.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫از وقتی ما...
‫به جز تو تا حالا پیش نیومده بود که...
‫ببخشید، خیلی برام عجیبه. ‫آخه من اصلا اینطوری حرف نمی‌زنم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫حس می‌کنم از درون ‫دارم از هم می‌پاشم.
‫نیکی، تو تمام فکر و ذکرم شدی.
‫سعی می‌کنم باهاش مقابله کنم،
‫ولی با همه آهنگ‌هایی ‫که می‌شنوم یادت میفتم.
‫وقتی تازه اومده بودم این شهر، ‫تو تنها کسی بودی...
‫که بهم روی خوش نشون داد.
‫اون اوایل فکر می‌کردم شاید تو هم...
‫ولی خب، بعدش فهمیدم ‫چطور مدلی هستی.
‫بعدش که مادرجونم فوت شد، ‫فقط تو بهم زنگ می‌زدی.
‫حتی وقت‌هایی که من واقعا ‫هیچ حرفی نداشتم،
‫پشت گوشی ساکت می‌موندیم.
‫واسه همین به خودم می‌گفتم: «بهش نگو.»
‫«دختره خیلی ازت سرتره.»
‫«ممکنه... از زندگیت بره.»
‫ولی گفتم بهتره بدونی...
‫که من تو رو به همه‌چی ترجیح می‌دم.
‫آخی.
‫- خیلی رویاییه! ‫- نه، نه. بسه.
‫- ببین، خیلی... لوس بود. ‫- وای خدا. می‌دونستم.
‫- زیاده‌روی کردی. ‫- معذرت می‌خوام.
‫به نظر من که ناز بود.
‫- ولی به نظر من چندش بود. ‫- باید...
‫- این دفعه می‌خوام... ‫- نه.
‫من دیگه تکرارش نمی‌کنم داداش.
‫- ته آبروریزی بود. ‫- آره، آره.
‫این مدل تو... ‫حتی من هم می‌ترسونه.
‫خب؟ نیکی بود که بالا می‌آورد.
‫خودت گفتی سفره دلم رو باز کنم.
‫می‌فهمی چقدر بی‌پرده ‫احساساتم رو گفتم؟
‫دست کم گرفته بودمت.
‫- می‌خوای یه چیز قشنگ براش بگیری؟ ‫- نه، نه.
‫- اون رو که می‌گیرم. ‫- هیچی براش نگیر.
‫داداش، با نیکی باید...
‫خیلی کمتر از این‌ها احساساتی باشی. خب؟
‫از این اداها خوشش نمیاد. ‫واقعا نمیاد.
‫مثلا گل یا اون شکلاتی که ‫گفته بود دوست داره رو بگیری.
‫باشه.
‫دستت درد نکنه.
‫چی؟
‫خسته نباشی.
‫منظورت اینه برم؟
‫- آره، اگه می‌خوای که برو. ‫- باشه. فهمیدم.
‫ببخشید که... ‫شرمنده مجبور شدی وقت بذاری.
‫نه، اشکالی نداره. کارت خوب بود.
‫- آخه نه... ‫- تنوع شد دیگه.
‫- وانمود کردیم که... ‫- کارت درسته.
‫پسر، خدا لعنتت کنه. ‫خیلی ضایع بود.
‫می‌شه فقط بریم؟
‫آره، ولی باز خدا رو شکر امتحان کردیم. ‫چون... خیلی بد بود.
‫نظر لطفته.
‫اصلا تا حالا با نیکی ‫توی اون فاز رفتین؟
‫یه‌کم فاز رمانتیک بردار.
‫- فاز رمانتیک بردارم؟ ‫- سربه‌سرش بذار.
‫- مثلا حرصش رو در بیارم. ‫- یعنی اذیتش کنم؟
‫آره، به شوخی دیگه. مثلا قضیه ‫«نیکی خل و چل» رو به روش بیار.
‫داری می‌گی نیکی خل و چل صداش کنم؟
‫تو که می‌دونی روش حساسه.
‫مثلا بگو: «یادته قدیم‌ها اذیتت می‌کردن،»
‫«همه نیکی خل و چل صدات می‌زدن؟»
‫اون هم می‌گه: «ای خدا!»
