‫ساعات نیمه‌شب که به آرومی می‌گذرن، ‫از هر بی‌رحمی بی‌رحم‌ترن.
‫سرزمین مولای، جنگل و حومه‌ی آن.
‫فصل پاییز، زمان عصر.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫«ترجمه از حـامـد»
‫آقا، برید عقب.
‫برید کنار.
‫نیازی نیست تیزی بکشی.
‫تو تصمیم می‌گیری که تیزی بکشم یا نه؟
‫اونجا رو دیدی؟
‫اون یه کلت مجوزداره که پُره.
‫می‌دونی می‌تونم بهت شلیک کنم ‫و بگم می‌خواستی بهم تیزی بزنی؟
‫همین کار رو بکن، قربان.
‫این راه‌حل بهتریه به جای هر روز مُردن.
‫اگه قراره بمیریم و بکشیم،
‫دیگه انسانی توی این دنیا باقی نمی‌مونه.
‫الان داره چه اتفاقی میفته، قربان؟
‫یعنی اینا انسانن؟
‫خوب حرف می‌زنی.
‫اما این خشونت واسه چیه؟
‫وقتی بلندتر می‌گیم گوش می‌دین؟
‫فقط وقتی تیزی می‌کشیم گوش می‌دین.
‫ما استقلال رو بدون اسلحه به دست آوردیم.
‫آدمایی مثل شما، افسرها ‫و سیاستمدارها ما رو به بردگی گرفتن.
‫ما کجا استقلال داریم؟
‫اول اونو بذار کنار.
‫مشکلت هرچی باشه حلش می‌کنم.
‫می‌خوای حرف پلیس رو باور کنم؟
‫چرا تمام مردم راجع به پلیس بد فکر می‌کنن؟
‫من همون پلیسی‌ام که هر ماه اجاره می‌ده،
‫قسط می‌ده و سبزیجات می‌خره.
‫می‌تونی حرفم رو باور کنی.
‫اونو بذار کنار.
‫شنیدم آنیتا خوب درس می‌خونه.
‫اون مادرش رو از دست داده.
‫تو تمام دار و ندار اونی.
‫اگه بیفتی زندان،
‫کی قراره مراقبش باشه؟
‫آراویند.
‫موتورم رو توقیف کردن،
‫به خاطر سودی که باید می‌دادم.
‫وقتی رفتم موتورم رو پس بگیرم، ‫هیچکس نبود حمایتم کنه.
‫زندگی من به اون موتور بستگی داره.
‫موتورت رو پس می‌گیری.
‫من مسئولیتش رو قبول می‌کنم.
‫می‌تونی بری خونه.
‫- آراویند. ‫- قربان.
‫- هیچ گزارشی ثبت نکن. ‫- قربان.
‫- پرونده رو با ذکر اسم من ببند. ‫- چشم، قربان.
‫بگو.
‫کدوم محل؟
‫باشه، میام.
‫- قبل از رسیدن خبرنگارها از اینجا ببریدش. ‫- چشم، قربان.
‫- یادتون نره نمونه خون بردارید. ‫- بله، قربان.
‫توی پرونده‌ی قبلی، دادستان اذیتم کرد.
‫- زمان حادثه؟ ‫- ساعت ۲، قربان.
‫- زمان گزارش؟ ‫- ساعت ۳:۱۵، قربان.
‫- زمان جمع‌آوری جسد رو ساعت ۴ بنویس. ‫- چشم، قربان.
‫دنبال هر رد دیگه‌ای بگردید.
‫سیوا، چیزی پیدا کردی؟
‫هیچ رد پایی روی دیوار نبود.
‫اون از بالا پریده.
‫- گزارش رو زود واسم بفرست. ‫- باشه، قربان.
‫قربان، سلام!
‫- پشت‌بوم همیشه بازه؟ ‫- بله، قربان.
‫هیچ صدایی موقع افتادن نشنیدی؟
‫نشنیدم، قربان.
‫توی این آپارتمان بزرگ دوربین مداربسته نیست؟
‫پول شارژ رو مرتب نمیدن.
‫حتی خودمم خیلی وقته حقوق نگرفتم.
‫چطوری دوربین نصب کنن؟
‫بله، قربان.
‫توی ناندامباکام، قربان.
‫یه زن. از ارتفاع افتاده.
‫دارم تحقیق می‌کنم، قربان.
‫بعد از بازجویی باهاتون تماس می‌گیرم.
‫ممنون، قربان.
‫اطلاعات لازم رو ازش بگیر.
‫چشم قربان.
‫و مطمئن شو که امشب به دستم برسه.
‫- اسمت چیه؟ ‫- مورالیدهاران.
‫به شوهرش خبر دادیم.
‫توی راهه.
‫اون بچه‌ای نداره.
‫چنده وقته که ازدواج کرده؟
‫- اطلاعی ندارم، قربان. ‫- هشت سال میشه.
‫همین تازگی هشتمین سالگرد ‫ازدواجشون رو جشن گرفتن.
‫رابطه‌شون چطور بود؟
‫خوب بودن.
‫کجاش خوب بود؟
‫حتی دیشب هم داشتن دعوا می‌کردن.
‫صداشون شنیده می‌شد.
‫زنه همیشه سرش توی گوشی بود ‫و شوهرش سرش داد می‌زد.
‫اون توی یه گروه واتساپ فعال بود.
‫اسم اون گروه... «زمان نحس پوجا»ست.
‫قربان، سنش 28 ساله.
‫حدود هفت سال پیش ازدواج کرده.
‫بچه‌ای نداره.
‫دیشب زن و شوهر با هم دعوا کردن.
‫- انگیزه؟ ‫- نمی‌دونم، قربان.
‫هیچ یادداشت خودکشی‌ای نیست.
‫اما گوشی موبایلش گم شده.
‫ولی آخرین شبکه‌ی فعال رو اینجا نشون می‌ده.
‫برو بیمارستان و گزارش کالبدشکافی رو بردار بیار.
‫قربان، امروز عصر جلسه‌ی رفاه عمومی داریم.
‫اشکال نداره.
‫اگه به هدفمون نرسیم، رئیس پلیس عصبی میشه.
‫افسر رو بفرست بیمارستان.
‫باشه، قربان.
‫به‌طور کلی، مردم با افتخار می‌گن که ‫پای من به اداره‌ی پلیس باز نشده.
‫اداره‌ی پلیس اینقدرا هم جای بدی نیست.
‫از اونجایی که واسه اومدن پیش ما تردید دارید،
‫ما خودمون اومدیم سراغتون.
‫توی یه منطقه‌ی پرجمعیت،
‫یه بازرس پلیس، چهارتا افسر زیردستش،
‫یه منشی، پاسبان ارشد و پاسبان‌ها با همدیگه
‫روی هم رفته حدود چهل نفر پرسنل اونجا هستن.
‫واسه خلاص شدن از شر خلافکارها، ‫آگاهی عمومی از وجود پلیس مهم‌تره.
‫برای ایجاد همچین آگاهی‌ای،
‫ما جلسات رفاه عمومی رو
‫به‌طور منظم توی هر منطقه برگزار می‌کنیم.
‫اگه اقدامات ایمنی اولیه‌ای ‫که معاون بازرس گفت رو رعایت کنید،
‫می‌تونید از شر جرایم خردی که ‫توی منطقه‌تون رخ می‌ده خلاص بشید.
‫علاوه بر این، الان ما همه با همیم.
‫اما تنها زندگی می‌کنیم.
‫قبلاً ما از همسایه‌مون خبر نداشتیم.
‫الان نمی‌دونیم کی توی خونه بغلیمون نشسته.
‫درگیر گوشی‌های موبایل هستیم.
‫مثل اون خانم.
‫میشنوم، قربان.
‫اگه کسی توی روستا تازه‌وارد باشه،
‫ملت ازش بازجویی می‌کنن ‫و تمام جیک و پوکش رو درمیارن.
‫ولی ببینید ما اینجا چطوری هستیم.
‫یک ساعت گذشته، یه زن از پشت‌بوم افتاده.
‫چون کسی متوجهش نشد، فوت کرد.
‫- کجا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نهرو ناگار. دعوای خانوادگیه.
‫شما می‌رید دنبال یه دستور پخت ارگانیک.
‫خوبه اگه روابط انسانی هم ارگانیک باشن.
‫دیر شده.
‫توی خونه خبری از غذا نیست.
‫غذا می‌خرم و واست نگه می‌دارم.
‫داداش، من هنوز با اون وضعیت روبرو نشدم.
‫واسه خودت بگیر.
‫چرا این‌قدر زود دوش گرفتی؟
‫چون با شوهرم بیرون بودم، احساس خستگی می‌کردم.
‫واسه همین دوش گرفتم.
‫یه پرونده‌ی خودکشی.
‫یه زن به‌خاطر دعوای خانوادگی از پشت‌بوم افتاد.
‫زن باوقاریه.
‫افتاد.
‫ارتفاع پشت‌بوم اینجا کافی نیست.
‫هی.
‫از صبح تا حالا اعصابم خرده.
‫توی خونه نشستی و با تماشای ‫این سریال‌های آبکی قشقرق راه میندازی؟
‫توی خونه آرامش ذهنی ندارم.
‫[دولت: نمی‌توان جلوی نهنگ آبی را گرفت، ‫والدین مواظب کودکان خود باشند.]
‫آراویند، گزارش کالبدشکافی رو گرفتی؟
‫فوراً توی واتساپ بفرستش.
‫چیه؟
‫بی‌عرضه.
‫♪ یه روز، بارون حالم رو بهتر کرد ♪
‫♪ من فریبش رو خوردم ♪
‫♪ اون روز مقدس، که موج به ساحل زد ♪
‫♪ عقلم رو از دست دادم ♪
‫♪ روز سعادتمندی بود، روزی که اولین بار دیدمت ♪
‫♪ در بال‌های چشمانت ♪
‫♪ به تو بخشیده شد ♪
‫♪ در قلبم... ♪
‫♪ از اون به بعد تو آرزو و خلق‌وخوی منی ♪
‫♪ تو حتی توی خشمم هم لونه می‌کنی ♪
‫♪ بدون دیدن چهره‌ی زیبای تو ♪
‫♪ بدون پرسیدن چیزی ♪
‫♪ امروز من به چیزی تبدیل شدم ♪
‫♪ بدون نوازش، بدون عشق ♪
‫♪ چرا منو در حسرت نگه داشتی؟ ♪
‫♪ دردها مال منن، چشم‌ها مال منن ♪
‫♪ این ذهن توئه ♪
‫♪ فراموشی مال توئه ♪
‫♪ مرگ مال منه ♪
‫♪ ابرها بالا می‌رن، آسمون نگاه می‌کنه ♪
‫♪ آیا ماه می‌چرخه؟ ♪
‫مراقب باش.
