W W W . M O V I E S H O . C O M
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خب، از کجا شروع کنیم؟
‫اولین چیزی که باید بدونین اینه که مامانم ‫اسم منو انولا گذاشت.
‫درواقع، به این اسم اصرار کرد!
‫انولا...
‫انولا.
‫می دونم اسم غیرمعمولیه،
‫ولی مامانم تا حدی طرفدار بازی کلماته.
‫- به جای خود. ‫- آماده باش.
‫شروع کن!
‫و انولا وارونه نوشته شده ‫خب، خونده میشه،
‫"الون." ‫(به معنای "تنها")
‫آره!
‫مامانم همیشه بهم میگه...
‫انولا، تو تنهایی خیلی موفق خواهی شد.
‫مم-همم.
‫با این حال ما همیشه باهم بودیم.
‫- نه. نه. ‫- آره!
‫پدرم وقتی کوچیک بودم فوت کرد.
‫زیاد چیزی ازش یادم نیست.
‫و هردو برادرم بعد از مرگش سریع خونه رو ترک کردن.
‫اونا رو هم به سختی به یاد میارم.
‫پس فقط خودمون دوتا موندیم.
‫و این فوق العاده بود.
‫اون یه مامان معمولی نبود.
‫یادم نداد صدف نخ کنم یا قلاب دوزی تمرین کنم.
‫ما کار های دیگه ای کردیم.
‫خوندن،
‫علم،
‫ورزش،
‫همه نوع تمرینی،
‫هم فیزیکی...
‫... و ذهنی.
‫مامان می گفت آزادیم هرکاری تو فرن دل انجام بدیم...
‫اوه. ببخشید، پدربزرگ.
‫... و هرکسی بشیم.
‫اون تموم دنیای من بود.
‫ولی همه چیز رو با من در میون نمی ذاشت.
‫درسته، خانم ها، برای جمع بندی: ‫انتخاب های ما.
‫نیکوکار هایی که ملاقات کردیم،
‫گیاه پیچیده شده،
‫- الی هاوسمن. ‫- اوه، حیرت آوره.
‫- همگی موافقیم؟ بله؟ ‫- بله.
‫الی هاوسمن.
‫حتما.
‫مامان معتقد بود حریم شخصی مهم ترین مزیته،
‫و معمولا چیزیه که رعایت نمیشه.
‫که منو به دومین چیزی که باید بدونین سوق میده.
‫یه هفته پیش، در صبح تولد شونزده سالگیم ‫در ماه جولای،
‫بیدار شدم...
‫مامان؟
‫... که فهمیدم مامانم گم شده.
‫فرن دل هال، شهرمون رو ترک کرده بود،
‫یه موقعی از شب.
‫مامان؟
‫و برنگشت.
‫برام چیز زیادی نذاشت، بجز چند هدیه
‫که به خانم لین گفته بود وقت چای عصرونه ‫بهم بدتشون.
فرهنگِ گیاهان.
‫چه هدیه های خوبی!
‫و، ببین، مامانت خودش اینارو درست کرده.
‫ما خوشحال بودیم.
‫نبودیم، خانم لین؟
‫نباید این کادو ها رو خودش بهم می داد؟
‫اوه، آروم! آروم!
‫و سومین چیزی که باید بدونین،
‫و ممکنه جزو چیزایی باشه که قبلا حدسش رو زدین،
‫اینه که دوچرخه سواری جزو نقاط قوت من نیست،
‫ولی وقتی می خوای سریع بری جایی ضروریه
‫چهارمین چیزی که باید بدونین
‫اینه که من الان تو راهم ‫که برادر هامو دور هم جمع کنم،
‫مایکرافت و شرلوک،
‫اسم هایی که وارونه شون، به ترتیب میشه،
‫تفورکم و کالریس.
‫شاید بهتر باشه کسی زیاد وارد تئوری "الون" نشه.
‫- مرسی. ‫- خودشه.
‫شرلوک هولمز.
‫کارآگاه، محقق، شیمی دان
‫ویولن نواز هنرمند،
‫تیرانداز ماهر،
‫شمشیر زن، مبارز با چوب شمشیر بازی،
‫بوکسور،
‫و متفکر عالی مشهور.
‫برادر نابغه ی من.
‫اون برای هرچیزی جواب داره.
‫آقای هولمز؟
‫و، مم، آقای هولمز؟
‫بله.
‫تو برام فرستادی؟
‫برام یه تلگراف فرستادی.
‫ازم خواستی اینجا ببینمت؟
‫و پنجمین چیزی که باید بدونین
‫اینه که مدتیه اصلا منو ندیده بودن.
‫انولا.
‫خدای من.
‫ببینش.
‫چه داغونی.
‫دست کش و کلاهت کجاست؟
‫خب، من یه کلاه دارم.
‫باعث میشه سرم خارش بگیره. ‫و دست کش هم ندارم.
‫دست کش نداره؟
‫می بینی که نداره، مایکرافت.
‫ما برای تو تلگراف نفرستادیم، دختره ی احمق. ‫برای کالسکه فرستادیم.
‫-حداقل با خودت آوردیش؟ ‫-کالسکه رو؟
‫آره.
‫چه جور کالسکه ای می خواین؟ ‫چون چندتایی تو ذهنم هست
‫کالسکه ای که براش پول دادم.
‫درسته.
‫فکر کنم تو با یه خونه ی دیگه ما رو اشتباه گرفتی.
‫پسر، برو یه کالسکه برامون بیار.
‫سریع!
‫اوه.
‫چه...
‫اوه، خدای عزیز، خونه رو ببین.
‫فوق العاده نیست؟
‫اون این مدت کجا زندگی می کرده؟
‫آقایون، به خونه خوش اومدین.
‫خیلی وقت گذشته.
‫این چیه؟
‫تنیس؟
‫مامان میگه من کاملا دارم ماهر میشم.
‫اوه!
‫فکر اونم اون بازیه.
‫مامان کدوم گوریه؟
‫من که میگم این مسئله درست میشه، شما چی؟
‫تخت خوابش مرتب نشده.
‫همم. گل داوودی.
‫لباس هاش سرجاش نیست.
‫و درخت لارستینوس، و توری ملکه ان.
‫صحبت درمورد گل های کوفتی کافیه دیگه، شرلوک.
‫آها.
‫ولی قتل نبوده.
‫چطور؟ تو مطمئنی؟
‫منبع معمول مداد نقاشی هاش تموم شده.
‫مشخصه که نمی خواسته جایگزینشون کنه.
‫و تو به ندرت قربانیان گروگان گیری
‫که خودشون برای ناپدیدشدن برنامه داشتن ‫رو پیدا می کنی.
‫اون نمی خواسته برگرده،
‫با این وجود دلایل رفتنش رو کاملا مخفی نگه داشته.
‫این خبر خوبیه، نه؟
‫بستگی داره رو برگشتنش حساب باز کردی یا نه.
‫همم.
‫اوه، خدای من! فمنیسم.
‫شاید دیوونه، یا خرفت شده بوده.
‫گرچه دیوونگی، تو خونواده ی ما؟ ‫فکر نکنم.
‫- اوه. ‫- به نظرم بتونم حدس بزنم
‫ضمنا اون بدون اینکه ردی از خودش بذاره رفته،
‫پس هنوزم هوش و حواسش سر جاشه.
‫یه زن دیوونه که نمی تونه گزارش هایی که اون ‫تو این ده سال اخیر برام می فرستاد گردآوری کنه.
‫کاملا تمیز و مرتب، شرح یه حموم...
‫- که وجود خارجی نداره. ‫- و یه سیفون آب.
‫همچنین.
‫و حقوق همیشه درحال رشد
‫پادو، خدمت کاران، پیش خدمت های آشپزخونه،
‫- باغبون ها، کمک باغبون ها... ‫- نکته رو فهمیدی.
‫... و برای انولا، یه معلم موسیقی،
‫یه مربی رقص، یه پرستار بچه.
‫انولا، تو هنوز پرستار بچه داری؟
‫اون مثل شما اینجا نبود.
‫این حریم شخصیشه.
‫اینو بگو، اون اقلا دید که تو تحصیلات داری؟
‫برای تحصیلات ارزش قائل بود.
‫خودش بهم درس داد.
‫مجبورم کرد کل کتاب های کتاب خونه ی ‫ فرن دل هال رو بخونم.
‫شکسپیر، لاک،
‫و دایره المعارف.
‫و تاکری، و مقاله های مری وولستنکرافت.
‫و من برای اهداف خودم تحصیل کردم.
‫برای یادگیری خودم.
‫که، مامان گفت، بهترین راه برای یه زن...
‫جوون شدنه.
‫خب، این چیزیه که مامان می خواست بشی؟
‫- مایکرافت. ‫- چیه؟
‫نمی دونم اون می خواست چه طوری بشم.
‫اون منم ترک کرده.
‫اون بر می گرده، بر نمی گرده، شرلوک؟
‫بر نمی گرده؟
‫اون می خواد چی کار کنه، شرلوک؟
‫برای ازدواج مجدد خیلی پیر بود، تا جایی که می دونم ‫هیچ اشتیاق یا انگیزه ای نداشت.
‫فقط باید یه زندگی مناسب برای انولا تضمین می کرد.
‫و بقیه ی سال های زندگیش رو با وقار زندگی می کرد.
‫اینجا بعد از مرگ پدر، خونه ی من بوده و هست، نه اون.
‫شونزده سال درخواست کرد که انولا رو بیاره اینجا.
‫بهش دادمش. و در جواب این کار، لایق اینم ‫که ازم دزدی بشه؟
‫آدم بده ی این موضوع من نیستم.
‫شاید اون پول رو لازم داشته.
‫تو مشخصا نداری،
‫یا دولت حقوقت رو قطع کرده؟
‫همیشه همینه، نه؟ ‫همیشه همین طوریه.
‫ما ماه ها همدیگه رو نمی بینیم، بعدش بدون احساس ‫مسئولیت میپری وسط
‫و با حرفای قشنگت منو محکوم می کنی.
‫- فقط کنجکاوم. ‫- داری قضاوت می کنی.
‫داری چیزی رو قضاوت می کنی که هیچ ‫مسئولیتی در قبالش نمی پذیری.
‫هیچ وقت هیچ علاقه ای به این خونواده نشون ندادی.
‫نمی خوام قضاوت کنم.
‫تا جایی که می بینم، ما دوتا مشکل داریم.
‫یکی، پیدا کردن یه مدرسه ی شبانه روزی
‫که مایل باشه انولا رو بپذیره
‫که انولا یه ناکام کامل تو این دنیا نشه.
‫که من دارم حلش می کنم...
‫با کمک یه دوست قدیمی.
‫و دوم، پیدا کردن مامان.
‫اولی مشکل منه، دومی رو مشکل تو درنظر می گیرم.
‫عزیزم!
‫اجازه بده.
‫یه ماشین. ‫چقدر عالی، خانم هریسون.
‫خب، من معلمم، آقای هولمز.
‫دوست دارم از زمونه جلوتر باشم.
‫انولا شاید ترجیح بده اینجا بمونه.
‫می تونی یه پرستار پیدا کنی.