‫«نگو بِر، اون قضیه مال خیلی وقت پیشه.»
‫«خواهشا به روم نیار.»
‫الان تعریف تو از ‫فاز رمانتیک همچین چیزیه؟
‫ببین، فقط بگو:
‫«نیکی، من توی فکرم بود ‫سر فرصت بریم نوشیدنی بزنیم.»
‫آره، من که چند باری خوردم،
‫ولی اون همه‌اش تو رو دعوت می‌کنه.
‫- آره، دقیقا. ‫- من گفتم فقط یه شب...
‫واسه مسابقه اطلاعات عمومی نیاین.
‫بِر، توی اون مسابقه نباید ‫حرف دلش رو بپرسی.
‫اصلا نمی‌شه. ‫خودم نمی‌ذارم بشه.
‫اتفاقا وقت طبیعی و خوبی ‫واسه اینه ازش بپرسم.
‫من عاشق شب‌های مسابقه‌ام.
‫کل دل‌خوشیم همینه.
‫هر چهارشنبه‌ای که بیدار می‌شم،
‫از هیجان مسابقه دلم پرپر می‌زنه.
‫خدایا، اصلا باورم نمی‌شه ‫چقدر خودم رو ضایع کردم.
‫نمی‌شه که هفت سال دست‌دست کنی...
‫بعد بیای شب دورهمی ما رو، ‫دوستی و رفاقت ما رو...
‫تبدیل به رویداد خواستگاریت ‫از این دختره کنی بِر.
‫پس کی بهش بگم؟
‫هر موقع دیگه‌ای.
‫تو که تازه اول جوونیته.
‫اگه واقعا انقدر برات مهمه...
‫که مطمئنم مهمه... ‫دست نگه دار.
‫بذار فرصت مناسبش برسه.
‫باشه.
‫قبوله. صبر می‌کنم.
‫- تا فرصت مناسب بشه. ‫- حالا باهام تکرار کن:
‫«تو تازه اول جوونیته.»
‫نه.
‫سندی؟
‫نه.
‫سندی؟
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه. نه. نه، نه!
‫گندش بزنن.
‫چطوری دستت به این‌ها رسید؟
‫ای بابا...
‫آخه چرا...
‫آخه...
‫[اینستاگرام نیکی]
‫[در حال تماس: نیکی]
‫- سلام. ‫- وای، شانس آوردی نیومدی.
‫از بس که امروز شلوغ بود.
‫واقعا مرخصی درست و حسابی می‌خواستم.
‫آره، اون که قطعا.
‫بس که زحمت‌کشی.
‫تو که قبول داری.
‫آها، امشب ساعت چند می‌رسی؟
‫می‌خوام جلو جلو برم جا بگیرم.
‫آم، امشب...
‫امشب راستش فکر نکنم بتونم بیام.
‫عه! بِر، نگو دیگه!
‫می‌خواستم امشب ببینمت.
‫هوش تو رو کم داریم.
‫این هفته باید این تیم ‫رگ‌تگ رو ببریم.
‫خب، آخه...
‫فکر نکنم امشب بتونم بیام.
‫باید به یه‌سری از کارهام برسم.
‫می‌خواستم یه چیزی هم بهت بگم.
‫چی؟
‫یعنی می‌خوای الان بگم؟
‫آره.
‫چیه؟
‫باشه. خلاصه اینکه فقط تا ‫دو هفته دیگه سر کار میام.
‫جدی؟
‫چطور مگه؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی ببین بِر، ‫الان دیگه زیاد وقت نداریم،
‫گفتم شاید بخوای این کارهات رو...
‫یه وقت دیگه انجام بدی.
‫راست می‌گی.
‫- امشب مهمه. ‫- لامصب!
‫گندت بزنن!
‫چیزیت شد؟
‫نه، گردنبند کریستالم افتاد داخل سینک!
‫- ای بابا. ‫- وای!
‫متاسفم.
‫حالا چرا برگشت اینطوری گفت؟
‫سلام، داریم می‌بندیم.
‫اگه چیزی خواستی بهم بگو.
‫عه. باشه.
‫- ممنون. ‫- درسته. آره، می‌دونم.
‫حرف رایان هم همین بود. ‫فقط من که نمی‌گم.