‫- خداحافظ، مامان. ‫- خداحافظ.
‫هی، تا کی می‌خوای بخوابی؟ ‫بیدار می‌شی یا نه؟
‫سخت نگیر، خواهر. بذار بخوابه.
‫اون یه بچه‌ست.
‫- چرا باهاش تندی می‌کنی؟ ‫- باشه.
‫دخترها فقط توی خونه‌ی مادرشون ‫می‌تونن با آرامش بخوابن.
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫چک کن ببین تمام لباس‌ها هستن.
‫- وای نه. ‫- هی.
‫- هی، گردنبندم! ‫- هی.
‫به چه حقی گردنبند زن بازرس رو می‌دزدین؟
‫هی! کارتون تمومه.
‫تن‌لش‌ها.
‫- بگیر. ‫- ممنون.
‫گردنبند ازدواجت نیستش.
‫توی خونه‌ست.
‫داداش.
‫سلام، خانم!
‫جوری وانمود می‌کنی که انگار داری کار می‌کنی
‫و اصلاً به خانواده‌ات اهمیت نمیدی.
‫ولی صبح گردنبند زن بازرس رو قاپیدن.
‫کی بود و کجا؟
‫- نزدیک خشک‌شویی. ‫- گفتی نزدیک خشک‌شویی؟
‫- چیه؟ ‫- یه نفر گردنبند خانم رو قاپیده.
‫جدی؟
‫چی شده؟
‫پرس‌وجو کن ببین کی بوده.
‫ما برمی‌گردیم.
‫دوستته؟ وقتی گفتم زن بازرسم، گردنبند رو انداخت.
‫اتفاقی که واست نیفتاد، مگه نه؟
‫اگه توی جامعه خشونت باشه، ‫می‌تونم به پلیس شکایت کنم.
‫اما از خشونت توی این خانواده به کی شکایت کنم؟
‫الان چی شده؟
‫تو ترتیب ازدواج ما رو دادی.
‫اون هر روز نوشیدنی می‌خوره.
‫ازش نمی‌پرسی؟
‫مردها مشکلات زیادی دارن.
‫تو چطور درک می‌کنی؟
‫تو می‌گی خشونت خانگی...
‫آمار اداره‌ی جرایم رو می‌دونی؟
‫مردها به خاطر خشونت خانگی دو برابر ‫بیشتر از زن‌ها خودکشی می‌کنن.
‫قهوه‌تو بخور و برو.
‫تو درباره‌ی مردها چیزی نمی‌دونی؟
‫اگه ازشون بخوای یه برگ بیارن، ‫کل شاخه رو قطع می‌کنن.
‫نوشیدن به‌جای هفته‌ای یک‌بار، ‫تبدیل به یه عادت روزمره شده.
‫زن من می‌دونه که من می‌نوشم.
‫اگه جلوش بنوشم، کتکم می‌زنه.
‫توام همینطوری باهاش برخورد کن.
‫قربان، دارم میام.
‫چی گفت؟
‫نگران بود.
‫بهش گفتم شاید به خاطر ‫خستگی این کار رو کرده باشه.
‫پس باهاش کنار بیا.
‫بهش گفتم.
‫جدی بهش گفتم.
‫راه بیفت.
‫الو.
‫چی شده؟ خبری ازت نیست.
‫من اینجام.
‫امروز مشکل چیه؟
‫روزی هم بوده که بدون مشکل بگذره؟
‫به بهونه‌ی استرس هر روز نوشیدنی می‌خوره.
‫ولی من ساعت 4 صبح بیدار شدم.
‫توی حالت خواب و بیدار، پاکت شیر رو برداشتم ‫و شروع کردم به باز کردنش،
‫اصلاً متوجه نبودم دارم پاکت رو ‫پاره می‌کنم یا انگشتای خودمو می‌بُرم.
‫تا موقع خواب، انگار باید هفت‌خان رو رد کنم ‫و تمام کارهای دنیا ریخته روی سرم.
‫من نباید هیچ استرسی داشته باشم ‫و همیشه لبخند بزنم.
‫مثل الهه‌ی روی تقویم.
‫اگه احساس استرس می‌کنی، ‫تو هم مثل اونا یه لیوان بنوش.
‫واقعاً قراره همین کار رو بکنم.
‫می‌خوای واست خوراکی بفرستم؟
‫خودم دارم.
‫ولی آدم پایه ندارم.
‫تو میای پیشم؟
‫باید برم کلینیک.
‫وقت رفتنه.
‫خداحافظ.
‫♪ من پول دارم ♪
‫♪ من حرکت دارم ♪
‫♪ تو لبخند داری ♪
‫♪ تو نشانه‌ها رو داری ♪
‫♪ در تاریکی شب می‌چرخم ♪
‫♪ من پول دارم ♪
‫♪ من حرکت دارم ♪
‫♪ تو لبخند داری ♪
‫♪ تو نشانه‌ها رو داری ♪
‫♪ در تاریکی شب می‌چرخم ♪
‫♪ ای فریبنده، تو داری جادو می‌کنی ♪
‫♪ تو میای تا دوباره توی زندگیم رنگ بپاشی ♪
‫♪ تو داری زخمی که منو می‌کشه التیام می‌بخشی ♪
‫پیک.
‫- امضا کنم؟ ‫- بیرون بود.
‫ببخشید، متوجه نشدم.
‫معلومه از خونه بیرون نمیای.
‫فقط وقتی بیای بیرون متوجه می‌شی.
‫شما؟
‫من یه آگهی توی برنامه اُ‌اِل‌ایکس ‫راجع به خونه‌ی خالی اینجا دیدم.
‫الان کسی خونه نیست.
‫تو که هستی!
‫تو صاحبخونه نیستی؟
‫اون سر شب میاد.
‫به نظر می‌رسه که بیشتر وابسته‌ای.
‫اگه خونه رو می‌خوای شمارت رو بده.
‫بهش میگم بهت زنگ بزنه.
‫من از گوشی موبایل استفاده نمی‌کنم.
‫اگه بگم، کسی باور نمی‌کنه.
‫بهتره شما شمارت رو بدی، ‫من بهت زنگ می‌زنم و میام.
‫من به غریبه‌ها شماره نمی‌دم.
‫اگه کارت شناسایی داشته باشم، میدی؟
‫شب بیا.
‫شرمنده.
‫بیس سیستم صوتیت بالاست.
‫اگه کمش کنی، کیفیت صداش خوب می‌شه.
‫شب میام.
‫♪ ای فریبنده ♪
‫عزیزم، یه صدایی اومد، مگه نه؟
‫عزیزم!
‫- چیه؟ ‫- یه صدایی شنیدم.
‫گربه یه چیزی رو انداخته.
‫نه، صداش فرق داشت.
‫صدا شنیدی؟
‫چیزی نیست.
‫هی، اونجا رو ببین.
‫شبیه حادثه‌ی دیروزه، مگه نه؟
‫بله، قربان.
‫- کی جنازه رو می‌برید؟ ‫- می‌بریم، قربان.
‫- اون کیه؟ ‫- شوهرشه.
‫زنه همونیه که دیروز سرش توی گوشی بود.
‫به همون شکل سقوط کرده.
‫دوربین‌های مداربسته‌ی آپارتمان‌ها خاموش بودن.
‫چه اتفاقی واسه گوشیش افتاده؟
‫پیداش کردیم، قربان.
‫اما قفل الگو داشت.
‫فوراً قفل رو باز کنید.
‫- تمام جزئیات رو برام بفرست. ‫- چشم، قربان.
‫قربان، شوهر اون دختره ‫موقع سقوطش اینجا نبود.
‫بیا اینجا.
‫اسمت چیه؟
‫آریان، قربان.
‫چنده وقته ازدواج کردید؟
‫شش سال.
‫وقتی افتاد پایین، کی اول دیدش؟
‫مرد خشک‌شویی.
‫برم بیارمش؟
‫آره، بیارش.
‫تو هم دیروز دیدیش،
‫همیشه سرش توی گوشی بود.
‫فقط می‌رفت باشگاه.
‫دختر شجاعی بود.
‫اما، کی از تصمیماتشون خبر داره!؟
‫بچه ندارن.
‫رابطه‌ی هر دوشون خوب نیست.
‫قربان، اینجا رو ببینید.
‫این دفتر خاطرات کیه؟
‫مال خودشه.
‫اینم پرونده‌ی ماده ۱۷۴ است. ‫یه شک کوچیک دارم، قربان.
‫چیه؟
‫روی دست زنی که دیروز مُرد یه خراش بود.
‫روی دست این دختر عبارت «یولو» نوشته شده.
‫و توی دفتر خاطراتش طرح یه نهنگ آبی هست.
‫مجموعه‌ای از فیلم‌های ترسناک توی لپ‌تاپشه.
‫تمام اینا ماموریت‌های این بازی هستن.
‫آخرین ماموریت اون بازی، ‫خودکشی از طریق پریدن از پشت‌بومه.
‫تا زمانی که تایید نشده به کسی نگو.
‫خیلی‌خب، دوباره تماس می‌گیرم.
‫الو.
‫من مرخصی‌ام.
‫مگه ما مرخصی هم داریم؟
‫فقط دو سه ماه.
‫اون موقع کی قراره ولت کنه؟
‫تو رئیس شعبه‌ی جرایم می‌شی.
‫چی شده؟
‫دوتا خودکشی پشت سر هم.
‫به نظرم انگیزه‌ش باید بزرگ باشه.
‫افرادت اونجان، مگه نه؟
‫آره، اما به نظر یه متخصص نیاز داریم.
‫میای یا نه؟
‫از کی تا حالا به نیروی پلیس حق انتخاب دادین؟
‫- کدوم منطقه؟ ‫- آدامباکام.
‫گاناپاتی اونجاست.
‫من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫هر دو مقتول، زن‌های جوون متأهل هستن.
‫حکم رو واست می‌فرستم.
‫به پرونده رسیدگی کن.
‫- اونجا پارک کن. ‫- چشم، قربان.
‫قربان، معاون جورج.
‫بازرس ارشد ایشون رو برای ‫رسیدگی به پرونده فرستادن.
‫یعنی ما اینجا بیکار نشستیم؟
‫قربان!
‫جسد کجاست؟
‫توی سردخونه‌ست.
‫- از این طرف، قربان. ‫- چند سالشه؟
‫27 سالشه.
‫سن خودت؟
‫30 سال، قربان.
‫کالیداس!
‫چطوری صدات می‌زنن؟ کالی یا داس؟
‫داس. قربان، بپیچید سمت چپ.
‫درباره‌ی حادثه‌ی دیروز شنیدم.
‫اونم یه پرونده‌ی خودکشیه.
‫اون نه، در مورد حادثه‌ی چاقوکشی.