‫- اون باید دست زور رو سرش باشه، شرلوک. ‫- انولا کجاست؟
‫داخله،
‫گرچه باید از قبل بهتون اطلاع بدم، اون آموزش ندیده.
‫به زودی متوجه میشیم.
‫باید اونو بکوبیم و از اول بسازیمش.
‫سر بالا، دختر.
‫حالا بهتر شد.
‫در غیاب مامان، اون تحت سرپرستی منه، نه تو.
‫دور کمر، بیست و چهار اینچ.
‫- قفسه سینه، سی و سه اینچ. ‫- خب، خیلی کوچیکه.
‫خیلیم خوبن.
‫لگن ، سی و پنج اینچ.
‫اوه، چقدر ناامید کننده.
‫باید از یه تقویت کننده استفاده کنیم.
‫یه زن خطرناک و وحشی یه دختر وحشی بار آورده.
‫اون به نظر باهوش میاد.
‫لگن فقط بخشی از پا هاست، این طور نیست؟
چه نیازی به تقویت شدن دارن؟
‫تو زبون کوچیک باهوش نیستی؟ ‫ازش لذت می‍برم.
‫من از زندونی شدن تو اون لباس های نامعقول ‫لذت نمی برم.
‫این لباس ها زندونی نمی کنن. ‫آزاد می کنن.
‫بهت اجازه میدن هم رنگ جامعه بشی، تا در این ‫لذت های بی شمار سهیم باشی.
‫تا نظری رو جلب کنی، جذاب بشی.
‫با کمک خانم هریسون، انولا رو برای جامعه ‫قابل پذیرش می کنیم.
‫تن پدر تو قبر به لرزه درمیاد.
‫در انتهای مدرسه م،
‫یاد می گیری چه طور یه خانم جوون باشی،
‫و دوست های زیاد جدیدی پیدا می کنی.
‫نیازی به دوست ندارم. ‫من دوست خودمو دارم.
‫یه آموزش ندیده، با لباس غیررسمی،
‫وحشیانه رفتار می کنه.
‫و من نیاز ندارم برم مدرسه ی مضحک تو.
‫نه! خواهشا این کار رو با من نکنین.
‫بذارین خوشحال بمونم. من اینجا خوشحالم.
‫تو الان یه خانم جوونی، انولا. ‫به یاد گیری نیاز داری.
‫منو در هر زمینه ای که باید بدونم چطور تو این دنیا
‫- میشه شایسته بود، امتحان کنین. ‫- اگه بهت خوب یاد داده بود،
‫با زیرپوش جلو من نمی ایستادی.
‫با وضعیت الانت هیچ امیدی برای شوهر کردن نداری.
‫من شوهر نمی خوام!
‫و اینم یه چیز دیگه ست که باید به خاطرش ‫آموزش ببینی.
‫شرلوک.
‫- نذار با من این کار رو کنه. ‫- تو تحت سرپرستی اونی.
‫منو به سرپرستی خودت در بیار.
‫راهنماییم کن. آموزشم بده.
‫- من براش مایه رنجشم. برای تو.. ‫- انولا.
‫متاسفم.
‫دست من نیست.
‫همون طوری که بی رحمیش نسبت به مامان ‫دست تو نبود.
‫مامان خطرناک نیست.
‫اون همیشه عالی بوده و هست.
‫و اگه نمی تونی اینو ببینی، پس خجالت به هردوتون!
‫انقدر عالی که تو رو تحت مراقبت من گذاشت.
‫خب، ما یه گفتگوی کوچیک دوستانه داشتیم، مگه نه؟
‫می تونم بگم قراره دوست های خوبی بشیم.
‫اوه، خانم هریسون، از مهربونی شما سپاس گزارم.
‫آقای هولمز،
‫باعث افتخاره.
‫فردا خودم میارمش.
‫خودتون؟
‫خوبه.
‫منم از نقاشی لذت می برم.
‫کمک می کنه فکر کنم،
‫افکارم رو منظم کنم.
‫به منم همین کمک رو می کنه.
‫یه کاریکاتور.
‫شاید بهتر باشه مایکرافت نبینتش.
‫- قصد داری همون بالا بمونی. ‫- امیدوار بودم یکم حریم شخصی داشته باشم.
‫میدونی، تا جایی که یادمه، تو کاملا ‫یه ترسوی کوچولو بودی.
‫یه مخروط کاج داشتی که تو پشم پیچیده شده بود.
‫هرجا می رفتی با خودت می بردیش،
‫بهش می گفتی دش.
‫یکی بهت گفته بود که ملکه ویکتوریا یه شوالیه ‫پادشاه چارلز داشته،
‫که دش صداش می زده،
‫و تو هم تصمیم گرفتی اونو داشته باشی.
‫هرگز نتونستیم قانعت کنیم
‫که یه شلوار خوب بپوشی.
‫فکرکنم اینا تنها چیزیه که یادمه.
‫مرسی.
‫اگه می تونی همشون رو دیگه از یاد ببر.
‫یه مخروط کاج به نام دش؟
‫خیلی مضحکه.
‫پدر عادت داشت همه جا دنبالت کنه، فریاد بزنه،
‫"اون سگ لعنتی رو از خونه ی من ببرین بیرون!"
‫چرا هیچ وقت به دیدن ما نیومدی؟
‫زندگی پر مشغله ای داشتم.
‫چرا هیچ وقت برامون نامه ننوشتی؟
‫چرا نامه های من برات مهمه؟
‫هر بخش از پرونده های تو رو که پیدا کردم نگه داشتم.
‫دیگه داری زیادی از خودت تعریف میکنی.
‫و با این حال برگشتنت به خونه ‫به قیمتِ رفتنِ مادر تموم شد.
‫خودش میخواست بره.
‫برنمیگرده.
‫نه.
‫ولی حقیقت اینه، ‫که مادر واسه هر چیزی دلیلی داشت.
‫روش کارِ منحصر به فرد خودش رو داشت.
‫و اینجور رازها همیشه ‫لذت بخش ترین چیزا واسه رمزگشایی کردن هستند.
‫من دنبال راز نیستم شرلوک.
‫میخوام مادرم ‫و زندگیم به حالت عادیش برگرده.
‫داری احساساتی رفتار میکنی.
‫قابل درکه،
‫ولی لازم نیست.
‫چیزی که هست رو ببین
‫نه چیزی که میخوای باشه رو.
‫به زودی حقیقت رو میبینی.
‫"روش انجام کار منحصر به فردش..."
‫و ببین، اینو خودش ساخته.
‫"تنهایی."
‫اسم منه.
‫م...س...
‫آ....
‫سی...
‫برعکس بخون.
‫باهام مدارا کن و پیدا شو.
‫"گل داوودی...
‫من، به شکلِ
‫اِنولا."
‫فهمیدم چی گفتی مادر.
‫گل داوودی، ‫گل داوودی...
‫بخشیدنِ گل داوودی نشانۀ ارتباط های فامیلی است
‫و اشاره به علاقه داره."
‫گلِ داوودیِ من.
‫نه اونایی که خودش خرید.
‫اونی که کشیده.
‫پول. حتماً یه پیغامی گذاشته.
‫"آینده مون بستگی به خودمون داره."
‫چه آینده ای؟
‫ دو مسیر واسه طی کردن داری اِنولا.
‫مسیر خودت...
‫یا مسیری که بقیه واست مشخص میکنن.
‫"آینده مون بستگی به خودمون داره."
‫مادر تونست از دستِ فرندل مخفی بشه، ‫منم باید همینکارو کنم،
‫در لباس هایی که مال بچگیِ خودِ شرلوک بودن.
‫یه حواس پرتیِ الزامیه.
‫تازه داشت قلقش دستم میومد.
‫مرحلۀ اولِ نقشه تکمیل شد.
‫دارم میام پیدات کنم مادر.
‫بازی شروع شد.
‫البته که نتونستم به ایستگاهِ محلیم برم،
‫واسه همین روی هم رفته یه خط دیگه رو انتخاب کردم.
‫با احتساب اینکه برادرم دنبالمه ‫اصلاً نمیشه گفت کجا رو ممکنه بگردن.
‫هیچ ردی ازش در هیچ جا نیست قربان.
‫یه تضمین میخوام که بدونم پسرم....
‫توی این قطار نیست.
‫البته که داخلِ قطاره! ‫درست و حسابی نگاه نکردی.
‫قربان، مأمورین من این قطار رو زیر و رو کردن.
‫-عزیزم، شاید بهتره که ... ‫-ساکت مادر.
‫کالسکه امروز صبح اینجا پیاده ش کرده، ‫باید یه جایی اینجاها باشه.
‫خب اصلاً مطمئن نیستیم که ‫پسرک دلبندم دخل قطار باشه.
‫ببخشید، بَلبشویی به پا شده.
‫قطار باید حرکت کنه. ‫خیلی داره دیرمون میشه.
‫-متوجه نیستید، قضیه راجع به پسرمنه. ‫-قطار همین الان حرکت میکنه.
‫نذار قطار بدون اینکه یکی باهاش بره حرکت کنه!
‫-همگی آماده باشید. ‫-اصرار دارم!
‫انولا! وقت رفتنه.
‫انولا، کالسکه منتظره.
‫انولا؟
‫شرلوک!
‫وای
‫سلام.
‫-لطفاً از این کوپه برو بیرون. ‫-نمیتونم.
‫مخفی شدم مثلاً.
‫تازه باحال اینه که، به دربان رشوه دادم ‫که منو سوار کنه.
‫خیلی جسورانه‎ست.
‫همین الان از این کوپه برو بیرون.
‫تو یه...
‫پسرِ عجیب غریبی.
‫فکر کردی خودت خیلی شبیه بقیه ای؟
‫تو که اصلاً پسر نیستی.
‫شاید پسر باشم.
‫-کی هستی؟ ‫-چی هستی؟
‫من وایکونت تویکسبری هستم،
‫مارکوسِ(مرزبان) بزیل ودر.
‫تو یه احمقی.
‫محض اطلاعت، من همین الان از یه فرارِ خطرناک اومدم...
‫تو فرار نکردی. ‫مردی با کلاهِ لبه دار قهوه ای
‫همین الان داخل این قطار داره دنبالت میگرده، ‫و همینکه پیدات کنه،
‫فکر میکنه که من قایمت کردم، ‫و توی دردسر میافتم.
‫واسه همین ازت میخوام که ‫از این کوپه بری بیرون.
‫منو یاد عموم میندازی.
‫توی ایستگاه قطار جاش گذاشتم.
‫معلومه که داخل قطاره ‫.مشخصه که درست حسابی نگاه نکردید.
‫اونم رئیس بازی در میاره.
‫همه شون رو ترک کردم: مادرم، مادربرزگم.
‫ولی مشکلی ندارم، آزادم دیگه.
‫خوبه.
‫پس از کوپه برو بیرون.
‫یه مرد با کلاهِ قهوه ای پس؟
‫مشکلی پیش نمیاد.
‫چیزی نمیشه.
‫-داره میاد! ‫-البته.
‫-داره همۀ کوپه ها رو میگرده. ‫-عالیه.
‫باید بهم کمک کنی.
‫-منو ندید. ‫-البته که دید.