‫حرف تو تنها که نیست.
‫- می‌دونم. ‫- آم، ببخشید.
‫یه سوالی داشتم.
‫احیانا شما گردنبند کریستال دارین؟
‫آره. داریم. بذار نشونت بدم.
‫نه، خدایی قبلش داشتم ‫همین رو می‌گفتم.
‫آخه یعنی چی؟ ‫اصلا منظورش چیه؟
‫یا خدا، دیوونه شدی؟
‫- چی؟ ‫- نه.
‫یه لحظه گوشی.
‫کلا همین‌ها رو داریم.
‫آره، هر کدوم این سنگ‌ها یه‌جور...
‫انرژی و فلان بهمان خودشون رو دارن.
‫مثلا این آمیتیست انرژی ‫آرامش‌بخش و ذهنی داره،
‫این کوارتز صورتی هم مثلا ‫عشق و این چیزها رو جذب می‌کنه.
‫کدومشون مثلا... یه‌جور...
‫انرژی و وایب خوب داره؟
‫گمونم سیترین.
‫چون عملا یه تیکه آفتابه ‫که توی سنگ جا پیدا کرده.
‫خیلی‌خب. مرسی.
‫آره. چیز دیگه‌ای خواستی بهم بگو.
‫یه تیکه آفتاب توی سنگه.
‫نه، چون دیروز موقع ناهار...
‫بکا خیلی رفتارش... آره.
‫قطعا نیکی بدش میاد.
‫نه، حرف من هم همینه.
‫حالا چرا رایان رو برداشت آورد؟
‫من برگشتم گفتم الان این چه کاریه؟
‫اصلا روت می‌شه؟
‫باز خوبه ازش خوشت نمیاد.
‫[گیاه بید تک‌آرزو]
‫خیلی روی مخمه.
‫آره.
‫آخ گفتی. حرف من هم این بود که...
‫[گیاه بید تک‌آرزو]
‫[جرقه‌ای در وسط بزن و دو تکه‌اش کن!]
‫بی‌خیال کریستال شدی؟
‫این چشمم رو گرفت.
‫آره، این‌ها رو از وقتی آوردیم ‫خیلی خوب فروش رفتن.
‫بهرحال هر آدمی آرزو داره.
‫البته واسه خودم نگرفتم...
‫باشه، ولی بعدا نیای شکایت کنی‌ها.
‫مگه این‌ها مشتری شاکی داشتن؟
‫آخه بیشتر جنبه کلکسیونی داره،
‫بعضی‌ها کلا بازش نمی‌کنن. ‫ولی کسایی که بازش می‌کنن،
‫معمولا میان شکایت می‌کنن دیگه.
‫از اینکه سرشون کلاه رفته؟ یا...
‫بی‌خیال بابا، ما که کلاهبردار نیستیم.
‫نه، نه، منظورم کار شما نبود.
‫کلا برام سوال بود از چی شکایت می‌کنن.
‫یعنی عصبانی شدن که...
‫- آرزوشون رو برآورده نکرد؟ ‫- آره، حالا مهم نیست.
‫یا آرزوشون رو برآورده می‌کنه ‫و زندگیشون خراب می‌شه؟
‫یا می‌میرن و آرزو می‌کنن که می‌مردن.
‫کارت درسته. خوشت اومد.
‫آره، یه نقد براش بنویس.
‫حساب می‌شه هفت...
‫تا حالا فروشگاه گیتار سنتر رفتی؟
‫- نه. ‫- گیتارهاش کوک نیستن.
‫- مثلا ببین... ‫- آخه خودت که می‌دونی...
‫- موضوع گیتار نیست. ‫- این نوجوون‌های گاو میان...
‫عین بیس سیم‌ها رو می‌کوبن، ‫تازه بماند که...
‫- اصلا دست روی دلم نذار. ‫- خانوم‌ها، نفس بگیرین.
‫این هم که انتظار نداره ‫همه سازها کوک باشن.
‫صرفا...
‫مثلا اگه داری روی کتابت کار می‌کنی...
‫- خانوم‌ها. ‫- یا وقتی که ساعت کاریته...
‫- سرگرمت می‌کنه دیگه. ‫- خدایا.
