.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
‫عه، کجا میری؟ ‫اینجا صف هست.
‫گذرنامه انگلیسی.
‫- سلام! صبح بخیر ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر؟ یعنی چی؟ ‫اون دیگه رفته!
‫مطمئنم یه کاری میتونی بکنی.
‫خیلی متاسفم خانوم،
‫اما یه سری قوانین برای چک این هست. ‫یک ساعت قبل...
‫- برو تو صف ‫- زنم.
‫عزیزم!
‫می دونم! می دونم قوانین چی هستن! ‫اما لطفا...
‫- لطفا، اگه... ‫- ببخشید، یه لحظه.
‫نگاه کن شابنا، ‫من باید تو این پرواز باشم.
‫سگ من، کوکی، ‫که 13 ساله باهام بوده،
‫سه ماهه خیلی مریضه. ‫از سه ماه پیش.
‫و امروز صبح، ‫دکتر یهو بهم گفت
‫که کوکی تا بعد از ظهر دووم نمیاره. ‫از این بعد از ظهر.
‫- خدایا! ‫- مطمئنم که درک می کنی.
‫فقط میخوام یه بار دیگه ببینمش ‫قبل از اینکه بمیره. لطفا.
‫اگه میشه فقط یه کم... ‫من مشکلی با پرواز با کلاس پایین ندارم.
‫اقا، بذار ببینم چی میتونم بکنم، باشه؟
‫لطفا تمام تلاشتونو بکنید
‫بله؟
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫آره.
‫تو شبیه معلمم هستی.
‫ببخشید دیرم شد.
‫اوه!
‫تو هم اینجایی!
‫درسته.
‫لطفا بگو ‫که پروازتو از دست ندادی.
‫دو ساعته که تو فرودگاه منتظرم.
‫فکر میکنی پروازمو از دست دادم؟ ‫بیا دیگه عزیزم!
‫قبلا اینکارو کردی، ‫به همین خاطر پرسیدم.
‫هر دو قبل از ساعت 4 عصر، ‫تو جیپور خواهیم بود.
‫امیدوارم که فراموش نکنی ‫که منو از فرودگاه برداری.
‫قبلا اینکارو کردی، ‫به همین خاطر دارم یادآوری میکنم.
‫- خیلی خنده داره. ‫- گوش کن...
‫کبیر با نامزد ‫جدیدش میاد.
‫پس مطمئن شو که براش یه اتاق ‫دو نفره رزرو کنی، باشه؟
‫باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫پس تو پیشخوان دروغ گفتی؟
‫بله. میگی که تو هیچوقت دروغ نمیگی؟
‫من هم دروغ میگم، اما نه به خوبی تو.
‫مشکل با خود دروغ داری ‫یا با چطور انجام دادنش؟
‫در واقع، هیچکدوم.
‫چون دروغ تو بهم کمک کرد ‫که این پروازو بگیرم.
‫اما کشته شدن بی رحمانه ی ‫سگ تو یه کم...
‫اشتباه می کنم؟
‫نگاه کن، خانوم...
‫- کادامباری. ‫- ریشاب.
‫میبینی کادامباری، من راهیم
‫عروسی خواهر زن من ‫تو جیپور هستم.
‫اگه این پروازو از دست میدادم، اون زن
‫یه عالمه غوغا می کرد ‫و سالها و سالها
‫تو زندگی مشترکمون، ‫این موضوعو یادآوری می کرد.
‫حرف از همه ی دوستامو به کنار، ‫که قبل از من به اونجا می رسیدن
‫و فکر می کردن که من ‫یه آدم بی توجه هستم
‫که به وقت و دوستی هاشون اهمیت نمیدم.
‫که این در واقع یه دروغه.
‫پس، به جای اینکه اجازه بدم ‫این دروغ به حقیقت تبدیل بشه،
‫بهتر نیست که به این دروغ ‫اجازه بدم که حقیقت محسوب بشه؟
‫می فهمی؟
‫بله، کشته شدن سگت لازمه بود.
‫یعنی... کوکی؟
‫پس... یه پروسه ای هست؟
‫یعنی، چطور فهمیدی که ‫داستان کوکی جواب میده؟
‫سوال خوبی بود. ‫شابنا رو یادت میاد؟
‫دختره ی پشت پیشخوان چک این؟
‫آره، درست.
‫چون دختر بود،
‫مهم بود که دروغم ‫دلسوزانه به نظر برسه.
‫مرگ، دعوا، جدایی، ‫یه یادگاری ارزشمند، و غیره.
‫و آویزونش، ‫که فکر کنم متوجه اش نشدی،
‫یه توله کوچولو روش بود، میدونی؟
‫با عشقم تو دانشگاه ازدواج کردم ‫وقتی 28 سالم بود.
‫اما تو یه تصادف از دستش دادم ‫فقط سه سال بعد.
‫بعد مثل یه بابای مجرد خوب، ‫دخترم رو تنهایی بزرگ کردم.
‫وقتی فهمیدم که ‫اون بزرگ شده،
‫دوباره عاشق شدم.
‫تو لندن.
‫-زن شما چیکار میکنه؟ ‫-مشکل درست کردن.
‫نویسندست. رمان نویس.
‫اونجا زندگی میکرد. ‫بریتانیایی بود.
‫-و وقتی ازدواج کردیم... ‫-هندی شد.
‫نه، من بریتانیایی شدم.
‫به هر حال، اسم زنت چیه؟
‫راشمی...
‫اوه... وارتیکا.
‫خب، فقط میخواستم بهت بگم ‫که بابات و من...
‫تا پس فردا بر نمیگردیم، درسته؟
‫میدونم. بابام صبح بهم ‫زنگ زد و گفت.
‫همیشه این کارو میکنه.
‫خیلی باحال میشد ‫اگه با ما میومدی.
‫عروسی خواهرتونه، نه؟
‫اصلا اونو نمیشناسم.
‫اره، ولی بازم ‫خانواده هستیم، نه؟
‫مطمئنا!
‫تو رسمش خانواده ایم!
‫برای آخر هفته برنامه ات چیه؟
‫فقط دارم با دوستام ریلکس میکنم. ‫چیزی نیست.
‫فکر کنم بریم خونه یکی از دوستام.
‫خونه روهان؟
‫تو کیف یه نفر دیگه فضولی کردن...
‫و یهو انقدر نگران بودنت...
‫وارتیکا رو مادر نمیکنه.
‫و اگه فقط بخوام دوست باشیم چطور؟
‫نمیدونستم با بابام ازدواج کردی ‫که با من دوست باشی.
‫بابام خیلی دوستت داره...
‫و من بهت احترام میذارم.
‫به غیر از این، ‫چرا تو راه هم قرار بگیریم؟
‫نه؟
‫کدامبری،
‫کنجکاو بودم بدونم چطور فهمیدی ‫که من واقعا خوشحالم که باهات آشنا شدم.
‫هی، اونایی که از دوارکا بودن زنگ زدن؟
‫نه جناب.
‫زنگ نمیزنن.
‫صنعت اتومبیل ‫این روزا حالش زیاد خوب نیست.
‫سینگ صاحب، من بهت زنگ زدم.
‫شاید مشغولی.
‫امروز قرار نبود بریم جاپور؟
‫کی میای خونه؟
‫خبرم کن. ‫باشه، ممنونم.
‫-بله، بگو. ‫-سامر، رسیدی خونه؟
‫نه داداش، هنوز سرکارم.
‫-گوش کن… ‫-جناب.
‫تو و هارپریت اول برید.
‫منم بعدا میام.
‫باور نکردنی! ‫قرار نبود با هم بریم؟
‫حالا می خوای تنهایی برم!
‫با تنهایی چی میگی؟
‫با زنت میری.
‫-جناب. ‫-حالا قطع کن. جاپور میبینمت.
‫اما…
‫چته؟
‫جناب، اونایی که از دوارکا بودن زنگ زدن.
‫خب، حالا چی کار کنم؟
‫-صبح بخیر جناب. ‫-صبح بخیر.
‫بله، سامر؟ میری؟
‫فقط یه جلسه ‫با تیم رسانه ای دارم
‫با خانم مالتی ‫و بعدش میرم.
‫مطمئنا، خوش بگذره.
‫بابا، اگه میشه فردا بیا ‫مراسم عروسی…
‫این نوستالژی بازی ها رو ‫قطعش کن، سامر.
‫عروسی خواهر شوهر ‫دوستته.
‫اونجا چه کار کنم؟
‫اره.
‫گگان، دو دقیقه.
‫می تونی بری.
‫-بله بابا. ‫-سامر.
‫این بابا بازی ها رو سرکار ‫نکن.
‫اینجا فقط مدیر برند هستی ‫نه داماد من.
‫ببخشید جناب.