‫پس بهت میگم که روز خوش،
‫وایکونت تویکسبری، مارکوسِ بزل ودر.
‫واقعاً منو یاد عموم میندازی. ‫جفتتون مثل هم زل میزنید.
‫پس اینجایی جناب.
‫نقاشیِ خودت رو بکش انولا.
‫البته توسط بقیه حواست پرت نشه.
‫به خصوص آقایون!
‫وای!
‫کمک!
‫یکی کمکم کنه!
‫!کمک
‫وای!
‫ای وای!
‫وای!
‫اون دیگه کیه؟ ‫میخواست منو بکشه!
‫واسه مردن توی قطار آماده نیستم.
‫من اصلا آماده مردن نیستم. ‫و قبل از اینکه ببینمت هم قرار نبود بمیرم.
‫-کجا میریم؟ ‫-نمیدونم، بذار فکر کنم.
‫عمیقاً متأسفم.
‫-الان این واقعاً بهترین راه موجوده؟ ‫-راه بهتری سراغ داری؟
‫بهم اعتماد داری؟
‫نه!
‫اگه زمان بندی درستی ازش داشته باشیم
‫-میتونیم از شرش خلاص بشیم. ‫-زمان بندی چیو درست داشته باشیم؟
‫گوش کن تویکسبری.
‫دو انتخاب داریم.
‫و کدومش شامل این میشه که من نمیرم؟
‫این یکی!
‫آخ!
‫خیلی صداهای ناجوری در میاری، نه؟
‫خب، مشخص شد که پرت شدن از قطار
‫درد قابل توجه تر از چیزی که فکرشو کنی داره.
‫کلی از دکمه هام گم شد.
‫خب پس الان جفتشون رو گم کردیم.
‫فرضم اینه که هیچ ایده ‍ ای ندارن ‫از اینکه کجا رفته خانومِ لین؟
‫نه، دوچرخه ش رو پیدا کردن.
‫اونجا گذاشته بوده که ما رو به مسیر اشتباهی بفرسته.
‫اونقدرام که فکر میکنید خنده دار نیست آقای شرلوک.
‫ذکاوت شما رو داره.
‫خیلی راحت منو گول میزنه ‫درست مثل وقتی که شما میزدید، ولی...
‫-بله؟ ‫-هیچی از کار و بار دنیا نمیدونه.
‫باید اعتراف کنم که خیلی نگرانشم.
‫مایکرافت حتماً پیداش میکنه.
‫خب مایکرافت مثل شما مهرۀ مار نداره.
‫.همونطور که اون دختر داره
‫تلخیِ بیش از حدی که داشت
‫که بخش کوچکی هم از علت این ‫گندکاری نبود.
‫انولا خاصه.
‫قلب پاکی داره.
‫حتی کنارِ تختم پول گذاشته بود.
‫پول؟
‫.شما که از قبل ترکش کرده بودید آقا
‫ازتون میخوام که بازم ترکش نکنید.
‫میدونی که کاملاً مرحلۀ سوم نقشه م رو به باد دادی؟
‫مرحلۀ چی؟ ‫تو دیگه کی هستی؟
‫ببین به نظرم گذرِ اخیر مرگ از بیخ گوشمون
‫.بهم حق دونستن اسمت رو میده
‫.انولا هولمز
‫هولمز...مثل شرولوک؟
‫و در حال مخفی شدنم، واسه همین ‫این چیزی که بهت گفتم رو فراموش کن.
‫-بخاطر کار کردن واسش مخفی میشی؟ ‫-بخاطر خودش مخفی میشم.
‫-واسه همین مثل یه پسر لباس پوشیدی ‫-واسه همین نباید چیزی بگی.
‫خب؟
‫چیه؟
‫دست خودت درد نکنه.
‫الان مثلا باید بگی دستت درد نکنه.
‫واسه چی؟
‫باید به زودی به فکر جای خواب باشیم.
‫باید به زودی به فکر یه چیز واسه خوردن باشیم.
‫چیزی واسه خوردن نداریم.
‫البته که داریم.
‫آرکتیوم لپا، که بهش میگین گلِ "باباآدم".
‫خیلی خوشمزه ست.
‫و بعدش تریفولیوم هست.
‫که همون شبدره.
‫و این...
‫خودشه، میدونستم!
‫قارچ!
‫آگریکوس لانپیس.
‫شاه دخت.
‫خوشمزه ست.
‫اگه بتونی آتیش رو روشن کنی،
‫میتونم یه غذایی واسه خودمون درست کنم.
‫باشه.
‫من کاملاً احمق هم نیستیم، میدونی.
‫همم.
‫داشتم فکر میکردم که ‫باید یکم تغییر قیافه بدی.
‫-موهات چقدر برات مهمه؟ ‫-اصلا برام مهم نیست.
‫با یه چاقو ببرش. ‫البته که میکنی.
‫کی یادت داده اینجوری چاقو تیز کنی؟
‫مادرم.
‫مادرت خیلی با مادر من فرق داره.
‫- کی کاربرد گل و گیاه رو بهت آموزش داده؟ ‫- پدرم.
‫من هیچوقت واقعا پدرم رو نشناختم.
‫پدرم منم فوت کرده.
‫متاسفم.
‫چرا فرار کردی؟ ‫منظورم از خونه است.
‫نمی خواستم به مدرسه مخصوص به دختران جوان خانم ‫هریسون برم.
‫تو چرا فرار کردی؟
‫خب...
‫وقتی داشتم قارچ وحشی جمع می کردم، یه شاخته درخت ‫بالای سرم شکست.
‫باید من رو له می کرد، ولی تونستم قل بخورم و از زیرش ‫کنار برم.
‫و متوجه شدم که...
‫که چی؟
‫- اگه بگم بهم می خندی. ‫- نمی خندم.
‫زندگیم از جلوی چشمام رد شد.
‫به زودی قرار بود جایگاهم در مجلس اربابان رو بدست ‫بیارم.
‫کلی فکر در مورد این که چطوری می تونیم این ایالت رو ‫توسعه بدیم داشتم.
‫ولی خانواده ام می خواستن به ارتش ملحق بشم...
‫و مثل عموم به خارج از کشور برم.
‫بعدش فهمیدم که می ترسم...
‫می ترسم که از تمام لحظات بقیه زندگیم متنفر بشم.
‫چرا فکر می کردی به اون می خندم؟
‫- احمقانه به نظر نمیام؟ ‫- نه.
‫اونا می خواستن بعد از مدرسه بانوان جوان، تو رو کجا ‫بفرستن؟
‫صبح باید با سریع حرکت کنیم.
‫اون یارویی که کلاه کاسه ای داره با تموم وجود دنبالت ‫میاد...
‫مقصدت کجاست؟ من می خوام...
‫لندن.
‫خب، پس،
‫با هم بمونیم؟
‫اگه دوست داشته باشی.
‫نه.
‫تا لندن با هم می ریم و بعدش از هم جدا می شیم.
‫فهمیدی؟
‫فهمیدم.
‫کاملا فهمیدم.
‫واقعا باید انقدر محکم موهام رو بزنی؟
‫بله.
‫خب، تو باید هم این حرف رو بزنی.
‫- اینجا از هم جدا می شیم؟ ‫- درسته.
‫پس انولا هولمز، ازت ممنونم که بهم کمک کردی تا به اینجا ‫برسم.
‫قرار بود بود این اسم رو فراموش کنی.
‫پس باید یه اسم دیگه ای انتخاب کنی.
‫اون چیزیش نمی شه.
‫لندن:
‫قلب تپنده انگلستان.
‫مامانم یه جایی همینجاهاست.
‫و با این که من رو برای خیلی چیزا آماده کرده...
‫زمان کافی برای تجربه دنیا خواهی داشت.
‫می تونی بعدا با مشکلاتش روبرو شی.
‫برای دنیای بیرون آماده ام نکرده.
‫با این حال من اینجام، در مهد تمدن.
‫مهد قشر مودب...
‫از سر راه گمشو کنار، پسر!
‫مهد موسیقی،
‫ادبیات...
‫- اربابان سر لایحه اصلاحی بحث می کنن! ‫پرونده اشراف زاده مفقود شده!
‫و مهد بهترین لوازمی که با پول می شه خریدشون.
‫دونه ای یه شیلینگ!
‫باید اعتراف كنم لندن با اون چیزی که تصور می کردم، ‫فرق داره.
‫مردمش خیلی...هیجانی تر از سایر نقاط کشورن.
‫بدون این اصلاحیه...
‫این کشور دیگه مال ما نخواهد بود، مال اونا خواهد بود.
‫باید صدامون رو به گوش اربابان برسونیم.
‫و این کار رو نه تنها برای خودمون، بلکه باید برای فرزندانمون ‫انجام بدیم.
‫به تغییر رای بدین!
‫پس اگه می خوام خودم رو با بقیه هماهنگ کنم و از دست ‫برادرام پنهان بمونم،
‫باید به یه آدم...
‫غیر قابل پیش بینی تبدیل شم.
‫این فرصت ماست! ‫رای جمع کنین!
‫حق رای برای همه!
‫نه توی قطارا هست، ‫نه توی کشتیا،
‫هیچ جا نیست.
‫دختره کلا ناپدید شده.
‫البته، این که...
‫انگلستان ناگهان درگیر این اشراف زاده مسخره شده.
‫قربان؟
‫- شری، لطفا. ‫- حتما قربان.
‫هنوز پیشنهاد حل اون پرونده رو بهت ندادن، نه؟
‫چی رو؟
‫پرونده اون اشراف زاده رو.
‫من پدرش رو می شناختم، آدم تهوع آوری بود.
‫لیبرال بود، ولی پول خوبی داشت.
‫بهم پیشنهادش دادن، ‫و ردش کردم.
‫درگیر چیز دیگه ای هستم.
‫- پیدا کردن مادر؟ ‫- پیدا کردن خواهرمون.
‫نه.
‫همونطور که به وضوح گفتم، کار تو پیدا کردن مادرمونه.
‫من دنبال اون هم می گردم، ‫قطعا انولا هم دنبالش می گرده.
‫- تو هیچوقت به خواهرمون اهمیت نمی دادی. ‫- اون فقط 16 سالشه.
‫اسم ما رو پرونده پیدا کردنش مطرح نکردی.
‫البته که نه.
‫من هم مثل تو نمی خوام کسی از امورمون خبردار ‫باشه.
‫نگران نباش، برادر کوچولو.
‫اون ممکنه فعلا از دستمون فرار کرده باشه،
‫ولی من بهترین افسران پلیس لندن رو...
‫مامور پیدا کردن یه بچه با مشخصات اون کردم.
‫و اونا قطعا اون دختر کوچیک احمق رو پیدا می کنن و ‫پیشمون بر می گردوننش.
‫اصلاح.
‫خدا بهمون کمک کنه. اگه یه چیز باشه که این کشور بهش ‫نیاز نداره،
‫اون رای دهندگان بی سواد بیشتره.
‫انگلیس داره به فنا می ره.
‫یه پسری مثل تو با اون لباسا چیکار داره؟
‫من به یه شکم بند بلند نیاز دارم.
