W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از وحید فرحناکی و محمد سید»
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اینجا دیگه کجاست؟
[ سان‌فرانسیسکو ]
‫زندگی‌ام خیلی با عقل جور در نمیاد.
‫سلام.
‫قبلاً خیلی در این مورد ‫از خودم سؤال می‌پرسیدم.
‫که اسکات، تو یه مجرم سابقی که طلاق گرفته ‫تو رو چه به انتقام‌جو شدن؟
‫«چرا مشغول سفر در زمان با کاپیتان آمریکایی؟»
‫«منطقی نیست.»
‫خیلی چیزا تو زندگی‌ام عوض شده.
‫ولی هر جا که می‌رم، ‫مردم یه سؤال تکراری می‌پرسن:
‫می‌شه با سگم عکس بگیری؟
‫اسکات، الان چی؟
‫بعدش چی می‌شه؟
‫مسیرت به کجا ختم می‌شه؟
‫خب اگه می‌دونستم، دیگه مسیری در کار نبود.
‫خیلی‌خب.
‫- چند سال خیلی عجیبی داشتیم همگی. ‫- سلام سلام! حالت چطوره؟
‫همه رو برات آماده کردیم.
‫خیلی گُلی
‫نه، نه، نه.
‫پولت رو بذار واسه خودت.
‫- هنوزم قضیه سر اون جریانه؟ ‫- البته
‫روبین، حرف نداری.
‫ممنون، مرد عنکبوتی.
‫خب، بذار وقت واسه چیزایی بذاریم که واقعاً مهمن.
‫مثل دوستای آدم.
‫دوستایی که نمی‌دونستی داری.
[ کارمند قرن ]
‫آدمایی که باعث شدن ‫به اینجا برسی رو یادت باشه.
‫بدون اونا نمی‌تونستی از پسش بر بیای.
‫ببین، من صرفاً یکی‌ام که از بسکین-رابینز اخراج شدم.
‫یه وقتایی شانس میاری.
‫شانس آوردم که هوپ ون‌داین رو دیدم.
‫فکر کنم بشناسیدش.
[ بنیاد پیم ون‌داین ]
‫شرکت باباش رو پس گرفته.
‫الان داره از ذرات پیم واسه ‫تغییرات جهانی استفاده می‌کنه.
‫خیلی‌ها ادعای نجات دنیا رو دارن...
‫ولی هوپ، اون هر روز داره نجاتش می‌ده.
‫ممنون.
[ جایزه‌ی خدمات جهانی بشردوستانه ]
‫خیلی ممنونم.
‫احیای جنگل، مسکن‌سازی ارزون قیمت. ‫تولید مواد غذایی.
‫یه لحظه رو هم هدر نمی‌ده
‫دنیای خیلی خوبیه.
‫خوشحالم که نجاتش دادیم.
[ کتاب‌فروشی سیتی لایتس ]
‫آیا دلم واسه هیجان کار تنگ شده؟
‫یه وقتایی، آره.
‫وقتی انتقام‌جویان بهم نیاز داشته باشن، ‫کنارشون هستم؟
‫قطعاً.
‫هرگز بهشون پشت نمی‌کنم.
‫ولی الان، تنها وظیفه‌ای که دارم، پدر بودنه
‫عاشقتم، کَسی.
‫ممنونم که قهرمانم بودی.
‫و شرمنده که چندتا تولدت رو پیشت نبودم.
‫و واسه باقی شما بچه‌ها...
‫یه توصیه‌ای دارم
‫حواستون به ریزه میزه‌ها باشه
‫اشتباه کنید
‫از فرصت‌ها استفاده کنید.
‫چون اگه یه درس از زندگی یاد گرفته باشم
‫اینه که همیشه جا برای رشد کردن هست.
‫شرمنده، گوشی منه.
[ زندان منطقه‌ای سان‌فرانسیسکو ]
‫چرا از زندان زنگ می‌زنن؟
‫لنگ
‫- لنگ! ‫- اینجام
‫خیلی‌خب، یالا بریم.
‫یالا دیگه
‫سلام. حالش خوبه؟ خبری نگرفتی؟
‫نه هنوز. نه.
‫سلام، هوپ. ‫سلام بابا.
‫کسی، چی شد؟
‫اینجا رو امضاء کن.
‫می دونی دیگه، مسائل مربوط به زندان.
‫پسش بده
‫می‌دونم تو بودی.
‫مطمئنی؟
‫یعنی خب، یه‌کم سخت می‌شد دید
‫با اون همه گاز اشک‌آوری که ‫بین معترض‌ها شلیک کردین.
‫کجاست؟
‫شرمنده. خیلی داری خودت رو کوچیک می‌کنی.
‫اینو پیدا کردم ولی.
‫یه ماشین پلیس رو کوچیک کردی؟
‫چی تو سرت می‌گذشت؟
‫چی‌کار می‌کردم؟ ‫خودم رو بزنم به اون راه؟
‫داشتن نصفه شبی یه کمپ ‫بی‌خانمان‌ها رو جمع می‌کردن
‫- نه، نمی‌گم که... ‫- بعد می‌خواستن کجا برن مثلا؟
‫تقصیر اونا نیست که بعد از ‫بشکن تانوس خونه‌شون رو از دست دادن.
‫می‌دونم خب
‫الان کسی نمی‌تونه اجاره بده، ‫مگه این‌که ارث هنگفتی داشته باشه.
‫برات تعیین تکلیف نمی‌کنم که.
‫- فقط می‌گم که... ‫- داری تعیین تکلیف می‌کنی
‫دقیقا داری تعیین تکلیف می‌کنی.
‫نه، هر کاری که می‌خوای بکن.
‫دارم یه راه دیگه رو بهت پیشنهاد می‌دم.
‫خیلی‌خب.
‫می‌دونی، به مامانت قول دادم...
‫که فقط وقتی یکی از ما پیشت باشیم ‫از این کارا کنی.
‫وسیلهٔ خیلی خطرناکیه.
‫می‌دونم خطرناکه
‫اگه پلیسا ازت گرفته بودنش چی؟ ‫اگه گمش می‌کردی چی؟
‫لباس مخصوص رو گم نکردم.
‫لباس مخصوص هم داری؟
‫وایسا، لباس داری؟
‫خودم بلدم از پس خودم بر بیام، خب؟
‫باور کن، دیگه الان خیلی وارد شدم.
‫آخ
‫- منظورم این‌جوری نبود، ببخشید. ‫- می‌دونم
‫اشکال نداره. مشکلی نیست.
‫درک می‌کنم.
‫فقط به‌نظرم باید زندگی معمولی‌ای داشته باشی.
‫بابا، یه یارویی که شبیه زنبور لباس پوشیده بود...
‫وقتی ۶ سالم سعی کرد مامانم رو بکشه
‫دیگه هیچ‌وقت زندگی‌ام عادی نمی‌شه
‫چطوره یه‌کم آهنگ بذاری؟
‫و تو اون لحظه، تنها چیزی که ‫بهش می‌تونستم فکر کنم این بود که
‫چطور هالک منو تبدیل به یه بچه کرد؟
‫واسه همیشه بچه می‌شم؟
‫الان من بچهٔ هالکم؟
‫بابا، داری به کتاب خودت گوش می‌دی؟
‫- ولی آمادهٔ همه‌چی بودم. ‫- هوم؟ نه، این...
‫- فقط رادیوئه. ‫- «استیو و من به‌خاطرش صمیمی شدیم»
‫- بابا، خاموشش کن. ‫- خیلی عجیبه
‫این دکمه یه چیزیش هست. ‫خاموش نمی‌شه.
‫گفتم خاموشش کن.
‫چی گفتی؟ زیادش کنم؟ باشه.
‫یه‌کم بعدش یه راکون فضایی پیداش شد.
‫فکر نکنم اسمم رو می‌دونست
‫فقط خوشحال بودم که ‫یه راکون رو دیدم که صحبت می‌کنه.
‫ببخشید.
‫ممنون
‫خیلی‌خب.
‫جایزهٔ نوبلت رو گذاشتم تو صندوق پستی.
‫بهتره باشه. همین الان ۸ دلار پس انداز کردیم.
‫وای، خیلی تحسین‌ات می‌کنم.
‫ممنون
‫دلم واسه این کارا تنگ شده بود.
‫تو عالم کوانتوم پیتزا ندارین؟
‫نه. هیچی نداریم.
‫می‌دونی، مامان. ‫اشکال نداره در موردش صحبت کنی.
‫اگه بخوای.
‫عزیز دلم، ۳۰ سال اونجا بودم
‫می‌خوام الان فقط زندگی کنم
‫خب کسی، این سری توی ‫زندان دوستای جدیدی پیدا کردی؟
‫بابابزرگ
‫این بار؟
‫دفعات قبلی هم بوده؟
‫یعنی خب، دفعهٔ قبل که حساب نمی‌شه اصلاً
‫نمی‌دونستم.
‫چرا بهم زنگ نزدی؟
‫چون می‌دونستم این‌طوری می‌کنی.
‫من بودم با مورچه میاوردمت بیرون.
‫خیلی‌خب، می‌دونید چیه؟ ‫جلسه خونوادگی
‫می‌شه جلسهٔ خونوادگی داشته باشیم؟
‫همین الان نداریم؟
‫آره، در مورد این مسئله ولی.
