.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫فی، فای، فو، فام.
‫نپرس که رعد و برق کِی میاد.
‫نپرس که گله‌ها کجا رفتن،
‫یا چرا پرندگان نغمه سر نمی‌دهند.
‫هنگامی که هیولاها به خانه بیان، ‫دیری نمی‌پاید
‫که در «آلیبون» پرسه بزنن. ‫(نام قدیم انگلستان)
‫جک، هنوز نخوابیدی که.
‫ببخشید، پدر.
‫غول‌ها بیدارم کردن.
‫- جک، صدای رعد و برقـه. ‫مادر همیشه می‌گفت...
‫غول‌ها رعد و برق درست می‌کنن.
‫ببین.
‫اینو از کجا پیدا کردی؟
‫پیش وسایل قدیمیش بود.
‫بقیه‌ش رو برام می‌خونی؟
‫خیلی‌خب.
‫تا کجا خوندی؟
‫راهب‌ها سعی داشتن خدا رو پیدا کنن، ‫پس بذرهای...
‫بذرهای جادویی ساختن. آره.
‫الان یادم اومد.
‫با دانه‌هایی که از غلاف جادویی بیرون کشیدن،
‫راهب‌ها مسیری را برای یافتن خداوند خلق کردند.
‫وقتی به جایی رسیدن که فکر کردن
‫دروازه‌ی بهشته،
‫به سرنوشت مخوف و هولناکی دچار شدن.
‫چرا که بین بهشت و زمین...
‫مکان خطرناکی وجود داشت.
‫«گانتوا»، زادگاه غول‌های درّنده.
‫اکنون با پلی که به دنیای انسان‌ها داشتن،
‫گله‌ای غول به زمین نازل شدن.
‫با سرمشق گرفتن از ثروتمندترین پادشاهان،
‫به دست آوردن همه چیز
‫به کام‌ـشون مزه کرد.
‫ولی تنها مزه‌ای که باعث شد ‫اختیار از کف دهند،
‫مزه‌ی گوشت آدمیزاد بود،
‫خون، استخوان و همه‌اش.
‫چه مشمئزکننده.
‫زیادی ترسناکه، ایزابل؟
‫غول‌ها ترسناک نیستن.
‫حتی رهبر ترسناک‌شون، که غول بزرگ...
‫با دو سره؟
‫ادامه‌‌ش رو بخون، مادر. ‫فقط یه داستانه.
‫واقعاً؟
‫پادشاه اریک
‫از راهب‌ها خواست به جادوی سیاه رو بیارن
‫تا راهی برای
‫فرمانروایی به قلب غول‌ها پیدا کند.
‫از این رو، ‫قلب یکی از غول‌ها را ذوب کردن،
‫با جادو و سایر چیزها مخلوط کردن
‫و تاجی ساختن که تا به حال نظیرش وجود نداشت.
‫تاج سحرآمیز پادشاه اریک.
‫اینجا قسمت مورد علاقمه.
‫به محض اینکه پادشاه تاج را بر سر گذاشت،
‫غول‌ها فرمانبردار
‫همه‌ی دستوراتش شدند.
‫وی غول‌ها را به زادگاهشون فرستاد.
‫که الان زندانی بین بهشت و زمین است.
‫اریک راه
‫بین غول‌ها و انسان‌ها را قطع کرد.
‫و صلح و آرامش دوباره به اقلیمش بازگشت.
‫اشیاء سحرآمیز
‫تنها چیزی بودن که
‫در طی سال‌های فرمانرواییش ‫پیش او محفوظ باقی ماندن.
‫زمانی که پادشاه اریک جان به جان تسلیم کرد،
‫تاج و بذرها را برای محافظت ابدی
‫با خود به گور برد.
‫هنگامی که استخوان‌های پادشاه به آرامی از بین رفتن،
‫حقیقت به افسانه مبدل گشت.
‫یا مردم این طور میگن.
‫اگه غول‌ها برگردن چی میشه؟
‫بر نمی‌گردن، پسرم.
‫- اگه برگردن چی؟ ‫- جک.
‫خب، به گمونم نگهبانان پادشاه
‫- تیکه تیکه‌شون می‌کنن. ‫- منم می‌خوام نگهبان بشم.
‫روحیه‌ش رو داری. شکی توش نیست.
‫ولی محافظان پادشاه
‫باید از خون نجیب‌زادگان باشن. ‫ما که جز بدبختی و کثافت چیزی نداریم.
‫قصه‌س، جک.
‫غول‌ها واقعی نیستن.
‫ولی پادشاه اریک واقعی بود.
‫درسته.
‫الانم یه جورایی زنده‌ست.
‫- تو از خون اون هستی. ‫- دیدم کجا دفن شده.
‫تو سرداب سلطنتی؟ ‫به نظر میاد تنهایی
‫ماجراجویی کردی.
‫- دعوام می‌کنی؟ ‫- اصلاً.
‫می‌خوام ماجراجویی کنی.
‫- این جور ملکه‌ی بهتری میشی. ‫- چطوری؟
‫چون می‌بینی چرخ روزگار چطور می‌چرخه.
‫و وقتی ملکه شدی، قدرت داری ‫که دنیا رو به جای بهتری تبدیل کنی.
‫حالا دیگه بخواب.
‫خوابای خوش ببینی،
‫ایزابل.
‫بذار اون باشه.
‫خیلی خب.
‫حالا بگیر بخواب، پسرم.
‫قبل از روشنایی هوا باید بریم مزرعه.
‫پدر.
‫از کجا می‌دونی غول‌ها واقعی نیستن؟
‫نمی‌دونم.
‫و چشمان رخوت‌انگیزشان
‫به زمین‌های صلح‌آمیز آلیبون است.
‫سوگند دشمنان روزی فرا می‌رسد،
‫زمانی که غول‌ها برگردن ‫و بر روی زمین بمانند
‫تا جنگی به پا کنن
‫و این بار پیروز شوند
‫و آخرین بازماندگان
‫پادشاه اریک را ببلعند.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از مریــم |
‫[۱۰ سال بعد]
‫جک،
‫وقتی اسب رو فروختی،
‫علف‌های هرز رو هرس کن.
‫چیزی نمونده خونه رو ببلعن.
‫باشه، عمو.
‫- راستی، جک؟ ‫- بله، عمو؟
‫یوقت حواست پرت نشه.
‫ای بابا، اینطور نگاهم نکن.
‫دلم نمی‌خواد بفروشمت، ‫ولی چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
‫اسب و گاری فروشی. ‫قیمت بگید.
‫از فروشش ناراحت میشم.
‫اسب و گاری نمی‌خواید؟
‫[اریک کبیر]
‫فی، فای، فو، فام.
‫نپرس که رعد و برق کِی میاد.
‫نپرس که گله‌ها کجا رفتند،
‫یا چرا پرندگان نغمه سر نمی‌دهند.