‫ای پیر خرفت
‫عزیزم داره چیکار می کنه؟
‫منتظر جلسه با خانم مالتی ام
‫و بعدش مستقیم میام پیشت.
‫و یه چیز دیگه، برنامه مسافرت با هارپریت و هارپریت ‫رو کنسل کردم.
‫عالی!
‫عزیزم، حس خیلی خوبی ‫دارم نسبت به این قضیه.
‫-واقعا؟ ‫-میدونی، فکر می کنم
‫جاپور خیلی خوش بگذره.
‫مطمئنم عزیزم.
‫- زود بیا عزیزم. ‫- زود میبینمت.
‫خوب به نظر می رسم داداشا؟
‫منظورم اینه… زیادی شده؟
‫شب سنگته. ‫باید خوشتیپ باشی.
‫از شماها پرسیدن فایده ای نداره.
‫از رادیکا می پرسم.
‫اوه، واقعا؟
‫چهار روز پیش که ‫با ما تو جشن مجردی خوش میگذروندی،
‫چرا بهش عکس نفرستادی ‫و ازش نپرسیدی،
‫"عزیزم خوب به نظر می رسم؟"
‫هی!
‫مامان، وارون حاضره. ‫خواهر و برادر شوهر کجان؟
‫چرا از من می پرسی؟
‫از خواهرت بپرس!
‫بهش گفتیم وقتی داشت ‫با اون احمق ازدواج میکرد.
‫اما اون موقع، عاشق اون مرد مجرد ‫با یه بچه شده بود.
‫چیشده؟
‫- ولش کن. ‫- میتونی بهم بگی.
‫- چیه؟ ‫- پریروز باهاش حرف زدم.
‫دارن فکر میکنن که ‫از هم جدا بشن یا نه.
‫سه ماه دیگه هم تلاش میکنن.
‫تلاش؟
‫نسل شما فکر میکنه ‫عروسی مثل آیفون میمونه.
‫هنوز چند سال نشده، ‫و میخوان یه مدل جدیدتر بگیرن.
‫تو باید خوب فکر کنی. ‫چون خودت دامادتو انتخاب کردی.
‫مطمئنی میتونی تا آخرش ادامه بدی؟ ‫رادیکا، من دارم بهت میگم که تو این سن--
‫آروم باش! میتونی آروم باشی؟
‫مطمئنا، ادامه میدم.
‫هم مال من و خواهرم، ‫و هم مال شوهرش.
‫درباره خواهرم نمیدونم، اما من ‫به شوهر خواهرم کاملا اعتماد دارم.
‫شوهر خواهرت...
‫با گوشیت چیکار میکنی؟
‫کار.
‫کنفرانس چطور بود؟
‫حوصله سر بر.
‫و پروازت؟
‫اونم حوصله سر بر بود.
‫یه زن پیر ‫کنارم نشسته بود.
‫یه ریز حرف میزد.
‫تو بگو، ‫ناشر چی گفت؟
‫کتاب کی منتشر میشه؟ ‫"صد راه جدید برای به پایان رسوندن یه ازدواج."
‫تو اصلاً کتاب من رو ‫خوندی که دربارش نظر میدی؟
‫نه، نخوندم.
‫اما تو رو خوب میشناسم. ‫موضوع مورد علاقه تو "به پایان رسوندن ازدواج" هست.
‫با کلی عشق این کادو رو چیدم ‫اما حتی ازم نپرسیدی چیه.
‫باشه، کادورو بهم نشون بده.
‫همونجا گذاشتم. ‫یه گلدون مین هست.
‫کاملاً دست‌ساز شرقی ‫و جاز، میدونی چیه؟
‫من یه معامله کردم. ‫فقط هفت لک روپیه قیمتش هست.
‫متاسفم، سوش.
‫داری چیکار میکنی، عزیزم؟
‫چیشده؟
‫شرط میبندم حتی ریشاب هم انقدر ‫کادو گرون قیمت برای خواهرزنش نخریده.
‫بیا عزیزم! ‫یه کالکشن خاصه.
‫خواهرزن ریشاب و شوهرش ‫تا آخر عمر ما رو یادشون میمونه.
‫- کی ما رو یادش میمونه؟ ‫- خواهرزن ریشاب و شوهرش.
‫- و-- ‫- اسم خواهرزنش چیه؟
‫ودیکا.
‫رادیکا!
‫تو حتی اسمشو نمیدونی، و هنوز ‫یه گلدون به ارزش هفت لک براش خریدی!
‫نمی‌گم گلدون، عزیزم!
‫اون یه گلدون هست و تو حوصله‌ت سر رفته.
‫پس، کبیر هم میاد؟
‫مطمئنم نامزد جدیدش ‫هم میاد.
‫مامان گفت باید یه ‫نوبت دیگه هم تو کلینیک بذارم...
‫من... من قصد نداشتم داد بزنم.
‫باشه، می‌ذاریم.
‫یه نوبت دیگه می‌ذاریم.
‫اونا بچه دار شدن رو ‫تبدیل به یه سیرک کردن.
‫اما بازم باید تلاش کنیم، درسته؟
‫چقدر دیگه باید تلاش کنیم؟
‫اونا منو تبدیل به یه گاو نر بارور کردن!
‫زندگی عادیم ‫کاملاً از بین رفته!
‫اونا تبدیلش به یه تمرین ورزشی کردن.
‫همیشه باید تو فکر این باشم چیکارش باید کنم.
‫فقط مونده که ‫یه مربی هم برامون بفرستن،
‫و اگه می‌تونستن، ‫مطمئنم این کارو میکردن.
‫اراده مامانه--
‫به جهنم با اراده‌ش!
‫فقط میخواد یه کاری برای پر کردن ‫وقت آزادش داشته باشه،
‫اما من باید ‫همه کارها رو انجام بدم!
‫واقعاً؟ همه کارها رو تو انجام میدی؟
‫مامان نمیتونه یه لقمه ‫بدون اینکه این موضوع رو مطرح کنه بخوره.
‫دیگه نمیتونم! ‫یه دونه آنلاین سفارش بده!
‫امروز یه چیز بزرگسالانه تو کیف آنایا پیدا کردم.
‫- حالا چی؟ ‫- ریشاب.
‫چطور دوست داری واکنش نشون بدم؟
‫اون 18 سالشه. باید خوشحال بشم ‫که داره از جوونیش استفاده می‌کنه
‫یا باید بترسم که ‫شاید استفاده نکنه؟
‫و مهم نیست که تو کیفش چی پیدا کنی ‫یا یه بمب اتمی،
‫ قبلش بهم میگه، نگران نباش.
‫ فقط دارم میگم.
‫ فک میکنی روهان پسر خوبیه؟
‫ -بَست… ‫ -چی؟
‫ مگه میشه یه پدر توی دنیا از دوست دخترش خوشش بیاد؟
‫ چیکار کنیم؟ ۱۸ سالشه. ‫ میخوای برم بزنمش؟
‫ تازه، دعوا کردن با ‫ آنایا غیر ممکنه.
‫ بالاخره دختر رَشمی دیگه.
‫ ببخشید.
‫ منظوری نداشتم. ‫ حرفم بود.
‫ تازه، مگه قرار نبود ‫ به هم سه ماه وقت بدیم؟
‫ پس، فقط-- ببخشید.
‫ -بخدا، تحمل کن. ببخشید. ‫ -باشه. اشکال نداره.
‫ اگه دوباره اسم رَشمی رو آوردم،
‫ تو هم میتونی منو ‫ به اسم نامزد سابقت صدا کنی.
‫ چارلی، جکی، و اینا.
‫باورم نمیشه
‫ سلام! ممنون!
‫ هی!
‫ -ریشاب داداش! ‫ -اوه! وارون!
‫ چطوری؟
‫ چقدر سنتی!
‫ بریم؟
‫ تو یه احمق به تمام معنایی.
‫ اگه قرار بود با هم برسیم، ‫ میتونستیم با هم بیایم!
‫ خل شدی سِردار؟
‫ بهت خبر دادم که دیر میایم.
‫ نمیدونستم که قراره ‫ با هم برسیم!
‫ میخواستیم یه کم ‫ رمانتیک رانندگی کنیم، هَرپریت.
‫ اگه شماها میومدین، ‫ دیگه هیچ لطفی نداشت.
‫ اینطور نیست، هَپی؟
‫ همین که یکی حالش خوبه ‫ برای من کافیه.
‫ وای خدا.
‫ گوش کن، ریشاب داداش اومده؟
‫ کبیر و نامزد جدیدش چی؟
‫ کوری مگه؟ ‫ تازه رسیدم!
‫ از کجا بدونم؟
‫ بچه ها!
‫ کبیر!
‫ کبیر اینجاست.
‫ چیه؟ ‫ چرا اینجوری نگاه میکنید؟
‫ نامزد جدیدت باهات نیومد؟
‫ منظورش… آکشیته هست.
