.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫«ترجمه از محمدسید و محمدعلی»
‫اول از همه باید بگم...
‫آشنایی با تو مایۀ افتخار منه.
‫یه چیزایی در مورد بازی‌هات خوندم.
‫خیلی تحسین‌برانگیزه.
‫حیفه که...
‫انسان باهوشی مثل تو ‫توی همچین سوراخی بپوسه.
‫بشین!
‫کمتر کسی پیدا می‌شه ‫که قدرتِ بیرون آوردنِ تو از اینجا رو داشته باشه.
‫من جزو همون دسته از افرادم.
‫می‌تونیم جوری صحنه‌سازی کنیم ‫که انگار فرار کردی.
‫سال‌ها پیش، یه‌سری اقلام باارزش گم شدن.
‫اونا رو پس می‌خوایم.
‫کمکمون کن تا آزاد بشی.
‫اسمِ...
‫تیوکسبری...
‫برات آشنا نیست؟
‫[یکسال بعد]
‫یه جایی خوندم که همۀ داستان‌های خوب ‫با یه عروسی شروع می‌شن.
‫[فرانسه]
‫پس کجاست؟
‫این یکی که قطعاً همین‌طوره.
‫[اسپانیا - پرتغال]
‫[ساردینیا]
‫[مالت]
‫خیلی دیر کرده.
‫یکی داره میاد.
‫عالیه.
‫برو بریم.
‫- اوه. ‫- اوه.
‫ولی متأسفانه، این عروسی یه چیز مهم کم داره.
‫اونم منم.
‫نه، جدی می‌گم.
‫راستش، عروس‌خانم داره نسبت به اینکه
‫«عروس شدن» اصلاً یعنی چی، مردّد می‌شه.
‫[کارت دعوت عروسی]
‫بله!
‫عروس‌خانم انولا تیوکسبری.
‫حس می‌کنم اصلاً درست نیست.
‫نمی‌خوام!
‫این شش سال جون کندم ‫تا خودم رو لایق فامیلیِ «هولمز» نشون بدم.
‫حالا بیام ولش کنم؟ ‫(بعد از ازدواج، فامیلی شوهر رو می‌گیرن)
‫و همون‌طور که یه زن دانا یه‌بار بهم گفت...
‫- خب، زن دانا که نه. مامانم. ‫- انولا، دوتا راه داری.
‫راه خودت، یا راهی که بقیه برات انتخاب می‌کنن.
‫ولی این تیوکسبریه.
‫آخ! می‌شه بس کنی؟
‫نمی‌تونم اونجا بلاتکلیف ولش کنم.
‫این کار رو نمی‌کنم.
‫کالسکه‌چی اریک؟ کالسکه‌چی اریک؟
‫فکر کردم جیم شدی.
‫شرلوک رفت؟
‫دختر گلم، همه توی عروسی‌ت هستن، به‌جز خودت.
‫- خب، آماده‌ای بریم؟ ‫- آره، آره، برو!
‫- برید! برید! ‫- تا می‌تونی تند برو!
‫[مالت]
‫الان شاید وقت خوبی باشه که بگم ‫عروسی‌م توی مالت‌ـه،
‫یه جزیرۀ کوچیک توی دریای مدیترانه،
‫به دلایلی که درکشون یه‌کم سخته.
‫- نگران نباش، پیداش می‌شه. ‫- آره، حتماً.
‫ببخشید، خانم.
‫نمی‌خوام نگرانت کنم،
‫ولی یه آقایی افتاده دنبالمون.
‫اصلاً هم ظاهر موجهی نداره.
‫راهزن‌ها، ولگردها، دزدها!
‫توی مالت تا دلت بخواد از اینا هست. ‫[خطرات موجود در مالت!]
‫وای!
‫سرت رو بیار پایین! سرت رو بیار پایین، خانم!
‫- اینجا جای یه عروس نیست! ‫- هنوز عروس نشدم!
‫- تندتر! ‫- بیا، اینو بگیر!
‫خانم، داری چی‌کار می‌کنی؟!
‫از اونجا بیا پایین!
‫انولا! منم!
‫دکتر واتسون!
‫انولا، حالت خوبه؟
‫چرا ماسک زده بودی؟
‫این دستماله.
‫گرد و خاک ریه‌هام رو داغون می‌کنه.
‫- فکر کردی می‌خوام... ‫- فکر کردم می‌خوای منو بکُشی؟
‫- نه. ‫- چرا، دقیقاً همین فکر رو کردم.
‫چرا افتاده بودی دنبالم؟
‫موضوع برادرته.
‫گم شده.
‫راستش انولا، من کم و بیش مطمئنم که شرلوک دزدیده شده.
‫جانم؟
‫می‌دونم احتمالاً براتون سؤاله که ‫این ماجرا از کجا شروع شد.
‫حقیقت اینه که زندگی ما دقیقاً ‫همون‌طوری بود که می‌خواستیم.
‫تیوکسبری همچنان قهرمان تغییر و پیشرفت بود، ‫[تیوکسبری، چشم به پیشرفت دوخته است]
‫[حامیِ مردم! مجلسی‌ها راضی نیستند]
‫منم بالأخره به جمعِ ‫کارآگاهان بزرگ دورۀ ویکتوریا پیوستم،
‫در کنار برادرم. ‫[انجمن کارآگاهان بزرگ]
‫اون به پولدارها کمک می‌کرد، من به نیازمندها.
‫و بعضی وقتا هم با هم کار می‌کردیم.
‫از وضعیت راضی بودم.
‫و اینجا، ردپا گم می‌شه.
‫لطفاً جلوتر نیاید. ‫باید تا جایی که می‌شه اینجا رو دست‌نخورده نگه داریم.
‫سوار یه اسب شده.
‫- و اون آقا از این‌طرف رفته. ‫- حدس خوبیه.
‫نظر دیگه‌ای داری؟
‫گردنِ اون آقا رو با طناب گرفتن و از اینجا دارش زدن.
‫بقایای طناب رو می‌بینی که کامل بریده نشده؟
‫و این ردهای اینجا، ‫مال وقتیه که پاهاش کشیده شدن.
‫شرلوک، اون آقا از اینجا غیبش نزده.
‫این یه صحنۀ قتله.
‫- اون شرلوک هولمزه؟ ‫- اونا اون‌قدرها هم که فکر می‌کنی باحال نیستن.
‫کل هفته‌م رو کارآگاه‌بازی پر کرده بود،
‫آخر هفته‌ها هم، خب...
‫تیوکسبری، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫یه هدیه دارم.
‫- گل؟ ‫- نه.
‫گیاه؟
‫چشمات رو ببند.
‫باشه.
‫چی پیدا کردی؟
‫- اوه! ‫- همین الان پیداش کردم.
‫- پسر ناز. ‫- باورت می‌شه؟
‫خوشحالم از آشنایی‌ت.
‫- باشکوه بود. ‫- یه‌کم خجالتیه.
‫خوش می‌گذشت.
‫وقتی نه بحث خوش‌گذرونی بود، نه شکوه و زیبایی.
‫فقط خودمون دوتا بودیم، ‫اونا بهترین لحظات زندگی‌مون بودن.
‫برو عقب. ‫وقتی من میام جلو، تو برو عقب.
‫نه، تیوکسبری. تیوکسبری!
‫خب، در حالی که زندگی‌م کاملاً ساده و ‫بی‌دردسر به نظر می‌رسید،
‫لُردِ عزیزم تصمیم گرفت یه‌کم پیچیده‌ش کنه.
‫انولا یودوریا هولمز،
‫حاضری با من،
‫ارنست آگوستوس از خاندان تیوکسبری...
‫بله.
‫اون یه اسم کوچیک داره. ‫منم اولش تعجب کردم.
‫...ازدواج کنی؟
‫بشتابید، بشتابید!
‫[کارآگاه عروس می‌شود]
‫یهو توجه کل لندن بهمون جلب شد. ‫[تیوکسبری، چرا اون آخه؟]
‫- چه زیبا. ‫- خیره‌کننده‌ست.
‫البته به‌جز یه نفر.
‫شرلوک هولمز.
‫مشهورترین کارآگاه جهان، ‫تمام فکر و ذکرش درگیر یه چیزی بود.
‫سلام، شرلوک.
‫همه‌ش نقشه و نماد بود، ‫که من هیچی ازشون سر درنمی‌آوردم.
‫نمی‌فهمیدم چرا داره ازم مخفی‌شون می‌کنه.
‫[تالار بسیل‌ودر]
‫در مورد گل‌ها...
‫- ما روی داوودی به توافق رسیدیم. ‫- داوودی؟
‫آره! گل موردعلاقۀ منه.
‫بعدی چیه؟ اوه!
‫من یه لیست کوتاه ‫از نزدیک‌ترین و عزیزترین اطرافیانمون آماده کردم.
‫آره، منم یکی برای خودم دارم.
‫قلم رو قرض می‌دین؟
‫فقط یه نفر هست که نمی‌تونه بیاد.
‫بفرمایید.
‫[انولا]
‫[تیوکسبری]
‫[شرلوک]
‫[واتسون]
‫مادرت رو نگفتی؟ ‫اگه بیاد، قدم روی چشم ما می‌ذاره.
‫از زمان تصویب قانون مواد منفجره در سال ۱۸۸۳،
‫مامانم تبدیل به یه...
‫فراریِ درجه یک شده.
‫بنابراین شرکت در همچین مراسمی ‫که همه ازش خبر دارن
‫امنیتش رو به خطر میندازه.
‫[بازداشت شد]
‫اونم خیلی زیاد.
‫عمویی چیزی نداری؟
‫- مامان! ‫- که بتونه تو رو تا محراب عروسی همراهی کنه؟
‫راستش، با شرلوک صحبت کردم...
‫ببین!
‫و اون قبول کرد که این کار رو بکنه.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫تبریک می‌گم.
