‫جاوید هنوز روی فرکانس قبلیه.
‫بذارم رو فرکانس پشتیبان؟
‫جاوید...
‫خوبی؟
‫بله، ولی آبرار و کاران...
‫این فداکاریشون بی‌نتیجه نمی‌مونه.
‫الان نمی‌تونم صحبت کنم. شما کجایید؟
‫تو اصطبل.
‫و نخست وزیر؟
‫تایگر...
‫از تو، زویا و کل تیم ممنونم.
‫ولی جون چند نفر قراره از دست بره؟
‫آتیش یه ارتش کامل داره، ولی شما پنج نفر ‫بیشتر نیستین.
‫جلوی تمام کارهامون رو گرفته.
‫من می‌خوام به آتیش تسلیم بشم، تایگر.
‫به شرط اینکه
‫تو و تیمت رو صحیح و سالم برگردونه هند.
‫چاره دیگه‌ای نداریم، تایگر.
‫خانم ارانی...
‫سخنرانیتون حاضره؟
‫سخنرانی من فقط می‌تونه از دفتر پخش بشه.
‫حالا از سنگر پخش میشه.
‫کل کشور منتظر سخنرانی نخست وزیر هستن.
‫هنوز می‌تونیم از محوطه ساختمان نخست وزیر ‫صدای گلوله بشنویم.
‫کل راه‌های ارتباطی مسدود شدن.
‫سخنرانی به کنار، ما مطمئن نیستیم حال ‫نخست وزیر خوبه یا نه.
‫آقای راکش، پارازیت اندازها رو بردار.
‫جاوید.
‫آتیش نمی‌دونه تو دنبالشی.
‫مدام لوکیشن فعلیش رو برامون بفرست.
‫برای رسیدن به سنگر از اصطبل رد میشه.
‫تو، من و زویا همینجا براش کمین می‌کنیم.
‫به شصت ثانیه بیشتر نیاز نداریم.
‫بعدش دیگه مهم نیست آتیش چیکار کنه.
‫تا اونموقع، خانم نخست وزیر باید حقیقت رو ‫به پاکستان بگید.
‫کد ورود سنگر.
‫۲۸۰۱۸۵.
‫جاوید.
‫من توی آخور دوازده هستم.
‫تایگر تو آخور بیست و دو.
‫جاوید...
‫جاوید!
‫جاوید... جواب بده، جاوید.
‫قربان، کسی اینجا نیست.
‫قربان، اینجا هم کسی نیست.
‫اسلحه‌هاتون رو بذارین زمین.
‫تو از کل ارتش پاکستان استفاده کردی...
‫ولی ما فقط از یکی از افرادت استفاده کردیم.
‫جاوید.
‫گوشی‌هاتون.
‫کل گوشی‌ها رو چک کردیم،
‫و فهمیدیم جاوید هر روز به شهر راولپندی زنگ میزده.
‫الو.
‫- با همون شماره. مادر جاوید. ‫- بله؟
‫یه دختر هم داشتن. خواهر جاوید. شاهین.
‫زنت...
‫که به خاطر تو از زندگیش و بچه به دنیا نیومده‌ش ‫گذشت.
‫قبل از اینکه وارد دفتر نخست وزیر بشی،
‫مطمئن بودیم جاوید تو رو میاره پیش ما.
‫وارد دفتر نخست وزیر که شدیم، من حواسم ‫به جاوید هست.
‫روش یه نشون می‌ذارم.
‫"درمان زیاد!"
‫همین رو گفته بودی؟
‫درمان هنوز تموم نشده، تایگر!
‫و انتقام خواهرم شاهین.
‫مردها باید کارهای مردونه بکنن، تایگر.
‫نباید کارت رو بسپری دست بچه‌ها.
‫از لحظات خانوادگیتون لذت ببرید!
‫من میرم دیدن خانم ارانی و
‫راضیش می‌کنم تسلیم نشه.
‫بهتره آدم شهید بشه.
‫متاسفم، تایگر.
‫درست مثل اولین بار که تو
‫اکریت همدیگه رو دیدیم.
‫درست تو همچین وضعیتی بود.
‫زندگیم رو بهت بدهکارم.
‫امروز،
‫لطفت رو جبران می‌کنم.
‫این بچه یه چیزی آورده که زبونتون بند بیاد!
‫الان دیگه صدای آهنگ بلندتر میشه.
‫حسن!
‫می‌خواستم تو و زویا رو دعوت کنم که ‫سخنرانی نخست وزیر رو بشنوین.
‫زویا رو پیدا کن.
‫بریم سنگر؟
‫زویا نمی‌تونه واسه شنیدن سخنرانیت ‫خودش رو برسونه.
‫مشغول آماده کردن سخنرانی خانم ارانیه.
‫حسن!
‫زیاد وقت نداریم، زویا. ‫نخست وزیر رو ببر به دفترش.
‫نمی‌تونی تنهایی جلوی آتیش رو بگیری.
‫نیاز نیست جلوش رو بگیرم. باید ببرمش سنگر. برو!
‫زویا نخست وزیر رو از سنگر خارج کرده.
‫یه دلیلی داشت که کد سنگر رو بهت دادیم.
‫- کد ورود. ‫- ۲۸۰...
‫تموم کارهات درست بود،
‫ولی یه چیزی رو فراموش کردی.
‫تا روزی که تایگر نفس بکشه.
‫تایگر شکست رو نمی‌پذیره.
‫نترسید.
