.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چی می‌خونی، عزیزم؟
‫- چی می‌خونی؟ ‫- ببخشید، چی گفتی؟
‫چی می‌خونی؟
‫اوه، دوشنبه امتحان نهایی دارم.
‫روانشناسی ناهنجاری داره حسابی اذیتم می‌کنه.
‫آره، ولی با همچین دختر خوشگلی، ‫کی به روانشناسی احتیاج داره؟
‫[کلیف] ‫[مدیر حقوقی شرکت فناوری ایماکولت پاند]
‫آره، باید خوب بخونم تا از خودم در برابر ‫آدم‌های عجیب و غریب مثل تو محافظت کنم.
‫[جینجر] ‫[دانشجوی روانشناسی ناهنجاری]
‫آره، درسته.
‫[کارل] ‫[مدیر ارشد مالی ایماکولت پاند]
‫آماندا، سلام، همه چی مرتبه؟
‫چی؟
‫باشه، فقط مطمئن شو این ‫آخر هفته در امان باشه، خیلی‌خب؟
‫باشه، باید قطع کنم.
‫کلیف رو پیدا نمی‌کنم.
‫[دِوین] ‫[مدیرعامل ایماکولت پاند]
‫چه احتیاجی بهش داری؟
‫باشه، ولی بسه. درس خوندن کافیه.
‫تموم شد. همونطور که قول دادم ‫یه سفر عاشقانه و آروم می‌ریم.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫- مطمئنم تو راهه. ‫- آره، خب، بهتره زود برسه.
‫قبل از اون اردوی لعنتی ‫باید این رو حل کنیم،
‫چون ظاهراً این چند روز اجازه کار نداریم.
‫بچه‌ها، می‌شه سوار اتوبوس بشید؟
‫همین الانشم از برنامه عقب‌تریم.
‫[بیلی] ‫[مدیر منابع انسانی ایماکولت پاند]
‫آره.
‫ممنون. بریم.
‫هورا!
‫بابت این اردو خیلی هیجان‌زده‌م.
‫مگه نه، عمر؟
‫[عمر] ‫[مدیر ارشد فناوری ایماکولت پاند]
‫هر سال این کار رو می‌کنیم ‫و همیشه افتضاحه.
‫وای خدای من. بس کن ‫اینقدر غمگین نباش.
‫باشه؟ حالا که آرتور رفته، ‫دیگه مجبور نیستیم
‫اون بازی‌های عجیبی که ‫دوست داشت رو انجام بدیم.
‫و فکر می‌کنم قراره عالی بشه.
‫دبورا، امروز حالت چطوره؟
‫[دبرا] ‫[مدیر ارشد درآمد ایماکولت پاند]
‫مثل یه اردو تو جهنم.
‫باید به همکارامون علاقه نشون بدیم.
‫اوه، به نظر من همه‌تون خیلی جالبید.
‫همین رو می‌خوام بشنوم.
‫[آبری] ‫[مدیر عملیات ایماکولت پاند]
‫به این می‌گن روحیه. حالا دوستان، ‫وقتی از اتوبوس پیاده شدید،
‫انتظار دارم لبخند بزنید ‫و سعی کنید لذت ببرید.
‫لطفاً؟
‫خیلی‌خب. به حساب «بله» می‌ذارمش.
‫اوه. چندتا دوست دارم.
‫منظورت از «دوست» چیه؟
‫می‌بینی.
‫کدوم گوری بودی؟
‫سرم شلوغ بود.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫امم، سلام.
‫من جینجرم.
‫این کارت واقعاً حرفه‌ای بود، کلیف.
‫قراره مشاور حقوقیم باشی، ‫نه یه دردسرساز لعنتی.
‫ساک کوفتی من کجاست؟
‫- تموم شد؟ ‫- آره.
‫بفرمایید.
‫لطفاً یه جفت کفش بردارید.
‫و وقتی آماده شدید گوشیتون رو می‌گیرم.
‫بعداً بهش می‌رسیم، ولی ‫خیلی خوشحالیم که اینجا هستید.
‫این کار واقعاً لازمه؟
‫امم، آره. می‌بینید که
‫تجربه‌ای دلپذیر خواهد بود.
‫- خیلی ممنون. ‫- ممنون.
‫ببخشید. ممکنه گوشیتون رو بدید؟
‫با کمال میل.
‫رنگش رو دوست دارم.
‫راستش قرار نبود من اینجا باشم.
‫این کار برای من لازمه؟
‫بله، لطفاً به ما ملحق شید.
‫- خوش اومدید. ‫- ممنون.
‫جدی؟ انتظار داری این رو بپوشم؟
‫اوه، برای ساختار تیمی مهمه.
‫مثل یه مشاور اردوگاه می‌شم.
‫- لطفاً کفش‌هاتون رو فراموش نکنید. ‫- تحویل بدید.
‫اوه فقط...
‫برای قطع ارتباط لازمه.
‫بچه‌م خونه‌ست. این... شدنی نیست.
‫خب، بله، حتماً.
‫- بفرمایید. ‫- خیلی کمک می‌کنه که...
‫- سایز ۹، درسته؟ ‫- کاملاً.
‫خوش بگذره.
‫خیلی ممنون.
‫سلام؟
‫من رو به یه اردوی سازمانی آوردی؟
‫مشکلی نیست، عزیزم. فقط آروم باش.
‫آخه چطور آروم باشم، کلیف؟
‫هی، این رو ببین. ‫نگاه کن. بیا اینجا.
‫خب، واقعاً نمی‌دونم چه مشکلی داره.
‫خوش می‌گذره. می‌تونی تو خوشی شرکت کنی.
‫هوم. آره، نه، من مشغول کتاب‌هام می‌شم.
‫از جشنواره همبستگی سازمانیت لذت ببر.
‫باشه.
‫عزیزم، بیا اینجا.
‫قراره خیلی خوش بگذرونیم.
‫کلیف؟
‫سعی می‌کنم نهایت تلاشم رو بکنم ‫تا لذت ببرم،
‫ولی واقعاً نمی‌دونم بینمون جواب می‌ده یا نه،
‫وقتی با من صد درصد صادق نباشی.
‫جبران می‌کنم.
‫قول می‌دم.
‫خب، چند وقته با کلیف قرار می‌ذاری؟
‫چند ماهی می‌شه.
‫هوم.
‫می‌دونم عجیبه که من اینجام.
‫ایده من نبود.
‫فقط اینکه کلیف بهم نگفت ‫این یه اردوی سازمانیه.
‫کلیف می‌تونه یه جورایی بی‌پروا باشه.
‫آره، الان دارم می‌فهمم.
‫کارت چیه؟
‫دانشجو هستم،
‫ولی امیدوارم فوق‌لیسانس روانشناسی برم.
‫آره، از این مسائل کاری چیزی نمی‌دونم.
‫بیشتر یه آدم علمی‌ام.
‫می‌فهمم.
‫من سه مدرک دارم.
‫- چی، سه مدرک؟ ‫- آره.
‫فوق‌لیسانس بازرگانی، لیسانس ‫گیاه‌شناسی و دکترای شیمی دارم.
‫چقدر خفن.
‫حتماً نابغه‌ای چیزی هستی.
‫نتونستم تصمیم بگیرم چی بخونم.
‫تو شرکت یه جور باشگاه مردونه‌ست،
‫پس خوبه که یه انرژی زنونه‌تر اینجاست.
‫خوشحالم که اینجایی.
‫فکر می‌کنی هر کاری دلت بخواد می‌تونی بکنی.
‫برو به جهنم. همراه منه.
‫آره، خب، باید بهم می‌گفتی، باشه؟
‫چیه، می‌خوای من رو مثل یه احمق جلوه بدی؟
‫شماها سر بی‌مزه‌ترین چیزا دعوا می‌کنید.
‫ببین، من مدیر شرکتم، باشه؟
‫تو برای من کار می‌کنی.
‫هی، آروم باش، خیلی‌خب؟
‫بریم بیرون ببینیمشون.
‫لعنت به زندگیم.
‫گوشی کارل.
‫- ممنون. ‫- واقعاً می‌خواستم تجربه کامل رو داشته باشه.