‫ولی خب، این کار رو با بداخلاقی تمام انجام می‌ده،
‫و هیچ ظرافت و حس سرزندگی‌ای ‫توی چشماش نخواهید دید،
‫ولی جز اون کسی رو ندارم، پس عالی می‌شه.
‫البته همۀ فامیل‌های ارنست هم نمی‌تونن بیان.
‫اون خیلی محبوبه، ولی...
‫با توجه به تاریخچۀ خانواده، ‫حدس می‌زنم عروسی توی مالت برگزار می‌شه، نه؟
‫مالت!
‫مالت؟
‫مامان، این ایده یهویی از کجا پیداش شد؟
‫خب، داشتم با خانم‌ها چای می‌خوردم،
‫و البته بحث عروسی، نقل مجلس بود.
‫وقتی بحث رسید به محل برگزاری،
‫یکی از خانم‌ها پرسید من و پیتر کجا ازدواج کردیم،
‫و با خودم گفتم چه فکر بکری!
‫مالت.
‫چه راهی بهتر از این برای ادای احترام به پدرت؟
‫- شرمنده. ‫- شوهرم خیلی راضی بود.
‫دوران سربازی‌ش رو اونجا گذروند، ‫اونجا با هم آشنا شدیم،
‫همون‌جا هم ازدواج کردیم.
‫و ارنست هم عاشق تابستون‌های دوران بچگی‌ش بود ‫که اونجا می‌گذروند.
‫آره.
‫البته اگه دلت می‌خواد جای دیگه‌ای باشه، ‫این حق مسلّم عروسه.
‫عروسیم توی مالت؟
‫کلی سؤال تو سرم بود.
‫توی یه عروسی مالتی چی باید پوشید؟
‫اصلاً من کسی رو توی مالت می‌شناسم؟
‫احتمالاً این شنبه وقت‌تون آزاد باشه.
‫این شنبه وقت دارین؟
‫وانمود کنید مادرِ مادرِ مادربزرگم هستید.
‫مهم‌تر از همه، شرلوک از کجا قبل از من خبر داشت؟
‫و چرا انقدر نگران بود؟
‫دقت کن، انولا.
‫مامانم در مورد اونجا، این چیزا رو بهم یاد داده:
‫گرچه مالت فقط یه نقطه کوچیک در دریای مدیترانه‌ست،
‫ولی به‌خاطر اهمیت استراتژیکش،
‫مورد هجوم فنیقی‌ها، رومی‌ها...
‫و حتی ناپلئون قرار گرفته.
‫از سال ۱۸۱۴،
‫این جزیره تحت کنترل نظامی امپراتوری بریتانیاست.
‫سلام.
‫ببخشید، خانم.
‫[زنده‌باد ملکه]
‫تا به خودم اومدم، روز عروسی رسید.
‫این‌طوری شد که یهویی دیدیم...
‫توی یه سالن پر از آدمای مهم و سرشناس هستیم.
‫خانوادۀ اون، از اینکه وایکانت جوان ‫بالأخره یه عروس انتخاب کرده بود خوشحال بودن،
‫و خانوادۀ من،
‫خب، یه‌کم رفتارشون پیچیده‌تر بود.
‫دیگه کسی از خانواده‌تون نتونست به جشن عروسی بیاد؟
‫نه.
‫اوه.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫به‌عنوان فرماندار بریتانیایی این منطقۀ زیبا،
‫باعث افتخارمه که از مدافع بزرگمون،
‫سرتیپ سمپسون دعوت کنم تا یه سخنرانی برامون بکنن.
‫جناب سرتیپ!
‫الان می‌بینیش. آدم فوق‌العاده‌ایه.
‫ممنون از همگی. ممنونم. آممم...
‫به‌عنوان پدرخواندۀ داماد،
‫مایۀ افتخار و خوشحالیمه که سخنرانی امشب رو می‌کنم.
‫خب، دوست من، لرد تیوکسبری،
‫پیتر،
‫یه پدر سربلند بود،
‫و می‌دونست که پسرش پتانسیل اینو داره ‫که مَرد بشه.
‫و چیزی که ارنست از زمان ورودش...
‫به مجلس اعیان، به ما نشون داده
‫استعداد درخشانش بوده.
‫یه جوان انقلابی که حاضره دوشادوشِ
‫افراد ضعیف‌تر و کم‌بضاعت‌تر بایسته
‫و اونا رو تقریباً با خودش برابر ببینه.
‫که شاید دلیل انتخاب این عروس هم همین باشه.
‫شوخی کردم.
‫ببخشید، شوخی کردم.
‫بله ایشون دختر خانم بسیار فوق‌العاده‌ای هستن.
‫پسرخواندۀ من هم همین‌طور،
‫یه آقا پسر فوق‌العاده‌ست.
‫چه زوج بی‌نظیری می‌شن.
‫خانم‌ها و آقایان،
‫لطفاً از جاتون برخیزید.
‫با اجازه.
‫به افتخارِ...
‫ببخشید، نمی‌دونم چرا این چیزا رو گفت.
‫...این زوج خوشبخت.
‫- زوج خوشبخت. ‫- زوج خوشبخت.
‫شرلوک!
‫کجا بودی؟
‫به تو ربطی نداره.
‫توی مالت چی‌کار داری؟
‫پروندۀ جدیدته؟ اگه این‌طوره، چرا به من نگفتی؟
‫اون مَردی که زیر نظر گرفته بودی کی بود؟
‫انولا، من خسته‌ام.
‫یا صرفاً داری خودت رو سرگرم می‌کنی
‫تا از کلافگیِ تماشای تعهد خواهرت به ‫چیزی که توش نقشی نداری، فرار کنی؟
‫- عه، پس الان منم که دنبال سرگرمی‌ام؟ ‫- داری قضاوت می‌کنی.
‫اونم خیلی تابلو!
‫بهت حق می‌دم.
‫اگه منم جای تو بودم، خودمو یه‌جوری سرگرم می‌کردم.
‫چرا داری آزادی‌ت رو دو دستی تقدیم این آدما می‌کنی؟
‫من آزادی‌م رو تقدیم کسی نمی‌کنم. ‫فقط دارم با یه لرد ازدواج می‌کنم.
‫- می‌دونستم قراره چی بشه. ‫- چی باعث شد که انقدر قابل‌پیش‌بینی بشی؟
‫طبیعیه که تو نتونی عشق رو درک کنی.
‫ازدواج برای آدمای باهوشی مثل تو ‫چه فایده‌ای داره؟
‫فامیلی‌ت رو از دست می‌دی.
‫- و موقعیتت رو به‌عنوان یه کارآگاه! ‫- من به کارم ادامه می‌دم.
‫القاب و سنّت‌هایی رو می‌پذیری ‫که اصلاً درکی ازشون نداری.
‫نه. تو بهتر از این حرف‌هایی.
‫تو یه هولمزی.
‫حالا اون فامیلی چه فایده‌ای داره؟
‫پدرم که مُرده.
‫برادر بزرگم که حوصله‌سربره.
‫مامانم مثل یه دینامیته که خیلی وقته منفجر شده.
‫و تنها چیزی که برام مونده تویی.
‫و اگه این روشِ تو برای برادری کردنه،
‫پس ترجیح می‌دم فامیلی‌م رو برای همیشه از دست بدم.
‫داری احساسی عمل می‌کنی.
‫می‌فهمم که ناراحتی،
‫ولی منم حق دارم.
‫به بدترین شکل ممکن به خودت لطمه زدی.
‫من اون‌قدر از جامعه نمی‌ترسم
‫که بعضی وقتا طبق میلش رفتار نکنم.
‫تیوکسبری باید ازدواج کنه. پس منم... ‫منم باید ازدواج کنم...
‫که هر چی بهت گفتن گوش کنی؟
‫بله دیگه.
‫تو یه خوک کثیفی، شرلوک هولمز.
‫این خوک کثیف یه‌کم آرامش و سکوت نیاز داره.
‫اون آخرین باری بود که دیدمش.
‫ولی شرلوک هولمز
‫دزدیده شده؟
‫امکان نداره.
‫نه‌تنها ممکنه،
‫بلکه محتمل هم هست.
‫- جالبه. ‫- چی‌ش جالبه؟
‫اتاق زیر و رو شده.
‫خب،
‫به نظر من که کاملاً عادیه.
‫به لباس‌هاش دست نزدن،
‫پس هر کی این کار رو کرده می‌دونسته که ‫شرلوک به لباس‌هاش اهمیتی نمی‌ده،
‫که یعنی هر کی بوده برادرم رو تا حدی می‌شناخته.
‫گرمه.
‫همین چند ساعت اخیر بردنش.
‫تنباکوی بریستول می‌کشیده.
‫تنباکوی همیشگی‌ش نیست.
‫دفترچه‌هاش.
‫یه کد آزمایشی.
‫رمزگشایی‌ش می‌کنم.
‫- اینجا داشتین روی چه پرونده‌ای کار می‌کردین؟ ‫- توی مالت؟
‫هیچ پرونده‌ای. ما برای عروسیِ تو اومدیم.
‫ولی دیشب توی مهمونی، داشت یکی رو می‌پایید.
‫پرونده؟
‫- چه پرونده‌ای؟ چرا من خبر نداشتم... ‫- وایستا.
‫یه هولمز بدون به‌جا گذاشتنِ سرنخ ‫برای یه هولمز دیگه، غیبش نمی‌زنه.
‫کارآگاه‌های دیگه هم شاید وقت خالی داشته باشن.
‫برادرم یه جایی یه ردّی از خودش به‌جا گذاشته.
‫اگه نذاشته باشه چی؟
‫پس تو اصلاً برادر من رو نمی‌شناسی.
‫منم نگرانشم.
‫می‌دونم.
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌دونم ترسیدی. جفتمون ترسیدیم.
‫شک ندارم که شرلوک شک داشته من می‌فهمم یا نه
‫ولی حتماً یه چیزی برام گذاشته.
‫بیا بگردیم.
‫خ... و...
‫س...
‫ت... ‫(خوست)
‫خوست؟
‫آره. اون اسم یکی از شهرهای...