‫ -ببخشید، نتونست بیاد. ‫ -یعنی چی که نتونست بیاد؟
‫ گفتی که میخوای ما رو معرفی کنی. ‫ کجاست؟
‫ بین ملاقات با شما ‫ و یه مهمونی خانوادگی گیر کرده بود.
‫ حس کرد شماها حوصله سر بر ترید، ‫ برای همین اونو انتخاب کرد.
‫ حتما.
‫ چیکار کنم؟ ‫ برم؟
‫ بله، میتونید برید.
‫ -بریم بچه ها. ‫ -باشه پس…
‫ هی، برگردید اینجا!
‫ بریم.
‫ ملکه درام لعنتی!
‫حالت خوبه؟
‫آره، عالیم.
‫فقط اینکه این روزا اوضاع صنعت خودرو خوب نیست.
‫پس، سید نتونست بیاد؟
‫چطوری میخواست بیاد؟
‫طفلکی احتمالاً درگیر ‫طلاقشه.
‫بهم یه کم هم بده.
‫چه خوب.
‫اون کسیه که موقع خیانت کردن دستش رو شد.
‫اما چون دوستته، ‫اون هم "طفلکیه".
‫درسته! دختری که سید باهاش ‫رابطه داشت فقط 26 سالش نبود؟
‫پس، اگه به جای 26 سال، 35 سالش بود،
‫اونوقت رابطشون اشکالی نداشت؟
‫مسخرست. ‫دختره مهماندار هواپیماست.
‫پسره خلبانه.
‫خب که چی اگه تصمیم گرفتن ‫با هم فرار کنن؟
‫بذار بپرن. اشکالی نداره.
‫درسته.
‫یه چیزی بگین بچه ها.
‫همتون میدونستین که سید باهاش ‫رابطه داره، درسته؟
‫مردها یه کد دارن.
‫درباره خیانت همدیگه ‫به کسی چیزی نمی‌گن.
‫این موضوع به پنهان کاری یا اطلاع دادن بهش ربطی نداره.
‫نه "گلم" منه، نه "گل" منه.
‫این یه موضوع شخصیه. ‫خودش حلش می‌کنه.
‫بچه‌ها، اگه سامر یه وقت ‫کاری مثل این انجام داد،
‫هر کی می‌دونست و به من نگفت، ‫مسئولش می‌دونم.
‫هر چند کوچک باشه.
‫اوه خدایا! بعد باید کل آخر هفته ‫رو صرف تعریف کردن ازش کنیم.
‫بچه‌ها، شرم‌تون نمیشه؟
‫یه پیامک ساده ‫یه ازدواج رو نابود کرد.
‫کی می‌دونه چه چیز دیگه ای ‫تو گوشی سید بوده؟
‫یا هر گوشی دیگه ای.
‫منظورم… فقط به خودمون نگاه کنین.
‫کی می‌دونه گوشی هر کی چه چیزهایی داره؟
‫درسته؟
‫باشه بچه‌ها، یه ایده ناب دارم. ‫حواستون باشه.
‫همه ما اینجا یا دوستیم ‫یا زوج. درسته؟
‫بیاین یه بازی کنیم.
‫گوشی‌هامون رو باز می‌کنیم ‫و روی این میز می‌ذاریم.
‫هر کی تماس، پیام، یا ایمیلی ‫دریافت کرد،
‫میتونه جلوی همه بازش کنه ‫و بخونه.
‫ساده.
‫بعد می‌فهمیم.
‫ایده مزخرفی!
‫این گوشی منه. منم باهاتونم.
‫منم.
‫این بچه‌بازی‌ها چیه عزیزم؟
‫بچه بازی نیست، ملک صاحب.
‫اینجا.
‫کبیر برادر؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫بیا دیگه مرد.
‫فکر می‌کنی چیزی در موردت پیدا می‌کنیم که از قبل ندونیم؟
‫واقعاً داریم این کارو انجام می‌دیم؟
‫چرا یه بازی انتاکشری نمی‌کنیم
‫-اگه انقدر حوصله‌ت سر رفته؟ ‫-نه.
‫باشه، چرا اون بازی رو نمی‌کنیم... "دم چران"؟
‫چه بازی؟
‫باشه.
‫هنوز فکر می‌کنم یه بازی مسخره است، ولی...
‫انگار چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫بیا دیگه، سمر!
‫انگار من هم چیزی برای پنهان کردن ندارم.
‫بفرمایید.
‫پایین بذار. بالا نه.
‫داریم چه کاری می‌کنیم؟
‫دارم مجبورتون می‌کنم؟ واقعا؟
‫من کیم؟ رهبرتون؟
‫ولی زن شماست، اینطور نیست؟ ‫مجبورش کن.
‫تونستی زنتو رام کنی؟
‫باوارونکردنی. ‫"عزیزم، عزیزم، عزیزم!"
‫چطور تحملش می‌کنی؟
‫همین طوره دیگه! ‫خودت می‌دونی!
‫ریشاب داداش، خیلی زود میرم.
‫حوصله بازی راست یا دروغ رو ندارم.
‫چیزی تو گوشیت هست؟
‫چی؟
‫چیزی تو گوشیت هست؟ بهم بگو.
‫نه... معلومه که نه.
‫گواهینامه اتو گرفتی؟
‫نه...
‫هفته بعد قرار دارم. ‫ببینیم چی میشه.
‫داداش،
‫دو سال از تصادف میگذره...
‫ولی هنوز وقتشو پیدا نکردم.
‫چرا مدام خودت رو سرزنش می‌کنی؟
‫تقصیر تو نیست.
‫هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫یعنی ممکن بود ‫خودت هم کشته می‌شدى.
‫برو. باهاشون بشین.
‫پکوری رو برای زنت میارم.
‫"بهت نیاز دارم، سم.
‫ای کاش اینجا بودی."
‫چی؟ صبر کن.
‫این چیه، سم؟
‫یه... یه شماره ناشناس لعنتیه.
‫- ببین، هیچ پیام قبلی از این شماره نیست.
‫- من… ‫- پیام‌ها رو می‌شه پاک کرد، سمر.
‫خب این که تقصیر من نیست!
‫یه فکری دارم. ‫چرا بهش زنگ نمی‌زنی؟
‫- الو؟ ‫- اوه، خدایا!
‫الو؟ خانم…
‫- شما؟ ‫- من ریحانام.
‫از تفرجگاه تَتیا، جایپور.
‫- همین جا؟ ‫- تو آوردیش اینجا؟
‫تو…
‫من یه پیام از طرف تو ‫روی گوشیم دریافت کردم.
‫ببخشید؟ من به شما پیامی ندادم.
‫یه لحظه آقا.
‫من اومده بودم سرویس اتاق رو بیارم…
‫و شما ازم گوشی خواستید… ‫آقای ریشَب مالیک؟
‫ببخشید.
‫ریشَب داداش، تو دیگه کارت تمومه!
‫پنیر می‌خوای، عزیزم؟
‫بچه‌ها! نوبت کَبیرِه.
‫الو، داداش. خوبی؟
‫خوبم. ‫مراسم سَنگیت چطور بود؟
‫عالی بود، داداش.
‫همه پیش منن…
‫و رو بلندگو هستی.
‫- رو بلندگو؟ ‫- ببخشید.
‫- چرا؟ ‫- هیچی نیست. یه بازی می‌کنیم.
‫و من تازه فهمیدم ‫که یه قانون رو شکستم.
‫آهان، راستی کَبیر، من با اون دانشگاه ‫در دهرادون صحبت کردم.
‫یادته که بهشون زنگ بزنی.
‫داداش… من نمی‌دونم ‫که برم دهرادون یا نه.
‫ولی ممنون که بهشون زنگ زدی، ‫من خودم باهاشون صحبت می‌کنم.
‫باشه، تصمیم با خودته. ‫مراقب خودت باش.
‫قضیه‌ی دهرادون چیه؟
‫چه قضیه‌ای؟
‫یه دانشگاه اونجا مربی می‌خواد.
‫قراردادم با مدرسه‌ی فعلی تموم شده.
‫تموم شده؟ ‫خب چرا تمدیدش نکردن؟
‫سیاست مدرسشونه دیگه.
‫سیاست مزخرفیه.
‫کسی که انقدر مسابقه براشون برده ‫قراردادش رو تمدید نمی‌کنن؟
‫عجیبه.
‫قبول نداری؟
‫کاملاً، سیاست مزخرفیه. ‫چطور می‌تونن بذارن بره؟
‫کَبیر؟
‫کَبیر!
‫نمی‌تونستی بهمون بگی؟
‫بحران نیست که. فقط دارم ‫شغلم رو عوض می‌کنم. همه همین کار رو می‌کنن.
‫می‌تونم مربی یه تیم دیگه بشم.