‫همینطور می‌شه.
‫هوم. اینجا آرامش‌بخش نیست؟
‫آره، هیچکس تو دیدرس نیست.
‫یه دیوونه می‌تونه بکشتمون ‫و هیچکس حتی نفهمه.
‫باشه، بذار حدس بزنم. من قاتلم!
‫شاید توی یه زندگی دیگه. اینجا خیلی گرمه.
‫ممکنه از کم‌آبی بمیریم.
‫راستش فکر می‌کنم قشنگه.
‫جای خوبی انتخاب کردین.
‫تو دیگه کی بودی؟
‫هی.
‫- چیه؟ ‫- مواظب باش.
‫خیلی‌خب،‌ دوستان. بیایید شروع کنیم.
‫دبرا چی؟
‫حالش خوب نبود.
‫دراز کشیده و به نظرم بهتره ادامه بدیم.
‫امروز از طریق یه سری تجربه پیش می‌ریم
‫تا با هر هفت دروازه ارتباط ‫برقرار کنیم و بازشون کنیم.
‫و هفت دروازه کدوم هستن، لولا؟
‫خوشحالم که پرسیدی، امبر.
‫از پایین‌ترین نقطه ستون فقرات شروع می‌کنیم.
‫این دروازه انرژی ما رو به زمین متصل می‌کنه
‫و نمایانگر شروعی تازه‌ست.
‫این اولین دروازه‌مونه.
‫بعد به شش دروازه دیگه می‌رسیم
‫که ما رو از قلمروی فیزیکی به
‫قلمروی معنوی می‌برن.
‫در امتداد ستون فقرات ‫به سمت بالا حرکت می‌کنن.
‫سوالی هست؟
‫پس اینا مثل هفت چاکرا می‌مونن؟
‫ما بهشون دروازه می‌گیم.
‫یه مفهوم بزرگ‌تره.
‫امروز و فردا کل روز ‫درباره‌ش صحبت می‌کنیم.
‫همچنین هر هفت دروازه رو ‫به صورت جداگانه بررسی می‌کنیم،
‫پس مطمئنم متوجه می‌شید.
‫با مدیتیشن روی تشک‌هامون شروع می‌کنیم.
‫چهارزانو بشینید.
‫چشم‌هاتون رو ببندید.
‫و تموم.
‫تا چهار بشمارید نفس بکشید
‫و تا هشت بشمارید نفس رو بیرون بدید.
‫همینطور که نفس می‌کشید،
‫خطی از ارتباط رو از اعماق وجودتون حس کنید،
‫از بالای سر تا درون زمین.
‫نور خورشید رو حس کنید ‫که به درون شما میاد،
‫از شما عبور می‌کنه و به اعماق خاک می‌ره.
‫سونای ما از بهترین مرمر ایتالیایی
‫به طور سفارشی ساخته شده.
‫- دب خیلی چیزها رو از دست داد. ‫- یه جورایی خوشحالم که اینجا نیست.
‫حالش خوبه؟
‫داره استراحت می‌کنه.
‫این دومین دروازه‌ست، آتش.
‫درست زیر ناف قرار داره
‫و نمایانگر گرمای درون بدنمونه ‫که بهمون سرزندگی و اشتیاق می‌ده.
‫دسترسی به این دروازه کمی چالش‌برانگیزتره.
‫ممکنه اولش ناراحت‌کننده باشه،
‫ولی کاملاً ارزشش رو داره.
‫خیلی‌خب. چند دقیقه دیگه می‌بینمتون.
‫لذت ببرید.
‫- همین؟ ‫- باشه.
‫این چه کوفتیه؟ من...
‫چی... چی کار کنیم؟
‫فقط لذت ببرید.
‫فقط عرق کنید.
‫این یه حرکت هیپی‌وار واقعیه.
‫لعنت.
‫این چه کوفتیه، داداش؟
‫لعنت. فقط من اینطور فکر می‌کنم
‫یا اینجا واقعاً داره گرم می‌شه؟
‫واقعاً گرمه.
‫می‌دونی چیه؟ از این مزخرفات سیر شدم.
‫وای خدای من.
‫هی، این چه کوفتیه؟ در رو قفل کردن؟
‫نه، شک دارم. احتمالاً فقط ‫به یه دلیلی گیر کرده.
‫نه، قطعاً قفل شده.
‫نمی‌تونه قفل شده باشه.
‫- باشه، خب... ‫- این چه کوفتیه؟
‫مطمئنم احتمالاً هر لحظه برمی‌گردن.
‫حالم خوب نیست.
‫خیلی‌خب، می‌خوان ما رو بکشن؟
‫چون خیلی مسخره‌ست.
‫یه چالشه.
‫قرار نیست آسون باشه.
‫این مثبت‌بافی رو ول کن، بیلی، باشه؟
‫این همبستگی گروهیه.
‫نه، همبستگی گروهی نیست. ‫همه‌مون داریم گرمازده می‌شیم.
‫اوه، واقعاً؟
‫- جینجر. ‫- اوه! به زودی همه‌مون اینطوری می‌شیم.
‫- کمک! بذار... ‫- وای خدای من.
‫خیلی ببخشید. خیلی ببخشید.
‫خیلی ببخشید.
‫چرا ما رو اونجا قفل کردید؟
‫امم، ببخشید. در حتما خراب شده باشه.
‫خیلی عذر می‌خوایم. لطفاً آب بخورید.
‫- تا حالا همچین اتفاقی نیفتاده بود. ‫- هیچوقت پیش نیومده بود.
‫واقعاً امیدوارم بقیه آخر هفته ‫یه کم آروم‌تر پیش بره، بچه‌ها.
‫در معیوب دیگه‌ای هست که باید بدونیم؟
‫نه. همه چی تحت کنترله.
‫- جدی؟ ‫- بله.
‫- بهتون اطمینان می‌دیم. ‫- بله.
‫ما می‌ریم دروازه بعدی رو آماده کنیم
‫جایی که شماها فقط استراحت کنید ‫و آروم باشید و... آره.
‫دوباره می‌گم، از اتفاقی که افتاد خیلی ‫ناراحتیم، ولی به زودی می‌بینمتون، باشه؟
‫- فقط لذت ببرید. ‫- ممنون.
‫واقعاً، یه تجربه عالی و فوق‌العاده می‌شه.
‫- جبران می‌کنیم. قول می‌دیم. ‫- بله.
‫خیلی ببخشید.
‫یه نوشیدنی واقعی می‌خوام.
‫- از دست بیلی. ‫- عجب اردوی قشنگیه.
‫تقصیر من نیست.
‫- می‌رم یه نوشیدنی بیارم. ‫- تقصیر اون نیست.
‫خیلی ترسناک بود.
‫- عذرخواهی کردن. ‫- اصلاً پشیمون به نظر نمی‌رسیدن.
‫این‌ها در طب سنتی شرقی استفاده می‌شدن.
‫اون بطری بیشتر آدم رو به دستشویی میندازه ‫و ما کم‌آب هستیم، پس ایده بدیه.
‫من با همین ایده‌های بد زنده‌م.
‫همون همیشگی.
‫به دروازه اراده خوش آمدید.
‫دروازه اراده ‫نمایانگر کنترل، انگیزه و انضباطه.
‫نوشیدنی‌های ورزشی که الان خوردید
‫حاوی باکتری کلستریدیوم بوتولینوم هستن.
‫یعنی چی؟
‫سمی داره که باعث بوتولیسم می‌شه.
‫بیماری با ضعف، خستگی، تاری دید
‫و مشکل در صحبت کردن شروع می‌شه.
‫بعدش ضعف در بازوها، ‫سینه و سپس پاها بروز می‌کنه،
‫استفراغ و اسهال هم ممکنه رخ بده،
‫و در نهایت مرگ.
‫ولی جای نگرانی نیست.
‫هر چیزی که برای زنده موندن لازمه، ‫در اختیارتونه.
‫درها رو چک کن، مرد.
‫درهای دیگه رو چک کن.
‫اه، درهای اینجا چه مشکلی دارن؟
‫هی، مواظب باش. می‌خوام یه صندلی پرت کنم.
‫پنجره‌ها همه ضدگلوله‌ان.
