‫[نوزده ژوئن ۱۹۹۰]
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫خیلی‌خب...
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ایول... ایول...
‫ایول، ایول، زود باش... ‫زود باش، ایول! ایول، ایول!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫می‌رم تو کارش، می‌رم تو کارش.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. یا خدا.
‫کار کن. کار کن. کار کن.
‫استاندارد... خیلی‌خب...
‫استاندارد، صدام... ‫صدام رو دارین؟
‫من نارن هستم.
‫من... اِم...
‫از بقیه جدا شدم.
‫گمون کنم خوبم،
‫ولی مطمئن نیستم کجام... اِم...
‫تا حالا هیچ‌وقت این‌قدر ‫دور نشده بودم، واسه همین نمی...
‫اِم...
‫یه چیزی بود...
‫خوب ندیدمش، ‫ولی یه چیزی بود... اِم...
‫یه چیز دیگه‌ای اینجا بود.
‫بهتون نیاز دارم بچه‌ها.
‫خب؟ بهتون نیاز دارم، ‫لطفا بیاین دنبالم.
‫یا خدا، بهتون نیاز دارم ‫که بیاین اینجا دنبالم.
‫می‌شه... می‌شه لطفا بیاین استاندارد؟
‫استاندارد؟
‫وای، یا خدا!
‫یا خدا...
‫یا خدا! یا خدا...
‫ای وای بر من... این دیگه چیه؟
‫[اعتبار لازم نیست]
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫یا خدا! یا خدا! یا خدا!
‫یا خدا!
‫یا خدا، یا خدا، یا خدا! یا خدا!
« اتاق‌های پشتی »
‫[برج‌های کرست ریج]
‫همگی چرخه‌ها و عادات خودمون رو داریم...
‫رفتارهایی که باعث می‌شن ‫مدام دور خودمون بچرخیم...
‫و بارها و بارها...
‫دنبال راه‌حل‌های تکراری باشیم...
‫[مبلمان امپراتوری عثمانی ناخدا کلارک]
‫و خیال کنیم هر بار ‫به جای جدیدی ختم می‌شن؛
‫اما نمی‌شن.
‫با این حال،
‫اون مسیر عصبی کم‌ترین مقاومت رو داره.
‫[کلاه‌بردار]
‫مسیری که خودت ایجاد کردی.
‫همونیه که وقتی بچه بودی...
‫امنیتت رو تأمین می‌کرد.
‫[حراج کل فروشگاه]
‫یاد گرفتی بقیه رو ‫قبل از این که بتونن...
‫[تضمین قیمت‌های باورنکردنی]
‫بهت آسیب بزنن، پس بزنی.
‫الان هم...
‫که بالغ شدی،
‫هنوز در نقطه شروعت گیر کردی.
‫تنهایی.
‫من احساس تنهایی نمی‌کنم.
‫چندین کارمند و مشتری دارم.
‫نگفتم احساس تنهایی می‌کنی. ‫گفتم تنهایی.
‫آره، خب، به هر حال...
‫من به بقیه آسیب می‌زنم.
‫خودم نمی‌خوام. ‫فقط همین‌جوری‌ام.
‫خلاصه، شاید حقمه تنها باشم.
‫به نظرت کسی هست ‫که حقش تنهایی باشه؟
‫نمی‌دونم، ولی راستش...
‫شاید چیز خیلی بدی نباشه.
‫تنهایی حسی داره...
‫که در اعماق آدم حک می‌شه.
‫متوجهم.
‫تو آرزوهایی داشتی ‫و با کلی مقاومت مواجه شدی،
‫حمایت زیادی در رسیدن ‫به اون آرزوها ندیدی.
‫آدم وقتی بارها و بارها...
‫تجربه آسیب دیدن داشته باشه،
‫کم‌کم انتظارش رو می‌کشه.
‫با خودش می‌گه: ‫«عه، این مسیر آشناست.»
‫«می‌دونم به کجا ختم می‌شه.»
‫خب...
‫مایلی مسیر جدیدی ایجاد کنی...
‫و ببینی به کجا ختم می‌شه؟
‫حتما. چرا که نه؟ ‫من که الان اینجام.
‫عالیه.
‫پس می‌خوام دوباره...
‫تمرینی که قبلا داشتیم رو انجام بدیم.
‫نقش‌آفرینی.
‫- آها، همون بازیگریه؟ ‫- آره.
‫- اون کار بهم احساس حماقت می‌ده. ‫- می‌دونم.
‫اما چند دقیقه وقت داریم. ‫بیا... اِم...
‫آره، بیا امتحان کنیم. ‫یه کوچولو.
‫خیلی‌خب.
‫بذار صحنه رو توصیف کنم.
‫بیا به شبی که باربارا ترکت کرد برگردیم.
‫منظورت همون شبیه ‫که من رو...
‫از خونه خودم بیرون کرد؟
‫آره.
‫من نقش خودم رو بازی می‌کنم.
‫- من هم باربارا می‌شم. ‫- راستی، واقعا خونه خودمه.
‫من دارم پولش رو می‌دم.
‫- می‌دونم. ‫- خیلی‌خب.
‫باشه، خب، اِم...
‫دیر رسیدم خونه. ‫نمی‌دونم چقدر دیر.
‫اِم... خودش خوابیده بود. ‫احتمالا نیمه‌شب بود.
‫معمولا قبلش می‌خوابه... مهم نیست.
‫اصل مطلب اینه که من تو آشپزخونه بودم و...
‫لیوان... لیوان رو شکوندم...
‫و اون دوید پایین که ببینه چی شده و...
‫بحث بالا گرفت.
‫خودت چه حسی داری؟
‫خب، من...
‫من مست بودم و...
‫احساس حماقت می‌کردم.
‫عصبانی بودم، آخه... ‫آخه لیوان رو شکونده بودم.
‫می‌شه همین رو به من بگی؟
‫- چی؟ به باربارا بگم؟ ‫- آره.
‫اِم... ببخشید بیدارت کردم.
‫شاید اگه زودتر اومده بودی خونه،
‫می‌تونستیم شب کنار هم باشیم.
‫نه، من... ‫من سر کار بودم، متوجهی؟
‫بعد از کار یه‌راست اومدم خونه.
‫لطفا با من روراست باش.
‫بوش از نفست پیداست.
‫چندتا نوشیدنی خوردم.
‫«چندتا» رو تعریف کن.
‫خب، روز سختی بود.
‫نیاز داشتم آروم بشم.
‫تو که همیشه داری آروم می‌شی.
‫همیشه تو فروشگاهی.
‫تو بچه می‌خوای، مگه نه؟
‫- جفتمون می‌خوایم. ‫- خب، راستش...
‫تشکیل خانواده پول می‌خواد،
‫یعنی یکی باید کار کنه.
‫مگه این که دانشجو بودن...
‫این روزها شغل محسوب بشه.
‫این حرفت انصاف نیست. ‫خودت که می‌دونی مجبور شدم مرخصی بگیرم.
‫خب، تقصیر من نیست ‫که از پسش بر نمیای.
‫اگه حتی از پس ‫دانشکده حقوق بر نمیای،
‫چه‌جوری می‌خوای وکیل بشی؟
‫خیال کردی وقتی تو ‫عین سال اولی‌های سی‌ساله...
‫تو دانشگاه می‌چرخی،
‫کی پول همه‌چی رو می‌ده؟
‫راهنماییت می‌کنم: من می‌دم.
‫من پول دانشگاهت رو می‌دم، ‫من پول مرخصیت از دانشگاه رو می‌دم،
‫من پول سقف بالای سرت رو می‌دم.
