ای خالق، برای برادرمون که از دنیا رفته،
یه قبر وسیع و آروم بهش بده.
آمین!
-خدایا، ما رو تو بهشت کنار هم جمع کن! -آمین!
-خدایا، این دعا رو از ما قبول کن! -آمین!
خدایا، ثواب این دعا رو به قبرش برسون.
آمین!
آمین! آمین! آمین!
ای خالق!
عزیزم، حاشر کجاست؟
حاشر...
-چه بوی خوبی! -هی، آلان...
حرف منو یادت باشه، من حتماً یه داداش کوچولو گیرم میاد.
منم همینطور. شرط می‌بندیم؟
آره!
به هر حال، داداش کوچولوی من خوشگل‌تر میشه.
-چرا؟ -قراره شبیه من بشه، مگه نه؟
-اوه، بیخیال! -الله!
ها!
اوه نه! مامانه!
-اوه نه! مامان! -وای خدا!
الله!
مامان!
بابا، عجله کن! مامان غش کرد!
-زود بیا! -افتاده!
-بابا، عجله کن! -اینجا افتاده!
-افتاده! -همه زود بیاین اینجا!
-بابا! -زود بیا!
-بابا، زود بیا! -خاله تو آشپزخونه غش کرد!
-مامان اینجا افتاده! -زود بیا!
-عجله کن! -کجاست؟
چی شده؟
-ایکا! -زود به بیمارستان می‌رسیم.
نترس، با احتیاط بیا پایین.
-سلام علیکم. -و علیکم السلام.
تبریک میگم! خدا رو شکر!
همه چی خوبه!
الحمدلله!
اوه! این بغل کردنا و بوسیدنا رو تموم کنین،
و اون دختر رو ببرین بیمارستان!
من نمی‌تونم این درد رو تحمل کنم!
من سزارین می‌خوام!
با اینکه شاید یکم دردناک باشه، زایمان طبیعی بهتر نیست؟
آره، حتماً! پس چرا تو زایمان نمی‌کنی، استاد؟
گاز بده!
نگران نباش عزیزم!
اونا با یه بچه کوچولوی خوشگل برمی‌گردن.
هی، فکر می‌کنی یه داداش کوچولو باشه؟
البته، من حتماً یه داداش کوچولو گیرم میاد.
مامانم هنوز هیچ دردی رو حس نکرده.
چیه؟
مامان، هنوز دردت نگرفته؟
ها؟!
مامان! مامان!
-هوم؟ -خوابیدی مامان؟
حالا چی؟
مامان، هنوز دردت نگرفته؟
چرا؟ درد می‌خوای؟
-نه، نمی‌خوام! -پس خفه شو و بخواب.
باشه.
-مامان! -چیه؟
مامان، هنوز دردت نگرفته؟
هاشی، تو چته؟
منتظری من درد بکشم؟
بیا اینو بخور.
من کارای مهم‌تری دارم.
وای خدای من!
ای خدا!
من نمی‌تونم این درد رو تحمل کنم!
مامان!
وای! مامان بالاخره دردش گرفته!
-الو؟ -آهای آلن، درد زایمان مامان شروع شده!
الحمدلله!
قسمت دوم
ای گیاه وانیل، تا آسمون‌ها بالا برو
-هاشیر! -بله؟
حالا یه نفر رو داری که باهاش بازی کنی!
تو الان مرد اصلی هستی!
-اینجا رو نگاه کن! -به برادرت نگاه کن!
اون دقیقاً شبیه مامان و باباشه.
ولی این یکی دقیقاً کپی پدربزرگشه.
خدایا! امیدوارم اخلاق اون مرد رو به ارث نبره!
بیا، مامانم گفت اینو به مامانت بدم.
بیا برادر کوچیکم رو ببین.
نه، من نمیام.
چرا؟
من که برادر کوچیک ندارم!
من خواهر دارم.
اگه پسر بود، یه همبازی درست و حسابی داشتم!
خب که چی؟ تو می‌تونی با برادر کوچیک من بازی کنی!
ولی اون برادر من نیست، درسته؟
نگران نباش.
ما برادر کوچیک منو به خواهر تو زن می‌دیم.
اون وقت اونم برادر کوچیک تو میشه!
آره، این خوبه!
پس بیا!
من خواهرم رو فقط به یه پلیس شوهر می‌دم.
فقط اون صورت رو ببین!
به نظر نمی‌رسه که یه پلیس میشه؟
دیدی؟
آره!
مامانم دیگه اصلاً به من اهمیت نمیده.
همیشه سرش با آشنا گرمه.
ولی خونه ما اینجوری نیست.
مامان من خیلی به من اهمیت میده!
تو تو خونه حرف اول رو میزنی، نه؟
آره، مامان همیشه میخواد من کنارش باشم.
همش منو صدا میکنه.
-همش؟ -همش!
-هی، حاشی! -بله؟
-حاشیر! -بله؟
هی، حاشی!
بله مامان! دارم میام!
نوبت منه.
-حاشیر! -بله؟
-حاشی! -بله؟
حاشیر، بیا اینجا!
باشه!
مامانت چرا همش تو رو صدا میکنه؟
حاشی، اسباب‌بازی بچه رو بیار!
لباس بچه بیرونه. برو بیارش!
هی حاشی! کلید موتور رو خاموش کن!
گاز رو خاموش کن!
هی حاشی!
وقتی زمین خشک میشه، رطوبتش از بین میره
وقتی زخم‌های آتشین در چشم‌ها می‌سوزند
من سپر تو میشم، سایه‌ات که تسلیم نمیشه
مامان، من میرم بازی!
هی، کجا میری؟
بچه بیداره. برو ببینش.
ایشالا یه روزی درخت بشی؛ یه روزی جنگل بشی
نمیتونی بخوابی؟
من حتی نمیتونم برم بیرون بازی کنم!
فقط بخواب!
هی حاشیر، بیا اینجا!
آه!
هی حاشی! بچه رو بغل کن!
از دست مامانم خسته شدم!
حاشیر! بچه داره گریه میکنه!
ای گیاه وانیل، تا آسمان‌ها رشد کن
این پسر چقدر دردسرسازه!
پسر ناشی!
نگاه کن، پسر ناشی داره حموم میکنه!
ناچوی باارزش مامان!
-ناچو، سردته؟ -بفرمایید مامان.
-حوله رو بیار اینجا! -من دیگه تموم کردم، جدی!
-تو اینجا حرف اول رو میزنی، نه؟ -گم شو!
-هی، برو بیارش! -آه!
تو بچه ماه مامان نیستی؟
هی، هاشر!
آره، اومدم!
یکم بخور. تو که چاقی.
بیا اینم مال تو.
هی، هاشی! بیا اینجا!
آره، اومدم!
خوشگل شدی، ناشی پسر!
-پسر خوبی باش. -باشه.
-گریه نکنی ها؟ -نمیکنم.
بیا اینم مال تو.
ماچ!
-به سلامت! -باشه.
بیا، بریم.
خداحافظ!
اونو؟ من نمیدونم.
واقعا؟ نمیدونی؟
هاشر، ظرف غذا کجاست؟
باید تو اون کیف باشه.
مال تو نه، مال ناشی.
من از کجا بدونم؟
برو از خودش بپرس.
اون که بچه است، مگه نه؟
تو باید مسئول باشی!
فقط برو ظرف غذا رو پیدا کن و بیار.
اوه! اصلا حواسش نیست!
این همه ادا برای یه بچه!
با توام!
گفتم که، نمیدونم!
اول ظرف غذا رو بیار، بعد به ماهی‌ها غذا بده.
کارش فقط غذا دادن به اون ماهی‌هاست!
کجا گمش کرده؟
احتمالا تو کلاسشه.
تا برش نگردونم، مامان غذای ماهی‌ها رو پس نمیده.
پس همین الان برو بیارش.
این وقت شب؟ خودم تنها؟
منم میام.
تو میای؟
کی جز من؟
بیا.
داداش، من میترسم!
این واقعا مدرسه ماست؟
روزها اینجوری نیست!
شاید باید برگردیم، آلن.
فقط بیا، مرد.
کدوم کلاسشه؟
این کلاسشه!
اوه!! اینو الان کجا پیدا کردی؟
ام... پیش آلن بود.
بگیرش و غذای ماهی‌های منو بده.
اول برو بشورش.
بعدش به ماهی‌هات غذا میدم.
-دنبال غذای ماهی میگردی؟ -آره.
همه‌شو دادم به ماهی‌ها!
چی! همه‌شو؟
آره. قبلاً نخورده بودن، نه؟
اگه همه‌شو بهشون بدی، ماهی‌ها نمیمیرن؟
برو اونور!
مامان!
من ۱۲۰ روپیه میخوام!
غذای ماهی تموم شده.
یکم آرد برنج بریز جلوشون.
برو اونو بده بابات بخوره!
-چی گفتی؟ -چی؟
من بلدم چطور ماهی پرورش بدم.
فقط در مورد چیزی که میدونی حرف بزن.
هی!
من کلی ماهی پرورش دادم، حواست باشه!
و اونا ماهی‌های رنگین‌کمونی کوچولو مثل مال تو نبودن!
آره، انگار تو یه کوسه قاتل پرورش دادی! گمشو!
همه ماهی‌هاتو میریزم تو کانال!
برو، امتحان کن!
-دندوناتو میریزم تو دهنت! -هی، تو!
اینجا چه خبره؟
اون به بابای مرحوممون توهین کرد!
چون اون به ماهی‌های من توهین کرد!
این بچه‌ها یه لحظه هم آرامش نمیدن!
از آشنو و آلن یاد بگیرین.
حتی یه صدایی هم ازشون بیرون نمیاد.
رژ لبمو بده!
-موهامو ول کن! -هی!
-پیراهنم! -تو سگ!
بس کنین! بچه رو ول کنین!
اون پیراهنمو گاز گرفت و پاره کرد!
اون رژ لبمو داد به دوست‌ش!
من دوستی ندارم! من مجردم!
کافیه! برین مدرسه!
نمیبینی منو گاز گرفت، مامان؟
-راه بیفتین! -گمشو!
-ولش کن، حاشی! -ول کن، مرد، ول کن!
هی، گفتم بس کن!
-بس کن، حاشی!! -خاله!
پیراهنی داری که بتونم قرض بگیرم، حاشیر؟
ای نوری که هر گوشه دنیا رو پر می‌کنی
لطفاً بیا و تو قلب من ساکن شو
تا پاهام از لغزش در امان باشن
لطفاً همیشه رحمتت رو بر من ببار
الان برمیگرده و نگام میکنه.
فقط نگاه کن!
حتی اگه تا سر حد مرگ داد بزنی، نگات نمیکنه!
شما دو تا چه رابطه‌ای با هم دارین که برگشت و بهت نگاه کرد؟
تو فقط یکی از ۱۵۰ پسری هستی که دارن براش غش و ضعف میرن!
فقط یکی! می‌فهمی؟
۱۵۰ نفر؟
ای بزدل! این فقط یه اصطلاح بود!
به این چیزا نچسب!
برای اینکه اون بهت توجه کنه، تو هیچ استعدادی داری؟
حداقل یه استعداد؟
بیشتر از این مجبورم نکن حرف بزنم!
باید توانایی‌های درونت رو بیرون بیاری، توسعه‌شون بدی،
و به یه جامعه‌ی جوان قوی و توانا تبدیل بشی.
همونطور که استاد عزیزمون عبدالکلام گفت:
'رویاها چیزی نیستن که تو خواب می‌بینی،
بلکه اونایی هستن که نمی‌ذارن بخوابی.'
هی، تو عروسک!
تو همون ژلی نیستی که به قلبم چسبیده؟
تو اون بوی گلاب رو نداری؟
تو همون صدف نیستی که یه مروارید توشه؟
ضربان قلبم الان طبل نیست؟
تو یه گنجی نیستی که شانسی پیدا کردم؟
یه عروسک که ساخته‌های دیزنی رو خجالت‌زده می‌کنه!
قلبم تسلیم شده
برای همیشه در حال توبه برای تو
خلخال‌های تو دارن صدا میدن
و من شدم طبل ریتم تو، عشق من!
هی حاشر، اینجا مثل یه مار عاشق وایسادن رو بس کن
و برو بهش بگو که ازش خوشت میاد!
رفیق، چطور می‌تونم تنها برم و بهش بگم ازش خوشم میاد؟
-تنها؟ -آره.
هی، منو داری!
حالا برو! صبر کن و ببین!
نه، ولش کن. وقتش بد نیست.
رفیق، برو بهش بگو! یه فرصت طلاییه!
هوا خوب نیست! تازه، امروز حالم خوب نیست!
هوا خنک و خوبه! برو!
-بیا... نه، نه! -حاشر، فقط برو!
تو منو پیچوندی، رفیق! بیا اینجا، مرد! بعداً به اون رسیدگی می‌کنیم.
-حالا بیا اینجا! بیا! -خداحافظ!
تو یه شاهکار ساخته‌ی تارانتینو نیستی؟
اون لبخند مثل لبخند دوآ لیپا نیست؟
تو مثل یه آتشفشان در حال فوران نیستی؟
بهم بگو باشه، عشق من!
هی تو، عروسک من، عروسک من...
اون طرح یه داستان پریانه
هی تو، عروسک من، عروسک من...
و من به این داستان یه اوج خوشایند میدم
-چیه آقا؟ -هیچی.
هی، اگه اون بفهمه که ازش خوشت میاد،
همونجا خودکشی می‌کنه!
-تو اینو می‌خوای؟ -نه، نه! نمی‌خوام!
پس رفیق، نری یه کار احمقانه بکنی.
هی تو عروسک
یه شیرینی که کوکی‌ها رو تلخ می‌کنه
عشق منو قبول کن، کوچولو!
تو مثل قهوه قاطی با آبنبات عسلی هستی
یه «جرعه عشق» چطوره؟
اگه کسی بهش بگه دوستش داره،
مستقیم میره اداره و گزارش میده.
و این همه ماجرا نیست، داداش...
اگه داداشاش گیرت بیارن،
کتکت می‌زنن!
لهت می‌کنن!
- دیدیشون؟ - نه.
ولی داستاناشونو شنیدم. به خدا!
من چطوری تنهایی کتک بخورم، داداش؟
تو با من میای، مگه نه؟
واقعاً وقتی کتک می‌خوری به من نیاز داری، هاشر؟
ولی تو همیشه نمی‌گی «من باهاتم، من باهاتم»؟
کی جز من؟
آره، اون حتماً کتک می‌خوره.
تو یه شاهکار ساخته تارانتینو نیستی؟
اون لبخند مثل لبخند خود دوآ لیپا نیست؟
تو مثل یه آتشفشان در حال فوران نیستی؟
بهم بگو باشه، عشق من!
هی تو، عروسک من، عروسک من...
اون طرح یه داستان پریانه
هی تو، عروسک من، عروسک من...
و من به این داستان یه اوج خوب میدم
یه شیرینی که کوکی‌ها رو تلخ می‌کنه
عشق منو قبول کن، کوچولو!
تو مثل قهوه قاطی با آبنبات عسلی هستی
یه «جرعه عشق» چطوره؟
ما چند تا اطلاعیه مهم داریم.
بعضی از دانش‌آموزای بخش دبیرستان
بعد از زنگ تفریح هم تو ایوان و حیاط پرسه می‌زدن.
حتی بعد از زنگ تفریح.
اگه این دوباره تکرار بشه...
اقدامات انضباطی جدی گرفته میشه.
- این نگاه رمانتیک توئه؟ - آره.
نیست!
اگه همینطوری بهش خیره بشی،
حتی یه نگاه هم بهت نمی‌کنه.
اون خیلی سرتر از توئه!
- بس کن! خواهش می‌کنم بس کن! تکرارش نکن! - باشه!
- حالا مهمترین اطلاعیه! - پاتو دراز کن.
هیچ اشکالی نداره که پسرها و دخترها تو یه کلاس با هم دوست باشن.
اما، بعضی از دوستی‌ها
توسط معلم‌ها مشاهده شده که از حد خودشون فراتر رفتن.
ها! اون چیه؟
هی، بگیرش.
-چی شد؟ -بلند شو.
-ببین، اون آشنه نیست؟ -ساکت!
هیچ‌کس نباید سر و صدا کنه!
-آجین... -بله؟
اون دختر تو نیست که دارن می‌برنش؟
-آشنای من! -"دخترش"؟
حالا چی کار می‌کنی؟
خب... منم بیهوش بشم؟
چرا؟
اون وقت می‌تونی منو ببری کنارش بنشونی.
باشه، اون رو بسپر به من.
خیلی خب، حالا بیفت. یک، دو، سه!
-همین الان بیفت! -اوه... وای نه...
آقا! آجین بیهوش شد!
-بنشونیدش اونجا! -بگیریدش!
این یارو دیگه کیه؟
-منو کنار آشنا بنشون، باشه؟ -همه‌تون کجا می‌رید؟
وای نه!
رفیق، چی رو داری می‌مالی؟
بهش بگو من عضو ارتش جونگ کوک هستم، باشه؟
حله. مواظب باش، باشه؟
-بشین اینجا داداش! -برو! برو! برو!
سلام آشنا!
پیمان.
هند کشور منه.
-کمی آب بخور! -نه ممنون.
نه، نه. باید آب بخوری.
همه هندی‌ها برادر و خواهر من هستند.
من آجینم.
من کشورم رو دوست دارم.
دست نمی‌دی؟
راستش، من آدم خیلی قوی‌ای هستم.
نمی‌دونم امروز چی شد.
من به میراث غنی و متنوعش افتخار می‌کنم.
من تو زندگیم فقط دو بار افتادم.
یک بار امروز تو مراسم صبحگاهی،
و بعد...
زنده باد هند!
-چطوره؟ -آشنا!
دو تا مداد داری؟
ممنون!
آشنا!
دو تا خودکار داری؟
دو تا نقاله داری؟
آشنا!
دو تا چتر داری؟
آشنا!
دو تا بیل داری؟
آش!
دو تا ماهی سرخ شده داری؟
اون دو تا برادر داره! می‌خوای؟
نه، من یکی دارم.
اوه، واقعا؟
-همین جا وایسا! -کجا میری؟
هی! شماها چتونه؟
چرا همیشه دور و بر آشنا پرسه می‌زنید؟
نمی‌تونید یه قدم بردارید بدون اینکه حرف بزنید، نه؟
صورتتو به دیوار می‌مالم!
هی... هی... این چیه؟
-دستتو بردار! -برنمی‌دارم!
آجین به علاوه آشنا!
آجین عاشق آشناست!!!
ها!!!
می‌خوای دنبال خواهرم بری؟
بزنیدش!
-تو عوضی! -امروز کبابِت می‌کنم!
بزنیدش!
بزن تو سرش!