‫ولی خارج شدن در حال حاضر ‫بزرگ‌ترین نگرانی‌تون نیست.
‫چیه، پول می‌خواین؟ چقدر می‌خواین؟ ‫هر چقدر بخواین می‌دیم.
‫- فقط بذارید بریم بیرون. ‫- پولتون رو نمی‌خوایم.
‫تعالی شما رو می‌خوایم.
‫- این زنیکه‌ها روانی‌ان. ‫- این یعنی چی؟
‫برای سفرتون، یه هدیه داریم. ‫تو کشوی آشپزخونه‌ست.
‫موفق باشید.
‫- خداحافظ. ‫- بهتون ایمان داریم.
‫قضیه چیه، یه اتاق فرار؟
‫- گفتن کشوها. ‫- کابینت‌ها رو چک کن.
‫- گفتن کشوها. ‫- لعنت، قراره بمیریم.
‫نمی‌دونیم می‌تونیم بهشون اعتماد کنیم یا نه.
‫- چیزی حس نمی‌کنم. ‫- کلیف حق داره!
‫هی، چاقو می‌بینی؟
‫ممکنه روی من اثر کنه؟ ‫کم کم دارم حالت تهوع می‌گیرم.
‫اوه، پیداش کردم. پیداش کردم.
‫- یه سرنگه. ‫- می‌تونم ببینمش؟
‫بچه‌ها، بدنم داره خیلی سفت می‌شه.
‫ممکنه فقط توهم باشه.
‫توهم نیست.
‫همه، سعی کنید آروم باشید و برید بشینید.
‫برو.
‫- عزیزم. ‫- هوم؟
‫چه خبره؟
‫خوب نیست.
‫منظورت چیه؟
‫مسموم شدیم.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫جینی، شوخی نمی‌کنم.
‫خیلی ببخشید.
‫سرکه.
‫نمک.
‫بابچی. سورالی کوریلیفولیا.
‫هر چی که احتیاج داریم اینجاست.
‫- این چیه؟ ‫- این می‌تونه اثرات بوتولیسم رو مهار کنه.
‫- اوهوم. ‫- ساختار شیمیایی یه پادزهره.
‫وقت نداریم. با این گیاه‌ها ‫یه پادزهر درست می‌کنیم.
‫بطری رو بردار.
‫کل بطری رو بریز تو کتری.
‫باید صبر کنیم تا مایع به جوش بیاد.
‫باشه. بعد یه کم از گیاه‌ها بردار.
‫بیشتر.
‫باشه، خوبه.
‫بقیه رو بیار.
‫برو.
‫بیلی، این اردوی سازمانی رو ‫دقیقاً از کجا پیدا کردی؟
‫پیداش نکردم.
‫امبر بدون هماهنگی بهم ایمیل زد.
‫این قبلش بود یا بعد از اینکه ‫ازت خواستم این رو راه بندازی؟
‫همون روز بود.
‫تصادفی بود.
‫تصادفی.
‫عجیبه، نه؟
‫ببین، نمی‌دونم، باشه؟
‫فقط بهش توجهی نکردم.
‫آره، ولی بررسی‌شون کردی، نه؟
‫بله. بله، همونطور که گفتم.
‫نظرات خیلی خوبی ازشون ثبت شده بود.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫هر کسی می‌تونه نظرات جعلی بسازه، بیلی.
‫با یکی حرف زدی، نه؟
‫این یه کار معموله، خیلی‌خب؟
‫منظورم اینه، ما همیشه ‫اردوی سازمانی داریم.
‫من مامور اف‌بی‌آی نیستم، لعنتی.
‫وب‌سایت رو دیدم و واقعی به نظر می‌رسید.
‫ما یه شرکت میلیارد دلاری هستیم، بیلی.
‫رقیب داریم. ناظر داریم.
‫آدم‌های زیادی هستن که دوست دارن بمیریم
‫و تو با خودت فکر نکردی ‫یه ذره تحقیق پیش‌زمینه‌ای بکنی؟
‫عزیزم، حالت خوبه؟
‫واقعاً دارم حسش می‌کنم.
‫خدا.
‫- عزیزم، نگاه کن. ‫- هوم؟
‫یه راه فرار.
‫نباید به بقیه بگیم؟
‫نمی‌دونیم به کی اعتماد کنیم.
‫واقعاً فکر می‌کنین یه رقیب بخواد بکشتمون؟
‫نه. مدرک زیادی وجود داره.
‫غیرممکنه بتونن قسر در برن.
‫ممکنه ناظرها باشن. به ۱۱ سپتامبر فکر کن.
‫اون یه تئوری توطئه‌ست.
‫- آره، ولی این یه توطئه‌ست. ‫- چطور؟
‫خیلی‌خب، بیایین منطقی فکر کنیم، باشه؟
‫اگه یکی همون روزی که دِوین داشت درباره ‫برنامه‌ریزی این سفر حرف می‌زد به بیلی
‫ایمیل زده یعنی حتما به سرور ایمیل ‫داخلی ما دسترسی داشته باشن، نه؟
‫یعنی حتما می‌دونن که ما ‫این رو برنامه‌ریزی می‌کردیم، نه؟
‫- وای خدای من. ‫- اوه، لعنت.
‫بچه‌ها، حالم خوب نیست. ‫حالم خوب نیست.
‫این قضیه کارِ خودی‌هاست.
‫لعنت...
‫چرا واکنشی نشون نمی‌ده؟
‫اوه، به کاتالیزور احتیاج داریم.
‫کسی زیورآلات طلا داره؟
‫آره. آره.
‫بیا، مال من رو بگیر.
‫مرسی.
‫همه جمع بشید.
‫خدا رو شکر. واکنش نشون داد.
‫الان باید به خودمون تزریق کنیم.
‫هر کدوم ده میلی‌لیتر.
‫بازوت رو بده.
‫کثیفه.
‫چاره‌ای نیست.
‫هنوز حالم خوب نشده.
‫یه دقیقه طول می‌کشه.
‫کار تیمی.
‫لعنت.
‫وای خدای من.
‫- بیا. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫باید انجامش بدی. چشم‌هات رو ببند.
‫من برات انجامش می‌دم.
‫حالا انجامش بده.
‫- هنوز نفس می‌کشه. ‫- اوه، خدا رو شکر.
‫- خیلی ضعیفه. ‫- خیلی دیر شد؟
‫نمی‌دونم.
‫خوشحالم که دوباره همه‌تون رو می‌بینم.
‫آرتور؟
‫[آرتور] ‫[بنیان‌گذار و مدیرعامل سابق شرکت]
‫آرتور، قرار نیست هر بازی بیمارگونه‌ای ‫که به ذهنت رسیده رو بازی کنیم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫شاید فکر کنید که از شما به خاطر ‫خیانتی که کردید عصبانی هستم،
‫به خاطر اینکه تموم خوبی‌های زندگیم رو ‫از دست دادم... ولی اینطور نیست.
‫می‌خوای کمکمون کنی؟ ‫بذار از اینجا بریم بیرون.
‫از اینجا خارج می‌شید، یا فیزیکی یا معنوی.
‫این کارها چرنده.
‫خشمت رو می‌فهمم، کلیف. منم اون رو داشتم.
‫با اتصال دوباره به یگانه جاودان ‫ازش فراتر رفتم.
‫این جدیدترین نوآوریمه. ‫این آخر هفته برای همینه.
‫برای تکمیل سفرم، به همکاری شما احتیاج دارم.
‫باشه، بیا واقع‌بین باشیم، آرتور.
‫نزدیک بود بمیریم.
‫عمر، ممکنه زنده نمونه.
‫پس بذار بریم بیرون و می‌تونیم ‫درباره این باورهای جدیدت حرف بزنیم.
‫هنوز نشنیدین که چه برنامه‌ای ‫براتون دارم. بهتون می‌گم.
‫امبر و لولا کار خیلی خوبی کردن که ‫شما رو از سه دروازه اول راهنمایی کردن.
‫چهارتای بعدی واقعاً مورد علاقه من هستن.
‫بیلی، تو به آرتور نزدیک بودی. ‫اینجا چی کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫بیلی؟
‫پول رو چطور خرج کردی؟
‫چه پولی؟
‫من به بیلی ۵۰ هزار دلار دادم.
