‫[بر اساس یک داستان واقعی]
‫[در یکم سپتامبر ۱۹۳۹، آلمان با حمله به لهستان، ‫جنگ جهانی دوم را آغاز کرد.]
‫[۱۶ روز بعد، روسیه نیز در توافق ‫با آلمان، به لهستان یورش برد.]
‫[این دو کشور سپس لهستان را بین خود تقسیم کردند.]
‫[روس‌ها هزاران تن از روشن‌فکران لهستان را زندانی کردند.]
‫آلمانی‌ها دارن از شمال‌غرب پیشروی می‌کنن.
‫باید حداقل ۲۴ ساعت موضعمون رو حفظ کنیم.
‫سرهنگ...
‫روس‌ها دارن از شرق میان.
‫اون حروم‌زاده‌ها پیمان عدم تعرض رو شکستن؟
‫دستور مارشاله.
‫«فقط اگه روس‌ها حمله کردن، باهاشون بجنگید.»
‫و شما، ستوان، الان مشغول چه کاری هستی؟
‫ببخشید، آقایون.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ستوان، ما تسلیم روس‌ها می‌شیم!
‫سگت رو آروم کن.
‫سگ من نیست.
‫[اقامتگاه گورکی]
‫باز کنید!
‫به نام حزب کمونیست
‫و رهبرش، ژوزف ویساریونویچ استالین،
‫به شما رفقای لهستانی خوشامد می‌گوییم،
‫که با افتخار نماینده‌ی نخبگان لهستان
‫در اقامتگاه گورکی ما هستید.
‫هدف اصلی ما اینه که شما رو ‫سالم به وطن برگردونیم،
‫اما تا وقتی این امکان فراهم بشه،
‫اینجا تحتِ مراقبت دلسوزانه‌ی ما خواهید موند.
‫برنامه‌ی فرهنگی ویژه‌ای
‫براتون تدارک دیدیم، رفقا،
‫تا به شما نشون بدیم ‫کمونیسم تنها ایدئولوژی درست
‫و آینده‌ی جهانه.
‫توجه کنید، رفقا!
‫میز سمت چپ: ‫ژنرال‌ها و سرهنگ‌ها.
‫سمت راست: سایر افسرها. ‫حرکت کنید!
‫یکی‌یکی!
‫می‌تونی بری به جهنم.
‫زود باش! دارن نگاهمون می‌کنن.
‫استفان آرتیموفسکی.
‫شهرِ ویلنیوس، خیابان پوهولانکی، پلاک ۱۲. ‫سروان سواره‌نظام.
‫اسب؟
‫حیوانات زیبایی هستن.
‫ولی جلوی تانک‌ها کاراییِ چندانی ندارن.
‫جنگ هنوز تموم نشده.
‫شاید جنگ تموم نشده باشه، ‫ولی کارِ ارتش لهستان تمومه.
‫بعدی!
‫- خبردار! رفیق سرگرد! ‫- راحت باشید.
‫آزاد! راحت باشید.
‫مدارکت.
‫مدرکی ندارم.
‫یعنی چی؟
‫بدون کارت شناسایی نظامی، ‫سرباز محسوب نمیشی.
‫پس فرض کنید اصلاً اینجا نیستم.
‫- مدارکت رو بده، وگرنه... ‫- افرادتون نزدیک تارنوپول گرفتنشون.
‫درجه‌ی نظامی؟
‫پاول لوبینسکی. ‫شهرِ ووچ، خیابان کلونوا، پلاک ۱۵.
‫ستوان سواره‌نظام.
‫نیروی ذخیره هستی؟
‫بله، قربان.
‫شغلت چیه؟
‫دبیر دبیرستانم.
‫گم شو! سگ لعنتی!
‫به سگ شلیک نکنید!
‫- سلام، رفیق قدیمی! ‫- صبح بخیر!
‫چمدون رو بگیر.
‫صبح بخیر، سروان.
‫لعنتی، عجب طویله‌ای.
‫تشبیه قشنگیه!
‫می‌تونم ازش استفاده کنم؟ ‫ستوان دوم لئون اشتاین.
‫پاول لوبینسکی. برای چی؟
‫اینجا یه اسم لازم داره.
‫اگه اجازه بدید، ‫به فرماندهی پیشنهادش میدم.
‫حتماً.
‫وظیفه‌ی هر افسری اینه ‫که هرچه زودتر فرار کنه
‫و به نیروهامون که با دشمن می‌جنگن ملحق بشه.
‫دشمن‌ها. الان دوتا داریم.
‫کی می‌دونه کدوم بدتره؟
‫روس‌ها یا آلمانی‌ها.
‫به نظرم اردوگاه آلمان در مقایسه ‫با گولاگ‌ها قابل‌تحمل‌تره.
‫- زیادی بهشون خوش‌بینی. ‫- اونا ملت متمدنی هستن.
‫برخلاف روس‌ها که وحشی‌ان.
‫این حقیقته.
‫فکر می‌کردم هم‌دین‌هات ‫طرفدار روس‌ها باشن.
‫ببخشید، از کجا دینِ من رو فهمیدی؟
‫از عینکت.
‫ولی هر یهودی‌ای کمونیست نیست.
‫با این حال، هر یهودی‌ای یهودیه.
‫کاملاً درسته. حرفت منطقیه.
‫این تخت خالیه؟
‫اشتاین! برگرد تو تختت.
‫لوبینسکی!
‫- پاول لوبینسکی! ‫- مگه تو لوبینسکی نیستی؟
‫لعنتی!
‫تکون بخورید!
‫ازت چی می‌خواستن؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟ ‫وقت مناسبی برای شست‌وشوی مغزیه.
‫- بجنب! ‫- الان میام!
‫رفیق سرگرد!
‫بفرمایید داخل، آقای لوبینسکی.
‫من فرانسوی بلد نیستم.
‫فکر می‌کردم تمام نخبگان لهستان فرانسوی بلدن.
‫می‌تونی انگلیسی حرف بزنی؟
‫یکم.
‫عالیه.
‫من عاشق زبان‌ها هستم، می‌دونی؟
‫ایتالیایی، آلمانی و اسپانیایی، ‫حتی یکم چینی هم بلدم.
‫انگلیسی کافیه.
‫خوبه.
‫اون...
‫یادگار دوران انقلابه.
‫خب چه درسی تدریس می‌کنی، آقای لوبینسکی؟
‫سیگار خوب ندارید؟
‫معلم موسیقی هستم.
‫عالیه. دقیقاً همین رو می‌خواستم.
‫می‌دونی، پسرم...
‫ساشا رو که دیدی. خب...
‫راستی، خیلی از سگت خوشش اومد.