‫افغانستان‌ها؟ آره.
‫[خوست]
‫- کجا داری اینو می‌بینی؟ ‫- روی آینه.
‫- روی آینه؟ ‫- اوهوم.
‫نکنه صرفاً آثار درگیری باشن؟
‫نه، این کد مورسه.
‫شاید...
‫وقتی داشتن می‌بردنش،
‫روی زمین کشیدنش و اینو برامون به‌جا گذاشته.
‫خوست؟
‫آه.
‫دارن برمی‌گردن.
‫مهمون‌های عروسی رو می‌گم.
‫نه، اون باید درک کنه.
‫برو بریم.
‫انتظارش می‌رفت!
‫عجب رویی داره.
‫واقعاً خجالت‌آوره.
‫الان منفورترین آدم توی مالتم.
‫کاملاً قابل درکه.
‫ولی وقتی بهش بگم شرلوک گم شده، درک می‌کنه.
‫هر سرنخی گیر آوردی رو دنبال کن.
‫تیوکسبری درک می‌کنه.
‫البته امیدوارم.
‫ولی نمی‌تونم بذارم اون یارو در بره.
‫این یه سرنخه. همون‌طور که مامانم بهم یاد داد،
‫وقتی داری یه معما رو حل می‌کنی، ‫باید سرنخ رو بگیری و بری جلو.
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫بذارید رد شم!
‫نه، صبر کن!
‫آقا!
‫خیلی ببخشید!
‫- برو کنار! ‫- وایستا!
‫ببخشید!
‫شرمنده!
‫جلوشو بگیرید!
‫عذر می‌خوام!‌
‫راه رو باز کنید!
‫آقا!
‫منو ببین. می‌رم برات کمک بیارم. ‫خواهش می‌کنم، فقط اسمت رو بهم بگو.
‫- برادرم کجاست؟ برادرم کجاست؟ ‫- «راث».
‫راث؟
‫«راث» چیه؟
‫راث.
‫«راث» چیه؟ آقا، چشمات رو باز کن!
‫چشمات رو باز کن. «راث» چیه؟
‫خواهش می‌کنم! یکی کمک کنه!
‫دنبال چیزی بگرد که وجود داره،
‫نه چیزی که دلت می‌خواد وجود داشته باشه.
‫به‌زودی حقیقت رو می‌فهمی.
‫[شرلوک رو دزدیدن]
‫[چرا الان؟]
‫[چرا توی مالت؟]
‫برادرم گم شده،
‫و مَردی که تعقیبش می‌کرد، مُرده. ‫[خوست]
‫[ابریشم]
‫چرا شرلوک به اون گروهبان مشکوک شد؟
‫چرا کشته شد؟
‫راث. ‫[راث]
‫و کی کُشتش؟
‫همه‌شون به هم ربط دارن.
‫ولی فعلاً ربطشون رو نمی‌دونم.
‫تنها سرنخی که دارم، دوتا کلمه‌ست.
‫[خوست - راث]
‫«خوست» رو که می‌دونیم چیه.
‫ولی «راث» چطور؟
‫یه مکان دیگه‌ست؟
‫یه آدمه؟
‫شاید شرلوک می‌دونسته.
‫یادداشت‌هاش!
‫طبق معمول، رمزی نوشته‌شون.
‫خب، یادت رفته که منم با رمزنگاری بزرگ شدم؟
‫دوتا کلمۀ پنج حرفی.
‫حرف چهارم توی کلمۀ اول ‫با حرف آخر توی کلمۀ دوم یکیه.
‫خوست. راث.
‫- آخ! ‫- ای وای!
‫تیوکسبری!
‫- خدای من، انولا! ‫- وای!
‫- حتی در نزده بودم، اون‌وقت تو... ‫- می‌فهمم. ولی سایۀ ترسناکی بود.
‫داره خون میاد؟
‫- آره، خیلی زیاد. ‫- خداوکیلی...
‫- می‌شه ببینمش؟ ‫- نه، فقط...
‫شکسته؟
‫- نه، فقط بذار... ‫- اگه بینی‌ت رو تکون بدی...
‫هیس!
‫بمیرم برای بینی‌ت.
‫- می‌ذاری یه نگاه به بینی‌ت بندازم؟ لطفاً! ‫- اوه.
‫این خون خودته؟
‫- نه. ‫- انولا.
‫- نه، خون یه نفر دیگه‌ست. ‫- خب خوبه.
‫هر کی دیگه بود، ‫از شنیدنِ این جمله وحشت می‌کردم.
‫ولی چون تویی، خیالم راحت شد.
‫- خب؟ ‫- شرلوک گم شده.
‫آره شنیدم.
‫و من ترسیدم.
‫تصور نمی‌کردم این لحظات رو ‫این‌طوری بگذرونیم.
‫راستش، امروز رو کلاً این‌طوری تصور نمی‌کردم.
‫داشتم می‌اومدم پیش تو.
‫داشتم با سرعت می‌اومدم، که دکتر واتسون افتاد دنبالم.
‫فکر کردم راهزنه، ‫برای همین خواستم بهش شلیک کنم،
‫دلیل وضعیت لباسمم همینه...
‫بذار برای یه‌بارم که شده من کارآگاه‌بازی دربیارم.
‫چرا داشتی با سرعت می‌اومدی؟
‫که بیام پیش تو.
‫همون‌موقع هم دیر کرده بودی.
‫توی عروسی خودت!
‫شک و تردیدت در مورد این قضیه از خیلی وقت پیش معلوم بود.
‫- تیوکسبری... ‫- نه، وایستا.
‫بابت هر ناراحتی‌ای که ‫من باعث و بانی‌ش شدم، معذرت می‌خوام.
‫از ته دل امیدوارم بتونی برادرت رو پیدا کنی.
‫مطمئنم که می‌تونی.
‫شاید حق با مامانم بوده. ‫تقدیر من اینه که تنها باشم.
‫تنهایی از پس همه‌چی برمیای، انولا.
‫اولش که رسیده بودیم این شهر، ‫تیوکسبری من رو آورد اینجا.
‫من و پدرم همۀ تابستون‌ها رو اینجا می‌گذروندیم.
‫- اون غار رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫وقتی بچه بودم بهم گفت ‫یه گنج اونجا پنهان شده.
‫برای همین هر تابستون ‫ازش می‌خواستم منو ببره توی اون غار،
‫و کبریت روشن می‌کردیم.
‫با هم می‌رفتیم توی تاریکی، و ادای دزدهای دریایی ‫یا یه همچین چیزی رو درمی‌آوردیم.
‫بیا بریم، رفیق.
‫کامل یادمه که قلبم چقدر تند می‌زد.
‫واقعاً فکر می‌کردم احتمال داره ‫یه صندوقچه‌ای چیزی پیدا کنیم.
‫ولی عاشق داستان‌هاش بودم.
‫آره.
‫لحظاتی که اینجا می‌گذروندم، ‫از شادترین لحظات زندگی‌م بودن.
‫قصد نداشتم دلش رو بشکنم.
‫نمی‌دونم می‌تونم این پرونده رو حل کنم یا نه.
‫ولی اگه این آدم، هر کی که هست، ‫حاضره برای پنهان کردنِ هویتش یه نفر رو بکُشه...
‫با برادرم چی‌کار می‌کنه؟
‫آتیش!
‫نه!
‫تیوکسبری! تیوکسبری!
‫- تیوکسبری کجاست؟ ‫- اون... اون رفت تو!
‫- نه! ‫- داشت دنبال مادرش می‌گشت!
‫سعی کردیم جلوشو بگیریم ولی نشد!
‫انولا، وایستا!
‫مادر! اونجایی؟
‫- تیوکسبری! ‫- من اینجام!
‫کجایی؟
‫مادر!
‫- مادر! ‫- تیوکسبری!
‫تیوکسبری!
‫تیوکسبری. باید بریم. اون اینجا نیست.
‫- هیچ‌کس ندیدتش. ‫- باید بریم، خواهش می‌کنم.
‫نه. مادر!
‫تیوکسبری، وقتی اومدی تو در رو شکستی؟
‫نه، نشکستم.
‫تیوکسبری.
‫- مادر! ‫- تیوکسبری، منو ببین.
‫- دزدیدنش. ‫- چی؟
‫باید بریم. همین الان باید بریم.
‫تو رو خدا!
‫مادر!
‫نفس عمیق.
‫دوباره.
‫یکی دیگه.
‫هوم.
‫خب،
‫به نظر خوب میای، ‫هرچند شاید خودت این حس رو نداشته باشی.
‫آخه چرا باید مامانشو بدزدن؟
‫دکتر واتسون،
‫اگه برادرم بود چی‌کار می‌کرد؟
‫- نفس عمیق. ‫- آخ!
‫من دکترم. کارآگاه که نیستم.
‫می‌دونی، روزهای اولی که هم‌خونه شده بودیم،
‫اون نمی‌دونست من چه‌جور آدمی‌ام، ‫فکرش رو بکن!
‫ولی من دلم می‌خواست با هم دوست باشیم،
‫برای همین هر روز موقع چای، ‫یه سینی آماده می‌کردم
‫و ازش می‌پرسیدم پروندۀ جدیدش چطور پیش می‌ره.
‫و هر روز...
‫نمی‌دونست چه واکنشی باید نشون بده.
‫انگار که یه فنجون چای، ‫مثل تفنگ روی شقیقه‌ش بود.
‫اون فقط... نمی‌تونست... ‫نمی‌تونست درک کنه چرا من کنجکاوم.
‫و من هر روز تلاشم رو می‌کردم.
‫بالأخره با خودم گفتم: ‫«داری اذیتش می‌کنی، جان. ول کن.»
‫و بعد یه روز، کنار شومینه نشسته بودم و ‫داشتم کارهای خودم رو تموم می‌کردم،
‫که با چای سر و کله‌ش پیدا شد.
‫چای افتضاحی بود.
‫آممم... آره. زیاد توش شیر می‌ریزه.