‫اون پول از امبر و لولا بود.
‫- رشوه گرفتی؟ ‫- رشوه نیست!
‫- بیشتر شبیه حق کمیسیون بود! ‫- یه جور بازپرداخت پول بود.
‫این جور دعواهای انسانی دقیقاً ‫همون چیزیه که قراره بهش غلبه کنیم.
‫کی می‌خواد درباره دروازه بعدی بشنوه؟
‫به هر حال بهتون می‌گم. یه نفر ‫خوش‌شانس رو انتخاب می‌کنید
‫که از قلمروی انسانی خارج بشه ‫و وارد قلمروی معنوی بشه.
‫یه تجربه عالی ساختار تیمی می‌شه. ‫موافق نیستید؟
‫این دقیقاً یعنی چی؟
‫می‌ذارم امبر و لولا جزئیات رو توضیح بدن.
‫بعداً بیشترتون رو می‌بینم.
‫خب، اون چی می‌گه؟
‫منظورش اینه، امم...
‫یعنی باید یکی رو برای کشتن انتخاب کنیم.
‫تکون نخورین.
‫یعنی چی؟
‫ما این بازی رو نمی‌کنیم.
‫همه وایستید. هیچی نگید. منتظر می‌مونیم.
‫باید عمر رو برسونیم بیمارستان.
‫لطفاً بذارید ببریمش بیمارستان.
‫بهتون می‌گم، هیچکس باهاشون حرف نزنه.
‫چیزی نخورید. هیچ کاری نکنید.
‫منتظر می‌مونیم.
‫کمک میاد. مردم می‌دونن اینجاییم.
‫- کسی واقعاً می‌دونه کجاییم؟ ‫- هیچکس نمی‌دونه.
‫این بخشی از توافق‌مون با بیلی بود.
‫درسته، بیلی؟
‫به دروازه چهارم خوش آمدید.
‫قربانی.
‫این دروازه انرژی در قلب قرار داره.
‫یکی از شما باید قلبش رو قربانی کنه
‫و داخل این شیشه بریزه.
‫این به خودتون بستگی داره که ‫تصمیم بگیرید کی این کار رو بکنه.
‫به حرف‌هاشون گوش ندید. ‫دیگه بازی نمی‌کنیم.
‫ناتوانی در خارج کردن قلب یک نفر
‫باعث می‌شه هیچکدومتون به تعالی نرسید.
‫ما تعالی لعنتی شما رو نمی‌خوایم.
‫ما می‌خوایم همین الان از اینجا بریم بیرون.
‫آرتور مغزتون رو شستشو داده.
‫آرتور کسی بود که من رو نجات داد.
‫- به من حقیقت رو نشون داد. ‫- آمین.
‫- چه حقیقتی؟ ‫- حقیقتی که به ما نشون داد.
‫می‌بینید. به زودی همه می‌بینید.
‫وای خدا!
‫باید به تعالی برسید.
‫به همین سادگی.
‫راستی، ما یه ابزارهایی داریم
‫تا بتونید وظیفه رو انجام بدید.
‫قلب باید سالم باشه تا این کار جواب بده.
‫برای باز کردن دروازه چهارم.
‫حواستون باشه که توی شیشه بذارید.
‫گفتم به پا شلیک کن، نه اینکه بکششون.
‫این خیلی ناراحت‌کننده‌ست. لولا!
‫به چی فکر می‌کردی؟
‫عصبی شدم.
‫الان وقت اشتباهات نیست!
‫امبر، مسئولیت اون با توئه.
‫- داری تنزل رتبه می‌دی؟ ‫- قبلاً یکی رو خارج از مراسم از دست دادیم.
‫مرگ دبرا اجتناب‌ناپذیر بود چون ‫می‌تونست کل قضیه رو خراب کنه.
‫ولی کلیف؟ قابل اجتناب بود.
‫قرار بود کلیف تو دروازه آخر باشه.
‫- حالا چی؟ ‫- هنوز می‌تونیم انجامش بدیم.
‫دوباره به مسیر برمی‌گردیم. قول می‌دم.
‫روی تو حساب می‌کنم، امبر.
‫لولا...
‫- مواظب باش. ‫- حالا چی کار کنم؟
‫قبل از اینکه عصبی شی ‫باید به این فکر می‌کردی.
‫کاری که ما اینجا انجام می‌دیم، جدیه.
‫این راهی برای رستگاری هست.
‫سرنوشت خودم، شماها ‫و این گروه به هم گره خورده.
‫منم همین هدف رو دارم.
‫فقط هنوز به این سطح نرسیدم.
‫فقط یه فرصت دیگه بهم بده.
‫چطور می‌تونه این کار رو با من بکنه؟
‫به خودت شک نکن.
‫آرتور می‌گه شک، دشمن منطقه.
‫شک ما رو ضعیف می‌کنه.
‫نمی‌خوای ضعیف باشی، مگه نه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫آرتور هیچوقت به عنوان یه تاجر ‫و رویاپرداز به خودش شک نکرد.
‫اون جزو پیشگامان خدمات پرداخت آنلاین بود،
‫به ساخت نرم‌افزار برای پهپادها کمک کرد
‫و حتی ریزتراشه تولید کرد.
‫فکر می‌کنی اگه آرتور به خودش شک می‌کرد،
‫تا حالا می‌تونست به اون چیزا برسه؟
‫آره، ولی ما آرتور رو تو جلسات گمنام دیدیم
‫وقتی که خیلی خیلی داغون بود.
‫آره، آره. ولی اونجا بود که ‫ما رو زیر پر و بال خودش گرفت.
‫درسته؟ اونجا بود که بهمون نشون داد
‫زیبایی‌هایی که تو تکامل معنوی خودش دیده
‫چیزیه که برای ما می‌خواد.
‫اگه آرتور اشتباه کنه چی؟
‫آرتور هیچوقت اشتباه نمی‌کنه.
‫و خودت می‌دونی. آره.
‫- آره. ‫- راست می‌گی. ببخشید.
‫چطور انتخاب کنیم؟
‫خب، فکر می‌کنم انتخاب واضحه.
‫اگه عمر رو هر چه سریع‌تر ‫نبریم بیمارستان، می‌میره.
‫چی جلوی آرتور رو گرفته که همه‌مون رو نکشه؟
‫همه‌مون به فنا می‌ریم و همه‌ش تقصیر منه!
‫باید دلیلی داشته باشه که ‫چرا هنوز همه ما رو نکشته.
‫منظورم اینه، فرصتش رو داشته.
‫اون سعی کرد بکشتمون.
‫آره، ولی سرنخ‌های پادزهر رو بهمون داد.
‫اگه بتونیم به ذهنش نفوذ کنیم، ‫شاید راهی برای خروج از اینجا پیدا کنیم.
‫همین الان به کلیف شلیک کردن. ‫یعنی آرتور یه دیوونه‌ست.
‫از همون روزی که از شرکت ‫بیرونش کردیم، این رو می‌دونستیم.
‫درسته؟
‫کاری که باید بکنیم اینه که ‫با اینا بدنش رو باز کنیم.
‫قبلاً این کار رو کردی؟
‫نه، ولی به اندازه کافی ‫آدم دیدم که تیر خوردن
‫و زخمش رو تو جنگ بستن.
‫لازم نیست بی‌نقص کار کنیم، ‫فقط باید قلب رو سالم نگه داریم.
‫چیزی نداریم که...
‫صبر کن، صبر کن، اگه بتونه حسش کنه چی؟
‫مطمئنم هیچی حس نمی‌کنه، جینجر.
‫یعنی احتمالاً بیهوشه.
‫شاید بهتره اول بکشیمش.
‫باشه. کی انجامش می‌ده؟
‫- بیلی، تو انجامش بده. ‫- من؟
‫- آره. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫با خون میونه خوبی ندارم. نمی‌تونم.
‫خب، تو مسئول همه مایی، پس به جهنم.
‫- انجامش بده. ‫- آره.
‫- همین حالا. ‫- باشه! اوه!
‫خدایا.
‫فقط می‌خوام، گلوش رو ببرم.