‫هنگامی هیولاها به خانه میان، ‫دیری نمی‌پاید
‫که در «آلیبون» پرسه بزنند.
‫حالا وقتشه اخماتون رو باز کنم.
‫پادشاه اریک با تاج سحر‌آمیزش
‫- از راه می‌رسد. ‫- سلام، رفقا!
‫من اریک کبیر هستم.
‫- سلام، اریک! ‫- دلتون می‌خواید تعریف کنم
‫- چطور غول‌ها رو شکست دادم؟ ‫- آره!
‫همه چیز در گانتوا اتفاق افتاد
‫جایی که ساقه‌ها
‫از لوبیای سحرآمیز رویید.
‫و از آنجا، فراتر از دسترس آدمیزاد،
‫بلای غول‌ها بر زمین نازل شد.
‫اینجا چی داریم؟
‫سلام، خوشگله. ‫اسمت چیه؟
‫به تو مربوط نیست.
‫خیلی خوشگلی.
‫- اینو از کجا آوردی؟ ‫- قشنگه.
‫مادرم بهم داده.
‫حالا لطفاً ولم کنید.
‫زود باش، برو دنبالش.
‫به خیالت کجا داری میری؟
‫- مشکل چیه؟ از نمایش لذت نمی‌بری؟ ‫- دستت رو بکش.
‫هی. هی، این چه وضع برخورد
‫با یه بانوی محترمه.
‫راستشو بگم دست خودتون نبود.
‫چی‌ میگید بذاریم این بانوی محترم بره خونه،
‫و منم فراموش می‌کنم چی کار کردید.
‫پوزش می‌طلبیم، آقا. ‫دنبال دردسر نیستیم.
‫خوبه. چون فقط دردسر عایدتون میشه.
‫آره. هر سه‌تاتون.
‫کل....
‫دردسرهای...
‫یه چیزی پشتمه، نیست؟
‫اسمت چیه؟
‫جک.
‫زانوت مشکل داره، جک؟
‫حرکت کنید.
‫گاریم کوش؟
‫کسی گاریم رو ندیده؟
‫رودریک!
‫- رودریک. ‫- چیه؟
‫- پادشاه می‌خواد ببینتت. ‫- چرا؟
‫شاهدخت باز بی‌خبر رفته شهر.
‫وقتی ازدواج کردید ‫بازم اجازه‌ی این کارها رو بهش میدی؟
‫تا جایی که می‌دونم وقتی ازدواج کردیم، ‫می‌تونه از صخره بره پایین.
‫نقشه‌های بزرگ‌تری تو سرمه.
‫رودریک.
‫به نظرت چرا راهب‌ها کلّه‌شون رو
‫اون جور کچل می‌کنن؟
‫
‫از همینت خوشم میاد، ویک.
‫کنجکاوی و سمجی سیری‌ناپذیری داری.
‫صد افسوس.
‫خدا رو شکر، هنوز اینجاست.
‫دروازه‌ی شهر رو ببند،
‫چند نفر رو ببر
‫و اون راهب رو پیدا کن.
‫با دستور رئیس دربار کلویستر،
‫دروازه بسته می‌مونه ‫تا چیزی که دنبالشم رو پیدا کنم!
‫دنبال یه دزدم.
‫اگه چیزی ندزدیدید، ‫جایی برای نگرانی نیست! تو!
‫تو که سرت کچله!
‫برگرد، بذار صورتت رو ببینم.
‫کافیه. تعظیم کنید!
‫اون یکی! هوی!
‫زانو بزنید.
‫اسب فروشی. ‫آخرین فرصته، در ازای یه قیمت عالی.
‫اسبش برای گاری سواری خیلی خوبه...
‫- اگه گاری داشته باشید. ‫- ده شاهی بهت میدم.
‫ده تا؟ واقعاً؟
‫تو ماموریت اضطراریم. ‫مسئله مرگ و زندگیـه.
‫آره، باشه، قبول.
‫الان پول همراهم نیست. ‫ولی تو صومعه هست.
‫مطمئنم...
‫مرد درستکاری هستی. ‫ترجیح میدم اَنسر رو به شما بفروشم
‫تا یه قصاب،
‫- ولی نمی‌تونم دست خالی برگردم خونه. ‫- البته. درسته.
‫ای احمق!
‫می‌خوام کلّه‌های کچل‌شون رو ببینم!
‫به همین خاطر بهت وثیقه میدم.
‫لوبیا.
‫لوبیای معمولی نیست.
‫اشیاء مقدسی هستن،
‫از زمان خیلی خیلی دور.
‫به نظر من که لوبیای معمولیه.
‫نزد راهب‌های صومعه
‫خیلی ارزشمندن. ارزشش بیشتر از...
‫ده شاهیه. هر اتفاقی افتاد،
‫باید لوبیاها رو برگردونی به صومعه.
‫ببرشون برای رئیس صومعه ‫و بهش بگو برادر ایبل فرستادتم.
‫- به پولت می‌رسی. ‫- برادر ایبل، فقط یه مشت لوبیان.
‫پسرم، این لوبیاها قدرت ‫زیر و رو کردن جهان رو دارن.
‫گم‌شون نکنی.
‫و هر کاری می‌کنی،
‫نذار خیس بشن.
‫جلوی اون راهبه رو
‫بگیرید!
‫مراقب باشید!
‫تو! ایست!
‫بگیریدش!
‫بکشیدش پایین.
‫راه خروج رو ببندید! بگیریدش.
‫از جات تکون نخور!
‫حرکت نکن!
‫سلام، راهب.
‫عذر می‌خوام، المونت.
‫بابت چی، شاهدخت؟
‫قصد ندارم همیشه‌ی خدا کارت رو سخت کنم،
‫فقط اینکه گاهی باید از اینجا بزنم بیرون.
‫چیز زیادی نخواستم
‫بابت تمام سال‌هایی که شکمت رو سیر کردم،
‫لباس و سقف بالای سرت رو تامین کردم.
‫چی نصیبم میشه؟
‫لوبیا.
‫فردا می‌برمشون صومعه ‫و به راهب‌ها میگم چه اتفاقی افتاد.
‫اون قصه رو باور می‌کنی؟
‫آخه راهب بود.
‫- چون ردا پوشیده؟ مدل موی مسخره داره؟ ‫- آره.
‫نه.
‫راهب‌ها آه در بساط ندارن.
‫واسه همین بهشون میگن راهب!
‫اون مرد فریبت داده.
‫جک، باید بزرگ بشی.
‫دیگه ۱۸ سالت شده.
‫تازه من...
‫تا ابد زنده نیستم.
‫اعلی‌حضرت.
‫ظاهراً نباید تکون بخورم.
‫داری تقلب می‌کنی که.
‫نمیشه که همش فرار کنی. ‫اگه بلایی سرت بیاد چی؟
‫- تو ملکه‌ی آینده کلویستر هستی. ‫- طبق نظر شما، پادشاه بودن
‫- فقط مهمه. ‫- من هرگز چنین حرفی نزدم.