‫که چرا کسی باهاش مشکلی نداره؟
‫ببین، می‌خوای کمک کنی ‫درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم، کسی، واقعاً می‌کنم.
‫ولی نمی‌خوام عمرت رو هدر بدی.
‫حداقل من سعی دارم با زندگی‌ام یه کاری کنم.
‫من عملاً‌ دنیا رو نجات دادم.
‫نه بابا؟
‫خب، آره. ‫نگفتی بودی تا حالا که!
‫دوستان! اسکات دنیا رو نجات داده!
‫چه حسی داری، اسکات؟
‫باید یه کتاب در موردش بنویسی.
‫هر هر. با نمکا
‫آره، دست خودتون درد نکنه که خاکستر نشدین.
‫الان چی‌کار می‌کنی؟
‫کتاب امضا می‌کنی؟
‫تو همونی نیستی که دزدکی وارد ویستاکورپ شدی؟
‫تو همونی نیستی که تا آلمان پرواز کردی...
‫که با کاپیتان آمریکا تو فرودگاه مبارزه کنی؟
‫کنارِ کاپیتان آمریکا توی ‫فرودگاه مبارزه کردم.
‫من که با کاپیتان آمریکا مبارزه نمی‌کنم.
‫مغز خر که نخوردم.
‫بازم ملت کمک می‌خوان، بابا.
‫حداقل ما سعی داریم کاری کنیم که مهمه
‫ما یعنی کی؟
‫شما سه تا چی تو سرتونه؟
‫علم
‫با مورچه
‫علوم مورچه‌ها
‫باور نمی‌کنم.
‫بیا نشونش بدیم.
‫چی دارن می‌سازن؟
‫کار توئه؟
‫در واقع، نه. داره دستگاه خودشون رو می‌سازن
‫مورچه‌های خیلی باهوشی هستن
‫خیلی‌خب، وقتی که شماها...
‫اون ۵ سال رو رفته بودین، کلی وقت داشتم
‫و شروع کردم به خوندن ‫دفتر یادداشت بابابزرگ هنک
‫و خیلی به عالم کوانتوم علاقه‌مند شدم، و...
‫عالم کوانتوم؟
‫می‌دونم که همه خاطرات بدی داریم از اونجا، ‫و نمی‌خواستم کسی بترسه
‫ولی در موردش صحبت کردیم
‫یه سری سؤال داشت خب
‫دست من نیست که بقیه رو تحت تأثیر قرار دادم.
‫پس مشغول مطالعهٔ عالم کوانتوم بودی؟
‫چرا از من نپرسیدی؟
‫سعی کردم، مامان
‫خیلی
‫هیچ‌وقت نخواستی در موردش صحبت کنی
‫کسی فقط کنجکاو بود
‫و یه‌کم براش برطرفش کردیم.
‫قضیه ربطی به مطالعه روی ‫مورچه‌ها نیست، مگه نه هنری؟
‫می‌دونی که عالم کوانتوم چقدر خطرناکه
‫همه‌مون می‌دونیم، مامان
‫کسی قرار نیست بره عالم کوانتوم
‫واسه همین اینو ساختیم
‫مثل یه ماهواره‌ست واسه اعماق فضا یا اقیانوس
‫ولی کوانتومی.
‫یه نقشه لازمه فقط
‫و بعد می‌تونیم کل عالم کوانتوم رو ‫بگردیم و مطالعه کنیم.
‫اصلاً نیازی نیست خودمون بریم.
‫دخترت یه تلسکوپ هابل ریز ‫اتمی رو توی زیرزمین ساخته.
‫می‌دونی، اگه وقتی نبودی یه ‫همچین چیزی رو داشتم...
‫می‌تونستم پیدات کنم.
‫عالیه
‫هوش از سرم پریده
‫چطور کار می‌کنه؟
‫یه‌جورایی شبیه اون بی‌سیم ‫دو طرفه‌هاییه که استفاده می‌کنیم
‫یه سینگال از اینجا می‌فرستیم...
‫و بعد اطلاعات رو جمع می‌کنم ‫و برش می‌گردونه
‫وایسا. وایسا ببینم
‫دارین به عالم کوانتوم سیگنال می‌فرستین؟
‫آره
‫- همین الان خاموشش کن. ‫- جنت...
‫- چرا خاموشش... ‫- چی شده؟
‫باید خاموشش کنی.
‫بس کن و بگو مشکل چیه!
‫جنت؟
‫یه چیزی رو باید بهتون می‌گفتم...
‫بابا؟
‫نه!
‫- نه! ‫- مامان
‫نه!
‫لعنتی
‫بابا؟
‫بابا!
‫کسی
‫بابا
‫وای بابا. یالا
‫خیلی‌خب
‫خوبی؟
‫آره، خوبم
‫کجاییم؟
‫مامان!
‫بابا
‫هوپ. اینجاییم.
‫خوبی؟
‫باید الان مرده باشیم
‫چرا نمردیم؟
‫نمی‌دونم.
‫همونجایی هستیم که فکر می‌کنم؟
‫می‌خوام بگم آره، ولی...
‫این‌جوری نبود.
‫جنت!
‫مامان!
‫جنت!
‫مامان
‫تکون نخورید
‫باید اسکات و کسی رو پیدا کنیم.
‫همین الان.
‫هوپ؟ هوپ؟
‫هنک؟‌ صدام رو دارین؟
‫- صدام رو می‌شنوید؟ ‫- خدایا
‫- چیزی نیست. ‫- چی‌کار کنیم الان؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست. خوبیم.
‫خوبیم، خوب می‌شه.
‫زیاد می‌گی خوبم
‫خیلی‌خب، خوبیم. ‫چون خوبیم.
‫خوبیم.
‫خوبیم
‫ببین. پیداشون می‌کنیم و می‌ریم خونه
‫اطراف رو ببین، قشنگه
‫قشنگه
‫خب؟ بیرونیم
‫مثل کمپینگه. ‫عاشق کمپینگی
‫ما تا حالا نرفتیم کمپینگ
‫ولی همیشه در موردش صحبت کردیم
‫اون خورشیده داره تکون می‌خوره؟
‫برگرد
‫خدایا
‫فکر نکنم خورشید باشه
‫چیزی نیست
‫- بابا! ‫- عزیزم، چیزی نیست
‫هنوز خوبم.
‫بابا. خدایا.
‫عجیب بود.
‫فرار کن.
‫توی عالم کوانتوم، کوانتومی‌ها هم هستن؟
‫آره
‫منم نمی‌دونستم.
‫قضیه چی بود مامان؟
‫اون سفینه دنبال چی بود؟
‫صداتون رو بیارید پایین
‫گفتی که این پایین هیچی نبوده
‫چرا هیچی بهمون نگفتی؟
‫هوپ، همه چی رو توضیح می‌دم ‫ولی الان...
‫- فقط باید بهم اعتماد کنی. ‫- خب یه کاری کن اعتماد کنم
‫بیاید آروم باشیم، خب؟ ‫می‌تونیم در موردش صحبت کنیم..
‫وقت واسه صحبت کردن نداریم، هنری
‫نه، باید بهمون بگی که...
‫چرا گوش نکردی؟ گفتم که نزدیک اینجا نشید.
‫جنت، شرمنده
‫باید بهت می‌گفتم چی‌کار می‌کنیم. ‫اصلاً نمی‌دونستم...
‫می‌دونم. چیزه..
‫بعداً صحبت می‌کنیم.
‫الان، پیش هم می‌مونیم
‫اسکات و کسی رو پیدا می‌کنیم...
‫و می‌ریم خونه، خب؟
‫- خب؟ ‫- خب؟
‫- باشه. ‫- باشه
‫نزدیک باشین
‫محشره
‫سال‌ها عالم کوانتوم رو مطالعه کردم
‫چرا هیچ کدوم از اینا رو ندیدم؟
‫نمی‌تونستی اعماقش رو ببینی
‫نه از پسِ پوچی و جهان زیراتمی
‫چندین دنیا اینجاست..
‫دنیاها درون هم تنیده‌ هستن.
‫جاییه خارج از فضا و زمان
‫دنیای مخفی‌ایه...
‫که زیر دنیای ماست.
‫دستت رو بکش
‫کسی؟
‫دخترم کجاست؟
‫کجاست؟
‫کسی؟
‫دخترم کجاست؟
‫کسی!
‫بابا!
‫کسی
‫از شیره بنوش.
‫چی؟
‫خودم حلش می‌کنم.
‫مامان.
‫چاقوی خوبی بود که زدی؟
‫سواری گیر آوردم.
‫طرف ماست.
‫چه سواری‌ای هم بشه
‫اینو کسی می‌گه سواری پشت مورچه رو اختراع کرده.
‫از مورچه خوشم میاد خب
‫و منم خیلی دوست دارم که خوشت میاد ‫بیاید
‫اینا کمک می‌کنن همرنگ جماعت شیم
‫دقیقاً کجا می‌ریم رو این؟
‫خیلی از یکی دوستای قدیمی‌ام دور نیستیم
‫اگه کسی شنیده باشه اسکات و کسی کجاست...
