W W W . M O V I E S H O . C O M » ترجمه از امیر فرحناک «
‫[جایی در شمال شرقی سوریه] ‫[ساعت چهار بامداد]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫سلام علیکم.
‫من یه دوستم. جیمز فوروارد.
‫هدف در دیدرسه.
‫منتظر باش. ما داریم وارد می‌شیم.
‫[اون‌ها می‌دونن کی هستی ‫دارن میان سراغت.]
‫اوه، خدایا.
‫بهش می‌گن آرامش قبل از طوفان.
‫من هرگز چنین چیزی رو ‫توی این شهر حس نکرده بودم.
‫ولی کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌ست. ‫انگار که...
‫یه اتفاق وحشتناک در شرف وقوعه.
‫اتفاقی که برای همیشه دنیا رو تغییر می‌ده.
‫ما روی یه بمب ساعتی نشستیم.
‫بمبی که هر لحظه امکان داره منفجر شه.
‫و دارن میان، همه‌شون دارن میان. ‫با لباس تمام مشکی‌ای که پوشیدن،
‫و از ایمان‌شون به عنوان پوشش ‫برای هویت‌شون استفاده می‌کنن.
‫اون‌ها...
‫حسن!
‫سی‌آی‌اِی؟
‫نه. من خبرنگارم.
‫کدوم خبرنگاری اسلحه داره؟
‫کی قراره شما آمریکایی‌ها متوجه شین...
‫که ما اون‌جوری که فکر می‌کنین احمق نیستیم.
‫خواهش می‌کنم. من فقط یه خبرنگارم.
‫چرا دارین با من این کارها رو می‌کنین؟
‫بذار یه داستانی رو برات تعریف کنم.
‫روزی روزگاری «عمو سام» به کشور ما سر زد. ‫(منظور از عمو سام یه فرد آمریکاییه.)
‫می‌گفت خاورمیانه به یه ‫نظم جهانیِ جدید نیاز داره.
‫و دلیل اصلی اون هم کسب‌وکار و استعمار بود.
‫به همین خاطر یه گروه مزدور اجیر کردن،
‫و مجبورشون کردن تا ملت ‫خودشون رو تیکه پاره کنن.
‫و وقتی که خرش از پل گذشت...
‫زیر تمام قول‌هایی که به ‫رهبر مزدورها داده بود زد.
‫و پول‌ها رو برداشت و در رفت.
‫من اون رهبر گروه‌ام.
‫و الان شکار می‌کنم و کنترل ‫زمین‌های کشورم رو بدست میارم.
‫رایان لباسش رو دربیار.
‫[ستاد مرکزی سی‌آی‌ای، لانگلی - آمریکا]
‫بله؟
‫آدام، یه ایمیلی برات اومده باید بررسی کنی.
‫هرچی گفتیم بسته.
‫هرچی کردیم بسته.
‫حالا وقتش رسیده تا انتقام بگیریم.
‫خدای من.
‫جنگ شروع شده، آمریکا. ‫عمو سام...
‫من برگشتم.
‫فوراً من رو به کاخ سفید وصل کن.
‫همهٔ ماشین‌ها به سمت شمال اکریت حرکت کنن.
‫[به اکریت خوش آمدید]
‫[هتل زنان کارگر] ‫[هند و پاکستان]
‫[خوابگاه پرستاران] ‫[اکریت، عراق - ۷ صبح]
‫زودباش خانم.
‫بهت گفتم قبل اینکه ‫بیمارستان برم بهم زنگ نزن.
‫دیرم می‌شه.
‫پُرنا، ببین... ‫[دهلی نو، خیابان لودهی]
‫خانوادهٔ پسره می‌خوان زود مراسم بگیرن.
‫بابا، من تا دو ماه دیگه میام.
‫اینجا چیزی نمی‌خوای؟
‫چرا دو ماه؟
‫سانا؟ بازم دیر نماز خوندی؟
‫چاره‌ای ندارم، جیا. این دو شیفت کار ‫کردن بیچاره‌م کرده. هرروز دیر می‌رسم.
‫واو، ماریا، دوتا گوشی؟
‫نکنه یه امیری عاشقت شده؟
‫نه! یکی برای خانواده‌ست،
‫اوه، یادم رفته بود. برادرم ‫از پاکستان بهم زنگ زد.
‫گفت بابا بازم حالش بده.
‫می‌خوان برای یه متخصص قلب ‫از لاهور به پندی برن.
‫بگو دهلی بیان.
‫با دکتر ترهان از بیمارستان اِیمز تماس بگیرن. ‫اون بهترین متخصص قلب کشوره.
‫من خودم شاگردش بودم.
‫به برادرت بگو به بیمارستان ‫ایمز زنگ بزنه، بقیه‌ش با من.
‫- واقعاً؟ ‫- بله.
‫دستت درد نکنه.
‫بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم ‫بهتره برگردم خونه‌مون.
‫- اینجا چیزی برای ما نیست. ‫- بری خونه، خب بعدش چی؟
‫اینجا هم پول درمیاری هم احترامت رو داری.
‫دخترها بجنبین، دیر شد.
‫- یادت نره نهار امروز رو بیاری. ‫- دخترها، بریم.
‫سورپرایز.
‫♪ با دست‌هات که روش حنائه اشاره کن، ♪
‫♪ تخت عروسی رو تزیین کن ♪
‫♪ با دست‌هات که روش حنائه اشاره کن، ♪
‫♪ تخت عروسی رو تزیین کن ♪
‫مبارک باشه، خانم.
‫ممنونم شادا، حواست به جاده باشه.
‫شادا...
‫اون‌ها کی‌ان...
‫آی‌اس‌سی. بعد از موصل، ‫احتمال داره اکریت رو بگیرن.
‫ارتش عراقی.
‫بذار پیاده شم.
‫هلیکوپتر رو منفجر کنین.
‫- شادا، شادا چی شده؟ ‫- ارتش عراقی داره حمله می‌کنه.
‫شلیک کنین.
‫امیر رو زدن.
‫هدف بگیرین.
‫زودتر بریم بیمارستان. عجله کن.
‫همه سرتون رو پایین بگیرین.
‫سرها پایین. پنجره‌ها رو ببندین.
‫دنبال مینی‌بوس برو. بجنب.
‫هلیکوپتر رو منفجر کن.
‫بزنش.
‫برو، برو.
‫دروازه رو ببندین.
‫دکتر کجاست؟ در رو باز کنین.
‫دکتر کجاست؟
‫در رو باز کن وگرنه می‌کشمت.
‫توی مینی‌بوس فقط پرستاره.
‫دکتر، دکتر کجاست؟
‫الان خیلی زوده، دکتر ساعت ۸:۳۰ میاد.
‫هی، اینجا بیمارستانه، ‫حق ندارین اسلحه بیارین.
‫حالا هرچی ما می‌گیم، همونه.
‫شما که نمی‌خواین آدم‌های بیشتری بمیرن؟
‫پس خفه شین ‫و زود دست‌به‌کار شین.
‫باشه، خودم انجام می‌دم.
‫همه رو همین الان از بیمارستان بیرون کن.
‫فقط ابوعثمان و این پرستارها می‌مونن.
‫برین، زودتر. بذارینش توی آمبولانس.
‫در رو ببندین. شما هم همین‌طور.
‫بریم.
‫بزن بریم. بجنب.
‫گوشی‌هاتون رو بدین. ‫گوشی‌هاتون رو بدین...
‫گوشی.
‫خبر مهمی الان به دست‌مون رسیده.
‫آی‌اس‌سی شهر اکریت رو تصاحب کرد.
‫خبری تازه از پایگاه آمریکایی ‫واقع در عراق به دست ما رسیده،
‫این دومین اقدام بزرگ آی‌اس‌سیه.
‫گروهک تروریستی آی‌اس‌سی شهر ‫اکریت در عراق را تصرف کرد.
‫اکریت که زمین‌های نفتش شُهرت داره...
‫- گفتنیه که هندی‌های زیادی اونجا کار می‌کنن. ‫- نمی‌تونم تماس بگیرم.
‫سلام. سفارت هند در عراق، بفرمایید.
‫من ماری هستم. از بیمارستان ‫اکریت تماس می‌گیرم.
‫من پرستارم. آی‌اس‌سی پرستارهای ‫هندی و پاکستانی رو گروگان گرفته.
‫ماریا، آروم باش. نترس.
‫همه‌چیز رو برامون تعریف کن.
‫اون‌ها راننده و مدیر ‫داخلی بیمارستان رو کشتن.
‫همه‌مون وحشت کردیم، آقا.
‫رهبرشون ابوعثمان تیر خورده، توی بیمارستانه.
‫آقا، اون‌ها بیمارستان رو تصاحب کردن.
‫آقا، کمک‌مون کن.
‫ما توی بد مخمصه‌ای گیر افتادیم، آقا. ‫اون‌ها همه‌مون رو می‌کشن.
‫نگران نباش، ماریا، من کمکت می‌کنم.
‫چندتا پرستارین؟
‫ما ۲۵تا پرستار هندی هستم و ۱۵تا پاکستانی.
‫خب پس شد، ۲۵تا، درسته؟
‫گوشی رو نزدیک به خودت نگهدار.
‫خیلی زود دوباره باهات تماس می‌گیریم.
‫زنگ بزن دهلی.
‫[وزارت امور خارجه] ‫[دهلی نو]
‫- کارن، متن سخنرانی آماده‌ست؟ ‫- بله، قربان.
‫از زمان حمله به سوریه، ‫این بزرگ‌ترین نفوذ آی‌اس‌سی به عراقه.
‫به اسم حق دارن جوون‌ها رو ‫به سلاح کشتار تبدیل می‌کنن.
‫به زودی توی هر اتوبوس، خیابون ‫و هواپیما بمب‌های دست‌ساز می‌بینیم.
‫بعد از موصل، حالا به زمین‌های ‫نفت‌خیز اکریت دست پیدا کردن.
‫اون‌ها ثروتمندترین ‫تروریست‌های حال‌حاضر جهان‌ان.
‫چون ۷۰درصد از زمین‌های ‫نفت عراق دست اون‌هاست.
‫ببخشید بدموقع اومدم، قربان، ‫ولی باید اخبار رو ببینین.
‫اقدامات وحشتناک تروریستی ‫کمی از اقدامات جنگی نداره.
‫ما با متحدین انگلیسی، آلمانی ‫و فرانسوی خود صحبت کرده،
‫و هدف‌های مشترک خود را ‫بررسی نموده و تصمیم بر...
‫حملات هوایی کنترل شده گرفتیم.
‫این اقدامات بدون...
‫- این خبر خوبی نیست. ‫- چی شده، شنوئی؟
‫آمریکایی‌ها دست روی دست نمی‌ذارن.