‫-سلام! ‫-اوه، سلام!
‫-همه چیز خوبه؟ ‫-آره.
‫پاشنه‌ها شروع کرده بودن به درد گرفتن، پس...
‫به چیزی راحت‌تر عوضش کردم.
‫فکر می‌کنم بعد از این که از این همه خارج شدم، بگم...
‫اون هم همیشه تحت استرس کاره، وارتیکا.
‫نمی‌دونم چطور بهش بگم.
‫چی شده؟ ‫گوشی کیه؟
‫تایگر شروف؟
‫چی از زن تو می‌خواد؟
‫تایگر شروف؟
‫سلام، ناینا، دارم مزاحمت می‌کنم؟
‫اصلاً نه، ریتیک، بگو.
‫ریتیک؟ ولی تو گفتی تایگر بود؟
‫باید فردا سینه تمرین کنی.
‫-سینه‌ی کی؟ ‫-دو روز دیگه نمی‌ای.
‫فردا سینه و روز بعد پا.
‫ای کاش تماس نمی‌گرفتم، ‫ولی تو یک هدف یک ماهه دادی.
‫-پس… ‫-بله، ریتیک، یادمه.
‫فردا سینه و روز بعد پا.
‫-عالی. خداحافظ. ‫-خداحافظ، ناینا.
‫- چيه؟ ‫- میتونستی از یه دستشویی دیگه استفاده کنی.
‫نه، دستشویی ندارم.
‫خب؟
‫واقعاً از شنیدن خبر ‫- کارت ناراحت شدم.
‫قراردادم تموم شد، داداش، ‫انگار کسی مرده
‫نه، ولی میدونم چقدر ‫سخت کار میکنی. ‫با اشتیاق مربیگری میکنی، میدونی؟
‫هارپریت،
‫اصلاً نمیدونی بازیت ‫چقدر افتضاحه.
‫هر چی میخوای بگی رو بگو.
‫داداش... فقط...
‫... یه کم تو دردسر افتادم.
‫چه دردسری؟
‫داد نزن، همشون ‫بیرون نشستن.
‫ببین...
‫قراره یه چیزی ‫رو گوشیم تا یه ساعت دیگه دریافت کنم.
‫"یه چیزی"؟
‫آره... ممکنه یه پیام شب بخیر ‫و احتمالاً یه عکس هم باشه.
‫عکس؟
‫عکس کی و چی؟
‫میدونی که... یه عکس شب بخیر.
‫جواب میدی یا ‫برم؟
‫یه... یه عکس از کومال.
‫کو...
‫کومال شارما؟
‫همونی که تو کالجتون بود؟
‫دیوونه شدی، سردار؟
‫خواهش میکنم، تو تنها ‫کسی هستی که میتونه کمکم کنه.
‫من؟ چطوری؟
‫داداش... من و تو یه گوشی ‫مشابه داریم،
‫یه مارک و مدل، ‫گوشیامون رو عوض کنیم.
‫چی؟
‫خل شدی؟
‫و حتی اگه گوشیامون رو ‫عوض کنیم
‫بازم عکس و ‫پیام رو دریافت میکنی!
‫اما اینجا هیچکس اونو نمیشناسه. ‫اسمش رو هم نمیدونن.
‫تو که به هر حال ‫تنها اومدی اینجا، درسته؟
‫خب که چی اگه تنها اومدم؟
‫همه میدونن ‫اسم نامزدم آکشیتا هست.
‫مهم نیست کومال چقدر خوش باشه،
‫چرا باید برای من عکس بفرسته؟
‫بیخیال من، چرا ‫هنوز داره برات عکس میفرسته؟
‫نباید بفرسته، داداشی. ‫یه اشتباهی کردم.
‫هر دختری ممکنه بهت پیام بده، ‫تو همیشه آهنبه دخترها بودی...
‫آهنبه دخترها! ‫هیچکس به چیزی شک نمیکنه.
‫من با زنم اومدم اینجا، ‫کلی دردسر درست میشه.
‫خیلی خوبه!
‫یه مردی که نامزد سابقش ‫براش عکس میفرسته...
‫زنش باید بفهمه ‫که اونو دوست نداره.
‫مشکل خودته، نه من. ‫خودت یه کاریش بکن.
‫داداش...
‫این چه مدل دوستیه؟
‫این مالتىِ رو اعصاب...
‫چه خانومی؟
‫مالتى. معاون ‫مدیر عامل شرکتمونه.
‫هر وقت دلش بخواد ‫کارای بچه گانه میده.
‫الو؟ خانم مالتى؟
‫سلام، سمر. ‫اون ارائه ای که تو...
‫بله، شب میفرستمش.
‫ببخشید، لپ تاپم... ‫مشکل پیدا کرده بود.
‫قبل از ‫فردا صبح بفرستش. فهمیدی؟
‫بله، باشه.
‫اصلا اجازه داره اینطوری باهات حرف بزنه؟
‫منظورم اینه... ‫شرکت مال بابای ناینائه
‫و سمر یه روز قراره اداره اش کنه.
‫پس چرا داره بهت دستور میده؟
‫- مشکلی نیست؟ ‫- چرا، هپی؟
‫اون ارشد سمره. ‫اون فقط داره کارشو انجام میده.
‫بیخیال، هیچی از اخلاق کاری سرش درنمیاد.
‫درسته.
‫من بیشتر ‫اخلاق های این شهر رو نمیفهمم.
‫من فقط دو تا دلیل ‫برای موندن تو دهلی داشتم.
‫- ناینا و وارتیکا. ‫- ممنون.
‫بدون شما دوتا، ‫خیلی وقت پیش بهش میگفتم
‫بریم برگردیم به پیند.
‫دوستم ساندحیاس!
‫صبر کن ببینم.
‫الو؟ ساندحیا؟
‫چه کار می‌کنی، هپی کور؟
‫امروز هیچ حرفی ‫از جامعه‌تون و مادرشوهرتون بهم نگفتی.
‫- بابا. ‫- اوه.
‫- سلام بابا! ‫- بله، وارتیکا، غذا خوردی؟
‫نه، می‌خواستیم سفارش بدیم.
‫خیلی خب. اوه و عزیزم، ‫ناشرت زنگ زده.
‫اون بنیامین، گفت که می‌خواد ‫ماه دیگه منتشر کنه.
‫آره، آره، باهاش حرف زدم.
‫عالی!
‫حالا که تصمیم گرفتی ‫تو لندن یه آپارتمان بگیری،
‫هفته‌ی بعد می‌تونیم بریم ببینیمشون.
‫- باشه؟ ‫- آره!
‫اول بیا جشن‌های ‫عروسی تموم بشه.
‫و علاوه بر این،
‫منتظر جواب اپلیکیشن ساسکس آنا بودیم.
‫بعدش می تونیم ...
‫بابا، استرس نگیر، باشه؟
‫فردا مهم ترین روز زندگی رادیکاست.
‫می خوام روی اون تمرکز کنی.
‫بعدا درباره این حرف می زنیم.
‫-باشه، عزیزم. شب بخیر. ‫-دوستت دارم.
‫وایی، بچه ها! تبریک میگم.
‫به ما نگفتین که یه آپارتمان تو لندن خریدین؟
‫من تازه فهمیدم، منظورم اینه که ... ‫ما تازه تصمیم گرفتیم.
‫هنوز باید آپارتمان ها رو ببینیم.
‫درسته عزیزم؟
‫-تبریک می گم به خاطر کتابت، وارتیکا! ‫-ممنون.
‫باوارونکردنیه، درسته، هاپی؟
‫فکر می کردم وارتیکا میگه که داره می نویسه ‫ولی سال هاست که هیچ کاری نمی کنه.
‫اوه، خیلی باحاله.
‫شاید از قلب من دور بشی ولی
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫شاید از قلب من دور بشی ولی
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫شاید از قلب من دور بشی ولی
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫قلبم داره می تپه
‫از وقتی که تو رو دیدم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫من به حرفای قشنگ تو گوش می دم
‫من فقط وقتی اون با من هست می تونم نفس بکشم.
‫خدا سرنوشت وحشتناکی به این رومئو داده.
‫من فقط وقتی اون با من هست می تونم نفس بکشم.
‫جبران می کنم ‫هر وقت از من ناراحتی.
‫دوستت دارم ‫هر چقدر هم که خرج داشته باشه.
‫قلبم داره می تپه ‫از وقتی که تو رو دیدم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫خیلی تلاش کردم ‫تا بهت نزدیک بشم.
‫لطفا منو از خودت دور نکن.
‫لطفا ...
‫اینجا که عکسی نیست.
‫-نیست؟ ‫-نه.
‫فقط یه پیام صوتی خسته‌کننده‌ست.
‫ریکی آهوجا فرستاده.