‫اوه، اون سگِ من نیست.
‫ولی سگه جوری رفتار می‌کرد ‫که انگار مال توئه.
‫بگذریم، مهم نیست.
‫می‌تونی به ساشا پیانو زدن یاد بدی؟
‫من فقط گیتار می‌زنم.
‫خیلی حیف شد.
‫خب، پس بهش گیتار یاد بده.
‫راستش رو بخوای اصلاً نمی‌دونم ‫استعدادی داره یا نه.
‫بیچاره اینجا از بیکاری داره کلافه میشه.
‫اقلاً سرگرمش می‌کنه.
‫حتماً معلمی بهتر از من پیدا می‌کنید.
‫ولی اگه شما رو بخوام چی، آقای لوبینسکی؟
‫بعد از ساعت ۸ شب، ‫مقررات منع آمد و شد برقرار میشه.
‫هر کس بدون مجوز لازم ‫در حال تردد دستگیر بشه،
‫به سلول انفرادی منتقل میشه.
‫هر کس هم به اموال شوروی آسیب بزنه،
‫پاسخگو خواهد بود...
‫دیشب نوبت صحبت با کی بود، ستوان؟
‫ببخشید؟
‫کی ازت بازجویی کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫خودش رو معرفی نکرد.
‫یه سرگرد از «ان.کا.و.د». ‫(سازمان امنیت داخلی شوروی)
‫- یه دلقک تمام‌عیاره. ‫- زاروبین.
‫رئیس بازجوها.
‫حتماً آدم مهمی هستی.
‫معمولاً اول بازجوهای رده‌پایین سراغمون میان.
‫اون بعداً وارد میشه.
‫شاید بتونی توضیح بدی اصل ماجرا چیه.
‫یه نگاهی به اطرافت بکن.
‫همه‌مون شبیه همیم، نه؟
‫لباس‌های کثیف، صورت‌های خسته.
‫نخبگان و روشنفکران لهستان اینجان.
‫باز کنید!
‫بفرما. گروه بعدی.
‫بچه‌ها، ببینید چه مهمون‌هایی برامون اومدن!
‫خلبان‌های خوش‌تیپ.
‫تر و تمیز و مرتب.
‫یه خلبان زن!
‫خبردار!
‫گفتم خبردار!
‫دستت رو بکش، روسِ وحشی!
‫- ولشون کن! ‫- چشم، قربان!
‫آروم باشید، لامصب‌ها!
‫برگردید توی صف! همین الان!
‫بشین.
‫دکتر، زنده می‌مونه؟
‫احتمالش هست.
‫اگه دیگه سر به سر سربازهای روس نذاره.
‫کدوم آدم احمقی همچین کاری می‌کنه؟
‫یه کوه‌نشین.
‫شما چطور، دکتر؟
‫- لهستانی هستید؟ ‫- درسته.
‫دکتر پیوتر نواک، سرگرد ذخیره.
‫آقایان، یه پیشنهادی دارم.
‫بعد از این درگیری کوچیک،
‫پیشنهاد می‌کنم یه گروه داوطلب تشکیل بدیم
‫تا از ستوان لواندوفسکی محافظت کنه.
‫لازم نیست، ماچیک.
‫- از پسش برمیام. ‫- کوه‌نشین راست میشه.
‫شب‌ها نباید تنها بیرون بری.
‫این پیشت باشه.
‫بهشون اعتمادی نیست.
‫توی پاچه‌ی شلوارت جا میشه.
‫[استالین]
‫[اسهالین]
‫سگم رو پس بده!
‫همین الان!
‫برو دنبالش.
‫سگ!
‫اسمش چیه؟
‫سگ خودته و اسمش رو نمی‌دونی؟
‫بهش بگو «اسهالین».
‫اسهالین!
‫پای اون مجسمه دیدمت، آشغال.
‫تو رو به مقامات لو میدم.
‫لو بده.
‫چقدر برات مونده؟
‫- یکم. ‫- بیا سر همون بازی کنیم.
‫با کمال میل.
‫- شرط می‌بندی؟ ‫- آره.
‫من...
‫یه آس...
‫و یه ردیف دارم.
‫من یه پنج و یه بی‌بی دارم. ‫فول هاوس.
‫خیلی ممنون. ‫نفر بعدی کیه؟
‫- کلّاشِ لعنتی! ‫- آروم باش، رفیق.
‫همون‌جا وایسا!
‫برو کنار!
‫تکون بخور!
‫اینجا نیست.
‫دزد!
‫- پاشو ببینم. ‫- چی شده؟
‫جیب‌هاش رو بگردید.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫یادداشت.
‫یادداشت؟
‫بهتون گفتم. وحشی‌های لعنتی.
‫خفه شو!
‫این خط‌های بلند چیه؟ یعنی چی؟
‫یه رمز مخصوصه.
‫پس جاسوسه.
‫راه بیفت بریم.
‫اسمت چیه؟
‫پاول لوبینسکی.
‫شغلت؟
‫همون‌طور که گفتم، معلم.
‫خفه شو!
‫پاول لوبینسکی ۱۷ سپتامبر ‫نزدیک تارنوپول کشته شده.
‫به ما دروغ گفتی.
‫سال ۱۹۲۰ کمیسرهای شوروی رو اعدام کردی.
‫چند نفر رو کشتی؟
‫- کم نبودن. ‫- کجا؟
‫توی جعبه‌شنی.
‫مزخرف گفتن بسه!
‫یکم حساب و کتاب کن، احمق.
‫اون موقع ۱۳ سالش بوده.
‫بسه دیگه!
‫بیا دفترم.
‫فکر کنم این مال توئه.
‫تو به من دروغ گفتی.
‫به مقامات شوروی هم دروغ گفتی.
‫نه، دروغی نگفتم.
‫مطمئنی؟
‫کاملاً مطمئنی که بلد نیستی ‫به پسرم پیانو یاد بدی؟
‫همون‌طور که گفتم، فقط گیتار می‌زنم.
‫این چیه؟
‫بازش کن.
‫فیلارمونیکِ ورشو. ‫بهارِ سه سال پیش.
‫[کارول گرابوفسکی، استاد لهستانی پیانو] ‫[جهان را مسحور کرد.]
‫یه کنسرت به یاد موندنی بود، ‫آقای کارول گرابوفسکی.
‫کنسرت‌های زیادی رفتم،
‫اما اون یکی هیچوقت از خاطرم نرفت.
‫حتی همسرم هم شگفت‌زده شده بود.
‫متأهلی،
‫ستوان؟
‫نه.
‫حتماً جمع کردن شهرت و موفقیت ‫با زندگی خانوادگی کار سختیه.