‫تو به همچین چیزی نیاز نداری.
‫اینجا یه مغازه محترمه.
‫- پس به مغازه ـتون احترام می ذارم. ‫- به نظر نمیاد که بذاری.
‫از بوی بدت به نظر میاد که نمی ذاری.
‫و من...
‫جایی دارین که بتونم توش لباس بپوشم؟
‫اون پشت.
‫انولا، امروز باید به مدرسه بری!
‫ولی مایکرافت، نمی خوام به مدرسه زنان برم.
‫خب، دیگه می تونیم باهات چیکار کنیم؟
‫تو یه دختری!
‫بیخیال، جدی؟
‫حالا بگین که کجا می تونم یه مسافرخونه پیدا کنم؟
‫برای جای خوب پول خوبی می دم.
‫اینجا واقعا جای خوبیه؟
‫بهترین جاییه که می تونی پیدا کنی.
‫شانس آوردی من رو پیدا کردی.
‫بفرما.
‫دوست داشتنیه.
‫الان دیگه بالاخره یه جایی دارم که بتونم درش ‫در سکوت و آرامش فکر کنم،
‫وقت اجرای فاز پنجم نقشمه.
‫یا شایدم فاز چهارم.
‫یا شایدم فاز ششم.
‫حسابش از دستم در رفته.
‫وقتشه مادرم رو پیدا کنم.
‫برای پیدا کردن مادر، اولین چیزی که بهش نیاز ‫دارم اینه که یه آگهی رمزی...
‫توی همه روزنامه ـهایی که ممکنه بخونتشون، ‫به چاپ برسونم.
‫«ممنون، گل داودی من.
‫داری شکوفه می دی؟ لطفا گل زنبق رو برام بفرست.»
‫گل زنبق به معنی پیغامه.
‫حالا، چطوری مخفیشون کنم؟
‫مامان می تونه هر چیزی رو رمزگشایی کنه،
‫پس باید یه کاری کنم که تا جای ممکن گول زنک ‫بنظر بیاد.
‫توی ستون آگهی ـهای شخصی...
‫روزنامه پال مال گذاشتمش...
‫که مامانم حتی یه نسخه اش رو هم از دست نداده.
‫بعلاوه مجله زنانگی مدرن...
‫و مجله اصلاح لباس ـها...
‫دو مجله ای که فکر می کنم اون احتمالا بهشون ‫علاقه داشته باشه.
‫به نظر این آقا توجهات زیادی رو به خودش جلب کرده.
‫خب، اون یه اشراف زاده در آستانه شکوفاییه.
‫بعدش باید یه راهی پیدا کنم که بفهمم اون واقعا کی بوده.
‫کی هست.
‫کی بوده.
‫مادرم معمولا بسته ـهای پستیش رو در یه آدرس مشخص ‫دریافت می کرد.
‫اشتباه از من بود که آدرس مقصدش رو بررسی کردم،
‫و یه اشتباه خیلی بزرگ دیگه ام هم این بود که حفظش ‫کردم.
‫ولی زندگی توی دهات در سنین کودکی ‫چندان هیجان انگیز نیست،
‫و آدم باید به هر قضیه جالبی که می تونه، ‫چنگ بندازه.
‫جیسون، لطفا ماکارونی بیشتری بیار.
‫عصر بخیر.
‫اون بالا چه خبره؟
‫یه مشت زن پر سر و صدا اونجا جمع شدن!
‫نه، محکم تر بزن. ‫ازش نترس.
‫- می خوای به ما ملحق شی؟ ‫- نه.
‫من دنبال یودوریا ورنت هولمز می گردیم.
‫انولا؟
‫انولا هولمز.
‫خودتی، نه؟
‫چرا لباس زنان پر ایس و افاده رو پوشیدی؟
‫خدای من!
‫دقیقا شبیه اونی.
‫شما من رو می شناسی؟
‫البته که می شناسم.
‫من اولین معلمت بودم.
‫یادت نمیاد؟
‫اینطور که می بینم، خیلی خوب پیشرفت کردی.
‫تنهایی؟ توی لندن؟
‫بله.
‫یه پسر بی مصرف پیدا کرده بودم، ولی از ‫شرش خلاص شدم.
‫پول و اسکان دارم. ‫فقط می خوام اون رو پیدا کنم.
‫چی باعث شده فکر کنی که اون می خواد پیدا ‫بشه؟
‫یودوریا تمام زندگیش پنهان شده بوده.
‫اگه بخواد پنهان می شه، واقعا هم پنهان می شه.
‫- بعلاوه، اون باید یه کاری انجام بده. ‫- چه کاری؟
‫من نمی تونم بگم.
‫بسیار خب، خانوما، ما دوتا انتخاب داریم:
‫این که اون بانکدار رو ببینیم و از گیاه خفه کننده ‫استفاده کنیم...
‫یا این سراغ الی هوسمن بریم.
‫پس شما هم توی اون جلسه بودی.
‫خب، همه با هم موافقیم؟ ‫الی هوسمن.
‫الی هوسمن کیه؟
‫- کاش می تونستم بهت کمک بیشتری کنم. ‫- می تونی، ولی نمی کنی.
‫باید پیش شاگردام برگردم.
‫خودت می تونی راه بیرون رو پیدا کنی.
‫حرکت دربازکن.
‫هیچوقت نتونستی از پس این بربیای، نه؟
‫اگه می خوای توی لندن بمونی،
‫باید قوی باشی،
‫زندگیت رو بکن،
‫ولی بخاطر این که دنبال یکی دیگه می گردی اینجا ‫نمون.
‫این کار رو بخاطر خودت بکن.
‫انتخاب ـهای ما:
‫اینه که بانکدار رو ببینیم،
‫و از گیاه خفه کننده استفاده کنیم،
‫یا سراغ الی هوسمن بریم.
‫«بانکدار رو ببینیم.»
‫- مامانم طرفدار بازی با کلماته. ‫- بازی با کلمات.
‫اون من رو مجبور کرد که تمام کتابای کتابخونه برندل ‫رو بخونم.
‫تک تکشون رو.
‫«بانکدار رو ببینیم.»
‫بانکدار رو...ببینیم.
‫بانکدار رو ببینیم...
‫خاک ریز!
‫باید یه تصمیمی بگیرم. ‫گیاه خفه کننده.
‫«گیاه خفه کننده.»
‫گیاه خفه کننده...
‫خیابون «گیاه بتنال».
‫پس همه با هم موافقیم؟
‫همه با هم موافقیم؟
‫- الی هوسمن... ‫- موافقیم؟
‫الی هوسمن.
‫- الی هوسمن. ‫- الی هوسمن.
‫الی هوس...من.
‫هوس.
‫خیابون لایمهوس.
‫- الی هوسمن. ‫- پس همه ـمون موافقیم؟
‫خیابون لایمهوس.
‫داریم می ریم خونه؟
‫بله.
‫مادر، گرسنمه.
‫می دونم عزیزم.
‫سعی کن از احتمال کشف چیزی جدید...
‫هیجان زده باشی، نه ناامید.
‫مایکرافت راست می گفت.
‫تو واقعا خطرناکی.
‫و شرلوک هم راست می گفت.
‫تو واقعا یه نقشه ای داری.
‫مادر، چه نقشه ای داری؟
‫من واقعا دلم می خواد پیدات کنم؟
‫بیا دوباره انجامش بدیم.
‫فقط یه بار این رو ازت می خوام. ‫اون اشراف زاده کجاست؟
‫منظورت کیه؟
‫ما از هم جدا شدیم.
‫دیگه ندیدمش.
‫من هیچ ارتباطی باهاش ندارم.
‫حیف شد.
‫خب، تو الان دیگه چهره من رو دیدی.
‫نه، چهره ات کاملا فراموش شدنیه!
‫مطمئن نیستم توضیح داده باشم که...
‫یه روز تحصیلی عادی با مادرم چطور می گذشته.
‫با تاریخ شروع می کردیم. ‫اون همیشه می گفت...
‫دیدگاه تاریخی تنها راه شروع یه روزه.
‫بعدش ناهار می خوردیم،
‫و من همزمان روی فیزیک کار می کردم.
‫بعد از ناهار، روی تناسب اندامم تمرکز می کردم...
‫گرفتمت!
‫بعدش هم تمرین مبارزه تن به تن.
‫دستا بالا! دستا بالا! بالا!
‫دوباره بلند شو. بلند شو ببینم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫می دونستم یه کاربرد بهتری داره.
‫دیگه حرکت یهویی در کار نباشه.
‫نه.
‫موقعی که بچه بودم، یه بار داشتم تلاش می کردم...
‫یه گوسفند رو از لبه یه تپه نجات بدم، ‫که زانوم رو بریدم.
‫راستش تقریبا مردم.
‫مادرم عصبانی شد.
‫خیلی عصبانی شد.
‫خوبه که نگران موجودات آسیب پذیر باشی،
‫ولی نه در ازای به خطر انداختن جون خودت.
‫بعضی وقتا باید بذاری طبیعت...
‫سیر خودش رو طی کنه.
‫می شنوی چی می گم؟
‫حقیقت اینه که،
‫من نخواستم ویکنت توکسبری، اشراف زاده بازیلواتر ‫توی زندگیم بیاد.
‫من واقعا نمی خوام ویکنت توکسبری، اشراف زاده بازیلواتر ‫توی زندگیم باشه.
‫پس چرا در قبال ویکنت توکسبری، اشراف زاده بازیلواتر،
‫احساس مسئولیت کردم؟
‫چون...
‫افرادی هستن که می خوان به اون آسیب بزنن...
‫و اون قدرت کافی برای توقف اونا نداره...
‫در حالی که من این قدرت رو دارم.
‫اگه اون بود، ازم می خواست اون رو ول کنم.
‫اون احمقه،
‫مغروره و واقعا مسخره است.
‫ولی لبه یه تپه ایستاده.
‫مادر، باید فعلا منتظر بمونی.
‫وقتی می خواین ناشناس سفر کنین،
‫امن ترین راه اینه که خودتون رو به عنوان یه بیوه جا بزنین.
‫مردم معمولا از صحبت در مورد مرگ، ‫مضطرب می شن.
‫بیوه ـها اونا رو می ترسونن...
‫و استتاری بهتر از ترس هم وجود نداره.
‫خانم می بیاتریس پوزی.
‫خودم هستم.
‫اودم بانو توکسبری، بیوه بازیلواتر ‫رو ببینم.
‫- شما اینجا چیکار داری؟ ‫- من یه کارآگاه خصوصی هستم.
‫اومدم خدماتم رو در اختیارشون قرار بدم.
‫همسر برادر من تمام کمکی رو که بهش احتیاج داره، ‫در اختیار داره. ایشون رو به بیرون راهنمایی کنین.
‫من باور دارم که می تونم بهتون کمک کنم.
‫تو خبرنگار یکی از اون روزنامه ـهای کثیفی.
‫من یه بانوی کارآگاهم.
‫لطفا برو،
‫قبل از این که مجبورت کنیم.
‫من برای شرلوک هولمز کار می کنم.
‫من...
‫دستیارش هستم.
‫اون جلوتر من رو می فرسته تا فضا رو آماده کنم.