‫قربان، از این طرف.
‫بازرس ارشد بهم گفت.
‫کارت خوب بود.
‫بذار مردم بدونن که قلب ما هم مثل اونا می‌تپه.
‫از حادثه فیلمی نگرفتی؟
‫- نه، قربان. ‫- که توی فیسبوک پست کنی؟
‫از این چیزا فیلم نمی‌گیرین.
‫اما اگه پلیس کسی رو بزنه فیلم می‌گیرین ‫و پخشش می‌کنین.
‫یه مشت دلقک.
‫از این طرف.
‫- اینجاست، قربان. ‫- هی، تو اینجایی؟
‫سلام، قربان.
‫بله، قربان.
‫- سلام، دکتر. ‫- سلام، قربان.
‫شما به این پرونده رسیدگی می‌کنید؟
‫به عنوان نماینده اینجام.
‫چیزی واسه من داری؟
‫یه لحظه، قربان.
‫پوسته‌های ناخن.
‫ما فکر می‌کنیم کشتن ‫بزرگترین مجازات واسه یه آدمه.
‫در واقع یه جور آزادیه.
‫قربان، این یه خودکشیه.
‫داس، تو دلت می‌خواد چطوری بمیری؟
‫- قربان. ‫- منظورم اینه که به چه روشی؟
‫قربان، توی خوابم...
‫اینطوری خسته‌کننده نیست؟
‫ما قراره فقط یک بار بمیریم.
‫اگه یکم هیجان‌انگیز باشه، خوب نیست؟
‫قربان، اون...
‫مثل سقوط هواپیما،
‫به همون اندازه هیجان‌انگیز.
‫قربان، اینا گزارشاتشونه.
‫هر دو از ارتفاع افتادن.
‫پریدن؟
‫یا کسی پرتشون کرده؟
‫قربان، از اونجا که خودکشیه، حتماً پریدن.
‫نهنگ آبی؟
‫این گزارش رو خوندی؟
‫واسه همینه که می‌گم، قربان.
‫صحنه‌ی جرم این دختر کجاست؟
‫- سینگام. ‫- قربان.
‫از علائم روی دیوار عکس بگیر.
‫چشم، قربان.
‫این تراشه‌های سیمان ‫از زیر ناخن جسد دختره پیدا شده.
‫اگه می‌خواست خودکشی کنه، ‫دیوارها رو نمی‌خراشید.
‫- قربان. ‫- پیداش کردی؟
‫قفل الگوی گوشی رو باز کردیم.
‫جزئیاتش اینجاست، قربان.
‫قربان
‫دختره بازی نهنگ آبی رو توی موبایلش داشته.
‫همین امروز، تمام عکس‌های ‫مربوط به اون بازی پاک شده.
‫اما یه مدرک توی اون عکس‌ها پیدا کردیم.
‫توی یکی از عکس‌ها، ‫پای دختر در طبقه‌ی بالا افتاده.
‫که چی؟
‫ممکنه موقع سلفی گرفتن افتاده باشه.
‫قربان، مدیر آپارتمان.
‫سلام، قربان.
‫دوربین‌های مداربسته چی شد؟
‫از صبح مشکل قطعی برق داشتیم.
‫همین الان چکش کردیم.
‫فقط همون موقعی که دختره افتاده قطع بوده؟
‫اغلب این اتفاق میفته.
‫توی جلسه‌ی دیروز به افسر پلیس اطلاع دادیم.
‫چرا دقیقاً موقع اون حادثه ‫دوربین‌های مداربسته کار نمی‌کردن؟
‫متأسفانه ممکنه اتفاقی باشه.
‫آقا.
‫قربان اومده.
‫قربان.
‫می‌دونی که اخیراً یه دختر سقوط کرده و مرده؟
‫من از صبح اینجا بودم.
‫دختر بیچاره.
‫وقتی دختره افتاد، آدم جدیدی نیومد توی آپارتمان؟
‫به خاطر مشکل بینایی نمی‌تونم واضح ببینم.
‫اما صدای موتور بولت رو شنیدم.
‫این دوربین مداربسته‌ی نسل جوونه.
‫تو متعلق به نسلی هستی که به خاطر ‫ماشین‌حساب، جدول ضرب رو فراموش کرد.
‫قربان، این اولین پرونده‌ی خودکشی زنه.
‫دقیقاً بالای این ساختمون بود.
‫سینگام، بیا اینجا.
‫- قربان. ‫- برو بالا.
‫چشم، قربان.
‫از اونجا بپر.
‫قربان، می‌ترسم.
‫بپر.
‫داداش، برگرد و بپر.
‫اون دختر فقط از روی چهارپایه پریده بود.
‫بله، قربان.
‫اگه از اونجا می‌پرید، با سر می‌افتاد پایین.
‫اگه یکی از اینجا هلش می‌داد
‫به خاطر حرکت زاویه‌دار، با سر می‌افتاد پایین.
‫به همین حالت پیداش نکردن؟
‫بله، قربان.
‫هیچ رد پایی روی دیوار نبود.
‫بیا بالا.
‫آراویند، بیا ضربدری بگیریمش.
‫گانش، پاهاش رو بگیر.
‫برید.
‫نیازی نیست کسی هلش بده، قربان.
‫برای این ارتفاع پونزده متری،
‫حتی اگه دختره از روی چهارپایه پریده باشه
‫با حرکت زاویه‌دار
‫به خاطر وزن بدنش، با سر افتاده پایین.
‫هیچ امکانی واسه رد پا روی دیوار وجود نداره.
‫خیلی‌خب. شوهرش کجاست؟
‫گوشی موبایل زنت کجاست؟
‫قربان، نمی‌دونم گوشیش کجاست.
‫اون از گوشیش فقط واسه تماس ‫گرفتن استفاده می‌کنه و بس.
‫روز قبل از مرگش شما دو تا داشتید دعوا می‌کردید.
‫قربان، روزی نبود که دعوا نباشه.
‫ما بچه نداریم.
‫مادرم بهم زنگ زد و اونم خوشش نمیاد،
‫همین باعث شد که باهام دعوا کنه.
‫اما به من چیز دیگه‌ای گفتن.
‫چی گفتن، قربان؟
‫تو مشکل داری. واسه همینه که با هم دعوا داشتید.
‫قربان، این مردم چیزی رو انتقال می‌دن
‫که خودشون بهش علاقه دارن.
‫من مثل یه بچه ازش مراقبت کردم.
‫جای اینکه به زنش بچه بده، ‫مثل یه بچه ازش مراقبت کرده.
‫همین اتفاق هم میفته.
‫توی این آپارتمان کسی موتور بولت داره؟
‫الان نه، قربان.
‫دو ماه پیش یه یارو موتور بولت داشت.
‫ولی اون خونه رو خالی کرد.
‫مهره‌های خوشکلی‌ان.
‫من که نگفتم خونه رو بهت اجاره می‌دم.
‫صبح که قیافه‌تو دیدم، فکر کردم اجاره می‌دی.
‫واسه همین...
‫درمورد صاحب‌خونه چی گفتی؟
‫اقساط رو تموم کردین؟
‫چون تا زمانی که وام بسته نشه ‫بانک صاحب خونه‌ست.
‫واسه همین ازت پرسیدم.
‫چه اقساط تموم شده باشن چه نه، ‫تو فقط باید به من اجاره بدی.
‫با مالیات یا بدون مالیات؟
‫من خونه رو بهت اجاره نمی‌دم. می‌تونی بری.
‫آهای، لطفاً صبر کن.
‫اگه نمی‌تونی درمورد اجاره دادن خونه تصمیم بگیری،
‫پس چرا انکار می‌کنی؟
‫از شوهرت بپرس و خبر بده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیا اینجا.
‫مامان.
‫[ویدیا]
‫حرف بزن.
‫بله، بگو.
‫یه نفر اومده و اتاق طبقه‌ی اول رو ‫واسه اجاره می‌خواد.
‫الان می‌خوای با اجاره دادن اونجا چیکار کنی؟
‫اونا گفتن نباید خونه رو قفل نگه داشت.
‫کی اینو گفته؟
‫دوستام توی آرایشگاه.
‫دیگه خودت بریدی و دوختی.
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫من یه عالمه مشکل دارم. ‫بهم زنگ نزن و اعصابم رو بهم نریز.
‫قطع کن.
‫زنت بود؟
‫بله، قربان.
‫با عشق ازدواج کردید یا سنتی؟
‫با عشق ازدواج کردیم، قربان.
‫خانواده‌ها با ازدواجتون موافق بودن؟
‫ما فرار کردیم و ازدواج کردیم.
‫وقتی شما دو تا با هم دعوا می‌کنید، ‫کسی نیست که سرزنشش کنید.
‫بنابراین همش همدیگه رو سرزنش می‌کنید.
‫جلوی کسی که بهت کار میده، آروم می‌مونی
‫ولی چرا جلوی شریک زندگیت عصبانی می‌شی؟
‫چند نفر اینجا می‌مونن؟
‫فقط خودم.
‫اگه آخر شب بیای خونه،
‫باید از روی دیوار بپری.
‫من شب نمیام.
‫چرا؟
‫بستنی کولفی می‌فروشی؟
‫اوه، این یه شوخیه؟
‫باید بیشتر تلاش کنی.
‫نگهبان شبی؟
‫نه، من گدای شبم.
‫خونه رو بهم اجاره می‌دی، درسته؟
‫اجاره رو با سکه می‌دی؟
‫توی این هند دیجیتال، ‫ما فقط پرداخت آنلاین داریم.
‫اوه، نه! باید در مورد اجاره دادن خونه ‫بهت تجدید نظر کنم.
‫در رو باز کن.
‫خب، واقعاً شغلت چیه؟
‫من دی‌جی یه کلوپم.
‫مهمونی‌های شبونه، زندگی شبونه، ‫واقعاً از کارت لذت می‌بری.
‫اصلاً این‌طور نیست.
‫وقتی همه با همدیگه خوشحالن،
‫من توی مهمونی یه گوشه تنهام، شغل من اینه.
‫تنها بودن سخته.
‫واسه خلاص شدن از تنهایی، ‫کسی رو میاری خونه؟
‫نه، نه.
‫من یه سری خطوط قرمز اخلاقی دارم.
‫گفتی که گوشی نداری.
‫نه، این گوشی هماهنگ‌کننده‌ی برنامه‌هامه.
‫گوشیش رو بهم داد چون بهم اعتماد نداشت.
‫می‌ترسه که فرار کنم.
‫بفرمایید، قربان.
‫ایشون معاون پلیس هستن.
‫سلام، قربان.
‫یه چیزی واستون آوردم.
‫- واسه چی؟ ‫- بفرمایید داخل، قربان.