‫- می‌شه حالا صحبت کنم؟ ‫- نه! نه.
‫آخه دوست دارم بدونم ‫خیال کردی اگه واقعا...
‫بتونی شاغل بشی ‫چی می‌شه؟
‫یه بچه به دنیا میاری ‫و بعدش خرجش رو گردن من می‌اندازی؟
‫یا نکنه من تو خونه اسیر می‌شم ‫و پوشک عوض می‌کنم،
‫چون تو واسه اولین بار به عمرت ‫شاغل شدی و سرت شلوغه؟
‫- این حرفت بی‌رحمانه بود. ‫- حرفم صادقانه بود.
‫خیال می‌کردم همیشه همین رو می‌خواستی.
‫صرفا چون تو نتونستی معمار بشی، ‫دلیل نمی‌شه...
‫من واقعا معمارم آشغال!
‫امان از دستت، فقط چون ‫یکی تنبلی می‌کنه و کمکم نمی‌کنه،
‫مجبورم اثاثیه آشغال به مردم بفروشم.
‫چه حسی داری کلارک؟
‫الان مخاطبم کیه؟
‫- خودم، زمان حاله، اینجاییم. ‫- خودتی؟ خیلی‌خب.
‫اِم...
‫ببخشید، نمی‌خواستم...
‫عصبانی بشم...
‫یا کنترلم رو از دست بدم ‫و این حرف‌ها.
‫می‌دونم.
‫هدف اصلی این تمرین همینه.
‫این شروع خوبیه.
‫باید همین حس رو داشته باشی...
‫و بعدش یاد بگیری مسیر جدیدی رو ‫شناسایی بدی.
‫راستش، واکنشت خیلی عادی بود.
‫خب، من همینم!
‫خب، سلام بر شما رفقا!
‫خسته شدی از بس سکه‌هایی رو ‫که براش زحمت کشیدین...
‫خرج اثاثیه گرون‌قیمت می‌کنین؟
‫دنبال قیمت‌هایی هستین ‫که لرزه به تنتون می‌اندازه؟
‫پس بیاین اینجا...
‫تو فروشگاه مبلمان ‫امپراتوری عثمانی ناخدا کلارک،
‫محبوب‌ترین انبار و فروشگاه...
‫واقع در دره سانتا کلارا.
‫اینجا کلی اثاثیه اتاق‌خواب، ‫نشیمن،
‫پذیرایی، خلوتگاه ‫و سرویس بهداشتی داریم.
‫اولین باره صاحب خونه شدین؟ ‫ما هواتون رو داریم.
‫تازه بچه‌دار شدین ‫و دنبال اولین گهواره بیلی هستین؟
‫هواتون رو داریم!
‫از جدیدترین مدل‌های مدرن...
‫تا مدل‌های کلاسیک قدیمی،
‫همه‌چی اینجا داریم ‫و همه‌شون خیلی ارزونن.
‫چی گفتی پالی؟
‫نگران اعتباری؟
‫هه! ناخدا کلارک می‌گه ‫اگه اعتبار ندارین، مشکلی نداره!
‫دل به دریای اثاثیه باکیفیت بزنین...
‫و نگران مشکلات مالیتون نباشین.
‫همین امروز بیاین اینجا...
‫و مبل راحتی، میز آشپزخونه،
‫لامپ ایستاده ‫و تخت‌خواب رویاییتون رو...
‫از امپراتوری عثمانی ناخدا کلارک...
‫واقع در تقاطع کاپیتول و مک‌کی، ‫دم بزرگراه ۶۸۰ بخرین.
‫آها! همین امروز بیاین...
‫راحت باشین...
‫و از امپراتوری خودتون لذت ببرین!
‫آخه هر سلطانی لایق تخت پادشاهیه...
‫و ما تخت پادشاهی ‫مخصوص شما رو...
‫همین‌جا تو فروشگاه ناخدا کلارک...
‫باورم نمی‌شه!
‫- کلارک، خوبی؟ ‫- دوربین رو قطع کن.
‫نه، نه، خوبه. ‫پشت‌صحنه است بابا.
‫- دوربین رو قطع کن آشغال. ‫- باشه... یا خدا...
‫کمک لازم داری؟
‫نه، ردیفه، ردیفه.
‫اِم...
‫- دوباره می‌گیریم یا...؟ ‫- نه.
‫کت، دیگه می‌تونی ‫فروشگاه رو باز کنی.
‫باز بودیم.
‫[حراج کل فروشگاه] ‫[تضمین قیمت‌های باورنکردنی]
‫راستش، من هنوز متوجه نمی‌شم.
‫تو دزد دریایی هستی یا سلطانی؟
‫- بهتره مشخص باشه. ‫- من... خفه شو.
‫نئوپان آشغالی به درد نخور.
‫می‌شه این‌ها رو جمع کنی؟
‫عذر می‌خوام.
‫اوضاع چطوره؟
‫عدد کنتور درسته.
‫اگه قبضتون زیاد میاد، ‫تقصیر خودتونه.
‫قطعی برق چی؟ ‫بعد از ساعت کاری قطع می‌شه.
‫نمی‌دونم. حتما فلورسنت‌ها ‫فیوز رو می‌پرونن.
‫من موقع تعطیلی فروشگاه ‫چراغ‌های سقف رو خاموش می‌کنم،
‫برق بعدش عجیب می‌شه.
‫بگذریم، مگه قبض نباید ‫در اون صورت کمتر بیاد؟
‫جعبه فیوزتون کجاست؟
‫من متخصص نیستم،
‫ولی خودم نگاه کرده بودم ‫و انگار همه‌چی درسته.
‫- گفتین چراغ‌ها چشمک می‌زنن. ‫- آره، کل فروشگاه چشمک می‌زنه.
‫- عجب. ‫- فقط هم‌زمان نیست.
‫یه شب، برق طبقه بالا می‌ره.
‫یه شب دیگه، برق این پایین می‌ره. ‫هیچ نظم خاصی نداره...
‫کدوم خری این رو نصب کرده؟
‫خب، ساختمون رو با سیم‌کشی خریدم.
‫جدید نیست، ‫ولی اون‌قدرها هم قدیمی نیست.
‫یه نگاهی به این بندازین.
‫[سیستم مگاوات]
‫قبلا اونجا نبود.
‫یا... شاید خودم متوجه نشدم. ‫من که گفتم، متخصص نیستم.
‫چرا... چرا اون‌وری می‌ره؟
‫سوال بهتر:
‫اصلا به چی وصله؟
‫ها؟
‫کت! برق چطوره؟
‫چی؟
‫اون بالا اتفاقی نیفتاده؟
‫ای بابا...
‫موشه برگشته.
‫- ولی برق وصله. ‫- آره.
‫خیال می‌کردم موشه رو کشتیم.
‫ما یه موش رو کشتیم.
‫- خب، مشکلش همینه؟ ‫- دلیل نمی‌شه.
‫برق اصلا از اینجای مدار رد نمی‌شه.
‫فقط...
‫همون‌جاست.
‫انگار یه ابله همین‌جوری ‫اون تو فرو کرده.
‫آره.
‫تا حالا پیش اومده حس کنین...
‫پشت شیشه زندگی می‌کنین؟
‫وقوع زندگی رو تماشا می‌کنین،
‫اما هیچ‌وقت واقعا واردش نمی‌شین؟
‫شاید وقتشه که پنجره درونتون رو ‫باز کنین.