‫خیلی وقته می‌خوان به هدف‌های ‫آی‌اس‌سی توی عراق حملات هوایی کنن.
‫سازمان ملل اون‌ها رو منصرف کرده بود.
‫حالا هم با اعدام جیمز، یه دلیل برای ‫به خاکستر تبدیل کردن اکریت دارن.
‫- یعنی...؟ ‫- آمریکایی‌ها...
‫می‌خوان بیمارستان رو هدف قرار بدن، ‫جایی که هم پرستارهای ما...
‫و هم ابوعثمان هست.
‫آمریکایی‌ها فقط بهونه میارن. ‫نباید اجازهٔ همچین کاری رو بدیم.
‫جلوشون رو بگیر، شنوئی.
‫[ستاد مرکزی سی‌آی‌ای، لانگلی - آمریکا]
‫شنوئی، کجا بودی؟
‫- آخرین بار کجا همدیگه رو دیدیم؟ ‫- بعد از جنگ خلیج فارس بود. سال ۱۹۹۳.
‫سرم خیلی شلوغه، بیا همین‌جور ‫که راه می‌ریم صحبت کنیم.
‫- می‌دونی که چرا اینجام؟ ‫- می‌دونم پرستارهاتون اونجان.
‫نمی‌تونین اکریت رو بمباران کنی.
‫چرا، می‌تونیم.
‫تو خودت این بازی رو بلدی. ‫خودت انقدری اینجا بودی که بهتر بدونی.
‫اگه پرستارها آمریکایی بودن چیکار می‌کردی؟
‫- بیرون می‌آوردیم‌شون. ‫- منم می‌خوام همین کار رو کنم.
‫به یاد قدیم‌ها، آدام.
‫بهم وقت بده.
‫لطفاً.
‫باشه، هفت روز.
‫پرستارهات رو از اونجا بیرون ببر.
‫هفت روز بشه هشت، ‫ما اکریت رو بمباران می‌کنیم.
‫- هفت روز؟ ‫- بله قربان.
‫هفت روز برای اجرای این ‫عملیات پرخطر کافی نیست.
‫حق با شمائه، جناب. ولی باید بتونیم.
‫کی می‌خواد مسئولیتش رو قبول کنه؟
‫تایگر. ‫(به معنای بَبر)
‫تایگر هنوز زنده‌ست؟
‫به من گفتن هشت سال پیش ‫توی یه عملیات توی کوبا کشته شد.
‫اون برای ردگم‌کنی بود.
‫اون یه‌جا قایم شده.
‫پیداش می‌کنیم.
‫توی این مدت کم...
‫اون تنها کسیه که می‌تونه این کار رو بکنه.
‫شنوئی، من جداً علاقه‌ای بهش ندارم.
‫فقط پرستارهامون رو از اونجا بیرون بیار.
‫کارن، به تمام مأمورهامون تماس بگیر.
‫من تا ۲۴ساعت آینده تایگر رو می‌خوام.
‫[درحال جست‌وجوی پروفایل...]
‫تعطیلات تمومه، تایگر.
‫وقتشه برگردی سر کارت.
‫[جایی در رشته‌کوه‌های آلپِ اتریش] ‫[اینسبروک، تیرول]
‫طبیعت به هر حیوونی غریزه ‫داده تا شکار کنه و بتونه زنده بمونه.
‫انسان‌ها هم سال‌هاست ‫برای بقا به شکار می‌پردازن.
‫جونیور، پسر انگلیسی. بازم کلاس زبان برداشتی؟
‫چی بهت گفته بودم؟
‫یه مرد رو با زبان مادریش می‌شناسن.
‫خب، زبان مادریت چیه؟
‫از سمت تو هندی، از سمت مادرم پاکستانی.
‫مادرت رو نمی‌دونم،
‫ولی وقتی با منی، تماماً هندی هستی.
‫- کجاست؟ ‫- روبه‌روی منه.
‫- چقدر دوره؟ ‫- تقریباً ۱۵متر.
‫مستقیم به چشم‌هاش خیره شو ‫و جای دیگه رو نگاه نکن.
‫داره نزدیک می‌شه.
‫نباید فصلِ مربوط به شکار رو می‌خوندم.
‫آروم باش، جونیور.
‫امروز منو یه لقمهٔ چپ می‌کنه.
‫تمام موجودات شکار می‌کنن.
‫ولی هیچ‌کدوم مثل ببر شکار بلد نیست.
‫قبل از اینکه بلند شه بیا تیکه‌تیکه‌ش کنیم.
‫صبر کن، جونیور.
‫گرگ‌ها تنهایی شکار نمی‌کنن.
‫اون‌ها گله‌ای می‌رن. بازم هستن.
‫اوه، بر پدرش لعنت.
‫- کی این حرف رو بهت یاد داده؟ ‫- مامان می‌گفت.
‫ای بر پدرش...
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- ماشین‌مون رو اون پایین می‌بینی؟
‫تا سه که شمردم برو داخل ماشین بمون.
‫صبر کن ببینم. می‌خوای این گرگ‌ها رو بکشی؟
‫اگه رفیق‌هات رو نکُشم...
‫تو رو توی مِنوی غذاشون...
‫واسه کباب امشب اضافه می‌کنن.
‫شاید.
‫اگه من رو نجات بدی و گرگ‌ها رو نکشی...
‫اون‌وقت باور می‌کنم که بَبر واقعی‌ای.
‫قبول؟
‫فرار کن.
‫ولم کنین. برین.
‫برو دیگه.
‫برو.
‫ولم کن.
‫بابا!
‫برو داخل ماشین. بجنب.
‫تکون نخور.
‫جونیور.
‫یک.
‫دو...
‫ایول...
‫سلام زوفیا، چطوری؟
‫- خوبم. تو چطوری؟ ‫- منم خوبم.
‫بالاخره من و آرتور بلیت هندمون رو گرفتیم.
‫ماه بعد تولد ۸۰ سالگی‌شه.
‫کل زندگیش آرزو داشت تاج محل رو ببینه.
‫مقبرهٔ عشق.
‫چقدر خوب.
‫به‌نظرت واکسن بزنم؟
‫واسه تب زرد، مالاریا، ‫تب دنگی و آنفلوانزای پرندگان؟
‫دیگه چه بیماری‌هایی اونجا شایع شده؟
‫- پلیس. ‫- پلیس؟ تاحالا این بیماری رو نشنیده بودم.
‫زوفیا، زنگ بزن پلیس. ‫چندتا دزد اینجان، اسلحه دارن.
‫پول‌ها رو رد کن بیاد. زود باش.
‫بجنب، پول‌ها رو رد کن بیاد.
‫عجله کن.
‫به این می‌گن قدرتِ بانوان.
‫زویا، لطفاً زنگ بزن پلیس بیاد.
‫اون آشغال رو ول کن. اون موج ‫هندی‌ای که می‌خوای رو پیدا نمی‌کنی.
‫منظورت چیه؟
‫فقط یه منظوری دارم. ‫تو اشتباه می‌کنی، به حرف من گوش بده.
‫- من همچین حرفی زدم؟ ‫- ولی منظورت همین بود دیگه.
‫من کل اتریش رو دنبال ‫شلغم و کدو هندی گشتم، چرا؟
‫چون ایشون فقط غذای هندی می‌خوره.
‫آخرین باری که بیرون غذا خوردیم رو یادته؟
‫می‌دونی چیه؟
‫شماها بخورین ظرف‌ها رو روی میز بذارین،
‫من بعداً می‌شورم‌شون.
‫جونیور.
‫مامانت بدجوری از دستم عصبیه.
‫بابا، بیا بریم پیاده‌روی.
‫اگه دوستش داشتی هشتمین سالگرد ‫ازدواج‌تون رو...
‫فراموش می‌کردی؟
‫اوه!
‫واسه همینه که دل و دماغ نداره.
‫- دیگه تا چند ماه زندگی‌مون جهنمه. ‫- نه.
‫- بیا. ‫- این چیه؟
‫برنامهٔ فردا.
‫خودم رزرو کردم.
‫یادت باشه فردا یه‌کاری کنی ‫حس خاص بودن داشته باشه.
‫کارت اعتباریت.
‫دیروز شیش بار کارت کشیدم.
‫خواهش می‌کنم توش بیشتر پول بریز.
‫پسرم هم مثل خودم جاسوسه.
‫سلام و عرض ادب.
‫موج آل‌هندی رادیو از آمریتسار.
‫یه درخواست از شمس اعلم از خارج کشور داریم.
‫همسرش، سامیا زهرا، از دستش ناراحته.
‫این یه هدیه از طرف مائه.
‫♪ این رشته‌های جدا ازهم... ♪
‫♪ که من دور تو بستم... ♪
‫♪ رابطه‌مون رو جداناپذیر می‌کنن. ♪
‫♪ اون اخمت رو کنار بذار... ♪
‫♪ عزیز دلم، گوش کن... ♪
‫♪ به ندای قلبم. ♪
‫♪ ما کنار همیم، ♪
‫♪ به هم نگاه می‌کنیم. ♪
‫♪ به ندای قلبم گوش کن. ♪
‫♪ و عشق‌مون رو کامل می‌کنیم. ♪
‫♪ چرا باید عذابم بدی؟ ♪ ‫♪ چرا باید عذابم بدی؟ ♪
‫♪ چرا تظاهر به نشنیدن می‌کنی؟ ♪
‫♪ به ندای قلبم گوش کن. ♪
‫♪ من تو رو از دنیا پنهان می‌کنم. ♪ ‫♪ تو برای من بی‌نقص‌ترینی. ♪
‫♪ تو برای منی. ♪
‫♪ من رو کنار خودت نگهدار. ♪
‫♪ دیگه بین‌مون هیچ فاصله‌ای نمی‌مونه. ♪
‫♪ هیچ‌چیز ما رو از هم جدا نمی‌کنه. ♪
‫♪ اون شب‌های دلگیر، ♪
‫♪ روزهای من رو تاریک کردن. ♪
‫♪ عزیز دلم... ♪
‫♪ کنارم باش... ♪
‫♪ آسمون هم بدون تو رنگی نداره، ♪
‫♪ رویاهای من بدون تو رویا می‌مونن. ♪
‫♪ به ندای قلبم گوش کن. ♪
‫♪ ما کنار همیم، ♪
‫♪ به هم نگاه می‌کنیم. ♪
‫♪ به ندای قلبم گوش کن. ♪
‫♪ هرروز که می‌گذره، ما کنار هم‌ایم. ♪
‫♪ و عشق‌مون رو کامل می‌کنیم. ♪
‫♪ اون نگاه‌های یواشکی‌ت رو می‌بینم، ♪
‫♪ به ندای قلبم گوش کن. ♪
‫♪ ما کنار همیم، ♪
‫♪ به هم نگاه می‌کنیم. ♪
‫هنوز بیداری که؟
‫بابا، چندتا از دوست‌هات اومدن.