‫مشخصه عاشق شوپن هستی.
‫من چایکوفسکی رو ترجیح میدم.
‫بتهوون رو هم دوست داری.
‫احتمالاً این روزها یکم کمتر، چون آلمانیه.
‫خب، من استراوینسکی رو ترجیح میدم.
‫البته فقط در خفا، ‫چون حزبتون آثارش رو ممنوع کرده.
‫البته.
‫هر حرفی که اینجا می‌زنیم،
‫بین خودمون می‌مونه.
‫حتماً.
‫نظرت در مورد کاپریچیو برای پیانوش چیه؟
‫اون رو از وبر دزدیده.
‫خب، حق داری چنین نظری داشته باشی.
‫حزبِ ما از تمام هنرمندها حمایت می‌کنه، ‫حتی آدم‌های متعصبی مثل تو.
‫اما استعداد درخشانی مثل تو،
‫باید خوب پرورش پیدا کنه
‫ تا کاملاً شکوفا شه.
‫دیگه می‌خوام برم.
‫یادت نره که قرار شده به پسرم درس بدی.
‫نمی‌تونید مجبورم کنید.
‫اون فقط یه بچه‌ست، ستوان، نه دشمن.
‫پس همدلی‌ات کجا رفته؟
‫من از بچه‌ها خوشم نمیاد.
‫شاید بد نباشه امتحانش کنی.
‫اگه از جنگ جون سالم به در ببری.
‫- بفرمایید، پروفسور. ‫- روز بخیر، فرمانده.
‫پرونده‌تون رو مطالعه کردم. ‫واقعاً تحسین‌برانگیزه.
‫اسهالین!
‫از آخرین گروه اعزامی خبر خوبی نرسیده.
‫ارتش لهستان پایان نبرد رو اعلام کرده.
‫و...
‫لهستان دیگه وجود نداره.
‫کشورمون دیگه وجود نداره.
‫هیتلر به انگلستان و فرانسه ‫پیشنهاد صلح داده.
‫باید تقسیمِ لهستان بین روسیه و آلمان رو بپذیرن.
‫متفقین ما رو تنها نمی‌ذارن.
‫همین الانش هم گذاشتن.
‫بهتره به همون حقه‌های ورق‌بازیت بچسبی.
‫قبلاً یه بار بهم توهین کردی.
‫دفعه‌ی بعد، از کنارش نمی‌گذرم.
‫فقط یه دیوونه ممکنه ‫همچین فکری به سرش بزنه.
‫- دلیل خودم رو دارم. ‫- معلومه.
‫ولی چرا باید همچین ریسکی بکنم؟
‫چون همسایه‌ات رو دوست داری؟
‫اگه گیرم بندازن چی؟
‫خب، تو که روسی.
‫نه.
‫من اوکراینی‌ام.
‫یه زندانی، درست مثل شما.
‫دیدم آزادانه میای و میری.
‫فقط ظاهرش این‌طوره.
‫ولی هیچوقت معلوم نمیشه.
‫اون حروم‌زاده‌ها اغلب حال و حوصله ندارن.
‫یه بار، براشون مهم نیست،
‫یه بار دیگه میگن فاضلابی که می‌برم ‫بوی گند میده و کتکم می‌زنن.
‫انگار تقصیر منه.
‫نه، خیلی خطرناکه.
‫واسه کی جاسوسی می‌کنی؟
‫هیچکس.
‫خوابم نمی‌بره.
‫- تو چطور؟ ‫- منم همین‌طور.
‫میگرن دارم.
‫می‌تونم کف پات رو ماساژ بدم.
‫هر دردی رو بی‌حس می‌کنه.
‫اشتاین می‌گفت توش خیلی واردم.
‫این طرز پیشنهاد دادنت واقعاً رقت‌انگیزه.
‫نمیشه یه گفتگوی عادی داشته باشیم؟
‫شرمنده.
‫حیرت‌زده‌ام می‌کنی. ‫تا حالا خلبان زن ندیده بودم.
‫هنوزم ندیدی.
‫ولم کن! بذار برم!
‫ولم کن!
‫یالا!
‫بدجوری حالت خرابه، نه؟
‫اگه من نبودم،
‫از خونریزی مُرده بودی.
‫- لعنتی! ‫- نام و نام خانوادگی.
‫باید گزارش تنظیم کنیم.
‫گزارش؟
‫چه گزارشی؟
‫رفیق دکتر، لازم نیست گزارش بنویسی.
‫خودش خوب میشه.
‫ببین، تموم شد.
‫حالم خوبه.
‫ممنون از کمکت.
‫دیگه میرم.
‫چهار.
‫شیش.
‫باورنکردنیه.
‫- کل این طویله رو تیغ زدی. ‫- که همیشه نمیشه برنده شد.
‫شاید بد نباشه راستش رو بگی.
‫حقیقت اینه که موقع بازی دعا می‌کنم.
‫اون حقه‌ی معروفت همین دعا کردنه؟
‫با دعا هم‌رزم‌هات رو تیغ می‌زنی؟
‫کس دیگه‌ای هم با من مشکلی داره، ‫یا فقط سروان آرتیموفسکی؟
‫نه، صبر کن.
‫آخرین دست. یا همه یا هیچ.
‫این دفعه من ورق پخش می‌کنم.
‫باشه.
‫تو پخش کن.
‫بس کنید!
‫- ولش کن! ‫- این سومین باره!
‫ولش کن!
‫لعنتی، اینجا چه خبره؟
‫متفرق شید، عوضی‌ها!
‫یالا!
‫تخریب اموال سوسیالیستی
‫همون مجازاتی رو داره که هر جرم دیگه‌ای
‫علیه حکومت محبوب سوسیالیستی خلق داره.
‫این حکم در مورد هتک حرمت به تندیسِ...
‫رهبرمون...
‫رفیق استالین هم صادقه.
‫اونم کارِ تو بود؟
‫اعتراف کن!
‫می‌تونی اون مجسمه‌ی کثیف رو ‫بندازی توی فاضلاب حزبتون!
‫کی کمکش کرده بلندگو رو خراب کنه؟
‫ببرید زندانیش کنید.
‫بقیه هم...
‫۲۴ ساعت بدون غذا می‌مونن.
‫کل اردوگاه!
‫واقعاً متأسفم که لهستان دیگه وجود نداره.
‫اما هنر
‫فراتر از مرزهاست.
‫به افتخار هنرمندان بزرگ.
‫می‌دونم ما به دو دنیای متفاوت تعلق داریم.
‫اما تو آدم تحصیل‌کرده و بااستعدادی هستی
‫و این‌که دیدگاه سیاسی یکسانی نداریم
‫اهمیتی نداره.