‫این ریکی آهوجا کیه؟
‫مهم نیست. فقط پخشش کن.
‫بذارم؟
‫چطوری، داداش؟
‫فقط می‌خواستم یادآوری کنم که ‫۳۵ لک رو تا پس‌فردا برام بفرستی.
‫می‌دونی که، پول زیادیه و ‫سری بازی‌های بعدی هم داره شروع می‌شه.
‫پس نمی‌تونیم این همه بدهی داشته باشیم.
‫می‌دونم تو بازی قبلی پول زیادی ‫باختی، شانست نیاورده بودی.
‫اما خب بالاخره شرط، شرطه دیگه.
‫عزیزم، شرط چیه؟
‫-شرط‌بندی. ‫-لطفا بفرستش، داداش.
‫ممنون.
‫جدی، کبیر، تو شرط‌بندی می‌کنی؟
‫کبیر جان، شرط‌بندی؟
‫آره، یه کم...
‫یه کم؟ مگه ۳۵ لک کمه؟
‫با اون قیافه‌ات هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫شرط‌بند باشی.
‫منم موافقم، هپی، ‫مگه می‌شه به قیافه یه خوک
‫نگاه کرد و فهمید ‫چیکار می‌کنه؟
‫بگو ببینم، جدی، ۳۵ لک داری ‫به این یارو بدی؟
‫-دارم؟ ‫-چرا هی ازش می‌پرسی؟
‫آره، دارم. این که چیز عادی‌ایه.
‫حالا فهمیدم چطوری می‌فهمی ‫تو بازی زنده چه اتفاقی می‌افته.
‫درسته، هارپریت؟
‫اوه، بیخیال. بده ببینم، کبیر.
‫وای خدای من…
‫کبیر جان! شیطون!
‫ریشب، یه عکس از یه کومالی ‫ فرستاده!
‫از هر زاویه‌ای که نگاه کنی، ‫اینا قطعا واقعین.
‫-دوباره زنگ خورد! ‫-گوشی کیه؟
‫نمی‌دونم، والا…
‫مال توئه.
‫گوشیت زنگ خورد.
‫اوه! گوشی من بود.
‫الان می‌بینم.
‫-زنگ خورتو عوض کردی؟ ‫-چطور؟
‫باید قبلش ازت اجازه بگیرم؟
‫یکی به اسم آمن وارماست.
‫پرسیده "چطوری؟"
‫می‌بینم، اون آمنوارمائه…
‫- نه... نه... فکر نمی‌کنم باید این کارو کنم. ‫- دشمنی رو کنار بذار. فقط تایپش کن.
‫خوب، خب...
‫مشکل بزرگی نیست. ‫من فقط تایپش می‌کنم.
‫فقط انجامش میدم.
‫برو جلو.
‫باشه. انجامش دادم.
‫باز اونم. ‫حالا میگه "کجایی؟"
‫میخواد همه راه رو تا جیپور بیاد ‫تا عذرخواهی کنه؟
‫و تمومه. تایپش کن.
‫- تایپش کن. ‫- آره، برو جلو.
‫برو جلو، تایپش کن...
‫این چه حرفاییه؟ ‫تایپش کن، تایپش کن.
‫چرا باید این کارو بکنه؟ ‫نمی‌خوام اینو بنویسه!
‫نمی‌خوای اونو بنویسه؟
‫یعنی... من نمی‌خوام... ‫ما همه...
‫اینقدر وابسته به گوشی‌هامون باشیم، رفیقا!
‫این روزا همه زندگیشونو صرف نگاه کردن به گوشی هاشون میکنن.
‫- این چه بندگی ایه؟ ‫- عزیزم، این چه بندگی ایه؟
‫بردگی!
‫چرا حریت باید ‫فوری جواب بده؟
‫یه نفر یه سوال پرسید ‫و حریت پیام رو خوند.
‫ما هممون خوندیم!
‫داریم از بازی لذت می‌بریم
‫اما تو میخوای حریت همه چیزو ‫رها کنه و بهش جواب بده؟
‫چرا حریت باید جواب بده؟ ‫چرا باید این کارو بکنه؟
‫اون جواب نمیده، پا جی.
‫حریت جواب نمیده.
‫35 لاک از دست داده. ‫دیگه سرش به سنگ خورده.
‫کبیر، لیوانت خالیه.
‫بیا، برات یه نوشیدنی خنک میارم.
‫- وارو. ‫- وارو، کدوم وارو؟
‫عروسی که با گلدونمون، عزیزم، ‫داریم میریم.
‫آها، درسته!
‫بلندگو.
‫آره، وارو، بگو.
‫داداش... ریشاب داداش... ‫کجایی؟
‫تو اتاقتی؟
‫آره، تو اتاقم. بگو.
‫دارم میام پیشت. ‫باید باهات حرف بزنم.
‫نه داداش، چند تا دوست باهام هستن.
‫- میام تو اتاق، باشه؟ ‫- باشه، داداش!
‫- باشه عزیزم. ‫- خیلی مهربونی، داداش!
‫- باشه داداش. ‫- فقط میخوام با تو حرف بزنم...
‫- فقط با تو! دوستت دارم-- ‫- کافیه داداش. کافیه.
‫-منم بیام؟ ‫-نه عزیزم، خودم حلش می‌کنم.
‫صبر کن، صبر کن.
‫اینجا باید بذاریش.
‫باشه.
‫همگی کجا هستین؟
‫آها، اینجا نشستید؟
‫بچه‌های این دوره زمونه
‫با کلمه "ازدواج" خیلی ‫استرس می‌گیرن، خدای من.
‫چیه؟ کی مرده؟
‫چرا به خاطر این ‫انقدر سوت و کور نشستید؟
‫می‌خواین براتون مهمونی بگیریم؟
‫این‌طور که به نظر می‌رسه، نیست.
‫پس چیه؟ بگو دیگه.
‫ماه پیش که اون ‫مهمانی خودمانی بود،
‫تو اون شرکت داروسازی تو دهلی،
‫دکتر مالهوترا هم اومده بود.
‫می‌دونی… متخصص پوست.
‫نه… من که…
‫نمی‌دونی؟
‫من از کجا مالهوترا رو بشناسم؟
‫تو اون مهمونی، مالهوترا ‫یه خانمی رو با خودش آورده بود.
‫به ما گفت که ‫یه اسکورته از بمبئی.
‫بعد مالهوترا گفت ‫که اون خانم می‌خواهد
‫برای جراحی پلاستیک ‫باهاش مشورت کنه.
‫می‌دونی… احتمالاً برای کارش.
‫خب؟
‫خب… نمی‌تونستم که ‫تو مهمونی جراحی پلاستیکش کنم.
‫تو مهمونی که…
‫ایمیل اومده!
‫روی ایمیل شخصی خودت!
‫آره، چون من بهش زنگ زدم!
‫ولی گوشی‌اش خاموش بود!
‫بعد چی؟
‫خلاصه... بهشون ایمیل زدم!
‫بعد هم باهاش برای یه فنجان قهوه ‫قرار گذاشتم...
‫و دروغ نمیگم! ‫باهاش قرار گذاشتم!
‫و بعد هم مشاوره رو انجام داد!
‫و نقدی پول رو پرداخت و رفت!
‫سمر، برام یه چیزی درست کن!
‫-بله، آقا. ‫-یه لحظه صبر کن!
‫-بهش زنگ بزن! ‫-به کی؟
‫اون خانمه!
‫کارتش رو تو هتل جا گذاشتم!
‫چون... من اون ‫زنگ رو از هتل زدم!
‫نه از گوشی خودم!
‫به مالترا زنگ بزن!
‫-به کی؟ ‫-مالهترا؟
‫متخصص پوست؟
‫همونی که جوش ‫هرپریت رو درمان کرد!
‫و برای این کارم جهنم میرم!
‫فکر میکنی درست ‫که این موقع شب بهش زنگ بزنی؟
‫جواب نمیده دیگه، درسته؟
‫یه پیام بفرست! ‫صبح جواب میده!
‫مالترا، ببخشید که این ‫موقع شب بهت پیام دادم!
‫هر وقت وقت داشتید ‫لطفاً بهم زنگ بزنید!
‫فرستادم!
‫استرس داری؟
‫از کجا میدونی؟
‫خارش!
‫
‫تو شیطان... بیا دیگه!
‫داری چیکار میکنی؟
‫دارم برمیگردونمشون!
‫یعنی دوستت آکاش ورمار ‫حالا شروع کنه به پیام دادن به من؟
‫چقدر خوردی؟
‫یادم نیست. ‫تو چقدر خوردی؟؟
‫ماشین شماره ۷۵۰۰؟
‫مکان... تاتیا ریسورت، جاپور؟
‫تو داری جی پی اس ماشین منو ‫دنبال میکنی؟
‫بگو ببینم، این یعنی چی؟
‫پس اینطوریه که تو ‫تمام روزتو
‫تو بوتیک میگذرونی؟ ‫- داری مکان منو چک میکنی؟ ‫- سامر! سامر!