‫اونه
‫اول شما
‫بپر بالا، مرد مورچه‌ای.
‫ولم کن! ولم کن!
‫نمی‌دونم چی داری می‌گی!
‫نمی‌دونم چی داری...
‫نه! نه!
‫شهد رو بنوش
‫سلام
‫سلام. سلام.
‫شهد رو خوردی؟
‫چرا می‌فهمم چی می‌گی؟
‫عالی. این به‌خاطر شهده
‫هی، رفقا. جواب داد. ‫شهد کار کرد
‫بالاخره می‌تونیم مهربون باشیم
‫سلام. من وب هستم.
‫الان منو خوردی
‫من.... چی؟
‫بازم شهد می‌خوای؟ بیا
‫- می‌تونم یه‌کم شهد بریزنم تو... ‫- نه، دمت گرم
‫- نیازی نیست. نیازی نیست. ‫- وای
‫چه ورودی بزرگی داری
‫چندتا ورودی داری؟
‫ببخشید. سؤال شخصی بود؟
‫آخه من ورودی ندارم
‫اسمش اسکات لنگه
‫هفت تا ورودی و خروجی داره
‫آره، درسته
‫چطور می‌دونستی؟
‫هوا کوازه. اون تله‌پاته
‫ذهن می‌خونی؟
‫آره، و کاش نمی‌تونستم
‫همه حال به هم‌زن هستن
‫- می‌شه لطفاً بهش فکر نکنی؟ ‫- ببخشید
‫- لطفاً، بس کن. ‫- فکر نکنم؟
‫- اون فکر رو نکن. ‫- سعی دارم
‫خب، یه‌کم زور بزن ‫منم فکر می‌کنم عجیبی.
‫فکر نمی‌کنم عجیب باشی. ‫به‌نظرم خیلی خفنی.
‫کاش ذهن من می‌درخشید
‫نه، نه دلت نخواد
‫می‌دونم نمی‌خواد. استرس دارم، خب؟ ‫از دهنم پرید
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- جاسوسی؟ ‫- چی؟ نه، نه
‫باید شکنجه‌ش کنیم
‫بچه‌ها، چیزی نیست
‫ما جاسوس نیستیم. ‫اون بابامه
‫- ممنون. ‫- قربونت
‫پس سان‌فرانسیسکو کیه؟
‫- از اونجا اومدیم. ‫- یه مکانه
‫پس زمین چیه؟
‫بازم جاییه که ازش میایم.
‫باید شکنجه‌شون کنیم.
‫چرا همه‌ش می‌خوای ملت رو شکنجه کنی؟ ‫گزینه‌های دیگه‌ای هم هست
‫می‌گم از این ورودی، خروجی‌هات ‫چیزی هم خارج می‌شه؟ مثلا شیر
‫وب، این‌قدر در مورد ورودی و خروجی‌هاش نپرس
‫ما هم داریم
‫چی‌کار می‌کنید اینجا؟
‫اهل کجایید؟
‫- خیلی‌خب. ‫- اون بالا. اون بالا
‫- ببینید، بالای اینجا. یه جهان دیگه‌ست. ‫- زمین. کرهٔ بزرگ زمین
‫- همین دنیاست، ولی بزرگ‌تره. ‫- این زمینه، ولی زمین خیلی کوچیک‌تر
‫- یه‌وقتایی، فکر کنم. ‫- من بزرگ می‌شم، کوچیک می‌شم
‫- و انگاری... ‫- و یه کتاب هم در موردش نوشتم درواقع
‫- نمی‌دونم. ‫- اینجا عالم کوانتومه
‫باید کوچیک بشی که بیای عالم کوانتوم
‫- کوچیک شدیم. الان خیلی کوچیکیم ‫- اونجا که میایم بزرگ‌تره
‫- الان کوچیکیم یعنی. ‫- بزرگ‌تره
‫خیلی‌خب، دارن حقیقت رو می‌گن.
‫مهم نیست
‫از بالا اومدین
‫مثل اون
‫پس، اون داره تعقیبت می‌کنه
‫دنیا رو می‌سوزونه واسه پیدا کردنت
‫کی؟
‫«فاتح»
‫موجوداتی این پایین هستن. ‫موجوداتی هوشمند
‫همیشه نظریه می‌دادم که ‫محتمله، ولی این‌که اینجا باشیم...
‫یه دنیای ریزاتمی
‫هر چیزی که در مورد زندگی ‫می‌دونیم رو تغییر می‌ده...
‫در مورد تکامل، جایگاه‌مون توی کهکشان...
‫لامصب!
‫یارو شبیه کلم بروکلیه
‫سرت رو بنداز پایین.
‫دنبالم بیاید
‫اینا رو بنوشید
‫الان میام
‫با کرایلار کار دارم.
‫تویی
‫بین خودمون باشه
‫و کرایلار
‫سلام
‫خیلی رسم و روال‌تون رو نمی‌دونم...
‫ولی فرضم اینه که شربتی دارین که حال منو عوض کنه؟
‫معلومه قربان
‫پس، قضیه تو چیه حالا؟
‫خدایا
‫برو کنار
‫وقتشه
‫دنبالم بیاید
‫از این سمت
‫دقیقاً چطور این یارو رو می‌شناسی؟
‫از دوستان مبارزین آزادی‌خواه قدیمیه.
‫ببخشیدا، مبارز آزادی‌خواه بودی؟
‫یا تروریست
‫بستگی داره از کی بپرسی.
‫ولی خب باور کن، می‌تونه کمک کنه
‫جنت ون داین؟
‫فکر کردم مُردی.
‫خیلی گذشته، کرایلر
‫عملا، الان لرد کرایلر هستم
‫بدجوری علیه‌ش جنگیدم
‫خیلی مغرورانه به‌نظر میاد
‫شما باید هنک باشی
‫خیلی در مورد تو و مورچه‌هات شنیدم
‫مورچه چیه حالا؟
‫این پایین هم داریم ازشون؟
‫فکر نکنم، نه
‫حیف شد
‫هوپ
‫تو باید هوپ باشی
‫هر روز در موردت صحبت می‌کرد
‫عجیبه..
‫هیچی در مورد شما نگفته
‫فکر نکنم منم بودم به بچه‌ام می‌گفتم
‫- کارای عجیبی کردیم. ‫- بامزه
‫چقدر عجیب؟
‫خیلی عجیب، هنری. آره
‫کرایلر، به کمکت نیاز داریم.
‫جنت، بعد از اون همه ماجرایی که داشتیم
‫تو جون بخواه
‫بگو ببینم، چه کمکی ازم ساخته‌س؟
‫ولی...
‫کسی گشنه‌ش نیست؟ من دارم می‌میرم از گشنگی
‫پسرا...
‫الان
‫هیچی نمی‌دونن
‫در مورد... هیچی
‫پس بندازشون بیرون
‫ببخشید
‫ببین، درست می‌گه ‫نمی‌دونم قضیه چیه
‫فقط می‌خوایم خونواده‌مون رو پیدا کنیم
‫نقشه دارین؟
‫فقط می‌خوایم که بریم به...
‫وایسا. وایسا. شلیک نکن
‫با ما هستن
‫اون ساختمون زنده‌ست؟
‫مال شما مگه نیستن؟
‫ببین. عذر می‌خوام
‫فقط می‌خوایم بریم خونه
‫حداقل تو خونه داری هنوز
‫چی شده اینجا؟
‫فاتح خونه‌هامون رو سوزوند
‫زندگیامون رو
‫قلعه‌ش رو از استخون‌های مردم ما ساخت
‫یه‌سریامون فرار کردن...
‫بقیه رو حین فرار پیدا کردن
‫هر کسی که می‌تونست بجنگه رو جمع کردیم
‫هرگز کافی نبود
‫شرمنده
‫می‌تونیم کمک کنیم.
‫- کسی... ‫- بابا، تو یه انتقام‌جویی
‫کمک لازم دارن
‫نه. الان باید تو رو ببرم خونه
‫چرا نمی‌خوای کمک کنی؟
‫هیچی در مورد اینجا نمی‌دونیم
‫یعنی، اصلاً نمی‌دونیم زمان اینجا چطور کار می‌کنه
‫الان ۱۰ ثانیه شده که اومدیم یعنی؟
‫یا ۱۰ سال گذشته؟
‫الان به مامانت فکر کن
‫- می‌تونی تصور کنی الان چه دردی... ‫- از مامان به عنوان بهونه استفاده نکن
‫- فقط برات مهم نیست. ‫- مهم هست
‫می‌دونم که می‌خوای کمک کنی، می‌دونم.
‫ولی این جنگ به ما ربطی نداره
‫صرفاً چون سر تو نیومده، ‫دلیل نمی‌شه فاجعه‌ای رخ نداده
‫ببین
‫می‌شه نگام کنی؟
‫ازت نا امید شده
‫فهمیدم. آره. ممنون
‫قربونت
‫بعداً در موردش صحبت می‌کنیم.
‫الان، بیا بقیه رو پیدا کنیم.
