‫خوبه، بعدی.
‫- می‌ریم سراغ رِ. ‫- چی؟
‫می‌ریم سراغ رِ.
‫هنوز نه، سل درست نیست.
‫سمعک‌هات رو زدی؟
‫به سمعک‌های من کاری نداشته باش.
‫خیلی فشارش دادی، صداش می‌گیره. ‫حسش می‌کنم.
‫ببخشید، آقایون تعمیرکار؟
‫لعنتی...
‫بله، خانم؟
‫توالت نشتی داره. می‌تونید درستش کنید؟
‫چی گفت؟
‫صد دلار اضافه میدم.
‫چی؟
‫می‌خواد که توالت رو تعمیر کنیم.
‫تعمیر... چی چی؟
‫صد دلار میده که توالت رو درست کنیم.
‫خب باشه، ۱۵۰.
‫ما شبیه لوله‌کش‌ها هستیم؟
‫نه، ما توالت تعمیر نمی‌کنیم، ‫ما متخصص کوک پیانو هستیم.
‫پیانو تعمیر می‌کنیم.
‫خب، ۲۰0 تا.
‫پانصد تا، شاید حرف بزنیم.
‫این زشت‌ترین سگیه که تو عمرم دیدم.
‫همین ‌جا ایستاده. صدات رو می‌شنوه.
‫اون ر رو نگه دار.
‫می‌خوام یه چیزی درباره‌ی ماهی تن بهت بگم، باشه؟
‫چی می‌خوای درباره‌ی ماهی تن بهم بگی؟
‫ماهی‌های تُن بزرگ جیوه خیلی بیشتری دارن.
‫- چی؟ ‫- مریض میشی
‫اگه جیوه زیاد تو بدنت باشه.
‫این رو می‌دونستی؟
‫واسه همین دیگه ماهی تن بزرگ نمی‌خورم.
‫همین الان یه ساندویچ سالاد تن لعنتی خوردی.
‫آره می‌دونم، ولی خب بعضی وقتا هم ‫برامون مهم نیست.
‫بزن بریم.
‫لازم نیست نگران کلسترول باشی.
‫اسمش... با «الف» شروع میشه.
‫نگران کلسترول نباش، نگران...
‫عصر بخیر، مادر... خانم.
‫هری هوروویتز از «هری هوروویتز...
‫کوک و تعمیر پیانو».
‫برای ناهار چی می‌خوای؟
‫من آلزایمر نمی‌خوام.
‫چرا آدما همبرگر دوست دارن؟
‫وقتی بچه بودی همبرگر داشتن؟
‫ای حرومی.
‫هیچ‌کس پیانو نمی‌زنه.
‫غم‌انگیزه. هنوز نیاز به کوک داره.
‫- میشه بگم که... ‫- بابی!
‫بابی! چند نفر اومدن پیانو رو تعمیر کنن.
‫هری، داری چی ‌چرت ‌و پرت میگی؟
‫دارم میگم باید نگران...
‫کلمه‌ش یادم رفت.
‫- التهاب. ‫- التهاب. التهاب.
‫همینو میگن. همینه که می‌کشتت، التهاب.
‫اینو نگه دار.
‫نه، این‌ جوری.
‫- چی؟ ‫- بازوم درد می‌کنه.
‫نزدیک‌ترین دستشویی کجاست؟
‫از روی چمن رد نشو! داری چی کار می‌کنی؟
‫چمنه یه تیکه آشغاله.
‫یه سیب می‌خورم. ممنون.
‫ممنون که با این وقت کم اومدید.
‫هربی هنکاک فردا میاد.
‫به هرب بگو که هری هوروویتز گفته
‫از ماهی تن دوری کنه، باشه؟
‫خودش می‌فهمه.
‫جیوه رو میگم.
‫باز شروع نکن.
‫در مورد جیوه بهش گفتم.
‫التهابه.
‫هوشت عالیه. دقیقاً شبیه پدرتی.
‫این دو دقیقه‌ایه که دیگه هیچ‌وقت برنمی‌گرده، هری.
‫به‌هرحال، تولد ۱۶ سالگیم،
‫منو برد بردلند،
‫و اسکار پیترسون داشت اونجا می‌زد.
‫از جایی که نشسته بودم
‫می‌تونستم ببینمش. ‫و نمی‌دونم چیه، ولی...
‫هیچ‌وقت ندیده بودم دست‌ها این‌طوری بنوازن.
‫هوم.
‫به‌جز تو. تو دست‌های فوق‌العاده‌ای داشتی.
‫چرا نمی‌زنی؟
‫چرا برام چیزی نمی‌زنی؟
‫خیلی خسته‌ام، هری.
‫بیخیال، یه چیزی واسه این پیرمرد بزن.
‫داغونم.
‫تموم کردیم، هری. من... کارم تموم شد.
‫یه چیزی برام بزن.
‫بفرما. تولدت مبارک.
‫دیگه این ‌طوری نگام نکن.
‫لعنتی.
‫♪ نسیم عصرگاهی ♪
‫♪ درختان را نوازش کرد ♪
‫♪ به ملایمت... ♪
‫این آهنگ موردعلاقه‌ی پدرم بود.
‫این اولین آهنگی بود که با نت زدم.
‫لعنتی!
‫آرتروز لعنتی، نمی‌تونم بزنم.
‫اشکالی نداره، عزیزم.
‫بخور، بخور، بخور.
‫سوپت سرد میشه.
‫نیکی، نمک رو بده.
‫نمک می‌خوای چی کار.
‫یه حمله‌ی قلبی دیگه می‌خوای؟
‫- هر دفعه که می‌پرسم... ‫- سدیم.
‫واسه نمک میگی، «نمک می‌خوای چی کار».
‫می‌دونم بخاطر خودمه. ممنون.
‫امروز رفتید همبرگر خوردید؟
‫- چی؟ ‫- امروز رفتید همبرگر خوردید؟
‫معلومه که نه! ما سالاد و آب‌هویج خوردیم.
‫خودم آب گرفتمش.
‫- خودت مخلوطش کردی؟ ‫- آره.
‫- همون‌جا توی مغازه؟ ‫- آره.
‫رفتی پشت پیشخوان و گفتی...
‫- «بذار هویج‌ها رو مخلوط کنم»؟ ‫- نه، آبش رو گرفتم.
‫- سمعک‌هات کجاست؟ ‫- چی؟
‫سمعک‌هات کج...
‫ببخشید نیکی. امروز ‫سمعک‌هاش رو زده بود؟
‫جوابش رو نده، ‫فقط نمک رو رد کن.
‫نه، نه.
‫نمک نمی‌خوای، ‫اما چیزی که واقعاً بهش نیاز داری
‫اینه که بهتره سمعک‌هات رو پیدا کنی،
‫چون اگه یه جدید بخوای، ‫باید از جیب خودمون پول بدیم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫می‌دونم کجان. ‫توی گاوصندوق‌ان.
‫چی؟ چرا باید بذاریشون توی گاوصندوق؟
‫اتفاقی ساعتم رو گذاشتم ‫توی دستشویی،
‫و سمعک‌هام رو گذاشتم توی گاوصندوق.
‫- یه اشتباه بود. ‫- خیلی خب، برو بیارشون.
‫- نمی‌تونم. ‫- چرا؟
‫- باز نمیشه. ‫- گاوصندوق؟
‫رمزش رو یادم نمیاد.
‫سالگرد ازدواجمونه!
‫عوضش کردم.
‫- عوضش کردی؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. رمز رو چی گذاشتی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی.
‫طوری حرف می‌زنی انگار از قصد بوده.
‫یادم میاد. شماره‌ی خوبی بود.
‫بهتر از سالگرد ازدواجمون؟
‫هری، چطور می‌تونی بدون سمعک ‫کارت رو انجام بدی؟
‫موضوع شنیدن نیست، ‫موضوع...
‫یه حسه.
‫عه، ببخشید. نزدیک بود یادم بره.
‫- موضوع حس کردنه. این... ‫- آره.
‫همه ‌چی به حس بستگی داره.
‫آره. حس، حس. ببخشید.
‫تو به سمعک‌هات نیاز داری. ‫بذار گاوصندوق رو ببینم.