‫پس چرا زورم می‌کنید ‫با کسی که دو برابر سنّمه
‫و عاشقش نیستم ازدواج کنم؟
‫شرمنده، رودریک.
‫پس قضیه اینه؟
‫سرورم، لطفاً تکون نخورید.
‫مسئله اینه که نمی‌خواید ببینید
‫من یه موجود عاجز و ضعیف نیستم.
‫خیلی شبیه مادرتی.
‫کپی پدرتی.
‫تو ابرها سیر می‌کنی. ‫بی‌مصرف!
‫ببین، می‌تونم درستش کنم. قول میدم.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫چیزی نمونده که درست کنی.
‫هیچ وقت فکر نمی‌کردم کارمون به اینجا بکشه.
‫وسایل والدینت.
‫چند هفته طول می‌کشه بفروشمشون. ‫نصفه شبی با پاهای درد‌کُنم
‫بدون اسب باید برم شهر.
‫نمی‌تونی اینا رو بفروشی.
‫- مال تو نیستن. ‫- اسب و گاری مال من بودن.
‫جک، یه کار ساده بهت گفتم. ‫کاهگل بخر و در رو درست کن.
‫باید مسئولیت‌پذیر باشی.
‫خب اجازه بدید.
‫اجازه بدید نشون بدم چقدر مسئولیت‌پذیرم.
‫اجازه بدید مردمی که قراره ‫بهشون حکومت کنم رو بشناسم.
‫اجازه بدید بدون دوجین نگهبان برای نجاتم
‫برم بیرون.
‫اعلی‌حضرت!
‫روزی که مادرت رو از دست دادم ‫شوم‌ترین روز زندگیم بود.
‫قصد ندارم تو رو هم از دست بدم.
‫شوم‌ترین روز زندگیم...
‫روزی بود که پدرت رو ‫به‌خاطر طاعون از دست دادم.
‫و خیلی بدتر شد
‫به‌خاطر طاعونی که برام به جا گذاشت.
‫اگه شاهزاده بودم،
‫اجازه می‌دادید خودم راهم رو پیدا کنم. ‫مادرم گفت
‫هر زمان خودم می‌خوام ‫باید با عشق ازدواج کنم.
‫خواهش می‌کنم، پدر
‫بذارید توانایی‌هام رو نشونتون بدم.
‫جات توی
‫دیوارهای امن قصره. ‫با رودریک ازدواج می‌کنی. جای بحث نداره.
‫امر امر پادشاهست.
‫ایزابل!
‫خب؟ چیزی ازش
‫- دستگیرت شد؟ ‫- نه. لام تا کام حرف نمی‌زنه.
‫یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
‫لوبیاها کجان؟
‫باید می‌ذاشید سر جاشون بمونن.
‫از جادوی سیاه درست شدن.
‫و زمانی که تاریکی مزه‌ی روشنایی رو بچشه،
‫تا خورشید رو نبلعد
‫دست‌بردار نخواهد بود.
‫شما نمی‌تونید کنترلش کنید.
‫هرگز اجازه نمی‌دیم موفق بشید.
‫با خداوند عهد بستیم.
‫با خداوند عهد بستید؟
‫خب،
‫سلامم رو بهش برسون.
‫ای بابا. چقدر کله‌شقی، پیرمرد.
‫آروم باش، پسر. آروم باش.
‫چیه؟
‫باشه. میرم دنبالش.
‫ببخشید مزاحم شدم، ولی روشنایی
‫اینجا رو دیدم و راهو گم کردم.
‫لطفاً بفرمایید تو.
‫من جک هستم.
‫چطوری، جک؟
‫تو این هوای بد اینجا چی کار می‌کنید؟
‫وقتی راه افتادم هوا خوب بود.
‫- از هوای طوفانی می‌ترسم. ‫- چی، و روشنایی خونه‌ی منو دیدید؟
‫آره.
‫تنها بودید؟
‫اون لحظه آره.
‫اغلب این کار رو می‌کنید؟
‫مزرعه‌ی توئه؟
‫آره.
‫نه. یه جورایی.
‫من و عموم کشاورزهای اجاره‌ای هستیم. ‫رو زمین کار می‌کنیم.
‫این کتاب‌ها چی؟
‫آره، مال منن.
‫برای یه پسر کشاورز
‫- غیرمعموله. ‫- از روی ظاهر قضاوت می‌کنید،
‫درسته؟
‫به چه کتابی علاقه داری؟
‫از ماجراجویی خوب خوشم میاد.
‫تو کتاب یا زندگی؟
‫تا برای خلاصی از این مزرعه راهی پیدا کنم ‫به همین کتاب‌ افاقه می‌کنم.
‫و جای زخم روی صورتت...
‫به‌خاطر ماجراجویی بوده؟
‫امروز تو بازار دعوام شد.
‫قضیه چی بود؟
‫از شرف شاهدخت دفاع کردم.
‫شاهدخت؟ واقعاً؟
‫مطمئنی اینو تو یکی از کتابات نخوندی؟
‫- از کجا می‌دونستی شاهدخته؟ ‫- نمی‌دونستم.
‫فقط دیدم کمک لازم داره. ‫تا اینکه نگهبان‌ها اومدن...
‫و فهمیدم اون دختر کی بود.
‫بگذریم، خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫سرزنشش نمی‌کنم اگه منو به یاد نداره.
‫از چی فرار می‌کنید؟
‫کی گفته دارم فرار می‌کنم؟ ‫شاید دارم دنبال چیزی میرم.‌
‫دنبال ماجراجویی.
‫تا الان که به طرف روشنایی خونه‌م دویدید،
‫علیاحضرت.
‫لطفاً بایست.
‫- حتماً فکر می‌کنی من خیلی احمقم. ‫- نه.
‫فقط آرزو داشتم...
‫اون موقع،
‫- تو بازار... ‫- ممنون.
‫که از شرفم دفاع کردی، جک.
‫در خدمتم.
‫بدید، کتتون رو بگیرم.
‫و...
‫تا اینکه ماجراجویی خودتون رو پیدا کنید.
‫- «غول‌های گانتوا». ‫- پدرم اینو برام می‌خوند.
‫منم مادرم همیشه برام می‌خوند.
‫امیدوارم چیزی که دنبالش ‫هستید رو پیدا کنید، علیاحضرت.
‫ایزابل صدام کن.
‫ایزابل.
‫ایزابل!
‫جک!
‫نه!
‫کمک! عجله کن!
‫بیارم بیرون!
‫جک! خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫جک! برگشتی!
‫نه، نه، نه!
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫بلندی. از بلندی خوشم نمیاد.
‫صبر کن، الان میام!
‫در گیر کرده!
‫طاقت بیار!
‫نه!
‫جک!
‫با دستبند دخترم چی کار می‌کردی؟
‫بشین!