‫همه گفتن قهوه‌ی خوبی درست می‌کنی.
‫واسه همین اومدم.
‫لطف دارید.
‫به من قهوه نمی‌دی؟
‫شیر نداریم.
‫با قهوه‌ی تلخ مشکلی ندارم.
‫باشه.
‫این خونه رو با درآمد خودت خریدی؟
‫این هدیه‌ی پدربزرگم واسه ازدواجمه.
‫واو!
‫کی اینو نقاشی کرده؟
‫کار خانمه.
‫اون دوره‌ی نقاشی گذرونده.
‫ممنون.
‫این خیلی قشنگه!
‫ممنون.
‫قهوه‌ی تلخ واسه سلامتی خوبه.
‫ما با اضافه کردن شیر، قهوه رو خراب می‌کنیم.
‫ممنون. ما دیگه می‌ریم.
‫چرا به این زودی؟
‫ما سر پستیم. باید بریم.
‫دفعه‌ی بعد با خانواده‌تون بیاید.
‫آره، حتماً.
‫حداقل واسه قهوه خوردن.
‫مراقب خودتون باشید. باشه؟
‫اسمش چیه؟
‫قربان، ویدیا.
‫می‌تونم احساسات یه زن رو ‫از طرز نگهداری خونه‌ش درک کنم.
‫اون خونه رو قشنگ نگه می‌داره.
‫همسر یه افسر پلیس بودن خیلی عالیه.
‫مراقبش باش.
‫[پسر هندی، جدیدترین قربانی ‫بازی خودکشی نهنگ آبی شد.]
‫اینا شماره موبایل‌های زن‌های مرده‌ست.
‫تو با زنت درست حرف نمی‌زنی.
‫وقتی عاشق بودید این حرفا رو به همدیگه می‌زدید؟
‫قربان، ما ضبط مکالمات ‫گوشی‌های اون دوتا زن رو گرفتیم.
‫اصلاً هیچ ارتباطی بینشون نیست.
‫در مورد انگیزه‌ی قتل چیزی نمی‌دونیم.
‫به هر حال واسه این پرونده یه دلیل منطقی بیار.
‫35 سال تجربه‌ام قبول نمی‌کنه که این خودکشی باشه.
‫بیا. قربان.
‫پدرِ زن مرده.
‫- برو. ‫- بیا اینجا.
‫بشین.
‫دختر منو کشتن.
‫- کی؟ ‫- دامادم.
‫اون با هفت سال اختلاف سنی فریبش داد.
‫دخترم بعد از ازدواجش خوشحال نبود.
‫من خوب بزرگش کردم، ‫اما با یه آدم اشتباه عروسی کرد.
‫اینو ببینید.
‫این مال دخترمه.
‫وقتی دعوا می‌کردن، شوهرش اینو شکونده.
‫عمو، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اول برو خونه.
‫تو کی هستی که بهش می‌گی بره؟
‫خواهش می‌کنم، ازش بخواید ‫ده دقیقه بیرون منتظر بمونه.
‫عمو، چند دقیقه بیرون منتظر باش.
‫این چیه؟
‫این مال زنم بود.
‫چرا شکوندیش؟
‫قربان، من این کار رو نکردم.
‫هی، این گوشی کیه؟
‫گوشی مالینی‌ـه. اون بهم داد.
‫مال اونه.
‫چرا گوشیش رو داده به تو؟
‫بده به من. می‌خوام ببینم.
‫اون رفت بیرون.
‫واسه همین گفت پیش خودم نگهش دارم.
‫چی توش بود؟
‫«دلم برات تنگ شده»
‫چی؟
‫«دلم برات تنگ شده»
‫این گوشی اونه.
‫هر کسی ممکنه واسش بفرسته ‫«دلم برات تنگ شده».
‫به من چه ربطی داره؟
‫گوشی رو بده به من.
‫- نمی‌دم. ‫- بده من.
‫نمی‌دم.
‫بهم مشکوکی؟
‫- یالا بده. ‫- نمی‌دم.
‫تو نمی‌تونی از من مراقبت کنی.
‫بهم مشکوکی؟
‫من گوشی شکسته رو بردم مرکز خدمات.
‫اما گفتن نمی‌تونن قفل الگو رو باز کنن.
‫ما می‌تونیم بازش کنیم، قربان.
‫همینه.
‫قربان، شماره رو پیدا کردیم.
‫قربان، این گوشی مال اونه نه من.
‫هی، بیا اینجا.
‫برو.
‫شما جونم رو نجات دادید، قربان.
‫دیروز عصبانیتتون از یه نفر رو سر من خالی کردین.
‫کلافه شده بودم.
‫لطفاً منو ببخشید.
‫اگه شما نبودید، این پلیس‌ها ‫پرونده رو می‌بستن و می‌گفتن
‫من زنه رو از طبقه بالا هل دادم.
‫قربان.
‫احمق.
‫هی، اسمت چیه؟
‫آراو.
‫از کجا می‌دونی هلش دادن؟
‫اون چطوری می‌تونست بپره؟
‫حتماً یه نفر دیگه هلش داده، ‫اون از اونجا نمی‌پره.
‫زن اونو از کجا می‌شناسی؟
‫می‌شناسمش، قربان.
‫اما از دیروز صبح من توی زندانم.
‫چطوری با زنش آشنا شدی؟
‫آقا، لطفاً بیرون منتظر بمونید.
‫آقا، بیرون بمونید. صداتون می‌کنم.
‫باشه، قربان.
‫هی.
‫- قربان. ‫- حالا بهم بگو.
‫اگه دوباره بزنیم، می‌میرم.
‫همه چیز رو بهتون می‌گم.
‫حتی اگه حوادث زندگی قبلیم رو یادم بیاد، ‫بهتون می‌گم.
‫توی باشگاه باهاش آشنا شدم.
‫توی گروه چت می‌کردیم.
‫بعداً خصوصی با هم چت می‌کردیم.
‫بعد از کلی حرف زدن، عاشق همدیگه شدیم.
‫وقتی شوهرش گوشی رو گرفت،
‫مستقیماً باهاش صحبت می‌کردم.
‫بیا داخل.
‫هر وقت میومدم
‫اون دوربین مداربسته رو خاموش می‌کرد.
‫دوربین مداربسته؟
‫خاموشش کردم.
‫طبق برنامه، امروز باید می‌رفتم اونجا.
‫اما اون نجاتم داد.
‫چرا اومدی داخل؟
‫پریا هم همین‌طوری چت می‌کرد.
‫واسش یه لباس خریدم و رفتم خونه‌ش.
‫اون موقع بود که فهمیدم که اون پریا نیست.
‫پریادرسانه. شوهرش.
‫بگو.
‫یه مستأجر جدید اومده طبقه‌ی بالا.
‫چرا یهویی؟
‫خیلی وقت بود که اون اتاق قفل بود.
‫داس چی گفت؟
‫چی بگه؟
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن.
‫وقتی میاد خونه، حتی من به چشمش نمیام.
‫مستأجره چه شکلیه؟
‫یه دی‌جی‌ـه.
‫شبیه پاپو توی دانشگاهمونه.
‫شبیه پاپو؟
‫توی یه لحظه انگار
‫قیافه‌ش و لبخندش شبیه پاپو توی دانشگاهه.
‫خوب حرف می‌زنه.
‫داس هم اونو دیده؟
‫فقط اگه بیاد خونه می‌تونه ببینتش.
‫باشه، دلم می‌خواد ببینمش.
‫بهت نشونش نمی‌دم.
‫باشه، یه کاری بکن.
‫تو و داس این یکشنبه بیاید خونه‌ی ما.
‫باشه.
‫سلام، قربان. همین معبده.
‫زن اول مرتب به این معبد سر می‌زد.
‫این زن‌ها یه گروه واتساپ دارن.
‫«زمان نحس پوجا»
‫اون تنها مرد توی گروه واتساپه، قربان.
‫حال شما و خانواده چطوره؟
‫- همه خوبن. ‫- خوبه.
‫بفرمایید.
‫باید یه آرچانا انجام بدیم.
‫به اسم کی؟
‫به اسم خدا.
‫حلقه‌ی گل رو بده به این جوون.
‫بعدش چی؟
‫اگه توی انتخابات شرکت کنی، ‫به نظرم زن‌ها بهت رأی می‌دن.
‫اصلاً این‌طور نیست، قربان.
‫زن‌ها میان اینجا تا خدا رو بپرستن.
‫وقتی میان، از پشت‌بوم پرتشون می‌کنی پایین؟
‫من چیزی نمی‌دونم.
‫اونا مشکلاتشون رو به من می‌گن ‫و می‌خوان که آرومشون کنم.
‫بر همین اساس مالار گفت شوهرش خوب نیست.
‫یه روز اشتباهی جریان رو به این عوضی گفتم.
‫زنه رو گیر انداخت.
‫ازش خواستم این کار رو نکنه، اما گوش نکرد.
‫کی رو می‌گی؟
‫زنم می‌پرسه کِی میرم خونه؟
‫این مقامات بالاتر اینو نمی‌دونن.
‫داداش، اون یارو دوچرخه‌سواره رو بگیر.
‫هی، وایسا.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هی، همونجا وایسا.
‫وایسا.
‫حرف زدن موقع دویدن سخته.
‫بهم مشکوک نشو.
‫بعداً باهات صحبت می‌کنم.
‫قربان، گمش کردم.
‫هی.
‫هی. پاشو.
‫کسی رو دیدی که از این طرف بدوئه؟
‫نوشیدنی واسم بگیر، تا بگم کجاست.
‫می‌دونی داری با کی حرف می‌زنی؟
‫آقا، نوشیدنی واسم بگیر، تا بگم کجاست.
‫- هی... ‫- صبر کن!
‫نوشیدنی واسم بگیر، تا بگم کجاست.
‫بگیر.
‫قربان، لطفاً ولم کنید.
‫درد می‌گیره، قربان.
‫قربان، قربان، قربان.
‫ولم کنید. قربان، ولم کنید.
‫- من چیزی نمی‌دونستم. ‫- داس.
‫قربان.
‫اون از یه نفر دیگه توی آپارتمان خوشش میومد.
‫من چیزی نمی‌دونم.
‫اول بشین و بخور.
‫قربان. قربان، من کاری نکردم.
‫درد می‌کنه، قربان.
‫مهم نیست که این کار رو کردی یا نه.
‫تو باعث شدی من توی این سن بدوئم.
‫قربان. قربان، قربان.
‫فیلم دوربین مداربسته‌ی معبد رو بررسی کردیم.
‫وقتی زنه سقوط کرد، اون توی معبد بوده.
‫- می‌گی یا نه؟ ‫- فقط بعضی وقتا...
‫اشکال نداره. تا زمانی که پرونده تموم بشه، ‫بذار اینجا بمونه.