‫جای همه امنه. بریم.
‫به آبرار و کاران فکر کن.
‫دردت نمی‌گیره.
‫هم‌میهنان من،
‫نخست وزیرتون هنوز زنده‌ست.
‫ولی باید برای جشن گرفتن روز استقلال صبر کنید...
‫چون محوطه نخست وزیر تحت محاصره‌ست.
‫آزادی پاکستان تحت محاصره‌ست.
‫تروریست یه هندی نیست. ‫پاکستانیه.
‫آزادی پاکستان توسط یه پاکستانی تهدید شده.
‫آزادی!
‫یه کلمه کوچیکه اما معنای سنگینی داره.
‫نخست وزیر زنده‌ست.
‫آزادی، دموکراسی.
‫نمیشه روشون قیمت گذاشت.
‫اما امروز برای آزادی شما و من
‫تقاصی داده شد.
‫برای دموکراسی پاکستان.
‫سرهنگ آبرار شیخ،
‫دانشجوی پاکستانی حسن علی،
‫و افراد شجاع دیگه‌ای که حتی پاکستانی نیستن ‫فوت شدن.
‫کسی که فکر می‌کردیم تروریسته،
‫کسی بود که جلوی تهدید دیکتاتوری رو گرفته بود.
‫آتیش رحمان در طمع قدرت،
‫با حمایت ژنرال حق،
‫می‌خواستن در پاکستان حکومت نظامی اعلام کنن ‫و برای همین وارد دفتر نخست وزیر شدن.
‫بین نقشه‌های اونا و دموکراسی پاکستان
‫یه هندی ایستاد...
‫تایگر.
‫می‌خواستیم اعدامش کنیم.
‫اگه من امروز زنده‌م...
‫به لطف تایگره.
‫اگه دموکراسی در پاکستان پا برجاست،
‫به خاطر تایگر و تیمشه.
‫جناب نخست وزیر، چندتا دختر جوون ‫اینجا نشستن.
‫ما تصمیم گرفتیم که بین نفرت و صلح ‫چی رو انتخاب کنیم.
‫جناب نخست وزیر؟
‫نظر شما چیه؟
‫"انسان باید در لحظات بد بخشنده باشد.
‫چون ایجاد تغییر...
‫زیاد زمان نمی‌برد."
‫برای پدرت پیغامی داری؟
‫بهش بگو...
‫بهت رحم کنه.
‫حق با تو بود.
‫رنگ سبز...
‫برای درمان تو نبود،
‫بلکه برای درمان پاکستان...
‫از شر تو بود.
‫خانم نخست وزیر، خیچدی مامور سابق سازمان اطلاعات ‫نظامی پاکستانتون پخته نشد.
‫ولی من براتون دال عدس ویژه خودم رو پختم.
‫تستش کنید.
‫حتماً. قبلش، چندتا از دخترها می‌خوان ‫ازتون تشکر کنن.
‫شرمنده تو زحمت افتادید.
‫کل اتهامات برداشته شدن.
‫فردا برگردید دفتر.
‫ممنون، خانم.
‫تایگر و زویا کجان؟
‫به تماس جواب بدید.
‫کدوم تماس؟
‫همین.
‫الو.
‫به مشورتتون نیاز دارم، خانم.
‫کدوم گوری هستی تایگر؟
‫نگران نباشید، خانم. ‫تایگر هنوز زنده‌ست.
‫ولی یه مشکل کوچولوی دیگه داریم.
‫چیزکیک بلوبری بخورم یا تیرامیسو؟
‫پیشنهاد شما کدومه؟
‫تایگر! کجایی؟ ‫و کی قراره همدیگه رو ببینیم؟
‫الان حتماً سرتون شلوغه.
‫هر وقت برام ماموریتی داشتید، خودم ‫باهاتون تماس می‌گیرم.
‫تا اونموقع می‌خوای چیکار کنی؟
‫کاری که وقتی شروع کردیم درباره‌ش ‫صحبت کردیم.
‫"گذر زمان."
‫- چیزکیک بلوبری. ‫- هوم!
‫خب، حالا چیکار کنیم؟
‫هیچی.
‫با توکل به خدا یه آهنگ می‌ذاریم!
‫♪ به نام خداوند ♪
‫کبیر، الان می‌خوام ازت سوالی بپرسم
‫که هیچ افسری حق پرسیدنش رو از سربازها نداره.
‫یا هیچ پدری حق پرسیدنش رو از پسرش نداره.
‫ولی فقط تو
‫از پس این ماموریت برمیای، کبیر.
‫هند یه دشمن جدید داره.
‫یه دشمن خطرناک و وحشی.
‫اهریمنی که فراتر از کابوس‌هاته.
‫اسمی نداره.
‫قیافه‌ای نداره.
‫در تاریکی کار می‌کنه.
‫برای اینکه جلوش رو بگیری، باید وارد اون تاریکی بشی.
‫باید از تمام مرزهای صحیح و غلط بگذری.
‫باید احساساتی که به کارهای خوب و بد داری ‫رو از ذهنت پاک کنی.
‫کبیر، باید کارهایی انجام بدی
‫که بعداً خودت رو بابت انجام دادنشون نمی‌بخشی.
‫و اگه جون سالم به در ببری،
‫با تهدیدی بزرگتر از مرگ روبرو میشی.
‫چون ممکنه
‫حین مبارزه با یک هیولا،
‫خودت تبدیل به یه هیولا بشی.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M