خجالت نمی‌کشی؟
جرئت می‌کنی به خواهرم نگاه کنی؟! اون خواهر منه!
هی، شما آجین از بخش A رو زدید؟
آره! دو تا مشت خواست، ما هم دو تا بهش دادیم. خب که چی؟
می‌دونی اون کیه؟
هر کی که هست، چرا باید برامون مهم باشه؟
بابای بچه کوچولو رفت ساندویچ بخره
می‌دونی برادر بزرگش کیه؟
برادرش کیه؟ یه ستاره سینما؟
تو موجای کوچیک کوچی، قایق شکست
اونو ولش کن.
می‌دونی دوست برادرش کیه؟
بابای بچه کوچولو رفت ساندویچ بخره
تو موجای کوچیک کوچی، قایق شکست
کارت تمومه، مرد!
شماها کارتون تمومه!
بابای بچه کوچولو رفت ساندویچ بخره
تو موجای کوچیک کوچی، قایق شکست
یه شاهین چرخید و اونو قاپید
و انداختش جنوب، جایی که شاخه‌های سبز تاب می‌خورن
کی زدش لعنتی؟
اگه دوباره دنبال خواهرم بیفته، دوباره می‌زنمش!
-راسته؟ -نه، داداش.
من اصلا اونو نمی‌شناسم.
به جون تو قسم، داداش!
باید همین جا تمومش کنی!
-اگه دوباره بهش دست بزنی...! -اگه بزنیم؟
اگه بهش دست بزنیم چی کار می‌کنی؟
همین‌جوری وایسادی. بزنش!
جرئت داری بهش دست بزن!
-می‌زنیم! -اگه جرئت داری امتحان کن!
اونی که کارتیکا بزرگش کرده... دختر بزرگش، کارتو!
هی!!!
برو کنار! میخوام تنها باهاش بجنگم!
-ساجین، بس کن! -هی!
-برو کنار! -برو کنار!
ولش کن!
فرار کنین! مجیب «فول سوئینگ» داره میاد! فرار کنین!
برین تو! برگردین تو!
برین سر کلاستون!
-فرار کنین! فرار کنین! فرار کنین! -وای نه! منو نزنین! خواهش میکنم!
هی ساجین، بیا اینجا!
فقط صبر کن و ببین!
-هی، تو! -هی، تو!
کارتو، حوله‌ات کجاست؟ فقط سعی کن یادت بیاد، کارتو!
-هی! -دعوا نکنین!
دعوا نکنین!
ولش کنین!
برو کنار!
-آجین! -وایسا!
-برو کنار! -شما کی هستین لعنتیا؟
ولش کنین!
دعوا نکنین! ساجین، بس کن!
-کافیه! -برین کنار!!
برین! برین! برین کنار!
برو!
هی! فرار کنین! مجیب «فول سوئینگ» داره میاد!
برگردین تو!
-من داشتم سعی میکردم جلوشون رو بگیرم، آقا! -برگردین تو!
برین! برگردین سر کلاستون!
فرار کنین! فرار کنین!
بس کنین، شماها!
شماها دارین چیکار میکنین؟ بس کنین!
-هی! -وای نه، آقا!
آه، چه مزاحمتی، یه مار تو جاده‌ست
نه سیب‌زمینی، نه گربه، یه مرد تو حالت کبراست!
دخترا دارن نگاه میکنن، آقا!
وای نه!!!
-شما کی هستین؟ -شیاز.
من پدر لرد برهما هستم.
من پدر جذامی هستم.
-و شما؟ -بابای هانومان و عیسی مسیح.
آقا، لطفا منو ببخشین! خیر ببینین، آقا!
آقا، لطفا منو نزنین!
وای نه! وای خدا!
-شما باید بابای ویرپان باشین، درسته؟ -نه!
بابای ویرپان همون لحظه که صورت پسرش رو دید، مرد.
من عموی ویرپان هستم.
آه، باشه.
آه... السلام... اِم... مادر...
بچه‌هاتون رو ببینید!
خانم، اینا فقط لباسای فانتزی نیستن؟
منظورم اون نبود! این پسرا همیشه اینجا دعوا می‌کنن.
اگه اینجوری ادامه پیدا کنه، من به همه‌شون TC میدم و اخراجشون می‌کنم.
ساجین قبلاً خوب درس می‌خوند.
حالا اونم مثل اونا شده!
مشکل از دوستیشه.
همه اینا از وقتی شروع شد که با اون پسر گشت و گذار می‌کرد.
بذارید اینو روشن کنم.
از الان به بعد،
نذارید کنار پسر من بشینه.
کدوم پسر؟
اون جذامی.
پس به «عیسی مسیح»تون بگید کنار جذامی نشینه.
آیا انجیل اینو یاد میده؟
نه، درسته؟
آه!
باشه، مادر! فقط تصمیمت رو بهم بگو.
و اون ادعا می‌کنه پدر عیسی مسیحه!
خدای من!
وینو...
میگن تویی که همه اون بچه‌ها رو خراب می‌کنی.
کی اینو گفت؟
ساجین هیچوقت اینو نمیگه.
هی... خب اگه ساجین نگفت چی؟
باباش گفت، درسته؟
میگن هر وقت مشکلی پیش میاد، اسم تو اول میاد.
پس به حرف بابا گوش کن.
از الان به بعد، از اون گروه دوری کن.
من با اونا میرم!
این پسر عوض نمیشه!
کوته‌تا! دو تا شیک نارگیل!
دوستت هنوز نیومده؟
-زود میاد. -باشه!
-حسابات داره زیاد میشه! -آه، باشه.
-کوته‌تا، سه تا درست کن! -حله!
من هیچی نمی‌خوام.
من دیگه با شما نمی‌گردم.
حداقل الان باید درس رو جدی بگیرم.
دیگه بهم زنگ نزن.
آجین...
چی شده بهش؟
بفرما، دو تا شیک نارگیل!
اون یکی رو هم الان بهت میدم.
بفرما.
به هر حال، تو به سنگینی برادرت نیستی.
این واقعاً کمک می‌کنه.
بیشتر وزنش فقط غروره!
ولی چرا با من حرف نمیزنه؟
بابا بهش گفت باهات حرف نزنه.
خفه شو! باباش هم بگه، جلوش رو نمی‌گیره.
من که حرف زدنم رو قطع نکردم، کردم؟
هی، دوباره با اونا دعوا راه نندازی.
عمراً! من از دردسر دور می‌مونم،
مگه اینکه دردسر خودش بیاد سراغم.
-نمایش عالی بود، نه؟ -فوق‌العاده!
جمعیت دیوانه‌کننده‌ست. عمراً بتونیم بلیط بگیریم.
هی! اگه صبح اینجوری تیپ زدیم و اومدیم اینجا،
حتماً بلیط می‌گیریم و فیلم رو می‌بینیم!
آره، حتماً! اگه نبراس اینجا بود، راحت برامون بلیط می‌گرفت.
دقیقاً! این یارو فقط ادای عضو کلوپ هواداران رو درمیاره.
پس چرا با اون نمی‌ری؟
بهت میگم، من نمی‌تونم این یارو رو تحمل کنم!
پس چرا صبح زنگ زدی و قول بلیط دادی؟
اون فقط لباسه، هیچی دیگه نیست.
جدی میگم!
اگه با برادرت اومده بودیم، هیچ‌وقت نمی‌تونستیم این فیلم رو ببینیم.
خوبه که سر وقت پیچوندیش!
هی بچه، برو کنار!
فکر نکنم بلیط گیرمون بیاد، حاشر.
این به خاطر اینه که تو یه عالمه طول کشید تا آماده شی!
-هی! -چیه حالا؟
برید کنار، بچه‌ها!
من نمی‌تونم با عینک آفتابی گدایی کنم.
از یکی یه بلیط اضافه بپرس.
بذار ببینم!
اونا هستن!
میگن فیلم بده، چتا.
-میشه بلیطت رو بدی؟ -برو گمشو، بچه!
من قبلاً پنج بار موقع اکران اصلیش دیدمش.
-چی کار کنیم؟ -نظرت چیه دو تا بلیط براشون بگیریم؟
چتا، کسی دو تا بلیط اضافه نداره؟
دو تا بلیط! کسی دو تا بلیط اضافه نداره؟
-واقعاً باید؟ -بذار ببینیم.
امین، اگه بلیط گیرمون نیاد--
-هی! -کی رو صدا می‌کنی؟
-هی! اون پشت! -کسی دو تا بلیط داره؟
-داداش، داداش!
-هی، دارن صدات می‌کنن. -اینجا! این طرف!
دو تا بلیط، درسته؟
می‌خوای برات بگیریم؟
از اونا بگیریم؟
جمعیت خیلی زیاده.
اگه همین‌جوری ناز کنیم، بلیط گیرمون نمیاد.
-ازشون بگیریم؟ -آره. فقط بگو آره.
بیا، دو تا بلیط بگیر.
پاپ‌کورن مهمون ما.
درسته، کلاً چهار تا بلیط!
هی، برو کنار!
هی!!
فکر کردی با لباس سفید اومدیم تظاهرات؟
-اونا دوستامونن، داداش. -دوستای ما هم اون پشتن!
-اونا تو صف وایسادن که بهشون سرویس بدن؟ -پس تو برو سرویس بگیر!
هی! هی! هی!
داداش، شلوغش نکن!
شما چطور جرئت می‌کنین بیاین اینجا و اینطوری با ما حرف بزنین!
-می‌زنم تو دهنت! -ولش کن، آجین!
رفیق! رفیق!
ببین، یه مشکلی پیش اومده!
بیا، بیا!
برو کنار!
برو!
هی، هی! اون رفیق ماست.
ها؟ چی؟
-اون رفیق ماست. -تو دیگه کی هستی؟
-من باباتم! -ها!
و من عموی لعنتیتم!
چطور جرئت می‌کنی عموی منو قاطی این کارا کنی!
من به کل شجره‌نامه‌ات فحش میدم! ولش کن!
این رو بگیر.
شروع کردن!
هی! برو کنار، برو کنار!
برو! برو!
-آقا، اونا شروع کردن. -برین ته صف وایسین، سگ‌ها!
اینجا وایسا، چتا.
تکون بخورین، برین تو!
لهتون می‌کنم، حرومزاده‌ها! سگ‌های لعنتی!
اون دیوونه خیلی محکم می‌زنه!
-تیکه‌تیکه‌اش می‌کنم! -این شجاعتت قبلاً کجا بود؟
امین، اون فقط به بابامون تو خونه توهین نکرد.
اون به عمومون تو خلیج توهین کرد!
اون هیچ تصوری نداره عموی من کیه!
اون یارو دیوونه‌ست!
-اینجا نمیر، پیرمرد! -اون یارو دیوونه‌ست!
دیدی؟ عقلشو از دست داد و دیوونه شد.
یه روز اون لباس فرم رو از تنش درمیاره.
اون روز من اونو لخت می‌کنم!
-پاپ‌کورنمو نریز! -هی، وسواسی!
زنده باد لالتان!
برین تو! برین تو!
بشینین، همگی!
-یه سلفی بگیر! -سلفی! خفه شو!
به لطف شما داریم از پای پرده تماشا می‌کنیم!
بعد از همه کاری که کردم تا بیای تو، اینو میگی!
حالا می‌تونیم ستاره‌های بزرگ رو بزرگ روی پرده ببینیم، نه؟
من به ده نسل قبلت فحش میدم!
به خاطر اون یاروها صندلی خوب گیرمون نیومد!
-اون یاروها کین؟ -من می‌شناسمشون.
اونا از مدرسه منن.
-اگه تنها گیرشون بیارم، کارشون تمومه. -منم باهات میام!
باید یه طناب به گردنمون ببندیم که سرمون بالا بمونه.
-اگه میخوای تماشا کن! -لالتان!
-نمیدونستم خواهرته! -لالتان!
همین که آقای منوج گفت، فوری ولش کردیم، داداش!
-ببخشید! -ببخشید رو ول کن، داداش.
بیاین لذت ببریم! فیلم لالتانه! بیاین!
-فیلمو پخش کن! -چراغا رو خاموش کن!
هی، چراغا رو خاموش کن!
چراغا رو خاموش کن!
فیلمو پخش کن!
کی داره سر و صدا میکنه؟ بشینین!
بشینین!
اگه فیلمو پخش نکنی، همه تیکه پاره میشن.
-اونجا بشین! -داداش، پلیس!
درست بشینین و فیلمو تماشا کنین.
-صبر کن! -زانو هاتو میشکنم!
گم شو، احمق کله‌سنگی!
ها؟ کیه؟ کی گفت اینو؟
بابات!
-من یکی دیگه از باباهاتم! -کی گفت الان؟
ما بقیه باباهاتیم!
-ما باباهای آینده‌تیم! -ما باباهای آینده‌تیم!
گم شو، پسر ناپدری!
برو بیرون، پلیس قلابی!
گم شو، عوضی!
هی، بهشون بگو چراغا رو روشن کنن.
-برو گمشو از اینجا، احمق! -تو لعنتی...
هی!
کی اینجا داد میزد؟
پرسیدم کی داد زد لعنتی!
ساکت بشینین و فیلمو تماشا کنین، شما گله سگا!
اگه پاتو بذاری بیرون، با مامانت ازدواج میکنم!
برو بیرون!
اگه پاتو بذاری بیرون، تو پسر منی!
-تو صورت چاتنی! -تو صورت پودر برنجی!
پسر جغد نقره‌ای!
آقا، الان نرو.
اگه الان بری، اینطور به نظر میاد که اونا حق دارن.
-واقعا؟ -آره.
لعنتی!
قلک پدربزرگت!
این آتیشه، داداش!
شکم گنده بابات!
تو احمق مغز تخمه‌ای!
من یه باحال دارم. گوش کن به این.
آجیل مادربزرگت!
محکم! این محکمه!
گم شو، تو پشمالو!
اونو بده به من!
کله کچل بابات!
ها!
کی باباشو کشوند وسط؟
بگو! کی بود؟
چرا اینقدر بددهنی می‌کنی؟
-اون یارو نیست؟ -این به آقا برنمی‌خوره؟
-بالاخره پلیسه دیگه، نه؟ -درسته.
لطفاً یادتون باشه،
-اینجا خانواده هست. -اون پسر خوبیه.
لطفاً از کلمات زشت استفاده نکنید!
این خواهش کوچیک منه.
خاکی یعنی محافظت!
اینو یادتون نره!
ما باید بهشون احترام بذاریم، نه توهین!
زنده باد هند!
-نزدیک بود گیر بیفتیم! -اینو بگیر.
این داره از کنترل خارج میشه، آقا.
بیا، آقا. بیا. اینجا نمون، آقا.
سگ پلیس لعنتی!
وحشی‌های بی‌فرهنگ!
ایلومیناتی چیه؟
یه چیز مهمیه. تو نمی‌فهمی!
-چیه؟ -در سراسر جهان پخش شده.
-من نبودم، آقا. -پس تویی که سروصدا می‌کنی، ها؟
آقا، خانواده من اینجوری نیست.
من از خانواده‌ای نیستم که از کلمات زشت استفاده کنه.
به عموم قسم، من نبودم!
فقط قیافه‌ام مجرمه!
بیا، ای پادشاه من!
لهش کن، آقا!
یه بازی نادیده، یه آیین کاملاً جدید
قلب جشن‌گیرنده مثل یه رزه
همه گره‌ها الان دارن باز میشن!
هی مرد، برو کنار! اون خیلی بی‌ادبه
یه حال و هوای نادیده، یه نگرش عظیم!
خون فقط با آدرنالین پمپاژ میشه!
آره، درسته! این یه مد بد توده است
کلاس، آشغال، و سردرگمی کامل، مرد!
با موهای بسته بهتر به نظر میای.
-من شش تا عروسک باربی دارم! -هی، آشنه.
-خواهر! -ها!؟
-آلن کجاست؟ -"خواهر"؟
بذار دو روز استراحت کنه.
بعدش میتونه بیاد مدرسه.
اون یه جور بیماری داره که ما نمی‌دونیم چیه، مرد
چیه؟
هر ماه، حدود همین موقع،
مامانش میاد و میبرتش خونه.
شاید به خاطر همینه که هنوز نگفته از تو خوشش میاد، نه؟
-آره! -اوف!
چه آدم بی‌عرضه‌ای!
مسخره‌اش نکن. هاله‌اش از بین میره!
آجین، درو باز کن!
آجین!
باز کن، احمق!
قلب شاد مثل گل رزه
تموم شد؟
گم شو! داری از هدست من استفاده می‌کنی که...؟
گم شو!
-حالا فهمیدی؟ -آره، فکر کردم...
جرئت داری بهش بگی دوستش داری؟
من کلی جرئت دارم.
پس غر زدن رو بس کن و برو بهش بگو.
برو تو!
-بجنب! برو تو! -ببخشید آقا!
حتی بعد از زنگ هم نمیرن سر کلاس!
-این مجیب "فول-سوئینگ"ه! -بیا اینجا تو!
-چرا بی‌دلیل بچه‌ها رو می‌زنید آقا؟ -چی؟ چی؟
چرا اینجوری بی‌دلیل بچه‌ها رو می‌زنید؟
فقط با کتک خوردن بهتر میشن!
اوه نه، آقا!
برو تو کلاس!
منظورم همه هستن!
هی، واموس! همه‌اش سرگرمیه،
تو همه حرفاشون، خیلی تاثیرگذارن
سلام...
هی، برادر تانوس
خجالت‌آور باشه یا نه، بچه‌ها با رعد و برق انتقام‌جویان ضربه می‌خورن
عسل روی عسل، آهنگ‌ها سبک و خنده‌دار جاری میشن
قلب‌های کوچیک شیرین، لبخندهایی که همه شادی از اونجا شروع میشه
صحنه بدیه، یه مینا تو قفس
نه فیل و نه گربه، فقط یه کفتار بیچاره روی صحنه
این نوشیدنی هیچ آتشی نداره، نذار کسی بیشتر از این ازش تعریف کنه
چیزایی رو نشون دادن که هیچکس ندیده، کلی کتک هم خوردن تو این بین
حتی اگه بیفتن، پشت هم وایمیستن
از فردا به بعد، اگه زود خونه نباشی،
پشیمون میشی!
-هی! -بله؟
اون دوستت داره اینم لوس می‌کنه.
-دوستم؟ -آره.
اون یارو الان دوستشه.
بهش بگو.
-کی پاتو شکست؟ -خفه شو، بچه!
-تو الان فحش دادی؟ -مامان!
-گردنتو می‌گیرم و-- -هی!
-پس تو الان فحش میدی؟ -ولش کن، هاشمی!
فکر می‌کنی چند سالته؟
پریدن روی پسری که همینجوری آروم نشسته بود!