‫خیلی زیاد!
‫ولی نِشست، و برای اولین بار، ‫دربارۀ پرونده‌ش بهم توضیح داد
‫و من ناخودآگاه جذب داستانش شدم.
‫بهت چی گفت؟
‫خب، اینو فقط من و اون و دفترچه‌ خاطراتم می‌دونیم.
‫ولی...
‫ازم پرسیدی
‫اگه شرلوک اینجا بود چی می‌گفت.
‫اون اینجا نیست.
‫ولی تو هستی.
‫به نظر اون، هوش تو در حد خودشه.
‫دکتر عزیز، امیدوارم حق با اون باشه.
‫سعی خودت رو بکن، انولا.
‫باهاش حرف بزن.
‫سلام.
‫فکر می‌کنی همون آدمایی بودن که شرلوک رو دزدیدن؟
‫مطمئنم.
‫آخه چرا باید مادر من رو بدزدن؟
‫نمی‌دونم. ولی ته و توی قضیه رو درمیارم.
‫می‌دونم که می‌تونی پیداش کنی، ‫ولی مادرم توان و قوای شرلوک رو نداره.
‫همیشه زندگی خیلی... راحتی داشته.
‫آخرین بار کِی دیدیش؟
‫وقتی از پیشش رفتم...
‫ساعت نُه بود. رفته بودم شب بخیر بگم.
‫بهم دلداری داد.
‫تا صبح حالت خیلی بهتر می‌شه.
‫لباس‌خواب تنش بود، انولا.
‫نمی‌تونم یه لحظه هم وقت رو تلف کنم.
‫می‌رم از سرتیپ کمک بخوام.
‫اگه برادرم بود چی می‌گفت؟
‫یه خانم هیچ‌وقت اون ساعت ‫تنهایی از اتاقش بیرون نمی‌ره.
‫حتماً رفته بخوابه.
‫اون رو هم از اتاقش دزدیدن.
‫با برگشتن به صحنۀ جرم ریسک بزرگی کردن.
‫قضیۀ آتیش‌سوزی هم هست.
‫یعنی واقعاً همزمان با ‫یه آدم‌ربا، قاتل، و آتش‌افروز طرفیم؟
‫داری سؤال اشتباهی می‌پرسی. یه قدم برو عقب.
‫چرا آدم‌ربا آتیش‌سوزی راه انداخته؟
‫دقیقاً.
‫این آدم‌ربا دنبال یه چیزی می‌گشته.
‫ولی دنبال هر چی که بوده، پیداش نکرده.
‫و وقتی نتونی چیزی که دنبالشی رو پیدا کنی...
‫همه‌چیز رو می‌سوزونی ‫تا دیگران هم پیداش نکنن.
‫تمرکز کن، انولا. ‫شک نکن که داری برای نجات جون من تلاش می‌کنی.
‫و احتمالاً جون خودت!
‫مدال‌ها.
‫تو کی هستی؟
‫- هی، هی، هی، وایستا، وایستا. آروم باش. ‫- تو کی هستی؟
‫چرا اومدی اینجا؟
‫بهت نمی‌گم.
‫- شرلوک هولمز کجاست؟ ‫- من نمی‌دونم.
‫- شرلوک هولمز کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- کجا بردیش؟ ‫- من جایی نبردمش.
‫مطمئن باش که دیگه هیچی برام مهم نیست.
‫وایستا، وایستا، این کار حماقت محضه.
‫نه، و تو احمق نیستی.
‫ولی این حرکتت احمقانه بود.
‫بیا.
‫عه، عه، عه!
‫تو...
‫خانم. اوه!
‫یا خدا، نه! آخ، آخ!
‫باشه، باشه. من...
‫من فکر می‌کنم برادرت رو ‫پروفسور «ادلین راث» دزدیده.
‫راث.
‫- اون کیه؟ ‫- چی؟
‫اون کجاست؟!
‫ببین، من این‌مدت داشتم تعقیبت می‌کردم
‫به این امید که تو از یه راهی که من نتونستم، پیداش کنی.
‫اون مثل یه روحه، اونم از نوع بی‌رحمش.
‫هر چی بگه فرماندار می‌گه چشم.
‫یه سال پیش پیداش شد. از همه‌چی خبر داره. ‫ما بهش اعتماد نداریم.
‫یعنی این زن ‫برادرم و بانو تیوکسبری رو دزدیده؟
‫لطفاً از روم بلند شو.
‫تو کی هستی؟
‫من میکیل میتزی هستم، از حزب ضد اصلاحات،
‫[حزب ضد اصلاحات]
‫و ما دنبال یه مالتِ آزاد هستیم.
‫[مالتِ آزاد]
‫آرزوی ما رهایی از شرّ ملکه و سلطنت شماست.
‫رهایی از ویرانگری‌تون.
‫رهایی از اینکه از سربازهای ما ‫برای جنگ‌های خودتون استفاده می‌کنین،
‫بدون اینکه براتون مهم باشه زنده می‌مونن یا می‌میرن.
‫و رهایی از نیازتون به کنترل کشوری که ‫هیچی در موردش نمی‌دونین.
‫من تو رو می‌شناسم، انولا هولمز.
‫(صحبت به زبان محلی)
‫تو کارآگاه بزرگی هستی.
‫فکر می‌کنم برادرت...
‫پلیس!
‫گندش بزنن. پلیس اومد.
‫اگه پلیس منو اینجا گیر بیاره، ‫یه مدت طولانی می‌فرستنم زندان.
‫- باید برم. ‫- نه، باید حرف بزنی.
‫دوباره به کمکم نیاز پیدا می‌کنی.
‫- منم به کمکت نیاز پیدا می‌کنم. ‫- نه، نباید بری.
‫- گذرمون به هم می‌افته. ‫- نه، هی! بازم سؤال دارم.
‫حواسم بهت هست. خداحافظ، انولا.
‫آممم...
‫[والتا، پایتخت مالت]
‫[پلیس]
‫ما حواسمون به شما هست، دوشیزه هولمز.
‫بازرس لستراد بهمون خیلی کمک می‌کنن.
‫بهشون گفتیم که شما دردسرسازید. ‫ایشون گفتن مدل شما این‌طوریه.
‫از چه نظر دردسرساز؟
‫یه شاهد عینی شما رو کنار یه جسد در صحنۀ جرم دیده.
‫- واضحه که از بالا به اون مَرد شلیک شده. ‫- جسدی که شما به پلیس گزارش ندادینش.
‫- بعدش هم شما رو داخل یه... ‫- گروهبان، برادرم گم شده.
‫مادرشوهر آینده‌م گم شده.
‫من یه کارآگاهم،
‫و دارم سعی می‌کنم زنی رو پیدا کنم ‫که مسئول همۀ این اتفاقاته.
‫کدوم زن؟
‫پروفسور ادلین راث.
‫چرا براتون جالبه که...
‫- گروهبان ایندری. ‫- بله، فرماندار؟
‫- متأسفانه دچار سوءتفاهم شدی. ‫- قربان، من...
‫وظیفۀ تو رسیدگی به جرائم مالتی‌ـه.
‫انولا هولمز، انگلیسیه.
‫ازت برتره.
‫- قربان. ‫- فکر نمی‌کنم از ایشون برتر باشم.
‫قربان، با کمال احترام، ‫ایشون برای یه پروندۀ جنایی اینجا هستن.
‫- و فکر نمی‌کنم که... ‫- برام مهم نیست چی فکر می‌کنی، گروهبان.
‫دوشیزه هولمز،
‫می‌تونید برید.
‫دوشیزه هولمز، مجدداً بابت تصمیم نادرستمون ‫ازتون عذرخواهی می‌کنم.
‫ممنون، قربان. کمک بزرگی کردید.
‫خواهش می‌کنم، جناب.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- جشنوارۀ تابستونیه.
‫چقدر شاد!
‫- منم مثل تو خوشم نیومد. ‫- با همۀ مردم اینجا این‌طوری رفتار می‌کنن؟
‫- سیستمش همینه. ‫- این سیستم به درد نمی‌خوره.
‫چرا انقدر اصرار داشت ‫که دیگه با گروهبان حرف نزنم؟
‫راستی، اینا رو توی اتاق مامانت پیدا کردم.
‫مال کیه؟
‫انولا، اینا مدال‌های جنگی پدرمه. ‫شاید می‌خواستن به‌عنوان کادوی عروسی بدن بهمون؟
‫انولا؟
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫انولا؟
‫- راث... ‫- هر چی بگه فرماندار می‌گه چشم.
‫انولا.
‫- تیوکسبری، من باید برم. ‫- انولا... منم بیام؟
‫برو با اون گروهبان حرف بزن. ببین چی می‌دونه.
‫ایول جشنواره!
‫هی، هی، هی، هی!
‫هی!
‫صبر کن.
‫نه!
‫صبر کن!
‫آهای؟
‫نباید دنبالم می‌اومدی.
‫شما پروفسور ادلین راث هستید؟
‫نه. نه.
‫- فقط می‌خوام بدونم برادرم کجاست. ‫- اشتباه کردی.
‫- ببین، می‌تونم کمکت کنم. ‫- اون زنه می‌کُشَتِت.
‫- اون می‌کُشَتِت. ‫- کی منو می‌کُشه؟
‫اون کیه؟
‫بهم بگو. بهم بگو! خواهش می‌کنم، بهم بگو.
‫دوباره نه!
‫وای نه.
‫- اون کیه؟ ‫- اون زنه می‌کُشَتِت.
‫از همه‌چی خبر داره.
‫سال‌ها نادیده گرفتنش.
‫- داره همه‌شون رو بازی می‌ده. ‫- همه‌ش یه بازیه.
‫- داره خوش می‌گذرونه. ‫- خوش‌گذرونی!
‫شاید بازم با هم بریم مهمونی.
‫جوری صحنه‌سازی می‌کنیم ‫که انگار فرار کردی، پروفسور.
‫موریارتی.
‫چه دختر باهوشی هستی، انولا هولمز.