‫شبیه یه مارمولک مریضی ‫ولی همه‌جور کار مجرمانه‌ای انجام میدی.
‫بزنم لهت کنم.
‫باید احساسات دخترا رو درک کنی.
‫اونا به ظاهر فیزیکی اهمیتی نمی‌دن.
‫ولی عاشق طرز صحبت کردن ما می‌شن.
‫اگه ملت به خانواده اهمیت ندن،
‫عاشق ما می‌شن.
‫بزنمت؟
‫با وجود این همه بدبختی ‫باید مراقب خانواده‌مون هم باشیم.
‫می‌تونیم هر روز بهشون برسیم؟
‫شما اونا رو هدف قرار می‌دید و عادی حرف می‌زنید.
‫خیلی رو داری که ما رو نصیحت می‌کنی.
‫دهنت رو ببند.
‫واسه دهنمون، به غذاهای مختلفی نیاز داریم.
‫مگه واسه زندگیمون بهش نیاز نداریم؟
‫می‌کشمت.
‫سلام، داداش.
‫سم داشت؟
‫نگفتم «سم داشت».
‫گفتم «سلام، داداش».
‫وقتی سگ یا پلیس دنبالت می‌کنه، نباید بدویی.
‫هر دوشون خطرناکن.
‫آره، حق با توئه.
‫تو چی؟
‫تو با دختر اول در ارتباط بودی و من با دختر دوم.
‫من کاری نکردم.
‫منم کاری نکردم.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫منظورت همینه؟
‫این اولین بارمه.
‫ولی اون پرید.
‫از تقدیر مزخرف منه.
‫اوه، نه! من حسابش از دستم در رفته.
‫توی این مسائل، این چیزا عادیه.
‫یعنی چی مادیه؟
‫داداش، نگفتم مادی.
‫گفتم عادی.
‫وقتی شوهر اهمیت نده،
‫کسایی مثل ما وارد خونه می‌شن.
‫تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی!
‫باید در رو
‫ببندی.
‫سلام.
‫بفرما داخل.
‫می‌تونم یکم شکر خرما بگیرم؟
‫شکر خرما؟
‫- شکر زرد. ‫- واسه چی؟
‫واسه آشپزی می‌خواستم.
‫تو آشپزی می‌کنی؟
‫آشپزی رو بیشتر از خوردن دوست دارم.
‫چرا؟ مگه غذات خوشمزه نمی‌شه؟
‫چرا امتحانش نمی‌کنی؟
‫دستام کثیفه.
‫می‌تونی از قفسه‌ی دوم آشپزخونه برداری.
‫آهای.
‫توی اتاق خوابم.
‫تو چرا این کار رو انجام می‌دی؟
‫می‌تونی خدمتکار بگیری.
‫پیش‌پرداخت رو می‌گیرن ولی پیداشون نمی‌شه.
‫بیا پایین، من انجامش می‌دم.
‫- نه. ‫- مشکلی نیست.
‫- من انجامش می‌دم. ‫- چیزی نیست.
‫بده به من. بده به من.
‫این بارکد چیه
‫که روی یه محصول دیده می‌شه؟
‫هیچی.
‫فقط یه خالکوبیه.
‫♪ در بال‌های کلاغ، اوه خدایا ♪
‫♪ تنها چیزی که می‌بینم رنگ آبنوسی توئه، ‫اوه خدایا ♪
‫♪ در بال‌های کلاغ، اوه خدایا ♪
‫♪ تنها چیزی که می‌بینم رنگ آبنوسی توئه، ‫اوه خدایا ♪
‫آهنگ قشنگیه.
‫قهوه می‌خوری؟
‫قهوه دوست ندارم.
‫اینا کی هستن؟
‫اینا مرشدهای معنوی منن.
‫من از طریق اونا دنبال خودم می‌گردم.
‫موفق شدی؟
‫هنوز نه.
‫می‌تونی یکی از شعرهای بهاراتی رو برام بخونی؟
‫♪ یه عصر، روی یه صندلی بلند نشسته بودم ♪
‫♪ داشتم آسمون و اقیانوس رو تماشا می‌کردم. ♪
‫♪ یه عصر، روی یه صندلی بلند نشسته بودم ♪
‫♪ داشتم آسمون و اقیانوس رو تماشا می‌کردم. ♪
‫داس، چنده وقته که زنت رو نبردی بیرون؟
‫توی این سن، به لباس پلیس ‫و چرخیدن باهاش علاقه‌مندی.
‫اگه به عقب نگاه کنی، یهو می‌بینی که پیر شدی.
‫توی مرحله‌ای قرار می‌گیری که ‫چند ماه دیگه بازنشسته می‌شی.
‫هیچ خاطره‌ای واست نمی‌مونه.
‫کسی نبود که توی سن تو، منو راهنمایی کنه.
‫من میام اداره.
‫تو زنت رو ببر بیرون.
‫خونه‌ای؟
‫نه، روی پشت‌بومم و آماده‌ی پریدنم.
‫ببخشید، تمام شب درگیر تحقیقات بودم.
‫غذا و لباس‌ها آماده بودن.
‫دیگه چی؟
‫به چیزی نیاز نیست. دارم میام خونه.
‫می‌ریم سینما.
‫ببخشید، اشتباه گرفتید!
‫هی، جدی میگم.
‫آماده شو. زود میام.
‫[میان‌پرده]
‫هنوز آماده نشدی؟
‫فقط پنج دقیقه.
‫- عجله کن. بیا بریم. ‫- باشه.
‫♪ دلت می‌خواد یه آدم‌برفی بسازیم؟ ♪
‫♪ زود باش، بیا بریم بازی کنیم. ♪
‫ویدیا.
‫من آماده‌ام.
‫ویدیا، آماده‌ای؟ زود بیا.
‫دارم میام.
‫قربان. قربان.
‫چیه، داداش؟
‫قربان، چه بلایی سر گوشیتون اومده؟
‫گوشیم!
‫شارژ نداره. چرا؟ چی شده؟
‫حادثه‌ی سوم!
‫زنه از پشت‌بوم افتاده.
‫ولی زنده‌ست.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫قربان.
‫ببخشید، داس. مجبور شدم بهت زنگ بزنم.
‫- اشکال نداره، قربان. ‫- بشین.
‫الان وضعیتش چطوره؟
‫منتظر دکترم.
‫هنوز از اتاق عمل نیومده بیرون.
‫لحظات آخر عمرشه.
‫اگه چیزی می‌خواید بپرسید، می‌تونید.
‫حتماً، دکتر.
‫خانم.
‫چرا از ساختمون پریدی؟
‫دکتر.
‫متأسفم.
‫قلبش آن‌چنان با شدت می‌تپید که ‫حتماً اونم می‌تونست صداش رو بشنوه.
‫- اون موهاش رو به عقب شانه کرد، لمس انگشتانش... ‫- مامان!
‫موجی از آگاهی رو در وجود اون به جریان انداخت.
‫اون می‌خواست بهش نزدیک شه.
‫این همون چیزی بود که اون می‌خواست، مگه نه؟
‫پس چرا احساس می‌کرد که گویی ‫بر لبه‌ی پرتگاهی می‌لرزه
‫و در یک آن آماده‌ی سقوطه؟
‫سپس به همدیگه نزدیک شدن ‫و اون دیگه به چیزی فکر نکرد.
‫♪ ذهن زن در عشق مرد محو می‌شه. ♪
‫♪ بنابراین ذهن من به دنبالم می‌گرده. ♪
‫الو!
‫انتظار داشتم که پرونده رو پیگیری کنی.
‫اما داره پشت سر هم اتفاق میفته.
‫یکی بعد از دیگری، ‫قبل از حل کردن پرونده‌ی قبلی.
‫حتی اگه دوتا حادثه‌ی دیگه هم رخ بده، ‫جای تعجب نداره.
‫چی داری می‌گی؟ کالیداس کجاست؟
‫رفت بیرون تا اطلاعات گوشی رو بگیره. برمی‌گرده.
‫تلفن و دوربین‌های مداربسته ‫کار میدانی رو عقب انداختن.
‫همه می‌خوان کار رو ‫از همون‌جایی که هستن تموم کنن.
‫وقت بازنشستگیه.
‫به پرونده سرعت بده.
‫داس، اداره‌ی برق چی شد؟
‫خبر دادم. میان، قربان.
‫نهنگ آبی به ساحل رسیده؟
‫بله، قربان.
‫توی دو پرونده‌ی قبلی، ‫یه رابطه‌ به عنوان انگیزه مطرح شد.
‫ولی اون یه زن مسنه که تنها زندگی می‌کنه.
‫شیش ماه پیش اومد اینجا.
‫بنابراین هیچ وجه اشتراک دیگه‌ای ‫به جز سقوط از ارتفاع وجود نداره.
‫قربان.
‫این یه بسته آدامسه.
‫قربان، همه‌ی سرنخ‌ها به یه جا ختم می‌شن.
‫بعداً باهاتون تماس می‌گیرم.
‫قربان، بسته‌اش تازه‌ست.
‫گمونم تازه باز شده.
‫- سنش چقدره؟ ‫- 55 سال.
‫توی سطل آشغال بگرد ‫ببین استفاده‌شده پیدا می‌کنی یا نه.
‫چشم، قربان.
‫یکی یه غلطی می‌کنه، ‫یه نفر دیگه بدبختیشو می‌کشه.
‫الان توی همون مسیر دوتا پرونده‌ی قبلیه، آره؟
‫قربان...
‫الگوی تماس عادی به نظر می‌رسه.
‫اما الگوی شارژ کردن غیرعادیه.
‫اون هر دو روز یک بار
‫توی دوتا مغازه‌ی مختلف سی روپیه شارژ کرده.
‫- بررسیش کن. ‫- چشم، قربان.
‫اون بسته رو بده.
‫حتماً، قربان.
‫داداش! بیا، بریم.
‫دارم میام، قربان.
‫بفرمایید، قربان.
‫سلام، قربان.
‫وقتی اومد مغازه دیدمش.
‫جزئیات دیگه‌ای نمی‌دونم، قربان.
‫می‌دونی آخرین بار کِی اومد مغازه؟
‫مطمئن نیستم، قربان.
‫من گوشیش رو شارژ می‌کنم، همین.
‫چرا دقیقاً سی روپیه شارژ کرد؟
‫قربان، یا پول کافی نداره
‫یا می‌تونه یه طرح باشه.
‫یا خدا! من از اینا نمی‌فروشم.
‫منظورت اینه که نه!
‫هر وقت صدات زدن باید بیای ‫اداره‌ی پلیس، باشه؟
‫چشم، قربان.
‫چندتا بچه داری؟
‫- چهارتا. ‫- چهارتا؟
‫حداقل خودت بخر استفاده کن. من برم؟
‫بله، قربان.