‫می‌تونین نویسنده طرح خودتون باشین،
‫آخه همگی حق داریم ‫یه فرصت دیگه...
‫واسه رسیدن به آرزوهامون داشته باشیم.
‫همین که باور کنین تغییر امکان‌پذیره،
‫کارتون رو شروع کردین.
‫«پنجره درون» رو علاوه بر برنامه صوتی...
‫سه‌بخشی همراهش، ‫«بازگشایی هدفمند»...
‫اثر دکتر مری کلاین رو سفارش بدین.
‫می‌تونین الان با ۲۴.۹۵ دلار ‫علاوه بر هزینه ارسال سفارش بدین.
‫با شماره ۱-۸۰۰-۵۵۵-۰۱۹۹ تماس بگیرین.
‫[کتاب چاپی علاوه بر مجموعه صوتی سه‌بخشی]
‫هیچ‌وقت واسه ایجاد مسیر جدید ‫دیر نیست.
‫[پنجره درون]
‫خب، هنوز به پوشه‌های کاغذی،
‫برچسب‌های اشتباه ‫و کابینت پرونده قفلی...
‫که هر کسی با کلید یدک ‫بازش می‌کنه اعتماد دارین؟
‫کسب‌وکار شما با اطلاعات ‫اداره می‌شه،
‫اما اکثر شرکت‌ها با اطلاعاتشون ‫عین آشغال رفتار می‌کنن...
‫اون نشانه کوچک سیارک نیست.
‫سفینه است و دنبالمونه.
‫- داره نزدیک‌تر می‌شه. ‫- غیرممکنه ریگنا.
‫امکان نداره شناساییمون کرده باشن. ‫سپر رادارمون فعاله.
‫می‌دونم قربان، ولی دارن بهمون نزدیک می‌شن.
‫ممکنه زمین دستگاهی سری ‫داشته باشه...
‫که بتونه به سپر رادارمون نفوذ کنه؟
‫آشغال عوضی.
‫[اعتبار لازم نیست]
‫چرا این کار رو با خودت کردی؟
‫چه‌جوری به اینجا رسیدی؟
‫خودآگاه تو اتاقی ‫مملو از خاطراتیه...
‫که دائما در حال تکاملن.
‫اما با پیش رفتن زندگی،
‫ذهن تمرین‌ندیده گاهی دیوار می‌چینه،
‫موانعی ایجاد می‌کنه...
‫تا از خودش مقابل دنیای بیرون ‫محافظت کنه.
‫واکنشی طبیعیه.
‫چیزی که معمولا ازش اطلاع نداریم.
‫اما اگه بهش رسیدگی نشه،
‫ممکنه به آدم احساس اسارت بده.
‫ممکنه آدم مطمئن بشه ‫دنیای بیرون...
‫بدون خودش بهتره.
‫ممکنه مطمئن بشه هیچ‌وقت ‫لیاقت روابطش رو نداشته.
‫تسلیم بشه و روند زندگیش رو...
‫از پشت تک‌پنجره‌ای تماشا کنه.
‫الان می‌تونم کمکت کنم بازش کنی،
‫چون اون پنجره قفل نیست.
‫دستگیره‌اش اصلا خراب نبود.
‫آماده‌ای ازش عبور کنی؟
‫تا بتونی چیزی که قبلا ‫مال خودت بود رو پس بگیری...
‫و دوباره کنترل زندگیت رو پس بگیرم.
‫زندگی‌ای که می‌خوای داشته باشی.
‫رها از آسیب‌های گذشته.
‫رها از محدودیت‌هایی که خودت ساخته بودی.
‫خواستم برم، ‫من هم تصمیم گرفتم...
‫آزاد باشی تا مسیر مد نظر خودت رو ‫در پیش بگیری.
‫[دندان‌پزشکی خانوادگی] ‫[بهترین دندان‌پزشکی]
‫[ایست]
‫خب، سلام به گاوچرون‌های عزیز!
‫دنبال بهترین قیمت‌ها...
‫این‌ور ریو گرانده هستین؟
‫عوضی.
‫خب، یوهو، من می‌گم یوهو!
‫اینجا تو فروشگاه بیگ وین، ‫ست پذیراییمون...
‫باعث می‌شه حس کنین ‫گنج پیدا کردین.
‫پس اصلا به فکر ‫خرید از جای دیگه‌ای نباشین.
‫فروشگاه بیگ وین، ‫کافیه دنبال تابلوی طلایی...
‫چی شد...
‫[محصولات بیشتر در طبقه پایین]
‫مسخره... تف به این زندگی! ‫آشغال!
‫[ایست]
‫به زبان هاوایی: «آب تمیز داری؟»
‫به ایتالیایی: «آرزوی خوشی و آرامش دارم.»
‫به روسی: «سلام! خوش اومدین!»
‫به فرانسوی: «سلام به همگی.»
‫«به زبان هندی»
‫به عبری: «سلام.»
‫به اسپانیایی: «سلام و درود بر همه.»
‫به زبان مالزی: «سلام به همگی،»
‫«درود بر شما...»
‫کسی اونجاست؟
‫به اندونزیایی: «... تا بعد.»
‫به زبان کچوا: «به انگلیسی می‌گیم...»
‫«دنیا همه‌جاست.»
‫به هندی: «خوش اومدین، خیلی خوش اومدین.»
‫به زبان لاتین: «هر که هستید،»
‫«به شما درود می‌فرستیم...»
‫«و با نیت خیر با شما صحبت می‌کنیم.»
‫به هلندی: «همگی خیلی خوش اومدین.»
‫به آلمانی: «همگی خیلی خوش اومدین.»
‫به عربی: «سلام بر شما.»
‫به هندی: «ما از طرف ساکنان زمین،»
‫«به شما خوش‌آمد می‌گیم.»
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫به ژاپنی: «سلام. حالتون چطوره؟»
‫به هندی: «از طرف ساکنان زمین...»
‫«سلام می‌کنیم.»
‫به زبان ولزی: «آرزو می‌کنیم...»
‫«الان و همیشه سالم باشین.»
‫به ایتالیایی: «بهترین آرزوها.»
‫به زبان زولو: ‫«به قهرمانان احترام می‌ذاریم...»
‫«و امیدواریم خدمتشون طولانی باشه.»
‫به زبان سوتو: «درود بر همگی.»
‫«من هنوز اینجام.»
‫«به زبان بریتون»
‫به اندونزیایی: «سلام.»
‫«به زبان آفریقایی»
‫به زبان دومبه: «تعداد شما...»
‫«چقدره؟»
‫به اوکراینی: «ما از دنیای خودمون...»
‫«بهتون خوش‌آمد می‌گیم،»
‫«براتون آرزوی خوشی، سلامتی ‫و عمر دراز داریم.»
‫به زبان اوگاندا: ‫«مردمِ این دنیا، حال و احوالتون چطوره؟»
‫«خدا همیشه بهتون آرامش و سلامتی بده.»
‫به تایلندی: ‫«دوستان فضایی، سلام! حالتون چطوره؟»
‫[نارن وارن] ‫[دسترسی کیو۳]
‫کسی اونجاست؟
‫بچه‌های کرۀ زمین به شما سلام می‌کنند.
‫به یونانی: «خوش اومدین!»
‫به پرتغالی: «همگی خوش و خرم باشین.»
‫«به زبان هلندی»
‫وای...
‫به زبان کچوا: «به زبان انسان‌ها...»
‫«می‌گیم دنیا یه‌جایی هست.»
‫به هندی: «خوش اومدین، خیلی خوش اومدین.»