‫وقتی مشتری توی مغازه است که...
‫سرم با کتاب گرم نیست، ‫پس چه فرقی داره؟
‫می‌دونم، ولی ببین، ‫تهش منم که باید برم خونه و...
‫به غرغرهای بابام درباره دوست‌هام گوش کنم.
‫من فقط می‌گم وانمود کن...
‫- داری کار می‌کنی. ‫- چی؟
‫- مثلا... ‫- ببین، گفتن این حرف...
‫- برای تو راحته... ‫- نه.
‫که قراره آموزشگاه خالکوبی بری.
‫اولا دانشکده هنره، ‫دوما هنوز که قبول نشدم.
‫مگه لوتر قبول نشده بودی؟
‫نه، گفتم دلم می‌خواد لوتر برم.
‫- ببخشید، من... ‫- هنوز که فرصت هست.
‫- خوبه. ‫- بذار بعدا!
‫- نمی‌خوام برات داستان بشه. ‫- بعدا!
‫- می‌دونم عزیزم. ‫- قربونت برم.
‫شما چه غلطی دارین می‌کنین؟
‫ایان داره سر به سرم می‌ذاره.
‫یه لحظه برگشتم نگاه کردم، ‫دیدم اینطوری می‌کنن...
‫چرت و پرت بسه.
‫می‌شه تمرکز کنیم؟ ‫این واسه من مهمه‌ها.
‫من می‌رم نوشیدنی بیارم.
‫- فکر خوبیه نیکی. ‫- من هم میام.
‫ممنون. لطف می‌کنی.
‫شما چی پچ‌پچ می‌کنین؟
‫بذار بعدش.
‫بی‌زحمت چهار تا نوشیدنی خنک بدین.
‫کنارش... چیز دیگه‌ای نبود؟
‫یه‌دونه آبمیوه گازدار بدین.
‫آبمیوه گازدار؟
‫به نوشیدنیم که تیکه ننداز!
‫- مگه چیه؟ ‫- من خوشم میاد...
‫پسرها یه ته‌مایه روحیات ‫زنانه داشته باشن.
‫- کجاش زنونه است؟ ‫- نیست.
‫آخه طعم اون زهر مار رو دوست ندارم.
‫- باشه، آبمیوه بخور. ‫- عجب.
‫ببینم، جریان این کار مهمی که...
‫- پای تلفن می‌گفتی چی بود؟ ‫- زیاد بود.
‫به کلی کار مهم رسیدم.
‫- خب؟ ‫- تمیزکاری کردم.
‫مالیاتم رو حساب کردم.
‫- بعدش... ‫- کل روز پای تلویزیون لم دادی.
‫آره، کل کارم همین بود.
‫بِر.
‫آره دیگه.
‫راستی، توی فکرم بود...
‫نوشیدنی‌ها رو حساب می‌کنین؟
‫عه، بله.
‫من می‌دم.
‫باشه، فهمیدیم. آفرین.
‫ولی بذار خودم بدم.
‫من که گفتم می‌دم.
‫آره، ولی زیاد فرز نبودی.
‫لطف کردی.
‫قابلی نداشت.
‫بگذریم...
‫- رفته بودم فروشگاه... ‫- باز کنم یا بسته بدم؟
‫عه، بی‌زحمت باز کن عزیز.
‫می‌خواستم بگم که...
‫چون گفتی گردنبندت افتاد...
‫بچه‌ها، سارا الان می‌گفت ‫باباش یه تفنگ داره که...
‫- توی گاوصندوق اتاق استراحته. ‫- عجب.
‫جدی می‌گی؟
‫شوخی ندارم.
‫گمونم اگه اینطوری بود...
‫از خودش باید می‌شنیدیم.
‫اگه توی گاوصندوقه که مشکلی نداره.
‫ای خدا، معذرت می‌خوام. ‫آم، یه چیزی می‌گفتی.
‫آره، چی می‌گفتی؟
‫داشتم می‌گفتم که...
‫که من... بذار بعدا بگم.
‫اشکالی نداره. من رفته بودم...
‫خبر نداشتم دسته‌جمعی ‫قراره اینجا جمع بشیم.
‫- ایولا. ‫- دمت گرم.