‫شرلوک هولمز به پرونده ما علاقه داره؟
‫- بله. ‫- و اون...
‫یه بیوه رو پیشاپیش فرستاده تا فضا رو براش آماده کنه؟
‫نکته خوبی بود.
‫ممکنه یکم توی انتخاب لباسم زیاده روی کرده باشم.
‫بیوه بودن روی توانایی من در انجام کارم تاثیر نمی ذاره.
‫- شرلوک بهم اعتماد کرده که... ‫- مزخرف نگو!
‫ببخشید، ولی فکر کنم به اندازه کافی حرفات رو شنیدیم.
‫شما شرلوک هولمز رو نمی شناسی.
‫لستراد، خیلی خوشحالم که می تونی با این بانوی ‫جوان آشنا شی.
‫من لستراد از اسکاتلند یاردم.
‫و یکی از دوستان نزدیک شرلوک هولمز هستم.
‫این ادعاییه که می کنی.
‫- اون هیچوقت در مورد لستراد حرف نزده. ‫- و شما هم دستیار اون نیستی.
‫اون دستیاری نداره.
‫شرلوک هولمز همیشه تنها کار می کنه.
‫اون، از وقتی که شما ادعا کردی که می شناسیش، راه ‫و روش خودش رو تغییر داده.
‫- غیرممکنه. ‫- سه سوال در موردش ازم بپرس،
‫و منم سه تا از تو می پرسم، بعدش می فهمیم که ‫بهتر اون رو می شناسه. قبول؟
‫کافیه! این سیرک در شان بازیلواتر نیست.
‫اون راست می گه. جفتتون از اینجا برین.
‫ولی خانم، شما که من رو می شناسین.
‫من لستراد هستم، از اسکاتلند یارد اومدم،
‫و دارم پرونده ناپدید شدن پسرتون رو بررسی می کنم.
‫- اون کارآمدی خودش رو اثبات کرده. ‫- مامان!
‫حتی اگه از مجلس کشور هم بودی برام مهم نبود. ‫همین الان از این خونه برو.
‫من هم برم.
‫ممنون که من رو پذیرفتین.
‫تنباکو مورد علاقه اش؟
‫بلک شگ.
‫- دسر مورد علاقه اش؟ ‫- کیک آلو.
‫آهنگساز مورد علاقه اش؟
‫پاگانینی.
‫وعده غذایی مورد علاقه اش؟
‫صبحونه.
‫همه سوالاتت در مورد غذان؟
‫پرونده مورد علاقه اش؟
‫اونی که قبل از آخری حل کرد.
‫بازی رومیزی مورد علاقه اش؟
‫تو از کجا شرلوک هولمز رو می شناسی؟
‫شطرنج.
‫ولی فقط با یه حریف لایق.
‫ببین چی می گم!
‫پنج پوند بهت می دم...
‫تا لباسات رو باهام عوض کنی.
‫اگه ترجیح می دی مجبور نیستی لباسم رو بپوشی.
‫اون ارباب جوان،
‫خیلی بیرون می اومد. درست می گم؟
‫نمی شد یه کاری کرد که توی خونه بمونه.
‫اون کجا می رفت؟
‫جنگل.
‫آهای! آهای!
‫یه کتاب بردارین و بشینین، ‫به محض این که بیکار شم سفارشتون رو می گیرم.
‫چه عالی. ‫شاید بتونین به صرف چای بهم ملحق بشین.
‫بهت توصیه می کنم...که نری.
‫و با این حال باز هم رفتی.
‫شرلوک هولمز، هر چیزی که فکر می کنی می دونی،
‫بهت هشدار می دم که اگه مزاحم هیچکدوم از مشتریان ‫من بشی...
‫به سختی من رو می زنی؟
‫خانم گریستون، من کاملا از مهارت ـهای شما باخبرم.
‫سوال اینه که، شما تا چه حد حاضرین خطر کنین...
‫اگه فرضا من به دوستانم در دولت توصیه کنم که...
‫یه نگاهی به اینجا بندازن.
‫می دونم که برادرم خوشحال می شه...
‫که قفسه ـهای مملو از کتابای خطرناک، انقلابی و ‫کاملا ممنوعه ـتون رو بررسی کنه.
‫متوجه این؟
‫جفتمون می تونیم به همدیگه آسیب بزنیم.
‫حالا لطفا اون قوری رو بذارین زمین. ‫اون توی دستان شما، سلاح قدرتمندیه.
‫ممنون.
‫شما هیچ ایده ای از این که مادرم کجاست، ‫دارین؟
‫چطوری من رو پیدا کردی؟
‫از طریق نامه ـهایی که توی دودکش اون پنهان شده بودن.
‫خاکستر چسبیده به کف کفشش و غبار ذغال جای اونا ‫رو بهم نشون دادن.
‫اون همیشه می گفت که تو از هیچی غافل نمی شی.
‫اون باید برگرده خونه. ‫یه دختر داره که بهش نیاز داره.
‫به نظر میاد انولا به تنهایی هم داره به خوبی از پس ‫خودش برمیاد.
‫پس شما اون رو دیدین؟
‫- اون در امانه؟ ‫- یه نفر همراهش بوده...
‫یه پسر بی مصرف.
‫ولی مشخصا، اون حس نمی کرده که به اون نیاز ‫داره.
‫انولا در مسیر خودش قرار گرفته،
‫و خوب یا بد، یودوریا هم همینطوره.
‫- هر شیطنتی که شما دوتا... ‫- شیطنت؟!
‫کلمه مناسبی نبود.
‫سعی نکن مثل برادرت به نظر بیای.
‫تو اصلا نمی تونی متوجه این قضایا بشی. ‫این رو می فهمی؟
‫بهم بگو چرا.
‫چون تو نمی دونی که عاجز بودن چه حسی داره.
‫علاقه ای به سیاست نداری.
‫- چرا؟ ‫- چون به طرز مرگباری خسته کننده است.
‫چون هیچ علاقه ای به عوض کردن دنیایی که...
‫کاملا به سود تو می چرخه، نداری.
‫- سخنرانی زیبایی بود. ‫- ترسناک بود.
‫تو به اندازه کافی باهوش هستی که بفهمی تک تک ‫کلماتش حقیقت داره.
‫عجب خانواده ای!
‫یه بچه گم شده، یه جامعه گریز شیک و پیک،
‫یه انقلابی، و تو.
‫نه همسری، نه دوستی،
‫فقط یه شغل عجیب داری.
‫اسیر رد پا و غبار زغالی.
‫تو از نزدیک دنیا رو می بینی،
‫ولی آیا متوجه تغییراتش هم هستی؟
‫لایحه اصلاحی تنها شروعشه.
‫اگه تصویب شه.
‫آقای هولمز، من دیگه باید برگردم سر کارم.
‫باید سفارش مشتریانم رو بگیرم.
‫کیک بپزم.
‫خوشحالم که شما حداقل به این مسئله علاقه دارین.
‫یودوریا فکر می کرد که شما خواهرتون رو به راحتی نادیده ‫می گیرید،
‫چون آدمی هستین که از رویارویی با وقایع می ترسین.
‫ولی من حس می کنم که اون بهتون نیاز داره.
‫همه مدام این حرف رو بهم می زنن.
‫مارتین، لطفا فقط ریشم رو بتراش.
‫اسمش چی بود؟
‫می بیاتریس پوزی.
‫ظاهرش چطوری بود؟
‫کوچیک بود، موهای تیره داشت، جوون بود.
‫- چقدر جوون بود؟ ‫- یکم بزرگ تر از 20 سال.
‫- هوشش چطور؟ ‫- به شدت تیزهوش.
‫و با توجه به چیزایی که در مورد شرلوک می دونست...
‫چیزای زیادی می دونست؟
‫اطلاعاتش در حد من بود.
‫یه چاپلوس وسواسی دیگه.
‫چه هیجان انگیز.
‫بهم می گین اون کیه؟
‫ایده ای داری که اون امکان داره کجا رفته باشه؟
‫شما می خواین ردش رو بزنین.
‫یه چند روزی می شه دارم سعی می کنم این کار ‫رو بکنم.
‫البته!
‫اون خواهرتونه.
‫دهنت رو ببند!
‫بله.
‫یادمه که به وضوح بهت گفتم که دنبالش بگردی.
‫چی...شما به وضوح بهم گفتین که دنبال یه دختر ‫شیطون و عاری از آداب معاشرت بگردم.
‫اون زن آداب معاشرت فوق العاده ای داشت.
‫اون در اعماقش،
‫موجود وحشی ایه، بهت قول می دم.
‫پیداش کن،
‫و بهت پاداش خوبی داده خواهد شد.
‫وقتی داشتم قارچ وحشی جمع می کردم، یه شاخته درخت ‫بالای سرم شکست.
‫باید من رو له می کرد.
‫توکسبری؟
‫پس اینجا بود که نقشه ـهات رو می کشیدی.
‫یا شاید این چیزیه که می خواستی اونا پیش ‫خودشون فکر کنن.
‫داشتی اونا رو منحرف می کردی.
‫برای همین اونی که کلاه کاسه ای داشت اینجا بود...
‫دنبال ردت بود.
‫پس نقشه واقعیت چی بود؟
‫ویکنت توکسبری، تو ذهنم رو قلقلک می دی،
‫الحق که اشراف زاده موفق بازیلواتری.
‫و شاید از چیزی که فکر می کردم، باهوش تر باشی.
‫اونقدر که فکر می کنی پایدار نیست.
‫بعضی از اون شاخه ـها به شدت غیر قابل اعتمادن.
‫صبح بخیر.
‫فکر کنم قبلا همدیگه رو دیده باشیم،
‫البته اون موقع یه لباس دیگه ای پوشیده بودی.
‫شما قبلا اینجا رو پیدا کردین، درسته؟
‫یه چند روز پیش پیداش کردیم.
‫می شه لطف کنی و بیای پایین؟
‫چیزی دیدی که بخوای به...
‫«رییست»...گزارشش رو بدی؟
‫اوه.
‫نه.
‫شرلوک...
‫اون احتمالا خودش بخواد بیاد.
‫- گفتین اسمتون چیه؟ ‫- می.
‫می بیاتریس پوزی.
‫خانم پزی، شما چند سالته؟
‫22.
‫باید باغبون رو بخاطر این که لباس فرمش رو بهتون ‫قرض داده، اخراج کنم.
‫نه.
‫من، من مجبورش کردم.
‫دست و پاش رو بستم.
‫من جوجوتسو بلدم.
‫این یه هنر رزمیه.
‫خانم پوزی، شما خیلی جالبین.
‫یا شاید بهتر باشه بگم «بانو»؟
‫راستی بهتون تسلیت می گم.
‫زیباست، نه؟
‫این همیشه باعث افتخارم بوده...
‫که این بخش از انگلستان، برای محافظت به خانواده ام ‫داده شده.
‫محافظت؟
‫این که آدم یه زمینی رو به ارث ببره، به این معنیه.
‫با توجه به افزایش بی ثباتی در دنیا،
‫به نظر مهم میاد که آدم این سنت ـهای انگلستان ‫رو...
‫بخاطر امنیت و آرامش آینده کشورمون حفظ کنه.