‫آقای شنوئی!
‫جونیور، برو بخواب.
‫تایگر! تایگر! تایگر...
‫داغون شدی، خوبی؟
‫چه می‌شه کرد؟
‫از وقتی رفتی برای منم دیگه نفسی نموند.
‫- همکارم، کارن. ‫- آشنا هستم.
‫زویا.
‫آشنا هستم.
‫غذا بخوریم؟
‫اگه قراره عدسی که تو درست ‫کردی رو بخوریم، پس قبوله.
‫عالیه.
‫همون مزه رو می‌ده. هیچ‌چیز تغییر نکرده.
‫برای من پیاز هم پوست نمی‌کنه، ‫خوبه برای شما سوپ درست می‌کنه.
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫شما درجریان نیستی، ما گذشتهٔ درازی داریم.
‫بله، قربان.
‫اگه این همه راه رو دنبال ‫بهترین مأمورتون اومدین...
‫پس حتماً جلوی من حرفی نمی‌زنین.
‫من می‌رم، اگه چیزی نیاز داشتی صدام کن.
‫ممنونم.
‫خیلی ساله که پیدات نیست.
‫هرچند توی ۲۴ساعت پیدات کردیم.
‫برنج می‌خوای؟
‫خیلی ساله براتون کد می‌فرستم. ‫«بهتر از هرجای دیگه‌ای.»
‫از کشورهایی که جمعیت ‫هندی‌شون کم بود ارسال می‌کردم.
‫نشانی آی‌پیِ من همیشه ‫موقعیت دقیقم رو نشون می‌داد.
‫یعنی نیازی نبود دنبال من بگردین.
‫خودم بهتون می‌گفتم کجا هستم.
‫سوپی که درست کردی حرف نداره.
‫سازمان اطلاعات منو یادش رفت،
‫من هیچ‌وقت سازمان رو فراموش نکردم.
‫باورنکردنیه.
‫قربان، اون یه اتاق عملیات ‫سازمانی مجهز اینجا داره.
‫تمام سرورهامون رو هک کرده.
‫تایگر، ما برای این اینجاییم، چون...
‫تعداد ۲۵نفر از پرستارهای هندیِ ما توی ‫یه بیمارستان عراقی گروگان گرفته شدن.
‫سی‌آی‌ای بهتون هفت روز فرصت داده.
‫بعدش حملات هوایی و تمام.
‫تحقیقات میدانی رو انجام دادم.
‫این‌ها بهترین افرادی‌ان که گیرتون میاد.
‫با این‌ها می‌تونین عملیات رو انجام بدین.
‫کوله‌ت رو ببند، تایگر.
‫ما وقت نداریم.
‫نه، قربان. عذر می‌خوام.
‫اون تایگری که دنبالش اومدین دیگه عوض شده.
‫من برای همسرم، زویا، بود...
‫که از سازمان بیرون اومدم.
‫ولی الان یه دلیل دیگه دارم.
‫پسرم جونیور.
‫اون عمر و زندگی منه.
‫و نقطه‌ضعف من‌ان.
‫قربان ما به شما توی این مأموریت نیاز داریم.
‫زمان ارزشمندی رو داریم از دست می‌دیم.
‫الان دیگه می‌دونیم کجا زندگی ‫می‌کنی و خانواده‌ت کی‌ها هستن.
‫کارن، تایگر خوابیده.
‫با دم شیر بازی نکن، ‫وگرنه تو رو درسته می‌بلعه.
‫پای آبروی هند وسطه.
‫خودت بهتر می‌دونی.
‫«بگت سینگ» فریاد زد...
‫«زنده باد انقلاب.»
‫[قهرمانِ درون]
‫چی شده، تایگر؟
‫چیزی نیست.
‫همه فکر می‌کنن من رو بیشتر از ‫هرچیزی توی دنیا دوست داری.
‫ولی من می‌دونم که کشورت رو بیشتر دوست داری.
‫و همینه که برای من خیلی قابل‌احترامه.
‫تو بزرگ‌ترین قهرمان دنیای اونی.
‫وقتی بفهمه والدینش دوتا مأمور فراری ‫از سازمان بودن چه حسی پیدا می‌کنه؟
‫والدینی که بیخیال وظیفه‌شون شدن ‫و زندگی توی آرامش رو انتخاب کردن.
‫اگه من جای تو بودم، ‫اون پرستارها رو نجات می‌دادم.
‫و آره...
‫همیشه یادت باشه...
‫من و جونیور نقطه‌ضعف تو نیستیم.
‫ما نقطهٔ قوت‌تیم.
‫[پنج روز تا حملهٔ هوایی آمریکا] ‫[جایی در بیابان لیوا - ابوظبی]
‫سلام، قربان.
‫یه مقدار پول، قربان.
‫تیم شما رو توی مرز ترکیه ‫و عراق ملاقات می‌کنه.
‫جزئیات رو براتون ارسال می‌کنم.
‫این مأموریت خودمه، ‫خودم هم تیمم رو انتخاب می‌کنم.
‫- قربان می‌خواین خودتون کار رو دست بگیرین؟ ‫- می‌خوای تو دست بگیر؟
‫نه، قربان.
‫- وقت نداریم. ‫- پس انقدر وقتم رو هدر نده.
‫این تیم منه.
‫آزان اکبر، بهترین تک‌تیرانداز ارتش هند.
‫اگه سرش گرم عملیات سِری نبود...
‫مدال طلای هند رو می‌گرفت.
‫نمیت کانا، متخصص بمب و انفجار.
‫اون توی سه دقیقه چهار بمب رو خنثی کرده.
‫جون خیلی‌ها رو توی درهٔ کشمیر نجات داد.
‫راکش شرما، بازنشسته.
‫یه‌کم کُنده ولی عضو فنی گروهه. ‫مغزش از بهترین‌های ناسا هم بهتر کار می‌کنه.
‫زنده باد هانومان.
‫واو، قربان. کارتون رو خوب بلدین.
‫همه‌ش بخاطر زحمت‌های مادرمه.
‫قربان، افرادتون به موقع می‌رسن؟
‫نمیت، آزان...
‫راکش...
‫خیلی هم عالی.
‫خوش اومدین.
‫چی شده، کارن؟
‫تایگر اصرار داشت تیم خودش باشه.
‫میگه چون مأموریت خودشه، ‫تیم خودش باید بیاد.
‫انتظارش رو داشتم.
‫این‌جوری دیگه ما روی مأموریت کنترلی نداریم.
‫چارهٔ دیگه‌ای هم نداریم.
‫یه چیزی رو یادت نره.
‫چی قربان؟
‫اون هشت سال با زویا، ‫مأمور پاکستانی، زندگی کرده.
‫حواست باشه تایگر رو ‫علیه ما هندی‌ها نکرده باشه.
‫بله، قربان.
‫از سمت مرز مشترک ‫ترکیه و عراق برو سمت النصره.
‫[النصره - مرز مشترک ترکیه و عراق]
‫تمام قاچاق‌های انسان به ‫عراق از اون نقطه رد می‌شن.
‫اونجاست که...
‫آی‌اس‌سی تانکرهاش رو با نفت پر می‌کنه،
‫و اون‌ها رو می‌فرسته موصل ‫و پالایشگاه‌های نفتیِ اکریت.
‫همکار ما «ذوالفقار» هشت سال ‫کارمند سازمان بوده،
‫اونجا شما رو می‌بینه.
‫ذوالفقار شما رو توی تانکر نفت ‫قاچاقی به خاک عراق می‌بره.
‫معمولاً کاروان هشت‌تا ماشین داره.
‫ذوالفقار یکی از ماشین‌ها رو ‫به‌جای نفت با آب پر می‌کنه.
‫برای اینکه لو نره، روی ‫آب نفت می‌ریزه تا معلوم نشه.
‫اکریت ۳ ساعت با مرز فاصله داره. ‫خیلی زود به عراق می‌رسین.
‫همه پیاده شین.
‫بدون اجازهٔ آی‌اس‌سی آب از آب تکون نمی‌خوره.
‫بعضاً توی مرز تانکرها هم چک می‌کنن.
‫زنده باد هانومان.
‫نقشه چیه، قربان؟
‫نمی‌تونیم داخل بیمارستان بریم.
‫واسه همون به عنوان کارگرهای ‫پالایشگاه نفت رد می‌شیم.
‫اونجا نمیت یه انفجار کنترل‌شده درست می‌کنه.
‫اون‌ها هم فکر می‌کن اتفاقی بوده.
‫ما تظاهر می‌کنیم که از انفجار بدن‌مون سوخته.
‫آی‌اس‌سی چاره‌ای نداره جزء این که...
‫مجبورن کارگرهای آسیب‌دیده ‫رو به بیمارستان بفرستن.
‫وقتی وارد بیمارستان شدیم...
‫دو روز وقت داریم تا پرستارها رو خارج کنیم.
‫و ابوعثمان هم بفرستیم...
‫یه جوری تعریف می‌کنی انگار خیلی آسونه. ‫اگه واقعاً انقدر آسونه...
‫من بعدش مستقیم می‌رم معبد امارند.
‫چه مأموریت خوب پیش بره چه نره، ‫تو اونجا می‌ری.
‫شمارهٔ پاوان.
‫همون مأمور سازمانی که گفتم.
‫اون هرچی بخوای برات جور می‌کنه.
‫فقط باید کد شناسایی رو بهش بگی.
‫«تو تو تو توتو تارا.»
‫جواب کد اینه: ‫«دوست‌مون اینجاست»
‫نکنه سازمان تازگی‌ها بامزه شده؟
‫نمی‌دونم قربان. دستور از بالائه.
‫پس یادتون نره.
‫اگه شانس باهاتون یار بود،
‫و تونستین وارد اون پالایشگاه ‫نفتی حفاظت‌شده بشین،
‫اون‌وقته که عملیات شروع می‌شه.
‫و کار تو با ما تموم می‌شه.
‫به آقای شنوئی بگو: ‫«تو تو تو توتو تارا.»
‫«تایگر دوباره برگشته برای شکار!»
‫[اکریت - پالایشگاه نفتی الفریدون]
‫توی صف بمونین.
‫امیر بغداوی داره میاد.
‫این امیر البغداویه.
‫جانشین آی‌اس‌سی.
‫پالایشگاه‌ها و زمین‌های نفتی تحت‌نظر اون‌ان.
‫بعد از ابوعثمان، اون نفر اوله.