‫نه، ندزدیدمش.
‫قسم می‌خورم. ‫اومد در خونه‌م و دنبال سرپناه بود.
‫سعی کردم بهشون کمک کنم، اعلی‌حضرت، ‫و بعدش...
‫بعدش چی؟
‫این اتفاق افتاد.
‫صبر کن ببینم، تو بازار دیدمت.
‫اسمت جک ـه.
‫- بذارید بلند بشه. ‫- لوبیا.
‫و خونه‌ات
‫کجاست، جک؟
‫المونت،
‫یه تیم از بهترین افرادت جمع کن. ‫کسانی که بتونن بالا برن.
‫اطاعت، سرورم.
‫اعلی‌حضرت، می‌خوام همراهشون برم.
‫با تمام احترامی که قائلم،
‫ماموریت مشقت‌باریه. ‫بهتره بسپریدش به حرفه‌ایی‌ها.
‫اعلی‌حضرت، دنبال فرصتم ‫که ارزشم رو به عشقم ثابت کنم.
‫و به شما.
‫- خیلی‌خب. فقط برش گردونید. ‫- جک!
‫جلوتر نیا!
‫جک! چی کار کردی؟
‫این مرد کیست؟
‫عمومه.
‫اعلی‌حضرت،
‫منم می‌خوام داوطلب بشم.
‫- جک! ‫- اعلی‌حضرت، تمنا می‌کنم.
‫چطوره همسران ‫و بانوهای مملکت رو با خودمون ببریم؟
‫بهتره...
‫بهتره عجله نکنیم.
‫به نظرم مرد جوان باید دنبالمون بیاد.
‫اون تنها کسیه که دیده چه اتفاقی افتاده. ‫شاید مشکل‌گشا باشه.
‫- اعلی‌حضرت... ‫- نه، المونت، حق با رودریکه.
‫ممکنه مفید واقع بشه.
‫حالا برید. و خدا پشت ‫و پناهتون باشه که دخترم رو برگردونید.
‫طناب رو محکم بگیرید،
‫سربازان!
‫برید اون طرف درخت. ‫یعنی از پشتش بیایید بالا.
‫خواهش می‌کنم، قربان.
‫برگردید عقب.
‫به گمونت
‫اون بالا چیه؟
‫من خرافاتی نیستم، جک.
‫هیچ وقت گمانه‌زنی نمی‌کنم. ‫برای همه چی آماده‌م.
‫- چی، مثلاً غول‌ها؟ ‫- نه، چیزای واقعی.
‫ترس
‫از ارتفاع داری؟
‫ترس از سقوط.
‫خب، نیفت پایین.
‫نصیحت خیلی خوبیه،
‫آره.
‫خیلی‌خب، ادامه بدید، رفقا.
‫امیدوارم این سختی رو به جون نخریدی
‫که شاهدخت رو تحت‌تاثیر قرار بدی.
‫چی؟ نه.
‫خوبه.
‫چون تلاشت بیهوده‌ست.
‫حتی اگه می‌تونست
‫از ازدواج با رودریک سر باز بزنه، ‫بر طبق قانون...
‫هرگز نباید با غیراصیل‌زاده ازدواج کنه.
‫برو که رفتیم.
‫نوبت توئه.
‫زود باش، جک، خیلی فاصله نداره.
‫بجنب.
‫می‌خوای یه حقه یادت بدم؟
‫- نه. ‫- وقتی می‌ترسم،
‫یه تیکه کیک رو فرض می‌کنم
‫که جلوم شناوره.
‫عالیه. ممنون.
‫مثل پاداشی که منتظرته، ‫تا به دستش بیاری.
‫صحیح.
‫می‌بینیش؟
‫راستش نه.
‫پس برو بگیریش.
‫بیا کراو.
‫من مُردم؟
‫هنوز نه.
‫- کمکمون کنید! بکشیدمون بالا! ‫- لعنتی!
‫کمک!
‫ویک! ویک!
‫فکر کنم وقتشه...
‫بارمون رو سبک کنیم.
‫کمک!
‫ویک
‫چی کار می‌کنی؟
‫نه! خواهش می‌کنیم!
‫اون پایین چه خبره؟
‫نه! تو رو خدا!
‫شرمنده، پسرها.
‫رودریک، چی شده؟
‫طناب!
‫پاره شد!
‫افتادن پایین! همه‌شون افتادن!
‫ایزابل.
‫خب، اینجا رو ببینید.
‫تو خونه نبود. ‫این تنها جای دیگه‌ایه که می‌تونه رفته باشه.
‫اگه رفته باشه پایین،
‫باید می‌دیدیمش.
‫نرفته پایین. رفته بالا.
‫- چرا باید این کار رو بکنه؟ ‫- سردش شده.
‫یا گرسنه.
‫یا رفته دنبال ماجراجویی.
‫کراو.
‫بالد.
‫ممنون، قربان.
‫فقط همینو داری؟
‫آذوقه با افرادم افتاد پایین.
‫لوبیاها کجان؟
‫هیس.
‫سرورم؟
‫دقیقاً سه نفر تو کلویستر هستن
‫که می‌تونن آدم رو سر به نیست کنن.
‫رئیس دربار، مباشر اعظم،
‫و مشاور اعظم پادشاه. ‫شوربختانه برای تو
‫من هر سه‌تاشون هستم.
‫زود باش.
‫زود باش!
‫زود باش دیگه!
‫صدات در نمیاد. وگرنه خودت و عموت
‫پوف می‌شید!
‫کراو؟ کار خودشه، آره؟
‫البته که خودشه. دختر باهوشیه.
‫- ایزابل؟ ‫- تا بتونه راه برگشت رو پیدا کنه.
‫بجنبید، وگرنه عقب می‌افتید!
‫همگی با هم!
‫بکشید!
‫شاید پاش سُر خورده.
‫آره.
‫شاید همشون سقوط کردن.
‫یه نشانه دیگه‌م هست. نصفه کشیده.
‫اینجا یه اتفاقی افتاده.
‫ایزابل!
‫- ایزابل! ‫- ایزابل!
‫حس خیلی بدی به اینجا دارم، کراو.
‫دختر خوش‌فکریه. پیداش می‌کنیم.
‫اینجا قایم شده.
‫- فکر کنم یه چیزی گرفتتش. ‫- چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫این کتاب رو من بهش دادم. ‫شاخه‌های شکسته رو ببینید.
‫کراو.
‫یه چیز بزرگ کشیدتش بیرون.
‫- تو دردسر افتاده. ‫- بالد.
‫با ویک و رودریک برو.
‫شما از رو بلندی برید. ‫ما همین مسیر رو ادامه می‌دیم.
‫تا مجبور نشدید درگیر چیزی نشید. ‫ماموریتمون پیدا کردن
‫و بازگردوندن شاهدختـه.
‫و باید فرض بگیریم این منطقه متخاصمه.