‫کسی بهتر از جنت اینجا رو نمی‌شناسه
‫چی گفتی؟
‫چی؟
‫اون اسم
‫جنت ون داین
‫کجاست؟
‫همینو می‌خوایم بفهمیم. ‫می‌شناسیش؟
‫می‌شناسم
‫نباید اینجا باشه
‫یه دور دیگه نوشیدنی بیارید لطفاً
‫بله، ممنون
‫اگه تا حالا اینو نخوردین، امتحان نکنید...
‫مگه این‌که بخواید زندگی‌تون عوض بشه
‫کرایلر، دنبال دوستامون هستیم
‫دو نفر
‫مثل ما انسان هستن
‫انسان، کلمه‌ش اینه
‫کلاً یادم رفته بود اون ‫بالا به خودتون چی می‌گید.
‫انسان
‫تو انسان نیستی؟
‫عملا که نه
‫چیزای مهم‌شون رو ندارم.
‫نه!
‫بذارید صحبت کنیم
‫خب، چی شده که برگشتی اینجا، جنت؟
‫اگه خوب یادم بیاد، رفتی
‫همه‌مون رو ترک کردی
‫با اون
‫جنت، چی داره می‌گه؟
‫هیچی در موردش نگفتی بهش
‫اصلاً چیزی گفتی...
‫در مورد کارایی که اینجا کردی؟
‫که چند نفر به‌خاطر تو مردن؟
‫خونواده‌ات اصلاً می‌دونن کی هستی؟
‫مامانتون...
‫پر از رازه
‫دروغ می‌گی.
‫دروغ می‌گم
‫خیلی هم می‌گم
‫ولی نه در این مورد.
‫بذار برن
‫فقط من رو می‌خواد
‫ولی تو اونا رو می‌خوای
‫پس اونام میان
‫همراه باقی دوستات
‫در موردشون شنیدم
‫ولی اونم شنیده
‫شکارچی رو فرستاده بیرون
‫چه‌جور شکارچی‌ای؟
‫نه آدمه، نه ماشین
‫یه جاندار مکانیزم شده که جوری طراحی شده تا...
‫فقط بکشه
‫کجان؟
‫نمی‌دونم والا
‫مرده‌ان
‫احتمالاً مرده‌ان
‫خیلی غم‌انگیزه وقتی این اتفاقات...
‫می‌تونست نیفته، جنت
‫هر چی می‌خواد بهش بده
‫چی سرت اومده؟
‫ما علیه‌ش جنگیدیم
‫خوب می‌تونه قانع کنه
‫بریم یه سر بهش بزنیم
‫فکر کنم حرفمون تمومه
‫اون سفینه می‌تونه ما رو از اینجا ببره؟
‫پوشش می‌دی؟
‫همیشه
‫هنری، تو برون
‫من اینو با سیم روشن کنم
‫فرمونش کجاست؟
‫همونا فرمونن
‫یعنی چی؟
‫می‌ترکونی. انگاری با دوچرخه پرواز می‌کنی.
‫دوچرخه زنده‌ست؟
‫دستا رو ببر داخل
‫انگاری بوقلمون شکم پر درست می‌کنی.
‫- واقعا، اون؟
‫اون یارو؟
‫۳۰ سال اینجا بودم، هنری
‫- منم کمک لازم داشتم. ‫- خدایا
‫ببین درک می‌کنم، منم نیازهایی داشتم
‫خدایا
‫یه چند باری با یکی رفتم شام خوردم
‫اسمش لیندا بود
‫فایده نداشت
‫چی بد پیش رفت؟
‫جای تو رو نمی‌گرفت، عزیزم.
‫- همه رو سوار سفینه کن، می‌ریم. ‫- خیلی‌خب
‫- و زالوم. ‫- جانم
‫تا جایی که می‌تونی از اینجا دورشون کن
‫- چرا؟ ‫- چی؟
‫اگه دنبال جنت هستین، ‫اون دنبال شماست.
‫یه راست آوردین‌شون پیش ما
‫یالا، یالا
‫هر چقدر می‌تونی بردار
‫جلوشون رو می‌گیریم.
‫برو!
‫یالا! عجله کن
‫باید بریم، باید بریم
‫سوار شید، یالا
‫باید بریم، همین الان.
‫وای خدا
‫کسی، بیا بریم.
‫برو پناهگاه
‫منتظر پیامم باش
‫- وب، باید بریم. ‫- نه، نه. صبر کن
‫- حرکت کن، حرکت کن. ‫- دوستام!
‫مسافرین رو بده بیان
‫فاتح بهت رحم می‌کنه
‫با رحمش آشنام.
‫همینجا بمون، من...
‫کسی؟
‫وای نه.
‫باشه، لباس دارم.
‫آره، فهمیدم
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫ببین، نیروی حرکت رو در نظر بگیر، خب؟
‫بپر، بزن، خب؟ ‫یه حرکت. بپر، بزن
‫می‌دونم چطوریه، بابا
‫- نه بابا؟ ‌واقعا؟ ‫- آره
‫چون از نظر من که بلد نبودی
‫سر زمان بندی گند زدم
‫بپر...
‫این‌جوری
‫دیدی چی‌کار کردم؟ دیدی چی‌کار کردم؟
‫نه. این‌قدری
‫پریدم و زدم.
‫جنتورا، باید بریم.
‫سوار سفینه بشین
‫به عالم کوانتوم خوش برگشتی، اسکات
‫خیلی وقته منتظر اینم
‫چی؟
‫کسی اون توئه؟
‫آره بابا
‫تقدیری که نمیتونی ازش فرار کنی
‫سرنوشت‌مون همیشه به هم گره خورده بود...
‫از اون روز که همدیگه رو دیدیم
‫اسکات لنگ
‫از ما دور شو!
‫روزی که منو شکستی
‫- من رو تبعید کردی اینجا. ‫- صبر کن
‫درن؟
‫از دیدنم متعجب شدی؟
‫آره
‫یارو زنبوریه‌ست؟
‫- زنبوریه‌ست؟ ‫- کسی؟
‫نشناختمت
‫چطور زنده‌ای؟
‫من سلاح غایی شدم
‫اون اینه؟
‫ببین، درن
‫درن مرده
‫فقط «موداک» هست الان
‫و دیگه نمی‌تونی فرار کنی، اسکات
‫از من نمی‌تونی
‫و از اونم نمی‌تونی فرار کنی
‫اون آینده‌ست.
‫اون گذشته‌ست
‫و الان تنها چیزی که لازم داره تویی.
‫مامان؟
‫چی دنبال اسکات و کسیه؟
‫باید پیداشون کنیم.
‫اول باید یه کاری کنم
‫ممکنه الان مرده باشن!
‫هوپ، لطفاً
‫و هنوز داری مخفی‌کاری می‌کنی!
‫سعی دارم ازت محافظت کنم
‫از چی؟
‫از کی این‌قدر می‌ترسی؟
‫سومین بار تو زندانی؟
‫من چهار
‫بازم اینجاییم
‫رو در رو
‫عجب صورتی
‫صورت گنده‌ایه
‫چرا فقط یه سر شناوری؟
‫شاید بد نباشه ما رو در جریان بذاری، درن
‫درن رو ول کردی که تو عالم کوانتوم بمیره
‫ولی فاتح منو پیدا کرد
‫از نو منو ساخت
‫من رو تبدیل به سلاح غایی کرد
‫جانداری مکانیزم شده که فقط واسه...
‫تو موداکی؟
‫می‌فهمم. اسم اختصاره
‫حروف مخففه
‫سلاح مکانیزم شده، طراحی شده فقط برای کشتار
‫در واقع باید مودافک باشه
‫- شک ندارم فکر می‌کردی دیگه منو نمی‌بینی. ‫- تازه پاهای بچگونه‌ات رو دیدم
‫بچگونه نیستن
‫یه‌کم شبیه بیورن شدی
‫فکر کردی خیلی باهوشی؟
‫اسکات لنگ، مردی که همه‌چی رو ازم گرفت
‫که کل زندگی‌ام رو دزدید
‫ولی من موفق شدم
‫تو رو آوردم اینجا
‫سیگنالت رو پیدا کردم، کسی
‫ممنون راستی. ‫بدون کمک تو نمی‌شد.
‫به مردی نگاه می‌کنی که آزاد شده
‫اینجا فراتر از حد تخیلت خلق کردم
‫همه‌ش واسه اون
‫فقط من نبودم که توی ‫عالم کوانتوم سرگردان بودم.
‫اینجا کجاست؟
‫گفت یه مسافره
‫یه دانشمند که از مسیرش خارج شده
‫یه سفینه داشت
‫محشرتر از هر چیزی که دیده بودم
‫سفینه‌ای که می‌تونست توی چندجهانی سفر کنه
‫چندجهانی؟
‫یعنی ابعاد متناوب؟
‫واقعیات موازی؟
‫اولش باورم نشد
‫ولی واقعیه
‫درست همون‌طور که نظریه دادیم براش
‫این می‌تونه ما رو ببره خونه؟
‫هر جا بخوای تو رو می‌بره
‫تا حالا کسی مثل اون ندیده بودم.
‫خیلی احساسِ...