‫معاملات نفتی آی‌اس‌سی ‫از زیر دست اون رد می‌شه.
‫مراقب یکی دیگه هم باید باشی.
‫بهش می‌گن «ثعبان»، به عربی یعنی مار.
‫پاشا بغداوی، امیرِ من.
‫می‌شه ملاقات کنیم؟
‫- فقط یه ملاقات. ‫- برو عقب، وگرنه بهت شلیک می‌کنم.
‫بهت پول می‌دم. پول هندیه. هالیوود.
‫یه ملاقات.
‫- برو عقب. ‫- چرا؟
‫من که هرچی داشتم دادم. ‫چرا اسلحه می‌کشی؟
‫برو عقب. نشنیدی چی گفتم؟
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫صبر کن، پسرم.
‫اگه نذاشتم از تشنگی تلف شی، ثعبان نیستم.
‫اسم اصلیش فردوسه.
‫هندیه ولی ۲۵ساله که توی عراق بوده.
‫از زمان صدام حسین و آمریکا تا ‫آی‌اس‌سی. اون به همه‌جا وصله.
‫اون برای پالایشگاه‌ها کارگر غیرقانونی میاره.
‫اون حتی پدر و مادر خودش ‫رو هم به‌خاطر پول فروخته.
‫اون الان تنها یه هدف داره.
‫که به امیر بغداوی نزدیک شه.
‫- از کجا اومدی؟ ‫- بنگلادش.
‫یا درست کار می‌کنی یا قلم پات رو می‌شکنم.
‫اگه ببینم از زیر کار در ‫رفتی گردنت رو می‌شکنم.
‫برو!
‫و حواست باشه،
‫فرم‌ها رو بدون غلط پر کن.
‫بعدش که مُردن ما رو توی دردسر میندازن.
‫هندی هستی؟
‫مگه تازه عروسی؟ اون شال رو بردار.
‫حالا می‌تونم عروس خانم رو ببینم.
‫- کارگری؟ ‫- نه.
‫مهندسی خوندم.
‫دیپلم فنی دارم.
‫اون‌ها شاید کارگر باشن.
‫نه تو مهندسی نه اون‌ها کارگر.
‫یادت باشه...
‫حواسم بهت هست.
‫اگه دردسر درست کنی، دیگه ‫حتی جنازه‌ت هم پیدا نمی‌کنن.
‫حالا برین.
‫[اکریت - آسایشگاه کارگرها]
‫اتاق شمارهٔ ۶۹ برای شماست.
‫دیر سرکار نیاین که رئیس قاتی می‌کنه.
‫رویاهای کودکیم توی پیری ‫دارن به واقعیت تبدیل می‌شن.
‫خوابیدن روی تخت دوطبقه.
‫نمیت، کوله‌م رو اینجا می‌ذارم.
‫من تخت بالایی رو می‌خوام.
‫به کوله‌م دست نزن.
‫داستان چیه؟ نکنه توش کتاب خداست؟
‫چه فرقی داره توش چی دارم؟
‫بذار بالا بمونه.
‫باشه، بذار بالا باشه.
‫- ممنون. ‫- حالا بگو چی داخلش داری؟
‫- نمی‌گم. ‫- بازش کن.
‫- نه. ‫- بازش کن.
‫آزان.
‫بیا، قربان.
‫درست تاش کن، بذارش سر جاش.
‫چرا به‌جاش روی پیشونیت ننوشتی: ‫«تک‌تیرانداز ارتش هند؟»
‫«اومدیم پرستارها رو نجات بدیم.»
‫نیروهای آی‌اس‌سی پرچم‌شون رو همه‌جا زدن.
‫وقتی عملیات‌مون تموم شد ‫منم پرچم خودمون رو می‌زنم.
‫تا اون آشغال‌ها بفهمن مردم هند هم شجاع‌ان.
‫همین، قربان.
‫کوله‌ت رو بده من.
‫- ممنون، نمیت. ‫- حله؟
‫آفرین.
‫ولی آزان...
‫عشق به کشورت یه چیزه، ‫ابراز عشق یه چیز دیگه‌ست.
‫ما مأمور سازمانیم.
‫چند روز دیگه باید اینجا بمونم؟
‫فکر کنم تا چهار الی پنج ‫روز دیگه حال‌تون بهتر می‌شه.
‫چرا جونم رو نجات دادی؟
‫وظیفهٔ من بود.
‫توی شغل من فرقی نداره ‫بیمار کی یا چه‌کاره باشه.
‫هیچکس برای نجات‌مون نیومده، ‫باور کن. همه‌مون رو می‌کُشن.
‫سنا، من با نماینده صحبت کردم. ‫اون با آی‌اس‌سی صحبت می‌کنه.
‫اون‌ها هم هرچی گفت می‌گن چشم، هان؟
‫اون‌ها دیوونه‌ان، دیوونه.
‫تو هندی‌ای؟
‫خیلی خوب هندی حرف می‌زنی.
‫پدرم سفیر سوریه توی دهلی بود.
‫وقتی هشت سالم بود اونجا رفتیم.
‫چاناکیا پوری.
‫هشت سال اونجا مدرسه رفتم.
‫زبان هندوستانی زبان قشنگیه.
‫وقتی توی آکسفورد دانشجو بودم...
‫موضوع پایان‌نامه‌م ‫اقبال لاهوری و غالب دهلوی بودن.
‫چه عالی.
‫چطور کسی که دربارهٔ این شاعرهای ‫بزرگ پایان‌نامه نوشته...
‫می‌تونه مسلح باشه؟
‫من می‌رم، دیگه تحمل ندارم.
‫دیوونه شدی؟ اگه بگیرنت می‌کشنت.
‫در هرصورت ما رو میکشن.
‫سنا...
‫اگه یکی‌مون فرار کنه، ‫می‌تونه به بقیه کمک کنه.
‫- بذار برم. ‫- سنا.
‫توی دانشکدهٔ زبان نیویورک استاد بودم.
‫به دنیا شاعری یاد می‌دادم.
‫بعد از حملات یازده سپتامبر، بدون هیچ ‫مدرکی من رو توی ایستگاه قطار دستگیر کردن.
‫فقط به‌خاطر اسمی که داشتم.
‫بیا پایین، حرکت کن.
‫بجنب، سرت رو پایین بیار.
‫سه سال...
‫سه سال توی ‫بازداشتگاه گوانتانامو زندانی بودم.
‫لباسم رو از تنم درآوردن، ‫به گردنم قلاده بستن.
‫سربازهای آمریکایی برامون ‫هیچ احترامی قائل نبودن.
‫یه مرد وقتی که دست از ‫نفس کشیدن برمی‌داره نمی‌میره،
‫یه مرد وقتی می‌میره که ازش عزتش رو بگیرن.
‫حالا هرکسی که اینجا ‫می‌بینی از مرگ ترسی نداره.
‫سنا!
‫برگردین داخل وگرنه همه‌تون رو می‌کُشم.
‫خدا...
‫یکی از پرستارها داشت فرار می‌کرد.
‫بکشش.
‫مشکلی نیست.
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن. ‫اون‌ها فقط پرستارن.
‫نکنین.
‫- نترس. ‫- خواهش می‌کنم. این کار رو نکنین.
‫این باعث می‌شه تو آدم قوی‌تری بشی.
‫سلام علیکم.
‫[تعویض شیفت کارگرها]
‫قربان.
‫- می‌خوام یه ماه نباشم. ‫- چرا؟
‫باید برم هند. همسرم حامله‌ست.
‫همسرت حامله‌ست؟
‫مگه پارسال هم این بهونه رو نیاورده بودی؟
‫آفرین... خیلی خوب دروغ میگی. گم شو.
‫وایسا، اون دوربین رو بده من.
‫راکش، اتاق کنترل برای تو.
‫آزان، از یه جای امن حواست به همه‌چی باشه.
‫نمیت، کار تو از همه مهم‌تره.
‫پالایشگاه نفت.
‫حواست باشه بمب همه‌مون رو به فنا نده.
‫من متأهلم و جونیور هنوز بچه‌ست.
‫شلوغش نکن.
‫این عوضی یه برنامه‌ای داره.
‫سلام.
‫«تو تو تو توتو تارا»
‫«دوست‌مون اینجاست.»
‫همون یه بار کافیه. ما رو گیر آوردی؟
‫- پس رسیدی. ‫- دیروز رسیدم.
‫چندتا رفیق هندی دارم که ‫دل‌شون واسه غذای هندی تنگ شده.
‫چی می‌خوای؟
‫یه نیم کیلو فلفلِ کشمیر،
‫و یه‌کم سبزیجات.
‫نیم کیلو فلفل کشمیری می‌خوای؟ ‫نکنه می‌خوای ملت رو بفرستی بیمارستان؟
‫ما هندی‌ها عاشق گراماسالاییم.
‫دیگه چی؟
‫طبقهٔ هم‌کف ساختمون که هندی‌ها هستن...
‫بگو چندتا نگهبان داره؟
‫آروم!
‫یه روز وقت می‌خوام.
‫سعی می‌کنم سر دربیارم.
‫فردا ساعت دو می‌بینمت. ‫کنج کبابی الشمسی، بادا بازار.
‫خیلی‌خب.
‫شمارهٔ عوض شده.
‫پسرِ زرنگی هستی.
‫یادت نره نمی‌ذارم اینجا خرابکاری‌ای بکنی.
‫گری، دوست من.
‫سه‌شنبه صبح، صبحونه. باشه می‌بینمت.
‫یه صبحونهٔ آمریکایی درست و حسابی.
‫خب...
‫اقای سم جیکوبز.
‫آمریکا می‌خواد بازم حملهٔ هوایی کنه؟
‫چرا متوجه نیستین...
‫- خدا با ماست. ‫- انقدر اسم خدا رو به زبون نیار.
‫خدا پشت صلحه.
‫فکر کردی از نقشه‌تون خبری نداریم؟
‫حسن...
‫دوستت، جیمز فوروارد این رو پیش ما جا گذاشت.
‫این پسر ۱۳ سالشه.
‫تمام خانواده‌ش توی حملات ‫هوایی سوریه کشته شدن.
‫ازجمله خواهر چهار ساله‌ش.
‫پدرم همیشه می‌گفت: ‫«تابوت‌های کوچیک‌تر سنگین‌ترن.»
‫توروخدا، خواهش می‌کنم این کار رو نکن.
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن.
‫حکیم...
‫اگه خواست فرار کنه، بکشش.
‫[بادا بازار]
‫بیاین جلوی ظلم، ستم، فساد و تروریسم بمونیم.
‫«تو تو تو توتو تارا»
‫دوست‌مون اینجاست.
‫میز شمارهٔ هفت. خودم میام پیشت.