‫نیکی، تولد مارلا رو امتحان کردم،
‫تولد خودم رو امتحان کردم، تولد تو،
‫تولد پدرت، تولد دیزی گیلیسپی ‫رو امتحان کردم.
‫داری عقلت رو از دست میدی!
‫چرا هی گیر میدی به من؟ ‫یه اشتباه کردم دیگه.
‫باید زنگ بزنیم به تعمیرکار قفل.
‫- کی؟ ‫- مارتی فیتزجرالد.
‫مارتی فیتزجرالد مرده، ‫ولی خب، برو امتحانش کن.
‫خیلی خب، نیکی، بشکنش. ‫فقط بشکنش و بازش کن.
‫نه، نشکنش!
‫عزیزم، هزار سالشه. ‫بی‌خیال، بشکنش.
‫یه گاوصندوق سالم و درست‌ و حسابیه!
‫دیگه سالم نیست.
‫پنج سانت فولاده. ‫واقعاً شکستنی نیست.
‫- می‌تونم ببرمش خونه... ‫- آره!
‫ببریش خونه؟ ‫بی‌خیال، خیلی سنگینه.
‫- بذار ببرتش خونه. ‫- خیلی سنگینه!
‫- هری! ‫- اون می‌تونه هر چیزی رو تعمیر کنه.
‫نیک، هری فردا ظهر
‫تو شهر وقت دکتر داره،
‫پس مجبوری کار شافیتز رو ‫تنهایی انجام بدی.
‫هرچقدر که فردا نتونستی تموم کنی، ‫نگران نباش.
‫چهارشنبه تمومش می‌کنی.
‫آره.
‫آها، یه سرویس در محل هم ‫تو آلپاین داریم.
‫آره، آره، ساعت ۴ اونجام.
‫بهشون اطلاع میدم. ‫بیا ببینم.
‫نیک؟
‫نکنه سیگار کشیدی؟
‫نه.
‫چطور بازش می‌کنی؟
‫می‌تونی بشنوی که نقاط اتصال کجان،
‫حتی وقتی گاوصندوق قفله، درسته؟
‫پس برای یه گاوصندوق‌باز ماهر،
‫این چیزها با
‫لمس کردن و شنیدن قابل‌تشخیصه.
‫تفاوتش توی صدا و حسه.
‫وقتی ضامن با این نقاط اتصال ‫برخورد می‌کنه،
‫خیلی ظریفن که تقریباً ‫غیرقابل‌تشخیصن
‫مگه اینکه تجهیزات مخصوص داشته باشی.
‫واسه همینه که یه متخصص ‫آموزش‌دیده با حس...
‫اما با صبر و تمرین.
‫چیزی که ما داریم بهش گوش میدیم ‫صدای برخورد...
‫دروازه و پین‌ها با ضامنه، ‫که کوچک‌ترین تماسی دارن.
‫و حالا کاری که باید بکنیم ‫اینه که ادامه بدیم.
‫و باید آروم و پیوسته پیش بری.
‫دانشجوهای آهنگسازی دارن خودشون رو
‫واسه نمایش پایان سال آماده می‌کنن.
‫وقتی پیانوها کاملاً کوک نباشن،
‫همه کلافه میشن.
‫از استیج اصلی شروع کن.
‫ببخشید.
‫- لعنتی! ‫- روثی؟
‫- بله؟ ‫- کوک‌کننده‌ی پیانو اومده.
‫می‌تونی بری توی یکی از اتاق‌های تمرین؟
‫من استیج اصلی رو رزرو کرده بودم، ‫حدوداً یه هفته پیش.
‫استیج اصلی باید واسه بعدازظهر آماده باشه.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫حدود دو ساعت.
‫شاید دو ساعت و نیم.
‫اوهوم.
‫ببخشید.
‫عالیه، ممنون.
‫من، راستش یک‌کم به چکش‌های ‫بخش دست راست سوزن زدم
‫تا بخش ملودی رو برات شیرین‌تر و دلنشین‌تر کنم.
‫می‌تونی نت می بمل بالای سی میانی رو بزنی؟
‫می بمل؟ خوب صدا میداد.
‫مطمئنی؟
‫آره، می‌تونی ۳۰ ثانیه بهم وقت بدی؟
‫اوهوم.
‫بیست ثانیه؟
‫- می‌تونم... ‫- زود تمومش می‌کنم، قول میدم.
‫باید برگردم سر کارم.
‫- بی‌خیال، برو اون‌ور. ‫- باشه.
‫تفاوت رو حس می‌کنی؟
‫گوش مطلق داری؟
‫آره.
‫این چیه؟
‫می.
‫سل.
‫دو.
‫لا بمل، می بمل.
‫سی بمل.
‫چشمات رو ببند. داری تقلب می‌کنی.
‫لا، سی.
‫دو، فا دیز.
‫سی بمل، می.
‫می ۷، بمل ۹.
‫فا ۷، شارپ ۵، شارپ ۹.
‫فا دیز،
‫سل، لا، لا شارپ، سی روی ر دیز.
‫دو ماژور ۷ شارپ ۱۱، سی بمل ۱۳،
‫فا دیز مینور ۷ بمل ۵، ‫می ۷ شارپ ۹،
‫سل مینور ۱۱، می ماژور ۷ شارپ ۵،
‫ر دیز مینور ۷ بمل ۵،
‫و آکورد دو شارپ ماژور روی ‫آکورد می مینور باز.
‫آکورد الکترا اشتراوس.
‫- می‌بینمت. ‫- عالی بود.
‫این تموم نت‌هاست به جز فا دیز.
‫سلام. هی، سلام.
‫میشه کمکم کنی ‫مودم رو ریست کنم؟
‫وای‌فای کار نمی‌کنه.
‫پیچ‌گوشتی رو بده، آقا.
‫برو کنار.
‫سلام، درود، سلام.
‫- گم شدی؟ ‫- چی؟
‫میای خونه‌ی مردم، زنگ هم نمی‌زنی.
‫ببخشید، در باز بود. ‫من کوک‌کننده‌ی پیانو هستم.
‫پیانو چشه؟
‫عملاً از وقتی پارسال اون مراسم رو واسه ام‌اس گرفتیم، ‫هیچ ‌کی به اون پیانو دست نزده.
‫هیچ‌کس.
‫آره، آقا،
‫پیانوها چه بهشون دست بزنی چه نزنی، ‫از کوک در میرن.
‫عجب.
‫خب، خوبه که اینو دونستم.
‫انگار کسی می‌فهمه چه فرق کوفتی‌ای کرده.
‫ببخشید.
‫آقای کانوی فردا شب یه مراسم خیریه داره.
‫بیلی جوئل قراره اجرا کنه.
‫خانم، من نمی‌تونم...
‫با این همه سر و صدا نمی‌تونم کار کنم.
‫وای. اصلاً بهش فکر نکرده بودم.
‫میشه اول صبح بیای؟
‫نه، فردا پرم، ببخشید.
‫میشه تا ساعت ۸ بمونی؟
‫همه‌ی اینا میرن، ‫اون‌وقت کل جا دست خودت میفته.
‫- خانم، من... ‫- می‌دونی چیه؟
‫برو...
‫یه چیزی بزن به حساب آقای کانوی.
‫اگه مشکلی داشتی بهم زنگ بزن.
‫آره.
‫لعنتی.
‫کسی هست؟
‫تو کدوم خری هستی؟
‫کوک‌کننده‌ی پیانو.
‫به نظر میاد داری اینجا رو می‌پایی.
‫به نظر میاد داری اینجا رو می‌زنی.
‫یه لهجه‌ی خارجی می‌شنوی
‫و بلافاصله فکر می‌کنی ما مجرمیم؟
‫نه، مته رو میگم.
‫داریم سیستم امنیتی جدید نصب می‌کنیم، خب؟
‫آقای کانوی ازمون خواست چیز رو از این گاوصندوق
‫منتقل کنیم به یه گاوصندوق جدید.
‫یه گاوصندوق هوشمند.
‫- بلوتوث‌دار. ‫- خیلی بهتره.
‫چرا رمز رو بهتون نداد؟
‫هی، هی، رفیق.
‫- چه خری هستی؟ ‫- داری تهمت می‌زنی؟
‫- هی! ‫- این تبعیض‌آمیزه.