‫سامر، آروم باش.
‫چی شده، مرد! فقط جی پی اس.
‫- حتما برای سلامتی تو این کارو کرده. ‫- ریشب داداش، لطفا.
‫ناینا میتونه خودش حرفشو بزنه.
‫برو جلو.
‫عزیزم، من این کارو برای همه ماشین ها ... ‫یعنی، بعد از اون تصادف ...
‫بعد از تصادف؟ واقعا؟
‫حذفش میکنم، عزیزم. ‫مهم نیست.
‫اگه مهم نیست، پس ‫چرا داریش، ناینا؟
‫باهاش چی کار میکنی؟
‫بگو ببینم، ماشین من کجا بوده؟
‫نشون بده. نشون بده!
‫هیچ جا. هیچ وقت.
‫از خونه به اداره و بعد ‫بازگشت به خونه. همین.
‫تو چک میکنی، نه؟
‫فکر کنم یه پیام اسپانیاییه.
‫فقط اینو نوشته،
‫دلتنگتم، کمتر از زمانی که یه اسپرسو رو ساحل میخورم. - آندره.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی من ‫تنها ساحل نشستم
اسپرسو میخورم. ‫دلتنگتم. - آندره.
‫و اونم دلتنگته.
‫اصلا اینطور نیست.
‫یادته موقع تولد قبلیم با ‫هپی و نینا رفتم بارسلونا؟
‫یه دوره ی آموزش ‫بارمن برگزار میکردن
‫و چون حوصلم سر رفته بود تو ‫دوره ثبت نام کردم.
‫یه باریستا 60 ساله ‫اونجا بود به اسم آندره.
‫-یه معلم خیلی فداکاره. ‫-یعنی چی؟
‫یعنی هر روز ‫به خیلی ها آموزش میده
‫اما هنوز ‫هر مهمان رو یادشه.
‫گوشی من اینجا هست. ‫میتونی بهش زنگ بزنی.
‫چرا باید این کارو بکنم؟ ‫نه، اشکال نداره. نگهش دار.
‫همونیه که از هوندا بود.
‫یک دقیقه صبر کن.
‫میگه: "کجایی؟ ‫همین الان جوابم رو بده!"
‫این وقت شب چه ‫خواستش ازت؟
‫فکر کنم بهتره جوابش رو ندی، نه؟
‫آره، ولش کن.
‫آره.
‫-بله، عزیزم؟ ‫-سلام بابا.
‫امیدوارم مزاحمت نباشم.
‫نه، عزیزم، ‫ما داشتیم شام میخوردیم. بگو.
‫در واقع همه ما ‫تو خونه روهان بودیم.
‫و یه مدت پیش ‫اون...
‫تو خونه ش.
‫میدونم ممکنه ‫داداش عجیب باشه،
‫فکر میکردم اول ‫با وارتیکا حرف بزنم ولی ‫بعد...
‫بعد چی؟
‫بابا، من نمیتونم ‫هیچی بهش بگم.
‫صبح امروز، اون...
‫ولش کن.
‫بابا، من روهان رو دوست دارم.
‫خیلی خوب هوای منو داره
‫نمیخوام ‫حالش رو بد کنم.
‫اما... نمیدونستم ‫چیکار کنم، بهت زنگ زدم.
‫خوبه. کار درست رو کردی.
‫حالا چطور شروعش کنم...
‫باشه، بذار امتحان کنم.
‫فکر کنم امشب تو ‫همون وضعیتی هستی که ‫یه بار من بودم.
‫یادته وقتی ‫14 سالت بود؟
‫و اومدی سمت من و گفتی: "بابا، بابا...
‫میدونم عاشقی، اما به من قول بده.
‫من تنها فرزندت خواهم بود. ‫به من قول بده، بابا. به من قول بده."
‫اون روز بهت نگفتم ‫تفاوت بین درست و غلط چیه.
‫و امروز هم این کارو نمی کنم.
‫چون زندگی بهت یاد میده ‫تفاوت بین درست و غلط چیه.
‫فقط می خوام بگم که…
‫ما فقط خاطراتی رو نگه می داریم ‫که هیچ پشیمونی ای توش نیست.
‫اگه فکر می کنی با روهان داری یه ‫خاطره ی قشنگ می سازی…
‫که تا آخر عمر ‫خوشحالت می کنه،
‫دیگه نیازی نیست ‫بیشتر در موردش فکر کنی.
‫همه چیز خوبه.
‫اما اگه فقط واسه اینکه ‫کسی رو خوشحال کنی این کارو می کنی
‫و بابات…
‫همیشه باهاته.
‫باشه عزیزم؟
‫-دوستت دارم. ‫-دوستت دارم بابا.
‫عزیزم، دوستت دارم.
‫باشه. بچه ها، یه ایمیل هست.
‫از مرکز باروری دِو دراپ.
‫چی؟
‫بهابیجی، شما بخونش.
‫چی شده؟
‫خوشحالم، ازت پرسیدم این چیه؟
‫"این چیه؟" یعنی چی؟ ‫اونو نشونم بده.
‫یه ثانیه صبر کنید. ‫بهتون می گم. بهتون می گم بچه ها.
‫بهابیجی یه ‫مشخصات یه کلینیک
‫از کلینیک پرسید که ‫آیا موجوده یا نه؟
‫حالا یه ‫مشخصات همخوان رو پیدا کردن و…
‫هیچی نیست.
‫خیانت می کردی بهم؟
‫تو دنبال چی بودی خوشحالم؟ کسی دیگه؟
‫من چه کار اشتباهی کردم؟
‫بگو ببینم چه کار اشتباهی کردم!
‫باوارونکردنیه!
‫نباید گزارش رو پنهون می کردی.
‫مال توئه، هارپریت.
‫همون پسره است...
‫اون که از هوندا بود. ‫پیام صوتیه.
‫هیچ وقت خوشحال نمیشی.
‫تو تمام زندگیت رو با ‫رنج و عذاب می گذرونی
‫از اینکه به علایق متفاوت داری.
‫تو این شش سال رو با فکر کردن ‫به اینکه چطور این موضوع رو به همه بگی
‫گذروندی، تا کی قراره این طور باشه عزیزم؟
‫- هپی، به حرفم گوش کن... ‫- هپی‌ات مرده!
‫برو اون یارو که ‫نمیتونه دوریتو تحمل کنه رو با خودت ببر خونه.
‫میخوای بازی رو تموم کنیم ‫حالا که رازات فاش شده؟
‫گورتو گم کن، مرد. ‫دیگه طرف من نیا.
‫- من که مثل تو نیستم. ‫- هی، تمومش کن!
‫داداش، مطمئنم که ‫امروز نفهمیده.
‫ما باهم بزرگ شدیم. ‫هم‌دوره من بود.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫اگه جور دیگهای بود، ‫باید به من می‌گفت!
‫- باید به تو و کبیر داداش می گفت!
‫- ببخشید... اما چرا؟
‫- ما هر دو تو تیم کریکت بودیم.
‫- ما یه رختکن و یه دوش مشترک داشتیم، و هنوزم داریم!
‫- موقعی که داشت ازدواج می کرد، نشست رو اسب.
‫- بس کن.
‫- و متاسفم، کبیر داداش،
‫- اگه فکر می کنی اینجا دارم تند میرم، ‫- اما من حق دارم بدونم!
‫- و این مسئولیتش بود که به من بگه. ‫- به هممون بگه!
‫- باشه، بهت نگفتم.
‫- فکر می کنی ممد خوزی ‫- که بخوامت؟ برو به جهنم!
‫- قیافه اتو داغون می کنم، عوضی ‫- عزیزم!
‫- یه دوست؟
‫- ما اصلا دوست هستیم؟
‫- تلفن هامون یه چیز دیگه میگن.
‫- پس به گوشی های همدیگه نگاه نکنید!
‫- چطوری، داداش؟ همه چی خوبه؟
‫- آره، گوتام. همه چی خوبه.
‫- گوش کن، یه کم سرم شلوغه ‫- بعدا باهات حرف می زنم.
‫- نه، نمی تونم، آقا، ‫- چون در حال ترانزیت هستم.
‫- دارم میرم لندن.
‫- دبی فرود اومدم برای همین ‫- میخواستم ازت بپرسم…
‫- گردنبند رو همسرت دوست داشت؟
‫- مخصوصا براش از ایتالیا آوردمش.
‫- گردنبند ما بحث داغ ‫- عروسی بود؟ بهم بگو.
‫- آره، همه عاشقش شدن.
‫- گوش کن، بعدا بهت زنگ میزنم. خداحافظ.