‫سردرگمی می‌کرد
‫فکر کنم هر دومون این‌جوری بودیم
‫ولی یه راه خروج پیدا کردیم
‫همه‌چی رو امتحان کردیم
‫که انرژی هستهٔ سفینه رو دوباره شارژ کنیم
‫هیچی جواب نداد
‫ولی بعد از چندین سال تنهایی ‫داشتن یه دوست خوب بود
‫به هوپ دروغ گفتم
‫گفتم میام خونه
‫کنار در می‌تونم ببینمش
‫که منتظرمه
‫این آخرین کاری بود که کردم...
‫بهش دروغ گفتم.
‫فکر کردم که زمان بیشتری دارم
‫می‌تونم در اختیارت بذارمش
‫زمان.
‫اون چیزی نیست که فکرش رو می‌کنی.
‫یه قفس‌ـه.
‫و هر کاری بتونه می‌کنه
‫تا داغونت کنه.
‫تا وقتی خودتو از قید و بندش رها نکنی ‫نمی‌بینی که...
‫همیشه چقدر...
‫کوچیک بوده.
‫ما از اینجا می‌ریم بیرون.
‫دخترت در رو باز می‌کنه
‫و میری اونجا.
‫قول میدم.
‫- بریم مشغولِ کار بشیم. ‫- باشه.
‫سال‌ها طول کشید ولی موفق شدیم.
‫دوباره احیاش کردیم.
‫بیا بریم خونه.
‫سفینۀ اون نوروجنبشی بود. ‫(نورو: رشته‌های عصبی)
‫به افکارش متصل بود.
‫وقتی سفینه رو لمس کردم...
‫ذهنش رو دیدم.
‫کارهایی که...
‫اون کرده بود رو حس کردم.
‫دنیاهای کامل...
‫و خطوط زمانیِ کامل...
‫از بین رفته بودند، ‫جوری که انگار هیچ‌وقت وجود نداشتند.
‫جنت؟
‫می‌تونیم بریم.
‫همین الان.
‫کنگ کیه؟
‫آدمیه که من باید باشم.
‫اون سقوط نکرده بود اینجا.
‫تبعید شده بود اینجا.
‫به بیرونِ مکان و زمان.
‫تنها جایی که
‫می‌تونست نگهش داره.
‫تبعید؟
‫کی کرده بود؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی سفینه‌اش رو خراب کرده بودن.
‫و اینجا گیرش انداختن.
‫ولی به‌خاطر من...
‫داشت آزاد می‌شد.
‫جنت؟
‫نزدیکم نشو.
‫جونم رو نجات دادی.
‫یه قولی بهت دادم.
‫فقط بذار ببرمت خونه.
‫بعدش چی؟
‫می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫برنده بشم.
‫بهت گفتم که. ‫زمان اون چیزی نیست که فکر می‌کنی.
‫می‌تونم ترتیبی بدم...
‫که انگار هیچ‌وقت از پیش دخترت نرفتی.
‫هوپ در رو باز می‌کنه
‫و تو رو پشت در می‌بینه.
‫اون‌وقت اگه تو بری بیرون...
‫چند تا دنیا می‌میرن؟
‫دنیای تو که نمی‌میره.
‫اون هیچ‌وقت نمی‌فهمه.
‫نمی‌خوای دوباره دخترت رو ببینی؟
‫نمی‌تونم بذارم بری.
‫چرا فکر می‌کنی می‌تونی جلوم رو بگیری؟
‫بده‌ش من، جنت.
‫بده‌ش من.
‫نمی‌تونستم شکستش بدم. زیادی قدرتمند بود.
‫پس چی‌کار کردی؟
‫شرمنده، هوپ.
‫نه!
‫پردازنده‌اش رو منفجر کردم.
‫دسترسی‌اش به زمان رو قطع کردم.
‫و جفت‌مون رو تا ابد این پایین زندانی کردم.
‫ولی به اندازۀ کافی بهش امکانات داده بودم.
‫حالا که لباس مخصوصش رو پس گرفته بود...
‫همون چیزی شد که همیشه بود.
‫یه فاتح.
‫اون اسلحه‌ها و فناوری‌ای داشت...
‫که قرن‌ها جلوتر از هر چیزی بود ‫که توی مُخیله‌مون می‌گُنجه.
‫زندانش رو تبدیل به یه امپراتوری کرد.
‫سال‌ها مشغولِ مبارزه‌کردن باهاش بودم
‫و از دستش فرار می‌کردم و قایم می‌شدم.
‫تا این‌که نجاتم دادین.
‫منو آوردین خونه.
‫ولی لیاقتش رو نداشتم.
‫یه هیولا رو توی این مکان آزاد کردم...
‫و فرار کردم.
‫جنت، آخه از کجا باید می‌دونستی؟
‫شرمنده که بهتون نگفتم.
‫دلم می‌خواست فقط فراموش کنم.
‫فقط می‌خواستم دوباره مامانت باشم.
‫واقعاً متأسفم که مجبور شدی ‫این چیزا رو تنهایی تجربه کنی.
‫ولی الان تنها نیستی.
‫با همدیگه جلوش رو می‌گیریم.
‫اون دنبال پردازنده می‌گرده.
‫ولی برای رسیدن بهش، ‫نیاز به «ذرات پیم» داره.
‫و اگه اسکات و کَسی رو گرفته باشه، ‫پس ذرات پیم داره.
‫- بعلاوۀ یه مزیت. ‫- دقیقاً.
‫- باید از اینجا بریم بیرون. ‫- هوپ.
‫اون نباید بره بیرون.
‫مرد جالبی هستی...
‫اسکات لنگ.
‫نمی‌دونم کی هستی ولی...
‫اشتباه بزرگی کردی.
‫خب؟
‫من یه انتقام‌جو هستم.
‫انتقام‌جویان دیگه رو خبر کردم.
‫یه انتقام‌جویی؟
‫تا حالا کُشتمت؟
‫چی؟
‫بعد از یه مدتی ‫تصویر همه‌شون برام مبهم میشه.
‫تو اونی نیستی که چکش داشت؟
‫نه، اون ثورـه.
‫خیلی با هم اشتباه گرفته می‌شیم.
‫فُرم بدن‌مون مثل هم می‌مونه. ‫تو کی هستی؟
‫مَردی که...
‫زمان زیادی رو از دست داده.
‫مثل تو.
‫ولی می‌تونیم توی این قضیه به هم کمک کنیم.
‫موداک میگه دزد خوبی هستی.
‫آره، یه چیزی رو از من دزدید.
‫وقتی من حضور دارم، صحبت نکن.
‫ولی جداً جنت خیلی مفیدتر از تو بود.
‫تو هم جنت رو می‌شناسی؟
‫این پایین، همه جنت رو می‌شناسن؟
‫در مورد من چیزی بهت نگفته؟
‫به گمونم جای تعجبی نداره.
‫جنت یه چیزی رو از من دزدید.
‫بلیت خروجم از اینجا.
‫و تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونه دوباره بدزدتش.
‫اون‌وقت چرا باید این کار رو بکنم؟
‫چون دلت می‌خواد از اینجا بری بیرون.
‫و برای منم واجبه که از اینجا برم بیرون.
‫چون می‌دونم چطور تموم میشه.
‫چی چطور تموم میشه؟
‫همه چی.
‫من توی یه خط صاف زندگی نمی‌کنم.
‫و وقتی بحث زمان مطرح باشه...
‫سخته که...
‫یه راست نرم سراغ آخرش.
‫پس، اگه می‌خوای جلوی اتفاقی که ‫در پیشه رو بگیری...
‫که مطمئناً می‌خوای،
‫باور کن!
‫...من تنها شانسی هستم که داری.
‫چه اتفاقی؟
‫من.
‫کلی مثل من.
‫اونا منو تبعید کردن این پایین.
‫ازم می‌ترسن.
‫ولی من مَردی هستم ‫که می‌تونه برسونتتون خونه.
‫پس حالا قبوله؟
‫نه، فکر نکنم قبول باشه.
‫بابا!
‫بذار مسئله رو برات ساده‌تر کنم.
‫چیزی که لازم دارم رو برام میاری
‫وگرنه دخترت رو جلوی چشمت می‌کُشم،
‫بعدش مجبورت می‌کنم ‫اون لحظه رو دوباره تجربه کنی.
‫بارها و بارها و بارها زمانش رو تکرار می‌کنم، ‫به صورت بی‌پایان.
‫تا این‌که التماسم کنی بکُشمت.
‫متوجهی؟
‫این کار رو نکن.
‫من مَردی هستم که دوست داره ‫حرفاش درک بشه.
‫بابا!
‫به حرفش گوش نکن.
‫نه! نه!
‫ببین، می‌تونیم در موردش صحبت کنیم.
‫انجامش نده!
‫واقعاً باید انجامش بدی.
‫خواهش می‌کنم.
‫اون دخترمه! خواهش می‌کنم.
‫می‌خوای زنده بمونه ‫یا می‌خوای بمیره؟
‫خواهش می‌کنم!
‫فکر کردی دارم دروغ میگم؟
‫قیافه‌ام به دروغگوها می‌خوره؟
‫بس کن!
‫- بابا! ‫- انجامش میدم. انجامش میدم.
‫انجامش میدم. فقط بذار بره.
‫بذار بره. بذار بره!
‫تو خیلی به‌درد نخوری.
‫مرد مورچه‌ای.