‫می‌دونی تو این کشور با ‫لهجه‌ی خارجی موفق شدن چقدر سخته؟
‫- نه. ‫- من یه شرکت ساختم.
‫آدم استخدام می‌کنم.
‫چطور جرات می‌کنی، هان؟
‫خودت کارت چیه؟
‫یه کوک‌کننده‌ی پیانوی کوفتی‌ام، مرد.
‫دارم سعی می‌کنم کارم رو بکنم. ‫خیلی... خیلی سروصدا زیاده.
‫می‌دونی کارتون چقدر قراره طول بکشه؟
‫سخته بگم.
‫می‌تونی یه حدود تقریبی بهم بدی؟
‫«حدود تقریبی» چیه؟
‫یه تخمین سرانگشتی.
‫تا هر چقدر که طول بکشه.
‫پس، تا وقتی نمی‌تونی گاوصندوق رو باز کنی، ‫گورت رو گم کن.
‫یا خدا.
‫خیلی خب، حالا خفه‌خون بگیرید ‫تا بتونم برگردم سر کارم.
‫کوک‌کننده.
‫اگه می‌خوای پول واقعی دربیاری،
‫یه زنگی بهم بزن.
‫می‌دونی، زمان دبیرستان با رفیقم، ‫باب اوداد می‌ومدم اینجا،
‫و اون توی اولین تریوی جاز من بود، ‫دوست دارم این‌طور بگم.
‫و دستش مشکل داشت.
‫یه شست داشت، ‫و دو تا انگشت دیگه
‫و هیچی دیگه.
‫درامر فوق‌العاده‌ای بود. ‫حتی می‌تونست با همون اسنیر بزنه.
‫لعنتی. اشکالی نداره.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خوبم.
‫- بیا. ‫- از این کارم متنفرم.
‫انگار خودم رو خیس کردم.
‫هی، فرانک، می‌تونم دخل رو ببندم؟
‫آره حتماً عزیزم، الان میام.
‫سلام، خوبه دوباره می‌بینمت.
‫هی.
‫- معرفیم کن. ‫- اسمش رو نمی‌دونم.
‫من روثی‌ام.
‫سلام، روثی. من هری هوروویتزم.
‫می‌تونی بهم بگی هری،
‫فقط واسه شام دیر صدام نکنی. ‫بوم بوم چیش.
‫اون تیکه رو از مادربزرگم دزدیدی؟
‫نه، من تو عمرم هیچی ندزدیدم.
‫این نیکی‌ ـه. اون شاگرد کوک‌کردن منه.
‫بیشتر مثل برادرزادمه، هرچند فامیل نیستیم.
‫و یه چیزی بهت بگم، اون خیلی کیس مناسبیه،
‫ولی مشکل شنوایی داره،
‫همون‌طور که از گوش‌گیرهاش می‌بینی ‫که سمعک نیستن،
‫هرچند این یه اشتباه رایجیه.
‫اون بی‌ادب نیست، دستور دکتره.
‫و گفتم که خیلی کیس مناسبیه؟
‫- هری. ‫- چی؟
‫- لطفاً تمومش کن. ‫- بفرما،
‫یه دونات بوستون کرم می‌خوای؟
‫واسه کلاس انرژی خوبیه. خیلی ممنونم.
‫چه کلاسی؟
‫آهنگسازی پیشرفته.
‫شنیدی، نیکی؟ اون پیشرفته‌ست.
‫آره، شنیدم چطور می‌زنه. ‫کارش خوبه.
‫آره؟ تعریف زیادیه از طرف این یارو،
‫که باور کنی یا نه، یه نوازنده چیره‌دسته.
‫عجب. یه نوازنده مناسب برای ازدواج، ها؟
‫خب، در واقع آره، اون بچه اعجوبه بوده،
‫ولی به خاطر مشکل شنواییش
‫دیگه ساز نمی‌زنه.
‫شاید بتونی الهام‌بخشش باشی.
‫وای، خیلی خب. ممنون، هری.
‫معلومه که باید بره.
‫آره، باید برم.
‫اشکالی نداره. خیلی خب، تا کلاس همراهیش کن.
‫نمی‌خواد تا کلاس همراهیش کنم.
‫لازم نیست، ممنون. می‌تونم...
‫خب، مردونگی اینه که حداقل کتاب‌هاش رو براش ببری.
‫- هری، سال ۱۹۵۰ نیست. ‫- می‌تونم خودم کتاب‌هام رو ببرم.
‫منظورت چیه سال ۱۹۵۰ نیست؟
‫چیز مهمی نیست!
‫فقط کتاب‌هاش رو ببر تا کلاس!
‫اینو نمی‌خوام.
‫اونا رو بده.
‫ببخشید که دیروز بهت پریدم.
‫اشکالی نداره. منم می‌تونم عوضی باشم.
‫اوهوم.
‫و یه‌کم هم خودنمایی کنی.
‫باحال بود.
‫اشکالی نداره، چون تو هم نوازنده‌ای، پس...
‫نه، هری اون حرف‌ها رو از خودش درمیاره.
‫از هری خوشم میاد.
‫آره، تو و بقیه.
‫اون قطعه‌ای که دیروز می‌زدی چی بود؟
‫چیزی که دارم می‌نویسم.
‫قشنگ بود.
‫فقط قشنگ؟ ممنون. خیلی لطف داری.
‫از موسورگسکی خوشت میاد؟
‫آره. «تصاویری از یک نمایشگاه» الهام‌بخشه.
‫شنیدمش. راول هم همین‌طور.
‫پس داری میگی قطعه‌ی من تقلیدیه؟
‫خب، آرپژها خیلی متمایزن.
‫گمشو بابا.
‫خیلی هم تهاجمیه.
‫باهاش خشمت رو خالی می‌کنی؟
‫آخه این یه مرثیه‌ست، پس...
‫ببخشید.
‫اسمش چیه؟
‫«یه عوضی تا کلاس من رو همراهی می‌کنه» ‫در گام سُل مینور.
‫- نظرت چیه؟ ‫- خوبه.
‫راحت میاد تو دهن.
‫ممنون که تا کلاس آوردیم.
‫مرسی که گذاشتی همراهیت کنم.
‫«مرسی که گذاشتی همراهیت کنم»؟
‫تو دیگه چه مرگته؟
‫عوضی احمق.
‫لعنتی.
‫اینجا یه خراب‌شده‌ی به تمام معناست.
‫نیک.
‫باید ون رو بفروشی.
‫داری چی میگی؟ چرا؟
‫هری شاکی شد که بیمه
‫هزینه‌ی سمعک‌هاش رو نداد.
‫واسه همین هم در اعتراض، دیگه حق بیمه رو نداد.
‫چقدر بدهکاری؟
‫شاید ۳۶ هزار دلار.
‫و هر چیزی که قراره به این اضافه بشه.
‫یا خدا. لعنت، مارلا.
‫نیکی، خودت می‌دونی که چقدر کله‌شقه.
‫- چی کار می‌خواست بکنه؟ ‫- گندش بزنن.
‫اون ۳۰ ساله که قیمتاش رو بالا نبرده.
‫بذار من ون رو بخرم.
‫چی؟
‫بذار من ون رو بخرم.
‫این ‌همه پول رو از کجا می‌خوای بیاری؟
‫نمی‌دونم.
‫یه کاریش می‌کنم.
‫عصر بخیر، آقای وایت.
‫من مدلین پلاتکین هستم از لندینگ دایرکت فایننشال
‫که دارم باهاتون تماس می‌گیرم.
‫متأسفانه، سوابق اعتباری ناکافی شما
‫باعث میشه نتونیم الان بهتون ‫وام کسب ‌و کار کوچک بدیم.
‫ممنون.
‫بعد از بررسی درخواستتون،
‫قادر نیستیم با درخواست وام شما موافقت کنیم.
‫می‌تونم بپرسم چرا؟
‫فقدان تجربه‌ی کاری،
‫وثیقه، سوابق اعتباری، جریان نقدی، ‫وضعیت مالی.
‫باشه. آره. ممنون.
‫در واقع شما تیک همه‌ی این‌ها رو می‌زنید.
‫خداحافظ، عزیزم، خداحافظ.
‫کوک‌کننده! چطوری، برادر؟
‫خوبی؟
‫خوبی؟ بیا.
‫تقریباً یه ساله که اینجاییم.