‫- خب... بذار. ‫- بگو.
‫به یاد چی بگیم؟
‫به یاد سندی.
‫مرسی که امشب تشریف آوردین.
‫- وقت مسابقه اطلاعات عمومیه. ‫- خیلی‌خب.
‫- که طبق رسوم... ‫- بریم نشون بدیم کت تن کیه، پایه‌اید؟
‫- بریم. ‫- چشمم بهته عوضی!
‫- شروع شد. ‫- برنده کارت ویزای صد دلاری می‌گیره.
‫چرا گفت به یاد سندی؟
‫- چون مرد. ‫- موضوع مسابقه امشب...
‫- چی؟ ‫- اطلاعات عمومی سینمای کلاسیکه.
‫سندی مرده.
‫خب، سوال اول دو تا بخش داره...
‫- چی؟ ‫- آره.
‫که باید جفتش رو جواب بدین. ‫برو که رفتیم.
‫واقعا؟
‫این انیمیشن درباره یک جن آبی رنگه...
‫- که آرزوها رو برآورده می‌کنه. ‫- بِر، تسلیت می‌گم.
‫اشکالی نداره.
‫اسم این فیلم چیه؟
‫رفقا، سروصدا نکنین.
‫- بِر. ‫- آروم باشین.
‫بسه بچه‌ها. باشه...
‫خب عوضی‌ها. ‫بریم کافه گریدو.
‫تو رو خدا نه. ‫من فقط می‌خوام برم خونه.
‫یعنی دست رد به کارائوکه می‌زنی؟
‫من چون خسته‌ام و می‌خوام بخوابم، ‫دلم نمی‌خواد که...
‫شبم رو با چند تا خواننده ناشی ‫و رومیزی‌های نوچ بگذرونم.
‫بابا، پس کی بیاد موقع «اسلیم شیدی»...
‫کلوپ رو روی سرش بذاره؟
‫«کی بیاد موقع اسلیم شیدی...»
‫«کلوپ رو روی سرش بذاره؟»
‫ایان، بیا آهنگ دو نفره بخونیم.
‫- گور باباش. ‫- دبیرستان موزیکال بخونیم.
‫سارا می‌خونه. یه دهن بخون.
‫این چه صدایی بود؟
‫- نه، سارا افتضاحه. ‫- خفه شو بابا.
‫- می‌شه لطفا من رو برسونی خونه؟ ‫- داداش.
‫- می‌خوام برم کپه‌ام رو بذارم. ‫- نیکی...
‫امروز هلاک شدم. حوصله ندارم...
‫بریم یه کافه دیگه بشینیم.
‫نیکی، تنها مقصد من کافه گریدوئه.
‫- سر راه پیاده‌اش کنیم. ‫- اذیت نکن!
‫من هم می‌تونم ببرمت.
‫پسر، تو واقعا لنگه نداری.
‫- خیلی ممنون. ‫- بِر.
‫- نه بِر، تو هم باید باشی. ‫- گور باباش.
‫- خیلی خسته‌ام. ‫- برو گمشو.
‫کسی پول نقد داره؟
‫گمونم یه بیست دلاری دارم.
‫تو فرشته نجاتی.
‫- عجب. ‫- بعدا حساب می‌کنم!
‫نگفتم می‌دم که.
‫عالی شد، پول هروئین ‫این هفته یارو در اومد.
‫خوب قیمت بازار دستته‌ها.
‫خب بِر، بریم؟
‫- شب به خیر بچه‌ها. ‫- باشه.
‫ایان بی‌شعور!
‫ خداحافظ. ‫- مراقبت کنین، خب؟
‫- خدایا، خیلی روی مخ می‌ری... ‫- ایان.
‫دختره رو سالم برسون.
‫اوق. از این حرف‌های چرک نزن.
‫بعدا می‌بینمت بِر.
‫خب دیگه بِر. ‫بیا فقط گورمون رو گم کنیم.
‫- باشه. بریم. ‫- بذار این بدبخت‌ها برن.
‫ما که می‌ریم عشق و حال.
‫- آره بِر، برو گمشو. ‫- بیا.
‫بابت گربه‌ات تسلیت می‌گم بارون.
‫ناراحت نباش.