‫فقط خوشحال باش که نیازت دارم.
‫دیگه بهش دست نمی‌زنی!
‫پس چیزی که لازم دارم رو بهم بده.
‫کجاست؟
‫اون چیه؟
‫یه پردازندۀ موتور چندجهانی بود.
‫یه منبع انرژی که می‌تونه هر جایی ‫توی مکان و زمان ببرتت.
‫ولی جنت منفجرش کرد.
‫توی اونه؟
‫خودِ همونه.
‫و ما باید به مرکزش برسیم.
‫خوب شد گفتی.
‫باید کوچیک شی ‫و از اون توفان رد بشی.
‫وقتی رفتی داخل، ‫پردازنده رو پیدا کن...
‫و دوباره سایزش رو کوچیک کن.
‫چه شکلیه؟
‫وقتی چیزی رو می‌دزدم، ‫معمولاً می‌دونم دارم چیو می‌دزدم.
‫وقتی ببینیش خودت می‌فهمی.
‫با تمام سرعت برو داخل و بیا بیرون.
‫هر چی بیشتر اونجا باشی، ‫ذهنت بیشتر، رو به زوال میره.
‫بهتره عجله کنی.
‫بابا!
‫ببخشید.
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫ببین، ببین، ببین...
‫نه.
‫گند زدم.
‫کَسی.
‫کل زندگی‌ام با گندهایی که زدم شکل گرفته.
‫تنها گندی که نزدم، تویی.
‫بابا!
‫چیزی نیست.
‫دوستت دارم، قند عسل.
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی‌خب، اومدم تو.
‫درن، صدامو می‌شنوی؟
‫درن؟
‫موداک، صدام رو می‌شنوی؟
‫چیه؟
‫- اومدم تو. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، حالا چی‌کار کنم؟ ‫برنامه چیه؟
‫نَمیر.
‫ممنون. کمک خیلی بزرگی کردی، موداک.
‫می‌بینیش؟
‫آره. می‌بینمش.
‫می‌خوام برم داخل.
‫این چه وضعشه؟
‫اسکات، بهت که گفتم. ‫وارد شدن تازه شروعِ کاره.
‫هیچ‌وقت اینو نگفتی.
‫چرا یه منِ دیگه جلومه؟
‫من یه منِ دیگه نیستم. ‫تو یه منِ دیگه‌ای.
‫تو از من اومدی بیـ...
‫چرا یه منِ دیگه جلومه؟
‫احتمالِ یه توِ دیگه جلوته.
‫الان توی یه «توفان احتمالات» هستی.
‫این چیزایی که گفتی اصلاً یعنی چی؟
‫- نمی‌دونی؟ ‫- چرا باید بدونم؟
‫چون تو منو آوردی اینجا.
‫پس اونی که واقعیه منم، آره؟
‫نه. اینو نگفتم.
‫- این چه وضعشه؟ ‫- این چه وضعشه؟
‫- صبر کن. صبر کن. صبر کن. ‫- این چه وضعشه؟
‫این چه وضعشه؟
‫اینجا چه‌جور جاییه؟
‫یه توفان احتمالاته.
‫تمام انتخاب‌هایی که ممکنه بکنی ‫همزمان وجود دارن.
‫چی میگه؟ چی میگه؟
‫- چی میگه؟ ‫- داخل «جعبۀ شرودینگر» هستی. ‫(نظریۀ گربه شرودینگر)
‫و تو گربه‌ـشی. ‫(نظریۀ گربه شرودینگر)
‫- با عقل جور در نمیاد. ‫- آها، فهمیدم.
‫کسی تکون نخوره. خب؟ ‫کسی تکون نخوره!
‫چرا باید به حرف تو گوش کنیم؟ ‫تو حتی اون واقعیه نیستی.
‫- چه وضعشه؟ ‫- من واقعی‌ام؟
‫- من واقعی‌ام؟
‫- من اون واقعیه‌ام. ‫- چه وضعشه؟
‫این دیگه چه وضعیه؟ ‫من اون واقعیه‌ام!
‫بچه‌ها، خونسرد باشید.
‫آروم باشید. نفس عمیق بکشید.
‫با همدیگه یه فکری براش می‌کنیم.
‫تو کی هستی؟
‫چرا این‌جوری لباس پوشیدی؟
‫چون توی فروشگاه بسکین-رابینز کار می‌کنم.
‫این یونیفرم منه.
‫اینا لباس‌های عادی‌ان.
‫شماها چرا این مدلی لباس پوشیدین؟
‫- بستنی داری؟ ‫- کافیه!
‫بریم تو کارش!
‫وای، همه‌مون قراره بمیریم.
‫صبر کنید.
‫صبر کنید. صبر کنید.
‫نه! نه!
‫نه! صبر کنید. نه!
‫دارم صدای اسکات رو می‌شنوم.
‫از سر راه برید کنار!
‫- مامان! قضیه چیه؟ ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫بهشون نگاه نکن. ‫اون صرفاً احتمالات هستن.
‫خودِ تو نیستن.
‫اسکات، کجایی؟
‫من چرا اینجام؟
‫نگران نباش. اندفعه جواب میده.
‫چی‌کار میـ... صبر کن، صبر کن. ‫نه، نه، وایستا.
‫- وایستا! نه! ‫- از پسش برمیام.
‫از پسش برمیام! ‫از پسش برمیام.
‫اسکات، کجایی؟
‫اسکات!
‫کجایی اسکات؟
‫- نمی‌تونم نفس بکشم. ‫- وای، پا نذار روی گردنم.
‫انقدر لگد نزن.
‫- آخ، کمرم! ‫- همه‌مون می‌میریم.
‫بابا!
‫برگرد.
‫بابا...
‫اگه صدام رو می‌شنوی...
‫برگرد. ‫فقط برگرد.
‫- تسلیم نشو. ‫- یالا!
‫- بابا، فقط یه بار دیگه برگرد. ‫- یالا!
‫- اون بهمون نیاز داره. ‫- خواهش می‌کنم!
‫- آره، یالا. ‫- برگرد.
‫اون بهمون نیاز داره. ‫بیاید با هم انجامش بدیم.
‫- ببریدش بالا! ببریدش بالا. ‫- بگیریدش. بگیریدش.
‫برو بریم.
‫- یالا، بکِشونیدش بالا. ‫- آره.
‫- دارمت، دارمت! برو. ‫- یالا. همینه.
‫- یالا. ‫- هُلش بدید بره بالا! هُلش بدید.
‫زود باشید، ما برای کَسی این کار رو می‌کنیم. ‫رفقا، بجنبید.
‫همه با هم.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چطور تونست این کار رو بکنه؟
‫بهت میگم چطوری.
‫همه‌مون یه هدف مشترک داریم.
‫دارم میام، کَسی.
‫برو پیش دخترت، رفیق.
‫همه با هم!
‫یالا!
‫یالا، نزدیک‌تر.
‫ببریدش بالاتر!
‫دَووم بیارید، بچه‌ها. دَووم بیارید.
‫مواظب باشید. ‫ثابت باشید.
‫ثابت باشید. همینه.
‫بریم!
‫چی؟
‫- نه. ‫- چی شد؟ جواب داد؟
‫شرمنده رفیق.
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، نه، نه.
‫هوپ، واقعی هستی؟
‫واقعی‌ام.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫حاضری؟
‫حاضرم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بیا بریم.
‫باید اینو ببریمش بیرون.
‫نه، نه، نه، صبر کن.
‫اون کَسی رو گرفته.
‫- چی؟ ‫- اسکات.
‫- جنت. ‫- اونو بده من.
‫- باید همین الان بریم. ‫- نه.
‫اون کَسی رو گرفته.
‫نجاتش می‌دیم. بهت قول میدم نجاتش بدیم ولی...
‫نمیشه اینو بدی بهش.
‫جای تو بودم به اون زن اعتماد نمی‌کردم.
‫جنت عادت داره که...
‫نظرش رو عوض کنه.
‫سلام، دختر کوچولو.
‫خب...
‫تصمیمت چیه، اسکات؟
‫به‌به!
‫استاد قدیمی‌ام هم که اینجاست.
‫سلام هنک.
‫درن؟
‫انتظار نداشتی دوباره شاگردت رو ببینی، ‫اونم بعد از...
‫یا خدا، درن!
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫من سلاح غایی هستم!
‫خودم باید بگیرمش؟
‫دخترم کجاست؟
‫اسکات.
‫نکن!
‫یه قراری با هم داشتیم.
‫بدونِ تو مشکلی براش پیش نمیاد.
‫بدرود، هنک.
‫هنری.
‫منو همینجا ول کردی تا بمیرم.
‫بذار ببینیم چی‌کار می‌کنن.
‫اون‌موقع چی دیدی؟
‫دفعۀ قبلی وقت نشد در موردش صحبت کنیم.
‫ولی همیشه برام سؤال بود.
‫وقتی به ذهنم دست زدی...
‫چی دیدی؟
‫یه هیولا...
‫که فکر می‌کنه خداست.
‫وقتی بتونی مثل من زمان رو ببینی...
‫نمی‌تونی چشمات رو به روش ببندی.
‫اون‌وقت تو تنها کسی هستی که می‌بینه؟
‫من تنها کسی هستم ‫که داغون‌بودنش رو می‌بینه.