‫تا سه بشمار انجامش بده.
‫- باشه. ‫- باشه. خدایا.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫چیکار می‌کنین؟
‫اوه!
‫آه.
‫بده من. شیشه رو بده.
‫بیا.
‫اینم قلبی که می‌خواستی، مریض روانی!
‫خیلی‌خب، همه صف بکشید!
‫گفتم برید تو صف، لعنتی!
‫واقعاً وقتی عمر بیدار شد، ‫مطمئن نبودم که بتونید این کار رو انجام بدید
‫ولی خیلی نگران بودم! ‫و واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم!
‫عمل قاطع، فکر سریع.
‫داشتن یه برنامه و بهش پایبند بودن، ‫چیزی که همیشه سعی کردم بهتون القا کنم.
‫و بلاک‌چین من، ‫اگه ادامه می‌دادیم، جواب می‌داد!
‫به جاش، تسلیم سرمایه‌گذارها شدید ‫و من رو انداختید بیرون!
‫ولی این چیزها مربوط به گذشته‌ست!
‫شما خیلی رشد کردید.
‫به من ثابت کردید که ‫سعی می‌کنید خودتون رو بهتر کنید.
‫ولی هنوز تموم نشده. درسته خانم‌ها؟ ‫بهشون بگید بعدش چیه!
‫به دروازه پنجم خوش آمدید.
‫خنده، در مرکز گردن قرار داره.
‫وقتی شرکتم رو از دست دادم، ‫خیلی عصبانی بودم.
‫تلخ بود.
‫ولی خنده بهترین داروئه.
‫من به درستی یاد گرفتم ‫به خودم و محیطم بخندم،
‫و دریچه‌های معنوی رو باز کرد.
‫در سخت‌ترین برهه‌ی زندگیم بودم ‫وقتی که فهمیدم
‫چیزهای مهم‌تر از پول و موفقیت ‫در زندگی وجود داره.
‫باید در برابر قدرتی ‫بزرگ‌تر از خودمون تسلیم بشیم.
‫من، خودمون رو به سمتِ ‫قدرت والاتر هدایت می‌کنم.
‫فقط من می‌تونم خودمون رو ‫به رستگاری برسونم.
‫فقط من می‌تونم خودمون رو ‫به سمتِ نور و روشنایی ببرم.
‫درست میگم، خانم‌ها؟
‫عالی گفتی.
‫ما باور قلبی داریم.
‫و واسه همین مسابقه خنده برگزار می‌کنیم!
‫به هر کدوم از شما یه فرصت ‫برای خندیدن داده میشه،
‫و باید خنده حقیقی و از ته‌دل باشه.
‫آره یعنی خنده واقعی بوده، ‫و نه یعنی دارید ادا درمیارید.
‫واقعا عالیه.
‫اگه نه بگیریم، چی میشه آرتور؟
‫اگه نتیجه آزمون رو قبول نشید، ‫سرتون از تن‌تون جدا میشه.
‫که لزوما چیز بدی نیست.
‫خیلی هیجان دارم!
‫با کی شروع کنیم؟
‫ده، بیست، سه پونزده، ‫هزار و شصت و شونزده.
‫هر کی میگه شونزده نیست...
‫۲۰، ۱۹، ۱۸، ۱۷.
‫آبری، تو اولین نفر شدی.
‫نور رو می‌پسندی؟
‫واسه تاثیر نمایشی گذاشتیم.
‫- معرکه‌ست. ‫- آرتور، شاهکار کردی.
‫کافیه. بازی رو شروع می‌کنیم!
‫دقیقا چیکار کنم؟
‫بخند! همین الان!
‫- شروع کنم؟ ‫- آره!
‫کافیه.
‫گفتم جدی و از ته‌دل بخند.
‫بدک نیست.
‫باید واقعی باشه.
‫کافیه. تمومش کن.
‫کافیه. ممنون.
‫الان رای‌گیری می‌کنیم.
‫لولا، آره یا نه؟
‫آره.
‫امبر؟
‫آره.
‫قبول شدی!
‫تبریک میگم، آبری! ‫از پنجمین دروازه رد شدی.
‫ناراحت نباش. زنده می‌مونی.
‫خیلی‌خب. برو رو صندلی بشین.
‫ده، بیست، سه پونزده، ‫هزار و شصت و شونزده.
‫هر کی میگه شونزده نیست...
‫۲۰، ۱۹، ۱۸، ۱۷.
‫کارل.
‫نوبت توئه. لطفا شروع کن.
‫از پنج به یک می‌شمرم.
‫اگه نخندی، سرت قطع میشه.
‫سرمایه‌گذاری کیتسر.
‫- بررسی‌ها نشون میده آدم متزلزلی هستی. ‫- پنج.
‫تو بیست سالگی بستری شدی.
‫چهار.
‫تمامی ما که اینجا هستیم ‫جزو مدیران ارشد شرکتیم،
‫و رای دادیم اخراج بشی.
‫و وضعیت شرکت از همیشه بهتره.
‫سه.
‫با وجود تو، هیچ‌وقت ‫به موقعیت فعلی نمی‌رسیدیم.
‫دو.
‫بی‌همه‌چیز.
‫نه.
‫نمی‌دونم، آرتور. ببخشید.
‫واقعا می‌خندید.
‫رای من آره‌ست.
‫عذرخواهی نکن. ‫حقیقت درونیت رو بپذیر.
‫تنها راه ممکنه.
‫موافقم. آره.
‫کارل. کنار آبری بشین.
‫ده، بیست، سه پونزده،
‫هزار و شصت و شونزده.
‫هر کی میگه شونزده نیست...
‫۲۰، ۱۹، ۱۸، ۱۷.
‫اسم تو رو بلد نیستم.
‫قرار نبود اینجا باشی.
‫درسته، پس احتمالا بهتره من برم.
‫چرت نگو. الان اینجایی. ‫دست تقدیر بوده.
‫- اسمت چیه؟ ‫- جینجر.
‫جینجر، میشه لطف کنی ‫و یه دقیقه زیر نور بیای؟
‫داری با روند کار خو می‌گیری.
‫به‌نظر نمیاد ترسیده باشی.
‫تو منو نمی‌ترسونی، مردک روانی.
‫آدم شجاعیه. خوشم اومد.
‫ولی می‌تونه بخنده؟
‫صبر کن بشمرم.
‫جالبه. ولی خنده‌اش واقعیه؟
‫انگاری آره.
‫نمی‌دونم. کلک نمیزنه؟
‫کافیه، جینجر.
‫یالا. زود باشید رای بدید.
‫- خانم‌ها؟ ‫- آره.
‫ببخشید، اما از نظر من مسخره‌بازی بود.
‫یه چیزی سرهم کرد.
‫رای من منفیه.
‫جالب شد.
‫رای نهایی دست منه.
‫- من خندیدم. کاری که گفتی رو انجام دادم. ‫- از کجا بدونم واقعی بود؟
‫چون من به تو می‌خندیدم، نه با تو.
‫چون خیلی مسخره‌ای.
‫اینجا مثل یه شوخی بیمارگونه می‌مونه.
‫- عین دلقک می‌مونی. ‫- کسی حق نداره با من این‌طوری حرف بزنه.
‫خب من حرف میزنم، پس برو به درک. ‫فکر می‌کنی به کمال معنوی رسیدی،
‫پس تقلب نکن.
‫خنده‌ی من واقعی بود.
‫رای من...
‫مثبته.
‫اما دفعه بعد انقدر خوش‌شانس نیستی، جینجر.
‫ببینید، من خوشحالم.
‫برای تمامی آدم‌های این اتاق خوشحالم.
‫الان نوبت به دوین، مدیر ارشد عملیاتی من،
‫و بیلی، منابع انسانی سابقم رسیده.
‫نمی‌تونی قِسر در بری، آرتور.
‫ده، بیست، سه پونزده...
‫دوین، تویی.
‫- من این کار رو نمی‌کنم. ‫- چاره‌ای نداری.
‫من نمی‌خندم.
‫مشخصه.
‫به‌نظرم داری بلوف میزنی.
‫- امبر؟ ‫- بله؟
‫میشه لطفا به پای دوین شلیک کنی؟
‫خدا لعنتت کنه!