‫هر داستانی که پدرانتون گفتن...
‫حقیقت داشته.
‫موفق باشید.
‫کسی گرسنه نیست؟
‫- المونت! ‫- صبر کن!
‫المونت!
‫چاقوم! نمی‌تونم چاقوم رو بردارم.
‫چاقوم رو بردار.
‫زود باش، طناب رو ببر.
‫زود باش، رفیق.
‫عجله کن.
‫المونت، زود باش.
‫- طناب رو ببر دیگه. ‫- باشه!
‫خودت می‌خوای ببری؟
‫چیزی نمونده.
‫یه کم بیشتر.
‫کراو.
‫اون چی بود؟
‫- کمک کن بیام پایین. ‫- جک.
‫بیا بیرون. بیا بیرون، رفیق.
‫زود باش!
‫باید دور بزنیم.
‫عالیجناب، همینجا بمونید و استراحت کنید.
‫من میرم یه سر و گوشی آب میدم ‫و امن‌ترین راه رو پیدا می‌کنم.
‫چقدر بافکری. ممنون.
‫ببین. ایزابل اونجاست.
‫می‌بینیش؟
‫اونجاست.
‫کجا؟
‫می‌بینیمت، عزیزم.
‫- داریم میاییم، عشقم! اونجاست. ‫- کجا؟
‫حالشون خوبه؟
‫- رودریک؟ ‫- بله؟
‫چرا آدما درست قبل از مرگشون فریاد می‌زنن؟
‫به نظرت موثره یا...؟
‫بذارم زمین! رودریک!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫به خدا اعتقاد داری؟
‫خب، اعتقاد داری؟
‫البته.
‫دلت می‌خواد ملاقاتش کنی؟
‫فعلاً نه، نه.
‫پس به سوالاتمون جواب میدی.
‫چطوری اومدی اینجا؟
‫جواب نمیدم.
‫می‌دونم
‫جوابش براتون مهمه.
‫و بهمون نمیگی.
‫بقیه
‫کجان؟
‫تنها اومدم.
‫فکر کردی ما خریم؟
‫هر جا بری، صدنفر پشت سرت میان.
‫تو از نوادگان اریک خوفناک هستی؟
‫نیستی؟
‫اریک کبیر؟
‫مال خیلی وقت پیشه.
‫مگه ما...
‫به افسانه تبدیل شدیم؟
‫ما
‫نگاه توی صورتش رو
‫فراموش کردیم.
‫صداش رو
‫فراموش کردیم.
‫ولی هرگز
‫بوش رو فراموش نمی‌کنیم.
‫خونت بهت خیانت کرد، علیاحضرت.
‫علیاحضرت.
‫برادرانم،
‫بعد از مدت خیلی طولانی انسان‌ها برگشتن.
‫از چیزی که یادمه کریه‌تر شدن.
‫و بین‌شون
‫همخون
‫زندانبان‌مون،
‫اریک خوفناک هست.
‫اریک.
‫- سلام. ‫- وای خدا.
‫و امروز،
‫از شهد شیرین
‫انتقام
‫می‌نوشیم!
‫انتقام!
‫ژنرال.
‫فی، آفرین.
‫- بذارمون زمین. ‫- صبوری کن.
‫المونت. کراو!
‫علیاحضرت!
‫شاهدخت!
‫چه تجدید دیدار دلپذیری.
‫متاسفانه ما آشنا نشدیم.
‫چند نفرید؟
‫گمشو ببینم، غول!
‫کراو، ساکت باش.
‫چطوری...
‫اومدید اینجا؟
‫راه رسیدن به پایین کجاست؟
‫الهی استخوونام تو حلقومت گیر کنن!
‫کراو!
‫نه! نه!
‫برید کنار! منم می‌خوام.
‫فین!
‫- چی شده؟ ‫- وقت خوردنه.
‫راه رو باز کنید!
‫- چی شنیدی؟ ‫- شنیدم سه تا آدمیزاد گرفتن.
‫- سه تا؟ چطوری اومدن بالا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید یاد گرفتن مثل پرنده‌ها پرواز کنن.
‫نه، کودن‌تر از این حرفان.
‫راست میگی.
‫زود باش.
‫ببینم این همه شلوغ‌کاری سر چیه.
‫بگو چطوری
‫اومدید اینجا،
‫وگرنه دختره رو می‌خوریم.
‫نه، ژنرال.
‫من پیداش کردم.
‫حق خوردنش
‫فقط مال منه.
‫قوانین شکار رو
‫می‌دونیم، فام.
‫ولی اون دختر داستانش فرق می‌کنه.
‫ژنرال از قدرتش سوءاستفاده می‌کنه.
‫تو پادشاهمون نیستی.
‫نه!
‫به نظرم این امتیاز
‫الان متعلق به منه.
‫فو؟ فای؟
‫چاره‌ای نداشتیم، ژنرال فالون.
‫اون...
‫تاج رو داره.
‫بله، تاج.
‫از همون سنگی ساخته شده
‫که قلب سخت‌تون درست شده.
‫به طرز جدانشدنی به هم متصل هستن.
‫انکار تاج...
‫به منزله‌ی انکار وجود خودتونه.
‫پس...
‫زانو بزن.
‫پایین‌تر.
‫رودریک!
‫بلند شو، ژنرال.
‫- زندانیان گانتوا! ‫- آفرین، رودریک.
‫بگو فوراً آزادمون کنن.
‫فعلاً غول‌ها طرف صحبتم هستن.
‫راستی، عزیزم...
‫عروسی به هم خورد.
‫چی؟
‫پس زندانیان گانتوا،
‫براتون هدیه‌ی آزادی به ارمغان میارم.
‫امشب ضیافت می‌گیریم،
‫ولی فردا به عنوان پادشاه جدیدتون
‫همراهم میایید پایین.
‫اول،
‫سرزمین کلویستر رو تصاحب می‌کنیم
‫و بعد همسایه‌هاش رو. و به موقعش
‫افسانه‌ی وایکینک‌ها در سرزمین‌های بزرگ‌تر ‫اونور دریا رو امتحان خواهیم کرد.
‫رودریک، دیوونه شدی؟
‫آره. انگار قدرت صاف رفته تو سرم.
‫پست‌فطرت خائن!
‫آره.
‫داشتم می‌گفتم،
‫زره‌هاتون رو بردارید،
‫شمشیرهاتون رو تیز کنید
‫و برای نبرد آماده بشید!
‫سپیده‌دم حمله می‌کنیم!
‫زنده‌باد! زنده‌باد! زنده‌باد!
‫زنده باد!
‫وایسا، خواهش می‌کنم...
‫- آزادمون کن! ‫- ساکت باش.
‫نگران نباش، شاهدخت. ‫همه چی درست میشه.
‫جک.
‫ببینم کجا گذاشتمش.
‫اومدی.
‫تعجب کردی.