‫اینجا خونه‌ی پسرعمومه.
‫جای خیلی خوبیه.
‫اینجا هر ماه مهمونی‌های تکنوی خفن
‫برگزار می‌کنیم.
‫جمعیت خفن و موسیقی عالی.
‫دوست داری؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫لعنتی.
‫استیسی، دیگه دهنت رو ببند.
‫سرش داد نزن.
‫به من نگو چیکار کنم.
‫چیه، از سگ‌ها خوشت نمیاد؟
‫این جت‌اسکیه. ‫هر وقت بخوای می‌تونی ازش استفاده کنی.
‫ها؟ برو دریاچه، یه حالی بکن.
‫خب، اینم بنی‌ ـه.
‫اون پسر خواهرمه.
‫ازم خواست که یه کم سفت و سخت بارش بیارم ‫کار راحتی نیست.
‫و این هم یونی‌ ـه، پسر باهوشیه.
‫سلام، بچه‌ها. به نیکی سلام کنید.
‫- سلام، نیکی. ‫- چطوری، رفیق؟
‫سلام نیکی. چطوری؟ ‫اوضاع چطوره؟
‫- همه چی خوبه؟ ‫- هی...
‫می‌شه ازش بخوای صداش رو کم کنه؟
‫یونی، صداش رو کم کن.
‫ما سیستم امنیتی‌مون رو
‫واسه مشتری‌های بوتیک‌هامون نصب و مانیتور می‌کنیم.
‫من از ثروتمندترین خونه‌های ایالت محافظت می‌کنم.
‫می‌دونم مشتری‌هام کی خونه‌ان و کی نیستن.
‫می‌دونی پیدا کردن یه قفل‌ساز خوب ‫و قابل‌اعتماد چقدر سخته؟
‫می‌تونی بازش کنی؟
‫- یونی. ‫- هوم؟
‫به کسی که از چیزی مطمئن نیست چی میگن،
‫ولی از قیافه‌ش می‌تونی ببینی که مطمئن نیست؟
‫عه، شکاک.
‫شکاک؟ کوک‌کننده، چرا این‌قدر شکاکی؟
‫پس مشتری‌هات نمی‌فهمن ‫وقتی خرت و پرت‌هاشون گم میشه؟
‫اگه یه تابلو رو از دیوار بکنی، می‌فهمن.
‫اگه یه وسیله‌ی خاص رو برداری
‫یا یه حلقه‌ی ازدواج، می‌فهمن.
‫ولی اگه از اینجا یه ساعت برداری ‫یا از اونجا یه انگشتر،
‫هیچ‌کس هیچی نمی‌فهمه.
‫و اگه بفهمن، ‫خدمتکار رو اخراج می‌کنن
‫و ادعای خسارت بیمه می‌کنن.
‫اون چیزی که بهم می‌گفتی چی بود، یونی؟
‫قانون مطلوبیت نهایی نزولی.
‫آدم‌هایی که زیادی خرت و پرت دارن، ‫قدر وسایل‌شون رو
‫به اندازه آدم‌هایی که کمتر دارن، نمی‌دونن.
‫روان‌شناسی این پولدارهای عوضی
‫فرق می‌کنه.
‫دنیای متفاوتیه. این یه فرصته.
‫من می‌دونم درها کجا هستن، ‫تو می‌دونی چطور بازشون کنی.
‫این یه جوریه... اون کلمه چی بود؟
‫- هم‌‌افزایی. ‫- هم‌افزایی.
‫خب چرا ازم می‌پرسی اگه از قبل می‌دونی؟
‫هیچ‌وقت نمی‌دونی پشت اون درها چی هست.
‫و کوک‌کننده، من می‌تونم تو چشمات ببینم
‫که خیلی خیلی کنجکاوی.
‫من بدجور کنجکاوم.
‫می‌تونی بازش کنی؟
‫خیلی خب، ولی باید سگ رو از اینجا ببری بیرون.
‫بنی.
‫سگ رو ببر بیرون. ‫ببرش پیاده‌روی. ببرش پیاده‌روی.
‫برو پیاده‌روی.
‫خیلی خب.
‫آماده‌ای؟
‫بازش کن.
‫ده دقیقه کافیه.
‫هی.
‫می‌خوری؟
‫- نه، مرسی. ‫- باشه.
‫کوک‌کننده.
‫برای این شنبه یه کار برات دارم.
‫چقدر میده؟
‫بیشتر از این کار پیانوی کوفتی.
‫پیش‌پرداخت می‌خوام.
‫بیعانه‌ی ون‌ ـه.
‫بقیه‌ش رو هم به‌زودی می‌گیری.
‫این همه پول رو از کجا آوردی؟
‫تو کاریت نباشه.
‫بگو کی پشت پیانو ـه.
‫باید بشناسمش؟
‫- با تو نبودم. ‫- ببخشید.
‫شاید کنی برون ـه.
‫هوراس سیلور؟
‫شاید تامی فلاناگان؟
‫ایول پسر.
‫کوک و تعمیرات پیانوی هری هوروویتس.
‫سلام.
‫یه لوله تو آپارتمانم ترکید،
‫و آب ریخت پایین و ‫قشنگ پیانوم رو خیس آب کرد.
‫نمی‌دونم... هری کارتش رو بهم داد.
‫خب...
‫ببخشید، شما؟
‫ببخشید، من...
‫من... من روثی هستم.
‫چیزه... همونی که تا کلاس همراهیش کردی.
‫آها، آها. آره آره.
‫آره، روثی. سلام.
‫خب...
‫چه مدل پیانوییه؟
‫یه بوزندورفر مدل ۱۹۳۰ ـه.
‫بیا.
‫چوبش انگار...
‫گوش کن، صداش افتضاح شده.
‫چوبش داره تاب برمی‌داره.
‫آره، آره، آره. کلاویه‌هاش گیر می‌کنن.
‫لعنتی. فکر می‌کنی... می‌تونی همین الان بیای،
‫یا امروز؟ ‫آخه... این یه جورایی اضطراریه.
‫کجایی؟
‫بوش‌ویک‌.
‫بوش‌ویک، هان؟ باشه.
‫اگه مشغولی اشکالی نداره.
‫کسی رو می‌شناسی معرفی کنی؟
‫من دارم پیانو... من الان تو شهرم.
‫تا یه ساعت دیگه می‌تونم اونجا باشم.
‫عالی میشه.
‫آدرس رو برات پیامک می‌کنم.
‫خیلی ممنونم.
‫- سلام. - سلام.
‫ممنونم، ممنونم.
‫آره، خواهش می‌کنم.
‫پیانوی خوبیه.
‫از کجا آوردیش؟
‫مال مادربزرگم بود.
‫آها.
‫باشه. خب، من مکانیزم کلاویه‌ها رو در میارم
‫که خشک بشه.
‫چه کمکی ازم بر میاد؟
‫حس می‌کنی زورت زیاده؟ ‫می‌تونی کمکم کنی این رو بردارم؟
‫اوهوم.
‫کجا بذاریمش؟ روی زمین؟
‫- بذاریمش رو تخت. ‫- باشه.
‫- می‌تونی؟ ‫- آره. تو چی؟
‫آره.
‫- وایسا، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫- خوبی؟
‫خدا، لعنتی خیلی سنگینه. ‫چطوری تنهایی این کار رو می‌کنی؟
‫خب... من خیلی زورم زیاده.
‫پس اون برات به یادگار گذاشتتش، هان؟
‫آره.
‫دو تا چیز برام گذاشت.
‫یه ساعت مرواریدی برام گذاشت...
‫که تو قطار گم کردم.
‫و پیانوش رو، که حالا موفق شدم...
‫داغونش کنم.
‫داغون نشده.
‫مکانیزم کلاویه‌ها فقط باد کرده، ‫ولی یکم حرارت بهش بدیم خوب میشه.
‫رطوبت رو کنترل می‌کنم،
‫یکم روغن‌کاریش می‌کنم.
‫شاید مجبور شم نمد‌های توی ‫اتصالات رو دوباره برس بکشم.
‫سشوار داری؟
‫آره.
‫ببخشید.
‫به نظر هزینه‌ش زیاد میاد.
‫نگران نباش، مهمون منی).
‫نه، نه، نه، نه.