‫حسن.
‫دیگه «واو» نداره.
‫ح، سین، نون. حسن.
‫پدر یا مادرت کجان؟
‫اسم من آویناشه.
‫آویناش راتود.
‫اسم پسرم جونیوره.
‫هم‌سن خودته.
‫خوشگل، چشم‌های قشنگ.
‫چه خبر؟
‫- اعتراضات واسه چیه؟ ‫- اون عراقیه...
‫اعتراضات علیه ‌آی‌سی‌اس.
‫آخرین زورهای ارتش. ‫آی‌اس‌سی می‌خواد شهر رو کامل بگیره.
‫واسه بمب همین‌ها برات کافیه.
‫و ۲۵نفر هم از بیمارستان ‫و ابوعثمان محافظت می‌کنن.
‫نقشهٔ طبقهٔ اول بیمارستان رو می‌خوام.
‫این یه‌کم بیشتر زمان می‌بره.
‫توی ساختمون شورای شهره که زیرنظر آی‌اس‌سیه.
‫آزادی.
‫لعنتی.
‫آی‌اس‌سی ربطی به اسلام نداره.
‫یکی حسن رو برد.
‫ولم کن.
‫بمبه، برو.
‫نترس.
‫تایگر، چیکار می‌کنی؟
‫اوه، لعنتی.
‫- انتحاری آی‌اس‌سیه. ‫- خودم می‌دونم.
‫این کارِ ما نیست.
‫معلومه که هست.
‫تایگر تو همه‌مون رو به کشتن می‌دی.
‫این بچهٔ معصوم هم‌سن پسرمه. ‫- زمان‌سنج داره. ۴۵ ثانیه.
‫ تایگر، اومدن. وقت نداریم فرار کنیم.
‫اتفاقاً بهترین وقته.
‫تو از میدون فراری‌شون بده، ‫من از روی زمین محوشون می‌کنم.
‫آی‌اس‌سی اینجاست. میدون رو ترک کنین.
‫میدون رو خالی کنین.
‫من حسن رو پیدا کردم.
‫- مراقب بچه باش. ‫- بیا بریم.
‫بریم راست.
‫وایسا.
‫برین سمت چپ، بعدش مستقیم.
‫لعنتی.
‫بچه رو ببر سفارت هند.
‫کسی تکون نخوره.
‫بچه رو بده من.
‫وگرنه شلیک می‌کنیم.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- بعداً بهت می‌گم. این بچه کیه؟
‫بهت می‌گم.
‫حسن دراز بکش.
‫محاصره‌شون کنین، زود باشین. بگیرین‌شون.
‫حالا.
‫آدم‌های خودم‌ان.
‫یعنی...
‫این دیگه چه...
‫وضعشه؟
‫تو و سازمان اطلاعات فقط ‫راجع‌به اون پرستارها شنیدین،
‫ولی ۱۵تا پرستار پاکستانی هم اون داخل هستن.
‫واسه همین اومدی؟
‫می‌ذاشتم اون پرستارها بمیرن؟
‫خودم تو رو قانع کردم کمک‌شون کنی. ‫اون‌وقت خودم کمک نمی‌کردم؟
‫یه ربع پیش مأمورمون، پاوان، رو کُشتن.
‫حسن که سنی هم نداره به خودش بمب بسته بود.
‫می‌خواستن منفجرش کنن.
‫توی پاکستان ۱۳۲تا بچه مردن.
‫مقصر بچه‌ها بودن؟
‫واسه یه مشت آدم دردسرساز کل دنیا ‫دیدشون نسبت به پاکستان عوض شده.
‫مردم پاکستان دنبال صلح‌ان.
‫تا بچه‌هاشون بدون ترس و لرز درس بخونن.
‫موفق شن و برای کشورشون عزت بیارن.
‫هدف از این مأموریت نه فقط نجات پرستارها،
‫بلکه پس گرفتن احترام کشورمونه.
‫و اینکه به دنیا نشون بدیم ما نماد صلح‌ایم.
‫پس بیا باهم تمومش کنیم.
‫یه مأموریت مشترک.
‫چی؟
‫من و تو.
‫اطلاعات هند و پاکستان.
‫برای اولین‌بار باهم مأموریت رو پیش می‌بریم.
‫عقلت سر جاشه؟ خل که نشدی؟
‫منظورتون چیه، قربان؟
‫می‌دونین که ما باهم دشمن‌ایم.
‫مأموریت با پاکستانی‌ها؟
‫شنیدی؟ نگفتم فقط وقت تلف کردنه؟
‫وقت تلف کردن؟ کدوم وقت تلف کردن؟
‫ما چند نفرشون رو توی کشمیر دستگیر کردیم.
‫- ما می‌دونیم نقشهٔ تو چیه. ‫- چی؟
‫نذار دهن‌مون باز شه.
‫- اون‌وقت... ‫- اون‌وقت چی؟
‫اگه تو حرف داری، ما هم حرف داریم.
‫به به.
‫این شد یه دشمنی درست و حسابی.
‫راکش، عقل حکم می‌کنه که...
‫اگه باهم همکاری نکنیم، ‫سر راه هم سبز می‌شیم.
‫ولی اگه همکاری کنیم، ‫یه شانسی وجود داره تا...
‫دخترهامون رو صحیح و سالم خونه بفرستیم.
‫می‌دونم بین کشورهامون مشکلات زیاده.
‫شاید هیچ‌وقت هم حل نشه.
‫ولی الان بحثِ انسانیته.
‫شماها...
‫مأمورهای آموزش‌دیده‌ای هستین،
‫بالغ‌این، پخته‌این.
‫الان می‌فهمیم که آیا...
‫آدم‌های معقولی هستین یا نه.
‫حسن چی؟
‫کاپیتان آبرار یه خونهٔ عراقی مطمئن بلده.
‫حسن می‌تونه اونجا بمونه.
‫جونیور کجاست؟
‫فروختمش.
‫چی؟
‫هنده.
‫پیش زوفیاست.
‫خداروشکر پسرمون هنده حداقل.
‫من نمی‌تونم قبول کنم.
‫می‌دونم حرف‌های تایگر منطقی بود.
‫من زمان جدایی هند و پاکستان بدنیا اومدم.
‫توی اون دوران متولد شدم.
‫ولی تصور کن اگه دوتا کشور از هم جدا نمی‌شدن،
‫بازیکن‌های کریکت مثل اکرم و ‫ساچین می‌تونستن توی یه تیم بازی کنن.
‫اون‌وقت تمام جام‌های جهانی مال خودمون می‌شد.
‫درسته،
‫اگه پدرم اینجا بود حرفت رو تأیید می‌کرد.
‫فکرش رو بکن...
‫اگه لاتا بیبی، کیشور کومار، محمد رفی...
‫آبیدا پروین و نصرت فتح‌علی خان ‫باهم روی صحنه آهنگ می‌خوندن.
‫تصور کن...
‫پولی که دوتا کشور هزینهٔ ‫تسلیحات دفاعی می‌کنن...
‫می‌تونست خرج جاده‌ها، تحصیلات، برق و آب بشه.
‫و بیکاری از بین بره.
‫و دخترهای پاکستانی چی؟
‫- دخترهای پاکی‌ان. ‫- آقا...
‫یادته سانی دئول با یه دختر ‫پاکستانی توی فیلم شورش فرار کرد؟
‫- خب؟ ‫- خب که چی؟
‫مشکل چیه؟
‫یادته بازیکن تنیس‌مون عاشق یه...
‫بازیکن کریکت پاکستانی شده بود؟
‫فوق‌العاده بود، نه؟
‫ولی دیگه بازی خوبی ازش ندیدم.
‫همه‌تون روشن‌فکرین.
‫- آبجی زویا؟ ‫- تایگر، قربان؟
‫تصمیم؟
‫سازمان اطلاعات هند؟
‫یا سازمان اطلاعات پاکستان؟
‫بیاین باهم همکاری کنیم.
‫مقابل دشمن مشترک.
‫منظورت اینه که...
‫خانوادهٔ عروس و داماد باهم همکاری می‌کنن؟
‫[چهار روز تا حملهٔ هوایی]
‫[پایگاه آمریکایی، خط مرزی شمال عراق] ‫[ساعت ۱۱ صبح]
‫آخرین اخباری که از اکریت ‫واقع در عراق به دست ما رسیده...
‫نشون می‌ده که تسلط آی‌اس‌سی بیشتر شده.
‫نیروهای ویژهٔ آمریکایی...
‫طبق آخرین گزارشی که ما ‫از کاخ سفید دریافت کردیم،
‫هر لحظه آمادهٔ پیشروی‌ان.
‫اون‌ها هفتهٔ گذشته خبر از ‫حملهٔ هوایی احتمالی داده بودن.
‫تعداد ۲۵ پرستار هندی توی ‫بیمارستان گروگان گرفته شدن.
‫چندین روز گذشته، اما...
‫دولت هند همچنان موفق به نجات پرستارها نشده.
‫تایگر با سازمان اطلاعات پاکستان ‫برای عملیات وارد همکاری شده.
‫چرا؟
‫زویا می‌خواد پرستارهای پاکستانی رو نجات بده.
‫مأموریت‌شون دیگه خانوادگی شده.
‫شما به من نگفته بودین ۱۵ پرستار ‫پاکستانی هم گروگان بودن.
‫می‌خواستم پرستارهای ما توی اولویت باشن.
‫- و دخترهامون رو صحیح و سلامت خونه برسونیم. ‫- شنوئی...
‫کشور هند و پاکستان ‫مشکلات سیاسی زیادی باهم دارن.
‫ولی نمی‌تونیم اجازه بدیم ‫سیاست سد راه انسانیت شه.
‫حواست باشه که هندی‌ها و پاکستانی‌ها ‫هردو صحیح و سالم نجات پیدا کنن.
‫- توی این موضوع من طرف تایگرم. ‫- بله، قربان.
‫بازش کن.
‫[محل استخدام نیروهای آی‌اس‌سی]
‫- نفوذ کردیم؟ ‫- هنوز نه، راکش.
‫هانومان، خودت کمک کن این‌بار بشه.
‫تمام. بریم.
‫من عاشق صبحونهٔ آمریکایی‌ام.
‫گری، چی شد یاد من افتادی؟
‫همون‌طوری که مطمئنم در جریان هستی،
‫ابوعثمان سه‌تا از سربازهامون رو...
‫به همراه دوتا غیرنظامی، خبرنگار، اسیر کرد.
‫خبرنگار یا مأمور سی‌آی‌ای؟
‫می‌خوام بهمون بگی اون‌ها رو کجا مخفی کرده.
‫این برای توئه.
‫فکر نکن من مذاکره می‌کنم.