‫- من یه گردنبند ‫- برای عروسی سفارش دادم پس…
‫- پس چرا بهم ندادی؟
‫- فکر کردم که ‫- باهاش سورپرایزت کنم.
‫- پس کجاست؟
‫- خنگ بازی دراوردم، از عجله ‫- تو دفتر جا گذاشتمش.
‫- فوری سفارش دادی ‫- برای عروسی از ایتالیا.
‫- و بعد تو دفتر جا گذاشتیش؟
‫- چیز مهمی نیست،
‫- به راننده میگم فردا صبح از ‫- دهلی بیارتش…
‫- قبل از اینکه ‫- مراسم عروسی شروع بشه، به دستت می رسه.
‫- مالتی.
‫- پیام صوتی.
‫- بهم سر ساعت های بد کار میده. ‫- فقط نادیده بگیرش، لطفا.
‫- به نظر می رسه سرت شلوغه، سم.
‫- وقتی به من گفتی مالتی خانم
‫- میدونستم که ‫- با اون عجوزه ات هستی.
‫- اما یه پیام هم ندادی ‫- یا زنگ نزدی کل شب؟
‫- فقط به خاطر اینکه یه گردنبند بهم دادی ‫- فکر می کنی می زارم بری؟
‫عجب دروغگوی نجسی هستی
‫تو تمام بچگیم تو رویا می‌دیدم که مادرم شده.
‫و تو باهاش به من خیانت کردی؟
‫گوشیا جابجا شدن.
‫و از مدرسه بیرون شدم.
‫اونا فهمیدن…
‫و فکر کردن متفاوت بودن برای یه مدرسه پسرانه خوب نیست.
‫این احمق گوشی‌ها رو عوض کرد.
‫پس، کومال…
‫اون دختره از جی‌کی.
‫همون دختری که هپی درباره‌اش شنید.
‫پس تو…
‫نتونستی به من بگی؟
‫کی باید بهت می‌گفتم؟
‫قبل 16 سالگی؟
‫قبل 19 سالگی؟
‫یا وقتی انتخابیه دهلی بود؟
‫وقتی که بازی آقایون همه چیز تو شده…
‫پس کی بهترین زمانه که به مردم بگی، ریشاب؟
‫هارپریت نیم هم اینجوری بود.
‫و زندگی‌اش پاشید.
‫نفرت…
‫بیزاری…
‫این اجازه نمی‌ده که به هیچ کس بگی.
‫این اجازه نمی‌ده که بگی…
‫که تو فرق داری…
‫درسته، سمر؟
‫درست شنیدم…؟
‫خیلی خوب بود…
‫وقتی همسرم فهمید.
‫و او به طریقی اینو به روحی هم توضیح داد.
‫من همیشه با ترس زندگی می‌کردم…
‫که دختر خودم شاید از من متنفر بشه.
‫سخنرانی خوبی ارائه دادی، سمر.
‫اما باید طرز فکرت رو عوض کنی.
‫چون حتی بعد از این همه سال زندگی…
‫هنوز توی تفکرات‌مون گیر کردیم.
‫حتی دختر ده ساله‌ام هم ذهن بازتری داره.
‫زمانی بود
‫که مال کس دیگری بودی
‫سایه رو ترک کردی
‫و وارد نور شدید آفتاب شدی
‫زمانی بود
‫که مال کس دیگری بودی
‫سایه رو ترک کردی
‫و وارد نور شدید آفتاب شدی
‫منو تنها نذار بدون قلبم
‫با من بمون تو تمام عمرمون
‫بذار همدیگه رو گم نکنیم
‫راکی23 ‫"شما خیلی جذابید، خانم…
‫همسرتون خیلی خوش شانس هست..."
‫با من بیا، عشق من
‫چرا اونجا نشستی ‫تنهایی و گریه می‌کنی؟
‫راجب کس دیگه‌ای صحبت نکن
‫مال کس دیگه‌ای نباش
‫خیلی دوستش داشتم کومال. ‫من خیلی کومال رو دوست داشتم.
‫وقتی اون رو گم کردم… ‫وقتی از دستش دادم…
‫قلبم از داخل تیکه تیکه شد
‫ولی مردا حق ندارن گریه کنن.
‫پس فکر کردم
‫از اونجایی که نمیتونم خودمو خوشحال کنم
‫میتونم همه رو خوشحال کنم.
‫بعدش وقتی ‫گزارش دکتر رو دیدم فهمیدم
‫نمیتونم هیچکسو خوشحال کنم.
‫چند ماه پیش، کومال ‫با شوهرش اومد نمایشگاه.
‫بعدش بازی قدیمی مونو شروع کرد.
‫اون بازی که میگه شب بخیر.
‫من حتی یه بارم بهش جواب ندادم.
‫ولی جلوشو نگرفتم.
‫نمیدونم...
‫چه لذتی از اون شب بخیر میبردم.
‫وقتی دلت رو به کسی میدی ‫فقط درد میگیری.
‫وقتی دو تا چشم بهم نگاه میکنن ‫فقط اشک میگیری.
‫وقتی دلت رو به کسی میدی ‫فقط درد میگیری.
‫وقتی دو تا چشم بهم نگاه میکنن ‫فقط اشک میگیری.
‫دنیا از سنگه ‫هیچکدوممون نمیتونستیم درکش کنیم
‫-وقتی دلت رو به کسی میدی ‫-با من بیا، عشقم
‫وقتی دلت رو به کسی میدی ‫فقط درد میگیری.
‫وقتی دو تا چشم بهم نگاه میکنن ‫فقط اشک میگیری.
‫مال کسی دیگه نباش.
‫دل دختره ای رو که ‫از همه بیشتر دوستش داشتی شکستی.
‫چرا؟
‫من هنوز ناینا رو ندیده بودم ‫وقتی این شروع شد.
‫سامر؟ سامر؟
‫اینو میگی پیشنهاد؟ ‫میخوای مارک مونو اینجوری بفروشیم؟
‫مالت رئیس من بود.
‫دقیقا اون چیزی رو که میخواست رو خواست.
‫و در عوض پروژه ‫و ترفیع گرفتم.
‫و همون روزی که نایانا رو دیدم ‫همه چیز تغییر کرد.
‫عاشقش شدم.
‫باهاش ازدواج کردم.
‫خیلی احمق هستی.
‫میتونستی حقیقت رو به ‫زن خودت بگی.
‫شاید میفهمید.
‫نه، نمیفهمید.
‫از موقع تصادف ‫افسرده شده.
‫فکر میکنه من نمیدونم ولی...
‫سامر! نایانا تنها یه جایی رفته.
‫چی؟
‫سامر، بس کن!
‫سامر! سامر، سامر...
‫ریشاب!
‫-چی شد؟ ‫اون رفت پایین
‫-ولی زنش رفت بالا. ‫-خب؟
‫پس تو برو پایین و بیارش بالا ‫و من میرم بالا و میارمش پایین.
‫بیا!
‫من به تو نگفتم ‫بپر تو من!
‫- داشتم میرفتم پایین. ‫-باشه، صبر کن، بزار من اول برم.
‫برو.
‫سامر!
‫رفت بالا.
‫نایانا!
‫یه قدم دیگه بیا جلو میپرم.
‫وای
‫خواهش میکنم عزیزم،
‫چرا باید ازت بخوام که ‫در ازای عشقت منو ببخشی؟
‫چه اشتباهی؟ چه عشقی؟
‫نمی فهمم کی داره تاوان چه گندی رو میده ریشاب.
‫بیارش پایین، خواهر شوهرت ‫فردا عروسیشه.
‫فکر میکنی من اینجا اومدم ‫که هلش بدم پایین؟
‫اون بخاطر من از اون بالا نرفته!
‫وقتی شوهرشم نتونست، ‫من چطور قانعش کنم؟
‫هی، اون دیوونه کجاست؟
‫اون سمر!
‫اوه، گندش بزنن
‫ناینا!
‫حالا که نیمی از حقیقت ‫رو میدونی، ناینا،
‫بذار همه چیز رو بهت بگم. ‫در غیر این صورت، ترجیح میدم…
‫هی! منظورت از در غیر این صورت چیه؟ ‫دیوونه شدی؟
‫بیا پایین! یالا، بیا پایین!
‫بسه دیگه، سمر، ‫دیگه نمیتونی منو گول بزنی.
‫این ازدواج مریضه.
‫میفهمی؟ مریضه.
‫ناینا، خواهش میکنم بیا پایین. ناینا!
‫کفش پاشنه بلند پاته! ‫اگه سُر بخوری چی؟
‫یه کاری بکن، ریشاب! ‫میخواد بپره.
‫اونم میخواد بپره!
‫اون که برای دزدی غذا ‫از اون بالا نرفته!
‫میخوای بپری، درسته؟ ‫پس بپر!