‫بس کن!
‫برادرم کجاست؟ مُرده؟
‫مُرده؟!
‫هنوز نه.
‫نگه داشتنش برام لذت‌بخشه.
‫هرچند دیگه ناامید شده که بیای نجاتش بدی.
‫- برای چی اومدی اینجا؟ ‫- عالی نیست؟
‫دولت بریتانیا داره برای مالت ‫شبکۀ فاضلاب می‌سازه.
‫یه پاتوق فوق‌العاده برای قایم شدن.
‫البته قضیۀ عروسی هم هست.
‫با اون‌همه آگهی توی روزنامه‌ها، ‫تقریباً خودت دعوتم کردی.
‫ندیدی وقتی دوماد منتظرت بود ‫چه قیافۀ غمگینی داشت.
‫پشیمون شدی، انولا؟
‫هرچند... شاید حقش بود که زجر بکِشه.
‫اومدی تا خانواده‌مو نابود کنی؟
‫هم اون، هم یه‌سری چیزای دیگه.
‫از چیزی که فکر می‌کردم عقب‌تری، کارآگاه هولمز.
‫نه!
‫از دخترم فاصله بگیر!
‫مامان! ولم کن!
‫یودوریا هولمز.
‫- افتخار دادی! ‫- نه...
‫شما افتخار دادین.
‫بچه‌هات کلافه‌م کردن!
‫خب، منم کلافه کردن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫رفت.
‫منم!
‫خب، چه اوضاع مسخره و شیرتوشیری شده!
‫مسخره اینه که تو اینجایی، مامان.
‫داری ولم می‌کنی می‌ری؟
‫آره.
‫چون کار دارم.
‫برادرم گم شده، مادرشوهر آینده‌م هم همین‌طور و...
‫خیلی وقته که غیبِت زده.
‫خب،
‫برای عروسی‌ت اومدم.
‫من یه زن تحت‌تعقیبم. ‫نمی‌تونستم جار بزنم و اعلام کنم.
‫یعنی فقط می‌خواستی عروسی‌م رو ‫یواشکی ببینی و بعدش فرار کنی بری لندن؟
‫- چیزی که گفتی، به قشنگیِ ایده‌ای نبود که داشتم. ‫- ایده‌ت چی بود دقیقاً؟
‫خب، می‌خواستم وقتی می‌ری سمت محراب عروسی، ببینمت.
‫می‌خواستم...
‫خودت رو ببینم.
‫میشه الان همدیگه رو بغل کنیم؟
‫مامان.
‫خیلی‌خب، یه سری کار دارم ‫باید بهشون رسیدگی کنم.
‫برای مثال، مسئله دزدیدن بچه سوگلیم.
‫- سوگلی؟ ‫- اوهوم. شرلوک رو دیدی؟
‫توی نبرد و مبارزه باشکوهه، ‫ولی ذهن و نبوغ بی‌نظیری داره.
‫الان پیدا کردنِ اون به تو بسته‌ست.
‫فکر می‌کنی من توانایی‌شو ندارم؟
‫اتفاقا برعکس. ‫به‌نظرم تو خارق العاده‌ای.
‫از من به تو نصیحت.
‫موریارتی دقیقا مثل برادرت فکر می‌کنه.
‫پس آره، جلوتو نگاه کن،
‫اما یادت نره پشت سرتو هم بپایی.
‫هر معما به اندازه سازنده‌ش فریبنده‌ست.
‫اینو بنویس.
‫می‌تونی ببندیش؟
‫لباست چه شکلی بود؟
‫داغون.
‫و چرا مراسم رو تو کلیسا نگرفتید؟
‫- شاید بهتر باشه این سوال رو بعدا بپرسی. ‫- اوهوم.
‫ناراحت نباش، عزیزم. ‫موضوع مهمی رو فهمیدی.
‫شرلوک زنده‌ست.
‫- هر دو زنده‌ن؟ ‫- آره.
‫همه‌ش زیر سر موریاتیه؟
‫آره.
‫همه‌ش.
‫و تا پای مرگ رفتی؟
‫تو تله‌ش افتادم. ‫اونم دوبار، تیوکسبری. دو بار.
‫- تو... ‫- این کارها از من بعیده.
‫خیلی شجاع بودی.
‫عه!
‫- خـ... خودم می‌تونم. چیزی نیست. ‫- اصرار دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫چـ...
‫آخه چرا انقدر با من مهربونی؟
‫چون خودم می‌خوام.
‫تو تمام زندگی منی، انولا.
‫و نمی‌خوام از دستت بدم.
‫کلبه‌ی حمومه؟
‫چی؟
‫انولا، تو...
‫کفشتو دربیار. لیز می‌خوری.
‫اولین باره همچین جایی میام.
‫همه این بند و بساط برای اینه ‫که خانم‌ها بتونن تنی به آب بزنن.
‫بخور.
‫از این وضعیت لذت می‌برم.
‫به اونم آب بده.
‫وقتی کارم با تو تموم شد، ‫اونو هم سیراب می‌کنم.
‫به‌نظرم،
‫خیلی کِیف میده.
‫چرا نقشه‌مو بهم نمیگی؟
‫به‌قدر کافی سرنخ واست گذاشتم.
‫آره.
‫یک سال پیش به مالت اومدی.
‫فکر می‌کنم کار یه آدم صاحب‌قدرت بوده
‫که برای آزادی زودتر از موعد تو ‫از زندان مذاکره کرده بود.
‫به‌نظرم نقشه کشیده بودی ‫تا خواهرم و مراسم عروسی‌شو اینجا بیاری.
‫این‌که چطوری رو نمی‌دونم.
‫ولی به‌طرز شگفت انگیزی، موفق شدی.
‫خب، شاید بهتر باشه ‫از هم‌سلولیت بپرسم.
‫و فریب دادن تو ‫عین آب خوردن بود، بانو تیوکسبری.
‫دنبال عروسی لوکس بودی.
‫یه بار دیگه بگو، ‫تو و شوهرت کجا ازدواج کردید؟
‫مالت.
‫همم.
‫عه.
‫نقشه‌ت استادانه بود.
‫این‌که تو ازم تعریف کنی باعث افتخاره.
‫وقتی اومدیم جزیره، ‫یه سنگ رو از تپه انداختی پایین.
‫منو دزدیدی تا انولا رو
‫عروسک خیمه‌شب‌بازی خودت کنی.
‫تو رو به دام انداختم ‫تا اونو به کار بگیرم.
‫دلیلش چیه؟
‫چون می‌دونی اهمیت میده.
‫اما سوال اصلی این نیست.
‫انولا داره منطقی رفتار می‌کنه.
‫هر کاری در توانش هست رو انجام میده ‫تا وضعیت رو درست کنه، در حالی که تو...
‫به کسی خدمت می‌کنی؟ نه.
‫تو هیچ‌وقت برای بقیه کار نمی‌کنی، ‫و با کسی همکاری نمی‌کنی.
‫البته خودشون فکر می‌کنن غیر اینه، ‫اما همین که به هدفت رسیدی
‫ازشون فاصله می‌گیری.
‫یه حرکت تلافی‌جویانه‌ست؟
‫نه.
‫در حد و اندازه پروفسور موریارتی نیست.
‫گفتم مادرتو دیدم؟
‫اون اداره پست رو فرستاد هوا، ‫و واسش هورا کشیدی.
‫این‌طور نیست.
‫با این‌حال من از یه آدم فاسد دزدی کردم، ‫و وقتی منو می‌بردن زندان، نگاه کردی.
‫عه.
‫از دست ما عصبانی هستی.
‫عصبانیت من از دو رویی شماست.
‫حوصله‌مو سر می‌بری.
‫فرضیه‌هات متعادله.
‫توقعم بیشتر بود.
‫به سازت رقصیدم.
‫قول دادی بهش آب میدی.
‫درسته.
‫از تو انتظار کمی دارم...
‫و از اون کم‌تر.
‫نگران نباش.
‫زیاد تشنه‌م نیست.
‫نگران نباش، بانو تیوکسبری.
‫انولا موفق میشه.
‫از اول همه‌چی زیر سر موریارتی بود.
‫اما چرا؟
‫اومدی تا خانواده‌مو نابود کنی؟
‫از ما انتقام بگیره؟
‫مسلما برای اون خیلی ساده‌ست.
‫موریارتی دقیقا مثل برادرت فکر می‌کنه.
‫پس آره، جلوتو نگاه کن،
‫اما یادت نره پشت سرتو هم بپایی.
‫پشت این قضیه چیزهای بیشتری ‫برای فهمیدن وجود داره.
‫اما چی؟
‫انولا، بیداری؟
‫- یه فکری به سرم زد. ‫- جان؟
‫زن با لباس بنفش...
‫خانواده‌ای که باهاشون وصلت کردی ‫اصلا نمیشه تحمل‌شون کرد.
‫اون زنه بهم لگن داد، ‫فکر کرد خدمتکارشونم.
‫مامان.
‫اوه! آها، داماد عزیزم.
‫خب، بگی‌نگی. آشتی کردید؟
‫آ...
‫ولی با شما کاملا موافقم. ‫خانوادهٔ منو واقعا نمیشه تحمل کرد.
‫- ارنست هستم. ‫- تیوکسبری.
‫یودوریا هولمز.
‫- باعث افتخاره. ‫- ازش خوشم میاد.
‫لگن دوست داری؟
‫بله، ممنون میشم.
‫بگو ببینم دختر جون، ‫سرنخی پیدا کردی ارزش پیگیری داشته باشه؟
‫مورفین و باندمون تموم شده. ‫دیگه نا ندارم.
‫تو رو خدا بگو ‫به پیدا کردن شرلوک نزدیک شدیم.
‫تو باید دکتر واتسون باشی.
‫یودوریا هولمز.
‫آشنایی با شما باعث افتخاره.
‫دو تا مرد خوشتیپ تو چادر. ‫شانس به ما رو کرده.
‫مامان، قراره هر چی به ذهنت میاد ‫رو به زبون بیاری؟
‫آره.