‫به زبان لاتین: «هر که هستید،»
‫«به شما درود می‌فرستیم...»
‫«و با نیت خیر با شما صحبت می‌کنیم.»
‫به هلندی: «همگی خیلی خوش اومدین.»
‫به آلمانی: «همگی خوش اومدین.»
‫به عربی: «سلام بر شما.»
‫به هندی: «از طرف ساکنان زمین،»
‫«بهتون خوش‌آمد می‌گیم.
‫به ژاپنی: «سلام. حالتون چطوره؟»
‫به هندی: «از طرف ساکنان زمین سلام.»
‫به زبان ولزی: «الان و همیشه سالم باشین.»
‫به ایتالیایی: «با بهترین آرزوها.»
‫به زبان زولو: ‫«ما به قهرمانان احترام می‌ذاریم...»
‫«و آرزو می‌کنیم خدمت درازی داشته باشن.»
‫به زبان سوتو: «همگی خوش اومدین.»
‫«من همیشه اینجام. ‫من همیشه اینجام.»
‫«به زبان بریتون»
‫به اندونزیایی: «سلام.»
‫«به زبان آفریقایی»
‫به سوئدی: «سلام از طرف...»
‫«یه برنامه‌نویسی کامپیوتر ‫در شهر دانشجویی...»
‫«کوچک ایتاکا روی سیاره زمین.»
‫به زبان دومبه: «سلام به همه...»
‫کسی اونجاست؟
‫وای خدا...
‫[ایست]
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫به فرانسوی: «سلام به همگی.»
‫«به زبان هندی»
‫به عبری: «سلام.»
‫به اسپانیایی: «سلام و درود بر همه.»
‫به زبان مالزی: «سلام به همگی،»
‫«به سلامت و تا دیدار بعدی.»
‫به زبان کچوا: «به انگلیسی می‌گیم...»
‫«دنیا همه‌جاست.»
‫به هندی: «خوش اومدین، خیلی خوش اومدین.»
‫به زبان لاتین: «هر که هستید،»
‫«به شما درود می‌فرستیم...»
‫«و با نیت خیر با شما صحبت می‌کنیم.»
‫[راست، چپ]
‫[دوربین جی۳]
‫به هلندی: «همگی خیلی خوش اومدین.»
‫به آلمانی: «همگی خوش اومدین.»
‫به عربی: «سلام بر شما.»
‫به هندی: «از طرف ساکنان زمین،»
‫«بهتون خوش‌آمد می‌گیم.»
‫ببخشید دیر کردم.
‫ترافیک خیلی بد بود ‫و نتونستم زودتر بیام.
‫بیا از وقت باقی‌مونده‌مون استفاده کنیم.
‫امروز حالت چطوره کلارک؟
‫بهم میاد چطور باشم؟
‫بد نیستی. احتمالا یه‌کم خسته باشی.
‫بهم میاد افتضاح باشم.
‫می‌شه بپرسم... البته...
‫هیچ جواب اشتباهی وجود نداره، ‫خودت هم می‌دونی...
‫الان چیزی مصرف کردی؟
‫چرا این‌جوری می‌گی؟
‫چه‌جوری؟
‫من از جمعه نوشیدنی نخوردم.
‫احتمالا واسه همین خیلی داغونم.
‫- می‌شه من یه سوالی ازت بپرسم؟ ‫- حتما.
‫تا حالا قانون ۵۱۵۰ رو ‫واسه کسی اجرا کردی؟
‫در طول سال‌ها، چند باری ‫وقتی لازم بود اجراش کردم.
‫چی باعث می‌شه لازم بشه؟
‫اگه باور داشته باشم شخص ‫واسه خودش...
‫یا بقیه خطرناکه...
‫یا معلولیت شدیدی داره.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫اِم...
‫من یه چیزی تو فروشگاه پیدا کردم.
‫خیلی‌خب. چی پیدا کردی؟
‫اِم...
‫یه جایی رو پیدا کردم. ‫یه...
‫یه جایی رو پیدا کردم.
‫یه جا؟
‫آره. انگار...
‫انگار خود فروشگاه...
‫ادامه پیدا می‌کنه.
‫انگار... ‫ببین، یه دیوار هست...
‫و اون‌ور دیوار،
‫فروشگاه همین‌جوری ادامه داره،
‫انگار یه نسخه دیگه از خودشه.
‫گمون کنم ورودیش رو ‫با آینه‌ای...
‫یا چیز دیگه‌ای مخفی کردن، ‫نمی‌دونم.
‫ببخشید، متوجه نمی‌شم.
‫این اتاقیه که قبلا ‫از وجودش خبر نداشتی؟
‫نه.
‫خیلی‌خب، وقتی می‌رم تو، اولش...
‫شبیه یه ساختمون اداری عادیه.
‫شبیه... یه ساختمون اداری بزرگه، متوجهی؟
‫اما بعدش... ‫بعدش که ادامه می‌دم،
‫بعدش متوجه می‌شم...
‫هیچی اونجا منطقی نیست.
‫انگار... اِم... ‫فرض کن بخوای سگ رو...
‫برای کسی توصیف کنی ‫که تا حالا سگ ندیده...
‫و بعد ازش بخوای نقاشیش کنه.
‫ممکنه یه‌سری چیزها رو ‫درست بکشه، خب؟
‫ولی امکان نداره همه‌چی رو درست بکشه.
‫راستش، جزئیات خیلی مهمه.
‫پس اگه از دور نگاه کنیم،
‫خیال می‌کنیم داریم یه سگ رو می‌بینیم، ‫اما اگه با دقت ببینیم...
‫چرا اون‌جوری نگاهم می‌کنی؟
‫فقط سعی دارم درک کنم.
‫آها.
‫راستش، با این که روان‌شناسی، ‫اصلا نمی‌تونی چهره‌ات رو پنهان کنی.
‫درسته که احتمالا توصیفاتت ‫عجیب و غریبن،
‫اما خطرناک نیستن.
‫تو این دفاتر کسی هم هست؟
‫من که ندیدم. ‫راستش، می‌شنوم...
‫صدای پا میاد و وقتی حواسم نیست، ‫وسیله‌ها...
‫جابه‌جا می‌شن.
‫می‌دونم چطور جلوه می‌کنه، ‫ولی باید درک کنی،
‫اونجا خیلی بزرگه.
‫در حد سیستم متروی نیویورک بزرگه، خب؟
‫احتمالا چند صد نفر اونجا هستن.
‫فقط من هنوز ندیدمشون.
‫ببین.
‫می‌بینی؟ عین...
‫عین هزارتو می‌مونه.
‫همین‌جوری ادامه داره.
‫گاهی می‌ترسم گم بشم.
‫به نظرت چرا کس دیگه‌ای ‫اینجا رو پیدا نکرده؟
‫نمی‌دونم.
‫ورودیش تو زیرزمینه،
‫پس احتمالا کل سازه...
‫زیر زمین قرار داره، متوجهی؟
‫تو هیچ نقشه شهری ثبت نشده.
‫ورودی‌هاش مخفی‌ان، ‫پس به ذهن کی می‌رسید دنبالش باشه؟
‫من نمی‌گم حرفت رو باور نمی‌کنم،
‫ولی خودت بهم گفتی...
‫از جمعه نوشیدنی نخوردی.
‫- به نظرت ممکنه... ‫- خیلی‌خب.
‫- کلارک... ‫- نه، نه.
‫- اگه این‌طور باشه... ‫- باشه، فهمیدم. ممنون.