نشنیدی فحش داد؟
از تو یاد نمی‌گیره؟
اوه، واقعاً؟
-ول کن، اون پوتین منه! -فقط مال توئه؟
چیه، مگه منو از سر راه پیدا کردن؟
ولش کن! بذارش!
-بابا، نگاش کن! -کافیه، بس کنین!
-واسه همین با هم دعوا می‌کنین؟ -بابا، ترکش نکن!
-ترکش نکن! -به جهنم با این بازی!
بیا، ای پادشاه من!
آنها که خودشان یکی شدند
یک بازی نادیده، یک آیین کاملاً جدید
آنها با هم دعوا نمی‌کنند
قلب جشن‌گیرنده مثل یک گل رز است
آنها فقط برای خوردن به دنیا آمدند
همه گره‌ها الان دارن باز میشن!
اما نونشون رو خودشون درنمیارن
خانم! روزنامه!
ها!
خانم! دو تا روزنامه!
من واقعاً خوب نوشتم.
نمی‌دونم چی اشتباه شد.
تو هم الان رفتی تو گروهشون، نه؟
اگه اونا دفعه بعد قبول بشن،
تو با کی درس می‌خونی، پسرم؟
-نه، عمو. ما ولش نمی‌کنیم. -قسم می‌خوریم!
اوه؟ پس تو هم باهاش مردود می‌شی؟
اوه نه! اینجوری نه. با هم درس می‌خونیم و قبول می‌شیم.
اگه درس بخونی، خوبه برات!
بیا پایین.
بابات خونه‌ست، پسرم؟
آره، بابا تو خونه‌ست.
مامان، لطفاً بابا رو صدا کن!
-چیه؟ -کریشناپریا...
-پدر کریشناپریا؟ -آره.
پدر کریشناپریا اومده.
گوش کن!
یه حدی داره که چقدر می‌تونی مردم رو دنبال خودت بکشونی!
هی! پولی که از من قرض گرفتی رو پس بده!
مگه نگفتم پول رو میارم خونه‌ات؟ خب حالا چی؟
تو که همیشه اینو میگی!
چون اونجا پیدات نشد، من اومدم اینجا.
یکم خجالت بکش و بهونه آوردن رو تموم کن.
مینوش، به زودی یه پولی دستم میاد.
به محض اینکه گرفتم، میارمش خونه‌ات.
یکم شعور داشته باش.
جوری حرف نزن که انگار من غریبه‌ام!
من حقه هات رو می‌شناسم!
هر بار که یه معامله زمین می‌کنی،
خونه‌ات رو رنگ می‌کنی و مثل یه آدم مهم لباس می‌پوشی.
هنوز باید بدهی‌هات رو پس بدی.
خواهر، یه تاریخی باید بهم بگی.
اون پول رو بچه‌هام باید ازش لذت ببرن.
نمیتونم همینجوری دورش بریزم.
چهارشنبه هفته دیگه یه پولی از صندوق قرعه‌کشی بهم میرسه.
وقتی گرفتم بهت میدم.
چهارشنبه برمی‌گردم.
اگه اون موقع پول رو نگرفتم،
اون وقت روی واقعی منو می‌بینی!
بیا عزیزم.
کدوم صندوق قرعه‌کشی رو چهارشنبه می‌گیری؟
مرد خونه باید بدونه چه خبره، درسته؟
کدوم صندوقه؟
با این نمره‌ها،
فکر نکنم بتونه بره هیچ دانشگاهی.
باید وقتی فرستادیمش مدرسه خوب درس می‌خوند.
ببینیم میتونیم یه صندلی مدیریتی بخریم.
ما چطور میتونیم از پسش بربیایم؟
من قبلاً خیلی براش خرج کردم.
اگه میخواد درس بخونه، باید خودش پولشو جور کنه.
اصلاً چی داری میگی؟
اون تازه کلاس دوازدهم رو تموم کرده.
بدون مدرک چیکار می‌کنه؟
من درسامو خصوصی ادامه میدم.
پس برو دبی.
اگه پیش عموت بمونی، آموزش از راه دور بخون،
و همزمان کار کن.
فقط ده ساعت کار میتونه پول خوبی برات دربیاره.
هنوز ۱۴ ساعت وقت داری برای درس خوندن.
من کلی بچه میشناسم که دارن این کارو می‌کنن.
این درست نیست.
تا وقتی درسش تموم نشده، نمیذارم از اینجا بره.
اشکال نداره. من میرم.
این بهتر از موندن اینجاست.
اوه! حالا میره اونجا و ول می‌چرخه.
-آجین! -فقط خفه شو!
بچه‌های مسئولیت‌پذیر این کارو می‌کنن.
بذار بره و آینده‌شو بسازه!
منم که بی‌وقفه برای این خانواده کار می‌کنم.
-هی ساجین... -بله؟
این پاسپورتته. خوب نگهش دار.
آره، میدونم.
برو دیگه، دلقک!
بای‌بای!
داشتم فکر می‌کردم... اگه شاینا از من خوشش بیاد...
هی!
-هی بچه‌ها! -بله؟
بچه‌های همسن شما نباید نوشابه بخورن.
کبدتون رو خراب می‌کنه.
-باید از پسر من یاد بگیرن! -کیه؟
اون فقط آبمیوه تازه می‌خوره و سبزیجات.
این حرفو بعد از خریدن پنج تا شاورما می‌زنه!
با این حال، چرا ساجین بدون اینکه به من بگه رفت خلیج؟
اون چه جور آدمیه؟
مگه حرف دیگه‌ای نداری بزنی؟
اون حتماً داره اونجا خوش می‌گذرونه.
چرا باهاش ازدواج نمی‌کنی؟
ولم کن!
مامان! مامان!
آه! این پسر یه لحظه هم منو راحت نمی‌ذاره!
سینه‌تو پاره می‌کنم!
-هی! -به صورتم نگاه کن!
صورتتو بشور و گمشو!
گمشو!
هی!
من دارم سعی می‌کنم اخبار رو بشنوم!
اگه دوباره صدای تو یا این چیزو از بیرون بشنوم...!
چه دیوونه‌ای!
وقتی ما اینجاییم،
ما آرامش داریم، و خانواده‌مون هم همینطور.
راه‌های دیگه‌ای هم برای به دست آوردن آرامش هست.
-چیه داداش؟ -اوه، راه‌هایی هست!
-پس به ما بده! -بیرونش بیار!
وقتی زمانش مناسب باشه، بهتون می‌دم.
هی... شماها چیزی می‌دونید؟
-چی؟ -ما دیگه بزرگ شدیم!
البته!
آلن الان یه پسر بزرگ شده، مگه نه؟
آره، اون قراره امتحانای کلاس دوازدهم رو بده.
پس چرا معطلش کنیم؟
-چرا سریع انجامش ندیم؟ -خب...
اگه بویی ببره، هیچ‌وقت قبول نمی‌کنه.
نمی‌تونم با وجدان راحت برم حج تا وقتی این حل بشه.
من به کمک شما نیاز دارم.
لطفاً، شییاز، یه جوری این کارو انجام بده.
-این نذر اوسانه، مگه نه؟ -آره.
همه چیز باید قبل از حج درست بشه، درسته؟
ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
زیاد فکر نکن. تصمیم بگیر چی برای پسرت بهتره.
-فهمیدی؟ -آره.
سلام علیکم.
و علیکم السلام.
گوش کن...
اینقدر حاشیه نرو و حرفتو بزن.
خب... می‌بینی...
-آلن ما... -آره؟
-اون هفده سالشه. -درسته.
یعنی پسرم الان هجده سالشه.
سال دیگه باید برای پاسپورت اقدام کنه.
-منظورم اون نبود! -ها؟
اون... اون هنوز...
مراسم ختنه رو هنوز انجام نداده.
این کار باید انجام بشه.
چی؟ تو این سن؟
باید انجام بشه!
حداقل برای آرامش خاطر اوسان!
باشه. پس انجامش بده.
ولی هر کاری کنی، اون قبول نمی‌کنه.
اگه بخوایم تو خونه بگیریمش، فرار می‌کنه.
پس می‌خوای چیکار کنم؟
اونا همیشه اینجا پاتوق می‌کنن، نه؟
آره.
چرا همینجا براش نقشه نکشیم و گیرش نندازیم؟
ولی... چطوری؟
من یه چیزی بهت میدم.
فقط بذارش اینجا و یه روز از خونه دور باش.
-چیه؟ -خودت می‌بینی.
یه پسر مالایالی که گول اینو نخوره،
هنوز به دنیا نیومده!
اون چیه؟
من یه نقشه دارم.
ما همه از اون سن رد شدیم، نه؟
این رو از کجا آوردی؟
سی‌دی پلیر دوستمه.
بذار چند روز اینجا باشه، باشه؟
ها؟!
فردا برای عروسی میای؟
نه.
کلی درس دارم.
امتحانا نزدیکه.
این رو تموم می‌کنم و میرم درس بخونم.
سلام...
بابا فردا خونه نیست.
بهشون بگو آماده‌اش کنن.
باشه!
چطوری می‌تونی نمره کل یه دانش‌آموز رو حساب کنی و اون--
پسر! بیرون نرو.
همینجا بمون و خوب درس بخون.
البته، این نقشه منه.
...مرکز تا گوشه پایین سمت راست...
...ببین که گوشه موش... نقطه...
نقطه ماده اصلی اینه که...
امروز آتیش به پا میشه!
-شیاز بای... -بله؟
کارا طبق نقشه پیش میره؟
البته!
می‌دونی پسرا تو این سن چطورین.
اگه فرصتی گیرشون بیاد وقتی کسی خونه نیست،
فکر می‌کنی از دستش میدن؟
یکی‌شون با یه سی‌دی میاد. صبر کن و ببین.
آها، ایناهاش. اون چیه دستش؟ روغن نخل؟
دیدی؟ بهت گفتم!
-بیا داداش، بگیرش. -بیا تو، عجله کن!
-عجله کن، برو تو! -اوه نه! اون نوشیدنیه؟
چی؟ اون کیه؟
-همونی که ما...! -ها!
بچه‌های بدبخت! اینا هم دیگه شروع کردن به نوشیدنی خوردن؟
شیاز بای...
فکر کنم نقشه‌مون خراب شد.
عمراً!
حالا اون با سی‌دی میاد.
-کی؟ -آلن.
اون پسر منه. من خوب می‌شناسمش.
ها!؟
اون سی‌دی نیست. اون یه خانومه!
شیاز بای...
مثل اینکه این پسرا خیلی زود بزرگ شدن!
دیر کردم؟ امیدوارم همه چی خوب پیش بره!
چه وقت خوبی برای ختنه!
اوه نه، چی شد؟ آب می‌خوای؟
ها!
این دیگه چه کوفتیه؟
اوه نه!
-بگیرینش! -همونجا وایسا!
-پاهاشو بگیرین! -منو نبرین!
ولم کن! ولم کن!
هاشیر! وِینایاک! آجین! دارن منو می‌برن!
ولم کنین!
آروم باش!
پاشو خوب بگیرین!
اوه نه! ولم کنین!
-محکم بگیرینش. فرار می‌کنه. -شلوارشو دربیارین!
-بکشینش پایین! -آروم باش پسرم!
فقط مثل نیش مورچه درد داره!
خفه شو! ساکت باش!
تکون نخور!
شکل ترسناک حالا رسیده
امروز منو علامت می‌زنه، محرومم می‌کنه
همون کابوسی که خیلی وقت پیش دیدم
بابای وِینایاک، بهشون بگو قطعش نکنن!
شکل ترسناک حالا رسیده
امروز منو علامت می‌زنه، محرومم می‌کنه
کابوسی که از مدت‌ها پیش دیده بودم
حالا راه فراری نیست، فاصله‌ای نیست
همه محکم بسته شده، هر گره‌ای سفت شده
گرفت و پیچوند، دست و پاها تو گودال
هیچ حرکتی کارساز نیست، نمی‌تونم بچرخم یا فرار کنم، حتی یه تکون هم تو من نمونده
اگه سعی کنی بجنگی قیچی می‌بره، زمین بخوری و لیز بخوری، بریده و تمومی
سبحان‌الله
خداوند پاک و منزه است!
یه جشن ختنه سورون برای مروارید خجالتی
بعد از این همه شلوغی، مراسم شروع میشه
خوب همش بزن و بخور.
برنج با روغن حیوانی و گوشت گوسفنده!
چیه؟
بخور دیگه.
کل خونه پر از شادی و جشنه، همه جا پر از غذا و گله
بریم!
-وای نه! -چه بلایی سرش اومد؟
وای! اسپری!
یه روز مهتابی، یه مراسم باشکوه، یه عمارت بزرگ غرق در نور
دوستای محترم با هدیه تو دست، برای این ختنه سورون خوب ایستادن
حمام کرده و مرتب لباس پوشیده، تو یه جای مناسب روی پارچه خوابیده
جایی که بریده شد، یه درد نبض‌دار، یه ناراحتی ملایم که باقی میمونه
یه جشن ختنه سورون برای مروارید خجالتی
بیا، نگاه کن!
بعد از این همه شلوغی، مراسم شروع میشه
حالا خوشحالی؟
نشونم بده، ایکا!
-گم شو! -تو اینجا چیکار میکنی؟ برو بیرون!
برو بیرون! همین الان برو بیرون!
آخ جون! دیدمش!
گمشو!
یه جشن ختنه سورون برای مروارید خجالتی
زیاد فشار نیار. بخیه ممکنه پاره شه. آروم راه برو.
-کمکت میکنم. -هی! آروم باش!
-برو کنار! -برو. آروم.
کل خونه پر از شادی و جشنه، همه جا پر از غذا و گله
حالا بخواب. بخواب دیگه.
خیلی درد داشت؟
-نه... هی! -وای نه!
نه، نه. فقط یه کم کوتاه کردن که شکل بگیره.
اوه!
فقط برای اینکه یه تموم کننده خوب داشته باشه!
همه چی خوبه.
همه چی خوبه، نه؟
همه چی خوبه!
باشه.
مشکل اصلی اینه که دخترا و پسرا تو کلاس کنار هم میشینن.
اگه این سیستم مختلط رو متوقف کنن، همه چی خوب میشه.
این همه قانون جدید!
زمان ما هم اینطوری بود؟
اونو میبینی؟
آقا، ما چیکار کنیم؟
اگه اعتراض کنیم، به ما میگن پلیس اخلاق.
بهشون خیلی آزادی دادن.
اگه کسی ما رو ببینه، به مامانم میگه.
نمیتونیم همینطوری ازش بگذریم.
چی شد آقا؟
دفعه بعد میام.
این چیه؟ دفعه بعد دیگه گولم نزن.
-نمی‌زنم. -قول میدی؟
اینجا چه خبره؟
یه کتاب... فقط یه کتاب قرض می‌گرفتیم!
-کتاب؟ -فقط یه کتاب قرض می‌گرفتیم.
قرض گرفتن کتاب زیر پله‌ها؟
راستشو بگو. چه خبره؟
نه آقا! از این خبرا نیست.
اون چیه تو دستت؟
هیچی آقا.
بگو چی تو دستته!
می‌دونید پشت سرمون چه خبره، خانم ناظم؟
یه عده از کلاس فرار کردن رفتن سینما.
-اینم بشنوید! -ما رسیدیم سینما.
شما کجایید؟
فیلم شروع میشه. عجله کنید.
شنیدید؟
شما شنیدید، نه؟
باید فوراً به والدینشون اطلاع بدیم.
نه آقا! لطفاً به پدر و مادرم نگید!
بذارید بفهمن چرا میاید مدرسه!
زیر پله‌ها کتاب رد و بدل می‌کنید، آره؟
اگه اتفاقی بیفته، ما مسئولیم!
-بله، دقیقاً! -نه، خانم معلم! لطفاً بهشون نگید!
نه آقا. باید به والدینشون اطلاع بدیم.
بله، این بهتره.
-نه خانم معلم! لطفاً بهشون نگید! -لطفاً نگید، خانم معلم!
نه... لطفاً...
آقا، شما تصمیم بگیرید چیکار کنیم.
خانم، چیزی برای بحث نیست.
-بذارید به والدینشون اطلاع بدیم. -نه، خانم ناظم...
نه، خانم ناظم! لطفاً زنگ نزنید!
نه، خانم ناظم! لطفاً این کارو نکنید!
لطفاً نگید، خانم ناظم! دیگه تکرار نمی‌کنیم!
هرچی شما بگید، خانم ناظم!
-لطفاً زنگ نزنید! -چی گفتی؟
هرچی شما بخواید انجام میدیم...
هرچی شما بگید، آقا!
لطفاً بهشون زنگ نزنید، آقا!
خانم، یه دقیقه!
وای نه! آقا...
باشه!
ما به والدینتون نمی‌گیم.
اما به یه شرط.
ما باید بدونیم کی گوشی میاره سر کلاس...
و کی میاد اینجا با همکلاسیاش رمانتیک بازی کنه.
ما باید همه چیزو بدونیم.
اگه قبول کنید،
فعلاً از شما دو نفر می‌گذریم.
برید داخل کلاس!
مچشو گرفتیم
گرفتیم، گرفتیم
مچشو گرفتیم
گرفتیم
اون و این و همه رو گیر انداختیم
ای وای، همه رو از چپ و راست مهر و موم کردیم
هر رشته، هر راهی رو بستیم
تمیز گرفتیمشون، راه فراری نیست
اون و این و همه رو گیر انداختیم
ای وای، همه رو از چپ و راست مهر و موم کردیم
هر رشته، هر راهی رو بستیم
تمیز گرفتیمشون، راه فراری نیست
- ای رفاقت، ای رفاقت - پاشو!
محکم وایسا و تا آخر با هم باشین
اونایی که رفتن و اونایی که اومدن
یه بازی که بی‌پایان تو رو می‌کشه
ای نیلوفر قرمز، ای نیلوفر قرمز
بدون این یه دله، نه فقط یه گل
حتی اگه درد کنه یا بسوزه
هر ساعت تو رو نزدیک خودم نگه می‌دارم
تو ساعت‌های تنهایی که طولانی میشن
شعله لطیف عشق اول رو روشن می‌کنم
از سر تا پا غرق گرما
وقتی با غرور راه میری و موفق میشی
وقتی دعوا می‌کنی و کنار می‌افتی
هیچ‌کس نمی‌تونه کمک کنه یا کنارش وایسه، تو این وضعیت هیچ‌کس نیست
کیه؟
حاشر...
مچشو گرفتیم
گرفتیم
من حاشرم!
خفه شو!
نه از اون دنیا، نه از این دنیا کسی نیست
فقط آسمون باز به عنوان کفن
آلن...
خواهرت کجاست؟
-حتماً تو کلاسشه، آقا. -چی؟
حتماً تو کلاسشه.
-مطمئنی؟ -مطمئنم!
همه‌تون خیلی بهم ریخته‌این!