‫از کِی تا حالا؟
‫یه سورپرایز برات دارم.
‫تازه دادم کوکش کردن.
‫چطوره همون قطعه‌ای رو بزنی که ‫گفتی استراوینسکی از وبر دزدیده؟
‫مطمئنم عالی اجراش می‌کنی.
‫اوه، راستی...
‫ساشا از شنیدن خبر کلاس‌ها خیلی خوشحال شد.
‫می‌تونید از فردا شروع کنید.
‫چی شده، سرگرد؟
‫ببخشید؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یه جاسوسی که از چشم افتاده؟
‫اینجا تبعیدگاهته؟
‫مراقب حرف زدنت باش!
‫می‌تونی بهم بگی، سرگرد.
‫دیگه چیزی برای از دست دادن نداری.
‫گمونم هر وقت بخوای ‫می‌تونی من رو بکشی.
‫مگه نه؟
‫بگو ببینم چرا توی این خراب‌شده هستی؟
‫اینجام چون خودم خواستم اینجا باشم.
‫اینجام چون این وظیفه‌ی منه.
‫اینجام چون داوطلب شدم.
‫می‌دونی، ما انگلیسی حرف می‌زنیم،
‫برام پیانو آوردی،
‫بهم نوشیدنی تعارف می‌کنی.
‫تظاهر به مؤدب بودن می‌کنی.
‫انگار سعی داری تحت تأثیرم بذاری.
‫برای این‌که سرگرد ان.کا.و.د بشی،
‫باید از طبقه کارگر باشی، درسته؟
‫یعنی...
‫داری وانمود می‌کنی کی هستی؟
‫فکر می‌کنی با حمله کردن به من ‫می‌تونی حواسم رو از دروغ‌هات پرت کنی؟
‫کدوم دروغ‌ها؟
‫شاید این تحت تأثیر قرارت بده.
‫الان یه انتخاب ساده داری، کارول.
‫یا برای شوروی پیانو می‌زنی،
‫یا دیگه هیچوقت خانواده‌ات رو نمی‌بینی.
‫پولِ خوبی بهت میدم.
‫اینجا پول به چه دردم می‌خوره؟
‫نه.
‫نگهش دار واسه خودت.
‫صبر کن!
‫یکم الکل پیدا کن، ‫وگرنه توی گنداب می‌میری.
‫اون‌قدر حال‌به‌هم‌زن میشه ‫که نمی‌تونی تحملش کنی.
‫بیاریدش داخل.
‫بخوابونیدش اینجا.
‫بقیه می‌تونید برید.
‫باهاش چیکار کردید؟
‫کی فکرش رو می‌کرد انقدر ضعیف باشه؟
‫باید یه فکری بکنیم که شورش نشه.
‫من معجزه‌گر نیستم.
‫لعنتی.
‫رفیق دکتر!
‫یالا! بجنب!
‫از تخم‌مرغ بدم میاد.
‫بهت چی گفتم؟
‫چی گفتم؟
‫انگلیسی تمرین کن.
‫باشه.
‫حالا می‌تونم برم؟
‫تکالیفت رو تموم کردی؟
‫بعداً بهت املا میگم.
‫ولی چرا، بابا؟
‫این دومین بار توی این هفته‌ست!
‫ببخشید، رفیق سرگرد، ‫ولی یکی از زندانی‌ها غیبش زده.
‫گفتم بهتره در جریان باشید.
‫بذار نگهبان‌ها دنبالش بگردن.
‫ولی اون...
‫پیانیست معروفه.
‫- گرابوفسکی؟ ‫- بله.
‫تا حالا دو بار کل محوطه رو گشتیم.
‫باید دستگیرش کنید.
‫- متوجه شدی؟ ‫- بله، حتماً.
‫نمی‌تونه خیلی دور شده باشه.
‫پیاده‌ست.
‫کِی متوجه شدید که غیبش زده؟
‫دیشب غروب اینجا بود.
‫توی مارشالکوفسکا دیدمش.
‫- کجا؟ ‫- اردوگاه خودت رو نمی‌شناسی، بابا؟
‫اسم خیابون اصلی رو این گذاشتن.
‫باید زنده برام بیاریدش.
‫مأموریت ما اینجا شست‌وشوی مغزیه، نه کشتن.
‫- متوجه شدی؟ ‫- بله، قربان.
‫پس مارشالکوفسکاست؟
‫تعریف کن ببینم.
‫اینجا نیست.
‫اونجا هم هیچ اثری ازش نیست.
‫- سگ رو بیارید. ‫- چشم، قربان.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تلفات جانبی.
‫ایده‌ی من بود.
‫معلومه.
‫بهتره یاد بگیری با عذاب وجدانش زندگی کنی.
‫زخم بدیه.
‫ولی انگشت‌هات سالم هستن.
‫قاتل!
‫به این جانی کمک نکن! ‫سعی کرد سگم رو بکشه!
‫- از سگ‌ها خوشت نمیاد، ستوان؟ ‫- از این یکی خوشم می‌اومد.
‫ولی معلوم شد خائنه.
‫اون یه حیوانه! ‫چطور دلت اومد بهش آسیب بزنی؟
‫می‌خواستم ببینم ‫از پس یه جانیِ لهستانی برمیای یا نه.
‫سگه هم مثل من زندانیه.
‫تو روسی یا لهستانی؟
‫دیدی؟ به لهستانی پارس می‌کنه.
‫تبریک بابت فرارت. قشنگ بود.
‫فقط گندش در اومد.
‫متأسفانه بی‌حسی نداریم.
‫برای این عمل‌های جزئی بهمون نمیدن.
‫فقط خوب بخیه‌اش کن. ‫بالأخره صورتمه.
‫نگران نباش. سی سال سابقه دارم.
‫- دامپزشکی؟ ‫- متخصص زنانم.
‫یه بخیه‌ی تمیز برات می‌زنم.
‫البته روی صورتت.
‫رفیق لاورنتی پاولوویچ.
‫اینجا که رژه نیست، واسیلی.
‫چرا انقدر جدی هستی؟
‫نکنه حرف مردم راسته؟
‫که مخالف حزب شدی.
‫کی همچین حرفی زده؟
‫همون‌هایی که میگن برای گشتاپو کار می‌کنی.
‫خودت من رو فرستادی برلین.
‫آروم باش، واسیلی.
‫شوخی کردم.
‫من بهت اعتماد دارم، واسیا.
‫هیچکس بهتر از تو ‫از پس این لهستانی‌ها برنمیاد.
‫بیا بنوشیم.
‫فقط یادت باشه موفقیت مأموریتت چقدر مهمه.