‫ببین، من با مدرک برمی‌گردم اینجا...
‫و تو باید درست و حسابی ‫ازم عذرخواهی کنی.
‫کت!
‫ای خدا، امان از این زندگی، ‫اومدم! اومدم!
‫- سلام. ‫- ناخدا کلارک؟
‫- اِم... ‫- وایستین، وایستین، وایستین. کت؟
‫- اومدم. ‫- کت!
‫خیلی‌خب، اومدم!
‫- ببین... ‫- این دیگه چه وضعشه؟
‫آره، ببخشید، اِم...
‫شما فردا چه‌کاره‌این؟
‫منظورتون چیه؟
‫بهتون پول می‌دم. ‫دو ساعت. اضافه‌کار. حداکثر.
‫خیلی‌خب، واسه چی بهمون پول می‌دین؟
‫تحقیقات.
‫دوربینه رو داری، مگه نه؟
‫می‌تونی دوباره قرضش بگیری...
‫مگه نه؟
‫خیلی‌خب، فیلم می‌گیریم.
‫اینجا یه سری وسیله هست.
‫یه سری تابلوی ایست داریم...
‫و... یه طناب هم داریم.
‫طناب برای چیه؟
‫تدارکات!
‫عالیه، ‫می‌خواد ما رو ببنده.
‫نه، خودمون قراره خودمون رو ببندیم.
‫هوم. چه جالب!
‫چی می‌گه؟
‫راستی، هنوز بهمون نگفتی
‫که اینجا قراره چی‌کار ‌کنیم.
‫بهتون که گفتم. تحقیق!
‫اینا تدارکاتیه که ‫برای تحقیق ازشون استفاده می‌کنیم.
‫فهمیدنش خیلی سخت نیست.
‫باشه، تحقیق برای چی؟
‫باید دقیق‌تر بگی، رفیق.
‫می‌خوام از در برم تو.
‫کدوم در؟
‫این یه در‌ـه.
‫اون‌طرفش هم با چسب کادربندی کردم
‫تا بتونیم راه برگشت رو پیدا کنیم.
‫- بابی؟ ‫- چی؟
‫ببینید، می‌دونم احمقانه به نظر میاد، ‫ولی فقط دنبالم بیاید.
‫باشه؟
‫می‌خوام قبل از طلوع آفتاب برگردیم.
‫پسر، تازه ساعت ۹ شبه. ‫چی می‌گی برای خودت؟
‫- یا خدا! کلارک؟! ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫- چطوری این کار رو کردی؟ ‫- رفیق، تو هم...
‫تو هم اون صحنه رو دیدی؟ چطوری آخه...
‫من همین‌جام. ‫خودتون بیاید ببینید.
‫یا خدا... ‫تو الان واقعاً...؟
‫چی؟ چطور آخه...
‫بابی، وایستا. ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫- این دیگه چه کوفتیه؟! ‫- کلارک، کجایی؟
‫هی، تو... ‫تو هم دیدیش؟
‫فقط از در بیاید تو، ‫هیچی‌تون نمی‌شه!
‫چی؟! نه! ‫بگو ببینم چه خبره!
‫می‌دونی چیه؟ بذار راحت...
‫نه بابی، وایستا! بابی! ‫وایستا، چی‌کار می‌کنی؟
‫بابی!
‫یا خدا!
‫پسر!
‫پسر، چطور ممکنه؟
‫- بابی! کلارک! ‫- خیلی‌خب...
‫کجایین؟ ‫اون پشت چه خبره؟
‫نه نه نه، کت، ‫همه‌چی ردیفه، ردیفه.
‫خودت پاشو بیا اینجا رو ببین.
‫چیزه... خب، می‌بینی که...
‫می‌بینی، همه‌چی...
‫- همه‌چی ردیفه. ‫- کلارک، قضیه چیه؟
‫- اینجا کجاست؟ ‫- اوه!
‫منم دنبال اینم که همینو بفهمم.
‫این... ‫این خرت‌وپرت‌ها مال کیه؟
‫اینا بخشی از انبار توئه؟
‫اگه مال کسی هم باشه،
‫- هنوز باهاش آشنا نشدم. ‫- خیلی‌خب...
‫از وقتی اینجا رو پیدا کردم، ‫هر شب اومدم اینجا،
‫ولی هنوز چیز خاصی ازش کشف نکردم.
‫بیاید. بهتون نشون می‌دم.
‫تازه قراره جالب‌تر هم بشه.
‫- این چه وضعشه؟ ‫- هی. هی.
‫فکر نمی‌کنی یواشکی چیزخورمون کرده باشه؟
‫چی؟ نه، نه، نه. ‫چیزخور نشدیم.
‫به نظرم اگه نشئه بودم خودم می‌فهمیدم.
‫تو همین‌جوریش نشئه‌ای.
‫ماری‌جوآنا که حساب نیست.
‫پس اینجا یه‌جورایی...
‫چیه؟ یه ساختمون اداری خالیه؟
‫اینجا؟ آره. ولی انگار...
‫یه مشت کارگر ساختمونیِ نشئه، ساختنش.
‫حتی یه استخر هم داره!
‫استخر داره؟
‫آره. یه‌جورایی.
‫عقب نیفتید.
‫«قابلمه‌ها.» این دیگه چه کوفتیه؟ ‫(برعکسِ کلمۀ «استاپ»)
‫نه، نه، دفعۀ قبل از این راه رفتم.
‫آره، وقتی داشتم دنبال یه راه‌پله ‫به سمت پایین یا یه همچین چیزی می‌گشتم.
‫تنها چیزی که تا الان پیدا کردم ‫در واقع بیشتر شبیه یه...
‫خیلی‌خب...
‫نمی‌دونم، ‫در واقع مثل یه سطح شیبداره.
‫اینجاست، این بالا.
‫یه دقیقۀ دیگه می‌رسیم بهش.
‫خیلی‌خب.
‫چند طبقه می‌ره پایین؟
‫اصولاً نباید...
‫- خودم می‌خوام برم. ‫- اونه که دوربین داره.
‫خب که چی؟ دوربین که بهش نچسبیده.
‫آره، ولی یه‌جورایی چسبیده...
‫چون با کارت دانشجویی‌م گرفتمش.
‫اگه مشکلی پیش اومد، ‫یه تکون به طناب بده تا بکشمت بالا، خب؟
‫مشکل؟ کلارک، چه مشکلی؟
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫عزیزم، عزیزم، همه‌چی ردیفه.
‫- نه، ببین... ‫- ردیفه. چیزی‌م نمی‌شه.
‫عزیزم، مجبور نیستی این کار رو بکنی.
‫نه، مشکلی نیست. فقط می‌خوام ببینم اون پایین چه خبره.
‫- تو کنجکاو نیستی؟ ‫- این کار احمقانه‌ست!
‫- فقط تا جایی که می‌تونی برو. ‫- نه، ببین، ببین!
‫عملاً می‌شه بدون طناب هم رفت پایین.
‫طوری نمی‌شه، شیبش هم زیاد نیست.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، فقط... فقط یه چیزی.
‫اگه برنگشتم، به مامانم می‌گی که دوستش دارم، مگه نه؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب، حله.
‫خیلی‌خب، فقط آروم برو.
‫خیلی‌خب.
‫راستش یه‌کم شیبش تنده.
‫- ردیفی؟ ‫- آره.
‫- فقط آممم... حواست باشه منو نندازی. ‫- باشه.
‫بهم بگو چقدر طناب می‌خوای.
‫وای... مراقب باش!