عزت نفست رو از دست نده
محکم پاش وایسا، بدون بی‌توجهی
مچتو گرفتم!
گرفتم، گرفتم!
مچتو گرفتم!
گرفتم، گرفتم!
قربان، این دفعه رو ببخشیدشون.
دیگه تکرار نمیشه.
کی میگه نمیشه؟
اگه بلایی سرشون بیاد، شما ما رو مقصر نمیدونید؟
دیگه تکرار نمیشه. خودم حواسم هست.
حواست به چی باشه؟
شما میدونید پسرتون اینجا چه شیطنتایی میکنه؟
میدونید دخترتون اینجا چیکار میکنه؟
میدونید کجا میره؟
میدونید با کی میره؟
شما چه جور پدر و مادری هستید؟
هر روز صبح با لباس فرم و ظرف غذا میفرستیدشون اینجا.
فقط همین براتون مهمه، نه؟
این بچه ها با تشویق پدر و مادرشون لوس شدن.
دخترایی مثل این میان اینجا خودشونو خوشگل میکنن تا پسرا رو تحت تاثیر قرار بدن،
نه برای درس خوندن!
چرا خیره شدی؟ میخوای منو بترسونی؟
شاید بابات ازت بترسه، ولی من نمیترسم!
اون مغروره چون فکر میکنه هیچکس ازش سوال نمیکنه.
اینا حقشونه که صورتشون له بشه!
آقا، دیگه کافیه!
آقا، شما دخالت نکنید.
امروز برای فیلم از کلاس فرار کرده.
فردا ممکنه سر از یه مسافرخونه دربیاره!
اگه تو این سن یه رسوایی پیش بیاد،
شما مسئولیتشو قبول میکنید، آقا؟
-هی تو!!! -هی!
اوه نه! آقا!
-هی! هی! -ولش کن!
برو کنار!
بیا اینجا!
-هی! -به خودت میگی معلم؟
-هی هاشیر! -ببرشون کنار!
چطور جرأت میکنی دست رو معلم بلند کنی؟
-آقا... شنیدید چی گفت، نه؟ -ساکت باش!
این پسرا لات خالصن.
باید از این مدرسه اخراج بشن!
الان نمیتونیم اخراجشون کنیم.
امتحانا شون ماه دیگه ست.
خب که چی؟ به معلم هاشون حمله کردن!
مادر، نه 'معلم ها'.
فقط یه معلم! منو که نزدن؟
کس دیگه‌ای رو هم زدن؟
فقط اونو زدن، نه؟
این به خاطر رفتارش بود.
آها، پس الان طرفدار اونا شدی؟
یه معلم باید اینجوری با دانش‌آموزاش حرف بزنه؟
دانش‌آموزا باید اینجوری رفتار کنن؟
دانش‌آموزا حتماً اشتباه می‌کنن.
اگه یه معلم به جای راهنمایی کردنشون اینجوری حرف بزنه،
-نه فقط دانش‌آموزا، هر کسی-- -آقای مانوج!
وقتی همکارمون تو دردسره، نباید اینجوری رفتار کنیم.
پس دقیقاً چجوری باید رفتار کنم، مادر؟
آقا، اگه پسرهایی که آقای مجیب رو زدن امروز آزاد بشن،
فردا همه دانش‌آموزا جمع میشن و معلما رو میزنن.
اون وقت باید با ترس از دانش‌آموزا زندگی کنیم.
هیچ‌کس لازم نیست از کسی بترسه.
کافیه! تمومش کنید!
هیچ‌کدوم از شما دیگه اینجا درس نمی‌خونید!
همه همین الان برید بیرون!
شما دو تا، برید بیرون از در!
براتون گواهی انتقال صادر می‌کنم و همه‌تون رو بیرون می‌کنم!
برید بیرون!
حالا بیاید در مورد دخترتون حرف بزنیم.
اگه قراره تو این مدرسه بمونه،
هر دوی شما باید مسئولیتشو به عهده بگیرید.
هر دوی شما باید یه تعهدنامه بنویسید و امضا کنید
که دیگه دردسر درست نمی‌کنه.
این تصمیم نهایی مدرسه است.
-کوته‌تا... -دیدیشون؟
-اونا داخلن. چی شد؟ -لعنتی! همه چی خراب شد.
خراب شد؟ چی شد؟
-هی وایاناک! -هی!
-شما معلم رو زدید؟ -آره، زدیم.
دوباره هم میزنمش.
دارم دیوونه میشم.
مشکل چیه؟
یه سیگار بده، کوته‌تا.
اول آروم باش.
کوته‌تا، یه سیگار بده!
-سیگار ندارم. -پس چی داری؟
بیا، بنوش!
بیا!
به مدیر محترم،
دخترم، آشنا،
اخیراً به دلیل نقض مقررات مدرسه توسط مسئولین دیده شده
با ترک محوطه مدرسه
با دانش‌آموزان بخش متوسطه پسرانه.
او متعاقباً توسط ساکنان محلی دستگیر شد.
من از شما خواهش می‌کنم که دخترم را به خاطر اشتباهش ببخشید
و او را دوباره در مدرسه بپذیرید.
هی، عزیزم!
ما همه اینجاییم!
وقتی میری سینما، ما رو هم صدا کن!
من بلیط‌ها رو می‌خرم!
هی! ما هم دوست داریم بریم سینما!
آه!!
هی! نرو!
هی!!!
نه، رفیق. کجا میری؟
آقا!
-برو کنار! -برو کنار!
برو کنار!
هی!
-اوه نه! آقا! -اوه نه! آقای مانوج!
آقا! آقا!
آقای مانوج!
آقا! آقای مانوج!
آقا، چشماتو باز کن!
لعنت به مغازه آبمیوه و تجارت مواد مخدرش!
اوه نه!
پس تی‌شرت باب مارلی می‌پوشی و مواد مخدر مصنوعی می‌فروشی، آره؟
آقا، فکر کنم اشتباه گرفتین.
اشتباه گرفتم؟
اوه نه!
این حتی شغل اصلی من نیست!
پس چیه؟
-هیدروپونیک. -هیدروپونیک؟ اون چیه؟
-هیدروپونیک از کالیفرنیا! -ها؟
ساخته شده از خالص‌ترین نوع ماری‌جوانا!
هیدروپونیک مادربزرگت از کالیفرنیا!
آقا، پدر و مادرشون بیرون اومدن.
بهشون بگو بیرون بمونن.
بریم مدرسه.
همه چی از مدرسه شروع شد، نه؟
تو کرالای کوچیک ما چه خبره؟
مچ‌گیری
وای! نوستالژی!
بوی روزای خوب گذشته!
خجالت نمی‌کشی، عوضی،
اونجا وایسادی و وسایلت بیرونه؟
شلوارشو خیس می‌کنه یا چی؟
'آقای مجیب...'
شما ندیدین دیروز اینجا چی شد، آقا؟
یه جنگ تمام عیار بود!
پسرا زیر سن قانونی هستن. نمی‌تونیم متهمشون کنیم.
زیر سن قانونی؟ اونا مجرمای خطرناکن!
سنشون رو در نظر نگیر، فقط زندانیشون کن.
چه تربیت افتضاحی!
به معلمایی حمله کردن که بهشون درس میدن!
معلم، بیخیال سخنرانی شو.
اگه نمیتونی دانش‌آموزا رو تربیت کنی، چرا اصلا این کارو قبول کردی؟
به ما پول میدن که چیزی که تو کتابه رو درس بدیم!
ما اینجا نیستیم که چک کنیم اونا نوشیدنی میخورن یا مواد میکشن!
اگه فقط بحث کتابه، چرا نخرن و تو خونه درس نخونن؟
پس چرا اصلا با لباس فرم میان اینجا؟
ما چطور میتونیم بدونیم کجا میرن و چیکار میکنن
وقتی کلاسی در کار نیست؟
آقا، ما هیچوقت ندیدیم اونا اینا رو تو خونه استفاده کنن.
تو مدرسه هم ندیدیم استفاده کنن.
پس اینا رو کجا استفاده میکنن؟
این وظیفه پلیسه که بفهمه. از اونا بپرس.
وظیفه پلیس نیست که دانش‌آموزا کجا میرن رو پیگیری کنه.
پس دقیقا وظیفه پلیس چیه؟
کمین کردن سر پیچ جاده‌ها و جریمه کردن راننده‌ها؟
میدونین چی مصرف کردین؟
وقتی کوتتان بهمون داد، ما...
اگه کوتتانت بهت پهن تازه گاو بده، میخوری؟
نه.
اینقدر بزرگ نشدین که بهتر بفهمین؟
حتی بچه‌های کوچیک اینجا هم از غریبه‌ها شیرینی یا بیسکویت نمیگیرن!
نه.
پس چرا شما استفاده کردین؟
چون کوتتان غریبه نیست برامون.
به جهنم با کوتتانش!
اون هیدروپونیک کالیفرنیاییش!
آقا، آقا!
بعد از مصرف کردن مواد کوتتان،
اصلا میفهمین به کی آسیب زدین یا چیکار کردین؟
وقتی مصرف میکنن،
خودشون رو باهوبالی تصور میکنن!
ولی هر کس عاقلی میگه اونا فقط دیوونه‌ان.
بله.
لطفا این دفعه ببخششون، آقا.
دیگه تکرار نمیکنن.
من بهتون قول میدم.
قول شما دقیقا یعنی چی؟
امروز مواد رو مجانی گرفتن.
فردا باید پولشو بدن.
بعد شروع میکنن از خونه دزدی کردن.
اگه نتونن از خونه بگیرن چی؟
شروع میکنن تو شهر دزدی کردن.
برای پول، دزدی میکنن، چاقو میزنن و حتی آدم میکشن!
همینطور که الان وایسادن...
به زودی همینطور تو کلانتری یا راهروی دادگاه وایمیستن.
زیاد طول نمیکشه.
خوشبختانه این دفعه گیر افتادن.
علاوه بر این، مدرسه هم شکایت کرده.
این پسرا بزرگترین مشکل رو تو تاریخ این مدرسه درست کردن!
دیگه نباید اجازه ورود به اینجا رو داشته باشن.
مطمئنی فقط همینا هستن که اینجا مواد مصرف می‌کنن، مادر؟
خیلی از دانش‌آموزای این مدرسه، حتی دخترا،
از اون مواد می‌خرن و مصرف می‌کنن.
وگرنه همچین دعوایی اصلاً اینجا اتفاق می‌افتاد؟
آقای مانوج هشت تا بخیه رو سرش خورد.
شانس آورد نمرد!
حقش بود!
وقتی منو زدن، اون خیلی حرف برای گفتن داشت!
این پسرا بودن که آقای مجیب رو زدن.
ولی این پسرا منو نزدن.
ها!
پس کی زد؟
اون چیزی که تو وجودشون بود زد!
من هیچ شکایتی ندارم، آقا.
بذارید امتحانا رو بدن.
شاید اون شکایتی نداشته باشه.
ولی اینجا آدمایی هستن که شکایت دارن!
امروز سر یکی رو شکستن.
فردا ممکنه یکی رو بکشن!
اون وقت هم دوست دارم بشنوم که میگن شکایتی ندارن!
و ما یه افسر پلیس اینجا داریم که فقط سر تکون میده!
آقا، فقط چند تا کتک اونا رو آدم می‌کنه، آقا.
شما این همه مدت زدینشون. تغییر کردن؟
جز کتک زدن دیگه چیکار می‌تونیم بکنیم؟
راه حل تو برای هر مشکلی فقط کتک زدنه!
هی، باید با دانش‌آموزا حرف بزنی.
ازشون بپرس چی شده.
یه دانش‌آموز معمولی مدرسه چطور به این وضعیت می‌افته؟
چطور به این مواد دسترسی پیدا می‌کنن؟
دوستاشون کین؟
کسی اینجا اینو می‌دونه؟
ها؟
هیچ معلمی به خودش زحمت داده اینو پیدا کنه؟
پدر و مادرا حداقل در مورد این چیزا سؤال می‌کنن؟
کسی اینجا ازشون پرسیده؟
بعد از مدرسه وقتی میری خونه چیکار می‌کنی؟
ما قبلاً تو محلمون فوتبال بازی می‌کردیم، آقا.
-ولی دیگه نه. -چرا الان بازی نمی‌کنی؟
توپ...
توپ چی؟
چرا نمی‌ری زمین بازی کنی؟
قبلاً می‌رفتیم زمین.
چرا الان نمی‌ری؟
اه!
پس چرا تو زمین مدرسه‌تون بازی نمی‌کنین؟
زمین مدرسه...
زمین مدرسه چی؟
اینجا که ترمینال اتوبوس نیست.
شما اتوبوس‌ها رو تو زمین بازی بچه‌ها پارک می‌کنید؟
خب، به جاش باید ببریم رو پشت بوم پارک کنیم؟
اگه اتوبوس‌ها اونجا پارک نشن، قبول نمی‌کنه.
همیشه با چوب دنبال بچه‌هاست.
اون کلاً اینجوریه.
هی، «آقا»!
زمین برای بازی بچه‌هاست.
تو سنی که باید بیرون بازی کنن،
اگه زمین رو ببندید، نذارید بازی کنن،
هیچ فعالیت بدنی نداشته باشن و ازشون بخواید یه گوشه آروم بشینن،
میرن یه چیزی میکشن و یه جای دیگه میشینن.
بعدش دیگه به سیگار کشیدن ختم نمیشه.
بعدش میشه مواد صنعتی و هیدروپونیک مادربزرگش.
بعدش دعوا، خشونت، هرج و مرج بی‌معنی و پرونده‌های پلیسی پیش میاد.
الان هم که همین وضع رو داریم!
بهتون میگم بعدش چی میشه.
درست مثل بقیه کشورها،
اسلحه میارن و تو مدارس شروع به تیراندازی می‌کنن.
کرالا هم باید اون روز رو ببینه!
فقط اون موقع است که متوجه میشید!
فهمیدید؟
شما اینجا اصلاً کاری انجام میدید
برای رشد شخصیت دانش‌آموزان
و شکل‌گیری شخصیتشون؟
نباید اینجوری به ما توهین کنید، آقا.
این مدرسه با تمرکز بر
رشد معنوی و مادی دانش‌آموزان کار می‌کنه.
به چه شکلی تمرکز می‌کنید؟ دقیقاً چطور؟
ما هر صبح و عصر ازشون می‌خوایم دعا بخونن.
اوه، عالیه!
اونجوری که شما فکر می‌کنید نیست، آقا.
محدود به یک دین نیست.
ما دعاهای همه ادیان رو شامل میشیم.
همچنین...
دانش‌آموزان هر دین
امکانات لازم برای دعا کردن طبق اعتقاداتشون رو دارن.
به خاطر این کار، هیچ بهبودی حس می‌کنید؟
باید لباس بپوشن و فقط برای دعا کردن بیان اینجا؟
نمیتونن برن کلیسا یا معبد؟
پس بیاید پونگالا، جشن‌های کلیسا و عروسی‌ها رو هم تو مدرسه برگزار کنیم!
بچه‌ها رو به مدرسه میفرستن تا دانش کسب کنن، توانایی‌هاشون رو کشف کنن
و برای رشد شخصیتشون،
نه برای یادگیری عبادت!
برای اون کار، جاهای مناسب و آدم‌های خودش هستن.
اونا بهش رسیدگی می‌کنن.
و کار شما فقط آموزش دانش‌آموزانی که درس می‌خونن نیست.
بلکه راهنمایی کسایی که درس نمی‌خونن به راه درست هم هست.
فهمیدید؟
ماری‌جوانای مادربزرگش از کالیفرنیاست!
اوه نه!
آقا توروخدا منو نزن! دیگه تکرار نمیشه.
به جون بابام!
مانو پی ساداسیوان؟!
بله، مادر.
تو هم اینجا درس خوندی، مانو پی ساداسیوان؟
اوه، یه تجدید دیدار فارغ‌التحصیلان!
پس چطور اینجوری شدی؟
با دیدن تو، هیچکس فکر نمیکنه این کار تو باشه.
چی انتظار داشتی، مادر؟
فکر کردی ظهر با کاپشن و هودی میان تو،
پز میدن و میگن،
'سلام افسر، مواد میخوای؟'
اونا کاملاً عادی به نظر میان، مثل اون، مثل دامادی که میره عروس رو ببینه.
بله.
آدمایی مثل اونن که دانشجوها رو گمراه میکنن.
لطفاً این دفعه ببخشش، فقط همین یه بار.
چی؟! این یارو رو ببخشم؟!
نه، من در مورد پسرم حرف میزدم.
اونا تکرار نمیکنن.
وقتی شروع به استفاده از این میکنن، نمیتونن ترکش کنن!
مخصوصاً برای پسرای بی‌احتیاطی مثل اونا.
حتی اگه الان هم ترک کنن،
شخصیت اینو دارن که دوباره شروع نکنن؟
نه!
آقا!
-لطفاً بیا اینجا، آقا. -چی؟
بیا اینجا، آقا!
-بله؟ -لطفاً لبخند بزن، آقا.
برای چی؟
فقط لبخند بزن، آقا!
اینجوری نه. لبخند بزن که دندونات معلوم شه.
دندونات همه لکه دارن. اون قرمزی چیه؟
لکه جویدن ناس.
همه میجوندش. که مواد مخدر نیست، درسته؟
تو حتی این عادت ساده جویدن ناس رو هم نمیتونی ترک کنی، درسته؟
شاید تو همون 'شخصیتی' رو که گفتی نداری، درسته؟
داری جویدن مواد رو با مواد مخدر صنعتی مقایسه میکنی؟
اگه مواد صنعتی تو زمان ما مثل ناس تو مغازه‌ها پیدا میشد،
خیلی از کسایی که امروز ناس میجوند،
احتمالاً مواد صنعتی استفاده میکردن.
اینطور نیست، آقا؟
اوه، واقعاً؟ فقط روی دانشجوها تمرکز کن، آقا.
ما میدونیم چطور از خودمون مراقبت کنیم.
بیخیال! لطفاً ناراحت نشو، آقا مجیب.
تو اسم منو از کجا میدونی؟
تو بین بچه‌ها خیلی معروفی.
خب، من فقط دارم کارمو انجام میدم، آقا.
ما فقط میخوایم دانشجوهای ما موفق باشن. همین.
بچه‌ها هم اینو می‌فهمن.
اونا عشقشون رو به روش خودشون نشون می‌دن. همین.
در واقع، «آقای مجیب» معروف نیست.
پس چی؟
[آقای مجیب...!
چیزی که گفتی درسته.
اونا عشقشون رو به روش خودشون نشون دادن.
معلمای فوق‌العاده...
و دانش‌آموزای فوق‌العاده!
این حرف بهش برخورد!
معلمایی مثل اون و فارغ‌التحصیلان دارن این مدرسه رو خراب می‌کنن.