‫دکتر واتسون، فکر می‌کنم ‫داریم به شرلوک نزدیک‌تر میشیم،
‫اما مدرک محکمی پیدا نکردم، ‫و وقت می‌خوام تا فکر کنم.
‫- پس بهتره تو رو تنها بذاریم. ‫- ممنونم.
‫وقتی شرلوک در حال نتیجه‌گیریه، ‫سکوت مطلق رو ترجیح میده.
‫صحیح، اما شرلوک حوصله‌ی آدمو سر می‌بره.
‫بعید می‌دونم یه‌کم صحبت کنیم ‫افکار انولا رو به‌هم بریزه.
‫- من... ‫- من یه فکری دارم.
‫- به‌به. سه تا مرد. وفور نعمت ریخته. ‫- سلام؟
‫ببخشید. نزدیک بودم.
‫نه، گوش ایستاده بودی.
‫- اصلا می‌دونید چقدر صداتون بلنده؟ ‫- جنابعالی کی باشن؟
‫من میکیل میتزی هستم ‫از حزب ضد اصلاحات.
‫«آرزوی ما رهایی از شرّ ملکه ‫و سلطنت شماست.»
‫و هدف‌تون مالتِ آزاده.
‫- راستش، می‌خوام همه برن. ‫- من نمی‌تونم.
‫آم، متاسفانه یه چیزی رو از قلم انداختی.
‫زن با لباس بنفش. خب؟ کلاهش.
‫کلاهش از «گرت و کو» بود.
‫اوهوم. و مُدِ امساله.
‫خوش‌به‌حالش.
‫اوه، آره، چیزه... شرمنده، کلاه اشرافیه.
‫پول زیادی خرج شده ‫تا در جامعه اشرافی پذیرفته بشه.
‫من اعتقاد دارم اون زن ‫آدمکش یا سرباز موریارتی نبود،
‫بلکه جاسوس موریارتی بود.
‫- نظریه خوبیه، تیوکسبری. ‫- اوهوم.
‫اگه ته‌وتوشو دربیاریم ‫که چه کسی رو زیر نظر گرفته بود،
‫اگه مطمئن باشیم برای موریارتی کار می‌کرده،
‫اون‌موقع اینکه انگیزه‌اش چی بوده رو ‫می‌تونیم راحت‌تر بفهمیم.
‫بذارید فکر کنم.
‫قبلِ جشنواره داشت با دو تا مرد حرف میزد.
‫یکی‌شون فرماندار بود،
‫اما اون یکی، ماسک روباه داشت
‫و مدال داشت.
‫سرتیپ.
‫چرا باید با جاسوس موریارتی صحبت کنه؟
‫تیوکسبری، اون مدال‌هایی که ‫بهت دادم رو کجا گذاشتی؟
‫آ...
‫این یکی رو داشت.
‫همون مدالیه که سرباز توی مهمونی داشت.
‫لطفا بایستید.
‫افغانستان.
‫مدالِ جنگ افغان و انگلیس‌ـه.
‫به افرادی اهدا شد
‫- که در نبرد خوست بودن. ‫- خوست.
‫خوست.
‫پدرم با پدر خونده‌م ‫تو نبرد خوست جنگیدن.
‫- سرتیپ؟ ‫- باید باهاش صحبت کنیم.
‫چطوری با اون حرف بزنیم؟
‫همم.
‫[ستاد کل ارتش بریتانیا]
‫نظامی‌ها خوب بلدن دم نزنن.
‫دفتر سرتیپ از این‌طرفه. ‫دنبالم بیاید، آقایون.
‫نه. باید مثل موریارتی عمل کنیم.
‫باید یه‌کم حیله‌گر باشیم.
‫کدوم از شما... زبر و زرنگه؟
‫اومدم.
‫- خیلی‌خب. ‫- جوون بودم راحت‌تر بود.
‫اینم از این. ‫خیلی‌خب، بریم.
‫شما باید جلو برید. ‫من به‌عنوان خدمتکار پشت سرتون میام.
‫نه! چرا؟
‫من کی باشم که بخوام مستعمره‌ها رو ‫به یه استعمارگر توضیح بدم.
‫متاسفانه، هیچ‌کس نمی‌فهمه
‫یه مرد از کشور خارجی ‫کنار زن‌های ما راه بره.
‫- مامان، نقشه چیه؟ ‫- اعیونی رفتار می‌کنیم. نگران نباش.
‫الان وقتِ این صحبت‌هاست؟
‫دقیقا الان وقت این صحبت‌هاست، آقا. ‫چون مسئله مهمیه.
‫نقشه ساختمون رو آوردی؟
‫عذر می‌خوام، خانم.
‫چی شده؟ کمکی از بنده برمیاد؟
‫ببخشید. بله، سلام. ‫شما رو خدا رسوند.
‫میشه بگید اتاق بایگانی از کدوم طرفه؟
‫- اتاق... ‫- اتاق بایگانی. بله.
‫بله. من رو سرتیپ فرستاده.
‫سرتیپ سمپسون.
‫اومدم تا... تا... شوهرم، ‫سرهنگ رمینگتون رو غافلگیر کنم.
‫رمینگتون.
‫سرهنگ رمینگتون.
‫این اسم رو نمی‌شناسم.
‫- واقعا؟ ‫- نه.
‫مطمئنی؟
‫بـ... بله، خانم، ایشون رو می‌شناسم.
‫بـ... بذارید... راهنمایی‌تون کنم... ‫گفتید اتاق بایگانی؟
‫خوبه.
‫یادت نره قبل از اینکه فراری بشم، ‫زندگی اشرافی داشتم.
‫بـ... ببخشید. ‫از مادرت خبر ندارم.
‫- اوه. ‫- ولی نگرانیت قابل درکه. من...
‫- همه افرادم در حال جستجو هستن. ‫- از تلاش‌‌تون متشکرم.
‫راستش به یه دلیل دیگه اومدم، جناب.
‫درباره شهری به نام خوست سوال داشتم.
‫بله، خوست. ‫بله، فکر می‌کنم شناخت دارم.
‫به همراه پدرم اونجا بودید.
‫جنگ افغان و انگلیس.
‫خوست، بله، یادم میاد.
‫اوه معذرت می‌خوام. ‫چقدر من وقیحم. شما؟
‫دکتر واتسون هستم، آقا.
‫سروان واتسون. ‫تو اشانتی خدمت کردم.
‫دوران طاقت‌فرسایی بود.
‫بله جناب.
‫حالت خوبه، عزیزم؟ ‫باید دست بجنبونیم تا بهوش نیومده.
‫از کجا شروع کنیم؟
‫مطالعه می‌کنیم، عزیزم.
‫مطالعه می‌کنیم.
‫هر چیزی به خوست ‫یا جنگ افغان و انگلیس مربوط باشه.
‫لرد تیوکسبری بزرگ، در مورد ‫اتفاقات خوست کامل برای من توضیح دادن.
‫- پس پیتر رو می‌شناختی؟ ‫- بله.
‫و پیتر بهم گفت که می‌خواد ‫پسرش توی حل ماجرا نقش داشته باشه.
‫از لحنِ این گفتگو خوشم نمیاد.
‫ما اومدیم از شما کمک بگیریم.
‫حس می‌کنیم تهدیدی ‫نسبت به مردم مالت وجود داره.
‫و باید بدونیم شما...
‫از اتفاقاتِ خوست چه چیزهایی می‌دونید.
‫مطمئن باش، یه چیزهایی وجود داره ‫که دلت نمی‌خواد بدونی، پسر جان.
‫من می‌دونم در نبرد چه اتفاقاتی میفته.
‫از چه خط قرمزهایی گذر میشه.
‫یه بهیار ارتش، ‫حتی با درجهٔ سروان،
‫درکی از تصمیماتِ...
‫وظیفه‌ی من بیرون کشیدن اجساد ‫از میدون نبرد بود.
‫جلوی گلوله ایستادم و گلوله خوردم.
‫شک نکنید که از عواقبش باخبرم.
‫خوست.
‫پیداش کردم.
‫ببینید.
‫این پرونده‌ها آسیب دیدن.
‫آره، صفحات پاره شده.
‫هر چی که هست، اوضاع خیلی وخیم‌تر ‫از اونیه که فکر می‌کردیم.
‫ببینید... بریدگی‌ها رو نگاه کنید.
‫می‌تونیم پیداشون کنم.
‫مامان، قلم داری؟
‫ممنون.
‫نه!
‫حالش خوبه.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫توی نبرد، سربازهای بریتانیایی و مالت بودن.
‫«ماموریت تکمیل شد. ‫آمار تلفات قابل شمارش نیست.»
‫«غرامت، یک تن طلای افغان.»
‫«بومی‌ها می‌گفتن پاکسازی، اما دزدی بود.»
‫موریارتی از طلا خبر داره.
‫اما چطوری؟
‫گروهبان ن اسمیت.
‫الان فهمیدم.
‫اون نفوذیش بود.
‫اوه، وحشتناکه.
‫خب، جواب‌هایی که پیدا کردیم ‫اون جواب‌هایی نیست که دنبالش بودیم.
‫خیلی‌خب، عزیزم.
‫ما خلافکار هستیم، ‫و بیشتر از این کاری از دست ما برنمیاد.
‫- قلمم؟ ‫- بفرما.
‫زود باش، برو. جهنم بپا کن.
‫- تیوکسبری! ‫- عجب! عجب!
‫دزدی کردن!
‫دزدی کردن. به تاراج بردن، ‫و از خوست دزدی کردن.
‫- چی داری میگی؟ ‫- اونو خوب می‌شناسم و اینکه...
‫آدم‌های بی‌گناه رو کشتن، ‫و از معبد افغانستان طلا دزدیدن.
‫و به خاطر دستورات دولت بریتانیا ‫اون کارها رو انجام دادن.
‫طلاها رو آوردن مالت و قایم کردن.
‫حقیقت داره؟
‫آره.