‫چی؟ وای! وای! وای! لعنتی!
‫دارین چه غلطی می‌کنین اون بالا؟
‫ببخشید، ببخشید!
‫گیر کرده بود به پایۀ تخت!
‫- خوبی؟ ‫- آره. آره، خوبم.
‫خداوکیلی این چه وضعشه؟
‫همین‌طوری کم‌کم منو بفرست پایین.
‫باشه. برو بریم.
‫خیلی‌خب، من رسیدم.
‫چیزی می‌بینی؟
‫اه...
‫فقط...
‫یه مشت رختِ چرک و این‌جور آت‌وآشغالاست.
‫منظورت چیه؟ لباس؟
‫آره، اینجا بوی گند می‌ده.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌بینی؟
‫چرا، فقط یه دقیقه بهم وقت بده.
‫باشه.
‫ای خدا...
‫این دیگه چیه؟
‫[تبعیض قومیتی]
‫بابی؟
‫بله.
‫فقط می‌خواستم ببینم خوبی یا نه.
‫آره، خوبم. فقط آممم...
‫خیلی‌خب...
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫بابی؟ برگرد بیا بالا!
‫اصلاً از این وضعیت خوشم نمیاد!
‫هی! آممم... یه‌کم دیگه طناب بده!
‫نمی‌تونم! این تهشه.
‫لعنتی...
‫گندش بزنن! گندش بزنن! گندش بزنن! ‫بکش بالا! بکش بالا! بکش بالا!
‫بابی! چی شده؟
‫- لعنتی! ‫- چی می‌بینی؟
‫چه خبره اونجا؟ بکِشش بالا!
‫- دارم می‌کِشم! ای خدا! ‫- لعنتی!
‫محکم‌تر بکِش!
‫بکِش دیگه مرد حسابی! چه غلطی می‌کنی؟
‫به پام گیر می‌کنه!
‫- نمی‌تونم بکِشم... ‫- محکم‌تر بکِش لعنتی!
‫کلارک، بجنب!
‫- بکِشش بالا! ‫- چی دیدی؟
‫یکی... یکی اون پایینه.
‫- دیگه پیش مایی. چی؟ ‫- لعنتی.
‫آروم باش، یه نفس عمیق بکش. عزیزم، تموم شد.
‫این کوفتی رو ازم باز کن بابا. ‫لعنتی. ای خدا.
‫- همه‌چی خوبه. همه‌چی خوبه. ‫- چی دیدی؟
‫- ببین، نفس عمیق بکش. ‫- این دیگه چه‌جور گره‌ایه؟
‫نفس عمیق...
‫- چه خبره؟ ‫- وای، وای، وای!
‫- کمکمون کن! کلارک! ‫- وایستید!
‫- باشه، باشه، باشه! ‫- کمک کن عوضیِ آشغال!
‫- بذار بازش کنم! بذار بازش کنم! ‫- بازم کن، مَرد!
‫داری چه غلطی می‌کنی کلارک؟
‫- نمی‌تونم! ‫- بجنب کلارک!
‫- دارم سعی‌ام رو می‌کنم، دارم سعی‌ام رو می‌کنم! ‫- لعنتی!
‫ولم نکن! ولم نکن!
‫- طاقت بیار! ‫- لعنتی! ولم نکن!
‫- ولم نکن! ‫- بذار الان بازش...
‫بابی!
‫نه! کت، نه!
‫بابی!
‫داریم چی‌کار می‌کنیم؟ باید... ‫کلارک!
‫بابی! نه! نه! نه!
‫آخ... کت! کت...
‫بابی!
‫بابی! نه!
‫کت!
‫لعنتی...
‫نه، نه، نه، نه، نه! نه!
‫کت؟!
‫کت؟
‫سلام؟
‫نیا جلو! ازم دور شو!
‫کلارک؟ کلارک! من اینجام...
‫من اینجام! الانه که برگرده.
‫تو رو خدا کلارک، تو رو خدا بذار بیام تو!
‫- کت؟ ‫- بذار بیام تو!
‫کجایی؟
‫باید همین الان بریم کلارک! باید بریم.
‫الان برمی‌گرده! پیدام می‌کنه!
‫کت! کت؟ آممم... وایستا ببینم، نمی‌فهمم. کجایی؟
‫تو رو خدا، بذار بیام تو، لامصب!
‫ولی این یه دیواره!
‫چطور... چطور منو می‌بینی؟
‫من اون‌طرف شیشه‌ام.
‫- چطور می‌تونی...؟ ‫- چطور منو نمی‌بینی؟
‫کدوم شیشه؟! چی چرت‌وپرت می‌گی؟
‫چی می‌گی بابا؟
‫خیلی‌خب، خودت اون‌طرف چیزی می‌بینی؟
‫دستگیره‌ای، دَری می‌بینی؟ ‫دریچه‌ای، چیزی هست؟
‫نه، نه، نه، نه...
‫آممم... باشه. بذار ببینم چی‌کار می‌تونم بکنم، خب؟ ‫فقط وایستا.
‫وایستا، خب؟ فقط...
‫- کلارک؟ ‫- نه، نه، فقط بذار من...
‫- کلارک! ‫- فقط صبر کن!
‫- بذار ببینم چه غلطی می‌تونم بکنم! ‫- کلارک!
‫- بذار ببینم چه خاکی... ‫- کلارک! کلارک!
‫کلارک، پشت سرت!
‫مری!
‫مری...
‫چه فکری پیش خودت می‌کردی؟
‫من هیچ‌وقتِ هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت...
‫نگفتم می‌تونی بری بیرون.
‫خوب نیست.
‫همه‌جا پر شده از اونا.
‫سلام، شما با دکتر مری کلاین تماس گرفته‌اید.
‫فعلاً قادر به پاسخگویی نیستم،
‫پس لطفاً پیغام بگذارید،
‫و در اسرع وقت با شما تماس خواهم گرفت.
‫مری...
‫من پنجره رو باز کردم.
‫دیگه برنمی‌گردم.
‫[فروشگاه امپراتوری عثمانی ناخدا کلارک]
‫خواهش می‌کنم!
‫نجاتمون بده! ‫[مؤسسه تحقیقاتی آسینک]
‫خیلی‌خب! این کار رو می‌کنم! ‫[اعطای ۱.۲ میلیون دلار کمک‌هزینه برای تجهیزات نسل جدیدِ ام‌آر‌آی]
‫نجات‌تون می‌دم! این کار رو می‌کنم!
‫نَمیر!
‫معلوم نیست دست‌هات رو به کجاها مالیدی!
‫خب، سلام رفقا!
‫طبق نقشه‌م،
‫ما در سواحل کریستالیِ
‫یه سرزمین پُربرکت لنگر انداختیم،
‫سرزمینی پُر از تخفیف‌های عالی.
‫پس لنگرهاتون رو بندازید و بیاید
‫به مبل‌فروشیِ امپراتوری عثمانی ناخدا کلارک.
‫در دریای بی‌کرانی از
‫میزها، صندلی‌ها، کاناپه‌ها و ‫سرویس‌خواب‌های باکیفیت غرق بشید.
‫برای اتاق بچه‌مدرسه‌ای‌ها تخت دوطبقه می‌خواید؟
‫همه‌چیز داریم!
‫اون هم با قیمت‌هایی آنچنان پایین
‫که فکر می‌کنید دارید ازم دزدی می‌کنید!
‫سلام؟
‫کلارک؟
‫کلارک، صدامو می‌شنوی؟
‫[محصولات بیشتر در طبقۀ پایین]
‫کلارک؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کلارک؟
‫[واقع‌گرا باش!]