شما همونی نبودی که ماه پیش به خاطر رانندگی در حال سرخوشی جریمه‌ات کردم؟
فقط این مشکل نیست، آقا.
مشکل دیگه چیه؟
همه چی با یه ماجرای عاشقانه شروع شد. یه «پرِمام».
ها! «پرِمام» چشه؟
پرِمام مشکل نبود. همه چی بعد از پرِمام خراب شد.
ها! چی بعد از «پرِمام» خراب شد؟
چرند نگو!
یه دختر کلاس نهمی از کلاس فرار کرد و رفت سینما.
اگه اتفاقی می‌افتاد، کی جوابگو بود؟
بچه‌ها گاهی اشتباه می‌کنن و راه خطا می‌رن.
به جای اینکه بهشون توضیح بدین و اصلاحشون کنین،
سرزنششون می‌کنین، خجالت‌زده‌شون می‌کنین، تحقیرشون می‌کنین
و اونا رو تا مرز خودکشی می‌برین. این چه جور عدالتیه؟
بهم بگین!
اگه دختر من کاری کرده بود، کی جوابگو بود؟
اوه! پس حالا ما مقصریم که دخالت کردیم؟
این دخترا فقط برای تحت تاثیر قرار دادن پسرا خودشون رو آرایش می‌کنن.
خب، خانم لِخا، اگه اونا لباسای قشنگ بپوشن چی میشه؟
شما اسم منو از کجا می‌دونین؟
من اسم خانم لِخا رو می‌دونم
و اسم آقای بینو رو هم می‌دونم.
ها؟ این چه حرفیه، آقا؟
آیا اونا چیزی دروغ در مورد ما دو نفر نوشتن؟
اگه اینطوره، ما باید بدونیم، آقا.
شما نباید اون رو ببینین، خانم معلم. بهتره نبینین.
چرا؟
بله.
ها... شیطنت
اگه چینچوی من از این موضوع باخبر بشه،
من حتماً مردم!
مسخره نباشین، آقای بینو.
اوه، بی خیال، خانم معلم!
به بچه‌ها دلیل دیگه‌ای برای شایعه‌سازی ندین!
یه کم آب بخورین، آقای بینو.
اگه شما در مورد دانش‌آموزا غیبت کنین،
اونا هم در مورد شما غیبت می‌کنن.
بالاخره اونا از شما یاد می‌گیرن!
و فقط یه نفر هست که اسمش توی دستشویی نیست.
معلمی که با بچه‌ها مهربونه،
اونا رو می‌فهمه
و باهاشون ارتباط برقرار می‌کنه.
آقای مانوج.
از این چیزا نخرین و استفاده نکنین.
اینا رو میگم چون می‌خوام زنده بمونم.
نمی‌دونستیم شمایین آقا.
شانس آوردم!
لطفاً ما رو ببخشین آقا.
اشکالی نداره.
خوب درس بخونین و یه جوری خودتونو نجات بدین.
نرین زندگی و آرامش بقیه رو خراب کنین.
ها!
-آقا... -بله؟
ببینین، سرم تموم شد. خون داره برمی‌گرده.
کجا؟
اوه!
چطور این همه دلسوزی رو تو زمین ندیدم، پسرم؟
معلماتون ممکنه شما رو ببخشن.
ولی قانون و دادگاه اینجا مجبور نیستن.
فهمیدین؟
می‌دونین سیگار کشیدن، نوشیدنی خوردن و مواد مخدر چه مشکلاتی ایجاد می‌کنه؟
وقتی از اینا استفاده می‌کنین، احساس خوشحالی می‌کنین و سرخوش میشین.
اما وقتی سرخوشی از بین میره، احساس بدی پیدا می‌کنین.
بعد مغزتون شروع می‌کنه به دیوونه شدن.
به زودی بارها و بارها هوسش رو می‌کنین و تبدیل به اعتیاد میشه.
نه فقط جسم و روحتون، حتی مردونگیتون هم خراب میشه!
بعد تنها کاری که می‌تونین بکنین اینه که اونو با خودتون حمل کنین.
کاملاً بی‌مصرف میشه.
آخرش مثل دیوونه‌ها پرسه می‌زنین.
هیچ کدوم از اینا تو کله‌تون میره؟
احمق‌ها!
-فهمیدین؟ -بله.
آخرش عقلتونو از دست میدین و چرت و پرت میگین.
همیشه سرخوش می‌مونین و هیچ وقت پایین نمیایین!
این رو از تجربه خودم میگم!
اینطور نیست که چون به شما اهمیت میدم، زحمت می‌کشم تا شما رو درست کنم!
هر چهار دانش‌آموز امتحانات رو تو همین مدرسه میدن.
باشه...
و یه جای دیگه برای پارک اتوبوس‌ها پیدا کنین.
فردا دو تا پلیس میفرستم اینجا.
می‌خوام بچه‌ها رو تو زمین زنده ببینم!
-فهمیدین، آقای مجیب؟ -بله.
اگه هر دانش‌آموزی از این مدرسه
دوباره تو همچین موردی توسط پلیس دستگیر بشه،
نه فقط پدر و مادرها، بلکه همه از مدیر
تا سرایدار که زنگ رو میزنه
جلوی دفتر معاون رئیس پلیس صف می‌کشن!
فهمیدین؟
اون بهت زنگ زد، داداش؟
حتی یه بارم نه!
از اون موقع تا حالا سایلنته.
عکس پروفایلش نیست و تلفن‌هام وصل نمیشه.
پس حتماً بلاکت کرده!
دخترا همینجورین دیگه.
شانس منه دیگه!
چی میگی، 'شانس منه'؟
تصور کن من چی کشیدم.
همه چی یادمه تا وقتی فهمیدم اونم منو دوست داره.
فکر کردم بهترین روز زندگیمه.
بعد از اون، همه چی تار شد.
مشت، دعوا، مواد، پلیس، زندان...
اوه!
کوتتان الان کجاست؟
کو... کوتتان! لعنت بهش!
کارش فقط گمراه کردن مردمه!
هی... شماها میتونین بخوابین؟
اصلاً.
من فقط وانمود میکنم خوابم.
وگرنه خانواده‌ام فکر میکنن مواد زدم و نمیتونم بخوابم.
دارم به ترک اینجا فکر میکنم.
دیگه نمیتونم با مردم اینجا روبرو بشم.
بیخیال، یه مدتی گذشته.
تا الان همه فراموش کردن.
انگار مردم کار دیگه‌ای ندارن جز اینکه ما رو تماشا کنن.
اینجوری نیست که کل شهر ازش خبر داشته باشن.
مدرسه، پلیس و خانواده‌مون. همین.
هی! شما چهار نفر اینجا چیکار میکنین؟ دارین مواد میکشین؟
آروم باش، داداش. اینا از اون جور پسرا نیستن.
شما پسرا اینجا بشینین.
بیا اینجا، داداش.
-حالت خوب نیست، داداش؟ -ها؟
این پسرا حتماً گل یا اکستازی زدن.
با هر چی دستشون بیاد بهت چاقو میزنن!
داداش، ببین چجوری دارن نگاه میکنن!
اگه دخالت کنیم، تیکه پارمون میکنن.
بیاین...
هیچ جا با هم نشینیم...
برای یه مدت.
راست میگی.
هی بچه، این پسره رو میشناسی؟
نه. این کیه، عمو؟
اونیه که اون روز مواد زد و به یه پلیس چاقو زد.
فقط پرسیدم ببینم اونم جزو باندشه.
بیاین نسل خودمون رو به هم نزدیک کنیم، نه اینکه از هم دورشون کنیم!
راهنماییشون کنیم از تاریکی به روشنایی!
جوی چتا، عصر با پسرت نمیای؟
بیاین با زومبا برقصیم!
بیاین به مواد مخدر نه بگیم!
عموی همسایه عزیزم، چرا اینجا برام مشکل درست میکنی
همه جا پر از درامه، اگه اینجوری پیش بره، من به کما میرم.
-بابا، این واسه چیه؟ -ساکت باش!
ای خدا، لطفا آزادش کن
از چنگ شیطان مصنوعی که تو وجودشه!
لطفت رو شامل حالش کن، خدا!
جلوش لبخند میزنه شیرین و نرم، پشت سرش چرا هی غیبت میکنه گرم؟
یه مگس سخن‌چین که داستان رو پخش میکنه
-اوه نه! پلیس! -چی ازش میپرسن؟
خواهر، چرا این بازی بی‌قرار، خونه‌ها رو میلرزونه در این مسیر
فکر کردم پلیس اومده پسرت رو بگیره.
فقط نصف حقیقت رو فهمیدن، بقیه رو خودشون ساختن و پیچوندن.
همونجا وایسا!
بخورش. همینه!
باید اینو هر روز بخوری.
این همه مواد رو از خونت پاک میکنه.
آه بابا!
تو کرالای کوچیک ما چه خبره واقعا؟
هی! بیا اینجا!
همین الان بیا اینجا!
اگه ریش بذاری، اونا بهش میگن "بیماری رادیکال".
داداش...
داداش!
بسته داری داداش؟
بسته؟
جوینت... جوینت!
ماری‌جوانا، داداش!
کی ماری‌جوانا مصرف میکنه؟ مگه من اینجا مغازه دارم؟
-گم شو، معتاد! -برو گمشو! لگدت میزنم، تو معتاد!
پدربزرگت معتاده!
-به نظر میاد مست و نشئه‌ست. -به نظر نمیاد، قطعا هست!
تو کرالای کوچیک ما چه خبره واقعا؟
بگو. نمیدونم.
تو کرالای کوچیک ما چه خبره واقعا؟
بپر بالا!
ما هیچی نداریم، آقا!
تو کرالای کوچیک ما چه خبره واقعا؟
ذهن جنایتکار، رفیق!
اه!
چشمات داره چکه میکنه!
خجالت نمیکشی مثل سگ گریه میکنی، احمق؟
تو کرالای کوچیک ما چه خبره واقعا؟
هی برادرا!
من یکی رو میخوام که معلمم رو بزنه.
اون واقعا رو مخه!
نه اونجوری که تو معلمت رو زدی.
فقط یه بار بزنش.
-گم شو، عوضی! -من پول موادتو میدم!
تو کرالای کوچیک ما چه خبره واقعا؟
گوش کن، بذار یه چیزی بهت بگم.
اگه اینجا بشینی و به حرف مردم گوش کنی،
تا ابد همینجا گیر می‌کنی.
از وقتت درست استفاده کن، درس بخون و یه کار پیدا کن.
درآمد کل یا درآمد ملی نمودار...
می‌تونی محاسبه کنی...
میشه دیگه به اون لگد نزنی؟
خب بچه‌ها، نتایج چی شد؟
هنوز نیومده.
هر لحظه ممکنه بیاد.
خب... برنامه‌تون بعد از این چیه؟
هر چی بشه، ما اینجا نمی‌مونیم!
اوه!
اگه قبول بشیم، فوراً از کشور میریم.
-عمو... -بله؟
ما برنامه‌ریزی کردیم برای مدرکمون بریم انگلیس. انگلیس!
آره!
اونجا می‌تونیم پاره‌وقت کار کنیم و پول هم دربیاریم.
عالی میشه!
پس واقعاً منظورت این بود که میری انگلیس؟
معلومه! موندن اینجا بی‌فایده‌ست.
آه... باشه پس.
و... به محض اینکه نتیجه اومد بهم خبر بده.
من میرم مغازه فلکس و برمی‌گردم، باشه؟
همینطور نگاه کن.
-هی بابا! -بله؟
-مطمئن شو عکس وضوح خوبی داره! -البته!
اندازه عکس منم بزرگ کن!
من همه اینا رو انجام میدم!
بذار کل شهر بدونن شما چقدر عالی هستین!
هی... اگه رد بشیم چی؟
-من حتماً قبول میشم. -منم.
شک دارم که ممکنه رد بشم.
چی؟ باید قبل از امتحان به این فکر می‌کردی.
باید می‌نشستی و درس می‌خوندی.
مهم نیست کی قبول میشه یا رد میشه، من میرم خارج.
حتی سعی نکن جلومو بگیری!
منم میرم!
عالی! محشر! خوبه! خوبه!
سایت باز شد. شمارتو بگو، آجین.
چی؟ من اول؟
آره، تو.
-یازده... -من رد میشم؟
-یازده... -نود...
-باشه. -لود شد؟
-دویست و بیست و هشت! -دویست و بیست و هشت!
ای خدا!
خدایا، هر روز شمع روشن می‌کنم! خدایا، هر روز شمع روشن می‌کنم!
ها!
-آجین قبول شد! -ها!
-عالی! فوق‌العاده! -آجین ترکوند!
معلومه! آجین مگه ممکنه رد شه؟ آجین برگشت!
مال منو چک کن! مال منو چک کن!
-آره، چک کن! -شمارشو بگو!
-یا... یازده... -باشه.
یازده، نود، دویست و بیست و پنج.
مامان، قبول شدم!
مامبارام تانگال، پدربزرگ بزرگ... لطفاً بذار قبول شم... تو همه درسا!
لطفاً رد نشم! لطفاً رد نشم!
-قبول شدی! -قبول شدم؟
-قبول شدی پسرم! -هله‌لویا!
عالیه!
هاشیر، قبول شدم! واقعاً قبول شدم!
-قبول شدم! قبول شدم! -فوق‌العاده! محشر!
-آخیش! -مال خودتو بگو!
اگه اونا قبول شدن، واقعاً لازمه مال منو چک کنیم؟
-بگو، بگو! -اِم... یازده...
-یازده... -نود...
-نود... بگو! -دویست و سی و پنج.
-آره! -دویست و سی...
ها!
چی... چیه؟
چی؟
رد شدی.
رد...؟
ها!
ها!!
سه تا درس؟
سه تا؟ هی، اون گوشی رو بده به من!
هی هاشیر...
این چطور شد؟
تو گوشی خودت چک کن!
تو گوشی خودت چک کن، آلن!
فرقی نمی‌کنه با کدوم گوشی چک کنی، رد شدن، رد شدنه، مگه نه؟
اَه!
اگه مامانم بفهمه، صورتمو با سیلی از نو می‌سازه!
این به خاطر این شد که پز دادی!
-حالا مال خودتو چک کن. -ها؟
-همین الان چک کن! -بعداً چک می‌کنم.
-بازی نکن و چک کن! -چک کن!
اون تازه رد شده، تو می‌خوای بعداً چک کنی؟
وینایاک... لطفاً رد شو، باشه؟
فقط خفه شو، هاشیر!
ای سی و سه کرور خدای من، لطفاً از من محافظت کن!
ای خدا!
لطفاً بذار رد شه! لطفاً بذار رد شه!
-لطفاً نذار رد شم! -لطفاً منو تنها نذار!
ها!
-قبول شدم! -قبول شدی؟
-قبول شدم، قبول شدم! - آخ جون!
-وینایاک قبول شد! -این بازگشت کلاسیک و کالت منه!
قبول شدم!
-این پیروزی ماست! پیروزی بزرگ ما! -قبول شدم! قبول شدم!
نه... دوباره چک کن... دوباره چک کن!
هی، دوباره چک کن!
چیزی برای چک کردن نیست. قبول شدم!
-تقلب کردی، نه؟ -کی؟ من چیکار کردم؟
-همتون به من تقلب کردین، نه؟ -نه...
هی هاشیر... آروم باش.
سال دیگه میتونی قبول شی.
تو تواناییشو داری. اگه تلاش کنی قبول میشی.
آره!
این انگیزه رو بعد از پنج دقیقه به من میدی!
من تازه رد شدم و دارم اینجا از هم میپاشم!
شماها چطور بدون من میرید حالا؟
ها؟
من میرم.
ها!
من میرم.
ها!
منم میرم.
اوه!
چه دوستای فوق‌العاده‌ای هستین!
یه دقیقه...
-وینو... -بله؟
پسرم، بنر فلکس آماده‌ست. بذارمش؟
اوه!! تو از قبل بنر فلکس رو چاپ کردی؟
نگفتی بنر فلکس تو باید اول نصب بشه؟
باید قبل از چاپ با من چک می‌کردی.
چرا؟
دوباره رد شدی؟
رد نشدم! قبول شدم!
پس مشکل چیه؟
بابا، قضیه اینه که...
هاشیر رد شد.
ها!
اشکالی نداره.
-یه راهی پیدا می‌کنم. -باشه بابا.
منم امتحان رو قبول میشم،
و سال دیگه میتونیم با هم بریم بریتانیا، درسته؟
اوه، لازم نیست.
ما که داریم میریم.
تو امتحان رو قبول شو، و بیا اونجا به ما ملحق شو.
یه سال رو ول کن. من حتی یه ماه هم نمیتونم اینجا بمونم.
و راستش، من زیاد امید ندارم که تو قبول شی.
-درسته. -آره.
من فقط سه تا درس رو رد شدم، درسته؟
واقعاً این موضوعیه که بخوایم سرش شلوغ کنیم؟
کلاً شش تا درس بیشتر نیست.
و یکیش هم حتماً مالایالام هست.
حتی اگه بنویسمش، A+ نمیگیرم؟
بیخیال اون!
از پنج تا درس، سه تاشو افتادی،
حالا داری پز میدی؟
اون همه حرفای گنده گنده چی بود؟
نقشه بزرگش برای انگلیس!
حالا نقشه انگلیس برای همیشه رفت!
تو اینجا داری با پس‌اندازهای کم‌کم مادرت زندگی می‌کنی.
بابات که وقتی مرد، برات ثروت به جا نذاشت.
رویای انگلیس، هان!
انگلیس جای خوبیه بابا.
میتونم در کنار درس، پاره‌وقت کار کنم.
تازه، شبا اونجا کوتاه‌تره.
روز طولانی‌تره.
هجده ساعت هوا روشنه.
یعنی میتونم بیشتر درس بخونم.
اوه! هجده ساعت درس می‌خونی؟
آره.
درس خوندن اینجا تو روز کمکی نکرد. پس خیلی امیدوار نیستم.
حرفش منطقیه.
به هر حال، بهتر نیست از اینجا دور باشه؟
خب... حتی اگه به خاطر ماری‌جوانا بره زندان،
میتونه از اینجا دور باشه.
دوست دارم بفرستمش خارج،
حتی اگه به قیمت فروختن این خونه باشه.
ولی این خونه اجاره‌ایه، درسته؟
نباید از صاحبخونه هم بپرسیم؟
-وگرنه خوب نیست، نه؟ -آره.
بخور پسرم.
همین الانشم خیلی دلم برات تنگ شده!
پس اگه بری انگلیس چیکار کنم؟
دلتنگم نشو. من میرم انگلیس.
هرچی بگی، من میرم!
وینایاک! آجین! آلن!
لطفا نرو!
-آلن! -من میرم!
وینایاک! آجین! آلن! لطفا نرو!