‫اصلاً بهت حسودی نمی‌کنم.
‫بیا بنوشیم.
‫توجه کنید! به خاطر اتفاقات اخیر، ‫از این لحظه قانون جدیدی اجرا میشه.
‫مجازاتِ هرگونه تلاش برای فرار اعدامه.
‫می‌تونی بری به کارت برسی.
‫جدی؟
‫حرفم رو باور نداری؟
‫برو به سرگرد شکایت کن.
‫ستوان.
‫ستوان، قربان.
‫به‌به.
‫- هنوز زنده‌ای. ‫- ببخشید، انگار ناامیدت کردم.
‫- کسی رو نداری که به خاطرش زنده بمونی؟ ‫- چرا، دارم.
‫پس بشین سرِ جات و صبر داشته باش.
‫دیر یا زود، همه‌مون رو آزاد می‌کنن.
‫بعید می‌دونم.
‫منم شک داشتم، ‫ولی ظاهراً هر دومون اشتباه می‌کردیم.
‫بفرما.
‫اجازه دادن ماهی دوتا کارت‌پستال بنویسیم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خوشحالم، چون شوهرم حتماً فکر می‌کنه مُردم.
‫بوی گنداب نمیاد؟
‫نه...
‫من که چیزی حس نمی‌کنم.
‫ستوان؟
‫نه، تمیزه.
‫می‌دونی چند نفر چشمشون به تختت بود؟
‫همه‌شون رو فراری دادیم!
‫آفرین!
‫بلند نشید.
‫مایلم به اختصار شما رو ‫با کسی آشنا کنم که...
‫افتخارات و جوایز بی‌شماری در کارنامه‌اش داره.
‫یک پیانیست برجسته،
‫هنرمندی با شهرت جهانی ‫و برنده‌ی جایزه‌ی مسابقه‌ی شوپن.
‫که انقدر متواضعه
‫که هیچوقت به موفقیت‌های ‫درخشانش فخر نمی‌فروشه.
‫کارول گرابوفسکی.
‫کی؟
‫حالا فهمیدم چرا نکشتنت.
‫ستوان؟
‫خجالت نکش. همه دلمون می‌خواد ‫نوازندگی‌ات رو بشنویم.
‫اون قطعه‌ی استراوینسکی چطوره؟
‫یا شوپن می‌زنم، یا هیچی.
‫استراوینسکی،
‫وگرنه دیگه اجازه‌ی نامه نوشتن نداری.
‫سرگرد چه انتخاب خوبی کرده.
‫براش دست بزنید!
‫♪ عشق همه چیز را می‌بخشد ♪
‫♪ اندوهت را به خنده بدل می‌کند ♪
‫♪ عشق چه بهانه‌های زیبایی می‌آفریند ♪
‫♪ برای خیانت، دروغ و گناه ♪
‫♪ حتی اگر از سر ناامیدی نفرینش کنی ♪
‫♪ و بگویی بی‌رحم و پلید است ♪
‫♪ عشق همه چیز را می‌بخشد ♪
‫♪ چون عشق، عزیزم، خودِ منم ♪
‫♪ اگر مثل من عاشق شوی... ♪
‫نگفته بودی آواز هم می‌خونی.
‫هنوز خیلی چیزها در موردم نمی‌دونی.
‫کمکشون کن.
‫بفرما! پاول لوبینسکی خودمون!
‫دست نزن. باید از دست‌هات محافظت کنی.
‫پس گرابوفسکیِ معروف خودتی؟
‫کنسرتت درجه‌یک بود.
‫- اون لایق تعریفه. ‫- درسته.
‫یه امضا ازت می‌خوام.
‫برای یادگاری.
‫در عوضش هر شب بوی پاهام رو تحمل می‌کنی.
‫کاش می‌شد از اون بو پول در آورد...
‫فکر نکنم بدونی چقدر براشون مهمی.
‫چه گنج باارزشی هستی.
‫جذب هنرمندی مثل تو
‫مثل این می‌مونه که یه بلندگوی تبلیغاتی ‫در سطح جهانی گیر بیارن.
‫متوجهی؟
‫تو چی؟
‫مدام راه میری، می‌شمری، یادداشت برمی‌داری.
‫تو کی هستی؟
‫چجور بلندگوی تبلیغاتی‌ای هستی؟
‫بلندگو نیستم.
‫بگو دیگه.
‫تو هم مسابقه‌ی شوپن رو بردی؟
‫پارسال نامزد جایزه‌ی نوبل ریاضی شدم.
‫جدی؟ کی نامزدت کرد؟
‫زنِ نوبل؟
‫زیادی کنجکاوی نکن.
‫سگم رو پس بده.
‫برو پی کارت، وگرنه می‌ندازمت بیرون.
‫برای آخرین بار می‌پرسم: ‫سگم کجاست؟
‫هی، گردن‌کلفت!
‫سگت رو می‌خوای؟
‫اینم سگت.
‫واسه شام خوردیمش.
‫بچه‌جون!
‫اینا استخون خرگوشه.
‫خلبان‌ها دیشب گرفتنش.
‫فکر می‌کنی اسهالین ‫از این خوشش بیاد؟
‫کی می‌دونه؟
‫سگ لهستانیه.
‫شاید از خرگوش روسی خوشش نیاد.
‫باید از خودش بپرسی.
‫لهستانی باشه یا روس، فرقی نداره.
‫سگ، سگه.
‫بگیر.
‫بگیرش، ستوان.
‫اون وروجک شاید پشیمون بشه.
‫در رو ببند!
‫لعنتی!
‫خیلی خب.
‫انگشت اول...
‫انگشت اول.
‫لعنتی!
‫- خائن. ‫- خائن!
‫- پس پروفسور امضا کرد. ‫- انتقال رایگان به مسکو.
‫- عوضیِ خائن! ‫- شاید دلیل خودش رو داشته.
‫داری چی میگی؟
‫فکر می‌کنی من خانواده ندارم؟
‫هیچوقت نمی‌ذارم این حروم‌زاده‌ها رامم کنن.
‫حقشه گردنش رو بزنن.
‫خواهیم دید بعدش نوبتِ کیه، بچه‌ها.
‫کارول.
‫روز قشنگی نیست؟
‫نمیای یه قدم بزنیم؟
‫من اهل قدم زدن نیستم.
‫درسته.
‫تو فرار می‌کنی.
‫خواهش می‌کنم جبهه نگیر. ‫فقط یادم رفته بود یه چیزی بهت بدم.
‫من روسی بلد نیستم.
‫اشکالی نداره، انگلیسیه.
‫- آفرین، آقای گرابوفسکی. ‫- چه رفاقت قشنگی.