‫اصلاً نمی‌تونم قبول کنم که هیچی بهت ندم.
‫ببین، اگه این کار رو برای یه مشتری ‫توی خیابان پنجم می‌کردم،
‫۵ هزار دلار هزینه داشت.
‫بیشتر پیانوهایی که تعمیر می‌کنم ‫هیچ‌وقت استفاده نمیشن،
‫فقط دکوری‌ان ولی این یکی واقعاً مهمه.
‫میشه بزنیش به برق؟
‫می‌تونم حداقل برات... مثلاً یه بشقاب ‫پاستای ۵ هزار دلاری درست کنم؟
‫باشه.
‫چطور پیانیست شدی؟
‫مادربزرگم یادم داد.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی می‌خوای چی کار کنی؟
‫راستش، رویام اینه که شاگرد یه آهنگساز بشم.
‫عه، جدی؟ کدومشون؟
‫مایسنر.
‫خیلی جاه‌طلبانه‌ست. ‫داری سنگ بزرگ برمی‌داری.
‫خب، اون هر سال فقط یه دانشجو از برنامه‌ی ما می‌گیره.
‫واقعاً این شغل رو می‌خوام.
‫اونارو... هیچ‌وقت در نمیاری؟
‫نه، راستش نه.
‫من یه مشکلی دارم به اسم... هایپر آکوزیس.
‫یعنی به صداهای بلند حساسم.
‫جذابه، نه؟
‫اون بزرگا... واسه چین؟
‫واسه محیط‌های صوتی کنترل‌نشده.
‫یعنی تقریباً همه‌ جا؟
‫تقریباً همه‌ جا.
‫تعجب می‌کنی اگه بدونی دنیا چقدر پرصداست.
‫اینجات یه کم سسی...
‫داری مسخره‌م می‌کنی؟ چقدر اونجا بود؟
‫شاید شاید شیش تا لقمه پیش.
‫پیانوها خیلی بلند نیستن؟
‫من... من سال‌ها مواجهه‌درمانی داشتم.
‫می‌دونی، برای همین ‫با صداهای ملایم و متمرکز مشکلی ندارم.
‫دیگه ساز نمی‌زنی؟
‫نه.
‫چرا؟
‫خب...
‫ببخشید.
‫من... باید برم.
‫چیزه...
‫ممنون برای شام.
‫وسایلم رو همین‌جا می‌ذارم، اگه اشکالی نداره.
‫فردا برمی‌گردم و کار رو تموم می‌کنم.
‫آره. خیلی ممنونم.
‫- واقعاً ازت ممنونم. ‫- آره.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫سگ دوست داری؟
‫آره.
‫می‌خوام یه پناهگاه مخصوص سگ راه بندازم،
‫که اگه کسی نیومد ببرتشون، هیچ‌وقت نکشنشون.
‫بنی عاشق سگ‌هاست.
‫از نظر ذهنی باهاشون ارتباط برقرار کرده.
‫این توهین به سگ‌هاست.
‫بیخیال. دهنت رو ببند.
‫توهین به سگ‌ها...
‫باید روی عضلاتت کار کنی، بنی.
‫شنا، بارفیکس.
‫ازت یه مرد می‌سازم.
‫خیلی کار داره.
‫خیلی کار داره، اما... ما آدم‌های باثباتی هستیم.
‫همین بالاست.
‫یونی، گاراژ رو ببند.
‫یوری.
‫- آره، اینجاست؟ ‫- آره.
‫- می‌دونستم. ‫- داشتم امتحانت می‌کردم.
‫فکر کنم داره حالش بد میشه.
‫آروم باش، چیزیش نمیشه.
‫بزن بریم.
‫نوبت توئه، کوک‌کننده.
‫حالا دست‌ و پات رو گم نکن، کوک‌کننده.
‫تو همون کسی نیستی که در باز می‌کنه؟
‫بازش کن.
‫از پسش بر میای، کوک‌کننده. ‫کارت درسته.
‫بجنب.
‫اصلا می‌دونی این عوضی مایه‌دار ‫این خونه رو چطوری خریده؟
‫این بی‌شرف
‫یه موسسه مالی راه انداخت ‫که وام‌های درجه دوم
‫با شرایط سودجویانه ‫به جوامع اقلیت
‫تو سراسر کشور می‌داد. فهمیدی؟
‫مصادره‌های دسته‌جمعی که صدها هزار نفر رو
‫آواره خیابون‌ها می‌کرد، ‫اگه دو تا قسط‌شون رو به موقع نمی‌دادن.
‫دو تا قسط.
‫خلاصه که این بی‌شرف،
‫توی این خونه زندگی می‌کنه،
‫در حالی که بقیه مردم دنیا گرسنه‌ن.
‫پس بزدل نباش.
‫باز کن.
‫نرو رو تخت، عوضی!
‫دیوونه شدی؟ با کفش؟
‫یا...
‫پول پیش رو پس بده،
‫و از اینجا گورمونو گم می‌کنیم.
‫لعنتی!
‫مگه نگفته بودی این یارو ‫از مخلوط‌کن پول درمیاره؟
‫نوتری‌بولت.
‫من عاشق نوتری‌بولتم.
‫می‌خوام به حساب یه بیمار پول واریز کنم.
‫هری هوروییتز، اتاق ۴۱۰.
‫تاریخ تولد؟
‫هشت آگوست ۱۹۳۷.
‫مانده حسابِ بیمار...
‫۳۶.۴۸۱.۹۲۰ دلاره.
‫چقدر می‌خواید واریز کنید؟
‫ده هزار دلار.
‫عالیه.
‫نمی‌دونم چطور تونستی.
‫خب، عالی نیست.
‫متخصص‌های کوک از این کلمه استفاده نمی‌کنن.
‫منظورت چیه؟
‫خب، یه کلید مجزا داری، درسته؟
‫و بعد ساز رو داری.
‫یه کلید شاید عالی باشه،
‫اما نسبت به ۸۷ کلید دیگه ‫شاید عالی نباشه.
‫تنظیم پیانو...
‫یعنی ایجاد هماهنگی از دل آشوب و...
‫برای این کار، باید با عیب و نقص کنار بیای.
‫خب...
‫عین روز اولش شد.
‫می‌خوای تست کنی؟
‫دوست داری چی گوش بدی؟
‫هر چی زدی.
‫همم...
‫اولین قطعه‌ای هست که ساختم.
‫اوه!
‫ببخشید.
‫چیزی نیست، چیزی نیست. من خوبم.
‫معذرت می‌خوام.
‫من...
‫بهتره برم.
‫نه...
‫نرو.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫وای.
‫فکر کنم بهتر شدم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫از اول! سه، چهار.
‫خیلی‌خب، نزنید، نزنید!
‫ریتم‌های متقاطع اصلا به گوش نمیرسه.
‫جودی، به نظرت می‌تونی با قدرتِ بیشتری بزنی؟
‫- آره، حتما. ‫- خیلی‌خب، هفت روز وقت داریم.
‫لطفا موادِ سنگین نزنید، ‫و نمیرید، باشه؟
‫خیلی ممنون.
‫چیزه... آخرش افتضاح بود.
‫توالی آکورد که به بخش پایانی میرسه
‫همه‌چی رو خراب می‌کنه. ‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫دو تا دست بیشتر ندارم.
‫پیانو اضافه کن.
‫منظورت چیه پیانو اضافه کن؟
‫آره، پیانو یا کیبورد اضافه کن.
‫هماهنگی رو گسترش میده.
‫لعنتی!
‫لعنتی، واقعا فکر خوبیه.
‫خیلی آزار دهنده‌ست. ‫خیلی آزار دهنده‌ست.
‫حل شد.
‫فکر کنم باید استراحت کنی.
‫نه، فکر می‌کنم باید برم ‫و قطعه کیبورد بسازم.
‫یه‌کم استراحت کن. ‫از صبح داری کار می‌کنی.
‫به نظرم باید استراحت کنی، خب؟
‫نیکی، یک هفته بیشتر وقت ندارم.
‫نمی‌تونم استراحت کنم.
‫واست یه چیزی آوردم.
‫پایان جدیده؟
‫نه.
‫هی.
‫چیزه... رولکسه.
‫آره.
‫از کجا آوردی؟
‫اموال یه متوفی رو می‌فروختن، اونجا خریدم.