‫کافیه.
‫اینجا کشور منه. یا جوری که گفتم ‫معامله می‌کنیم یا معامله بی‌معامله.
‫- بغداوی؟ ‫- متوجه شدی؟
‫بغداوی؟ اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اومده تا کارهای پایانی ‫معاملهٔ نفتش رو انجام بده.
‫- شما با یه تروریست... ‫- نه، نه...
‫- اون به عنوان یه تاجر اومد. ‫- خب؟
‫- پول زیادی خواست. ‫- حالا چی؟
‫حالا هم به عنوان یه تروریست داره می‌ره.
‫تو این وسط چیکار می‌کنی؟
‫فکر می‌کنی ما با تروریست‌ها چیکار می‌کنیم؟
‫بغداوی!
‫بغداوی، ماشین رو نگهدار.
‫ماشین رو نگهدار.
‫همونجا بمون، وگرنه شلیک می‌کنم.
‫شلیک نکن. من دوست امیرم.
‫پهبادها رو آماده کن.
‫هدف رو نشونه بگیرین.
‫وایسا وایسا.
‫امیر، شلیک نکن.
‫تکون نخور.
‫آمریکا... داره شلیک می‌کنه.
‫آمریکا... گفت خبری از معامله نیست.
‫درحال حرکته، قربان.
‫نشونه روی هدف قفل شد.
‫شلیک کن.
‫ممنون، فردوس.
‫امیر...
‫[اکریت - پالایشگاه نفتی الفریدون]
‫[زمان تعویض شیفت]
‫نفر بعد.
‫اون موز مال منه.
‫- کی ژل ضدحریق داره؟ ‫- من دارم.
‫راکش، دوربین‌ها کِی دوباره فعال می‌شن؟
‫هفت دقیقهٔ دیگه.
‫- نگهبان‌ها ۵ دقیقه دیگه عوض می‌شن. ‫- یعنی ۳ دقیقه وقت داریم.
‫- آزان، بهمون خبر بده. تمام. ‫- چشم، قربان.
‫بریم، وقت نمایشه.
‫بریم، بریم، بریم.
‫[دوربین قطع می‌باشد]
‫- چی شده؟ ‫- نفت زیاده.
‫اول باید امتحان کنم. نفت رو خالی کن.
‫اوه، نه. نه، نه، نه...
‫بردار قربان. بردار، قربان.
‫لعنتی.
‫هی، چیکار می‌کنین؟
‫گفتم دارین چیکار می‌کنین؟
‫- ادامه بده، نمیت. ‫- چی به هم می‌گین؟
‫دو دقیقه وقت داریم.
‫بشین وگرنه بهت شلیک می‌کنم.
‫طبقهٔ دوم.
‫راکش، نگهبان‌ها اومدن.
‫خدایا، داری موز می‌خوری؟
‫نمیت، آماده‌ای؟
‫قربان.
‫چه خبر شده؟
‫- کمک. ‫- راکش، نیازی نیست شلوغش کنی.
‫طبقهٔ دوم. کنار لوله‌ها.
‫الو؟
‫چی؟
‫عوضی‌ها.
‫به‌خاطر تو افرادم مردن.
‫آشغال‌ها.
‫یه مشت آدم پست.
‫می‌کشم‌تون.
‫همهٔ شما‌ها رو، کثافت‌ها.
‫شما احمق‌ها چه غلطی کردین؟
‫احمق اون‌هان، نه ما.
‫داشتن سیگار می‌کشیدن، بهشون ‫گفتم اینجا نشتی داره، نکشین.
‫اون‌ها توی انفجار کشته شدن و ما زخمی شدیم.
‫پس شماها زنده موندین.
‫مردک احمق. فکر کردی من خنگم نمی‌فهمم؟
‫یه گلوله توی مغزت خالی می‌کنم. ‫امیر بغداوی!
‫صبر کنین...
‫خیلی‌خب.
‫این پست‌فطرت‌ها رو بکش.
‫می‌شه یه لحظه تنهایی باهاتون حرف بزنم؟
‫باهم صحبت کنیم.
‫مأموریت تمومه.
‫فردوس یه فریبکاره.
‫نه، فریبکار نیست، آدم جذابیه.
‫کارگرها گرون‌ان، امیر. خرج دارن.
‫یه کارگر ده هزار دینار آب می‌خوره.
‫- ولی آدم‌های من مُردن. ‫- اتفاق بود، امیر.
‫اتفاق میفته دیگه.
‫من ۲۵ ساله اینجام . از این اتفاق‌ها میفته.
‫من این رو آویزهٔ گوش‌شون می‌کنم.
‫می‌زنم...
‫اگه چهار نفرشون رو بکشی، ‫چهارصدنفر دست از کار می‌کشن.
‫کار نمی‌کنن. اعتصاب.
‫طبقهٔ کارگر خیلی صمیمی‌ان.
‫اگه کار نکنن، پالایشگاه می‌خوابه.
‫اون‌وقت نه پولی هست و نه نفتی. بعدشم ضرر.
‫با آرامش تصمیم بگیرین.
‫ببرین‌شون بیمارستان.
‫به لطف شماها امروز نزدیک ‫بود جونم رو از دست بدم.
‫فکر کردی از چنگال مرگ فرار کردی؟
‫تو رو از دست بغداوی نجات ‫دادم تا خودم دخلت رو بیارم.
‫ولی قبلش بگو ببینم کی هستی؟
‫می‌دونم شماها مأمورین هندی هستین.
‫ولی می‌خوام بدونم اینجا چیکار می‌کنین؟
‫زبون باز کنین تا شلیک نکردم.
‫زبونم لال.
‫تو از این فاصله نتونستی شلیک کنی، ‫می‌خوای ما رو بترسونی؟
‫اون گوش‌هات رو بازش می‌کنم. من نمی‌تونم؟
‫کمربندهاتون رو محکم ببندین، ‫آبجی‌مون اومد.
‫- کی داره شلیک می‌کنه؟ ‫- آبجی‌مون!
‫زویا منم توی ماشین بودم‌ها!
‫- آبجی خطرناکی دارین. ‫- دقیقاً.
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- خداحافظ.
‫«تو تو تو توتو تارا.»
‫«دوست‌مون اینجاست.»
‫کد رو بلدی؟
‫من ۲۵سال توی عراق مأمور سازمان بودم.
‫مدال‌های من توی سهاران‌پوره.
‫این همه برای سازمان حمالی کردم ‫اون‌وقت سمت من اسلحه می‌کشی؟
‫اصلاً برام احترام قائل نیستی.
‫- پاوان چی؟ ‫- اون بعد از من اومد.
‫اگه عضو سازمانی پس چرا نزدیک بود ما رو بکشی؟
‫شنوئی گفت...
‫«قبل از اینکه به بیمارستان ‫برسن زهره‌ترک‌شون کن»
‫«چون اگه خواستن لومون بدن ‫هرچه زودتر اینکار رو کنن بهتره.»
‫جنابِ شنوئی.
‫شنوئی حتماً یه کد دومی هم بهت داده.
‫چون کد اول فقط همون یه کاربرد رو داره.
‫کد دوم چیه؟
‫بگو.
‫«عدس سیاه.»
‫هیچکس بهتر از تایگر سوپ ‫عدس سیاه درست نمی‌کنه.
‫عضو سازمانه.
‫برادر، اون کاپیتان آبراره؟
‫فرماندهٔ سازمان اطلاعات پاکستان؟ ‫اینجا چه خبره؟
‫اطلاعات هند و پاکستان؟ باهمدیگه؟
‫رئیس می‌دونه؟
‫آبرار و جاوید عضو نیروهای آی‌اس‌سی شدن.
‫با کار شناسایی‌شون ‫می‌تونن وارد بیمارستان شن.
‫پاوان گفت فقط ۲۵تا نگهبان دارن.
‫ما سه روز وقت داریم تا ‫پرستارها رو خارج کنیم.
‫از همه‌چی مهم‌تر نقشهٔ طبقهٔ اوله.
‫توی ساختمون شورای شهره.
‫زویا تو یه‌جوری اون رو به دست‌مون برسون.
‫مأموریت‌مون از همین حالا شروع می‌شه.
‫فردوس...
‫بریم تو کارش.
‫خیلی امنیت رو بالا نبردن؟
‫مشکوکه.
‫وایسا.
‫کارت شناسایی؟
‫- کارت شناسایی؟ ‫- من کارت بدم؟
‫من همونم. بغداوی... حادثهٔ پالایشگاه.
‫قربانی‌هایی که سوختن. بیمارستان...
‫خیلی‌خب. باشه.
‫چرا این همه آدم اینجاست؟
‫خب...
‫قبل از مأموریت طالعت رو نگاه نکردی؟
‫بختت برگشته.
‫دیشب که آمریکایی‌ها موصل رو بمباران کرد،
‫ابوعثمان اینجا رو پایگاه ‫اصلی خودش توی اکریت کرد.
‫الان بیمارستان بزرگ‌ترین ‫پایگاه آی‌اس‌سی توی اکریته.
‫حالا پرستارها رو خارج کن.
‫- نزدیک ۳۰۰نفر نگهبان؟ ‫- بله، قربان.
‫فردوس گفته بیمارستان پایگاه اصلی‌شونه.
‫از پرستارها به عنوان طعمه استفاده کرده،
‫ابوعثمان داره برای یه حمله ‫بزرگ برنامه‌ریزی می‌کنه.
‫شما نقشهٔ پشتیبانی هم دارین؟
‫جنگ.
‫- مطمئنی، شنوئی؟ ‫- بله، قربان.
‫اطلاعات ارتش میگه باید ‫با ایران در ارتباط باشیم،
‫توی خلیج فارس بالگرد ‫و کشتی‌های نظامی می‌خوایم.
‫و نیروهای هوایی باید آمادهٔ پشتیبانی باشن.
‫کارن...
‫فوراً برو عراق.
‫می‌خوام یکی که بهش اعتماد دارم اونجا باشه.
‫چشم.
‫نخست‌وزیر بالاخره دستور دادند...
‫«آینس میسور»، موشک هدایت‌شونده،
‫و «آینس ترکاش» به خلیج فارس فرستاده شن.
‫تا پرستاران زندانی شده رو به خونه برگردونن.
‫[شورای شهر اکریت]
‫ببرین‌شون.
‫ببرین‌شون. زود.
‫عربی بلدی؟
‫انگلیسی بلدی؟
‫اردو؟
‫فارسی؟
‫چی می‌خوای؟
‫باید برم داخل ساختمون شورای شهر.
‫ضروریه.
‫روحت هم خبر نداره ‫اونجا چه اتفاقی داره میفته.
‫روستای من توی افغانستانه، سمت مرز پاکستان.