نرو... نرو... نرو!
هاشیر عزیزم، من به هر حال میرم انگلیس.
من میرم انگلیس.
-من میرم انگلیس. -لطفا نرو!
من نمیتونم اینجا بمونم!
نرو... نرو... نرو!
حتی یه ذره هم دوستم نداری؟
من میرم انگلیس.
هرچی بگی، من میرم!
داداش، من تنها کسی هستم که اینجا انگلیسی بلده، نه؟
هاشیر عزیزم،
فقط قطع کن و برو!
-وینایاک! آجین! آلن! -من میرم!
نرو توروخدا! الو؟
الو؟ الو؟
من نمیتونم اینجا تنها بمونم مرد!
همه شهر منو میزنن داداش!
من تنها معتاد اینجا میشم!
هاشیر، دست از سرم بردار و قطع کن!
وینایاک!
توروخدا نرو داداش!
من میرم!
هرکی هرچی بگه، من میرم.
حتی اگه بابای خدابیامرزت هم بیاد و بگه نرو،
من بازم میرم انگلیس!
-آلن! -من میرم!
هاشیر عزیزم، بذار بخوابم!
فقط قطع کن و برو!
-من نمیتونم بخوابم وقتی-- -من میرم!
تصادفی قطع کردی، درسته؟
عمداً که نبوده، درسته؟
توروخدا نرو!
من میرم! من میرم! من میرم!
به هر حال اون امتحان تکمیلی رو پاس کن.
راستی، زیاد درس نخون و دکتر نشو!
باشه، خوبه!
وقتی دکتر شدم، اول خارش باباتو درمان میکنم! خارش اونو!
باشه. خوبه، خوبه.
برای رفتن به انگلیس، حداقل بیست و پنج هزار روپیه نمیخوای؟
بیست و پنج هزار روپیه؟
برای چی؟ که وقتی رسیدم انگلیس آبنبات بادام زمینی بخرم؟
این صدها هزار روپیه خرج داره مامان!
باید از یکی پول قرض بگیری و به من بدی!
وقتی رسیدم اونجا با سود پسش میدم.
آلن، چی داری میگی اصلا؟
کی به ما صدها هزار روپیه قرض میده؟
مادربزرگ!
مادربزرگ الان کجاست؟
به عمر گفتم، ولی گوش نکرد!
آه، عالیه! بیا، مادربزرگ!
با اینکه پدر و مادرت منو صدا نکردن،
حداقل تو منو یاد کردی.
اگه زنگ نمیزدی و در مورد سفر انگلیس نمیگفتی،
من نمیدونستم!
جذابیتت رو از دست دادی!
-خوب غذا نمیخوری؟ -مامان...
سلام علیکم.
و علیکم السلام.
کی هست از من مراقبت کنه؟
حتی بعد از اینکه من رفتم انگلیس، تو باید اینجا بمونی، مادربزرگ.
باید اینجا بمونی برای مدت طولانی، باشه؟
بیا، بیا.
مگه اون همه علف مغزشو سرخ نکرده؟
چی؟
خیلی وقته ندیدمت، مادربزرگ.
بذار یه کم بهت محبت کنم!
این گوشواره‌ها نو هستن؟
-گردنبند نوئه. -آها!
عمر وقتی بهش بیست سنت زمین دادم، اینو خرید.
-و اون چهار تا النگو هم قدیمی‌ان. -آره.
کلاً باید حدود هفت هشت تا سکه باشه، درسته خوشگلم؟
هفت هشت تا؟ بقیه‌اش چی؟
بیست و سه تا سکه و دو و نیم گرم!
پس خیلی زیاده!
بیست و سه تا سکه...
باید کافی باشه!
به کی میگی چتان؟
با اون زبون گندیده‌ات منو اینجوری صدا نکن!
چهارده ساله که پاشو تو این خونه نذاشته.
حالا اومده کمک میخواد!
آدم بی‌شرم و حیا!
مگه تو نبودی که گفتی نباید پاشو تو این خونه بذاره؟
آره، من گفتم.
هیچ کس ما رو سرزنش نمیکنه اگه نذاریم بیاد تو این خونه.
پول و دارایی برای اینه که آدما وقتی لازم دارن استفاده کنن، نه؟
من فقط سهممو خواستم
چون پول نداشتم
زنمو ببرم بیمارستان.
و تو دادی؟
اگه اون موقع پول داشتم،
اون هنوز زنده بود!
امروز دوباره یه همچین نیازی پیش اومده.
واسه همینه که اومدم ازت التماس کنم.
هیچ کس دیگه نمونده...
که بتونم بهش بگم مال خودمه...
و ازش کمک بخوام.
لطفاً کمکم کن
حداقل این دفعه.
خجالت نمیکشی که واسه این پسر التماس میکنی
که همش نوشیدنی میخوره و علف میکشه؟
هر چقدر هم تربیتش کنی، فایده نداره.
همین انتظار میره. بالاخره خون توئه.
چطور میخواد آدم خوبی از آب دربیاد؟
آره، درسته که تو برادر بزرگتر منی.
میتونی هر چی میخوای به من بگی.
ولی در مورد پسرم حرف نزن.
تحمل نمیکنم!
من ثروت یا دارایی تو رو نمیخوام.
حتی اگه مجبور بشم هر چی دارم بفروشم،
اونو میفرستم خارج!
فقط صبر کن و ببین!
بیا.
رفتن به خارج بهتر از اینجاست.
آره، آره!
اما پولش چی؟
اونم یه فکری براش می‌کنیم.
-بابا... -کجایی؟
همین الان اومدم بیرون. چی شده؟
یکی اینجا خیلی مشتاقه بره خارج.
تصمیم گرفتم آجین رو بفرستم اونجا.
چی؟ اینجا؟
برای چی؟
موندنش اینجا فایده‌ای نداره.
اون می‌خواد بره انگلیس.
باباش اینجا پول کنار گذاشته که بره انگلیس؟
اگه کاری هست که بتونه بلافاصله شروع کنه، ترتیبشو بده.
بابا، من...
ببین!
وقتی ویزا اومد،
باید بدون هیچ حرف و حدیثی بری.
منم که دارم برای این خانواده جون می‌کنم.
فهمیدی؟
سامبار رو سرو کن!
به عمو زنگ می‌زنم و بهش خبر می‌دم.
حتی فکر اومدن به اینجا رو هم نکن.
همونجا بمون و درس بخون.
بعد از اومدن اینجا می‌خوای چیکار کنی؟
لعنتی!
تو صبر کن و ببین!
باشه پس، دبی!
هی... ببین!
فراتر از مرزها،
فراتر از زمان و مکان،
فراتر از زبان‌ها،
این ترکیب زیبای طعم‌ها
که با دستای خودم برای دوستام آماده کردم.
داری چیکار می‌کنی؟
نباید وقتی می‌رن یه چیزی بهشون بدم؟
تازه، هرچی من می‌پزم رو خیلی دوست دارن.
اما باید اینقدر زیاد درست کنی؟
نباید حداقل برای یک سال بمونه؟
من تا اون موقع می‌رسم اونجا، درسته؟
هر بار که یه تیکه از اینو می‌خورن،
باید منو یادشون بیاد.
چطوره؟
چیزی که واقعا نگرانم می‌کنه، تنها گذاشتن باباست.
وقتی بهش فکر می‌کنم، دلم می‌گیره.
نه... چیزی که سخت‌تره، تنها گذاشتن تو اینجاست.
-اوه! -هی، جدی می‌گم!
نگران نباش، هاشیر.
وقتی اونجا مستقر شدیم، تو رو هم می‌بریم.
آره.
من کاملاً خوبم.
همه چیز به نفع ماست، نه؟
بیا، داداش!
چیه، داداش؟
داداش ساجین مثل داداش خودمونه.
-درسته؟ -آره.
جای جدید...
دوستای جدید!
اینا رفیقای صمیمی ما هستن.
کریشناکاتی... این ماموکویاست.
این سوبهاشه.
بابو، مورتی کچل و سوشیلان.
همه چیز جدید میشه.
همه چیز به نفع ماست، نه؟
بیا تو، داداش!
امشب همه رو بهت معرفی می‌کنم.
-باشه؟ -باشه!
حالا برو استراحت کن.
باشه، عمو.
ها؟! عمو؟
اینجا نه عمو داریم، نه ایچایان، نه ایکا.
فقط داداش!
اینجا حال و هوای عالی داره!
یو، یو!
پس منو صدا کن...
بنی داداش!
تو که آرتروز یا چیزی نداری، نه؟
-داری؟ -نه.
آه، خیلی خوبه!
پس داداش، برو بالا اون تخت بالایی.
هیچکدوم از ما نمی‌تونیم انقدر بالا بریم.
همه‌مون آرتروز داریم.
بیا، یه کم انرژی نشون بده و برو بالا اون تخت بالایی.
هی! اینو اینور اونور کردن کار من نیست!
-اوه! -بگیرش!
ها؟
گفتم، پسر بیچاره!
آره، خیلی معصومه.
-داداش! -ها؟
می‌دونی، ما هر از گاهی دوست داریم یه کم مست کنیم.
اگه بخوای، تو هم می‌تونی به ما ملحق شی.
اوه نه، من اصلاً از این کارا نمی‌کنم.
اوه!
ها!
هی!
چرا به اون بچه زل زدی و می‌ترسونیش؟
داداش‌بازی‌هات رو بذار برای خونه!
هی، حداقل بذار یه کم مزه مستی رو بچشه.
بابا، اون بالاخره یه مرده!
-آره؟ -یه مرد؟!
-باشه. -آره!
سوشیلان داداش، بسه دیگه.
زود بیا اونجا، پسر عزیزم!
دلت برامون تنگ میشه؟
منو اینجا تنها نذار و چرت و پرت نگو!
فقط خفه شو!
خودتو اذیت نکن، هاشیر.
حتماً هر از گاهی به من سر بزن.
باشه.
و یه چیز دیگه...
چیه؟
قبل رفتن با آشنا حرف زدی؟
پس هنوز باهاش حرف نزدی؟
اوه... نه.
اونو ولش کن.
گوش کن...
تو پرواز هر جور چیزی بهت تعارف می‌کنن.
هیچ‌کدوم از اونا رو نخور.
فقط معده‌تو به هم می‌ریزه.
سه بطری تونیک آیورودا تو کیفت گذاشتم.
اونا رو بخور.
معده‌تو پاک می‌کنه.
زود بیا، باشه؟
پس بریم؟
پسرم...
هی...
باباتو هم بغل کن!
بابا!
وقتشه پسرم. برو.
چرا ناراحتی پسرم؟ بابا همیشه اینجاست برات.
برو و سالم برگرد.
-چیه؟ -هاشیر...
هی، میتونی سریع بیای دم گیت؟
هی، من ناراحت نیستم.
می‌خوایم یه چیزی بهت بدیم. سریع بیا.
باشه.
چی شده؟
وینایاکه. شاید می‌خواد بهم
عینک آفتابی یا گردنبندشو بده یا یه همچین چیزی.
ازم خواست برم اونجا.
-الان برمی‌گردم. -باشه.
-هی، بیا اینجا! -سریع، سریع!
قضیه اینه که...
بارمون خیلی سنگینه، داداش.
اینا رو با خودت ببر.
زود باش، بگیرش!
وقت پروازه.
-باشه، داداش. -فعلاً خداحافظ.
-بهت زنگ می‌زنیم. -عجله کن! عجله کن!
آره، آره!
اگه بدون اون طلا برم اونجا، عمر راهم نمیده تو خونه.
اونو پس میگیره و برم میگردونه، مگه نه؟
معلومه!
وقتی برگشت اینجا، همون موقع پسش میده.
کی برمیگرده؟
خب...
اول باید درسش تموم شه، مگه نه؟
پس حدود چهار سال دیگه برمیگرده.
ها؟!
خدای من! چهار سال؟!
اونجا نزدیک... پردیس ماست.
-خیلی سرده، مگه نه؟ -بیا اینور.
اوه، این خوبه!
خوب میشد اگه هردومون یه جا بودیم.
میگن زیاد دور نیست.
فقط مشکل زبانه.
و چون تو انگلیسی B+ گرفتی، مشکلی نداری، مگه نه؟
ها! چه فرقی بین B+ و B هست؟
برای ارتباط برقرار کردن حتی به زبون هم نیاز نداری.
دست و پا داریم، مگه نه؟
حتی اگه با اشاره باشه، به آدمای سفیدپوست بفهمون منظورت چیه.
پس برای امتحانا چیکار میکنی؟
رو برگه امتحانی اشاره میکشی؟
کلاس ما پر از خارجی میشه، مگه نه؟
راحت انگلیسی یاد میگیریم.
-آره! -داداش! بریم!
قراره بترکونیم!
معلومه که میترکونیم!
انگلستان الان مال ماست!
خودت گفتی!
-بهم زنگ بزن، باشه؟ -باشه.
تو میری یه کالج بزرگ اونجا با امکانات عالی.
و من اینجا، تو یه آموزشگاه مسخره دارم میپوسم!
الان وقت توئه!
کلاست احتمالا پر از دخترای انگلیسی میشه.
منم با یکی جور کن، باشه؟
حتی اگه خودمونم گیرمون نیاد، مطمئن میشیم تو گیرت بیاد.
-حالا خوشحالی؟ -ممنون!
مالایالی‌ها؟؟؟
داداش! بیا تو!
چرا انقدر نگرانی؟
-خوشحالی، مگه نه داداش؟ -آره.
دلتنگ نشو.
اینجا درست مثل خونه‌ست
و اینا همه آدمای خودمونن.
باشه.
پس اینجا هم همینه!
نظریه‌های مختلفی درباره جنبش‌های اجتماعی وجود داره.
در ادامه نظریه‌های مهم درباره جنبش اجتماعی رو میبینید.
شاینا! شای... شاینا!!
-هی هاشیر! چیه؟ -آقا، باید برم دستشویی.
-همونجا بشین! -آقا، مسئله مرگ و زندگیه!
درست بشین! بعد از کلاس میتونی بری.
خب، داشتیم درباره چی حرف میزدیم؟
دومی اینه که...
آره! آره!
-آقا... -باز چیه؟
-باید برم دستشویی. -برو سر کلاست!
شاینا!
هی، تو عروسک
اون روز، همه چی از کنترل خارج شد.
واقعاً از دستم در رفت.
اگه میدونستم از من خوشت میاد،
اصلاً وارد این ماجراها نمیشدم.
اینا همش به خاطر اینه که یه دختر ندارم که حواسمو جمع کنه.
این جواب نداد!
چه تصادفی!
خدا کارای عجیبی میکنه!
وگرنه که ما اینجا با هم نمیرسیدیم، درسته؟
ولی من اینجا برای تدریسم.
تو چی؟
برای امتحانای مجددت درس بخونی.
پس، بریم یه قهوه بخوریم؟
من باید برم دانشگاه.
باشه.
هر وقتی که گیرت میاد رو واقعاً برای درس خوندن استفاده کن
نه اینکه ول بچرخی و قهوه بخوری!
من هر وقت بخوام میتونم برم آلن رو ببینم.
فقط دوازده مایل از اینجاست.
یه سفر رفت و برگشت ساده‌ست.
اما از اینجا، ۸۵۱۴ کیلومتر فاصله داره.
اوه...
تو گوگل سرچ کردم.
چه چیز عجیبیه که سرچ کردی!
حالت خوبه هاشیر؟
خانم!
اینجا کار خالی دارین؟ صد در صد سخت کوشم، خانم.
کاری برای هندی‌ها نیست.
برو بیرون!
-من سبزیجات میخورم. -نه، نه، نه!
-من سبزیجات میشناسم. -گم شو!
-من سبزیجات میفروشم. -گم شو! کاری برای تو نیست!
ممنون!
چقدره که ما...
دنبال کار اینور و اونور میریم؟
اگه زود کار پیدا نکنیم، بدبخت میشیم.
حتی یه پنی هم نداریم.
حالا چطور از خانواده‌هامون پول بخوایم؟
همین که مردم اینجا میبینن ما هندی هستیم، ما رو رد میکنن.
واسه اینکه همسایه‌ها حرف مفت نزنن، مگه نباید بری اونور آب؟
واسه اینکه فشار بابات بره بالا، مگه نباید بری انگلیس؟
ای وای! مگه نباید بری انگلیس؟
با یه کار پاره‌وقت،
مگه نباید یه چند پوندی دربیاری؟
مگه نباید کل وام رو پس بدی؟
مگه دارایی فامیل رو گرو نذاشتی و گیرشون ننداختی؟
مگه الان گیر نیفتادی؟
تعداد زیاد مردم باعث شد که...
آه... رشد کامل... لعنتی!
من یه درخت موز زنده و نفس‌کش هستم
یه درخت موز که تو حیاط ایستاده
تنها درخت موز تو
اگه میوه بده، یه درخت موز دوست‌داشتنیه
من یه درخت موز زنده و نفس‌کش هستم
یه درخت موز که تو حیاط ایستاده
تنها درخت موز تو
اگه میوه بده، یه درخت موز دوست‌داشتنیه
اجاره خیلی بالاست
زندگی کاملاً خشکه
با دوستا خوش می‌گذرونیم
شب حسابی پره
زیر برف خوابیده
اونجا نشسته، حسابی خراب شده
مثل موشکی که مسیرشو گم کرده
زندگی با سن داره پرواز می‌کنه
-آه، اینم، اینم! -هی، پسر!
اینجوری همه ترشی رو تموم نکن.
برادرت سال دیگه که میره انگلیس باید اینو ببره.
از روزی که اومدم اینجا، دارم اینور اونور می‌دوم، داداش.
هنوز یه کار هم پیدا نکردم.
فکر می‌کنی بتونی کمکم کنی یه کار پیدا کنم، داداش؟
می‌فهمم چی میگی، داداش.
من خودم با ویزای همسر، از طریق زنم اومدم اینجا.
اینجوری دارم سرپا می‌مونم.
و تو حتی گواهی NHS هم نداری، درسته؟
راهی هست، داداش؟
می‌تونی از یه زوج پیر مراقبت کنی؟
ها؟!
یه پیرمرد ژولیده و بداخلاق
و یه پیرزن که حافظه‌شو از دست داده.
اونا بومی نیستن.
و کارش یه کم غیرقانونیه.
باید از زوجی مراقبت کنی که حتی NHS هم ردشون کرده.
اگه مقامات بفهمن، حتماً کارت تمومه.
علاقه‌مند هستی؟
الان اونقدر ناامیدم که حاضرم تو هر دردسری بیفتم، داداش.
به هر حال باید یه پولی دربیارم و برم انگلیس، کانان چتان.
-انگلیس؟ -آره!
اوه نه، من اینقدر پول بهت نمیدم!
با پولی که اینجا درمیاری، نهایتاً میتونی بری ارناکولام.