‫یاد ساعت مادربزرگت افتادم،
‫همونی که تو عکس بود ‫و گم کرده بودی.
‫نمی‌خوام.
‫باشه. چرا؟
‫آخه خیلی نوئه.
‫این...
‫این... زیادیه.
‫ما تازه یک ماهه آشنا شدیم.
‫ببخشید، استرس دارم.
‫احساس می‌کنم... ‫من خیلی...
‫خیلی خوش‌گذروندم.
‫و اصلا خوب نیست،
‫چون باید تمرکز کنم.
‫باشه.
‫نخند.
‫نه، نه، نه. می‌دونم، نه، ‫می‌فهمم، می‌فهمم.
‫چیزه... چیزه... زیاد از حده.
‫من... فقط... نمی...
‫نمی‌دونم بین ما چی هست.
‫من می‌دونم.
‫تو عشق زندگیم هستی.
‫مگه اینکه...
‫مگه اینکه تو نخوای.
‫نمی‌دونم.
‫ببخشید بهت ساعت دادم.
‫- اوه. ‫- سلام مارلا.
‫نیکی!
‫- بیا ببینم! ‫- چطوری؟
‫تو رو دیدم، بهتر شدم.
‫- روثی. ‫- سلام مارلا.
‫وای، نگاهش کن!
‫خیلی خوشگله‌ها.
‫ممنون.
‫هری؟ اچی؟
‫- نیکی اومده. ‫- چی؟
‫نیکی با دوستش، روثی اومده.
‫- سلام هری. ‫- چیه؟
‫سلام نت موسیقی. ‫صندلی بیار و بشین.
‫سلام هری. حالت چطوره؟
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫یه استیک بهم بدهکاری.
‫کتاب‌هاشو حمل کردی.
‫راستش واست دونات خریده بودیم،
‫اما پرستار ازمون گرفت.
‫لاشخورهای عوضی. ‫رو مخمن.
‫الان که حرف میزنیم ‫داره دونات‌های منو می‌خوره.
‫نیکی، برو جعبه‌شو بیار.
‫نیکی، به حرفش گوش نده.
‫شرمنده هری. مارلا همه‌کاره‌ست.
‫قبلا طرف من بودی.
‫اوه، یه چیزی یادم اومد.
‫بابات ظهر اومده بود.
‫می‌دونی چی گفت؟
‫اچی، اچی، توهم زدی.
‫- نه. ‫- نه، عزیزم،
‫جان... جان خیلی وقته فوت شده، عزیزم.
‫چرا می‌خوای منو دیوونه کنی؟ چرا؟
‫همه‌ش درباره تو حرف میزد.
‫می‌گفت با توجه به شنواییت
‫چقدر شجاع هستی.
‫می‌گفت هفت ساله‌ت بود
‫پیانو میزدی.
‫می‌دونی اون بهترین نوازنده پیانوییه ‫که تابه‌حال دیدم؟
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم، هری.
‫خیلی‌خب، باید از اینجا بریم. ‫اینجا رو دوست ندارم.
‫بریم کلوپ.
‫اینجا رو دوست ندارم، خب؟
‫خب، این چیه؟
‫- این چیه رو دستم؟ ‫- دستبنده.
‫اسمتو نوشته.
‫خدای من. اینجا کجاست؟ ‫اینجا رو دوست ندارم.
‫آب می‌خوری؟
‫یه فکری دارم.
‫این شد یه چیزی. ‫نیکی، یه چیزی بزن.
‫نه، روثی قراره پیانو بزنه.
‫بهم اعتماد داری؟ ‫باید ساز زدن این دختر رو گوش بدی.
‫ترسو.
‫خیلی‌خب، هری. چی بزنم؟
‫خودت انتخاب کن.
‫از کجا آوردی؟
‫چی؟
‫امروز رفتم حسابداری.
‫صندوق‌دار گفت که ‫هزینه‌های بیمارستان پرداخت شده.
‫یه‌کم کنجکاو شدم.
‫اول پول ون رو جور کردی،
‫الان این؟
‫دلم نمی‌خواد دست به کار احمقانه‌ای بزنی.
‫به مشکل نمی‌خوریم.
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫فهمیدی؟
‫فهمیدی چی گفتم؟
‫کوک‌کننده، اوری‌م.
‫چرا زنگ میزنم، جواب نمیدی؟
‫دیگه دوستم نداری، ها؟
‫شوخی می‌کنم. ‫امشب یه کار داریم.
‫جزییات رو پیام می‌کنم.
‫یه‌کم مسیرش دوره، ‫ولی پول خوبی داره.
‫ارزششو داره. غصه نخور.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫چی؟
‫سلام نیکی.
‫بنی، جریان چیه؟
‫جریانِ چی، چیه؟
‫خونه‌ی کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫نمی‌دونم. از اوری بپرس.
‫وای!
‫- اوه، نیکی! ‫- چه خبر؟
‫اوری، اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
‫همکارهای ما هستن، خب؟
‫آره، کدوم گوری اومدیم؟ ‫اون‌ها چه خرین؟
‫ما رو استخدام کردن ‫تا یه گاوصندوق واسشون باز کنیم، خب؟
‫اون‌ها ما رو استخدام کردن، ‫ما تو رو.
‫رو صندلی بشین ‫و گاوصندوق رو باز کن.
‫همین یه کاره. بعدش میریم
‫به خاطر من.
‫اون کوفتی رو خاموش کنید.
‫آخه با این چیکار کنم؟
‫مراقب باش، مرد بارونی.
‫اسلحه؟
‫بازش کن رفیق.
‫تا وقتی گاوصندوق باز بشه، ‫اون رئيسه، فهمیدید؟
‫موبایل‌ها رو روی بی‌صدا بذارید.
‫بنی، با تو هم هستم. ‫و انقدر نخور.
‫صدا میده.
‫گندش بزنن!
‫- بنی؟ ‫- بله، نیکی؟
‫هر وقت هواپیما اومد، خبر بده، باشه؟
‫- چقدر طول... ‫- هیس!
‫- با.. ‫- هیس!
‫یونی. هواپیما.
‫ایست.
‫خفه شو! خفه شو!
‫هواپیما.
‫باز کرد؟ لعنتی.
‫- بازش کرد! ‫- چی؟
‫هی، بده به من.
‫آره.
‫- ردیفه؟ ‫- آره.
‫پول پارو می‌کنیم، رفیق!
‫عکس بگیر!
‫هی!
‫چی شد؟
‫آروم باشید. ‫بذارید من حرف بزنم.
‫هی، هی، هی، ‫هی، هی، هی.
‫بخوابید. بخوابید.
‫عمو، اون‌طور که فکر می‌کنی نیست.
‫عوضی، با تو و مامانت خیلی مهربون بودم.
‫موبایل‌هاتون رو توی آکواریوم بندازید.
‫نیکی؟ خوبی؟
‫دهنتو ببند.
‫موبایل‌تونو بندازید.
‫با همه‌تون هستم.
‫تکون بخور!
‫تو هم بنداز، فرفری.
‫آره.
‫فکرشم نکن، عوضی!
‫خیلی‌خب، رد کن بیاد.
‫بهش گفتم فکر خوبی نیست.
‫- دروغگوی عوضی! تو کلید داشتی! ‫- ولم کن!
‫گاله رو ببند.
‫رد کن.
‫بجنب و دفتر رو پرت کن، عوضی.
‫احمق بیشعور.
‫بردار.
‫کدوم یکی؟
‫برگه، برگه کوفتی رو بردار.
‫جینوو، فکر نمی‌کردی حفظ کرده باشم؟
‫هی!
‫نگاه نکن!
‫پاره‌اش کن. ‫برگه رو دو نصف کن.
‫دوباره. دوباره.
‫- حالا بخور. ‫- چی؟
‫برگه رو تو دهنت کن، ‫بجو، و قورت بده.
‫زود باش.
‫احمق‌ها.
‫عقب‌مونده‌ها.
‫فکر کردید چه اتفاقی میفته، ها؟
‫قورت بده!
‫و شما دو تا عوضی. ‫شما چه خری هستید؟
‫نشونم بده.
‫خیلی‌خب.
‫خوبه. ‫الان می‌خوام همه شما کثافت‌ها...