‫اینجا اومده بودم تا پزشکی بخونم.
‫من و چندتا از دخترها رو...
‫از دانشگاه دزدیدن.
‫بهمون گفتن دخترها نیازی نیست درس بخونن.
‫ما رو بردن ساختمون شورای شهر،
‫مجبورمون کردن کف رو بشوریم.
‫بعدش بغداوی و آدم‌هاش اومدن،
‫ما رو کتک زدن.
‫همه‌جوره اذیت‌مون کردن.
‫هرکی هم خواست فرار کنه کشتنش.
‫ما رو مجبور می‌کنن هرروز اونجا بریم.
‫مجبوریم کف اونجا رو بشوریم،
‫روی همون زمین ما رو می‌زنن...
‫- چطور سوختین؟ ‫- آتش‌سوزیِ توی پالایشگاه.
‫این‌جوری شد.
‫آتیش رو خودت روشن کردی؟
‫روی پوستت ژل ضدحریق داری.
‫ما مأمورهای سازمانیم. اومدیم ‫شما رو از اینجا بیرون ببریم.
‫این نفرات اعضای تیم من‌ان. ‫واکنش خاصی نشون نده.
‫گوش بده چی می‌گم.
‫اگه تا دو روز دیگه شما رو بیرون نبریم...
‫آمریکا اینجا رو بمبارون می‌کنه. ‫اون‌وقت همه باهم می‌میریم.
‫بهمون گفتن اینجا ۴۰تا پرستاره.
‫الان شده ۳۹تا.
‫دو روز پیش یکی از ‫پرستارهای پاکستانی کشته شد.
‫فرار از اینجا غیرممکنه.
‫اون‌ها حیوون‌ان، آدم نیستن. ‫و ابوعثمان...
‫همه‌جا هستش.
‫اومدش.
‫پانسمانم رو عوض می‌کنی، پُرنا؟
‫- هندی هستی؟ ‫- بله.
‫امروز باید خوشحال باشی، پرنا.
‫خیلی خوبه که توی خارج ‫از کشورت یه هندی ببینی.
‫- اسمت چیه؟ ‫- مانیش چندرا.
‫مانیش؟
‫- صورت جذابی داری، مانیش. ‫- لطف داری.
‫مخصوصاً چشم‌هات.
‫چشم‌های تیزی‌ان.
‫مثل چشم‌های بَبر.
‫چه اتفاقی، پدرم هم همیشه همین رو می‌گفت.
‫فقط چهار نفرین؟
‫بله، فقط چهار نفر.
‫بقیه چی؟
‫- از پالایشگاه بغداوی هستی؟ ‫- بله.
‫دولت‌تون هیچ کاری نمی‌کنه.
‫هندی‌هایی که اینجا توی عراق ‫گیر افتادن رو نجات ندادن.
‫امیر، ما آمادهٔ حرکت‌ایم.
‫پرنا، چقدر طول می‌کشه خوب شن؟
‫حداقل دو روز.
‫- این دو روز رو مهمان ما باشین. ‫- خیلی ممنون.
‫[دو روز تا حملهٔ هوایی]
‫[شورای شهر اکریت]
‫[نقشه‌ها و سازه‌ها]
‫[اکریت] ‫[ساختمان‌های شهرداری]
‫راحت باش.
‫امیر بغداوی.
‫حرکت کنین، برین.
‫پخش شین.
‫یاعلی، خودت کمکم کن.
‫پیداش کن.
‫[نقشهٔ رسمی بیمارستان شهر اکریتِ عراق]
‫آفرین، تایگر.
‫زویا شهر رو بهم ریخت اون‌وقت تو می‌خندی؟
‫دوربین‌ها گرفتنش.
‫چطور بود؟ خوب افتاد؟
‫چی توی اون کله‌ته؟
‫زویا رو ببر پیش دوست‌های ‫آمریکایی‌مون و بهشون بگو...
‫فردا ساعت ۱۲ توی ایست بازرسیِ ‫آی‌سی‌اس یه انفجار راه بندازن.
‫درمان مسمومیت غذایی با قرصه یا تزریق؟
‫تزریق. مورد خطرناکیه.
‫- ممکنه از حال برن؟ ‫- نه.
‫معمولاً قبل از جراحی ‫بیمار رو بی‌هوش می‌کنیم.
‫- چند ساعت بی‌هوش می‌شن. ‫- چقدر داروی بی‌هوشی داریم؟
‫الان بررسی می‌کنیم، قربان.
‫عالیه.
‫نقشه چیه؟
‫یکی داره یه کارهایی می‌کنه.
‫جسد بغداوی رو ببر بیمارستان.
‫تمام نگهبان‌ها رو جمع کن.
‫وقتش رسیده.
‫آمادهٔ جنگ می‌شیم.
‫در رو باز کن، بیا پایین.
‫بیا بیرون.
‫چه هندی، چه پاکستانی. مادر همه‌مون یکیه.
‫ما بچه‌های یه سرزمین و خاکیم.
‫بگو ببینم، درسته؟ یا نه؟
‫سریع حرکت کنین.
‫برادرها و سربازان من.
‫بغداوی و افرادش...
‫جون‌شون رو برای ما فدا کردن.
‫مرگ اون‌ها بیهوده نخواهد بود.
‫تک‌تک ما انتقام خون‌شون رو می‌گیریم.
‫ما به این راحتی تسلیم نمی‌شیم.
‫تا افکار، اعتقادات و ‫سربازان‌مون رو از بین ببرن.
‫وقت انقلاب رسیده. وقتش رسیده ‫تا به دنیا قدرت‌مون رو نشون بدیم.
‫قربان، بی‌هوشی‌ها اونجان.
‫- تمام نیروها رو برای سخنرانی صدا کن. ‫- باشه، دریافت شد.
‫بجنبین، سخنرانی شروع شده.
‫نمی‌ذاریم هرکسی توی خاک ‫ما هرکاری خواست بکنه.
‫به صلاح خودشونه.
‫چطوری؟
‫اون‌ها شهرهای ما رو بمبارون کردن،
‫خانواده‌هامون رو کشتن.
‫پدران، مادران، برادران و خواهران‌مون.
‫و بعدش ما رو تروریست خطاب کردن.
‫چک کردم، قربان. ۱۵۰تا داروی بی‌هوشی داریم.
‫زودباش، برچسب روشون رو عوض کن. ‫نمیت تو هم کمک کن.
‫اینکه قربانی کیه، ‫تصمیمش با شماست.
‫ما یا اون‌ها؟
‫حواس‌تون باشه...
‫روی داروها نوشته باشه: ‫«مسمومیت غذایی»
‫آتیش داری؟
‫ممنون.
‫آمادهٔ مرگ هستین؟
‫پیروزی از آن ماست.
‫راکش، مطمئنی دارو رو توی غذاشون ریختی؟
‫به‌نظر که خوب میان.
‫قرص فونل و محلول آمونیاک رو قاتی کردم.
‫صبر کن. خیلی زود شکم‌هاشون منفجر می‌شه.
‫آزان.
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫می‌خوام ببینم وقتی پرستارها رو ‫نجات دادیم، پرچم رو کجا بالا ببریم.
‫چی؟
‫- تو هم پرچم آوردی؟ ‫- دیگه کی پرچم داره؟
‫معلومه جفت کشورها ملت احساسی‌ای دارن.
‫چی شده؟
‫دیدین؟ مثل مگس این‌ور و اون‌ور میفتن.
‫[روز حملهٔ هوایی]
‫- چند نفر مسموم شدن؟ ‫- تقریباً نصف نیروها، قربان.
‫حالش چقدر بده؟
‫مسمومیت شدید غذاییه.
‫بهش گلوکز دادیم ولی بدنش ‫هیچ‌چیزی رو نمی‌تونه نگهداره.
‫باید یه دُز بالا بهش تزریق کنم تا جواب بده.
‫صبر کن.
‫اون چهارتا هندی رو بیار.
‫اون نه.
‫بیا.
‫اون نه.
‫به این بزن.
‫به تمام مسموم‌ها تزریق کنین.
‫[ایست بازرسی شمالی آی‌اس‌سی]
‫برین.
‫با غذای دیشب چیکار کرده بودی؟
‫بگو کی غذا رو مسموم کرده بود؟
‫ایست بازرسی شمالی آی‌اس‌سی.
‫- دوباره بیا جلو. ‫- به ایست بازرسی شمالی حمله شده.
‫بهمون حمله شده.
‫به ایست بازرسی شمالی حمله شده.
‫قربان، بی‌هوش‌ها رو تزریق کردیم.
‫نگهبان‌ها تا ۳ساعت آینده بیدار نمی‌شن.
‫آزان هم همین‌طور.
‫طبق نقشه. نصف نیروها ازکار افتادن، ‫نصف دیگه با ابوعثمان‌ان.
‫زمان زیادی نداریم.
‫بجنبین.
‫منطقه خلع سلاح شد. ‫منطقه خلع سلاح شد.
‫سلام بچه‌ها. کار ما تمومه. از اونجا برین.
‫دریافت شد. همه خارج شین.
‫همه خارج شین.
‫برین، بجنبین.
‫- یه چند لحظه بمونین. ‫- به ما دستور خروج دادن.
‫تیراندازی تموم شد.
‫دریافت شد، امیر.
‫تیراندازی توی ایست بازرسی متوقف شد.
‫تله‌ست.
‫خدایا شکرت.
‫دست نگهدارین.
‫طبقهٔ دوم یکی رو دیدم.
‫زن سرسختیه.
‫نیروهام گفتن خیلی طول کشید بگیرنش.
‫و بلایی که سر بغداوی آورد...
‫- داشت حکومتم رو زیر و رو می‌کرد. ‫- عثمان!
‫اگه یه بار دیگه دستت بهش ‫بخوره همینجا زنده‌به‌گورت می‌کنم.
‫تایگر.
‫اسمت همین بود؟
‫تو کاری رو که دوتا کشورهاتون نتونستن کردی.
‫باعث شدی هند و پاکستان همکاری کنن.
‫حتماً آدم تأثیرگزاری هستی.
‫تو چی؟ نکنه قهرمان‌مون تویی؟
‫به اسم حق داری جنگ می‌کنی.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫این جنگ به اسم دینه؟
‫نکنه اطلاعاتت رو از رسانه‌های غربی می‌گیری؟
‫فکر می‌کنی این بمب‌ها و تسلیحات ‫و منابع مالی از کجا اومدن؟
‫کی اون‌ها رو برامون فراهم می‌کنه؟
‫این جنگ یعنی کار و کاسبی.
‫تمام دنیا توش دست دارن.
‫ولی ما فقط توی چشم‌ایم.