‫البته ناراحتی که داره، فقط...
‫انگار هنوز باورم نشده.
‫می‌دونی که هر موقع ناراحت شدی ‫می‌تونی بهم زنگ بزنی.
‫می‌دونم.
‫اینکه هر روز نبینمت ‫قراره خیلی برام عجیب باشه.
‫موضوع اینه اونجا خوشحال نیستم.
‫آخه شغله دیگه نیکی.
‫آره، ولی می‌خوام نویسنده بشم.
‫- هستی دیگه. ‫- نه، یعنی...
‫حس می‌کنم باید یه تغییر اساسی بدم.
‫اصلا عشق رو احساس نمی‌کنم، ‫ولی اگه بخوام این...
‫رمان رو بنویسم، ‫باید بتونم عشق رو احساس کنم.
‫عشق؟
‫پس داستان عاشقانه است.
‫نه، عاشقانه نیست. ‫درباره عشقه.
‫مگه جفتش یه چیز نیست؟
‫راستش، به جز تو...
‫نمی‌تونم با کس دیگه‌ای ‫درباره این مسائل صحبت کنم.
‫تو هم برای من همینی.
‫مخصوصا سر کار.
‫اینطوری نیستی که دور خودت دیوار بکشی.
‫آها، راستی... ‫یه چیزی رو یادم بنداز.
‫چون یه... ‫یه چیزی برات گرفتم.
‫چیه؟
‫حالا می‌بینی.
‫اَه، نکن دیگه...
‫چرا انقدر استرس گرفتم؟
‫نمی‌دونم.
‫واقعا واکنش عجیبی بود.
‫راستی، سارا امروز کلی خبرت رو می‌گرفت.
‫تو چه حسی به این موضوع داری؟
‫داری می‌پرسی... ‫حسی به سارا دارم یا نه؟
‫دارم می‌پرسم حست به سارا چیه،
‫و اگه حسی که بهش داری ‫جوریه که ازش خوشت میاد،
‫در اون صورت تا چه حد ازش خوشت میاد؟
‫من صرفا احساس... دوستانه دارم.
‫خدایا. می‌دونستم.
‫آخه خیلی تابلو می‌کنه.
‫آره، قبول دارم.
‫من اگه از یکی خوشم بیاد، ‫احدی متوجه نمی‌شه.
‫شب به خیر.
‫نیکی، وایستا.
‫چیه؟
‫می‌خواستم بپرسم...
‫رشته افکارم پاره شد.
‫- شب به خیر. ‫- شب به خیر.
‫ولی...
‫می‌گم، یادته یه بار کلاس آقای لاندو بود،
‫که من یادم رفته بود سرسازم رو بیارم؟
‫همون روزی که خیلی اعصابش خراب بود،
‫بعدش تو بهم گفتی ‫که سرساز اضافه داری؟
‫بعدش سرسازت رو بهم دادی، ولی...
‫بِر، من شاگرد محبوب لاندو بودم.
‫تو هم چوب‌خطت پر شده بود، خب؟
‫شب به خیر.
‫شب به خیر نیکی خل و چل.
‫اَه، اینطوری صدام نکن.
‫می‌دونم. شوخی کردم.
‫- تو که می‌دونی خوشم نمیاد. ‫- شرمنده.
‫می‌دونم. ببخشید.
‫تو ازم خوشت میاد؟
‫چی؟
‫چون اگه خوشت میاد، ‫الان وقتشه بهم بگی.
‫به نظرم ما دوست‌های خوبی هستیم.
‫باشه.
‫پس خوبه. شب به خیر.
‫آخه چرا؟
‫چه مرگته تو؟
‫عجب.
‫«بید تک‌آرزو.»
‫«دوستانتان را شگفت‌زده کنید. ‫فقط یک آرزو دارید.»
‫آرزو می‌کنم کاش نیکی...
‫بیشتر از هر کسی توی دنیا عاشقم بود.
‫این چه وضعشه؟
‫گندش بزنن.
‫آم، سلام.
‫داشتم نقشه رو باز می‌کردم.
‫گفتی برام یه چیزی گرفته بودی؟
‫آره.
‫عه، خونه جا گذاشتمش.
‫باشه.
‫آم، می‌تونم فردا بیارم سر کار.