‫الان می‌خندی؟
‫این متود بازیگریه.
‫رای من مثبته.
‫رای منم همین‌طور.
‫رای منم مثبته.
‫دوین، لطفا روی صندلی بشین.
‫و الان، بیلی،
‫لطفا بیا زیر نور
‫و لطفا مسخره‌بازی درنیار
‫وگرنه تو هم تیر می‌خوری.
‫قراره بخندی، بیلی؟
‫بیلی، خوب می‌دونی باید چیکار کنی.
‫- آره. ‫- شرایط رو واسه همه‌مون راحت‌تر کن.
‫فقط بخند.
‫ترسیدم.
‫بخش عادی این رویه‌ست، بیلی.
‫دلم نمی‌خواد بمیرم.
‫باشه.
‫بیلی، تا سه می‌شمارم.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫به صلاح همه‌ست.
‫خانم‌ها؟
‫نه. لطفا. خواهش می‌کنم. ‫لطفا. من نمی‌خوام بمیرم.
‫لطفا به من بسپرید.
‫نه، دیگه جای اشتباهی نمونده.
‫دلم نمی‌خواد بمیرم. ‫لطفا، اجازه بدید دوباره انجام بدم.
‫خواهش می‌کنم.
‫عزیزم، برگرد.
‫هی.
‫تشویقی دارم.
‫آره.
‫تشویقی دارم. آره.
‫پسر خوب. پسر خوب.
‫میای بیرون، باید مراقب باشی. ‫حیوون درنده زیاده.
‫برای این چیزا غریزه طبیعی نداری.
‫بابایی باید دوباره دوربین‌ها رو نگاه کنه. ‫پس برگرد داخل.
‫برنمی‌گردی؟
‫اول می‌خوای بازی کنی؟ باشه.
‫چوبت کجاست؟ چوبت کجاست؟
‫برو چوبت رو بیار. ‫بدو و چوبتو بیار.
‫باید یه راه خروج باشه.
‫آره. راهش اینه بمیریم ‫و با کیسه جنازه بریم.
‫خدا به دادمون برسه.
‫بعید می‌دونم تصور خوبی ‫نسبت به ما داشته باشه.
‫چی؟ آرتور رو میگی؟
‫نه. خودمون.
‫اونم بعد از کاری که انجام دادیم.
‫کاری که باید رو انجام دادی، کارل، خب؟
‫به اعصابت مسلط باش.
‫- می‌دونی چیه، دوین؟ ‫- چیه؟
‫- برو به درک، مرد. ‫- واقعا؟
‫- آره، برو به درک. ‫- واقعا؟
‫مردک بی‌شرف.
‫نمی‌دونم داری چیکار می‌کنی.
‫تمومش کنید.
‫باید یه چیزی بهتون بگم.
‫خیلی‌خب. گوش کنید.
‫یه اسلحه رو پشت‌بوم‌ـه.
‫کلیدهای کلیف تو جیبش‌ـه. ‫باید اون کلید رو پیدا کنیم.
‫- چی؟ ‫- بعد می‌تونیم فلنگو ببندیم.
‫می‌تونیم واسشون دام پهن کنیم.
‫دفعه بعد که بیان، ‫ما چهار نفریم و اون‌ها دو نفر.
‫- آره، ولی اون‌ها اسلحه دارن. ‫- آره، ولی ما می‌تونیم غافلگیرشون کنیم.
‫می‌تونیم یکی از دوربین‌ها رو بشکنیم.
‫اون دوربینی که به سمت در راهروئه.
‫اون‌موقع میان ببینن چی شده.
‫- بعد حمله می‌کنیم. ‫- فکر نمی‌کنی ما رو ببینن؟
‫تمام وسایل رو می‌شکنیم، ‫پرت و جابه‌جا می‌کنیم.
‫نمی‌فهمن داریم چیکار می‌کنیم.
‫تظاهر می‌کنیم از کوره در رفتیم، خب؟
‫این‌طوری.
‫عوضی‌ها.
‫همه گل و گیاه‌ها رو خراب می‌کنم، عوضی‌ها!
‫برید به درک!
‫کثافت!
‫مبل رو ببر سمت قفسه کتاب‌ها.
‫یک، دو، سه.
‫ببینید ثابت باشه و تکون نخوره.
‫آبری، تو از همه سبک‌تری، برو بالا.
‫خیلی‌خب. آره.
‫خیلی‌خب، بجنبید.
‫بهش گفتم اینجا بن‌بسته. ‫اما مگه حرف گوش میده؟
‫- ابدا. ‫- یه‌کم زندگی کن.
‫خدا رو شکر خونه بودید. ‫تا چند صد کیلومتری بیابون بود.
‫خب، اگه جاده رو تا انتها میرفتید ‫و به به چپ می‌پیچیدید،
‫وارد بزرگراه اصلی می‌شدید.
‫وای، این خونه خیلی خوشگله.
‫- کانولاست. ‫- محاله، باید خیلی گرون باشه.
‫- فروشیه؟ ‫- نه.
‫همه یه قیمتی دارن.
‫کمک!
‫خدای من، به کمک ما نیاز دارن؟
‫خدای من، مارتا!
‫از دست توریست‌ها. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫یکی از دوربین‌ها قطع شده.
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫صبر کن.
‫هیس.
‫خیلی‌خب...
‫اوه، دوستان. ‫دارم می‌بینم چیکار می‌کنید.
‫و کاملا درک می‌کنم ‫چقدر مستاصل و ناامید هستید.
‫ولی لطفا صبور باشید.
‫راه فرار وجود نداره.
‫باشه؟
‫عجب! حسابی مشغول بودید.
‫نمی‌تونم بگم اهل تغییر دکور هستم، ‫ولی شاید علاقه پیدا کنم.
‫به ششمین دروازه خوش آمدید.
‫دروازه‌ی راستین.
‫در چشم سوم جا داره.
‫برای رسیدن به تعالی،
‫بایست حقیقت تمام چیزها رو ببینید،
‫با حقیقت درون خودِ شما شروع میشه.
‫آرتور.
‫این مسئله بین من و توئه. ‫به بقیه کاری نداشته باش.
‫شرکت رو به تو میدم.
‫همینو می‌خوای، درسته؟
‫خواسته‌ی من خیلی فراتر از شرکته.
‫حس و حالتو درک می‌کنم.
‫من عملا شرکت رو ازت دزدیدم.
‫درسته؟ تو رو بیرون کردیم.
‫و دار و ندارتو از دست دادی.
‫حتی شنیدم زنت ترکت کرده، آرتور.
‫من زندگی‌تو نابود کردم.
‫پس خواهش می‌کنم، ‫اجازه بده شرایط رو اصلاح کنم
‫و شرکت رو به پس بدم.
‫تو زندگی منو نابود نکردی.
‫منو آزاد کردی.
‫و همین خواسته رو ‫برای همه شما دارم.
‫آرتور، سه نفر مردن.
‫در واقع چهار نفر.
‫دبرا ساعت ۱:۰۲ ظهر فوت کرد.
‫علت مرگ: خفگی اتفاقی.
‫اما مرگ هیچ‌کدوم بیهوده نبود.
‫و دلم نمی‌‌خواد افراد بیشتری بمیرن.
‫موضوع بیداری معنویه.
‫من همه‌تون رو دوست دارم.
‫تو ما رو دوست نداری.
‫ما رو شکنجه میدی بمیریم، هیولای روانی.
‫روانی؟
‫شاید.
‫هیولا؟
‫بگی‌نگی.
‫آیا من دارم کار درست رو انجام میدم؟
‫آره.
‫زمانی که من اینترنت رو ‫جایی به‌عنوان پرداخت مستقیم بین افراد
‫پیش‌بینی کردم، ‫مردم منو دیوانه خطاب کردن.
‫و وقتی پهپادهای بدون سرنشین ساختم،
‫و بهتره در مورد توسعه بلاک‌چین حرفی نزنم.
‫رهبران آینده در گذشته دیوانه بودن.
‫و ارواح الهی راهنمای من هستن.