‫جناب، بابای من آدم خوبی بود. ‫شما... شما می‌دونید.
‫بهم بگید...
‫اون مرد خوبی بود.
‫در جنگ مسائلی وجود داره ‫که از خیر و شر فراتر میره.
‫منظورت چیه؟
‫دولت بریتانیا و نیروهای مسلح ‫اختلاف شدید داشتن.
‫واسه کاهش هزینه‌ها تحت فشار بودیم. ‫اما راهی برای کم کردن هزینه وجود نداشت.
‫وسط جنگ بودیم.
‫بنابراین تصمیم گرفته شد ‫مشکل حل بشه اونم با...
‫دزدی؟
‫- قتل؟ ‫- نه، ما به چشم پیش‌پرداخت غرامت دیدیم.
‫آداب مرسوم بعد جنگه،
‫برای هزینه‌ها و ضررمون.
‫و ضرر اون‌ها چی؟
‫خب، باید درک کنی که ما ‫برای امپراتوری می‌جنگیدیم.
‫و مقداری...
‫اشتباه محاسباتی شکل گرفت.
‫اشتباه محاسباتی؟
‫اشتباه محاسباتی؟ شرافتت کجا رفته؟
‫ببخشید آقا، نقش پدر من چی بود؟
‫بهش گفته بودن چنین کاری کنه؟
‫پدرت تو رو دوست داشت.
‫به‌شدت.
‫اون عملیات...
‫عملیات اون بود.
‫- ببخشید. ‫- تیوکسبری.
‫ببخشید.
‫اجازه بدید.
‫پدر منم سرباز بود.
‫خدمتگزار وفادار هند بریتانیا بود.
‫عاشق سلطنت انگلستان بود.
‫معتقد بود حق حکومت بر هند رو داشتن.
‫و فکر می‌کرد حق با اونه. ‫بچه بودم.
‫قهرمان من بود.
‫طلا، چی شد؟
‫می‌دونی اگه حرفی نزنی ‫چه بلایی سر بانو تیوکسبری
‫و شرلوک میاد؟
‫خب، چیزه... ‫طلا رو به اینجا انتقال دادن.
‫چرا؟
‫قرار بود جوری جلوه بدن ‫که انگار تو مالت پیدا شده،
‫یا در واقع، از اونجا برداشته شده.
‫اما هیچ‌وقت به بریتانیا برنگشت. درست میگم؟
‫پیتر عذاب وجدان گرفته بود.
‫تا وقتی به اشانتی رفتم، اونجا فهمیدم ‫سلطنت چه آسیبی به ما وارد کرده.
‫این‌که بی‌رحمانه با مردم رفتار می‌کردیم.
‫یه‌دفعه به‌طور واضح دیدم.
‫فکر کنم اونو به‌وضوح دیدم.
‫وقتی به مالت برگشتیم،
‫صبر کرد افرادش از کشتی پیاده بشن،
‫و بعد کشتی رو غرق کرد
‫و مدعی شد طلا هم زیر آب رفت.
‫- باید طلا رو برمی‌گردوند. ‫- نه.
‫نه عزیزم، امپراتوری بریتانیا، ‫نمی‌تونه به گناه خودش اعتراف کنه.
‫و شرمساری...
‫افسرهای ارشدمون به‌حدی عصبانی بودن، ‫که ما...
‫نگران شغل و آینده‌مون شدیم، ‫پس ما...
‫تقصیر رو گردن سربازهای مالتیِ جوخه انداختیم. ‫گفتیم شورش کردن.
‫اجازه دادیم طلای گمشده تقصیر اون‌ها بیفته.
‫ما همه آفریده هستیم،
‫ولی در نهایت حقیقت، خالق ماست.
‫بیشتر از قهرمان‌های ما.
‫بیشتر از پدرهای ما.
‫همیشه فکر می‌کردم بابام مرد بزرگیه.
‫خیلی از مردهای درگیر مفهوم بزرگ شدن میشن
‫و در این مسیر خودشون رو گم می‌کنن.
‫اما اینکه آدم بتونه ‫دست به چنین کار وحشتناکی بزنه...
‫نمی‌تونم کاری کنم ‫تحملش واست آسون‌تر بشه، لرد تیوکسبری.
‫فقط می‌تونم بهت بگم که ‫نیازی نیست از این مسیر بری.
‫الان اون طلا کجاست؟
‫خب، از کجا بدونم؟
‫نمی‌خواست مسئولیتش به گردن من باشه.
‫پیتر گفت طلای غنیمت دزدهای دریاییه
‫و نمی‌خواست پای من به این ماجرا باز بشه، ‫و من...
‫طلای دزد دریایی؟
‫اون غار رو می‌بینی؟
‫وقتی بچه بودم بهم گفت ‫یه گنج اونجا پنهان شده.
‫فهمیدم.
‫وقتی با موریارتی طرفی، ‫ماجرا پیچیده‌تر از یه مسئله‌ست.
‫چرا سهمی از ثروت نامشروعت برندارم
‫و همزمان مجازاتت کنم؟
‫هدفش هم آسیب زدن به ماست، ‫هم تصاحب اموال دزدیده‌شده.
‫من می‌دونم طلا کجاست، اما اون نمی‌دونه.
‫کی؟
‫- هر معما به اندازه سازنده‌ش فریبنده‌ست. ‫- هر معما به اندازه سازنده‌ش فریبنده‌ست.
‫چطور متوجه نشدم؟
‫از همون لحظه که قصد کشتن منو داشت ‫باید می‌فهمیدم.
‫باید منو می‌کشت.
‫این‌طوری هویتش مخفی می‌موند.
‫موافقم، عالی می‌شد.
‫تلاش بیهوده بود.
‫یه تلاش بیهوده و الکی.
‫دام پهن کرده بود، ‫و ما فریب خوردیم.
‫راث.
‫کشفیات.
‫ربایش شرلوک و بانو تیوکسبری.
‫آتیش‌سوزی هتل.
‫کاملا گیج شدم و نمی‌فهمم چی به‌ چیه.
‫اصلا تعجب نمی‌کنم اگه لکه‌های رو آینه‌ش
‫زیر سر موریارتی باشه.
‫تنها قطعه گمشدهٔ ما بابای تیوکسبری بود.
‫و از خوست خبر داشت، ‫و اون رو می‌شناخت.
‫و می‌دونه تیوکسبری منو دوست داره.
‫و فقط تیوکسبری می‌تونست ‫منو پیش اون بیاره.
‫- منو میگی؟ ‫- آره، تو.
‫و تو می‌تونی منو...
‫به طلا برسونی.
‫تمام این مدت، ‫ما رو طبق نقشه خودش پیش می‌برد.
‫تیوکسبری.
‫همم.
‫تیوکسبری، من...
‫- پرونده رو حل کردم. ‫- واقعا؟
‫و یه نقشه دارم.
‫موریارتی دامشو پهن کرده،
‫و حالا باید پا به اون بذارم.
‫[محل دفن گنج]
‫به همون چیزی فکر می‌کنی که من فکر می‌کنم؟
‫آره.
‫از یه جایی ما رو زیر نظر گرفته،
‫اما هنوز جایِ طلا رو نمی‌دونه.
‫من اونو هدایت می‌کنم. ‫بلدی چیکار کنی.
‫- همین جا بمون. ‫- اگه تو دل غار قایم شده باشه، چی؟
‫دکتر واتسون،
‫نقشهٔ خوبیه.
‫اگه اینجا باشه، به حسابش میرسم.
‫موفق باشی.
‫اوه، گمشو!
‫دکتر واتسون؟
‫ببخشید.
‫برادرم کجاست؟
‫چیزی که لازم دارم رو گیر بیارم، آزاد میشه.
‫چطور می‌تونیم بهت اعتماد کنیم؟ ‫دو نفر رو دیدم به دست تو کشته شدن.
‫همیشه خودتو بالاتر می‌بینی.
‫باید از طلایی که ‫به خون آغشته‌ست محافظت کنی؟
‫تو رو هم آلوده کرده،
‫همون‌طور که اون پسر بی‌عرضه رو آلوده کرد،
‫همونی که نزدیک بود ‫اسم ننگینش رو روی خودت بذاری.
‫اما تکلیفِ اسم هولمز چیه؟
‫کنجکاوم بدونم ‫این اسم و اعتبار از کجا اومده.
‫همم؟
‫شکر؟ شاید از جاماییکا؟
‫ابریشم یا پنبه از هند؟
‫کم‌تر اسم بریتانیایی پیدا میشه
‫که از درد و رنج امپراتوری ‫لکه‌دار نشده باشه.
‫بیست تا صندوق دیگه توی غاره.
‫راحت شدی؟ به طلا رسیدی.
‫بگو برادرم کجاست؟
‫از دست تو و قلبت.
‫واقعا فکر می‌کنی ‫به همین راحتی تقدیمت می‌کنم؟
‫اجازه نمیدم تو یا برادرت ‫برنامه‌های منو خراب کنید.
‫یه بار دیگه، ‫از قافله عقب افتادی، خانم هولمز.
‫مطمئنی؟
‫محاصره شدید!
‫فقط تو، تو مالت دوست و آشنا نداری، پروفسور.
‫اسلحه‌هاتون رو بندازید!
‫- الان! ‫- انولا!
‫نه!
‫- نه! ‫- انولا، صبر کن!
‫انولا!
‫کمک! کمک!
‫ما اینجاییم!
‫اون پر از روحیه جنگیدنه.
‫شرلوک!
‫شرلوک! شرلوک! شرلوک.
‫آزادش کن! اونو آزاد کن، انولا!
‫باشه.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫اگه درد داره، معذرت می‌خوام.
‫- نه. ‫- الان میام. نفس بکش.
‫کافیه!
‫بسه، بسه، بسه!
‫نه.
‫نه! نه، نه، نه!
‫کشتنت با گلوله، پایان جذابی نیست.
‫واسم دام پهن کردی.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫کار رو واسم راحت کردی.