‫آها، خوبه.
‫خب دیگه. شب به خیر.
‫می‌خوای بیای تو؟
‫آخه تازه گربه‌ام مرده بِر.
‫گربه‌ات مرده؟
‫عه، وایستا ببینم.
‫یعنی... یعنی تو گربه‌ات مرده.
‫واقعا متاسفم.
‫بهت تسلیت می‌گم.
‫می‌خوای... ‫یعنی بریم...
‫می‌خوای بیای تو؟ یا...
‫نیکی...
‫حالت خوبه؟
‫تو حالت خوبه؟
‫به خاطر گربه‌ام داری می‌پرسی؟
‫آره.
‫- آره، خوبم. ‫- می‌خوای بیای تو...
‫یه نوشیدنی بخوریم ‫و درباره گربه‌ات صحبت کنیم؟
‫آره دیگه.
‫متاسفم. آره دیگه.
‫نیکی، من واقعا گیج شدم.
‫- گمونم حالت خوب نیست. ‫- نه!
‫من که رفتارم...
‫وایستا ببینم، این چه وضعشه؟
‫نیکی، چه وضعشه؟ حالت خوبه؟
‫رفتارم خیلی عجیب شده.
‫همه‌چی خیلی عجیبه.
‫چی می‌گی تو؟
‫نه.
‫- چرا داری... ‫- نه، نه.
‫- چیکار می‌کـ... ‫- بیا دیگه.
‫- اذیت نکن. بیا. ‫- چه مرگته؟
‫اصلا می‌دونی چیه؟ ولش کن.
‫چیکار می‌کنی تو؟
‫می‌دونم قصدت از این کارها چیه.
‫چه‌ات شد یهو؟
‫نیکی، نکن. ‫چرا سوار ماشین شدی؟
‫اصلا بریم خونه تو.
‫جدی داری من رو می‌ترسونی.
‫وای خدا، نه...
‫تا حالا همچین رفتاری ازت ندیده بودم.
‫معلومه چه مرگت شده؟
‫لابد بدجور...
‫حالم خرابه.
‫آره، دارم می‌بینم. ‫واسه همین بهتره بری خونه...
‫فردا دوباره صحبت می‌کنیم.
‫نمی‌تونم برم.
‫آخه الان طاقت تنهایی رو ندارم.
‫چرا؟
‫بابام داره می‌میره.
‫نیکی، گریه نکن.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- همین الان...
‫یه لحظه رفتم توی خونه، ‫دیدم دلش رو ندارم.
‫خواهشا می‌شه بریم؟
‫می‌خوای کجا بریم؟
‫عجب‌ها.
‫آره.
‫خونه‌ام اینجاست.
‫چقدر...
‫چقدر از خونه قبلیت بزرگتره.
‫آره. مال مادرجونم بود.
‫گفتم بهتره نگهش دارم.
‫وای خدا.
‫بوی تو رو می‌ده.
‫یعنی چی؟ بوی بد می‌ده؟
‫نه، نه. بوی تو دیگه.
‫بوی خوبیه.
‫فضاش رو دوست دارم.
‫اگه آب خواستی، ‫یا حوله خواستی،
‫یا مسکن خواستی ‫بهم بگو، باشه؟
‫- ببخشید دیوونه‌بازی در آوردم. ‫- نه.
‫اصلا ببخشید نداره.
‫فقط...
‫تا هر وقت که لازمه، ‫هر چقدر خواستی فاصله بگیر.
‫خب؟
‫شب به خیر.
‫[موتور جست‌وجوی پروب: ‫بید تک‌آرزو چیست...]
‫[موتور جست‌وجوی پروب]
‫[موتور جست‌وجوی پروب: ‫آیا بید تک‌آرزو واقعا کار می‌کند؟]
‫[آیا بید تک‌آرزو در دهه هشتاد واقعی بود؟] ‫[بید تک‌آرزو چیست؟ محصول مرموز یا تزئینی؟]
‫[تردیت: بید تک‌آرزو واقعیه؟]
‫[نظرات برتر: صد درصد واقعیه!] ‫[آره، جداً واقعیه!] [نه، معلومه که الکیه.]