‫صبر کن، اما اگه از نظر معنوی ‫به روشنگری رسیدی،
‫اونوقت چرا با شکنجه‌ی ما ‫عصبانیتت رو خالی می‌کنی؟
‫من شما رو شکنجه نمیدم.
‫ما رو شکنجه میدی. ‫و عصبانیتت به اوج رسیده.
‫من عصبانی نیستم!
‫خدای من. نگاه کنید.
‫دوستان، ببینید. ببینید آرتور چقدر عصبانیه. ‫کارد بزنن خونت درنمیاد.
‫- چطور جرئت می‌کنی! ‫- می‌دونی من چه فکری می‌کنم؟
‫به نظرم تو این دروازه ‫باید همراه من باشی.
‫به نظرم هنوز حقیقت وجودی‌تو نپذیرفتی.
‫راست میگی.
‫من عصبانی‌ام.
‫جینجر، از اینکه باعث شدی ‫حقیقت رو ببینم ازت تشکر می‌کنم.
‫و در ششمین دروازه شما رو همراهی می‌کنم
‫تا بهتون نشون میدم به این رویه باور دارم. ‫اینکه من آدم ریاکاری نیستم.
‫خدای بزرگ.
‫- الان میاد اینجا؟ ‫- فقط با همین روش می‌تونیم خارج بشیم.
‫الان گرگ رو بین گله انداختی.
‫نمیشه آدمی که اینجا نیست رو کشت.
‫مجبور نیستی این کار رو کنی، آرتور. ‫دارن تو رو تحریک می‌کنن.
‫آموزش معنویم تموم نشده.
‫هنوز به تعالی نرسیدم.
‫اما اگه بلایی سرت بیارن، چی؟
‫بزودی می‌بینمت.
‫- داره میاد. ‫- به نظرم هیجان انگیزه.
‫دو دروازه نهایی پیش روی ماست.
‫خیلی هیجان دارم.
‫ناامیدت نمی‌کنم، قول میدم.
‫فکر کنم اومد.
‫اومدش.
‫هیس.
‫به ششمین و یکی مانده به آخرین دروازه، ‫یعنی چشم سوم، خوش آمدید.
‫برای دیدنِ حقیقت،
‫باید ابتدا از باورهایی که ‫به ما زنجیر شدن رها بشیم.
‫چشم‌ها.
‫فریب‌دهنده‌ها. ‫باید ازشون دور بشیم، رهاشون کنیم،
‫تا چشم سوم به طور کامل باز بشه.
‫فقط در اون زمان ‫می‌تونیم به درستی ببینیم.
‫فقط در اون زمان اجازه میدیم ‫چشم سوم ظاهر بشه
‫و در بی‌کرانگی غوطه‌ور بشه.
‫به صف بشید.
‫زود به صف بشید.
‫هر کدوم با دست خودمون به‌شکل دردناک ‫چشم‌مون رو از حدقه بیرون میاریم.
‫واستون سوال شده، چی هست؟
‫خوشحالم پرسیدید.
‫یعنی چشم در اثر ضربه یا جراحت،
‫به‌زور از حدقه بیرون بیاد یا از بین بره.
‫و واسه همین قاشق آوردم.
‫از این قاشق استفاده می‌کنیم ‫تا چشم چپ‌مون رو دربیاریم.
‫اول من شروع می‌کنم.
‫اگه نتونستم
‫کره چشمم رو دربیارم ‫یا از حدقه دربیارم،
‫باید یه تیر تو سرم خالی کنید.
‫مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫به چه حقی منو زیر سوال می‌بری؟
‫- درست میگی. ببخشید. ‫- آرتور...
‫شروع می‌کنم.
‫اوه!
‫اوه! برای اولین بار به درستی می‌بینم.
‫برای اولین بار، ‫چشم‌هام حقیقت رو خواهند دید.
‫اوه! اوه!
‫آخ!
‫دارم حس می‌کنم. ‫باز شدنشو حس می‌کنم.
‫ای موجود الهی، مرا رها کن.
‫و دیدِ چشم سوم رو به من بده ‫که تمام عمرم واسش جنگیدم.
‫اوه.
‫الان دارم می‌بینم.
‫اوه!
‫سرزمین موعود رو می‌بینم!
‫اوه!
‫می‌تونم توصیفش کنم.
‫می‌تونم به خوبی ببینم.
‫کوهی به اندازه کوه اورست
‫پر از فرشته‌های الهیه.
‫به شکل کوه دراومدن.
‫همه آزاد خواهند بود.
‫اوه!
‫لولا. چشم منو بگیر.
‫خیلی‌خب، ممنون.
‫اوه!
‫اوه.
‫فوق العاده‌ست.
‫اوه!
‫اگر چشم تو باعث لغزش تو می‌شود،
‫آن را بیرون آور و از خویشتن دور انداز.
‫کی می‌خواد در سرزمین موعود ‫به من ملحق بشه؟
‫گفتم...
‫کی می‌خواد در سرزمین موعود ‫به من ملحق بشه؟
‫ای آدم‌های چندش و بدبخت و لوس.
‫نفر بعدی رو خودم انتخاب می‌کنم.
‫دوین، دست راستم که ‫بهم خیانت کرد رو انتخاب کنم؟
‫یا کارل،
‫بچه پوست‌کلفتی که حسابدار شد؟
‫یا آبری بدبخت بیچاره،
‫مدیر ارشد عملیاتی نابغه
‫با قلبی از طلا و دل سرشار از ترس؟
‫یا جینجر مرموز،
‫که با آب‌زیرکاهیِ تمام وارد شرکت من شد
‫و فکر می‌کنه قهرمانه؟
‫بذار بهت بگم قهرمان اصلی کیه، جینجر.
‫آرتور اسکات، مرد شریف،
‫والا و مقدس و نابغه.
‫کارل رو انتخاب می‌کنم.
‫من این کار رو نمی‌کنم.
‫قاشق رو بردار ‫و کاری که لازمه رو انجام بده.
‫خدا پشت و پناهت.
‫نمی‌تونم.
‫عه.
‫خیلی‌خب.
‫بهت یه دقیقه وقت میدم.
‫عه!
‫تار می‌بینم!
‫فقط باید حدقه چشمتو دربیاری، کارل.
‫نمی‌تونم.
‫سی ثانیه وقت داری. ‫دربیار و آزاد شو.
‫نمی‌تونم. ‫یه نفر باید کمکم کنه.
‫خودت باید دربیاری. ‫بیست ثانیه وقت داری.
‫این...
‫خیلی ناجوره.
‫ده ثانیه، کارل.
‫پنج. چهار. سه. دو.
‫هورا!
‫آفرین!
‫تشویق کنید!
‫با شور و شوق دست بزنید!
‫خدا لعنتت کنه!
‫آفرین! آفرین.
‫خدایا، من بی‌نظیرم.
‫دوین، پسرم.
‫نوبت توئه.
‫آره.
‫بیا وسط.
‫حاضری؟
‫تو مریضی. به کمک نیاز داری.
‫اگر چشم تو باعث لغزش تو می‌شود، ‫آن را بیرون آور و از خویشتن دور انداز.
‫انقدر آیات انجیل رو نخون.
‫سی ثانیه وقت داری.
‫چی؟
‫به کارل شصت ثانیه وقت دادی.
‫ولی تو در برابر بیداری معنوی مقاومت می‌کنی.
‫زمانت شروع شد.
‫آ...
‫عه!
‫اوه!
‫پونزده ثانیه.
‫نمی‌تونم درش بیارم!
‫ده ثانیه.
‫پنج. چهار. سه. دو.
‫عه!
‫تبریک میگم، دوین!
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫عه.
‫عه. عه.
‫آبری.
‫نوبت توئه.
‫زود باش. بیا وسط.
‫ضد حال نزن.
‫لولا. امبر.
‫مشکلی پیش نمیاد؟
‫آبری، بیست ثانیه وقت داری، ‫از الان شروع شد.
‫پونزده ثانیه.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم... ‫- ده ثانیه.
‫احمق وراج.
‫لطفا. خواهش می‌کنم. دستم.
‫خیلی می‌لرزه.
‫- نمی‌تونم. ‫- پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫صفر.
‫لطفا یه فرصت دیگه بهم بده.