‫اینجا خیلی دوست داشتنیه.
‫ولی شما احتمالا از اون آدمای نوگرایین.
‫پسر من هم یه نوگرا بود.
‫اون هیچوقت روی چیزی که بود تمرکز نمی کرد،
‫همه فکر و ذکرش این بود که چی می تونه باشه.
‫حس می کنم که نوه ام هم اینطوری باشه.
‫شکوه حقیقی انگلستان...
‫در چیزیه که الان هست.
‫می بینی؟
‫من می تونم زیبایی زیادی ببینم.
‫جواب کاملا منطقی ای بود.
‫حالا برو.
‫اگه پسر یا عروسم اینجا پیدات کنن، ازت شکایت می کنن.
‫اگه نوه ام رو قبل از من دیدی،
‫بهش می گی که خیلی بهش اهمیت می دم؟
‫بله.
‫دیگه برو.
‫من چهار گل زرد،
‫دو گل آبی و یک گل قرمز می خوام.
‫نوعش برام مهم نیست. ‫هر گلی که شد.
‫تو اینجا چیکار می کنی؟
‫اگه به گل علاقه داری، چه باید به لندن بیای؟
‫- چون می تونم اینجا گم بشم. ‫- و با این حال، من پیدات کردم.
‫و چرا همچین کاری کردی؟
‫تو برای پول اینجایی. ‫یه پاداشی برای پیدا کردنم گذاشتن.
‫واقعا؟
‫نمی دونستم.
‫خب، پس باید دست و پات رو ببندم و ‫برم جایزه ام رو بگیرم!
‫خداوکیلی انقدر مسخره ای؟
‫اومدم چون در نبودت، بیشتر ازت خوشم اومده،
‫و چون، اینطور که معلومه، جونت هنوز در خطره.
‫چی باعث شده که بیشتر ازم خوشت بیاد؟
‫واقعا؟ الان سوالت اینه؟ ‫نه این که «کی می خواد من رو بکشه؟»
‫گلدونات رو پیدا کردم. ‫اونا خیلی زیبا بودن.
‫البته من اهمیتی به گلا نمی دم.
‫- برای این که نادونی. ‫- نادون؟ چطور جرات می کنی؟
‫به خواست خودت نادونی.
‫- اشکالی نداره که نظر آدم در مورد یه پسر عوض شه. ‫- من یه پسر نیستم.
‫من یه مردم.
‫هر وقت که من بهت بگم یه مردی، ‫مرد می شی.
‫باید بگم که لباس زنونه بیشتر بهت میاد.
‫انولا هولمز، دلم برات تنگ شده بود.
‫منم دلم می خواست که دلتنگت بشم،
‫ولی مدام به سمت تو کشیده می شدم.
‫حالا، بیا بریم. اگه نمی دونستی، باید بهت بگم که ‫حسابی در خطری.
‫- تو اینطوری زندگی می کنی؟ ‫- نکنه شما توی یه هتل پنج ستاره اتاق گرفتین؟
‫ولی خب جایی که گرفتم یه درجه از اینجا بهتره.
‫خب، زنی که اینجا رو ازش کرایه کردم، بهم اطمینان داد ‫که این اتاق خوبیه.
‫زنی که اینجا رو بهت کرایه داده، دروغ گفته.
‫ولی من فقط یه تخت دارم، پس تو باید روی زمین ‫بخوابی.
‫تو روزنامه ـهای قدیمی رو نگه می داری؟
‫مراقب اون باش. ‫هنوز خوندنش رو تموم نکردم.
‫عکس من رو توی این زدن.
‫- درسته. ‫- نگاه کن.
‫انولا هولمز، چرا این روزنامه ـهای قدیمی رو نگه ‫می داری؟
‫مادرم.
‫منتظرم که یه پیغام برام بفرسته.
‫- هنوز نفرستاده. ‫- «پیغام»؟ چی...
‫اون از رمزگذاری خوشش میاد.
‫پیغام ـهای کدگذاری شده ای که باید رمزگشاییشون ‫کرد.
‫اون چرا باید برات پیغام بفرسته؟
‫چون من رو رها کرده.
‫و فکر کردم که می خواسته که من پیداش کنم،
‫ولی الان دیگه چندان در موردش مطمئن نیستم.
‫پس براش یه پیغام فرستادم و امیدوارم که جوابم رو بده.
‫روزنامه ـها رو نگه می دارم تا بررسیشون کنم.
‫من برش می دارم.
‫اونطوری بهم نگاه نکن.
‫ببخشید.
‫من دنبال ترحمت نیستم، توکسنبری.
‫اگه بازم اونطوری بهم نگاه کنی،
‫ویکنت رو مخ، ‫اشراف زاده رو اعصاب،
‫خودم خونت رو می ریزم.
‫به نظر میاد بقیه ما رو نمی خوان، نه؟
‫نه.
‫حداقل همدیگه رو داریم.
‫من یکم چای درست می کنم.
‫تو واقعا فکر می کنی که زندگی من در خطره؟
‫از جانب کی؟
‫- از جانب گذشته و آینده ات. ‫- این دیگه یعنی چی؟
‫خانواده ات. اونا یه کارآگاه برای پیدا کردنت به کار نگرفتن.
‫می تونستن بگیرن و نگرفتن. ‫به جاش، یه قاتل فرستادن.
‫چرا یکی باید من رو بکشه؟
‫دلایل بی شماری داره.
‫شخصیتت، موهای مسخره ات، لبخند ابلهانه ات،
‫یا شاید هم بخاطر ملک و املاکت، عنوانت و جایگاهت.
‫به همون دلایلی که پدرت رو هم می خواستن بکشن.
‫طمع کارای عجیبی با آدما می کنه، توکسنبری.
‫پس الان داری می گی فکر می کنی که اونا ‫پدرم رو کشتن؟
‫فکر نمی کنم.
‫مطمئنم.
‫نه. هیچکدوم از اینا معنی نمی ده.
‫مرگ پدرم نتیجه یه دزدی ناموفق بود،
‫و...و راحت تر این بود که قبل از این که فرار کنم من...
‫- رو بکشن... ‫- کاملا موافقم. فکر می کنم که اونا تلاششون رو کردن.
‫اون شاخه ای که تقریبا تو رو کشت رو پیدا کردم.
‫- بریده بودنش. ‫- بریده بودنش؟
‫بهتره که...
‫خدای من! اوه!
‫- خدای من، تو... ‫- بیا!
‫- برگرد اینجا! ‫- اون کیه؟
‫- بازرس، نگرفتیش؟ ‫- خفه شو بابا.
‫صندوق رو تکون بده! صندوق رو تکون بده!
‫اونا کجان؟
‫خانم پوزی، در رو باز کن،
‫یا شاید بهتره بگم خانم هولمز؟
‫بازرس لستراد، باید گزارش تلاش برای انجام یه قتل رو ‫بهتون بدم.
‫شما باید طرف ما باشین.
‫بهم کمک کن این در رو باز کنم.
‫خب، وقتی که پولم رو بگیرم بهت کمک می کنم، ‫منظورم پاداشیه که بابت پیدا کردنش باید بهم بدی.
‫وقتی بگیریمش پولت رو می گیری. ‫بیا!
‫اون پنجره رو می بینی؟
‫اون به یه سقف راه داره.
‫ازت می خوام همین الان ازش بیرون بری و خودت ‫رو گم و گور کنی.
‫و تو رو جا بذارم؟
‫من باید این در رو نگه دارم!
‫ولی تو هم باید فرار کنی!
‫اون اون بگیرتت، زندگیت به خطر می افته.
‫اگه من رو بگیره، ‫صرفا به زندگی ای بر می گردم که دوستش ندارم. حالا برو.
‫انولا، نمی خوام تنهات بذارم.
‫برو!
‫همین الان بهم کمک کن!
‫همه مردا بدردنخورن!
‫نه!
‫ارزش اون بیشتره،
‫ولی گرفتن تو برام لذت بخش تره.
‫ممکنه از من خوشت نیاد.
‫ممکنه فکر کنی کاری که می کنم اشتباهه.
‫ولی حتی مادر عزیزت هم یکی رو پیدا کرده بود.
‫حتی مادر عزیزت هم عروس شده بود.
‫من می خوام تو خوشحال باشی.
‫نه.
‫تو می خوای خودت خوشحال باشی.
‫تو می خوای من کنترل بشم.
‫چون در غیر این صورت، فکر می کنی که ممکنه به ‫جایگاهت ضربه بزنم.
‫تو همین الانشم ضربه بزرگی به جایگاهم زدی.
‫اون برادر گمراهمون هم همینطور.
‫بذار از این کالسکه برم بیرون.
‫من این که خواهرتم رو جلوی هر کسی که ازم بپرسه، ‫تکذیب می کنم،
‫و از این کار لذت هم می برم.
‫تو تحت مراقب منی!
‫و هر کاری که بهت می گم می کنی!
‫حالا، بده اش بیاد.
‫هر چی نباشه، اون پول مال منه.
‫دختر خوب.
‫شام رو از دست دادی، ولی اشکالی نداره. ‫می تونی یه چند کیلویی کم کنی.
‫این روزا، اسم هولمز داره...
‫یه ارج و قربی در این کشور پیدا می کنه.
‫در این مدرسه، به تو این شانس رو می دیم که در حد ‫این اسم ظاهر بشی.
‫- ولی من... ‫- می تونی این کار رو با بستن دهنت شروع کنی.
‫دفعه بعدی که برادرانت رو ببینی، اونا یه دلیل برای افتخار ‫کردن به تو خواهند داشت.
‫خوش اومدی.
‫دخترا،
‫شما فقط و فقط...
‫به یه دلیل اینجایین.
‫شما اینجایی تا به بانوان جوان متشخصی تبدیل بشین.
‫چطوری بخندیم؟
‫مودبانه می خندیم.
‫ها، ها، ها.
‫همه ـتون استعداد دارین،
‫ولی هنوز کشف نشدین،
‫آزموده نشدین...
‫و بیشتر از همه، آموزش ندیدین.
‫همونطور که بهتون می گیم، راه برین.
‫چشما بالا! بالا، بالا، بالا!
‫همونطور که بهتون می گیم، حرف بزنین.
‫ویتنی سفید برای چه نجار شد؟ ‫(واج آرایی)
‫ویتنی سفید برای چه نجار شد؟
‫همونطور که ما بهتون می گیم رفتار کنین،
‫و اینطوری تبدیل به همسرانی قابل قبول...
‫و مادرانی مسئولیت پذیر می شید.
‫از مسیری که دختران زیادی که پیش از این ‫جای شما بوده ان، پیموده ان،
‫پیروی کنید.
‫و همونطور که ما اونا رو به شکل مناسبی درآوردیم...
‫شما رو هم همانطور درست خواهیم کرد.
‫می دونین چرا من یه معلمم؟
‫چون می خوام مردم رو خوشحال کنم.
‫می خوام شماها زندگی غنی و خوبی داشته باشین.
‫نه با عصبانیت و سوالات بی پایان، بلکه با پاسخ ـها.
‫من دخترانم رو برای زندگی در دنیا آماده می کنم،
‫برای زندگی در دنیای واقعی.