‫احسنت.
‫چی می‌خوای؟
‫شما دوتا دارید چیکار می‌کنید؟
‫مثل دو تا رفیق قدیمی شدید.
‫می‌دونی چیه...
‫گورتون رو گم کنید.
‫همه‌تون.
‫گرابوفسکی!
‫یواش‌تر رفیق! اون نامه مال منه!
‫- اسم من روشه! ‫- اینجا نوشته: گرابوفسکی!
‫منم گرابوفسکی‌ام!
‫- زیگمونت. ‫- رفقا، اینجا واینستید.
‫رادوشفسکی!
‫صبر کن!
‫گرادژوک!
‫تو همون گرابوفسکی معروف نیستی ‫که نزدیک بود فرار کنه؟
‫«نزدیک بود» که حساب نمیشه.
‫باعث افتخاره که می‌بینمت، ستوان.
‫به همه میگم با گرابوفسکی‌ها درنیفتن.
‫نامه رو نگه می‌دارم.
‫چرا خودت به پسرت درس نمیدی؟
‫یادم میاد بعد از اون کنسرت ورشو،
‫یکی از منتقدها بهت گفت: ‫«روبنشتاینِ جدید».
‫حست نسبت بهش چی بود؟
‫برام اهمیتی نداشت.
‫انگشت‌هات چطورن؟
‫از بی‌حرکتی خشک نشدن؟
‫بعد از جنگ دوباره راهشون می‌اندازم.
‫پس باید حسابی صبر کنی.
‫چون این تازه پیش‌درآمد جنگیه که در راهه.
‫تلفات عظیم.
‫میلیون‌ها قربانی.
‫دانشمندها، هنرمندها، روشنفکرها.
‫دنیای جدید بعدش به نخبگان جدید نیاز داره.
‫روشنفکران جدید.
‫برای همین من اینجام.
‫بذرشون رو از همین الان می‌کارم.
‫داری نقش ایزد کمونیست رو بازی می‌کنی؟
‫نه.
‫دارم بهت فرصت میدم ‫سمت درست تاریخ وایسی.
‫بعضی از رفقات انقدر باهوش بودن ‫که از این فرصت استفاده کردن.
‫همین الان هم می‌تونم ‫چندتا کنسرت برات جور کنم.
‫توی کدوم زندان؟
‫ما برای همه هنرمندها احترام قائلیم، ‫حتی سخت‌گیرها.
‫دلت نمی‌خواد دوباره بدرخشی؟
‫خلاق باشی...
‫و تحسین بشی؟
‫فقط امضاش کن.
‫کنسرت توی پاریس؟
‫- بوئنوس آیرس؟ ‫- البته.
‫نیویورک؟
‫تالار کارنگی؟
‫کاملاً دستِ من نیست، ‫ولی فرض کنیم آره.
‫می‌دونی...
‫اگه چند ماه پیش این حرف‌ها رو بهم می‌گفتی.
‫باورم نمی‌شد.
‫بهش می‌خندیدم.
‫اما تو...
‫باعث شدی به چیز خیلی مهمی پی ببرم.
‫دیگه برام ذره‌ای مهم نیست ‫که دوباره پیانو بزنم یا نه.
‫- گورنیتسکی! ‫- مال منه!
‫گورسکی!
‫گرابارچوک!
‫گرابتسکی!
‫گرابینسکی!
‫گروشچینسکی!
‫هاچینسکی!
‫هالازینسکی!
‫- هامیر! ‫- منم.
‫اعانه‌ی شب کریسمس. ‫هرچی در توانتونه.
‫چه دست و دلباز!
‫خیلی خوبه.
‫نشونم میدی چی یاد گرفتی؟
‫برو.
‫بله.
‫♪ آنچه نیروی بیگانه از ما ربوده است ♪
‫♪ با شمشیر پس خواهیم گرفت ♪
‫♪ به پیش به پیش، دومبروفسکی ♪
‫♪ از ایتالیا تا لهستان ♪
‫♪ تحت فرمان تو ♪
‫♪ دوباره به ملت خواهیم پیوست ♪
‫♪ به پیش به پیش، دومبروفسکی ♪
‫♪ از ایتالیا تا لهستان ♪
‫♪ تحت فرمان تو ♪
‫♪ دوباره به ملت خواهیم پیوست ♪
‫بفرما بشین.
‫یه لحظه صبر کن.
‫[فرستنده: زوشیا گرابوفسکی ‫ورشو، خیابان روژانا، پلاک ۱۲]
‫بالأخره یه نسخه از تِزت به دستم رسید.
‫نقدهای خیلی مثبتی گرفته.
‫- چند سالت بود که نوشتیش؟ ‫- ۲۷.
‫بیست‌وهفت؟
‫نابغه‌ای که از سنش جلوتر بوده، نه؟
‫نه در اون حد.
‫بیش از حد فروتنی می‌کنی.
‫تقریباً مثل خونه‌ست، نه؟
‫دقیقاً.
‫می‌تونید کریسمس رو ‫بدون درخت کریسمس تصور کنید؟
‫به یاد اونایی که در دریا هستن!
‫و اونایی که در کوهستانن!
‫به امید این که هر پروازی، ‫فرود هم داشته باشه.
‫نوش جان!
‫یه چیزی بهت میگم، ‫ولی قول بده از کوره در نری.
‫نامه‌ی دخترت رو روی میز زاروبین دیدم.
‫چرا این کار رو باهام می‌کنی؟
‫فقط سعی دارم گفت‌وگومون رو از سر بگیریم.
‫بهتر نیست من رو بکشی و خلاصم کنی؟
‫تا استعدادت هدر بره؟
‫نامه‌ام رو بهم بده.
‫مطمئنی می‌خوای بخونیش؟
‫خواهش می‌کنم.
‫پس اول باید بهاش رو بپردازی.
‫بهم قول بده این قطعه رو ‫توی مسکو اجرا کنی.
‫متفقینِ ما کجا بودن؟
‫انگلیس و فرانسه کجا بودن
‫وقتی به لهستان حمله شد؟
‫حتی یک سرباز متفقین هم دیدید؟
‫قطعاً نزدیک مرزهامون نبودن.
‫اما من رفقای ارتش سرخ رو دیدم.
‫به جای این مسخره‌بازی‌ها،
‫بهتره یکم مطالعه کنید.
‫یه چیزهایی در مورد دنیای جدید ‫و شکل و شمایلش یاد بگیرید.
‫رفقا!
‫دیگه چسبیدن به تفکرات محافظه‌کارانه ‫فایده‌ای نداره.
‫باید اعتراف کنم حق با شماست، رفیق.