‫[نظرت در مورد جادو چیه؟]
‫[این الان یه خیابون دوطرفه‌ست.]
‫کلارک؟
‫پیداش کردی.
‫چرا قایم شدی؟
‫خیلی سروصدا می‌کردی.
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا...
‫همۀ جاهاییه که تا حالا وجود داشته.
‫چند وقته اینجایی؟
‫صدای چی بود؟
‫آروم باش.
‫فقط منم.
‫منو که می‌شناسی.
‫شرمنده.
‫این به نفع خودته.
‫همین‌طور که در مسیر زندگی قدم برمی‌داریم،
‫ذهنِ آموزش‌ندیده، ‫چرخه‌ها، عادت‌ها و رفتارهایی رو...
‫انباشته می‌کنه که ‫باعث می‌شن مدام دور خودمون چرخ بزنیم.
‫همون مشکلات تکراری رو می‌سازیم،
‫و برای راه‌حل‌های تکراری دست‌وپا می‌زنیم،
‫بارها و بارها.
‫با این حال، این مسیر عصبی ‫کم‌ترین مقاومت رو داره.
‫همونی که من ساختم.
‫همونی که بچگی‌هام...
‫منو در امان نگه داشت.
‫می‌دونی...
‫یاد گرفتم آدما رو قبل از اینکه بتونن ‫بهم آسیب بزنن، از خودم برونم.
‫و حالا به‌عنوان یه آدم عاقل و بالغ،
‫هنوز همون‌جایی که شروع کردم، گیر افتادم.
‫تنها.
‫ماجرا چیه؟
‫خیلی شیرتوشیر‌ـه، مگه نه؟
‫کلارک...
‫بذار کمکت کنم...
‫قبل از اینکه کاری کنی که دیگه نشه جبرانش کرد.
‫سؤالمو جواب بده.
‫آره، خیلی شیرتوشیر‌ـه.
‫ولی یه‌جورایی قشنگ هم هست.
‫نه؟
‫این آدما کی‌ان؟
‫این مکان، اونا رو می‌سازه.
‫یا بهتره بگم؛ اونا رو به یاد میاره.
‫و هر چی دفعات بیشتری یه چیزی رو به یاد بیاره
‫از دقتش کم می‌شه.
‫یه جایی اون بیرون ‫یه آقایی با پیراهن راه‌راه هست،
‫ولی اینجا، اون...
‫به یاد آورده شده.
‫فقط یه‌کم اشتباه.
‫یه جایی اون بیرون، یه آقایی هست
‫که روی ویلچر نِشسته، و یه آباژور داره.
‫تقریباً مطمئنم این‌جوریه که همۀ اینا به وجود میان.
‫می‌دونی، همۀ این مکان‌ها
‫و اتاق‌ها و ساختمون‌ها
‫خودشون رو اشتباه به یاد میارن.
‫کلارک...
‫بیا با صحبت حلش کنیم.
‫از یه جهاتی...
‫اینا از نسخۀ اصلی‌شون بهترن.
‫مثلاً اینکه...
‫هیچی حس نمی‌کنن.
‫برات قابل‌تصوره که این چقدر ‫حس خوبی می‌ده؟
‫یعنی...
‫هیچ تفکر یا درد، هیچ منیّت و ترسی در کار نیست.
‫اونا صرفاً...
‫وجود دارن.
‫مثل... مثل مبلمان!
‫اینجا رو داشته باش. ‫بهترین بخش ماجرا.
‫می‌تونی بخوری‌شون!
‫اون...
‫معاون مدیریت فروشگاهه.
‫سعی کردم کمکش کنم، ولی اون اصلاً...
‫کلارک!
‫اگه بازم کنی، می‌تونیم با هم حرف بزنیم...
‫تا حالت بهتر شه.
‫خب، اگه بازت کنم چی می‌شه؟
‫می‌دونی، بعدش چی؟
‫مثل مرغ سرکنده...
‫از این‌ور می‌دویی به اون‌ور
‫و دنبال راه خروج می‌گردی.
‫ولی آخرش می‌رسی به همین‌جایی که الان هستی.
‫مثل همون قضیۀ مسیره که همیشه در موردش حرف می‌زنی.
‫کلارک!
‫من فقط می‌خوام کمکت کنم. ‫فقط بهم بگو چی لازم داری.
‫من انجامش می‌دم.
‫جدی؟
‫آره. آره لطفاً.
‫باشه.
‫خب، ازت می‌خوام بهم بگی
‫که من هیچ کار اشتباهی نکردم، می‌دونی،
‫که در موردم اشتباه می‌کردی.
‫معلومه که در موردت اشتباه می‌کردم! ‫اشتباه می‌کردم.
‫- در موردت اشتباه می‌کردم. ‫- نه، نه، این‌طوری نه.
‫نه... نه به این زودی، خب؟
‫آخه می‌خوام... ‫می‌خوام اول صحنه رو توصیف کنم!
‫بیا از اونجا شروع کنیم که...
‫از اون شبی که...
‫که از خونۀ خودم انداختنم بیرون.
‫باشه؟
‫دیروقت بود.
‫خیلی تاریک‌تر از این بود.
‫آممم...
‫نور لطفاً.
‫قبلاً این تمرین رو باهاش انجام دادم.
‫به هیچ‌جا نمی‌رسه.
‫باشه!
‫خودم انجامش می‌دم.
‫هر چی نباشه هنوزم خونۀ خودمه.
‫آره.
‫ممنون. خیلی بهتر شد.
‫ولی...
‫هنوزم...
‫یه چیزی کمه.
‫کلارک، خواهش می‌کنم...
‫نه، تو رو خدا، نه، نه...!
‫شرمنده.
‫شرمنده که...
‫لیوان رو شکستم و بیدارت کردم.
‫می‌دونم چقدر دوست داری زود بخوابی.
‫تا دیروقت تو فروشگاه بودم.
‫فکر کنم زمان از دستم در رفت.
‫داشتم موجودیِ انبار رو چک می‌کردم.
‫ولی...
‫تو راه وایستادم چند لیوان نوشیدنی بخورم.
‫- کلارک... ‫- باربارا!
‫داشتم موجودی انبار رو چک می‌کردم.
‫بعد تو راه وایستادم تا چند لیوان نوشیدنی بخورم.
‫«چند لیوان» رو تعریف کن.
‫هر چندتا که دلم می‌خواست.
‫چون اینجا خونۀ منه.
‫من پولشو می‌دم.
‫من پول همه‌چیز رو می‌دم. پول دانشگاهت رو می‌دم.
‫پول وقتایی که دانشگاه نمی‌ری هم می‌دم!
‫پول سقفی که بالاسرته رو می‌دم!
‫تو بچه می‌خوای، درسته؟
‫خب، پول می‌خواد.
‫نمی‌شه که هیچ‌کس توی این خانواده کار نکنه!
‫دارم می‌گم توی این خانواده
‫ یه نفر باید تنِ لشش رو تکون بده و کار کنه!
‫صرفاً چون نتونستی معمار بشی، دلیل نمـ...
‫معمارم دیگه لعنتی!
‫فقط گیر افتادم توی مبل‌فروشیِ وامونده، چون یه نفر...
‫حاضر نیست اون تنِ لشش رو بلند کنه و کمکم کنه!
‫- من زن تو نیستم! ‫- نقشت رو بازی کن.
‫نقشت رو بازی کن!
‫- تا حالا اصلاً ندیدمش! ‫- نقشت رو بازی کن!