‫من هیچوقت شما رو رها نمی کنم...
‫و به حال خودتون نمی ذارمتون.
‫آره.
‫مایکرافت بهم گفت.
‫مادرم دلایل خودش رو داشت.
‫مطمئنم که داشت.
‫من مادرت رو می شناختم.
‫ما یه مدتی با هم دوست بودیم.
‫توی مدرسه.
‫اون آدم عجیبی بود.
‫همیشه غیر قابل پیش بینی و مبارزه طلب بود.
‫اون هیچوقت به هیچی به جز افکار غیر عادی خودش...
‫اهمیت نمی داد.
‫اون به من اهمیت می داد.
‫برای همین رهات کرد؟
‫ارشدها شما رو تا کلاسا و بعدش همراهی خواهند کرد.
‫این در همیشه قفل خواهد بود.
‫یه روزی ازم...
‫تشکر می کنی،
‫وقتی که با خوشحالی ازدواج کردی و دوتا پسر ‫رشید داری.
‫انولا، خوب بخوابی.
‫برادرت اینجاست. ‫اون باهوشه.
‫آقای هولمز.
‫تو اومدی.
‫ممنون، خانم هریسون.
‫اوه.
‫البته.
‫هیچوقت توی زندگیم این همه کتاب عاشقانه با هم ندیده ‫بودم.
‫باعث می شه آدم به روزنامه رو بیاره.
‫آخه تو دنبال چی می گردی؟
‫چرا باید ستون آگهی ـهای شخصی رو بررسی کنی؟ ‫پاک عقلت رو از دست دادی.
‫والا حق دارم تو همچین جایی عقلم رو از دست بدم.
‫من وقتی بچه بودم، مجبورم کردن که خطاطی کنم.
‫آها.
‫ازش متنفر بودم، ولی کم پیش میاد...
‫که دستخط یه نفر، چیزی رو که می خوام بهم نگه.
‫و من در این زمینه چی می تونم یاد بگیرم؟
‫نحوه ایستادن یه نفر ‫ممکنه شخصیت واقعیش رو پنهان کنه.
‫باید حواست رو به همه چیز جمع کنی.
‫پیداش کردی؟
‫نه، هنوز نه.
‫به کافه رفتم که باعث شد ادیث با یه قوری تهدیدم کنه.
‫و به خیابون لایمهوس هم رفتم.
‫فکر می کنم که تو هم به اونجا رفته باشی.
‫انولا، واسه خودت یه پا کارآگاه شدی.
‫باروت رو پیدا کردی؟
‫- و بمبا رو؟ ‫- آره.
‫- اون چه نیازی به... ‫- فکر کردن بهش من رو می ترسونه.
‫شاید می خواد دنیا رو تغییر بده.
‫شاید این دنیا به تغییر نیاز داشته باشه.
‫تو جلوش رو می گیری؟
‫من درگیر سیاست نمی شم.
‫درگیر مردم هم نمی شی، مگه این که اونا واست ‫سرنخ باشن.
‫- به مایکرافت کمک کردی من رو بگیره؟ ‫- نه.
‫ولی قضیه پول رو فهمیدی. ‫تو بهش گفتی.
‫تو ناپدید شدی. ‫باید می دونستیم که تا کجا فرار می کنی.
‫من فقط برات یه پرونده ام، نه؟
‫یه عامل کنجکاوی. برای همین اینجایی، که ازم ‫بازجویی کنی؟
‫- نه. ‫- یا شاید هم احساس گناه می کنی.
‫من اینجام چون به تو اهمیت می دم.
‫احساساتی شدی.
‫قابل درکه، ولی نیازی بهش نیست.
‫- این یه محرکه، نه؟ ‫- احساس؟
‫پرونده توکسبری.
‫یکم پیچیده تر از یه ناپدید شدن ساده است.
‫اون از قطار بیرون پرید...
‫یه پسر دیگه هم همراهش بود.
‫فکر می کنی داشتن دنبالشون می کردن؟
‫تو این رو از کجا می دونستی؟
‫من ردت توی همون ایستگاهی که اون درش سوار ‫قطار شده بود رو زدم.
‫ادیث به یه «پسر بی مصرف» اشاره کرد.
‫و به من هم تلگرام زدن که دستیار جوون مونثم...
‫به عمارت توکسبری سر زده.
‫حلش کردی؟
‫هنوز نه.
‫تنها توصیه ای که می تونم بهت بکنم،
‫از طرف یه کارآگاه به یه کارآگاه دیگه،
‫این که بعضی وقتا باید پات رو به آب بزنی...
‫تا نظر کوسه ـها رو جلب کنی.
‫پس برای همین به اینجا اومدی.
‫که در مورد کوسه ـها بهم درس بدی.
‫نه، نه.
‫اومدم اینجا...
‫تا این رو بهت بدم.
‫این رو زیر بالش اون پیدا کردم.
‫همونطور که می بینی، اون نگهش داشت.
‫دش...
‫فقط ارزش معنوی داره، ولی همیشه از نظر اون، تو...
‫خیلی فوق العاده بودی.
‫منم همینطور فکر می کنم، انولا هولمز.
‫تصمیمش همیشه با خودته.
‫جامعه ممکنه هر ادعایی داشته باشه،
‫ولی نمی تونه آدما رو کنترل کنه.
‫همونطور که مامان این رو اثبات کرد.
‫روزنامه رو نگه دار.
‫مامان فکر می کرده که من فوق العاده ام.
‫فوق العاده...
‫اربابان.
‫ارباب.
‫«تمام آرا به حساب میان.»
‫از تالار فرندل بسته دارین.
‫از طرف آقای مایکرافت هولمز.
‫اون چی می خواد؟
‫خب...هر چیزی که هست،
‫سنگینه.
‫مایکرافت دیگه چی می خواد؟
‫آخ!
‫توکسبری!
‫من حتی اون لباسم که شبیه پستچی هاست رو هم ‫پوشیده ام.
‫چه فکر بکری!
‫نخیر! نه، نه، نه، نه. کمکم کن بلند شم.
‫خانم هریسون، اون به راحتی مچت رو می گیره.
‫- می دونستم یه مشکلی وجود داره! ‫- ساکت. بذار فکر کنم.
‫هیچ ایده ای داری؟
‫ساکت!
‫همونجا وایستا.
‫تو کی هستی؟
‫اجازه داری توی این مدرسه باشی؟
‫من فقط داشتم یه بسته رو تحویل می دادم، خانم.
‫برای مدیر مدرسه است.
‫می شه من رو به سمت دفترشون هدایت کنین؟
‫من مدیر این مدرسه ام.
‫خب پس، این مال شماست.
‫خب، بازش کن. ‫بذار ببینم داخلش چیه.
‫نمی تونم، خانم، به من دستور اکید دادن که...
‫این بسته در خلوت باز بشه.
‫- چه مسخره. ‫- خانم، رییسم این دستور رو داده.
‫و ایشون کی باشن؟
‫مایکرافت هولمز.
‫مایکرافت هولمز...
‫دخترا...
‫می شه این سبد رو به دفترم ببرین...
‫تا شاید بعدا بازش کنم؟
‫- زمین نندازینش. ‫- آخ!
‫این خیلی سنگینه!
‫- چرا انقدر سنگینه! ‫- خب، منتظر چی هستی؟ انعام؟
‫برو دیگه، برو پی کارت.
‫- واقعا می تونی این رو برونی؟ ‫- خب، نکات مقدماتیش رو بلدم.
‫ماشینم!
‫چپ، راست، مراقب باش، انولا!
‫- وای نه! ‫- بوته!
‫انولا!
‫هنوز کارم تموم نشده!
‫ممنون. اون...
‫تو واقعا من رو نجات دادی.
‫بهترین بخشش ایده خودم بود، ولی واقعا ‫نجاتم دادی.
‫قابلت رو نداره. گمونم.
‫من از اون تو خوشم نیومد.
‫نه. نه، البته که نه.
‫بیا به لندن برگردیم و یه جای خوب برای پنهان شدن ‫پیدا کنیم.
‫چرا متوقف شدیم؟
‫انولا، هر برنامه ای که داری...
‫یه زمانی پیش میاد...
‫که باید یه تصمیم سختی بگیری.
‫- انولا... ‫- و در اون لحظه،
‫می فهمی که واقعا چند مرد حلاجی،
‫و این که حاضری برای چیزی که مهمه،
‫سر چه چیزایی ریسک کنی.
‫انولا، نوبت توئه.
‫باید به بازیلواتر بریم.
‫چی؟!
‫یه بی عدالتی رخ داده. ‫وقتشه یه سری اشتباهات رو درست کنیم.
‫اگه می خوای مجرم رو پیدا کنی، باید انگیزه اش رو ‫بفهمی.
‫- متوجه نمی شم. ‫- تو چه وقتی منتظر...
‫- ورود به شورای اربابان بودی؟ ‫- من ویکنت توکسبری هستم.
‫- خب اون یه اشراف زاده در آستانه شکوفاییه. ‫- خیلی زود.
‫- رایت برای اون لایحه چی بود؟ ‫- حق رای برای همه!
‫- مثل پدرم. باهاش موافق بودم. ‫- کی این رو می دونست؟
‫من یه سری ایده داشتم،
‫ولی خانواده ام می خواست من به ارتش ملحق بشم ‫و به خارج از کشور برم.
‫و در صورت مرگ تو و پدرت، عمارت به چه کسی می رسه؟
‫عموم.
‫همسر برادرم تمام کمکی که بهش نیاز داره رو در اختیار داره. ‫ایشون رو به سمت بیرون راهنمایی کنین.
‫فکر می کنی این کار عمومه؟
‫منطقی نیست؟
‫ولی اون یه مرد قدرتمنده. ‫برای چی باید این کار رو بکنه؟
‫البته که پرونده رو حل می کنم.
‫انولا، جفتمون خیلی خوش شانسیم که تا الان زندگی ‫کردیم،
‫اون وقت تو می خوای به جایی بری که از هر جایی برامون ‫خطرناک تره؟
‫بعضی وقتا، ارباب توکسبری،
‫آدم باید پاهاش رو به آب بزنه تا نظر کوسه ـهای لامصب رو ‫جلب کنه!
‫برای چی باید بخوایم نظر کوسه ـهای لامصب رو جلب کنیم؟
‫نکته خوبیه.
‫این ایده فاجعه ایه.
‫هر چقدر نزدیک تر می شیم، این ایده بدتر می شه.
‫چرا داریم این کار رو می کنیم؟
‫برخلاف اکثر دختران اشراف زاده، هیچوقت قلاب دوزی ‫رو به من یاد ندادن.
‫من هیچوقت از گل رز موم درست نکردم، ‫هیچوقت رومیزی نبافتم...
‫و هیچوقت یه گردنبند از صدفای دریایی درست نکردم.
‫به من یاد دادن که نگاه کنم و گوش کنم. ‫به من مبارزه رو یاد دادن.
‫این چیزیه که مامانم من رو براش تربیت کرد.
‫بهم اعتماد کن...
‫که جوابایی رو که دنبالشونیم، پیدا می کنیم.