‫نمی‌دونم رفقای دیگه هم موافقن یا نه،
‫ولی واقعاً این کاغذها به دردمون می‌خوره.
‫برای پاک کردن خودمون توی دستشویی.
‫بفرمایید.
‫- آقای گاشنیتسا. ‫- ممنون.
‫برای همه هست.
‫گاشنیتسا! واشکیه‌ویچ! ‫توخولسکی! سوبولفسکی!
‫و گرابوفسکی! راه بیفتید! بجنبید!
‫کامیون رو خالی کنید!
‫اون یکی رو بردار.
‫بجنبید!
‫به افتخار رفیق زاروبین!
‫هورا!
‫یه دور دیگه!
‫تانیا؟
‫ممنون.
‫تانیا!
‫صبر کن.
‫بیا.
‫بس کن!
‫اونجاست.
‫مواظب باش غرق نشی.
‫بی‌خبر غیبت زد.
‫محض رضای خدا، جنگه.
‫مستقیم از وسط کنسرت اعزامم کردن.
‫- زوشیا کجاست؟ ‫- پیش مادربزرگش، جاش امنه.
‫قبلاً هم غیبت زده بود.
‫مدام فکر می‌کردم چه بلایی سرت اومده.
‫چند بار باید عذرخواهی کنم؟
‫فکر کردم مُردی.
‫ببخشید.
‫حرکت کن!
‫به شما چی پیشنهاد دادن، آقای اشتاین؟
‫تحقیق روی شکافت هسته‌ای.
‫دارن ریاضی‌دان‌ها و فیزیک‌دان‌ها رو جذب می‌کنن.
‫- وسوسه‌کننده‌ست. ‫- شما چی؟
‫منم همین‌طور.
‫- شما چی، ستوان؟ ‫- یه سِمت توی اتحادیه‌ی نویسندگان شوروی.
‫البته اگه یه شعر قشنگ ‫درباره استالین بنویسم.
‫یه آپارتمان هم بهم میدن.
‫و شما چی، ستوان؟
‫یه زندگی عالی توی نیویورک.
‫شوخی هم ندارن.
‫عجیبه، به هیچ‌کدوممون پیشنهاد ندادن ‫برگردیم پیش خانواده‌هامون.
‫من که فوراً امضاش می‌کردم.
‫باور نمی‌کنید، آقایون.
‫آقای یانک؟
‫دارن آزادم می‌کنن.
‫اومدم خداحافظی کنم.
‫- خریدنت؟ ‫- خدا نکنه.
‫هیتلر سیلزیایی‌ها رو از یاد نبرده.
‫دارم میرم منطقه‌ی تحتِ اشغال آلمان.
‫اومدم خداحافظی کنم، پسرعمو ‫و برات آرزوی موفقیت کنم.
‫بیا، یه هدیه‌ی خداحافظی برات دارم.
‫قول میدی فرار کنی؟
‫تونل آماده‌ست.
‫کدوم تونل؟
‫سلول انفرادی، کنار دیوار.
‫فقط هنوز چند هفته دیگه کار داره،
‫ولی نقشه و برنامه‌ی نگهبان‌ها رو دارم.
‫یکی از نگهبان‌ها رشوه می‌گیره. ‫خاک‌ها رو بیرون می‌بره.
‫فقط باید بری سلول انفرادی، ‫تونل رو تموم کنی و فرار کنی.
‫موفق باشی.
‫چیه؟
‫مرتیکه‌ی احمق! ‫می‌خوای بمیری؟
‫رفیق تسیتلین!
‫- می‌کشمت، آشغال! ‫- زاروبین گفته نه!
‫گور بابای زاروبین!
‫- توی انفرادی می‌پوسی، عوضی! ‫- ساشکا...
‫ولش کن، فهمیدی؟!
‫ساشکا...
‫پسش بده.
‫دوربین رو بردار! یالا!
‫ازم عکس بگیر!
‫- دستور پدره! ‫- دوربین رو بردار!
‫از هر سه‌تامون یه عکس می‌گیریم.
‫من، تو و اسهالین.
‫بعد از شیفتم خاک‌ها رو بیرون می‌برم.
‫آماده‌شون کن.
‫کیسه‌ها رو کنار ورودی تونل می‌ذارم.
‫حالا اصل کاری. پول جور کردی؟
‫آره.
‫من یه نقشه دارم.
‫بهتون میگم.
‫یه تونل از پسرعمو‌م به ارث بردیم.
‫پس فرار می‌کنیم؟
‫اینجا.
‫یه بار برات کافی نبود؟
‫ببخشید.
‫لاورنتی پاولوویچ.
‫- کِی امضاش کرد؟ ‫- امروز صبح.
‫اگه فقط یه ماه دیگه وقت داشتم...
‫دیگه تموم شده.
‫تو کمال‌گرایی و می‌دونم هر کاری ‫از دستت برمی‌اومد کردی.
‫انگار این مقاومتِ لعنتی توی خونشونه.
‫هر چی بهشون پیشنهاد دادم؛ ‫شهرت، آزادی، ثروت،
‫هیچ فرقی براشون نداشت.
‫لهستانی‌ها...
‫اگه غریزه‌ی بقا برای زندگی ‫توی دنیای جدید رو ندارن،
‫به هیچ دردمون نمی‌خورن.
‫تو مثل فرشته‌ی مرگی.
‫یه دفعه، نصف شبی پیدات میشه...
‫خوب گفتی، خوشم اومد.
‫قراره خون ریخته بشه.
‫و مسئولش هم تو هستی، واسیلی.
‫- من هرگز پیانیست شوروی نمیشم. ‫- پس پیانیست لهستانی باش! برام فرقی نداره.
‫از زنم به عنوان طُعمه استفاده کردی.
‫آخه چرا پیشنهادم رو رد می‌کنی، لعنتی؟!
‫اگه امروز بری مسکو، ‫می‌تونی یکشنبه کنسرت اجرا کنی.
‫من خائن نیستم.
‫عقلت کجا رفته، لامصب؟!
‫چطور می‌تونی انقدر خودخواه باشی؟
‫به زن و بچه‌ات هیچ اهمیتی نمیدی...
‫بهتره مراقب بچه‌ی خودت باشی.
‫پسرت...
‫انقدر تنهاست که آدم دلش براش می‌سوزه.
‫برو بیرون!
‫- بجنب! ‫- پاس بده!
‫- همه با هم نه! ‫- جلوش رو بگیرید!
‫پاس بده!
‫وای نه!
‫دارم از اینجا میرم.
‫از این به بعد پیش مادربزرگم زندگی می‌کنم.
‫می‌فهمم.
‫قول بده مواظب اسهالین باشی.