‫- تو رو خدا. تو رو خدا. ‫- آبری طفلک.
‫نه، نه. تو رو خدا. تو رو خدا.
‫- نه. نه. ‫- امبر، لطفا.
‫نه، نه، نه. خواهش می‌کنم.
‫لطفا. انجامش میدم.
‫نه. خواهش می‌کنم.
‫جینجر.
‫می‌دونی چیکار کنی.
‫ده ثانیه وقت داری.
‫کافیه.
‫عه!
‫وای.
‫سرزمین موعود رو می‌بینی؟
‫واضح و شفاف.
‫توصیف کن.
‫فرشته‌های الهی.
‫صدها هزار نفر هستن
‫به اندازه کوه اورست.
‫خیلی خوبه.
‫لولا، بگیر، قاطی نشن.
‫خیلی‌خب. عالیه.
‫الان به هفتمین و آخرین دروازه، ‫یعنی تاج میرسیم.
‫این آنتنیـه که راهنمایی الهی رو ‫از یگانه جاودان دریافت می‌کنیم.
‫برای اینکه آنتن بسته نشده، ‫باید این‌کار رو انجام بدیم.
‫میشه لطفا جعبه رو بدی؟
‫می‌خواید حدس بزنید ‫چی داخل جعبه‌ست؟
‫مگه علم غیب داریم؟
‫هه.
‫عه.
‫می‌دونم قبل اینکه برکنار بشم، ‫توی شرکت می‌چرخید.
‫خیلی دردناک بود.
‫احساس کردم بهم خیانت شده، ‫خجالت کشیدم،
‫بدبخت شدم.
‫هفتمین و آخرین دروازه ‫همه ما رو در تعالی پیوند میده.
‫خیلی‌خب. می‌دونم که شما ‫به عروسک من خیلی سوزن زدید،
‫پس این کار رو انجام می‌دیم.
‫به نوبت، هفت بار سوزن ‫وارد بدن خودمون می‌کنیم.
‫تو رون، روده، شونه و گوش‌ها.
‫و باید به حدی فرو کنید ‫که قسمت سفید مشخص نشه.
‫و لولا، امبر، ‫اگه نتونستیم، به ما شلیک کنید.
‫اگه این کار رو انجام بدیم، ‫به تعالی میرسیم؟
‫آره.
‫و می‌تونیم بریم خونه؟
‫آره، می‌تونید برید.
‫زنده می‌مونم؟
‫تصمیم با توئه.
‫خدا لعنتت کنه!
‫این کار چه چیزی رو ثابت می‌کنه، آرتور؟
‫نتیجه کار خودشو نشون میده.
‫لعنتی!
‫باید عمیق‌تر فرو کنی.
‫آرتور، نمی‌دونم این عروسک جادویی رو ‫از کجا پیدا کرده، ولی یه شوخی مسخره‌ست.
‫جدی نیست.
‫جدی نبود. جدی بود.
‫بهترین اتفاقی بود که برای من افتاد.
‫چون فهمیدم دلیل وجود من ‫روی این سیاره چیه.
‫تا آزاد باشم و افراد رو آزاد کنم.
‫حرفش شد، کارل، ‫شونه‌ها مونده.
‫نمی‌تونم.
‫نه.
‫عمیق‌تر.
‫کارل، چیزی نمونده.
‫دو بار دیگه مونده. تو گوش‌هات فرو کن. ‫و بعد می‌تونی بری.
‫- این‌طوری می‌میره. ‫- وقتی به تعالی برسه، کی اهمیت میده
‫چطور به اون نقطه رسیده.
‫داره عالی پیش میره.
‫نمی‌‌شنوم!
‫موفق شدی!
‫کارل اولین نفر بین ماست ‫که به تعالی میرسه.
‫اون به چیزی نرسید.
‫اون مُرده، آرتور.
‫من به کارل هدیه روش‌بینی دادم.
‫و دوین، الان به تو همین هدیه رو میدم.
‫- انجام نمیدم. ‫- تا این مرحله اومدی. ناامیدم نکن.
‫ترجیح میدم سریع بمیرم ‫تا اینکه خودمو شکنجه بدم و بعد بمیرم.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫کاملا و صد درصد مطمئنی؟
‫نمی‌خوای به روشن‌گری برسی؟
‫کاملا و صد درصد مطمئنم.
‫خب، متاسف شدم دوین.
‫- کاری که باید رو انجام بده. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن. صبر کن.
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫حیف شد.
‫جینجر!
‫نزدیک‌تر بیا تا مغزتو پخش زمین کنم.
‫فقط می‌خوام صحبت کنم.
‫اجازه هست؟
‫می‌تونی بهم نزدیک بشی.
‫می‌خوام قبل اینکه بمیرم، ‫اون عروسک رو دستم بگیرم.
‫ممنون. آم...
‫باید یه اعتراف کنم.
‫من این عروسک رو درست کردم.
‫کلیف آورد شرکت، ولی فکر من بود.
‫خالقش منم.
‫چرا باید چنین کاری با من کنی؟
‫اشتباه بود.
‫اشتباه کردم. همه‌مون اشتباه کردیم.
‫هیچ‌وقت نباید از شرکتی که ‫خودت بنا کردی، بیرون انداخته می‌شدی.
‫تو می‌تونستی شرکت رو به طرز فوق العاده‌ای ‫مدیریت کنی. تو نابغه‌ای.
‫باید به حرفت گوش می‌دادن.
‫از اول حق با تو بود.
‫دردتو می‌فهمم.
‫و خیلی خیلی متاسفم.
‫تو بهترین مدیرعامل تاریخ بشریت هستی.
‫الان، قبل اینکه به تعالی برسم،
‫حضور یگانه جاودان رو حس می‌کنم.
‫در توبه‌ام، ‫باید در بالاترین سطح ممکن دعا کنم.
‫چطور می‌خوای این کار رو کنی؟
‫می‌خوام برو رو پشت‌بوم.
‫قبل اینکه به هفتمین دروازه برم، ‫باید به پشت‌بوم برم.
‫خوشم اومد.
‫همه میریم پشت‌بوم!
‫زانو بزنیم و دعا کنیم.
‫آرتور، می‌تونم باهات دعا کنم؟
‫خیلی‌خب، زانو بزنیم.
‫ای موجود الهی، ‫تو صدها هزار فرشته رو
‫روی کوهی به اندازه کوه اورست قرار دادی،
‫ما رو به سرزمین ابدی ببر.
‫باشد که تمامی آن‌ها را در کوه ببینیم،
‫مو طلایی، مو قهوه‌ای، قد بلند، ‫قد کوتاه، لاغر، درشت.
‫باشد که آنان مقدس باشند ‫و برکتی برای بشریت به ارمغان آورند.
‫باشد که از ما راضی باشن،
‫عاشق ما باشن...
‫و دوست‌مون داشته باشن؟
‫ما رو دوست داشته باشن، ‫معنوی و متعالی باشن.
‫باشد که در آنجا شاد باشیم.
‫باشد که تنها یک چشم برای دیدن داشته باشند.
‫پایان دنیا از راه برسد
‫و در آرامش زندگی کنیم.
‫اوه!
‫شلیک کن تا مغزشو کف زمین بریزم.
‫تکون نخورید.
‫فکر می‌کردیم قراره ‫دو تایی این سفر رو بریم.
‫هر سفری بریم مقصدش جهنمه.
‫اوه، حیف شد.
‫خیلی بهت امید داشتم.
‫لعنتی، تیرم تموم شد.
‫کجاست؟
‫لعنتی.
‫آرتور گفت دنیای مادی ‫آستانه‌ایه به چیزی بزرگ‌تر.
‫الان آزاد شد.
‫به پاداش رسید.
‫- ما هم همین‌طور. ‫- آره.
‫عه...
‫لعنتی.
‫- بدبخت شدم. ‫- انگاری تیرت تموم شد.
‫- آره، از کجا فهمیدی؟ ‫- بصیرت آرتور اینجا تموم نمیشه.
‫تو کمک کردی به عروج برسه. ‫الان من به تو کمک می‌کنم.
‫لعنتی!
‫باورهای آرتور پابرجا می‌مونه.