‫تو قلاب دوزی بلد نیستی؟
‫باید این کار رو بکنیم.
‫تو باید این کار رو بکنی. ما...این کار رو انجام می دیم.
‫بیا.
‫خدمتکارا کجان؟
‫به آینده خوش اومدی.
‫مادر؟
‫اینجا چه خبره؟
‫اونا می دونن که ما اینجاییم.
‫بشین!
‫فرار کن!
‫قفله!
‫سرت رو بدزد!
‫همینجا بمون.
‫انولا؟
‫نترس.
‫انولا...
‫تو تنها نیستی.
‫تو برای کی کار می کنی؟
‫انگلستان.
‫مادربزرگ؟
‫بله.
‫متاسفانه همینطوره.
‫به نظر میاد که آدم اگه می خواد یه کاری انجام بشه،
‫باید خودش دست بکار بشه.
‫نه، انولا.
‫مادرم کجاست؟
‫توی لندن.
‫با عموت.
‫دنبالت می گردن.
‫اونا هیچوقت متوجه نشدن.
‫خیلی متاسفم، عزیزم.
‫بحث آینده این کشور در میونه.
‫نه!
‫انجام شد.
‫توكسبری!
‫بلند شو. بلند شو دیگه.
‫نه...
‫توكسبری؟
‫می دونی، من کاملا هم احمق نیستم.
‫وقتت سر رسیده.
‫- واقعا شوکه شدم. ‫- آره.
‫- قربان؟ ‫- این مسخره بازیا رو کنار بذار.
‫لستراد؟
‫لستراد.
‫شرلوک هولمز.
‫- بازم همدیگه رو دیدیم. ‫- بفرما.
‫با وجود این که ما تمام تلاشمون رو برای دوری از...
‫روزنامه ـها کردیم، تو شهرت قابل توجهی...
‫- برای خودت دست و پا کردی. ‫- پرونده اون اشراف زاده.
‫باید مادربزرگش رو دستگیر کنی، ‫همون پیرزنی که عمارتش رو از شوهرش به ارث برده.
‫اون داره سعی می کنه اون رو بکشه،
‫همونطور که پدرش رو کشته.
‫دوتا سوال دارم.
‫تو چطور این نتیجه گیری رو کردی؟
‫بحث وفاداری و جانشینی مطرحه.
‫با مرگ اون پسر، عموی اون جای خالیش رو توی ‫شورای اربابان می گیره...
‫و علیه لایحه اصلاحی و اعطای اجازه رای دهی به همه ‫شهروندان می ایسته،
‫همون چیزی که اون پیرزن می خواد.
‫من اینطور استنباط کردم که اون پسر و پدرش جلوی ‫اون لایحه رو نمی گرفتن.
‫پس چرا خود عموئه این کار رو انجام نداده؟
‫منظورت پدره است یا پسره؟
‫پدره؟
‫یه نگاه به لباس فرمش توی عکسای روزنامه بنداز.
‫اوه.
‫به مدال های روی سینه اش نگاه کن.
‫وقتی که پدر اون پسره کشته شد، اون اصلا توی این ‫کشور نبوده،
‫و داشته توی جنگ افغان ـها می جنگیده.
‫حقیقت همیشه جلوی چشم آدمه.
‫آره.
‫فقط باید دنبالش بگردی.
‫دومین سوال.
‫چطوری خواهرت قبل از تو به اونجا رسید؟
‫جان؟
‫تیپم خوبه بابا.
‫کارولین، انقدر بهش گیر نده.
‫نکن. دارم سعی می کنم احترام اونا رو کسب کنم.
‫می دونی، این الان مده.
‫آره، گمونم به چهره ات خیلی میاد.
‫پدرت اگه اینجا بود، خیلی بهت افتخار می کرد.
‫تبریک بگم. بالاخره شبیه همون آدم احمقی شدی که براش ‫به دنیا اومدی.
‫نه.
‫خوشتیپ شدی.
‫این...خوبه.
‫رای گیری تا یه ساعت دیگه شروع می شه. خیلی... ‫چیز مهمیه.
‫الان که واسه خودت کسی شدی، نباید بهت تعظیم کنم که؟
‫خب، راستش همیشه باید تعظیم می کردی.
‫تصمیم گرفتی...که نکنی.
‫خب، تو در امانی؟ تو...
‫در آرامشی؟
‫هنوز توی اون...
‫- مسافرخونه افتضاح که زندگی نمی کنی؟ ‫- نه.
‫از پول پاداشی که مامانت بهم داد...
‫- که به زور قبولش کردی. ‫- ...برای گرفتن یه جای جدید استفاده کردم.
‫خب، مادر گفت که...
‫همیشه...می تونی بیای و پیش ما بمونی.
‫مشخصه که مادرت به اندازه کافی باهام وقت ‫نگذرونده.
‫و اگه من ازت می خواستم بمونی...
‫چطور؟
‫پیشنهاد محبت آمیزیه...
‫ولی باید ردش کنم.
‫من...
‫من چطور...من...
‫دوباره کی می بینمت؟
‫هنوز از دستم خلاص نشدی،
‫ویکنت توکسبری، اشراف زاده بازیلواتر.
‫ممنون.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫مادر.
‫می شه یه لحظه مدادتون رو قرض بگیرم؟
‫ممنون.
‫اعداد به حروف تبدیل می شن...
‫که اونا هم به...
‫پنج، دو، پنج، پنج، ‫سه، سه، یک.
‫یک، یک، یک.
‫«ساعت پنج امشب، در دانشگاه سلطنتی به دیدنم بیا، ‫مادر.»
‫خب،
‫انتظار این رو نداشتم.
‫ممنون.
‫سه فکر بلافاصله به ذهنم خطور کردن.
‫اول این که مامان با اسم «مادر» نامه اش رو امضا نمی کنه، ‫اون با اسم «گل داوودی» امضا می کنه.
‫و دوم هم این که دانشگاه سلطنتی یه موسسه ایه...
‫که مرتبا زنان رو نادیده گرفته.
‫مادر هیچوقت اونجا رو به عنوان محل ملاقات انتخاب ‫نمی کنه.
‫و فکر آخرم هم اینه که شاید موقعی که داشتم ‫روزنامه رو بررسی می کردم...
‫دستم رو جلوی برادر رو کرده باشم.
‫این کار شرلوک هولمزه.
‫با این حال، نباید بذاریم حقایق امید رو ازمون بگیرن.
‫بهت پنج پوند می دم که لباسات رو باهام عوض کنی.
‫خبری شد؟
‫هیچ خبری نشد.
‫برادر کوچولو، اون قبلا یه بار شکستت داده،
‫و ممکنه الان هم شکستت داده باشه.
‫من فکر می کنم که اون فهمیده که پیغام از طرف من بوده،
‫ولی این فکر رو هم می کنم که این بیش از حد براش ‫جذابه...
‫و دلش می خواد که بیاد.
‫متاسفانه، تو اشتباه کردی.
‫احتمالش هست.
‫در هر صورت، اگه دوباره پیداش کنیم،
‫من دوست دارم که مسئولیتش رو بر عهده بگیرم.
‫خودم ازش مراقبت می کنم.
‫خب...مسئولیتش با خودت.
‫من دیگه از دستش خسته شدم.
‫خیله خب.
‫چه بهتر.
‫برادر کوچولو، تو آدم عجیبی هستی.
‫و تو هم آدم بدجنسی هستی، برادر بزرگه.
‫فرض می کنم که بخاطر نتیجه رای گیری انقدر خوشحالی؟
‫با یه رای بیشتر تصویب شد.
‫بخاطر اون بچه وزغ پررو، اشراف زاده توکسبری،
‫رای اون تاثیر گذار بود.
‫حالا، با این که از ایستادن در دانشگاه سلطنتی ‫لذت زیادی می برم...
‫اون آدم جالبیه، می دونی؟
‫و من حس می کنم که از انولای جوان خوشش میاد.
‫پس باید باهاش ازدواج کنه. ‫شاید این باعث شه که جفتشون رام بشن.
‫بریم به کلوب تا برای تسلی خاطرم یه نوشیدنی برام ‫بخری؟
‫آره مایکرافت، یه نوشیدنی برات می خرم.
‫شرلوک، بیا بریم!
‫بفرمایین قربان.
‫داشتی چیکار می کردی؟
‫فکر کردم یه چیزی دیدم.
‫- انولا، عصرت بخیر. ‫- عصر بخیر.
‫تو یه مهمون داری.
‫این اتاق در کمال تعجب خیلی خوبه.
‫از دکورش خوشم میاد.
‫نمی تونم زیاد بمونم.
‫ممکنه مراقبم باشن.
‫اون رو از کجا پیدا کردی؟
‫شرلوک پیدا کرد.
‫فکر کردم یادت رفته باشه.
‫وقتی بچه بودی، هیچوقت اون رو ول نمی کردی.
‫- اون رو باهات اینور و اونور... ‫- شرلوک این رو گفت.
‫- شنیدی که ملکه ویکتوریا... ‫- شرلوک این رو هم گفت.
‫خب...
‫چه خوب که شما دوتا با هم ارتباط برقرار کردین.
‫متاسفم.
‫می خواستم بهت بگم که کجا دارم می رم،
‫ولی اوضاع امن نبود.
‫الان در امانی؟
‫بخاطر این که دوستت نداشتم، رهات نکردم.
‫بخاطر خودت رهات کردم...
‫چون نمی تونستم تحمل کنم...
‫در آینده مجبور باشی در همچین دنیایی زندگی کنی.
‫پس باید مبارزه می کردم.
‫آدم اگه بخواد صداش شنیده بشه...
‫باید یکم سر و صدا ایجاد کنه.
‫چه بامزه.
‫من فکر می کردم...
‫که من کسی ام که دنیا رو تغییر می ده.
‫لایه اصلاحی،
‫تو واقعا اون کار رو کردی؟
‫عجب زن شریفی شدی.
‫بابت گلای زنبقت ازت ممنونم.
‫حالا، هروقت...
‫بهم نیاز داشتی،
‫بدون که من دنبال اون گلا می گردم.
‫- باید بری. ‫- آره، ولی...
‫بیا فقط یکم دیگه همینطوری بمونیم.
‫منم دلم همین رو می خواد.
‫خب، داستان رو چطوری تموم کنیم؟
‫اسم من انولاست،
‫که اگه از آخر به اول تلفظش کنیم، می شه «تنها». ‫(در انگلیسی)
‫برای این که آدم عضو خانواده هولمز باشه، ‫باید مسیر خودش رو پیدا کنه.
‫برادرانم این کار رو کردن،
‫مادرم این کار رو کرده،
‫و من هم باید این کار رو بکنم.
‫ولی الان متوجه شدم که تنها بودن به این معنا نیست که ‫باید تنهایی بکشم.
‫مادرم هیچوقت این رو نمی خواست.
‫اون می خواست که من آزادیم،
‫آینده ام،
‫و هدفم رو پیدا کنم.
‫من یه کارآگاه هستم،
‫من یه رمزگشا هستم،
‫و من یابنده ارواح گمشده هستم.
‫زندگی من مال خودمه.
‫و آینده به ما بستگی داره.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M