میتونی بری از لولو مال لذت ببری.
ولی هیچی از اونجا نخریا.
فقط از کولر گازی لذت ببر و برگرد.
عزیز دلم!
پرنسس کوچولوی من!
بو... بو...
بیا... اینجا... بو... بو...
-عزیز دل-- -هی! چیکار میکنی؟
دارم... عشق و محبت میکنم.
-هیچ صدایی درنیار، سیاه پوست! -ها؟!
-فهمیدی؟ -اوه!
-فهمیدی؟ -آره...
مامان‌بزرگ، این چیه؟
اوه نه! شیر آب! آب!
این پیرزن منو به دردسر میندازه!
دوستت دارم پسرم!
دوستت دارم پسرم؟! این پیرزن باعث میشه کتک بخورم!
حالا با این چیکار کنم؟
اوه، یه حوله!
تو چه غلطی کردی؟
-تو اونو شکستی! احمق! -نه!
نه، نه، اون! من نه!
-اون... اون... اون کرد! -نه...
چتا، من نبودم! من نبودم!
-من عربی بلد نیستم! -تو لوله‌کشی!
من لوله‌کش نیستم! من باکره‌ام!
لوله‌کش رو صدا کن، احمق!
لوله‌کش؟ باشه، زنگ میزنم. زنگ میزنم.
الو؟
لو... لوله‌کش؟
هی... سلام!
-انگار قبلاً دیدمش. -بیا.
اوه آره!
صبر کن، اونه؟
باشه!
روان...
آسون!
اوه، آره! باشه.
تموم شد، مرد.
اِم... م... ممنون آقا.
ها! سوخت؟
تو احمق عوضی!
برق‌کار رو صدا کن!
ا... ا... الو؟
برق‌کار؟
بازم اونه!
اون اینجا هم هست؟
-داداش... -بله؟
اینجا... چی؟
فقط به مالایالام حرف بزن، پسر!
چتا، اهل کجای کرالا هستی؟
سلام...
خانم... صبح بخیر!
اگه آنبلاک کنی خوب میشه.
چرا؟
حداقل میتونم عکس پروفایلتو ببینم.
هوم...
خانم... دلم برات تنگ شده!
آقا، صبح بخیر!
معلم، صبح بخیر! صبح بخیر! صبح!
چه روزیه!
دیگه نمیتونم این گرمای سوزان رو تحمل کنم! تو با بابا حرف بزن!
چی بهش بگم؟
تو تنها نیستی. ساجین هم اونجاست، درسته؟
شاید اون بتونه تحمل کنه، ولی من نمیتونم!
-هی! -ولی تو تازه رسیدی!
-برو کار کن! -هی...
-آجین؟ -مامان پشت خطه.
-مامان کی؟ برو کار کن! -الو؟ چیه؟
-لعنتی! -اون داره اونجا استراحت میکنه!
اوه نه!
اوه عزیزم...
اینجا از بیکاری دارم دیوونه میشم.
حتی تو خونه هم همینجوری بیکار نمیشینم.
میدونی که، درسته؟
-همیشه یه کاری دارم میکنم. -آلن!
بعدا زنگ میزنم. فوری... فوری!
شستن گیاه! شستن گیاه!
اون غذای تو نیست!
اون برای اسب منه!
میفهمی؟
ولی خوشمزه است.
احمق!
اگه اینو بخونی، راحت میتونی قبول بشی.
بعد از امتحان، دقیقا همینجوری پسش بده.
آره، حتما.
و برای تقلب صفحه پاره نکن!
اوه، نه، نه!
اگه سوالی داشتی، فقط از من بپرس.
-برات توضیح میدم. -باشه.
در این صورت، شب بهت زنگ میزنم.
چرا؟
میتونی ابهاماتمو برطرف کنی و یه کم با هم گپ بزنیم.
هوم!
و یه چیزی هست که باید بهت بگم.
دیگه هیچوقت از اون صداهای چندش‌آور درنیار!
ها!
چی شده؟
آفتاب وحشیه...
و گرما غیر قابل تحمله!
خب، یه راه حل داره.
فقط این کلاه رو بذار سرت.
عالیه! اگه اینو بذارم، موهامم میریزه!
اون موها که به هر حال قراره بریزه!
تو موهای بابامونو داری.
چیه داداش؟
اون برادر کوچیکترمه.
من به این دنیا اومدم
فقط برای اینکه تو قفس گیر کنم
با یه درد سوزان تو درونم
فقط دارم کشون کشون میرم، داداش
امروز یکشنبه‌ست، درسته؟ نمی‌تونید همدیگه رو ببینید؟
دوازده مایل پیاده‌رویه، احمق!
ما پول نداریم!
چی شده به شماها!
این کارو بکنید...
وینایاک می‌تونه شش مایل راه بره...
و آلن می‌تونه شش مایل باقی‌مونده رو راه بره.
اون وقت می‌تونید وسط راه همدیگه رو ببینید، درسته؟
اون موقع، منو گذاشتن مهد کودک
و من الفبامو یاد گرفتم: آ، ب، پ، ت
من سوت‌هایی که از برگ نخل درست شده بود رو میزدم
آقا! یه بوق! آقا!
چچی... یه کم آب بخور!
من اونیم که شانس نداره
من همیشه یه آدم بی‌عرضه بودم
من پسری‌ام که هیچ وقت به جایی نمی‌رسه
من همیشه یه آدم بی‌عرضه بودم
چرا این داره می‌چرخه؟
ها! این طرفیه؟
من اونیم که شانس نداره
من همیشه یه آدم بی‌عرضه بودم
من پسری‌ام که هیچ وقت به جایی نمی‌رسه،
من همیشه یه آدم بی‌عرضه بودم
وایسا! وایسا!
هیچ جوابی نداشتم، کلاس دوازدهم رو افتادم
مادرم فریاد زد: 'اصلاً چرا تو رو به دنیا آوردم؟'
اوه!
اصلاً آرامش نداشتم
پس همه چیزو ول کردم و مهاجرت کردم
آجین! چیکار می‌کنی؟ برو سر کارت!
رفیق، چیکار می‌کنی؟
سلام...
می‌تونی ۴۰۰ متر بیشتر راه بری؟
من شش مایل راه رفتم. یه قدم دیگه هم برنمی‌دارم!
تو فقط یه جوری بیا اینجا!
سفیدپوست‌ها بهم نگاه کردن و پوزخند زدن
بی‌پول و گرسنه‌ام.
تو این گرمای سوزان دارم جون می‌کنم.
-خوبی؟ -آره، خوبم!
من بدشانسم.
همیشه یه آدم بی‌مصرف بودم.
من پسری هستم که هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسه.
از این به بعد اینجا پاتوق ماست!
-چطوره؟ -خوبه!
جای عالی، اسم عالی!
یه چیزی ازت بپرسم؟
بپرس.
من که رفتم انگلیس و جا افتادم،
با ویزای همسر ببرمت اونجا؟
ببرمت؟
نمیای؟
امم... واقعاً لازمه؟
بیا. بریم اونجا جا بیفتیم.
باشه، حالا ببینیم.
پس یه چیز دیگه هم می‌تونم ازت بپرسم؟
چیه؟
تو که قبول شدی، نه؟
پس چرا خودت نمی‌ری انگلیس؟
بعدش منو با ویزای همسر ببر اونجا!
فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت بتونم اینقدر درس بخونم
و تو این زندگی انگلیس رو ببینم!
هر کاری می‌خوای بکن!
اگه تو این امتحان رد بشی، اصلاً جلوی من نیا!
هی! هی! یه جوری قبول می‌شم! هی!!
پس تا حالا الکل نخوردی، درسته؟
نه.
پس این اولین پیک زندگیته!
-هی! -بله؟
اون پسره رو اینجوری نترسون!
قبلاً بهت گفتم.
داداش‌بازی‌هاتو بذار برای خونه!
بذار داداش یه کم مستی رو تجربه کنه!
مگه نه؟
همه پسرایی که اولین نوشیدنی‌شون رو من ریختم،
الان از من هم بیشتر الکلی شدن.
پس همیشه این پیک رو یادت باشه،
و این داداش بنی رو که برات ریخت!
-باشه؟ -آره.
آره، کافیه!
بخورش. هی، وایسا، وایسا!
هی، یه عکس بگیر!
این یه لحظه تاریخیه!
آره! بذار لباشو تر کنه!
بخور... بخور... بخور... بخور!
آره، آره، آره!
آره!!!
این پسر منه!
گل کاشتی!
هی، یه پیک دیگه براش بریز!
بخور، داداش! امروز روز توئه، نه؟
بخور، داداش!
وای! وای! وای!
وای! وای! وای!!!
-عالیه! -پسر مست شد.
چه منظره قشنگی!
برای منم یکی بریز.
پس برای منم یکی بریز!
اون تنقلات رو بده اینور.
چطوره؟
هی، یه پیک دیگه براش بریز!
-بریم! -بخور!
نگاه کن، از دهنش می‌ریزه بیرون.
-بخور، پسر! بخور! -هدرش نده، داداش.
این چیه! این چه طرز خوردنه؟
باشه، کافیه. دیگه بهش نده.
تو دهنتو ببند!
تو بریز، سوبهاش!
بخور، داداش!
امروز، ما حسابی می‌خوریم!
بیا، داداش. بخور.
این چیه؟ مگه باید این رو به جای قطره چشم استفاده کنم؟
بنی، بهش بگو پرش کنه و یه نود درست و حسابی بریزه!
هی، کافیه، پسر!
داری زیاده‌روی می‌کنی!
کی زیاده‌روی کرد؟
داداش!
داداش، کوفت!
تو همسن پدربزرگ منی!
-کلاه من کجاست؟ -هی، اونجا بشین!
درست بریز، احمق!
انگار مستی زده به سرش.
نگاهش کن، رئیس مستی!
هی، تا حالا مستی واقعی رو تجربه کردی؟
تا حالا تمبر دیدی؟
منظورت تمبر مالیاتیه؟
اوه!
تا حالا پودر دیدی؟
منظورت انفیه است؟
نه، احمق! آرد گندم!
اگه به هر کدوم از شما پیرمردا یه خط بدم،
همینجا که نشستین، می‌افتین و می‌میرین!
هی، ببرینش!
-نزدیکه که قاطی کنم! -چتا...
کاری می‌کنم قاطی کنی، پیر خرفت!
-بس کن، آجین! -لطفاً جلوشو بگیرین!
تو دیگه از خط قرمز رد شدی. بلند شو!
-آجین! آجین! -ولم کن!
همه‌ش تقصیر توئه که من گیر این پیرمردا افتادم!
برو اینو به بابات بگو!
تو به بابات بگو!
منم همینو گفتم!
برو کنار! برو کنار!
هی! برو کنار!
اونو بگیرین، نه منو!
اولین سیلی رو تو باید بخوری واسه این اداهای مسخره برادرانه‌ت!
خجالت نمی‌کشی این شورت رو می‌پوشی، پیرمرد خونی؟
چطور جرئت می‌کنی بنی چتان رو بزنی؟!
می‌زنم! تو رو، اونو، و همه این پیرمردا رو می‌زنم!
-بس کن! -لهت می‌کنم!
مورتی کچل... ولم کن!
پاپاد...
آها! پس الان کار تو اینه؟
بقیه رفیقات رفتن خارج و موفق شدن، نه؟
پاپاد...
تو فقط اینور و اونور می‌ری و به مردم پاپاد می‌دی!
اون یه آدم کاملاً بی‌مصرفه که تو مدرسه من درس می‌خوند.
حتی اون موقع هم درس نمی‌خوند.
پاپاد...
این همون پسره نیست که سابی رو کتک زد؟
پاپاد...
نیبراس، اون دعوا تو سینما رو اون روز نگفتیم؟
اون داره میاد!
پاپاد...
-اونه. -اوه!
-پاپاد... -هی!
چرا فقط یه پاپاد هست؟
-یکی برای هر نفر! -چی؟
هی، این چیه؟ یه چهارم پاپاد؟!
پاپاد گارانتی نداره.
پس خودت بخورش!
به چی زل زدی؟
ها!
شاینا... پاپاد بخور!
ما همه جا همدیگه رو می‌بینیم، نه؟
واسه هم ساخته شدیم، نه؟
با اون چشمای درشت و عاشقانه به من نگاه نکن!
نیشگونت می‌گیرم!
-برات یه دسر می‌ذارم. -هی!
هی، تو پاپاد پخش‌کن!
ها؟!
چیه، فقط به دخترا پاپاد مجانی می‌دی؟
به هر کی دلم بخواد می‌دم.
تو کی هستی که اینو می‌پرسی؟
انگار کسی نظرشو پرسیده!
ایکا... اگه می‌خوای این پاپاد رو بگیر!
چرا بهشون پاپاد میدی؟
ما خودمون به اندازه کافی پاپاد نداریم!
هی!!
تو کی هستی که به خواهر من ادب یاد میدی؟
خواهر؟
این کیه؟
خواهر؟
حداقل یه اشاره‌ای می‌کردی!
داماد!
داماد، پاپاد بخور!
بفرما... با عشق، هاشیر!
تو هم بخور، داداش.
آه!
جرئت نداری یه کلمه دیگه حرف بزنی!
با اینکه می‌دونستی برادر منه، زدی‌ش.
این یعنی منو زدی.
بعد از این چطور می‌خوای باهاشون روبرو بشی، هاشیر؟
آه! حالا مشکل اینه که منم زدم؟
وقتی همه ریختن سرم کجا بودی؟
اونجا با چشمای بسته وایستاده بودی؟
تنها حامی من تو خونه ایکا بود.
همونیه که روش دست بلند کردی!
فکر می‌کنی حالا با رابطه‌مون موافقت می‌کنه؟
من از کجا باید می‌دونستم اون ایکای توئه؟
شما دو تا از نظر قیافه و اخلاق کاملاً با هم فرق دارید.
بگو، داداش.
بهم زنگ زدن گفتن بابا حالش خوب نیست و بردنش بیمارستان.
گفتن بیمارستان دولتیه!
-میشه بری بهش سر بزنی؟ -ها! کی؟
همین الان.
-میرم، میرم. -کجا میری هاشیر؟
زود بهت زنگ می‌زنم.
هاشیر، کجا میری؟
هاشیر!
این اتفاق افتاد چون به جای بیمارستان به داروهای گیاهی اعتماد کرد.
اونقدر هم دائم‌الخمر نبود که به سیروز کبدی مبتلا بشه.
بهتر بود الکل می‌خورد تا این!
پسرش تو انگلیسه، درسته؟
کسی بهش خبر داده؟
ما بهش نگفتیم که اینقدر جدیه.
اما حالا که دکتر میگه کاری نمیشه کرد،
دیگه نمیتونیم ازش پنهان کنیم.
بله.
-الو؟ -آره!
بابام چطوره؟
هی، چیز جدی نیست!
من اینجام، درسته؟ استرس نداشته باش.
رفتی تو بابا رو دیدی؟
دیدمش، باهاشم حرف زدم.
هیچی نیست، نگران نباش.
میشه گوشی رو بدی بهش؟
می‌خوام با بابام حرف بزنم.
هی، نمی‌ذارن گوشی رو ببرم تو.
دکتر الان اونجاست.
من بیرون منتظرم.
دوباره بهت زنگ می‌زنم.
هول نکن. الان بهت زنگ می‌زنم.
حتماً زنگ بزنی، باشه؟
فقط آروم باش.
آره، باشه.
تو دوست وینو هستی؟
-بله. -هاشیر...
دکتر میگه دیگه کاری از دستمون برنمیاد.
حالش خیلی بده.
-ایکا! -بگو عزیزم.
میشه بیای خونه ما؟
یه کار فوری پیش اومده.
من الان بیرونم، یه کار فوری دارم.
مشکلی پیش اومده ایکا. فقط با اومدن تو حل میشه.
لطفاً زود بیا ایکا!
خواهش می‌کنم ایکا... فقط بیا!
باشه.
من میرم و برمی‌گردم، داداش.
-تو اینجا می‌مونی، درسته؟ -آره. تو برو.
اون مردی بود که هیچ وقت به کسی آزار نرسوند.
زندگی یه آدم همینقدره!
آره.
-بگو! -کجایی؟
سرم شلوغه. برو سر اصل مطلب!
دوچرخه رو برای یه مدت لازم دارم. یه کاری دارم.
وقتی برگشتم میارمش.
نه، واقعاً فوری لازمش دارم!
بعضی از وسایلم تو اون دوچرخه است. لازمشون دارم!
چی اینقدر فوریه؟ گفتم وقتی اومدم میارمش. قطع کن!
الو؟
چی شده عمو؟
فقط لیز خوردم و تو اون زمین افتادم.
و نرفتی بیمارستان؟
لازم نیست. فقط یه کبودی کوچیکه.
-من خوبم. -بیا، بریم بیمارستان!
لازم نیست، پسرم.
هاشیر...
بیا اینجا.
باید یه چیزی بهت بگم.
شیاز ایکا فقط تو زمین نیفتاد.
وقتی داشتیم میومدیم، برادرت ناشید رو با مونکوتان دیدیم.
وقتی شیاز ایکا رفت تا ازش سوال کنه،
پسره گرفتش و هلش داد پایین.
چی؟ مونکوتان این کارو کرد؟
مونکوتان نه، برادر کوچیکت ناشید!
من برادر کوچیکت رو بارها با اون مونکوتان دیدم.
من موتور رو یه کم لازم دارم. یه کاری دارم.
نه، من واقعاً فوری لازمش دارم!
یه سری از وسایلم تو اون موتور هست. لازمش دارم!
این چیه؟
بگو!
امروز عمو رو دیدی؟
من کسی رو ندیدم.
اصلاً می‌فهمی امروز کی رو هل دادی؟
من می‌دونم با چه جور آدمایی می‌گردی.
اگه یه بار دیگه با اونا ببینمت...!
ولم کن!
فکر می‌کنی در حدی هستی که نصیحت کنی؟
اول زندگی خودتو درست کن! بعد منو نصیحت کن.
هی... اون سرخوشی‌ای که از مصرف اینا می‌گیری...
وقتی اثرش می‌ره، یهو می‌افتی تو یه حال بد!
اون وقت مغزت شروع می‌کنه به دیوونه شدن!
زود به زود هوسش می‌کنی...
و تبدیل می‌شه به اعتیاد.
نه فقط جسم و روحت، حتی مردونگیت هم نابود می‌شه!
اون وقت فقط بیهوده اینو با خودت می‌کشونی!
آخرش عقلتو از دست می‌دی و همین‌جوری چرت و پرت می‌گی.
اینا رو از تجربه خودم می‌گم!
همه اطرافیانت ازت دور می‌شن.
آخرش دیگه هیچ‌کس نمی‌مونه
که باهات بگرده.
-چی شده آقا؟ -این موتور مال کیه؟
موتور منه.