‫برو گمشو!
‫چی گفتی؟
‫می‌خوای دلیل اصلی اینکه زنت ولت کرد رو بدونی؟
‫به‌خاطر نوشیدنی خوردنت نبود،
‫یا تلوتلو خوردنت توی خونه ‫توی هر ساعتی از شبانه‌روز، یا عصبانیتت.
‫به‌خاطر نِق‌زدنت بود!
‫تو هیچ‌وقت مقصر نیستی، نه؟
‫اعتیاد به نوشیدنی داری؟ ‫شغلت رو مقصر می‌دونی.
‫از شغلت متنفری؟ دنیا رو مقصر می‌دونی.
‫از خونه پرتت می‌کنن بیرون؟
‫زنت رو مقصر می‌دونی.
‫به من حمله می‌کنی و دست و پام رو می‌بندی؟
‫مغزت رو مقصر می‌دونی!
‫تو همون مغزِ لعنتی‌ت هستی، الاغ!
‫- داری می‌گی تقصیر منه؟ ‫- آره!
‫ولی تو ذاتاً همین‌طوری هستی، مگه نه؟
‫مگه نه؟!
‫چطوری این مشکل رو حل کنم؟
‫حقیقتاً هیچ نظری ندارم.
‫من نمی‌تونم کمکت کنم، کلارک.
‫با اینکه خیلی تلاش کردم...
‫ولی دست من نیست.
‫من نمی‌تونم کسی رو نجات بدم.
‫می‌دونی...
‫فکر نکنم بخوام عوض شم.
‫پس نشو.
‫من اینجا رو دوست دارم.
‫بعد از مدت‌ها، این اولین باریه که
‫حس می‌کنم...
‫دقیقاً همون‌جایی‌ام که باید باشم.
‫پس بمون.
‫همین‌جا که هستی بمون.
‫ولی بذار من برم.
‫شرمنده.
‫برای چی؟
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫این مریه.
‫تراپیست ماست.
‫دیگه داشت می‌رفت.
‫نه، نه.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫اون می‌گه نیازی نیست تغییر کنیم.
‫مشکلی نیست.
‫ما ذاتاً همین‌طوری هستیم.
‫به زبان اوگاندایی: ‫«مردمِ این دنیا، حال و احوالتون چطوره؟»
‫«خدا همیشه بهتون آرامش و سلامتی بده.»
‫به زبان مجارستانی: «به زبان مجاری به همۀ...»
‫[خروجی]
‫نه...
‫[خروجی]
‫بچه‌های کرۀ زمین به شما سلام می‌کنند.
‫به زبان پرتغالی: «همگی شاد و خرّم باشید.»
‫به روسی: «سلام! خوش اومدین!»
‫به فرانسوی: «سلام به همگی.»
‫حالت خوبه؟
‫این دیگه کدوم خریه؟
‫کیه؟
‫چی شد؟
‫دزد دریاییه چی؟ هنوز دزد دریاییه رو می‌بینید؟
‫بقیۀ بچه‌ها چی؟ ‫هنوز دارن از اون پشت می‌رن بیرون؟
‫به زبان اوگاندایی: ‫«مردمِ این دنیا، حال و احوالتون چطوره؟»
‫«خدا همیشه بهتون آرامش و سلامتی بده.»
‫به تایلندی: «دوستای فضایی، سلام! حالتون چطوره؟»
‫به زبان مجارستانی: ‫«به زبان مجاری، به همۀ موجوداتِ...
‫ صلح‌دوستِ عالم هستی سلام می‌گیم.»
‫بچه‌های کرۀ زمین به شما سلام می‌کنند.
‫سلام، اسم من فیل‌ـه.
‫و تو مری هستی، درسته؟
‫می‌خواستم چندتا سؤال ازت بپرسم، فقط برای...
‫اینکه یه‌سری چیزها برای خودمون روشن بشه،
‫البته اگه مشکلی نیست.
‫خب، اول از همه...
‫می‌شه بگی دقیقاً چطور...
‫وارد اینجا شدی؟
‫از توی یه دیوار رد شدم
‫توی زیرزمین یه مبل‌فروشی.
‫هوم.
‫می‌تونی تأیید کنی که این همون مکان مورد نظره؟
‫خیلی‌خب، خوبه. حالا رفته بودی خرید، یا...؟
‫دنبال یه نفر می‌گشتم.
‫آممم...
‫دنبال این مرد می‌گشتی؟
‫اینی که اینجاست؟
‫من الان کجام؟
‫می‌شه فقط برام تأیید کنی؟
‫آیا این مرد، همون مردیه که دنبالش می‌گشتی؟
‫خواهش می‌کنم!
‫- ببخشید، اسمت چی بود؟ ‫- فیل.
‫خواهش می‌کنم، فیل. بگو اینجا کجاست.
‫من نمی‌تـ...
‫من چیز می‌سازم... ببخشید، شرکتِ...
‫شرکت ما، دستگاه‌های...
‫ام‌آرآی می‌سازه.
‫یا... بهتره بگم...
‫قبلاً دستگاه‌های ام‌آر‌آی می‌ساختیم.
‫دیگه نه.
‫اون مال قبل از این بود که...
‫- قبل از اینکه برسیم به... ‫- پس تو هم اونجا بودی.
‫بله، بودم.
‫و حالا شغلم شده همین.
‫هر روز می‌رم اونجا و سعی می‌کنم...
‫سعی می‌کنم حتی یه‌ذره هم که شده، بیشتر بفهمم.
‫تا جایی که در توانم هست ‫از مناطق نقشه‌برداری می‌کنم.
‫و هر روز بیشتر به این نتیجه می‌رسم
‫که هیچ‌چیزی توی عمر ما، مری،
‫هیچ‌چیزی توی شاید کل تاریخ ثبت‌شده
‫مهم‌تر از این نیست.
‫ولی من نمی‌فهممش. من...
‫حتی نمی‌تونم توصیفش کنم.
‫مثلِ...
‫مثل این می‌مونه که بخوای سگ رو
‫برای کسی توصیف کنی که تا حالا سگ ندیده.
‫بعد ازش بخوای نقاشی‌ش کنه.
‫حالا از من می‌خوای که... توصیفش کنم.
‫و بعد، تو یادداشت می‌کنی، ‫بعدش چی؟
‫- مری... ‫- می‌ذاری برم؟
‫ما اینجا همه‌مون یه هدف مشترک داریم.
‫جدی می‌گم.
‫فقط می‌خوایم حتی یه‌ذره هم که شده، بیشتر بفهمیم.
‫تکلیف من چی می‌شه، فیل؟
‫تصمیم‌گیری دربارۀ اون موضوع، با من نیست.
‫پس...
‫اگه می‌شه بیا فقط با هم حرف بزنیم، فقط من و تو،
‫می‌دونی، درست مثل... مثل دوتا آدم معمولی.
‫می‌تونیم بعضی از این جزئیات رو باز کنیم، ‫جفتمون اونجا بودیم،
‫و می‌تونیم به یه درک مشترک برسیم.
‫خیلی جاها داره از این درها باز می‌شه.
‫نه دلیلش رو می‌دونیم، ‫نه اینکه چی به هم متصلشون می‌کنه.
‫یه‌جورایی مدام دارن ظاهر می‌شن و...
‫ما نمی‌دونیم چطوری جلوشون رو بگیریم.
‫و خب...
‫[برج‌های کرست ریج]
‫[به‌زودی!]
‫[پنجره درون]
‫[گمشده]