‫اون‌وقت کی داغونش کرده؟
‫من.
‫تمام نسخه‌های من.
‫متغیرهام.
‫در سرتاسر جهان‌های چندگانه.
‫مثل بچه‌ها با زمان بازی می‌کنن.
‫ولی دیدم که چطور تموم میشه.
‫دیدم که آشوب‌شون...
‫در سرتاسر واقعیت‌ها پخش میشه.
‫جهان‌ها با هم برخورد کردند.
‫تهاجم‌های بی‌پایان.
‫جهان‌های چندگانه رو دیدم.
‫و داشتن از بین می‌رفتن.
‫همه‌ش هم به‌خاطر اونا!
‫برای همین کنترل رو به دست گرفتم.
‫منظورت اینه که یه جنگ راه انداختی.
‫و حالا می‌خوای هر جهانی که ‫برات تهدید حساب میشه رو از صفحۀ روزگار پاک کنی.
‫این کاریه که هیولاها می‌کنن.
‫این کاریه که فاتحین می‌کنن.
‫دنیای خراب رو می‌سوزونن...
‫و یه جدیدش رو می‌سازن.
‫نجات هیچ چیز یا هیچ‌کس برات مهم نیست.
‫فقط دنبال انتقامی، چون شکستت دادن.
‫چون باختی!
‫آره باختم.
‫اصلاً نمی‌دونی چه چیزاییم رو باختم.
‫و همه جا رو به آتیش می‌کشم ‫تا از زمان برن بیرون...
‫چون باهام اون کارها رو کردن.
‫کل خطوط زمانی رو پاک می‌کنی.
‫چندین تریلیون آدم رو می‌کُشی.
‫کاش این چیزا اهمیتی داشتن، جنت.
‫وای خدا. دارم چی‌کار می‌کنم؟
‫چی؟
‫هنک!
‫اینا مورچه‌های توئن؟
‫از مزرعۀ مورچه‌ها؟
‫آره اسکات، مورچه‌های منن.
‫چطور این پایین پیداشون کردی؟
‫از وقتی سقوط کردیم، ‫یه سری سیگنال‌های عجیب بهم می‌رسید.
‫اولش گفتم شاید نقص فنی باشه.
‫مثلاً یه جور پارازیت.
‫اون چیه؟
‫ولی نبود.
‫مورچه‌ها بودن.
‫از همون اول داشتن ارتباط برقرار می‌کردن.
‫ظاهراً از یه جور اتساع زمانی رد شدن.
‫در عرض یه روز، هزاران سال زندگی کردن.
‫علم و دانش‌شون رو توسعه دادن
‫و پیشرفته‌تر از اون چیزی شدن ‫که فکرش رو می‌کردم.
‫من پیداشون نکردم.
‫اونا منو پیدا کردن.
‫بهتون گفتم که باهوشن.
‫یه چیزی توی مایه‌های ‫یه تمدن تکنوکراتِ سطح دو ساختن.
‫می‌دونم سوسیالیسم کلمه‌ایه که ‫احساسات آدمو برانگیخته می‌کنه،
‫- ولی می‌تونیم خیلی چیزا از اینا یاد بگـ... ‫- بابا.
‫آره، مورچه‌های من هستن.
‫و مورچه‌ها تسلیم نمیشن.
‫برام مهم نیست این یارو کیه.
‫برام مهم نیست چی ازش برمیاد.
‫من کَسی رو برمی‌گردونم.
‫اصلاً چه شانسی در برابر کنگ داریم؟
‫یه فکرایی داریم.
‫چه فکری؟
‫خب، به قول یه نویسندۀ خیلی بزرگ:
‫«همیشه جا برای رشد کردن هست.»
‫کتابم رو خوندی؟
‫تک تک کلماتِ کوفتی‌اش رو.
‫یالا. بیاید بریم کار رو شروع کنیم.
‫سلام! ببخشید.
‫احتمالاً کارم وحشتناک بود.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫دارم نجاتت میدم.
‫چطور؟
‫سؤال خوبی پرسیدی.
‫این زندانه کلیدی چیزی داره؟
‫یا کارت؟ ‫مثل کلیدهای اتاق؟
‫می‌دونی...
‫گندش بزنن.
‫پرش و ضربه.
‫شرمنده که باعث شدم مردمت آسیب ببینن.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫عجب!
‫بیا ما هم بهشون آسیب بزنیم.
‫وای، چقدر خفنی.
‫نقشه‌ای هم داری؟
‫نقشه‌ام عملاً آزادکردنِ تو بود.
‫خودت نقشه‌ای داری؟
‫باید به هر کسی که اون بیرون ‫هنوز می‌تونه بجنگه پیام برسونیم.
‫بعدش مردمت رو از سلول‌های پایین آزاد کنیم
‫و از درون بهشون پاتک بزنیم.
‫باشه، نقشه‌ات رو فهمیدم. ‫حالا چطور پیام رو به بیرون برسونیم؟
‫دنبالم بیا.
‫باشه. عالیه.
‫این پایین یه امپراتوری ساختم، جنت.
‫و با خودم می‌برمش.
‫باید همون موقع که فرصتش رو داشتی ‫می‌ذاشتی برم بیرون.
‫تاریخ نوشته نشده.
‫با زحمت شکل گرفته.
‫امروز، ما می‌ریم بالا.
‫از این قلعه، انتقامم رو از اون افرادی که ‫تبعیدم کردن می‌گیرم.
‫امروز ما ابدیت رو فتح می‌کنیم.
‫و سلطنتِ کنگ تا ابد...
‫الو؟ داره کار می‌کنه؟
‫کَسی؟
‫معلوم نیست کار می‌کنه یا نه.
‫خیلی‌خب، فکر کنم وصل باشیم.
‫من معطل‌شون می‌کنم. ‫تو پیام رو منتقل کن.
‫مگه قرار نبود تو پیام رو منتقل کنی؟
‫الان!
‫ما داخلیم. ‫به برج نفوذ کردیم.
‫من پیش جنتورا هستم.
‫اون یارو شکست‌ناپذیر نیست.
‫می‌دونم شاید حس کنید...
‫که دیگه دیر شده
‫و ما کاری بجز شکست خوردن بلد نیستیم.
‫ولی خانواده‌ای که از دست دادم...
‫بهم یاد داد که دست از جنگیدن برندارم.
‫اگه اینجا بودن، ‫اونا هم همین کار رو می‌کردن.
‫باید هوای مردم ضعیف رو داشته باشیم.
‫اینو بابام بهم یاد داد.
‫چون وقتی ملت نیاز به کمک داشتن...
‫اون نگاهش رو برنمی‌گردوند.
‫ما هم همین‌طور.
‫باید راه بیفتیم!
‫بیاید سمت برج! باهاشون مقابله کنید.
‫می‌دونم خیلی وقته منتظرید. ‫الان وقت حمله‌ست.
‫اون یارو می‌دونه ‫از پسِ همه‌مون برنمیاد.
‫بیاید سمتِ...
‫کَسی.
‫فکر کنم سیگنالش رو پیدا کردم. ‫مامان هم باید اونجا باشه.
‫- بریم! ‫- من می‌رسونم‌تون.
‫دختر لنگ رو پیدا کن.
‫بکُشش.
‫بریم. بریم!
‫دیگه تمومه، کَسی.
‫بقیه رو آزاد کن. برو!
‫می‌بینه که داریم میایم.
‫آره. کاری می‌کنم که حتماً ببینه.
‫پرتاب رو آغاز کنید.
‫بابات اینجا نیست، کَسی.
‫ولی به گمونم این قضیه خیلی هم برای جدید نباشه.
‫کنگ!
‫یه قراری داشتیم!
‫تو دخترم رو گرفتی!
‫یا خدا.
‫چقدر بزرگه.
‫بهم دروغ گفتی!
‫آدم باید روی حرفش بمونه.
‫اگه بزنیم زیر حرف‌مون که دیگه آدم نیستیم.
‫از پا درش بیارید.
‫اطاعت قربان.
‫تو ادامه بده. اونا رو بسپر به من.
‫آره، بیاید جلو!
‫تعدادشون خیلی زیاده.
‫اسکات! نمی‌تونم جلوشون رو بگیرم.
‫اونا اومدن.
‫دمت گرم، کَسی!
‫ایول.
‫یالا! بیاید بریم.
‫همه چی رو بسوزونید.
‫بجنگید!
‫سنگر بگیرید! بخوابید روی زمین.
‫کُد پل چیه؟
‫حاضرم بمیرم ولی نگم.
‫18147
‫لعنتی!
‫این لازمت میشه.
‫سلام.
‫اینجا خونۀ ماست.
‫بیاید پسش بگیریم!
‫نه!
‫سوراخ سوراخ شدم.
‫سوراخ سوراخ شدم!
‫نمی‌دونستم می‌تونه همچین کاری بکنه.
‫کنگ!
‫اون کجاست؟
‫همین الان پرتاب کنید!
‫اون چیه؟
‫داره میره بیرون.
‫نه، از این خبرا نیست.
‫نذارید به حلقه‌ها نزدیک شه.
‫بابا!
‫بابا، دارم میام.