چکش کن.
چی شده آقا؟ مشکلی هست؟
هر سه تاتون بیاین پایین!
-بیاین پایین! -هی، چه خبره؟
هی! برو تو یه نگاه بنداز!
هی، چی شده؟
ازت می‌پرسم، چی شده؟
چرا اینقدر عصبی به نظر می‌رسی؟
بقیه دوستاتو قبلاً گرفتم.
آقا...
این مال کیه؟
نشنیدی چی گفتم؟ این مال کیه؟
مال منه، آقا.
-بیا اینجا! -هاشیر... آقا... آقا!
-هاشیر! -ببرینش تو جیپ!
هاشیر! پسرم!
آقا... آقا، لطفاً اونو نبرین!
هاشیر!
-برو تو! -برو کنار!
قربان!
حاشر!
انگار این کار هر روزشه.
یه روزی این کارش کار دستش میده.
اون وقت نیا اینجا دنبال وثیقه برای آزادیش!
حالا میتونین ببرینش.
-قربان. -باشه قربان. میبینمتون.
باشه.
-سلام... -اینجا مشکلی نیست.
-باشه پس. -باشه.
ما تازه از کلانتری اومدیم بیرون.
-جسد تو بیمارستانه. -آره. الان داریم میریم اونجا.
-داریم میریم اونجا. -ما اومدیم بیرون.
اینجا مشکلی نیست.
آره، من قبلاً بهشون اطلاع دادم.
اونجا همه چی خوبه.
نه، ما به زودی اونجا خواهیم بود.
مگه بهم نگفتی بابام هیچیش نشده؟
هی...
من هیچی نمیخوام بشنوم.
من فقط بابامو میخوام.
من فقط بابامو میخوام!
هی...
گوشی رو بده به من، پسرم.
وینایاک، پسرم...
این پدر آلانه.
عمو...
کی میای، پسرم؟
من نمیام، عمو.
تنها چیزی که یادمه، صورت خندون بابامه.
فقط همونو میخوام ببینم.
برای دیدن چیز دیگه ای نمیام اونجا.
چتا...
اگه پسرش نمیاد، چرا مراسمو عقب میندازین؟
شما فقط همه چیو تصمیم بگیرین و به من خبر بدین.
خب، کی مراسم خاکسپاری رو انجام میده؟
این پسر اینجا دوستشه، مگه نه؟
بذار اون انجام بده.
اونم مثل پسرش بود، مگه نه؟
باشه پس. همین کارو میکنیم.
ولی این پسر از یه دین دیگه نیست؟
اگه خانواده مشکلی ندارن، مشکل تو چیه؟
-عضو! -اشتباه میگم؟
-بیا، بریم همه چیو هماهنگ کنیم. -نشنیدی چی گفت؟
-بیا. -الان وقت این حرفاست؟
منظورم اونجوری نبود، ایکا.
تو خونه کیارو داری، پسرم؟
مامان و برادر کوچیکترم.
با برادر کوچیکترت دعوا نکن.
من و برادرم همیشه دعوا میکردیم.
تو هر سنی،
یه دلیل متفاوت برای دعوا داشتیم.
وقتی بچه بودیم،
سر چیزای کوچیک و مسخره دعوا می‌کردیم.
وقتی بزرگتر شدیم،
دعواهامون سر
پول و ملک و املاک شد.
همه چیز بین ما می‌تونست حل بشه
اگه فقط حرف می‌زدیم.
همش فکر می‌کردم یه روز می‌شینیم و حلش می‌کنیم.
ولی من بودم...
که سر حرفم موندم.
هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم...
اینجوری منو تنها بذاره.
حالا حس می‌کنم...
هی، الان چطوری؟
خیلی مریضم، رفیق.
فقط یه کم دراز بکش و چشماتو ببند.
شاید خوابت ببره.
تبم خیلی بالاست.
و بدن‌درد وحشتناکی هم دارم.
تو اتاقم کاملاً تنهام.
زنگ بزنم به اورژانس بگم وضعیت اضطراریه؟
اون‌وقت شاید ببرنت بیمارستان، نه؟
این اتفاق نمی‌افته.
فقط برای تب نمیان.
دارویی خوردی؟
من اینجا هیچ دارویی ندارم.
بذار ببینم می‌تونم یه کم دارو پیدا کنم.
بعد میام پیشت، باشه؟
-باشه. -پس اوکی.
هیچ داروی تب‌بر داری؟
-فقط شربت سرفه دارم. -قرص چی؟
نه.
لعنتی! حالا چیکار کنم؟
-بگو مامان. -آلن...
داشتی درس می‌خوندی؟
نه مامان. بگو، بگو.
هی، اون بورسیه آشانا رو یادت میاد؟
اونو گرفت!
ولی باز هم هزینه‌هایی داره.
بابات میگه لازم نیست بره.
بابات هنوز خیلی می‌ترسه که بذاره تنها جایی بره.
می‌تونی با بابات در موردش حرف بزنی، پسرم؟
الان یه کم سرم شلوغه، مامان. بعداً بهت زنگ می‌زنم.
الو؟
آلن؟
تو انقدر کارو کش دادی
که پلیس اومد خونه و تو رو با خودش برد!
حالا فقط مونده که سر از زندان دربیاری!
اونجوری که صبح‌ها لباس می‌پوشه،
فکر می‌کنی داره میره سر کار دولتی.
فقط میره ته مونده‌های بقیه رو جمع کنه، نه؟
فقط بذار یه جوری زندگی کنم، عمو.
همین 'یه جوری زندگی کردن' تو بود
که پلیس رو آورد تو این خونه!
چی شد اون نقشه رفتن به بریتانیا؟
مگه بقیه خودخواهانه نرفتن دنبال زندگیشون؟
خیلی وقته امیدم رو از دست دادم که تو آدم بشی!
فقط اگه تو از اینجا بری، این پسر حداقل یه شانسی داره!
-خواهر... -پزشک کشیک امشب رفت.
تا فردا برنمی‌گرده.
باشه؟
خواهر...
آره، بگو.
رسیدم بیمارستان.
رفتی بیمارستان؟
آره، ولی دکتر اینجا نیست.
گفتن دکتر تا فردا صبح نمیاد.
هی، تو همونجا منتظر بمون.
من یه جوری دارو رو پیدا می‌کنم و میارم.
صبح زود که دکتر اومد، میریم پیشش.
-باشه. -پس اوکی.
-سلام، چتا... -آره، بگو پسرم.
دوستم حالش خیلی بده.
-چی شده؟ -تبش خیلی بالاست.
-واقعاً؟ -همه مغازه‌ها اینجا بسته‌ان.
واسه همین نمی‌تونم دارو بخرم.
پس نرفت بیمارستان؟
اینجا شب‌ها هیچی باز نیست، چتا.
ما به خاطر همین هیجان شبانه اومدیم اینجا!
استرس نداشته باش. بذار ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
-باشه، چتا. -پس اوکی.
تو داری لوسش می‌کنی.
اون کوچیکه هم ازش الگو می‌گیره، نه؟
تا اونم رو خراب نکنه، دست برنمی‌داره!
این حرف منو یادت باشه!
میگه مال اون نبوده.
اگه مال اون نبوده، پس مال کی بوده؟
بابای مرده‌اش برگشت و اونو گذاشت اونجا؟
هر وقت دهنشو باز می‌کنه، فقط دروغ میگه!
-مال من بود. -چی؟
سعی نکن ازش دفاع کنی!
نه، مال من بود.
ایکا تقصیر رو گردن گرفت تا من به دردسر نیفتم.
اوه... چه ایکای مقدسی!
حالا خوشحالی که اونو هم با خودت کشوندی
و خرابش کردی؟
دیگه لازم نیست بپیچی و بکشی.
همه‌شو تلنبار کن، آتیش بزن و دودشو بکش!
ما هر جور صلاح بدونیم، همون کارو می‌کنیم.
تو به کار خودت برس، عمو!
-ناشید، بسه! تمومش کن! -تو ساکت باش!
جز اینکه هر از گاهی میاد اینجا و دعوامون می‌کنه،
چه فایده‌ای برامون داره؟
ناشید!
یه پاپاسی هم نداری، ولی غرور که کم نداری!
بعد این همه سال کار کردن، چی به دست آوردی؟
حداقل من هیچ‌وقت مجبور نشدم مثل تو علف بفروشم!
از این به بعد، برای هیچ کاری که به اونا مربوطه، منو صدا نکن.
-بفرمایید دارو. -چتا... چقدر میشه؟
اوه، لازم نیست پسرم.
تو واقعاً کی هستی، چتا؟
تو خدایی؟
تو همه جا با نقش‌های مختلف ظاهر میشی.
انگار همه جا هستی.
ما فقط یه زندگی داریم، درسته؟
باید یه جوری زنده بمونیم، درسته داداش؟
هاشیر ایکا!
ایکا...
ببخشید، ایکا.
چرا باید اون همه چیز رو داد می‌زدی؟
تا الان فقط من بدنام بودم.
حالا هر دو تامون بدنامیم، درسته؟
وقتی یه اسم بد بهت می‌چسبه،
واقعاً سخته که از شرش خلاص شی.
اون موقع به هیچ‌کدوم از اینا فکر نمی‌کردم، ایکا.
کی می‌دونه حالا چه داستانایی قراره به مردم بگه!
بذار هر چی دلش می‌خواد بگه.
حالا احساس سبکی می‌کنم.
این سبکی زیاد دوام نمیاره.
هی، گوش کن...
اینکه تو چهار پنج سال آینده چطور زندگی می‌کنیم،
آینده‌مونو تعیین می‌کنه.
یه بدنامی که تو یه روز به دست میاد...
ممکنه یه عمر طول بکشه تا پاک بشه.
می‌فهمم، ایکا.
از این به بعد خوب درس می‌خونم.
اگه درس بخونی، برات خوبه.
این در مورد منم صدق می‌کنه.
چرا ازم خواستی بیام اینجا؟
نمی‌خوام باهات بحث کنم.
یه چیزی هست که باید بهت بگم.
وقتی اون پیام آزاردهنده‌تو دیدم،
فقط از روی لج اومدم اینجا!
چه پیام آزاردهنده‌ای؟
تو نفرستادیش؟
'حتی فکر اومدن به اینجا رو هم نکن. همونجا بمون و درس بخون.'
'بعد از اومدن به اینجا می‌خوای چیکار کنی؟' و از این حرفا!
آه، اون!
اگه وقتی اینقدر عصبانی هستی بخونیش،
معلومه که یه پیام آزاردهنده به نظر میاد.
پس چی بود؟
باید با ذهن آروم می‌خوندیش، احمق!
با ذهن آروم؟؟ دقیقاً چطور؟
حتی فکر اومدن به اینجا رو هم نکن.
همونجا بمون و درس بخون.
بعد از اومدن به اینجا می‌خوای چیکار کنی؟
من که همین الانشم اینجا گیر افتادم.
بهت گفتم نیای چون نمی‌خواستم بیای اینجا
و با من تو این آفتاب سوزان بپوسی.
اما اون موقع تو به حرف بابا گوش دادی، چمدوناتو بستی و اومدی اینجا.
اون فقط اونجا می‌شینه، پا رو پا میندازه،
تلویزیون نگاه می‌کنه، چای سیاه می‌خوره و تنقلات می‌جوه،
هیچ‌وقت هم سر کار نمیره!
تازه، از همه مردم شهر پول قرض گرفته!
مامانمون تنها کسیه که اون خونه رو سرپا نگه داشته،
با فروش سبزیجاتش و صندوق‌های قرض‌الحسنه.
یه مرد خونه که کاری جز دستور دادن نداره!
فکر می‌کنه کار بزرگی کرده
که ما دو تا رو تو این سن فرستاده خاورمیانه.
اون ما رو فرستاد اینجا فقط برای اینکه بدهی‌هاشو پرداخت کنه!
مطمئناً از روی نگرانی برای آینده تو یا من نبود!
بابا!
بابا... الان میترکه!
بابا! نکن!
بابا، فرار کن!
بابا، الان میترکه!
اوه نه!
بابا!
اگه یه چیزی بهت بگم،
عصبانی نشو.
تو این گرما، چقدر دیگه می‌تونم عصبانی بشم؟
اگه هر دو تامون اینجا بمونیم،
هر دو زندگیمون به باد میره.
پس تو باید برگردی خونه و یه دوره آموزشی رو بگذرونی.
بابات پول میده که دوره رو بخونی؟
منم می‌تونم دوچرخه رو یه دوری بزنم، چتا؟
تو امروز سوار نمیشی!
تو برگرد خونه و یه چیزی بخون.
من اینجا می‌مونم، کار می‌کنم و برات پول می‌فرستم.
اوه!
لازم نیست یه فداکاری بزرگ برای من بکنی!
برادر کوچیک‌تر تو بیابون جون می‌کنه
فقط برای اینکه برادر بزرگ‌ترشو درس بخونه!
-عالیه! -این فداکاری نیست، احمق!
تو کسی هستی که داری به محدودیت سنی نزدیک میشی!
پس تو درس بخون، یه کاری پیدا کن،
بعدشم کمک کن منم یه چیزی بخونم.
وگرنه زندگی هردومون کاملاً خراب میشه!
بابات که هیچ کاری برای ما نمیکنه!
سلام...
آشنا...
بله؟
عزیزم...
میخوای بری با اون بورسیه درس بخونی؟
بله.
پس برو.
بابا چی؟
من با بابا حرف میزنم.
پس کی پولشو میده؟
-ایکا... -بله؟
میشه اون یکی رو بدی به من؟
-این یکی؟ -بله.
البته! کی غیر از من؟
کی غیر از من؟
پژمرده نشو، ای عزیز من
مگه تو عزیز من، تنها کس من نیستی؟
از امروز به بعد، ما یکی هستیم
حالت... حالت خوبه عزیزم؟
مگه تو سایه من از آفتاب سوزان نیستی؟
بله.
و تو، ایکا؟
بله.
تو هر چقدر میخوای درس بخون، عزیزم.
بقیه رو بسپار به من.
باشه.
هی، گریه نکن.
باشه.
تو یکی خیلی بهتر از من پیدا میکنی.
با عصبانیت از من دور نشو
از چشمم دور نشو، با من بمان
بالاخره، ما فقط همدیگه رو داریم، میبینی
مگه ما خواهر و برادر نیستیم، من و تو؟
با عصبانیت از من دور نشو
از چشمم دور نشو، با من بمان
بالاخره، ما فقط همدیگه رو داریم، میبینی
مگه ما خواهر و برادر نیستیم، من و تو؟
پژمرده نشو، ای عزیز من
مگه تو عزیز من، تنها کس من نیستی؟
از امروز به بعد، ما یکی هستیم
مگه تو سایه من از آفتاب سوزان نیستی؟
الان این دو تا شروع به دعوا نمیکنن؟
بابا!
بلند شو، بابا!
آسیب دیدی؟
بلند شو، بابا!
بهت نگفتم اونو نترکونی، بابا؟
بابات خوبه.
-بابا! -هی، گریه نکن.
من همینجام باهات، پسرم.
پسرم، هیچ مردی اشکاشو بیرون نشون نمیده
حتی وقتی با قلبی پاره پاره میسوزه
پسرم، هیچ مردی اشکاشو بیرون نشون نمیده
پژمرده نشو، ای عزیز من
مگه تو عزیز من، تنها کس من نیستی؟
از امروز به بعد، ما یکی هستیم
مگه تو سایه من از آفتاب سوزان نیستی؟
بالاخره، ما فقط همدیگه رو داریم، میبینی
مگه ما خواهر و برادر نیستیم، من و تو؟
ولی جدی، اون روز چطور همه برادراشو تنهایی شکست دادی؟
فقط شکستشون دادم!
بیا! تو تنهایی با هر چهارتاشون درگیر شدی؟
راستشو بگو!
اون روز یه نفر دیگه هم باهات بود.
کی بود؟
این یه سورپرایزه!
کی جرأت کرده به پسر ما دست بزنه؟
خب که چی؟ اگه لازم باشه از پاهامم استفاده میکنم!
میخوای ببینی؟
ای درخت موز، آیا به من شکوفه‌ای خواهی داد؟
ای درخت موز، آیا به من میوه‌ای خواهی داد؟
هی!
برو بزنش!
ای بانوی دوست‌داشتنی، آیا با هم ترکیب شویم؟ ای گل نیلوفر، برای همیشه مال من؟
اگر دوباره ملاقات کنیم، آیا متحد خواهیم شد؟ اگر تو را دنبال کنم، در طول شب و روز؟
ای بانوی دوست‌داشتنی، آیا با هم ترکیب شویم؟ ای گل نیلوفر، برای همیشه مال من؟
اگر دوباره ملاقات کنیم، آیا متحد خواهیم شد؟ اگر تو را دنبال کنم، در طول شب و روز؟
حرکت کن! برو کنار!
ما دوباره میایم یا میریم، بدون قدرت نمیتونیم بمونیم
راه برگشتی نیست، عقب‌نشینی نیست، تا کارمون تموم نشه نمیریم
ای درخت موز، آیا به من شکوفه‌ای خواهی داد؟
اگر کنار من بنشیند، میوه به من میرسد
راه باز کنید، لطفا!
مشکل چیه اینجا؟
این پسر یه پاپاد خواست، و اون پسر نداد.
کل مشکل همینه.
آه!
ای درخت موز، آیا به من شکوفه‌ای خواهی داد؟
ای درخت موز، آیا به من میوه‌ای خواهی داد؟
برای دادن گل، باید آن شخص مناسب به من برسد
اگر کنار من بنشیند، میوه به من میرسد
ای درخت موز، آیا به من شکوفه‌ای خواهی داد؟
ای درخت موز، آیا به من میوه‌ای خواهی داد؟
برای دادن گل، باید آن شخص مناسب به من برسد
اگر کنار من بنشیند، میوه به من میرسد
ای بانوی زیبا، با هم یکی بشیم؟ ای گل نیلوفر، برای همیشه مال من میشی؟
اگه دوباره همو ببینیم، با هم یکی میشیم؟ اگه شب و روز دنبالت بیام؟
ای بانوی زیبا، با هم یکی بشیم؟ ای گل نیلوفر، برای همیشه مال من میشی؟
اگه دوباره همو ببینیم، با هم یکی میشیم؟ اگه شب و روز دنبالت بیام؟
دوباره میایم یا میریم پی کارمون، بدون قدرت نمیتونیم بمونیم.
راه برگشتی نیست، عقب‌نشینی هم نیست، تا کارمون رو انجام ندیم، نمیریم.
ای درخت موز، یه شکوفه به من میدی؟
ای درخت موز، یه میوه به من میدی؟
برای دادن گل، اونی که باید باید بیاد پیش من.
اگه کنارم بشینه، میوه میاد پیش من.