‫اصلا شبیه برادرت نیستی.
‫اون چیزی نشون نمیده.
‫اما تو؟
‫تو خیلی...
‫احساساتی هستی!
‫داری احساسی عمل می‌کنی.
‫قابل درکه،
‫اما غیر ضروریه.
‫کاملا قابل درکه،
‫و به شدت ضروریه.
‫چندین روزه.
‫شرلوک، نه.
‫بگو...
‫چرا نباید بهش شلیک کنم؟
‫روش ما نیست.
‫برخلاف اعتقادات ماست.
‫اگه اونو به پلیس تحویل بدیم، ‫بازم فرار می‌کنه.
‫دوباره دنبال‌مون میاد.
‫و این...
‫ماجرای لعنتی... دوباره و دوباره تکرار میشه.
‫و تکرار میشه.
‫خفه شو!
‫شرلوک، لطفا منو نگاه کن!
‫این کار رو نکن.
‫فکر کن.
‫داری احساسی عمل می‌کنی.
‫بهم خبر دادن که موریارتی ‫بدون هیچ راه فراری
‫به انگلستان برمی‌گرده.
‫این وسط، من و دکتر واتسون ‫طلا رو به افغانستان برمی‌گردونیم،
‫اموال مسروقه به جای اصلیش برمی‌گرده.
‫به لطفِ لرد تیوکسبری، ‫مسئولیت انجام تحقیقات رو
‫به من سپردن.
‫قصد داریم تمام افرادی که در خاک مالت ‫مرتکب جرم شدن رو محاکمه کنیم.
‫کارهای موریارتی گندهای بزرگی رو برملا کرد.
‫شاید وقتش رسیده باشه ‫مالت از شر بریتانیایی‌ها خلاص بشه.
‫بله.
‫بله، بی‌راه نمیگید.
‫امیدوارم فهمیده باشی ‫چرا مجبورم این کار رو انجام بدم.
‫اگه بابات بود، بهت افتخار می‌کرد.
‫وقتش رسیده؟
‫برای ملکه و میهن
‫و معنایی که پشت آن است.
‫[مقامات بریتانیا روانهٔ زندان شدند]
‫[رسوایی پنهان‌کاری ارتش آشکار شد]
‫[تبرئهٔ سربازان مالت] ‫[آینده‌ای روشن برای کشور مالت]
‫اون شجاع بود.
‫گاهی مقاومتی داشت که من نداشتم.
‫موریارتی متوجه شد، ‫و سعی داشت نابودش کنه.
‫با این‌حال فکر می‌کنم موفق نشد.
‫تقسیم کن.
‫دفترت.
‫رمزگشاییش راحت نبود.
‫فکر می‌کنی اگه دفتر تو بود ‫می‌تونستم رمزگشایی کنم؟
‫خواهر و برادر هستیم،
‫ولی دفتر خاطراتِ ما، مثل ذهن ما، ‫مختص به خودِ ماست.
‫آره، درسته.
‫و ذهن تو، انولا،
‫به‌شدت تحسین می‌کنم.
‫ممنون.
‫بابت همه‌چیز ممنونم.
‫چرا که...
‫خودمو فراموش کردم.
‫خیلی زود یادت اومد.
‫آدم فکر می‌کنه با ترس آشناست،
‫بعد یه‌دفعه،
‫در یه مکان تاریک قرار داری...
‫با آدمی که نمی‌تونی ازش محافظت کنی.
‫دکتر واتسون هم اونجا بود... ‫به خاطر تو می‌جنگید.
‫خوبه.
‫آدم خوبیه.
‫و تیوکسبری، توانمندتر از تصورات منه.
‫آره. ارزشمنده.
‫و البته مامان.
‫در مورد اون چندان مطمئن نیستم.
‫حرفی که...
‫درباره...
‫اختلاف‌مون زدم...
‫چیزه... چیزی نیست. ‫فراموش‌شده در نظر بگیر.
‫منم حرف‌هایی زدم که از ته‌دل نبود.
‫انولا.
‫تو از خانوادهٔ هولمز هستی.
‫اما نتونستم بگم...
‫اینکه واقعا...
‫خیلی فراتر هستی.
‫حتی ممکنه
‫خارق‌العاده باشی.
‫اصلا نفهمیدم کِی انقدر بزرگ شدی.
‫فهمیدم هر روز که می‌گذره سنم بالاتر میره.
‫آره.
‫درسته.
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم ‫همسر آینده تیوکسبری باشی. من...
‫ولی دلم می‌خواد شوهر تو باشم.
‫نمی‌خوام فامیل تو رو بردارم.
‫خودمم نمی‌خوام. ‫اسم و اعتبار من کاملا نابود شده.
‫نه، مقامتو... میگم.
‫از مقامم دست می‌کشم.
‫وسط روند... کناره‌گیری هستم.
‫دیگه لرد نیستم.
‫مطمئنی؟
‫فامیل اصلی‌مون رو برمی‌دارم، تبیتی‌گور.
‫تبیتی...
‫- تبیتی‌گور؟ ‫- تیوکسبری اسم کوچیک منه.
‫وایکانت تیوکسبری، مارکی بسیل‌ودر.
‫ولی آره، چیزه... ‫فامیل واقعی من تیبتی‌گوره.
‫خوشت نمیاد، نه؟
‫تیوکسبری رو بیشتر دوست دارم.
‫ولی بدم نمیاد.
‫تمام خواستهٔ من این بود که تو خودت باشی،
‫و منم خودم باشم.
‫انولا هولمز.
‫ارنست تیبیتی...
‫- سخته به زبون بیاری. ‫- افتضاحه نه؟
‫به دلِ تو می‌شینه؟
‫ابتدای این قصه، یه حرف اشتباه زدم.
‫فهمیدم که بد برداشت کرده بودم.
‫داستان‌های خوب لزوما با عروسی شروع نمیشه.
‫نه.
‫با عروسی تموم میشه.
‫از تاهل و ازدواج راضی بودی؟
‫خب، من با مرد اشتباهی ازدواج کردم.
‫به نظرم آدم درستی رو انتخاب کردی.
‫اوهوم.
‫و الان،
‫در راستای تعامل خوبی که داشتیم...
‫- همم؟ ‫- بابت هدیه عروسی.
‫خدای من.
‫خواستم جواهر بدم، کتاب بدم،
‫و به نقاشی و گل هم فکر کردم،
‫و تصمیم گرفتم...
‫سلام.
‫من اومدم.
‫ایدث. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫مامانت واسم تلگراف فرستاد. ‫نوشته بود باید خودمو برسونم.
‫با اینکه ریزه میزه‌ست، ‫اما کی جرئت داره باهاش دربیفته.
‫اسمت...
‫انولا.
‫من...
‫خب، خوشحالم
‫تو رو محدود نکرده.
‫آره، برعکس «تنها» میشه. ‫[الون]
‫اینکه این اسم رو روی تنها دخترت گذاشتی، ‫واقعا در حقش ظلم کردی.
‫من اسممو دوست دارم، مامان. ‫همه اسم‌هامو دوست دارم.
‫انولا یودوریا هولمز.
‫بازم هولمز می‌مونم.
‫عزیزم، متاسفانه این برچسب ‫تا همیشه روی پیشونی ماست.
‫پایین می‌بینمت.
‫وایکانت تیوکسبری، مارکی بسیل‌ودر هستم.
‫خیلی پخمه‌ای.
‫نظرت چیه با همدیگه باشیم؟
‫- انگار مردم ما رو نمی‌خوان، مگه نه؟ ‫- آره.
‫حداقل همدیگه رو داریم.
‫تو چشم‌هام نگاه کن. ‫ریتم رقص درش وجود داره.
‫حسش می‌کنم.
‫اون پیامی که توی مراسم ‫با بادبزن برام فرستادی، معنیش چی می‌شد؟
‫معنیش می‌شد: «دوستت دارم».
‫واست یه چیزی آوردم.
‫دوستم داری. ‫و اون‌طور که معلومه، منم دوستت دارم.
‫شروع کنیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من میکیل میتزی هستم ‫از حزب ضد اصلاحات.
‫هدف ما مالتِ آزاده.
‫خیلی‌خب. باشه.
‫آرزوی ما رهایی از...
‫- خیلی‌خب، اومدیم عروسی. ‫- باشه.
‫عزیزم.
‫می‌بینم چطور به انولا نگاه می‌کنی،
‫و این‌که اون چطور به تو نگاه می‌کنه.
‫واستون آرزوی خوشبختی دارم.
‫- ممنون. ‫- دوستت دارم.
‫خیلی‌خب.
‫آم، عزیزان گرامی،
‫آ... خانوادهٔ جدید...
‫خوش آمدید.
‫امروز در اینجا گردهم جمع شده‌ایم
‫تا ارنست و انولا پیوند پیدا کنن.
‫مراسم ساده‌ای در پیش داریم
‫چون تسلط چندانی رو متن اصلی ندارم ‫که بخوام از حفظ بخونم.
‫- حلقه‌ها. حلقه‌ها دست کیه؟ ‫- عه.
‫بفرما.
‫ممنون آقا.
‫خیلی‌خب. حاضرید؟
‫آره.
‫ارنست،
‫تکیه‌گاه انولا میشی؟
‫همراه و همدم اون میشی؟
‫و اون‌طور که ‫سزاوار دوست داشته شدن است،
‫دوستش خواهی داشت؟
‫میشه اول از اون بپرسید؟
‫توی این مسئله نسبت به من ‫خیلی پیچیده‌تره.
‫حتما.
‫- انولا... ‫- می‌خوام همسرش باشم.
‫خوبه.
‫چون منم می‌خوام همسرش باشم.
‫خب،
‫با توجه به اختیاری که ‫توسط هیچ‌کس به من داده نشده...
‫شما را زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫الان زن و شوهر رسمی هستید.
‫ادلین راث. ادلین راث.
‫راث.
‫- ادلین راث. ‫- ادلین راث.
‫[خشم ادلین] ‫(راث = خشم)
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M