‫قول میدم، نگران نباش.
‫خداحافظ، رفیق.
‫خداحافظ!
‫شروع شده. یه فهرست اومده. ‫داریم برمی‌گردیم خونه!
‫یه فهرست اومده!
‫بذار ببینم!
‫به نظر من باید طبق نقشه فرار کنیم.
‫منم همین‌طور. ‫به این حروم‌زاده‌ها اعتماد ندارم.
‫چرا باید بگن داریم برمی‌گردیم خونه؟
‫- همین‌جا هم می‌تونن ما رو بکشن. ‫- درسته.
‫شاید عاقلانه‌تر باشه یکم صبر کنیم.
‫ببینیم چی میشه.
‫جزئیاتش رو نمی‌دونیم.
‫همه رو آزاد می‌کنن یا فقط یه عده رو؟
‫- نمی‌دونیم منتظر چی باشیم. ‫- باشه، رأی می‌گیریم.
‫کی موافقه به روس‌ها اعتماد کنیم،
‫و کی موافق تونله؟
‫خب...
‫حالا می‌دونیم باید چیکار کنیم.
‫[برای زوشیا]
‫زیبا بود.
‫می‌تونی بهم بگی اسمش چی بود؟
‫قطعه‌ایه که برای دخترم نوشتم.
‫شما لهستانی‌ها موجودات عجیبی هستید.
‫آدم هیچوقت نمی‌تونه شما رو بفهمه.
‫نکنه توی صدات حسرت می‌شنوم، سرگرد؟
‫چیه؟
‫تمام زحماتت بیهوده بوده؟
‫دوباره این حرف رو می‌زنی.
‫شماها بیش از حد لج‌بازید،
‫زیادی کوته‌بین هستید.
‫به آرمان‌های والا اما زودگذرتون چسبیدید،
‫بدون توجه به عواقبش، ‫به جای این‌که منطقی فکر کنید.
‫پس آرمان‌های خودتون چی؟
‫اونا زودگذر نیستن؟
‫نه.
‫اونا موندگارن.
‫ببخشید. باید برم وسایلم رو جمع کنم ‫و برای زن و بچه‌ام هدیه بخرم.
‫خب، این یکی از طرف منه.
‫یه هدیه‌ی خداحافظی..
‫و برای یه شروع جدید.
‫- مدارک. اسم؟ ‫- اوشینسکی.
‫بعدی!
‫- مدارک. اسم؟ ‫- لیپسکی.
‫پوپلافسکی.
‫خب...
‫این جشن گرفتن داره.
‫یکم برداشتم.
‫آقایان... و خانم.
‫انگار داریم به سمت غرب می‌ریم!
‫آقایون، آقایون!
‫امروز تولدمه.
‫ولی... هیچی برای نوشیدن نداریم!
‫تولدت مبارک!
‫دکتر عزیز!
‫به افتخار من!
‫به افتخارت!
‫تو که هیچی نگفتی.
‫- تولدت مبارک! ‫- ممنون.
‫دیگه می‌تونی یه نفس راحت بکشی.
‫- بیا یکم خوش بگذرونیم. ‫- هنوز به خونه نرسیدیم.
‫- بیخیال. ‫- اینا یادداشت‌های منه برای آیندگان.
‫یه کتاب منتشر می‌کنم
‫و می‌نویسم چطور همه‌تون عقل از سرم پروندید.
‫خواهید دید.
‫بیا اینجا!
‫نوش جان.
‫به افتخار زاروبین.
‫واسیلی میخایلوویچ زاروبین.
‫بله.
‫کارول گرابوفسکی.
‫مشکلی برای قطار کوفتی‌تون پیش اومده؟
‫سروان، ما رسماً آزاد شدیم ‫و داریم برمی‌گردیم خونه.
‫دارید ما رو کجا می‌برید؟
‫خونه.
‫دارید می‌رید خونه.
‫حرکت کنید!
‫اسمت چیه؟
‫یانینا لواندوفسکی.
‫- اسمت چیه؟ ‫- آنتونی توخولسکی.
‫استانیسواف گیداشفسکی.
‫اسمت چیه؟
‫لئون اشتاین.
‫- اسمت چیه؟ ‫- پیوتر نوواک.
‫یعنی می‌خوای بگی تو کارول گرابوفسکی نیستی؟
‫زیگا گرابوفسکی.
‫یعنی، زیگمونت گرابوفسکی. ‫کارول توی اردوگاه موند.
‫چطور ممکنه؟ توی لیست فقط ‫اسم کارول گرابوفسکی هست.
‫حتماً گرابوفسکیِ پیانیست رو خوب می‌شناختی.
‫برام عجیب بود که اون ستاره می‌خواست ‫با من دوست بشه.
‫فوراً من رو به کوزیلسک وصل کنید.
‫- ترجیحاً خود زاروبین. ‫- چشم، قربان.
‫من رو به هیئت نمایندگی لهستان وصل کنید.
‫من اسیر جنگی‌ام. جنگه.
‫کدوم جنگ؟
‫ما که با شما در جنگ نیستیم.
‫فقط داریم حرف می‌زنیم.
‫رفیق سرگرد، ‫سرگرد زاروبین اردوگاه رو ترک کرده.
‫توی پرونده‌ها نوشته ‫سه تا گرابوفسکی توی اردوگاه بودن.
‫نمی‌دونن کدومشون کدومه.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫ببریدش.
‫بریم.
‫- ساعتت رو بده. ‫- ساعت ندارم.
‫جیب‌هات رو نشون بده.
‫دیگه به درجه‌هات احتیاجی نداری.
‫لعنتی، چقدر دیگه باید منتظر بمونم؟
‫باز کن! فوراً بیا بیرون!
‫باز کن!
‫وایسا!
‫وایسا! بهت آسیبی نمی‌زنیم!
‫«ترجمه از سینا صداقت»
‫[در سال ۱۹۴۰، روس‌ها مخفیانه بیش از ۲۲ هزار تن ‫از نخبگان لهستان را به قتل رساندند.]
‫[روسیه به مدت نیم قرن کوشید جهان را متقاعد کند ‫که این جنایت به دست آلمان‌ها انجام شده.]
‫[در سال ۱۹۴۱، با وجود ناکامی در مأموریت جذب لهستانی‌ها]
‫[واسیلی زاروبین رئیس شبکه اطلاعاتی روسیه در واشینگتن شد.]
‫[امروزه نیز روسیه می‌کوشد تاریخ این نسل‌کشی را تحریف کند]
‫[و یادبودهای قربانیان آن را نابود سازد.]
‫[این فیلم به تمام قربانیان جنایات روسیه تقدیم می‌شود.]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M