‫آره، چون چندین کیلومتر این بالاییم، ‫و تو از ارتفاع می‌ترسی.
‫نمی‌ترسم. فقط دست و پامو گم می‌کنم.
‫فی، فای، فو و فام.
‫المونت رو نجات بده.
‫دلم می‌خواد آدمیزادم
‫درست سرو بشه.
‫فالون می‌خواد خام و قرمز باشه.
‫تازه و نیمه جون...
‫نگران نباش. آزادت می‌کنم.
‫همه چی تحت کنترلم بود، جک.
‫یه لحظه حواسم پرت شد
‫ولی همه چی رله بود.
‫بپا.
‫مواظب باش.
‫- اینو بگیر. ‫- باشه.
‫خوراکیای خوشمزه،
‫خوردنی‌های دلچسب.
‫المونت!
‫- سلام، کوچولو. ‫- نه!
‫- بذارم زمین! ‫- یه بار یه دوشس
‫برام آوردن.
‫خیلی فربه بود.
‫ولی تو پوست و استخوونی.
‫میگن شاهدختی.
‫امیدوارم زیادی لوست نکرده باشن.
‫اون چیه؟
‫بکُشش، جک!
‫باریکلا، جک.
‫آفرین.
‫بیا.
‫ممنون.
‫بریم.
‫راه خروج رو بلدم.
‫کراو کجاست؟
‫برنده شدی!
‫ژنرال انتین.
‫با من کار داشتید، سرورم؟
‫فکر می‌کنید باید قطعش کنیم؟
‫این کلمات اصلاً از زبانم جاری نشدن، سرورم.
‫نمی‌پرسم چی گفتی. دارم می‌پرسم...
‫نظرت چیه.
‫چیزی رو که می‌بینیم باور می‌کنم، سرورم.
‫وقتی به ساقه‌ها نگاه می‌کنی، ‫چی می‌بینی؟
‫راه به بالا و به پایین.
‫و مثل افرادم دعا می‌کنم که ‫دخترتون راه پایین رو پیدا کنه.
‫اگه قبلش یه چیز دیگه اومد پایین چی؟
‫خب، اون موقع هیچ کسی
‫چه اصیل‌زاده چه دونمایه
‫آرزو نمی‌کرد پادشاه باشه.
‫شرمنده، ژنرال. ‫ظاهراً امروز آدمیزاد تو لیست غذا نیست.
‫تو.
‫من؟
‫نه، نه... تو.
‫یه کاری برات دارم.
‫عجب منظره‌اییه، دوست قدیمیم.
‫این باید
‫- جلوی خونریزی رو بگیره. ‫- چی هست؟
‫بومادران. علف هرزه
‫که همه جا رشد می‌کنه، ‫ولی به درد می‌خوره.
‫خیلی چیزا درباره‌ی زمین می‌دونی.
‫باید بدونم. کل زندگیم روش کار کردم.
‫بر خلاف من که فقط صاحبشم.
‫اگه فرار نکرده بودم، ‫هیچ کدوم از این اتفاقات نمی‌افتاد.
‫شاهدخت بودن فایده نداره.
‫اگه فرار نکرده بودی، رودریک بدون ‫هیچ اخطاری قلمرو رو تصاحب می‌کرد.
‫فرار کردنت به کلویستر فرصت جنگیدن میده.
‫پس هیچ کی بی‌مصرف نیست، ‫چه برسه به شاهدخت.
‫واسه همین باید برگردی، ‫چون یه روزی ملکه میشی
‫و قدرت داری ‫دنیا رو جای بهتری کنی.
‫ایزابل،
‫تصور کن چه کارهای خوبی می‌تونی بکنی.
‫مادرم هم همینو می‌گفت.
‫- خونریزی بند اومد. ‫- خوبه.
‫الان از کدوم طرف بریم، جک؟
‫آب رو دنبال کنیم. ‫به تیغه کوه می‌رسیم.
‫مطمئنم کار روریکـه.
‫لابد اینو فرستاده
‫راه ورود رو سد کنه.
‫یه فکری دارم.
‫چی؟
‫غوله رو بیدار می‌کنیم.
‫خب، به نظر نمیاد فکر خوبی باشه.
‫فکر خیلی بدیه.
‫تا حالا غول کشتی؟
‫تو چند تا کشتی، همش یکی؟ ‫که حالا یه پا متخصص شدی؟
‫همین یه ساعت قبل تو اجاق نبودی؟
‫باشه. همون لحظه که راه رو باز کرد ‫پا به فرار می‌ذاریم.
‫چی...؟
‫زنبور!
‫چرا همیشه این بلاها سر من میاد؟
‫وای!
‫باشه.
‫بریم.
‫شاهدخت، جک.
‫- شماها برید. منم به محض اینکه بتونم میام پایین. ‫- چی؟ نه، المونت، با هم می‌ریم.
‫- بدون تاج هیچ جا نمیرم. ‫- ماموریتت این نیست.
‫پیدا کردن شاهدخت و بردنش به خونه.
‫پس تو ماموریت رو کامل کن، ‫ببرشون پیش پدرش، رودریک رو بسپرید به من.
‫- ولی... ‫- تا حالا آدم کشتی؟
‫برید.
‫ممنون.
‫بیا.
‫ممنون که
‫جونمو نجات دادی.
‫الان یکی از ماها شدی، جک.
‫باعث افتخاره.
‫برید. برید.
‫ایزابل. زود باش.
‫به پیش!
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫ژنرال انتین.
‫سرورم.
‫قطعش کنید.
‫آخه...
‫افسانه‌ها حقیقت دارن.
‫به‌خاطر سرزمینم...
‫قطعش کن.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫منو ببخش، ایزابل.
‫شنیدید پادشاهتون چی گفت.
‫قطعش می‌کنیم.
‫می‌دونی، با اینکه از ارتفاع خوشت نمیاد،
‫ولی کارت خیلی خوبه.
‫کراو یه حقه یادم داد.
‫حقه‌ش چیه؟
‫تصور کن چیزی که جلوته در دسترسته.
‫چیزی که خوشحالت می‌کنه.
‫به نظر آسون میاد.
‫واقعاً آسونه.
‫نورها رو ببین.
‫چی کار می‌کنن؟
‫منتظرن تو خونه ازمون استقبال کنن.
‫دوتای دیگه لازم داریم.
‫- گفتم گاری‌ها رو حرکت بدید. ‫- اطاعت، قربان.
‫بدید بالا! زود باشید، سریع‌تر!
‫گرفتمش!
‫بلندشون کنید!
‫نذارید مشعل‌ها خاموش بشن!
‫آب بیارید این بالا!
‫برادران، همه با هم!
‫توقف.
‫شماها، فای، فو، اینجا بذاریتم زمین.
‫- اعلی‌حضرت. ‫- سرورم.
‫هیس.
‫برو که رفتیم.
‫کمکم کن!
‫درشون بیارید.
‫زود باشید، برادران.