‫ولی کل دنیا داره ازش سود می‌بره.
‫برای اینکه همه‌چی تحت کنترلت باشه ‫به قدرت نیاز داری.
‫و کسی که قدرتمند باشه ترس رو کنترل می‌کنه.
‫امروزه...
‫وقتی که کنار خانواده‌ت هستی،
‫توی ساحل یا فروشگاه، یا موقع پرواز...
‫از این که یه انتحاری بیاد ترس نداری؟
‫این ترسی که امروزه توی جهان شایع شده...
‫قدرتیه که ما داریم، تایگر.
‫پس یعنی به حسن که یه بچه‌ست بمب ‫می‌بندین و می‌فرستینش توی جمعیت؟
‫تو گوش مردم بی‌گناه رو برای ‫نفع خودت با تنفر پر می‌کنی.
‫این چیزیه که توش سرمایه‌ت رو گذاشتی؟
‫جهان با انسانیت شکل گرفته.
‫امروزه دنیا فقط به یه باور نیاز داره.
‫و اون هم انسانیته.
‫می‌دونم، تایگر.
‫ولی فلسفهٔ تو فقط روی کاغذ جواب می‌ده.
‫تا الان با نقشهٔ تو پیش رفتیم،
‫حالا ببین نقشهٔ من چیه...
‫آمریکا خیلی زود این ‫بیمارستان رو بمبارون می‌کنه.
‫و تو...
‫تیمت،
‫و تمام اون پرستارها می‌میرین.
‫آمریکایی‌ها فکر می‌کنن من رو کُشتن،
‫کل جهان برای چند ساعتی جشن می‌گیرن.
‫«تحت‌تعقیب‌ترین فرد جهان کُشته شد.»
‫و بعدش...
‫یه ویدئو ارسال می‌شه.
‫که توش من ۳۰تا خارجی رو اعدام می‌کنم.
‫این می‌شه انتقام من، تایگر.
‫[گاز سمی شیمیایی]
‫خوب نگاه کن.
‫یک دقیقه بعد از اینکه ‫این گاز رو نفس کشیدی...
‫تمام گذشتهٔ زیبایی که ‫این سال‌ها با اون داشتی...
‫توی یه ثانیه از جلوش چشم‌هات می‌گذره.
‫رایان، ببرش.
‫تایگر، اگه جرئتش رو داری، جلوم رو بگیر.
‫عثمان...
‫اگه تو جرئتش رو داری...
‫پس...
‫خودت جلوم رو بگیر.
‫پرستارهامون رو برگردونین خونه.
‫- آدام. ‫- سی دقیقه.
‫من زمان بیشتری نیاز دارم، آدام.
‫فقط ۳۰ دقیقه وقت داری، شنوئی.
‫شرمنده، به ما دستور دادن. ‫حمله رو شروع می‌کنیم.
‫خبر بد دارم.
‫تایگر رو گرفتن.
‫بله، قربان؟
‫بهمون نیم ساعت وقت دادن.
‫نیم ساعت؟
‫بله.
‫همین.
‫- چی نیم ساعت؟ ‫- نیم ساعت دیگه حملات هوایی شروع می‌شه.
‫نیم ساعت؟ توی این مدت چه غلطی بکنیم؟
‫نکنه دیوونه شدن؟
‫نفت...
‫بریم.
‫زنده باد هانومان.
‫فشار خونت چطوره؟
‫فکر کنم عزرائیل رو به چشم دیدم.
‫امیر.
‫تایگر زنده‌ست.
‫من تا وقتی که جنازهٔ اون رو نبینم...
‫از این بیمارستان بیرون نمی‌رم.
‫برو.
‫همه رو بردار.
‫تمام بمب‌ها به جلیقه‌ش وصله. ‫ممکنه منفجر شن.
‫خفه شو، نمیت. چهار دقیقه فرصت داری.
‫قربان، من کارم همینه و بهتون می‌گم غیرممکنه.
‫خواهش می‌کنم، قربان.
‫نمی‌تونین اجازه بدین ‫همه‌شون به‌خاطر من بمیرن.
‫بیا اینجا.
‫من «نه» حالیم نمی‌شه.
‫خواهش می‌کنم درک کنین. می‌گم غیرممکنه.
‫نگاه‌شون کن.
‫مأموریت ما اینه تا همه‌شون ‫رو زنده خونه برگردونیم.
‫نمیت.
‫خدا به تعداد کمی مسئولیت ‫انجام کاری رو می‌ده.
‫خوش به سعادت اون آدم‌هایی ‫که این شانس رو داشتن.
‫ناامید نباش، مرد.
‫اگه برگردم، با پُرنا برمی‌گردم.
‫اگه نتونستم، بهت احترام می‌ذارم. ‫خدا پشت و پناهت.
‫پُرنا چیزیش نمی‌شه. بریم.
‫برین درب چپ. شماها برین درب راست. حالا.
‫فقط لطفاً پایین رو نگاه نکن. ‫به من نگاه کن.
‫چشمت به من باشه، پُرنا.
‫فقط...
‫به مادرم بگو...
‫من تسلیم نشدم.
‫دست از تلاش برنداشتم.
‫کم نیاوردم.
‫به پدرم بگو...
‫واقعاً دوستش داشتم.
‫آزان وسطه. آبرار پشت.
‫سیاه؟
‫نه، قرمز.
‫قرمز.
‫چیه؟
‫توی قسمت آخر سیم قرمز نداره. ‫باید جلیقه رو کامل باز کنیم.
‫پانزده دقیقه تا حمله.
‫موشک‌ها رو آماده کنین.
‫جیا...
‫خدا پشت و پناهت.
‫- کسی دنبال‌مونه؟ ‫- مگس هم پرنمی‌زنه. گاز بده.
‫آفرین، راکش. به موقع بود.
‫همه از اینجا برین. زود.
‫زنده باد هانومان.
‫هرکی بره توی موقعیت.
‫کل ارتش‌شون اینجاست.
‫نگران نباش.
‫تایگر هنوز زنده‌ست.
‫قربان، نگهبان‌ها خیلی زیادن.
‫- مهمات داری؟ ‫- چندتا خشاب مونده، قربان.
‫آزان، خشاب تموم کردم.
‫آبرار، برو من هوات رو دارم.
‫حالا.
‫آزان، خوبی؟
‫خوبم. بلند نشو.
‫بقیه بهت نیاز دارن. برو.
‫نه، آزان. بیا باهم بریم.
‫یکی‌مون باید همین‌جا بمونه. تو برو.
‫- راکش... ‫- من یه گلوله هم شلیک نکردم.
‫اسلحه‌ت رو بده من. پرستارها رو ببر داخل.
‫ببرشون. بجنب.
‫این رو بگیر.
‫فقط...
‫برو.
‫آزان کجاست؟
‫برین.
‫آماده‌ای؟
‫کارن، فردوس. پرستارها رو خارج کنین.
‫راه خروج رو بستن. ‫آی‌اس‌سی تا ابوعثمان...
‫بیرون نره به کسی اجازهٔ خروج نمی‌ده.
‫- چقدر زمان داریم؟ ‫- ده دقیقه.
‫فردوس، نمیت. ‫شما حواس‌تون به پرستارها باشه.
‫با من بیاین.
‫گرفتی؟
‫این با تو.
‫نمی‌شه جلوت رو گرفت، تایگر.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫حالا باید اون رو بکشم.
‫می‌دونی چرا سازمان بهم لقب «بَبر» رو داده؟
‫چون هیچ‌چیز خطرناک‌تر از یه ببر زخمی نیست.
‫متوجه نشدی؟ ‫بازی برگشته.
‫خدا خودش می‌دونه که تو رو ببخشه یا نه.
‫من وظیفه‌م بود تا تو رو پیش اون بفرستم.
‫پرستارها با تیم من از اینجا می‌رن.
‫همین‌طور تمام گروگان‌ها.
‫کی آزادشون می‌کنه؟ تو می‌کنی.
‫فردا سرتیتر خبرها می‌شه:
‫«تحت‌تعقیب‌ترین فرد دنیا کشته شد.»
‫فردوس.
‫ببرش، تا پنج دقیقه دیگه می‌میره.
‫الانه که حملات هوایی شروع شه. بیا بریم.
‫بدون زویا جایی نمی‌رم.
‫- این کار خودکشیه، قربان. ‫- بهم اعتماد کن.
‫برو.
‫یک دقیقه تا حمله.
‫نخست‌وزیر پشت خطه.
‫وایسا، وایسا. ماشین رو نگهدار.
‫اسلحه نداریم. نه.
‫امیر. امیر آسیب دیده. باز کنین.
‫امیر؟ امیر شما خوبین؟
‫امیر صحبت کن. حالت خوبه؟
‫توی ماشین کیه؟
‫گروگان‌های آمریکایی.
‫امیر می‌خواد همه‌شون رو بکشه.
‫برو، برو ماشین رو چک کن.
‫امیر. خوبی؟ امیر با من حرف بزن.
‫راست میگه. گروگان‌ها توی ماشین‌ان.
‫خواهش می‌کنم..
‫خیلی‌خب. برو.
‫ممنون.
‫هدف توی دیدرسه. ‫ده ثانیه تا شلیک.
‫تایگر، ولم کن و برو.
‫یکی‌مون باید زنده باشه.
‫به‌خاطر جونیور.
‫سه.
‫دو، یک.
‫شلیک کن.
‫مراقب پسرمون باش.
‫و بهش بگو که دوستش داشتم.
‫بله؟
‫مأموریت با موفقیت انجام شد. ‫خارج شدیم.
‫با یا بدون تایگر؟
‫بدون تایگر، قربان.
‫همهٔ پرستارها صحیح و سالم‌ان.
‫بیرون آوردیم‌شون.
‫با نخست‌وزیر تماس بگیر.
‫آزان جونت رو نجات داد.
‫به نام انسانیت، حق اون و وظیفهٔ توئه.
‫جاوید، دوست من...
‫توام پرچمت رو بالا ببر.
‫آفرین، تایگر.
‫یه صدایی به گوشت نمی‌خوره؟
‫بای بای.
‫- قربان؟ ‫- بله کارن؟
‫یه ایمیلی با یه رمز یونانی اومده:
‫«بهتر از هرجای دیگه‌ای.»
‫الو؟
‫اومدم روز استقلال رو بهت تبریک بگم.
‫می‌دونستی اگه با پرستارها برمی‌گشتی...
‫سازمان هرگز اجازه نمی‌داد بری؟
‫یادت باشه، قربان.
‫هروقت کشورم بهم نیاز داشت،
‫تایگر زنده‌ست.
‫حسن!
W W W . M O V I E S H O . C O M » ترجمه از امیر فرحناک «
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M