‫بابا!
‫دیگه جایی برای فرار نمونده.
‫تو رو خدا کار کن.
‫آهای، کجا میری برای خودت؟
‫بیا ادامه بدیم.
‫فکر کردی تموم شد؟ یالا! بیا ادامه بدیم.
‫درن، بس کن دیگه!
‫انقدر سعی نکن این چیزی باشی ‫که نمی‌دونم چیه.
‫نمی‌دونم باید چی باشم.
‫بهم بگو چی باشم.
‫نمی‌دونم، فقط عوضی نباش.
‫دیگه دیره.
‫یه نگاه بهم بنداز.
‫خیلی عوضی‌ام.
‫هیچ‌وقت برای عوضی نبودن دیر نیست.
‫باید جلوش رو بگیریم.
‫یه فکری دارم.
‫حاضری؟
‫احتمالاً نه.
‫یک، دو، سه، حالا!
‫بابا!
‫کَسی؟
‫چقدر بزرگی!
‫خیلی بزرگم!
‫دوستت دارم، قند عسل.
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫حس می‌کنم گودزیلا رو بغل کردم.
‫می‌دونم. خیلی حس باحالی داره.
‫آره والا.
‫خیلی گشنمه.
‫آره، همین‌جوری میشه.
‫- الان می‌تونم هر چیزی رو بخورم. ‫- هر چیزی! می‌دونم.
‫- ولی بیشتر هوس لیمو ترش کردم. ‫- دیدی؟
‫- مرکبات! خیلی عجیبه. می‌فهمم. ‫- مرکبات.
‫خیلی...
‫برج رو بگیرید!
‫دیگه تمومه.
‫هنوزم متوجه نیستی.
‫هیچ‌وقت تموم نمیشه
‫- باید همین الان بریم. ‫- نه.
‫- بیا. ‫- نه!
‫می‌فهمم، می‌فهمم، ولی باید بریم.
‫- نه! ‫- یالا.
‫کثافتِ عوضـ...
‫- وای خدا. ‫- اسکات.
‫پاشو.
‫فکر کردین این چیزا برای من جدیده؟
‫می‌دونید چند تا شورش رو سرکوب کردم؟
‫نه، نه، نه.
‫چند تا دنیا رو فتح کردم؟
‫چند تا انتقام‌جو رو کُشتم؟
‫اون‌وقت فکر کردین می‌تونید ‫منو شکست بدین؟
‫من کنگ هستم!
‫شما...
‫شما با مورچه‌ها حرف می‌زنید.
‫اسم من درن‌ـه...
‫و من عوضی نیستم!
‫ببخشید دیر کردم.
‫مورچه‌ها زیاد بودن.
‫کارِ تو بود؟
‫در مورد من درست می‌گفتی، کَسی.
‫درن.
‫حالت خوبه؟
‫احتمالاً نه.
‫- درن؟ ‫- سلام هوپ.
‫مدل موت رو عوض کردی.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫آره خب...
‫قصه‌اش مفصله. بعداً بهت میگم.
‫کارِت واقعاً...
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫ممنون، اسکات.
‫همیشه برای من مثل یه برادر بودی.
‫جدی؟
‫آره بودم.
‫حداقل وقتی مُردم...
‫یه انتقام‌جو بودم.
‫آره.
‫- درسته. ‫- آره.
‫عضو مایی.
‫امروز اتفاق‌های زیادی افتاد.
‫- هنری؟ ‫- جنت؟
‫- مامان، کجایی؟ ‫- توی برجم.
‫فکر کنم بتونم یه فرصت ‫برای برگشتن‌مون جور کنم.
‫ولی خیلی وقت نداریم.
‫اگه می‌خوایم بریم خونه...
‫باید الان بریم.
‫بقیۀ کار رو ما تموم می‌کنیم.
‫ممنون.
‫یالا! بیاید بریم.
‫خیلی‌خب. موفق باشید.
‫موفق باشید. ‫بیاید بریم.
‫ممنون رفیق.
‫موفق شدی.
‫بیاید بریم خونه.
‫اسکات کجاست؟
‫دقیقاً پشت سرم بود.
‫باید ندیده می‌گرفتی.
‫آره خب، ولی هیچ‌وقت توی این کار تبحر نداشتم.
‫قرار نیست از اینجا خارج بشی.
‫دلم می‌خواد یادت بمونه.
‫می‌تونستی بری خونه.
‫می‌تونستی دوباره دخترت رو ببینی.
‫ولی فکر کردی می‌تونی برنده شی.
‫لازم نیست برنده بشم.
‫فقط جفت‌مون باید ببازیم.
‫بابا!
‫اون... اون...
‫کَسی کجاست؟
‫- نه، حالش خوبه. ‫- اون کجاست؟
‫حالش خوبه. ‫حالش خوبه.
‫بیا بریم خونه.
‫خونه خوبه.
‫زندگی‌ام با عقل جور در نمیاد.
‫قبلنا کلی سؤال ‫در این مورد از خودم می‌پرسیدم.
‫«اسکات الان با خانواده‌ات ‫عالم کوانتوم رو نجات دادی...
‫و از یه یارو نوشیدنی گرفتی خوردی.»
‫«چرا همه‌‌ش از این‌جور اتفاق‌ها سرت میاد؟»
‫«با عقل جور در نمیاد.»
‫ولی می‌دونید چیه؟
‫کی گفته زندگی باید با عقل جور در بیاد؟
‫روبین!
‫تو همون حشره‌هه هستی.
‫قبلاً اشتباه می‌کردم. ‫آره. تو اون یکی حشره‌ایه.
‫مرد حشره‌ای هستی.
‫بزرگ و کوچیک میشی، مثل یه حشرۀ بزرگ!
‫درسته. خودِ منم. ‫یه قهوه می‌خواستم لطفاً.
‫دوازده دلار.
‫دوازده!
‫همیشه برام سؤال بود ‫که این بخش از زندگی‌ام تموم شده یا نه.
‫ولی همون‌طور که کَسی بهم یادآوری کرد: ‫«همیشه یه نفر هست که میشه بهش کمک کرد.»
‫به‌خاطر تو بازنشستگی‌ام ‫از آشپزیِ کیک رو گذاشتم کنار.
‫[تولدت مبارک کَسی]
‫وای!
‫خودت درستش کردی؟
‫- آره. کم پیش میاد کیک درست کنم. ‫- می‌دونم.
‫از 1997 تا حالا ‫این اولیشه که درست کردم.
‫یه هنرمند واقعی هستی.
‫دوران پر فراز و نشیبی بود.
‫یه روز از بسکین-رابینز اخراج می‌شی،
‫یه روز هم یه پادشاه فضاییِ مسافر زمان رو ‫شکست میدی.
‫شکستش دادیم دیگه؟
‫آره دیگه، همین اتفاق افتاد.
‫می‌خواست بیاد بیرون، ولی نیومد بیرون.
‫البته فکر کنم.
‫ولی از طرفی گفت یه چیز بد در راهه.
‫و این‌که اگه نیاد بیرون، همه می‌میرن.
‫صبر کن ببینم. یعنی من الان همه رو کُشتم؟
‫همه قراره به‌خاطر من بمیرن؟
‫وای خدا.
‫وای... این چه کاری بود کردم؟
‫چی‌کار کردم؟
‫می‌دونید چیه؟ احتمالاً چیزی نباشه.
‫همون‌طور که گفتم، ‫زندگی با عقل جور در نمیاد...
‫پس شاید بهتر باشه انقدر سؤال نپرسی، اسکات.
‫انقدر زیادی بهش فکر نکن.
‫سورپرایز!
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫تولدم نیست.
‫می‌دونم. ولی توی چندتاشون غایب بودم.
‫کنگ مُرد. موفق شدی.
‫دیگه لازم نیست نگران اون یارو باشی.
‫ممنون.
‫تولد الکی‌ات مبارک، کَسی.
‫[پس از تیتراژ ادامه دارد...]
‫پس، تبعیدی مُرده.
‫مطمئنی مُرده؟
‫اگه حقیقت نداشت، احضارتون نمی‌کردم.
‫باید درسته قورتت بدم ‫که اون کسی که کُشته‌اش تو نبودی.
‫ما هیچ‌کدوم‌مون...
‫اونو نکُشتیم.
‫اونا کُشتن.
‫کم کم دارن روی جهان‌های چندگانه دست می‌ذارن.
‫و اگه جلوشون رو نگیریم...
‫اونا تمام چیزهایی...
‫که ساختیم رو...
‫ازمون می‌گیرن.
‫پس انقدر اتلاف وقت نکنید.
‫خیلی عقبیم.
‫چند نفرمون رو احضار کردی؟
‫همه‌مون رو.
‫زمان مهم‌ترین چیزه.
‫[برنامۀ فوق‌العادۀ ویکتور تایملی]
‫زندگی‌هامون رو شکل میده.
‫ولی شاید ما هم بتونیم اونو...
‫شکل بدیم.
‫خودشه.
‫چی؟ ‫با حرفات خیلی شخصیت وحشتناکی جلوه داده بودیش.
‫واقعاً هم هست.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از وحید فرحناکی و محمد سید»
‫[کنگ باز می‌گردد]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M