‫بجنبید، رفقا.
‫محکم‌تر! زود باشید.
‫فکر کردی قهرمان این داستانی.
‫مگه نمی‌دونی
‫که همه همین فکر رو می‌کنیم؟
‫شاید قهرمان داستان نباشم...
‫ولی حداقل می‌بینم چطور تموم میشه.
‫کمکم کنید!
‫کمک!
‫کمک کنید!
‫کمک!
‫نه!
‫زنده باد پادشاه فالون!
‫زنده باد!
‫افراد بیشتری لازم دارم!
‫حالا!
‫بلند شو، پسر!
‫زود باش!
‫کنار بایستید! کنار بایستید!
‫نه.
‫محکم بگیر.
‫سرورم، عجله کنید!
‫نه!
‫ایزابل،
‫محکم بگیرم.
‫حاضری؟
‫بپر!
‫جک! بگیرم.
‫پناه بگیرید.
‫اعلی‌حضرت.
‫پدر!
‫ایزابل!
‫خدا رو شکر!
‫فکر کردم برای همیشه از دستت دادم.
‫مابقی نگهبانا چی شدن؟
‫فقط المونت زنده موند.
‫ولی نیومد تا جلوی رودریک رو بگیره.
‫چرا؟
‫رودریک به شما خیانت کرد، پدر.
‫تاج دستش بود، همونی که تو افسانه‌ها گفتن.
‫می‌خواست با غول‌ها کلویستر رو تصاحب کنه.
‫رودریک؟
‫قلمروام رو دستش سپرده بودم.
‫و بدتر، تو رو به دستش سپرده بودم.
‫ایزابل، خیلی متاسفم.
‫الان دیگه مهم نیست.
‫راه درازی تا قلعه داریم. ‫زود باش، زرهت رو تنت کن.
‫جک کجاست؟
‫جک کیه؟
‫همونی که باهاش اومدم پایین.
‫همونی که نجاتم داد.
‫رعیتـه؟
‫جک؟
‫کارت دارم.
‫بهترین نگهبانام رو فرستادم اون بالا.
‫- همه‌شون قهرمان بودن، سرورم. ‫- آره.
‫ولی تو ایزابل رو برگردوندی.
‫به عنوان پادشاه، ‫می‌تونم پاداش زیادی بهت بدم.
‫به عنوان پدر،
‫به اندازه کافی نمی‌تونم جبران کنم.
‫سخاوت شما رو می‌رسونه، اعلی‌حضرت.
‫این بیشتر از چیزیه که بتونم ازتون بخوام.
‫زره‌هاتون رو سِت کردید. قشنگه.
‫خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫منتظرت هستن.
‫آخه...
‫با این منو به خاطر داشته باش.
‫نیازی نیست به خاطر داشته باشمت.
‫خداحافظ، علیاحضرت.
‫جک، بهت که گفتم...
‫- صدام کن... ‫- ایزابل.
‫وقتشه بریم.
‫الان نه.
‫چی؟
‫چیه؟
‫لوبیا!
‫حاضرید، برادرانم؟
‫مزه‌ش رو حس می‌کنید؟
‫رعد و برق تو راهه.
‫فی!
‫فای!
‫فو!
‫فام!
‫به جلو پیش برید.
‫با انسان‌ها ضیافت بگیرید!
‫خون شیرین آدمیزاد!
‫راه رو باز کنید! ‫برای بقیه راه رو باز کنید!
‫پیش به سوی آلیبون.
‫یادت باشه، فام
‫- شاهدخت مال منه. ‫- مال منه!
‫امر امر پادشاهه.
‫آره!
‫اَنسر. خوشحالم می‌بینمت، پسر.
‫از راه درازی اومدی.
‫یه داستان دارم که می‌خوام برات تعریف کنم.
‫برو حیوون!
‫چی شده؟
‫هیچی، پدر.
‫خوشحالم که برگشتم.
‫دارن میان!
‫غول‌ها!
‫راهب‌ها زنگ رو به صدا در نیاوردن...
‫فکر نمی‌کنم تا حالا صدای ناقوس رو شنیده باشم.
‫فرار کنید!
‫غول‌ها!
‫ایزابل!
‫جک؟
‫جک!
‫برای چی داد می‌زنه؟
‫غول‌ها!
‫ایزابل، فرار کن!
‫- انسان‌ها رو بکشید! ‫- سرشون رو بکَنید!
‫نمی‌تونید...
‫از دستم فرار کنید!
‫پدر!
‫راه رو باز کنید!
‫برو حیوون!
‫نذارید وارد قلعه بشن!
‫پادشاه نزدیک میشن!
‫پل رو ببندید!
‫تا وقتی دستور ندادم پل باز می‌مونه!
‫- قربان! ‫- آرایش بگیرید!
‫برید بالای دیوار قلعه!
‫کمانداران آماده باشن!
‫نفت بریزید!
‫آماده باشید، افراد!
‫حاضر باشید!
‫صبر کنید!
‫صبر کنید.
‫روشنش کنید!
‫پل رو
‫- بالا ببرید! ‫- المونت، نه!
‫بکشیدش بالا!
‫با همدیگه!
‫بدو، پسر.
‫زود باش، جک!
‫صبر کنید!
‫زود باش، اَنسر!
‫جک!
‫کمان‌ها رو بکشید!
‫رها کنید!
‫حالا چی؟
‫برید قلاب‌ها رو بیارید.
‫سریع‌تر.
‫پل رو بالا بکشید و امنش کنید!
‫زیاد دووم نمیاره.
‫- جک. نزدیک بودا. ‫- آره.
‫- المونت! ‫- اعلی‌حضرت.
‫رودریک؟
‫- رودریک مُرده، اعلی‌حضرت. ‫- و تاج؟
‫متاسفانه تاج افتاده دست غول‌ها.
‫آرایش بگیرید، سریع!
‫ادامه بدید! ادامه بدید!
‫بکشید!
‫کمانداران برن بالای دیوار شمالی!
‫ایزابل، تو اتاقم یه راه مخفی هست
‫که می‌رسه بالای برج کلویستر.
‫یه فانوس اونجاست. روشنش کن.
‫به سرزمین‌های دیگه اخطار بده.
‫می‌تونید رومون حساب کنید، پدر.
‫جک؟
‫مراقبش باش.
‫برو!
‫از این طرف! از این طرف!
‫- برید از پل محافظت کنید! ‫- برید سمت دروازه!
‫زود باشید، بکشید!
‫باید بکشیمش پایین.
‫انگار در برابرمون مقاومت می‌کنن.
‫بیایید طناب‌ها رو بکشید!
‫پیش به سوی دروازه!
‫همینجا وایسا، جک.
‫از این طرف، زود باش.
‫- این چیه؟ ‫- میانبر.
‫برید بالای دیوارهای قلعه! زود باشید!
‫سرورم.
‫برید!
‫حرکت کنید!
‫برید سمت برج و بارو.