‫داری تشویقش میکنی بپره؟
‫چیکار دیگه میتونم بکنم؟
‫بهت خیانت کردم، ناینا.
‫اما بخاطر ضعفی که داشتم. ‫نه اینکه بخوام گولت بزنم.
‫اگه واقعا فکر میکنی ‫این ازدواج مریضه،
‫ترجیح میدم دیگه زنده نباشم.
‫دوستت دارم، ناینا!
‫-کجا افتاد؟ ‫-زندست!
‫داخل پارچه افتاده
‫ممکن بود بمیری!
‫انقدر سر و صدا کردن،
‫مطمئنم یه نفر باید ‫بیدار شده باشه.
‫دیوونه ای؟ ‫نگران سر و صدایی؟
‫فقط اونجا رو ببین.
‫یه مرد داره سعی میکنه برای زنش توضیح بده
‫که چرا با نامزد پدرزنش ‫ریخته رو هم.
‫فکر نمیکنی عجیبه، سمر؟
‫میخوای باور کنم ‫که اون مردی
‫که با یه زن حرف زده ‫تا تو یه شرکت ترفیع بگیره…
‫تو همون شرکت
‫چطور سر از اینجا درآوردن؟
‫-کی؟ ‫-برنگرد.
‫خانواده رشمی اینجان.
‫رشمی زن اولت بود. ‫اون خانواده وارتیـــکا هستن.
‫-چی گفتم؟ ‫-رشمیی
‫بله؟
‫بریم. بیا دیگه!
‫خانواده وارتیـــکا بخاطر ‫شماها بیدار شدن.
‫حتی اگه ریشاب رو اینجا پیدا کنیم ‫تو این شرایط چیکار میتونه بکنه؟
‫دقیقا! بزنیم به چاک.
‫-کبیر داداش. ‫-بله؟
‫متاسفم.
‫-هر چی که گفتم… ‫-اوه، خفه شو!
‫مشکل تو اینه که ‫همه چیز رو یهویی میخوای.
‫یه اشتباهی کردی.
‫صادقانه معذرت خواهی کن و ‫بذار طرف مقابل باهاش کنار بیاد.
‫میخوای فورا ببخشنت.
‫باید بهش زمان بدی.
‫باید تو تمام زندگیت بهش نشون بدی
‫که اون تنها کسیه ‫که براش اهمیت داره.
‫اینجوری معذرت خواهی میکنن. ‫فهمیدی؟
‫چی شده؟
‫دیگه بغل یه مرد مثل من ‫اذیتت نمیکنه؟
‫ریشاب اینجا چیکار میکنه بدون ‫وارتیـــکا، هارپریت و بقیه؟
‫اونم که به ما ‫هیچی نگفت.
‫چرا داره دنبالم می‌گرده؟
‫بابا! چه اتفاقی افتاده؟
‫چندیدم، اون…
‫چی شد؟
‫گوش کن، از بابای وارون زنگ زدن، اون گمشده.
‫چی؟
‫بیست و پنج دقیقس داری کجا میری؟
‫مراسم سه ساعت دیگه اس
‫حتی پدر اون فراری هم نمی‌دونه کجاست.
‫من چطوری باید بدونم؟
‫من به سمت فرودگاه می‌روم. ‫شاید شانس بیاریم و پیداش کنیم.
‫-کیه؟ ‫-دکتر مالهوتی. متخصص پوست.
‫بذار این داستان رو برات تعریف کنم.
‫وقتی ِرشاب در بمبئی بود...
‫اتفاقا واروون هم اونجا بود.
‫رشاب داداش؟
‫سلام!
‫ببخشید.
‫واروون! کی اومدی اینجا؟
‫از دیروز اینجا بودم.
‫راستش، من و دوستام ‫برای جشن مجردی ام اومدیم اینجا.
‫نگران نباش، اینجا تورو ندیدم.
‫راستش، داداش، میخوام برای ‫دوستام امشب یه برنامه ی شاد و سرگرم کننده بچینم.
‫میدونی؟ ولی نمیتونم رزرو کنم.
‫خواهرزن شما ‫تلفن و حساب بانکی منو چک میکنه.
‫آخرش خواهر کیه؟
‫واروون از رشاب قول گرفته بود که ‫به هیچ کس نگو.
‫من هم قرار نبود بهت بگم.
‫ولی اگه اون تماس رو ‫برداشته بودی، یه سوءتفاهم پیش میومد.
‫میشه لطفا توجهتون رو جلب کنم؟
‫میگن هیچ عروسی ‫بدون درام کامل نیست.
‫ولی دلیل ‫خوشبختی آخر این نمایش
‫ریشاب. دکتر ریشاب مالیک.
‫ممنون.
‫سلام به همه.
‫از صبح همه ‫از من میپرسن
‫چی به وارون گفتم ‫که برگرده؟
‫فقط از وارون پرسیدم که ‫اگه با من فرار کنه مشکلی نداره؟
‫دروغگو! دروغگو!
‫نه، من... خب باشه. ‫دروغ میگم.
‫من هم ضعفای خودم رو دارم.
‫مثل وارون.
‫اون از تصمیم ‫گرفتن یه زندگی بزرگ میترسید.
‫ولی زنش رادیکا ‫ضعفشو می‌فهمه.
‫به خاطر همین هنوز حاضر بود ‫با مردی که فرار کرده بود ازدواج کنه.
‫راستش،
‫ازدواج فقط ‫تو روز عروسی ترسناک نیست.
‫وقتی ازدواج کردی بدتر میشه.
‫فکر کنم تقصیر ‫خط تبلیغاتی ازدواجهاست.
‫اگه کسی بگه شما ‫برای همیشه باید با هم باشید،
‫خب معلومه که میترسی.
‫دوستی، عشق، رفاقت،
‫اگه همه اینا یه خط ‫تبلیغاتی مثل این داشتن
‫ما هم ازشون ‫میترسیدیم.
‫ولی حقیقت اینه... که ‫همه اینها تو ازدواج وجود داره.
‫کمی دوستی، یه ذره عشق،
‫کمی رفاقت،
‫-و- ‫-و یه کمم خوش گذرونی!
‫اره، ولی نه یه کم.
‫خیلی زیاد خوش گذرونی.
‫عروسی به این معنی نیست
‫که حالا که وارون ‫مال رادیکاست
‫باید واسه ملاقات با دوستاش ‫بهونه بیاره.
‫یا اینکه حالا که رادیکا ‫مال وارون شده
‫دیگه واسه همه مردای دیگه ‫جذابیت نداره.
‫مالکیت نیست.
‫فقط یه شراکته.
‫کاغذای ازدواج ‫که امضا کردن،
‫حلقه هایی که با هم عوض کردن،
‫و گردنبند ‫فقط نماد هستن.
‫همه اینا فردا ‫تو کمد میرن.
‫ولی اون چیزی که ‫دارن
‫رابطشون ‫هست.
‫اوینگه از کاغذ ها، ‫حلقه ها و گردنبند محافظت میکنه.
‫ولی شما دوتا باید ‫رابطتونو خودتون حفظ کنید.
‫آدمای دور و برتون، دنیا، ‫خانواده و جامعه
‫نظر خودشونو دارن.
‫ولی مطمئن بشین که ‫صدایی که نزدیکتره بهتونو میشنوین.
‫صدای همسرتون.
‫من هر دوتونو دوست دارم. خدا خیرتون بده.
‫ممنون.
‫بابات مریضه؟
‫نه. هیچ.
‫ببخشید عزیزم.
‫واقعا ببخشید.
‫سورهش.
‫برو دفتر ‫به مالتی خانم بگو
‫که اشتباهی ‫یه گردنبند بهش داده.
‫آقا اون گردنبند ‫رو واسه زنت خریده.
‫پس باید به تو بده.
‫ممنون آقا! ممنون.
‫اگه قبول نکرد،
‫بهش بگو به من زنگ بزنه.
‫پس...
‫کمال جذاب بود.
‫کافیه دیگه. انتقام گرفتنو تمومش کن.
‫ببخشید.
‫انتقام؟
‫فکر میکردم امشب ‫عکسای نامزد قبلیتو بهم نشون بدی.
‫و همه شون ‫با لبسای قشنگ.
‫بعدش ‫هر دوتامون خیلی گیج میشیم.
‫باز؟
‫چرا؟ قرار ملاقات داری؟
‫نه...
‫اوه، پس تو هم میتونی ‫قهوه درست کنی؟
‫بار اول که درست کردم افتضاح بود.
‫بعدش دوباره ‫سعی کردم.
‫فکر کنم این دفعه بهتره.
‫ما باید تو زندگی ‫به همه چی یه فرصت دوم بدیم.
‫فکر کنم خیلی خوبه.
‫اگه بازم ‫بار دوم خوب نشد چی؟
‫اونوقت تو به من یاد میدی.