‫قربان، این دفترچه.
‫داداش، کِی شارژ کرده؟
‫روز ۲۲ام.
‫داداش، یه شماره‌ی دیگه با همون امضا شارژ شده.
‫با این شماره تماس بگیر.
‫آره، داره وصل می‌شه.
‫حرف بزن.
‫- الو. ‫- الو. شما؟
‫تو تماس گرفتی.
‫توام جواب دادی.
‫قربان، من به حرف زدن ادامه می‌دم، ‫شما ردیابیش کن.
‫سینگام!
‫هی، اسم منو از کجا می‌دونی؟
‫گوشی رو بده به کالیداس.
‫گمونم داره با دوربین تعقیبمون می‌کنه.
‫- بده به من. ‫- اسممون رو می‌دونه.
‫- الو. ‫- داس، این گوشی توی خونه‌ست.
‫سرنخ دیگه‌ای هم پیدا کردید؟
‫نه قربان. تا الان چیز دیگه‌ای پیدا نکردیم.
‫داریم میایم اونجا، قربان.
‫داداش، جناب معاون بود.
‫اوه، نه! معاون؟
‫داس، ما گوشیش رو بررسی کردیم.
‫تمام شماره‌ها غیرفعالن، به جز یکی.
‫من آدرس اون شماره رو گیر آوردم.
‫همین الان می‌ریم اونجا.
‫لوکیشن زنده‌ی این شماره رو ردیابی کن.
‫چشم، قربان.
‫قربان، لوکیشن اون شماره رو بهم بگید.
‫الو، باشه، قربان.
‫داریم می‌ریم نونگامباکام.
‫کجا؟
‫سوراشترا ناگار.
‫توی چولیمدو، مگه نه؟
‫قربان، باید بپیچیم سمت چپ.
‫خب، قربان. رسیدیم.
‫نشون می‌ده از این طرفه، درسته؟
‫بله، قربان.
‫داداش، اون ماشین رو نگه دار.
‫شیشه رو بکش پایین.
‫از کجا میاید؟
‫از آدیار، قربان.
‫داداش، یه یارو با موتور ‫داره با عجله فرار می‌کنه.
‫بیا، سوار شو.
‫آدرس شماره‌ای که فعال بود اینجاست.
‫اون یارو باید داخل باشه.
‫ما هم تعقیبش کردیم، قربان.
‫با یه موتور بولت اومد.
‫اما گمش کردیم. می‌گیریمش.
‫نیازی به عجله نیست.
‫اون تنها سرنخیه که داریم.
‫نمی‌دونیم اوضاع اونجا چطوره.
‫اپلیکیشن «سوییگی» رو توی گوشیت داری؟
‫- بله، قربان. ‫- بازش کن.
‫با اون اپلیکیشن یه چیزی به این آدرس سفارش بده.
‫قربان، پیتزاتون.
‫من سفارش ندادم.
‫قربان، آقای ویک؟
‫آره.
‫سفارش به اسم شما ثبت شده.
‫اما من چیزی سفارش ندادم.
‫قربان، پولش پرداخت شده.
‫بهت که گفتم، من سفارش ندادم.
‫گمشو.
‫سفارش رو به اون خونه تحویل دادی؟
‫نه، قربان. گفت سفارش نداده.
‫کی اونجاست؟
‫فقط یه نفر اونجا بود.
‫چه شکلی بود؟
‫خوش‌تیپ بود، قربان.
‫اما سرخوش بود.
‫بسیار خب، کاری که می‌گم رو بکن.
‫- قربان. ‫- هی، چی می‌خوای؟
‫گمشو.
‫قربان.
‫قربان، فقط یه دقیقه.
‫خیلی‌خب، بده به من.
‫قربان، قربان.
‫برش گردونید.
‫ولم کنید.
‫قربان. قربان.
‫دهنت رو ببند. دهنت رو ببند.
‫قربان. قربان.
‫قربان.
‫اون...
‫قربان.
‫اون واسه این چیزا نمیاد. ‫فقط اینجا رو اجاره می‌ده.
‫ما باید اون شخص رو گیر بیاریم.
‫وقتی این پیام پخش شد و دردسرساز شد،
‫اون خونه رو خالی کرد.
‫قربان، من نمی‌دونم خونه‌ی جدید کجاست.
‫بعد از چهار ماه بهم زنگ زد.
‫اما انکار کرد.
‫قربان، قتل چیز بزرگیه.
‫قربان، من اون روز ساعت ۲ اینجا بودم.
‫حتی دوستم توی فیسبوک لایک زد.
‫لطفاً چکش کنید.
‫قربان.
‫قربان، قربان. خواهش می‌کنم قربان.
‫این آدما رو می‌شناسی؟
‫نمی‌شناسم، قربان.
‫این یه شبکه‌ی بزرگه، قربان.
‫شیلپا دم در کافه یه گل‌فروشی داشت.
‫من این زن رو از طریق شیلپا می‌شناسم.
‫اگه از اون بپرسید، جزئیات رو می‌فهمید.
‫شیلپا کجاست؟
‫سلام. کسی به اسم شیلپا اینجا هست؟
‫کسی به این اسم اینجا نیست.
‫هی.
‫قربان.
‫من همچین کسی رو نمی‌شناسم.
‫بهتره از داخل بپرسید.
‫بسیار خب، بریم.
‫قربان.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫واسه یه پرس‌وجوی کوچیک اومدم.
‫- خوبی؟ ‫- خوبم، قربان.
‫بفرمایید داخل، قربان.
‫قربان، بیاید یه قهوه بخوریم. بیاید.
‫مواظب جلوی پاتون باشید، قربان.
‫بازرس داس هستن.
‫در موردش بهت گفته بودم، مگه نه؟
‫قهوه بیار.
‫آنیتاست؟
‫آره، قربان.
‫من قهوه نمی‌خوام.
‫برو مدرسه.
‫واسه این کارا وقت نداریم.
‫کسی به اسم شیلپا اینجا هست؟
‫چندتا زن اینجا همین اسم رو دارن.
‫اما نمی‌دونم کدومشون مد نظر شماست.
‫کجان؟
‫قربان، بچه‌ها اونجان.
‫می‌خوای صداشون کنیم بیرون و ازشون بپرسیم؟
‫وقت نیست جداگانه بپرسیم.
‫خیلی فوریه.
‫قربان، بیاید.
‫قربان، اون زن!
‫هی، زود بیا.
‫سوار شو.
‫عجله کن.
‫برو، برو. تعقیبشون کن.
‫برو دنبالشون.
‫هی، برو، برو، برو.
‫عجله کن. برو بگیرش.
‫بپیچ راست و مستقیم برو.
‫وایسا، وایسا.
‫داداش، برو اون‌طرف. هی، هی.
‫قربان، قربان.
‫هی، اون زنه کجاست؟
‫من خلافکار نیستم. فقط یه مسافرم.
‫قربان.
‫- شیلپا کجاست؟ ‫- قربان، کدوم شیلپا؟
‫بگو.
‫قربان، قسم می‌خورم، نمی‌دونم.
‫- بگو. ‫- قربان، قسم می‌خورم، نمی‌دونم.
‫- راستش رو بگو. ‫- بهتون می‌گم، قربان.
‫قربان، اونا اسامی موقتی بودن.
‫داس! ببرش توی ماشین.
‫قربان، قربان.
‫آقا، آقا.
‫گیر افتادی؟
‫اون روز می‌گفتی که نفوذ داری.
‫همه‌ش دروغ بود؟
‫- هی. ‫- قربان.
‫اونو می‌شناسی؟
‫رابطش رو می‌شناسم.
‫اسمش شانتیه.
‫الان توی بیمارستان بستری شده.
‫- کدوم بیمارستان؟ ‫- بیمارستان رائو، قربان.
‫کسی به اسم شانتی اینجا بستری شده؟
‫یه دقیقه، قربان.
‫الو.
‫- قربان، اتاق شماره‌ی ۱۴، طبقه‌ی اول. ‫- شماره‌ی ۱۴.
‫قربان.
‫داس، برو بررسی کن.
‫- من اینجا منتظر می‌مونم. ‫- بله، قربان.
‫هی، با من بیا.
‫هی، همینجا بمون.
‫قربان، اگه بگیرینش منو آزاد می‌کنید؟
‫از دیروز مثل جیمز باند داریم تعقیب می‌کنیم.
‫بیا اداره، آزادت می‌کنم.
‫کجاست؟
‫قربان، احتمالاً بهش خبر دادن و رفته.
‫گشتن دنبالش بی‌فایده‌ست.
‫- بگو. ‫- قربان، اون گم شده.
‫انتظارش رو داشتم!
‫- قربان... ‫- من می‌رم خونه و برمی‌گردم.
‫تو بعداً برو.
‫- باشه؟ ‫- بله، قربان.
‫یالا. بشینید اونجا.
‫قربان.
‫هی، بهتره دراز بکشی و بخوابی.
‫پاشو. می‌زنمتا.
‫قیافه‌ی مسخره‌شو نگاه کن.
‫اینو بگیر.
‫چهار نفری با هم تقسیم کنید و بخورید.
‫قربان، همین یه ذره واسه همه؟
‫شما متهمید، باید بهتون زهر بدن.
‫به جاش دارم بهتون غذا می‌دم. ‫بهتره بری و بخوری.
‫خوش اومدید، متهمین شماره‌ی ۳ و ۴.
‫من فقط مسافرم.
‫داداش، داداش. ناراحت نباش. فعلا بخور.
‫واسمون امنه که توی زندان باشیم.
‫یه نفر داره زن‌ها رو می‌کشه، مردها رو ول می‌کنه.
‫مردسالار.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫هنوزم باور داره که دنیا دست مردهاست.
‫خیلی‌خب. بیا بریم بخوریم.
‫♪ ذهن زن در عشق مرد محو می‌شه. ♪
‫♪ بنابراین ذهن من به دنبالم می‌گرده. ♪
‫♪ همیشه جشن می‌گیره ♪
‫♪ واسه بیشتر از اینا بی‌قراری می‌کنه. ♪
‫♪ ستاره‌ها در چشمان من ♪
‫♪ بوی وصف‌ناشدنی روی من. ♪
‫♪ من با چشمانی زندگی می‌کنم که بدون فریبن ♪
‫♪ خودم رو حس می‌کنم. دنیا رو فراموش می‌کنم. ♪
‫♪ شادی مثل یه پروانه دنبال من می‌گرده. ♪
‫♪ میلیون‌ها شعر رو یاد می‌گیره ‫و توی گوشم می‌خونه. ♪
‫♪ وقتی جواب‌ها به سمتم اومدن، سؤال‌ها متوقف شدن ♪
‫♪ وقتی موانع شکسته شدن، ‫رؤیاهام رو برنده شدم ♪
‫♪ درونم احساس کمال می‌کنم ♪
‫♪ در خاطراتت ذوب می‌شم ♪
‫♪ درونم احساس کمال می‌کنم ♪
‫♪ در خاطراتت ذوب می‌شم ♪
‫♪ دارم زندگیم رو با رنگ‌ها نقاشی می‌کنم ♪
‫♪ من دوباره متولد می‌شم ♪ ‫♪ من دوباره متولد می‌شم ♪
‫قربان، این آدرس و شماره تلفن ‫اون یارو تو مغازه‌ست.