‫مرموز، اقیانوس.
‫سایه، سقوط، کشف، بچه.
‫خورشید، قوس، تصادفی، ‫پیانو، پارو، یک.
‫رفیق، تسلیت میگم.
‫محاله مردی مثل هنری بیاد.
‫می‌دونی بهش چی می‌گفتیم؟ تن‌ماهی.
‫- عجیبه، نه؟ ‫- احمقانه‌ست.
‫آره، اما...
‫اما تازه بود.
‫درسته، ممنون که تشریف آوردید، آقای هنکاک.
‫برای هری خیلی ارزشمنده.
‫رفیق.
‫شوخی می‌کنی؟
‫داشت یادم میرفت.
‫تو پیانو کوک می‌کنی، درسته؟
‫اوهوم، آره. آ...
‫البته فعلا.
‫امیدوارم مثل هری باشی.
‫محاله.
‫آقا، یه لحظه منو می‌بخشید؟
‫- حتما، راحت باش. ‫- از دیدنت خوشحال شدم.
‫شویدِ ماهی سفید کمه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫بابابزرگم تو ویلنیوس ‫مغازه ماهی‌دودی داشت.
‫با شوید اضافه، رازش همین بود.
‫تو اردوگاه کار اجباری مُرد،
‫ولی دستور پختش هنوز پابرجاست.
‫باید بری.
‫زیارت شیوا از واجباته.
‫خواهش می‌کنم.
‫گوش کن.
‫بابت اون شب معذرت می‌خوام.
‫اوضاع از کنترل خارج شد.
‫اوری.
‫برو.
‫تو رمز یه حساب کریپتو آسیب‌پذیر رو خوردی.
‫ولی ماجرا اینجاست، کوک‌کننده، ‫یه راه دیگه وجود داره.
‫یه کیف‌پول سخت افزار ‫تو خونه طرف وجود داره.
‫یه کلید دیگه پشت در دیگه.
‫ازت می‌خوام بازش کنی.
‫فردا بیا خونه‌م.
‫- نه. ‫- ده شب.
‫- نه، فکرشم نکن. من دیگه نیستم. ‫- جدا؟
‫اون خانمی توئه؟
‫دست‌های قشنگی داره.
‫فردا بیا. فهمیدی؟
‫خیلی چیزا به این بستگی داره.
‫سلام.
‫من مارلا هستم، ز... زن هری.
‫- مارلا. ‫- بله.
‫اسم مادرم بود.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫هری مرد بی نظیری بود.
‫خوش‌شانس بود که نیکی رو داشت.
‫هری عاشق نیکی بود، مثل من.
‫لطفا بخورید.
‫اون... باید بره.
‫ببخشید، ولی باید برم.
‫نیکی، فردا می‌بینمت.
‫آدم با شخصیتی بود.
‫کی هست؟
‫همکارمه. چیزی داری بخوریم؟
‫آهای؟
‫عالی بود.
‫فقط... امیدوارم که...
‫امیدوارم مایسنر به قطعه‌م جواب بده.
‫خوشبختانه جواب میده.
‫چرا انقدر بی‌تفاوتی؟
‫موضوع خیلی مهمیه.
‫خیلی وقته روی این قطعه کار می‌کنم.
‫فرداست.
‫خیلی مضطربم و ترسیدم.
‫خب، من مضطرب نیستم. ‫اخیرا مایسنر چیکار کرده؟
‫من عاشق مایسنرم.
‫نمی‌دونم. لعنتی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چرا یه حرف قشنگ نمیزنی؟
‫مثلا بگو روثی، اگه مایسنر ‫تو رو انتخاب نکنه حماقت کرده.
‫- یا یه حرف قشنگ بزن. ‫- می‌خوای چیکار کنم؟
‫می‌خوای اینجا بشینم و چاپلوسی‌تو کنم؟
‫آره، بعد موتزارت ‫تو بهترین نوازنده دنیا هستی.
‫مایسنر فردا قطعه‌تو می‌شنوه، ‫و بازنشسته میشه
‫چون چطور ممکنه به کارش ادامه بده ‫وقتی بفهمه استعدادی که هر هزار سال یه بار تکرار میشه،
‫یعنی روثی ویمان، تو دنیا وجود داره؟
‫الان حمایت کردی؟
‫به نظرم خیلی حرفت بدجنسی بود.
‫و درک نمی‌کنی.
‫چی رو درک نمی‌کنی؟
‫نمی‌فهمی که تمام زندگیت ‫برای یه هدف زحمت بکشی، یعنی چی.
‫تو پیانو کوک می‌کنی.
‫صبح‌ها بیدار میشی، میری سر کار،
‫میای خونه، و می‌خوابی.
‫هدف خاص نداره. ‫هیچ اشکالی نداره.
‫اما این لحن تحقیرآمیزتو نمی‌پسندم.
‫فکر می‌کنی من هدف خاصی ندارم؟
‫من دو سالِ تمام رو ‫توی یه اتاق تاریک گذرونم
‫جاییه که شنیدن صدای خودم ‫واسم دردناک بود.
‫می‌دونی که منظورم این نیست.
‫تصور کن فردا از خواب بیدار بشی...
‫تصور کن صبح بیدار بشی ‫و نتونی ساز بزنی.
‫تو کی هستی؟
‫تصور کن. ‫تو... تو کی هستی؟
‫هیچی نیستی.
‫و من آدم به‌درد نخوری‌م.
‫من آدم خاصی نیستم. ‫یه کوک‌کننده پیانو لعنتی‌م.
‫باشه.
‫اما هر روز خدا من هیچی‌ندار هدفم اینه
‫حالم خوب باشه.
‫اینکه روز رو به شب برسونم.
‫ببخشید.
‫همین که می‌تونیم نزدیک سازها باشم ‫خودش معجزه‌ست.
‫معجزه‌ست.
‫یه دفعه زندگیم از هم پاشید.
‫زندگی من قرار بود ‫مثل تو زندگی باشه.
‫همین زندگی که داری.
‫پس لطفا نگاه بالا به پایینتو کنار بذار
‫و نگو که هیچ هدفی ندارم.
‫چون من نوازنده پیانو خیلی بهتری ‫نسبت به تو بودم،
‫و هیچ‌وقت به اون سطح نمیرسی.
‫باشه، نیکی، باید یه چیزی واسم بزنی.
‫زود باش، بیا بزن.
‫چیه، ترسیدی؟
‫نه، جدی میگم. ‫یه قطعه بزن.
‫شوخیت گـ...
‫لعنتی.
‫نیکی.
‫خیلی سعی کردم باهات مهربون باشم، ‫ولی اگه گفتم بیا خونه‌م،
‫باید بیای!
‫کثافت‌ها، انگلیسی حرف بزنید.
‫نگران نباش. نیکی!
‫هی!
‫هی، نیکی.
‫خدا رو شکر.
‫هی، نیکی.
‫چیزی نیست، خیلی‌خب. بیاریدش.
‫آره. دستتو بده.
‫خیلی‌خب.
‫آره، حالش خوبه. چیزیش نیست.
‫حالش خوبه. آره.
‫خیلی‌خب.
‫نه، نه، ردیفه.
‫من نباید اینجا باشم. من باید...
‫جینوو، قالی رو بردار.
‫گاوصندوق رو باز کن.
‫همم، ساعت چنده؟
‫گاوصندوق کوفتی رو باز کن!
نمی‌تونم گاوصندوق رو باز کنم. ‫گوشم سوت می‌کشه.
‫بازش کن!
‫بی‌همه‌چیز.
‫خدا لعنتت کنه، ‫نمی‌تونم گاوصندوق رو باز کنم.
‫گوشم سوت می‌کشه.
‫خانم‌ها و آقایون،
‫خیلی خوشحالم و باعث افتخارمه ‫که به شما خوش‌آمد بگم...
‫به کلاس استاد شافیتز تشریف آوردید...
‫هیچی نمی‌شنوم.
‫قهوه. قهوه، قهوه می‌خوام.
‫ازتون متنفرم.
‫ردیف سوم، وسط.
‫تو نفر بعدی هستی.
‫نفس عمیق.
‫من... باید برم جایی.
‫پس احتمالا باید دست بجنبونی.
‫یه بار دیگه گاله‌تو باز کن. ‫به خدا قسم...