‫کجاییم؟
‫گورستان باستانی خانواده‌ی سلطنتی.
‫این کانال‌ها زیر کلویستر وجود دارن.
‫قدیما اینجا قایم موشک بازی می‌کردم.
‫- چقدر جد و آباد داری. ‫- آره، می‌دونم.
‫سارقان قبر؟
‫ظاهراً فقط من نیستم که اینجا رو بلده.
‫[پادشاه اریک]
‫تخته‌ها رو
‫بیارید اینجا!
‫ببریدش بالا!
‫چی شده، برادران؟ ‫گشنه نیستید؟
‫زود باشید!
‫حریفشون نمی‌شیم!
‫زود باشید! بجنبید!
‫یالا، مگه نمی‌خواید دلی از عزا دربیارید؟ ‫بکشید!
‫تو قسمت دروازه جنوبی آرایش جنگی بگیرید. ‫آماده باشید!
‫ببریدشون بالا! بالا رو هدف بگیرید!
‫آتش!
‫بکشیدشون
‫عقب!
‫طناب‌ها رو بکشید! بکشید!
‫بکشید!
‫عقب!
‫بکشید عقب!
‫بکشید!
‫اون بالا چی فهمیدی؟ ‫غول‌ها نقطه ضعفی ندارن؟
‫حرکت کنید!
‫نه خیلی، نه!
‫مثل خونه‌ی منه.
‫جک، زود باش.
‫منتظر کسی هستی؟
‫بدو!
‫زود طناب رو بگیرید.
‫محکم طناب رو بگیرید!
‫همینه!
‫بازم درخت بندازید!
‫با همدیگه بکشید!
‫همه‌شون رو بسوزونید!
‫جاشون رو پر کنید!
‫طناب‌ها رو بکشید!
‫چیزی نمونده طعم پیروزی رو بچشم.
‫خودم می‌زنم.
‫پناه بگیرید!
‫بوی عطرتت رو حس می‌کنم، شاهدخت.
‫با بوی دود
‫و ذغال قاطی شده.
‫ولی ما همیشه می‌تونیم بوی...
‫ترس رو حس کنیم.
‫چقدر انسان‌ها به دنبال عمر جاودانن.
‫فکر می‌کنن تا ابد می‌تونن زندگی کنن!
‫فرار کن!
‫ایزابل، زود باش!
‫اون مال منه، پسر!
‫جک
‫بجنب!
‫نه!
‫اینجا آخر خطه،
‫شاهدخت.
‫بذارم زمین!
‫جک!
‫نه!
‫تو کی هستی؟
‫گک.
‫جک،
‫عجیب‌الخلقه.
‫وقتی میری پایین مشت و لگد نزن، پسر.
‫نه!
‫جک!
‫چی...
‫همینه. خسته شدن.
‫باشه، برادران، کار تمومه.
‫همه با هم!
‫حالا!
‫در آهنی رو ببندید!
‫نگهبان‌ها!
‫پادشاه رو ببرید یه جای امن.
‫عمراً!
‫عقب‌نشینی کنید، موقعیت دفاعی بگیرید!
‫آرایش دفاعی!
‫بایستید!
‫محکم باشید، سربازان.
‫بوشو حس می‌کنید، برادران؟
‫وقتی خون‌شون دلمه می‌بنده کیف نمی‌کنید؟
‫آره.
‫بریم چندتاشون رو تیکه تیکه کنیم، باشه؟
‫چطوری...؟
‫یه چیزی پشته، نیست؟
‫و گله‌ی غولان برگشتند.
‫ساقه‌های لوبیا با شمشیران غول‌ها قطع شدن.
‫پادشاه این قانون رو حذف کرد ‫که بر اساس آن،
‫شاهدخت بایستی با یک اصیل‌زاده ازدواج کند.
‫و بعد از آن، چنین ازدواجی بین شاهدخت
‫و شاهزاده‌ی رعیت دیده نشد.
‫یه قسمتش رو جا انداختی. ‫وسطش چی شد؟
‫وسطش؟
‫خب، می‌دونی، یه کم ابراز عشق کردن...
‫نه، اون نه.
‫- تاج چی شد؟ ‫- هیچ وقت تعریف نمی‌کنی
‫- تاج چی شد؟ ‫- تاج؟
‫آره. چی میشه اگه غول‌ها
‫برگردن؟
‫نگران نباشید. اینجا خیلی امنه.
‫میشه باز داستان غول‌ها رو تعریف کنی؟
‫دوباره؟
‫باشه، ولی واسه امشب آخرین باره.
‫فی، فای، فوی، فام،
‫نپرس که رعد و برق کِی میاد.
‫نپرس که گله‌ها کجا رفتن
‫یا چرا پرندگان نغمه سر نمی‌دهند.
‫هنگامی که هیولاها به خانه میان، ‫دیری نمی‌پاید
‫که در «آلیبون» پرسه بزنن.
‫نپرس که رعد و برق کِی میاد،
‫نپرس که گله‌ها کجا رفتن،
‫یا چرا پرندگان نغمه سر نمی‌دهند.
‫بوی خون یه انگلیسی به مشامم می‌خوره
‫چه زنده چه مرده.
‫استخووناش رو برای ‫نون درست کردن آسیاب می‌کنم.
‫یه شاهدخت و چنگ طلایی بود.
‫و یه اسب به اسم اَنسر.
‫پسره اسب خانوادگی رو برد بازار بفروشه.
‫- یا گاو بود؟ ‫- گاو.
‫درسته، گاو بود.
‫تو بازار، مردی رو دید که متقاعدش کرد ‫گاو رو با لوبیاهای سحرآمیز
‫معاوضه کنه.
‫گاوش رو داد لوبیا گرفت؟
‫لوبیای سحر‌آمیز.
‫- و چطور فهمید؟ ‫- خب، جک زیاد باهوش نبود.
‫بعدش عموش لوبیاها رو از پنجره انداخت بیرون.
‫نه، مادرش بود. ‫سه تا لوبیا بود.
‫باشه. مادرش سه تا لوبیا رو از پنجره انداخت بیرون.
‫و سه تا ساقه‌ی عظیم تا بالای ابرها روییدن.
‫که غول‌ها در آلیبون پرسه بزنن.
‫بعد از اینکه در اوایل قرن چهاردهم،
‫جواهرات تاج از صومعه‌ی وست‌مینستر ‫به سرقت رفت، دولت انگلستان جواهرات رو پیدا کرد،
‫و برای محافظت دائمی به اینجا برج لندن آورد.
‫باشه، راه رو باز کنید، راه رو باز کنید.
‫الان می‌ریم سمت برج سبز.
‫برج سبز برای چی معروفه؟
‫خب، برج سبز برای...
‫زود باش، رودی! از گروه جدا نشو! ‫بریم!
‫آن بولین در برج سبز گردن زده شد.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫| ترجمه از مریــم |
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M