‫گفت هر وقت صداش کنن واسه بازجویی میاد.
‫- بله، قربان. ‫- شاهد شماره‌ی ۲.
‫قربان.
‫همین نزدیکن.
‫آدرس و شماره تلفنشون.
‫- داداش. ‫- قربان.
‫این نقطه‌ی مشترکیه که این سه زن فوت‌شده رو ‫به هم وصل می‌کنه.
‫زن‌هایی که توی این منطقه زندگی می‌کنن،
‫معمولاً کجاها می‌رن؟
‫صبح‌ها می‌رن معبد
‫و می‌رن خرید.
‫و می‌رن مدرسه دنبال بچه‌هاشون.
‫ببخشید، قربان.
‫واسه کارهای روزمره، می‌رن باشگاه، ‫مدرسه، بازار و سوپرمارکت.
‫به معبد، خشک‌شویی،
‫قصابی، مغازه‌های لوکس و پاساژها.
‫اگه خیلی پولدار باشن، می‌رن کافه.
‫به عنوان روتین ماهانه، می‌رن آرایشگاه،
‫فروشگاه‌های تخفیف‌دار، داروخونه،
‫صندوق‌های وام خونگی و مراسم ‫نیایش توی بعضی صومعه‌ها.
‫گذشته از اون، بازدید مداوم از ‫طلافروشی‌ها، مراسم فک و فامیل
‫و بیمارستان‌ها.
‫اینا تمام جاهایی هستن که ‫زندگی زن‌ها توشون جریان داره.
‫- عالیه. ‫- ممنون، داداش.
‫یه مردسالار!
‫اون کیه؟
‫قربان، معاون صداتون می‌کنه.
‫الان میام.
‫- داداش. ‫- قربان.
‫بررسی کن ببین این سه زن با جاهایی ‫که گفت ارتباطی داشتن یا نه.
‫چشم، قربان.
‫قربان، منو صدا زدید؟
‫سه زن به خاطر مشکلات اخلاقی مُردند.
‫آیا خودکشی است یا قتل؟
‫پاراگراف آخر رو بخون.
‫افسر پلیس، کالیداس درباره‌ی تحقیقات فاش کرده که...
‫این چیه؟
‫قربان، من خبر ندارم.
‫خبرنگار از اسم من استفاده کرده چون منو می‌شناسه.
‫داس، من این شغل رو دیروز نگرفتم.
‫تو هیچ اتفاق دیگه‌ای واسه مطرح کردن خودت نداری؟
‫قربان، من نیازی به این شهرت ارزون ندارم.
‫تازشم، این یه خبر جعلی نبود.
‫اون زن‌ها کار اشتباهی کردن.
‫درست و غلطش به ذهن اونا بستگی داره.
‫به خانواده‌هاشون فکر کردی؟
‫در کنار درد و رنجشون، ‫باید این شرم رو هم تحمل کنن.
‫اگه نگران آبروریزی بودن، ‫باید خوب بزرگشون می‌کردن.
‫پلیس از کِی کارش ارشاد شده؟
‫می‌دونی وقتی یه دختر می‌میره ‫خانواده چطوری غصه می‌خورن؟
‫اگه اون درد رو حس کرده بودی، می‌فهمیدی.
‫می‌دونم، قربان.
‫اما من این خبر رو ندادم، قربان.
‫وقتی افراد خطاکار لو می‌رن،
‫من هیچ کاری نمی‌تونم بکنم.
‫من می‌رم خونه و برمی‌گردم، قربان.
‫- بگو. ‫- قربان، یه اطلاعات مهم.
‫توی تاریخچه تماس زن‌های فوت‌شده‌ی شماره ۱ و ۳،
‫یه شماره مشترکه.
‫- شماره کیه؟ ‫- اسمش دیویده.
‫تیرورکادو. من مدارک رو بررسی کردم.
‫- همه‌چیز اصلیه. ‫- واقعاً؟
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫داداش، یه آدرس واست می‌فرستم.
‫اون شخص رو فوراً بررسی کن.
‫- کجا رفتی؟ ‫- من باید اینو بپرسم.
‫در مورد پرونده‌ی اون زن‌ها...
‫تو گوشی داری، مگه نه؟ ‫می‌تونستی بهم خبر بدی.
‫می‌دونی، من مشغول تحقیقاتم.
‫تو باید بهم زنگ می‌زدی.
‫وقتی بهت زنگ می‌زنم،
‫ممکنه واسه دستگیر کردن کسی مخفی شده باشی.
‫اگه زنگ گوشی رو بشنون ‫ممکنه یه بلایی سرت بیارن!
‫این چیزا واسه من مهمه؟
‫اول بیخیال تماشای اون سریال‌ها شو.
‫کلید رو بده.
‫بده من، باز می‌کنم.
‫یه مستأجر جدید اومده طبقه‌ی اول.
‫من پول پیش رو گرفتم.
‫چی شده؟
‫چرا میای اینجا؟ اینجا مسافرخونه‌ست؟
‫فقط ده دقیقه اینجا می‌مونی.
‫حتی نمی‌تونی به حرفایی که می‌گم گوش کنی.
‫نه. پرونده داره پیچیده می‌شه.
‫واسه همین...
‫برو.
‫بهتره وقتت رو واسه پرونده‌ها بذاری.
‫اصلاً به پیچیده شدن زندگی خودمون اهمیتی نمی‌دی.
‫نه، من سعی می‌کنم باهات وقت بگذرونم.
‫اما وضعیت این‌طوریه.
‫با صبر و حوصله وقت پیدا کن.
‫اون موقع من دیگه اینجا نیستم.
‫فقط یه دقیقه، داداش.
‫حالا بگو.
‫من توی تیرورکادو هستم.
‫مدرک درسته.
‫اسمش دیوید سوسی‌ـه.
‫اما اینجا نیست.
‫هیچکس نمی‌دونه کجاست.
‫عکسی ازش هست؟
‫نه، قربان.
‫بررسی کن ببین وقتی شماره تلفن
‫به اسناد دولتی وصل شده، آدرس آپدیت شده یا نه.
‫- چشم، قربان. ‫- دارم میام.
‫الو.
‫یه جوری با کمک اداره منو نجات بده.
‫از این به بعد دیگه سراغ این کار نمی‌رم.
‫نزدیک پل ماناپاکام.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫انگار یه خبری هست.
‫می‌خوای یه چیزی بهت بگم؟
‫توی مغازه لوازم‌التحریر، با اینکه کلی خودکار هست
‫مغازه‌دار فقط می‌دونه ‫چطوری با خودکار خط‌خطی کنه.
‫ارزشش رو نمی‌دونه.
‫خوب نبود؟
‫دست بکار شم؟
‫در واقع، بریدن یه هنره. می‌دونی؟
‫واسه نامزدی بد نیست.
‫تو برو.
‫هیچکس اشتباه نمی‌کنه.
‫باشه؟
‫قاپیدن گردنبند، قربان.
‫دوباره بهت زنگ می‌زنم، عزیزم.
‫کجا گرفتینش؟
‫توی تیروپاتی ناگار.
‫آدم مشکوکی رو دیدین که اونجا پرسه بزنه؟
‫این سه تا زن رو جایی دیدین؟
‫اگه راستش رو بگین، ولتون می‌کنم.
‫من اون زن رو می‌شناسم، قربان.
‫بریدگی‌های متعدد، قربان.
‫این خون رو ببینید.
‫به جای اینکه از بدن زن بریزه، پاشیده شده.
‫قطره‌ی خون فرد فوت‌شده به شکل گرد درنمیاد.
‫توی درگیری بین این دو نفر،
‫ممکنه خون از قاتل پاشیده باشه.
‫اگه لیست مظنونین وجود داشته باشه، ‫می‌تونیم با آزمایش تاییدش کنیم.
‫قربان، این گوشیشه.
‫- گانش، ‫- بله، قربان.
‫بررسی کن ببین این شماره‌ی کیه.
‫۷۴۲۸۱ ۹۸۴۰۲
‫قربان، به اسم بازرس کالیداسه.
‫چی؟ مطمئنی؟
‫بله، قربان.
‫گانش، من سوابق تماس‌های هفته‌ی ‫گذشته‌ی بازرس کالیداس رو می‌خوام.
‫- بفرمایید قربان. ‫- داس، کجایی؟
‫دارم بازجویی می‌کنم. بیام؟
‫نه، خودم حلش می‌کنم.
‫باشه، قربان.
‫♪ آیا چهره‌ی مرد یه نعمته؟ ♪
‫♪ مثل گلی که با انگشتان نوازش می‌شه. ♪
‫♪ مثل جزیره‌ای که با ابرها نوازش می‌شه. ♪
‫♪ این نعمت در تمام قلبم پخش شده. ♪
‫♪ غم‌ها دورن. ♪
‫♪ این شیرین‌ترین زمانه. ♪
‫♪ فراتر از مرزها. ♪
‫♪ دلتنگی‌ها جمع می‌شن. ♪
‫راستی، نتیجه آزمایش خونش رو دارید؟
‫مثبته، قربان.
‫همونطور که حدس زدید، اون خون مقتول نبود.
‫ببین این سه زن رو می‌شناسی یا نه؟
‫بفرمایید.
‫قربان، این شماره تلفن به آرایشگاهی ‫توی تیروپاتی ناگار وصله.
‫آدرس آرایشگاه رو واستون فرستادم.
‫قربان.
‫دیوید سوسی اینجا کیه؟
‫یه دقیقه صبر کنید، قربان. الان صداشون می‌کنم.
‫سلام، قربان.
‫اون سه زن الان زنده نیستن.
‫تو تنها کسی هستی که باهاشون در ارتباط بودی.
‫چیکار کردی؟
‫آدمای زیادی میان اینجا.
‫چطوری می‌تونید بپرسید کی زنده‌ست یا مرده؟
‫پس تو این سه زن رو نمی‌شناسی؟
‫یه لحظه، قربان.
‫- استلا، بیا اینجا. ‫- قربان.
‫این زن‌ها رو توی آرایشگاهمون دیدی؟
‫این دوتا زن رو یادم نمیاد.
‫اما زن سوم رو دیدم.