‫هی، هی، هی، آروم باشید. آروم باشید.
‫آخه چه کاری داری؟
‫آخرین نفر، ‫و قطعا بی‌اهمیت‌ترین نیست،
‫لطفا روثی ویمان رو ‫از نیو بریتین کنتیکت تشویق کنید.
‫۱۷ میلیون!
‫استاد.
‫به من گفتن قطعه‌ای جدید بسازم
‫برای...
‫افتتاحیه سالن اپرای سیدنی ‫برای زمستان آینده.
‫خیلی هیجان انگیزه.
‫یه دستیار می‌خوام که استعداد همنوازی
‫و دقت فنی داشته باشه.
‫با ساعات کاری طولانی مشکلی نداری؟
‫نه، ابدا.
‫در استودیوی من جای غرور نیست ‫البته به جز من،
‫که به‌قدر کافی زیاد هست.
‫یه دقیقه ممکنه مشغول کار ‫روی قطعه باشی،
‫و... و...
‫بعد ببینی داری قهوه میاری.
‫متوجه هستم.
‫مشکلی نداره.
‫یه چیز کوچیک وجود داره. ‫چیزه...
‫یه‌کم مسخره‌ست.
‫واسم سوال شده، ‫این ساعت زیبا رو از کجا آوردی؟
‫نامزدم بهم هدیه داد.
‫نامزدش کوک‌کننده پیانوی ماست.
‫اوه!
‫هی! روثی کجاست؟
‫هی! فکر کنم دفتر مدیر باشه.
‫چهار هفته پیش، من...
‫فهمیدم که اقلام فوق العاده‌ای
‫از گاوصندوق کمدم گم شده.
‫بین اون اقلام، دو ساعت بود
‫که برای پدربزرگ و مادربزرگم بود
‫که روز عروسی‌شون به‌هم هدیه دادن.
‫پدربزرگم این دو ساعت رو
‫به خدمتکارش تو پاریس سپرده بود، ‫قبل اینکه نازی‌ها
‫اونو ببرن.
‫اتفاق به شدت شگفت انگیزیه.
‫دوست دارم بدونم چطور این کوک‌کننده‌ی پیانو
‫این ساعت رو بدست آورده.
‫یه... یه لحظه ببخشید.
‫ببخشید.
‫ببخشید، ببخشید.
‫مجبور... ‫مجبور شدم شونزده تا بلوک بدوام.
‫سوییچ‌مو گم کردم، ‫نمی‌تونستم رانندگی کنم و...
‫ساعت رو از کجا آوردی؟
‫چی؟
‫یه ساعت دزدی بهم دادی. می‌دونی؟
‫- می‌دونستی؟ ‫- نه. من...
‫نمی‌دونستم.
‫از کجا آوردی؟
‫آ...
‫نیکی، اون ساعت رو از کجا آوردی؟
‫قصه‌ش مفصله،
‫و...
‫می‌تونم بهت توضیح بدم، خب؟ ‫چیزه...
‫اما قصد داشتم تو رو خوشحال کنم،
‫- اما... ‫- من...
‫اشتباه کردم، گند زدم، خب؟ ‫معذرت می‌خوام.
‫دیشب خیلی نگرانت شدم. ‫خوشحالم می‌بینم حالت خوبه.
‫دنبالم نیا.
‫- نه، خواهش می‌کنم. ‫- ببخشید. بذار...
‫نه، نه، نه، دیگه باهات حرفی ندارم.
‫موضوع به‌شدت ناراحت‌کننده‌ایه.
‫بعید می‌دونم بتونم
‫روثی با استعداد رو استخدام کنم
‫با توجه به اینکه نامزدش دزده.
‫نه. هی.
‫روثی روحشم خبر نداشت.
‫می‌دونم دلیل نداره ‫بهم اعتماد کنی، اما...
‫لطفا باور کن که اون از هیچی خبر نداشت.
‫استاد، می‌خواید به پلیس زنگ بزنم؟
‫بی خیال. نه، نه، نه، نه، صبر کن.
‫من از پلیس بدم میاد...
‫ولی به نظرم باید زنگ بزنیم.
‫صبر کن.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫گوش بده.
‫گفتی یه ساعت دیگه هم هست.
‫یه پرنس رولکس،
‫جعبه طلایی مستطیل شکل داره، ‫بندش از پوست تمساحه.
‫درسته؟
‫- اگه واست بیارم چی؟ ‫- لطفا گوشی.
‫امکانش هست؟
‫آره، می‌تونم.
‫خیلی‌خب.
‫هی، مارلا...
‫دیروز اومدم خونه،
‫و توی پیانو واست یه چیزی گذاشتم.
‫عصبی نشو.
‫خدای من.
‫دوستت دارم.
‫لعنتی! استیسی!
‫لعنتی!
‫شوخیت گرفته؟
‫ها؟ ها؟
‫بنی، شیپور رو بیار.
‫عوضی!
‫کثافت!
‫بی‌همه‌چیز!
‫بی‌شرف!
‫نمک نشناس!
‫فکر می‌کنی کی هستی، ها؟
‫تو رو مثل برادر خودم می‌دونستم، کثافت!
‫اونوقت میای اینجا ازم دزدی می‌کنی؟
‫بی‌شرف!
‫ها؟ فکر می‌کنی چه غلطی می‌کنی؟
‫بمیر!
‫ساعت رو بهم بده.
‫- این ساعتو میگی؟ ‫- آره.
‫شیپور رو بده!
‫ببین، اون ساعت رو لازم دارم، خب؟
‫میرم، فقط اون ساعتو بده.
‫شیپور رو بده!
‫استیسی!
‫- شیپور رو بزن! ‫- بیا اینجا عشقم! چطوری رفتی بیرون؟
‫- شیپور رو بزن! ‫- نه، سگم می‌ترسه.
‫شیپور بزن، احمق! ‫زود باش کودن، ترسو!
‫آدمی که ساعت‌ها رو ازش دزدیدیم ‫دنبال دردسر نیست، خب؟
‫اگه ساعتو بهش پس بدیم، ‫به پلیس زنگ نمیزنه.
‫ساعت هولوکاست پدربزرگشه.
‫ساعت هولوکاست رو دزدیدیم؟ ‫اصلا خوب نیست، اوری!
‫خانواده‌اش مُردن، خب؟
‫فقط همین واسش مونده.
‫لعنت اوری، ساعتو بده.
‫پول‌ها واسه خودت.
‫دزدیدن ساعت هولوکاست بدیمنی میاره.
‫راست میگه، اوری. ‫باید ساعت هولوکاست رو پس بدی.
‫آره رفیق، کار درست همینه، داداش.
‫- کار درستیه. ‫- اوه.
‫اوری، صبر کن.
‫گوش کن.
‫- نه، اوری، بس کن. ‫- داداش، لطفا گوش کن.
‫اوری، بس کن، التماست می‌کنم!
‫نه اوری، نه! نه، نه!
‫اوری، نه!
‫آقای وایت، صدای منو می‌شنوید؟
‫سمعک‌تون پاره شده.
‫بلند نشید. الان دکتر رو خبر می‌کنم.
‫این وسایل شماست.
‫مراقب باشید، خب؟
‫نیکی.
‫آخه من با تو چیکار کنم؟
‫هی.
‫بریم، پسرم.
‫ممنون که منتظر موندید. ‫استاد شما رو می‌بینه.
‫استاد الان شما رو می‌بینه.
‫استن‌ویز خیلی ناز و ادا داره،
‫واسه همین یاماها گرفتم.
‫عه.
‫چه اتفاقی واست افتاده، کوک‌کننده؟
‫هفته پیش یه کوک‌کننده اومده بود،
‫یه مرد چاق با گوش‌های ضعیف.
‫ناراضی بودم.
‫شاید تو بتونی کمک کنی.
‫استاد، بخش اول تایید شد
‫و آماده پرینته، ‫اگه می‌خواید یه بار دیگه مرور کنید.
‫روثی.
‫کوک‌کننده تبرئه شده.
‫الان میام، استاد.
‫عجله نکن.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫نمی‌شنوم.
‫چی... چی شده؟
‫تو دردسر افتادم.
‫حالم خوبه.
‫باید برگردم سر کار.
‫می بمل کار نمی‌کنه.