‫می‌دونی کِی اومدن آرایشگاه؟
‫اگه شماره تلفنی باشه، تاریخش رو می‌فهمیم.
‫می‌تونیم فیلم دوربین‌های ‫مداربسته رو چک کنیم، قربان.
‫میشه چک کنیم؟
‫قربان، اون دومیه.
‫قربان، اونم دختر اوله.
‫آیا تا حالا با هم اومدن؟
‫چک می‌کنم.
‫قربان، من روز اول معاون جورج رو از اینجا آوردم.
‫آیا معاون جورج اومده اینجا؟
‫قربان، اون یه بار اومد اینجا.
‫پسرش مرتب میاد.
‫اون پسر داره؟
‫نمی‌دونم.
‫خوب فکر کن.
‫بله، قربان. اون مال همین روستاست.
‫چه شکلیه؟
‫سفیدپوست، قدبلند،
‫عینک می‌زنه.
‫فیلمش رو دارید؟
‫- قربان، بذارید چک کنم. ‫- چک کن.
‫قربان، اینجا رو ببینید.
‫فیلم زاویه‌ی مخالف دوربین مداربسته رو دارید؟
‫داریم.
‫شما در حال تماس هستید با...
‫وای خدای من.
‫شما در حال تماس هستید با...
‫ولم کن...
‫چی شده؟
‫کی طبقه‌ی بالاست؟
‫مستأجر!
‫داس خبر داره؟
‫نه.
‫کی این کارا رو کرده؟
‫کار اونه.
‫چرا؟ مشکل چیه؟
‫تو این زن‌ها رو می‌شناسی؟
‫اونا کی‌ان؟
‫دوستای آرایشگاهم بودن.
‫طبقه‌ی بالاست؟
‫بیا، بریم.
‫بیا، بریم ببینیم.
‫بیا.
‫شجاع باش. من اینجام.
‫بیا.
‫پنج‌تا زن توی گروهتون بودن.
‫چهارتاشون الان زنده نیستن.
‫می‌دونی چرا؟
‫همنشین بد.
‫بین تو و اون یارو خبری هست؟
‫نه.
‫اگه نبود این‌طوری رفتار نمی‌کرد.
‫اگه چیزی هم باشه، اشکال نداره.
‫داس اصلاً مراقب تو نیست.
‫اون واسه تو وقت نداره.
‫بودن باهاش سخته.
‫ولی نمی‌تونم بدون اون زندگی کنم.
‫بیا.
‫داس، همونجا بمون.
‫ویدیا.
‫داس، نیا بالا.
‫قربان. زنمه، قربان!
‫زن؟
‫تمام این روزا نمی‌شناختیش؟
‫گفتی یارو اون بالاست.
‫نشونم بده.
‫برو.
‫ویدیا!
‫داس، صبر کن.
‫ویدیا!
‫هی...
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫من پیشتم.
‫ویدیا، آروم باش.
‫آروم باش، ویدیا.
‫هی...
‫- خانم. ‫- ویدیا!
‫قصد داری ما رو از هم جدا کنی؟
‫می‌کشمت. می‌کشمت.
‫گوش کن، ولش کن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌کشمت.
‫ویدیا، آروم باش.
‫می‌کشمت.
‫آروم باش.
‫یه اتفاقی داره اینجا میفته، قربان.
‫به نظر می‌رسه ویدیا فقط با تو زیاد حرف می‌زنه.
‫معلومه، قربان.
‫من دوستشم.
‫روانشناسش هم هستم.
‫مشکلش چیه که با روانشناس مشورت می‌کنه؟
‫درواقع اون اسکیزوفرنی داره.
‫توی مورد اون، قادر نیست که
‫تفاوت بین واقعیت و توهم رو متوجه بشه.
‫اون به تصویر ذهنش شکل می‌ده ‫و باهاش زندگی می‌کنه.
‫پس یه چیزایی رو تصور می‌کنه.
‫چرا؟
‫دلایل زیادی وجود داره.
‫بچه‌ش دو روز بعد از تولد مرد.
‫اون بعد از اون خیلی افسرده شد.
‫شروع کرد به زندگی با بچه‌ای که زنده نیست.
‫بدون اینکه متوجه باشه، ‫شروع به چرت‌وپرت گفتن کرد
‫مثلا اینکه بچه‌ش رفته مدرسه، ‫بیرون بازی می‌کنه و اینا.
‫خداحافظ.
‫داس در موردش می‌دونه؟
‫♪ دلت می‌خواد یه آدم‌برفی بسازیم؟ ♪
‫زود باش، بیا بریم بازی کنیم.
‫ویدیا.
‫کالیداس از این موضوع خبر داره.
‫اما نمی‌تونیم سرزنشش کنیم.
‫چون اونم ممکنه به خاطر بچه افسرده باشه.
‫برای خلاص شدن از این حس، روی کارش تمرکز کرد.
‫زنش رو نادیده گرفت.
‫چرا میای اینجا؟
‫اینجا مسافرخونه‌ست؟
‫اما دلش خیلی واسه کالیداس تنگ شده بود.
‫اون توی خیالش به کالیداس شکل داد ‫و باهاش زندگی می‌کنه.
‫پیک.
‫امضا کنم؟
‫اگه آخر شب بیای، باید از روی دیوار بپری.
‫من شب نمیام.
‫چرا؟ بستنی کولفی می‌فروشی؟
‫می‌تونی یکی از شعرهای بهاراتی رو برام بخونی؟
‫در مورد اون چهار زن باهات صحبت کرد؟
‫آره، گفت.
‫اونا فقط واسه حفظ ظاهر می‌گن.
‫هنوزم دنیا دست مردهاست.
‫ویدیا!
‫نه، ویدیا، این آدما خوب نیستن.
‫اونا ما رو از هم جدا می‌کنن.
‫مگه ما زندگی خودمون رو نداریم؟
‫مردها بهمون اجازه نمی‌دن.
‫ما باید خودمون دست‌به‌کار بشیم.
‫چرا به خاطر اون داری خوشبختیت رو از دست می‌دی؟
‫ویدیا، باهاشون راه نیا.
‫واقعاً مشکلی نیست.
‫خونه‌ی من اونجاست.
‫هر وقت خواستی می‌تونی ازش استفاده کنی.
‫دوستای آشنا اونجان.
‫بهت معرفیشون کنم؟
‫ویدیا!
‫نیازی نیست، ویدیا!
‫از اونجا که کالیداس بهش اهمیتی نمی‌داد،
‫اونم گیج و دودل بود.
‫ویدیا دودله.
‫اما کالیداسِ درونش مطمئنه.
‫اون کنترلش رو به دست گرفته.
‫پس بی‌وفایی به داس به خاطر ‫یه رابطه‌ی دیگه اشتباه نیست؟
‫یه چند بار احساس گناه می‌کنی.
‫به مرور از این تصمیمت خوشت میاد.
‫- کجای ماناپاکام؟ ‫- نزدیک پل.
‫همونجا بمون، من میام.
‫من اون زن رو می‌شناسم، قربان.
‫من اونو با زن بازرس دیدم.
‫مثبته.
‫همونطور که حدس زدید، اون خون مقتول نیست.
‫یه غافلگیری برات دارم.
‫قاتل یه زنه.
‫راستی، نتیجه آزمایش خونش رو داری؟
‫ندارم.
‫اما می‌تونم کمکت کنم.
‫قربان، نمونه خونی که دادید مطابقت داره.
‫زن کالیداس، ویدیا...
‫پاپو!
‫خیلی‌خب بچه‌ها، درخواست خاصی دارید؟
‫سلام.
‫- سلام. ‫- آهنگ موردعلاقه‌ت چیه؟
‫شان پل، افروجک...
‫می‌تونی یکی از شعرهای بهاراتی رو برام بخونی؟
‫شعر بهاراتی؟
‫زندگی شبانه، مهمونی‌ها،
‫شغل لذت‌بخشیه، مگه نه؟
‫وقتی همه از مهمونی لذت می‌برن، ‫شغل من اینه که توی تاریکی
‫تنها یه گوشه وایسم.
‫تا حد مرگ ازش متنفرم.
‫قصد دارم به‌زودی استعفا بدم.
‫اون چهار زن دلسوز بودن.
‫من نباید اون کار رو می‌کردم.
‫تقصیر تو چی بود؟
‫تقصیر منه که درون تو بودم.
‫اگه وقتی که می‌خواستی رو برات می‌ذاشتم،
‫هیچ‌کدوم از این اتفاقات نمیفتاد.
‫ویدیا!
‫من دیوونه‌ام؟
‫منو ترک می‌کنی؟
‫بودن با تو سخته.
‫اما... نمی‌تونم بدون تو زندگی کنم.
‫می‌تونی یکی از شعرهای بهاراتی رو برام بخونی؟
‫♪ یه عصر، روی یه صندلی بلند نشسته بودم ♪
‫♪ داشتم وسعت آسمون و اقیانوس رو تماشا می‌کردم. ♪
‫♪ یه عصر، روی یه صندلی بلند نشسته بودم ♪
‫♪ داشتم وسعت آسمون و اقیانوس رو تماشا می‌کردم. ♪
‫«ترجمه از حـامـد»
‫♪ اونجا در اون گوشه‌ی دور ♪
‫♪ رنگین‌کمانی رو دیدم، ‫که اقیانوس رو می‌بوسید و نوازش می‌کرد. ♪
‫♪ اونجا در اون گوشه‌ی دور ♪
‫♪ رنگین‌کمانی رو دیدم، ‫که اقیانوس رو می‌بوسید و نوازش می‌کرد. ♪
‫♪ یه عصر، روی یه صندلی بلند نشسته بودم ♪
‫♪ داشتم وسعت آسمون و اقیانوس رو تماشا می‌کردم. ♪
‫♪ اونقدر غرق در شدت آبی بودن دور و بر بودم ♪
‫♪ که گذر زمان رو دیگه حس نمی‌کردم ♪
‫♪ اونقدر غرق در شدت آبی بودن دور و بر بودم ♪
‫♪ که گذر زمان رو دیگه حس نمی‌کردم ♪
‫♪ در رؤیاهای جذاب و سحرآمیز ‫متعددی که در پی اون اومدن ♪
‫♪ در وضعیتی بودم که وجود خودمو فراموش کرده بودم. ♪
‫♪ در رؤیاهای جذاب و سحرآمیز ‫متعددی که در پی اون اومدن ♪
‫♪ در وضعیتی بودم که وجود خودمو فراموش کرده بودم ♪
‫♪ در وضعیتی بودم که وجود خودمو فراموش کرده بودم. ♪
‫♪ یه عصر، روی یه صندلی بلند نشسته بودم ♪
‫♪ داشتم وسعت آسمون و اقیانوس رو تماشا می‌کردم ♪
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M