‫[آره، خیلی هم نایابه!] [نه بابا، سرکاریه.] ‫[نه! واقعی نیست. جنبه تزئینی داره.]
‫ای وای.
‫نه، می‌خواستم سورپرایزت کنم.
‫نیکی...
‫مراسم یادبوده...
‫نه، این کارت خیلی ناجوره.
‫حالا ناجورش رو که نمی‌دونم بِر.
‫نه، واقعا ناجوره.
‫یعنی نظرت مثبته؟
‫از کجاش مثبت برداشت کردی؟
‫[فروشگاه کاسلز موزیک]
‫- آها، نیکی. ‫- بله؟
‫اون کیبورد اکسترنالی ‫که کار نمی‌کرد رو نشونم بده.
‫چون نمی‌خوام یه زنیکه غرغرو بیاد...
‫- کارتر، لطفا نگو «زنیکه غرغرو.» ‫- چیه؟
‫نه، مگه به هر کسی که ‫ساز مخالف بزنه اینطوری نمی‌گن؟
‫نه کارتر. اصلا حرف قشنگی نیست.
‫- چرا؟ ‫- مشتری توی مغازه است.
‫- بذار... برو اونجا. ‫- ایول.
‫برو. برو.
‫خیلی‌خب.
‫چه خبره؟
‫دیشب چه غلطی کردی؟
‫خب، خب.
‫باورت نمی‌شه...
‫چقدر شب عجیبی بود داداش.
‫- نیکی رو راضی کردی پدرسوخته؟ ‫- نه، نه.
‫- چی بهش گفتی؟ ‫- نه، باهاش حرف نزدم.
‫امروز که رفتی دنبالش.
‫- آره، ولی... ‫- پیش هم بودین؟
‫راستی، کارت ورود بزن.
‫- ایان. ‫- از چی می‌ترسی؟
‫از سارا؟
‫فقط وانمود کن... ‫داریم می‌خندیم.
‫آره.
‫گمونم یه مشکلی واسه نیکی پیش اومده.
‫- چه مشکلی؟ ‫- نمی‌دونم داداش.
‫دیشب از رفتارش شاخ در آوردم.
‫انگار مثلا...
‫مثلا چی؟ حالش خوبه؟
‫نه.
‫- نگفت مشکلش چیه؟ ‫- تقریبا.
‫ولی گمونم فقط اون نباشه.
‫خب، مشکل لامصبش چیه؟
‫- می‌ذارم خودش بگه. ‫- وقتی نمی‌خوای بگی...
‫پس چرا بحثش رو پیش می‌کشی؟
‫- مرتیکه روانی. ‫-باباش سرطان داره.
‫- جدی؟ ‫- به من که اینطوری گفت.
‫همون باباش که واشینگتن زندگی می‌کنه ‫و نیکی به حساب نمیارش؟
‫لابد همچنان آسیب دیده دیگه.
‫- آره، ممکنه. ‫- ولی گمونم فقط این نباشه.
‫چون انگار مثلا...
‫یه جور فروپاشی روانی تجربه کرده.
‫اینطوری بود که یهو داد می‌زد،
‫یه لحظه بعدش دوباره خوشحال بود.
‫یعنی چی؟ شوخی می‌کنی؟
‫هی خوشحال و ناراحت می‌شد.
‫واقعا شاخ در آورده بودم.
‫یعنی احساست رو بهش گفتی، بعد...
‫بهش نگفتم.
‫چی؟
‫- بهش نگفتم. ‫- ولی...
‫- مگه پیشش نبودی؟ ‫- همین رو می‌گم.
‫الان کجای این قضیه ‫باید منطقی جلوه کنه؟
‫داداش، می‌گم نمی‌دونم. ‫به نظرم واقعا باید بره دکتر.
‫گفتی... گفتی گریه می‌کرد؟
‫آره، ولی انگار با یه بشکن... ‫دوباره عادی می‌شد.
‫وحشت کرده بودم. ‫عین روانی‌ها شده بود.
نمیدونم. بعدش گفت نرم...
‫که تنها نمونه.
‫- موندی؟ ‫- نه.
‫- چون واقعا ناجور می‌شد. ‫- نموندم.
‫- کف هال خوابیدم بابا. ‫- دروغ نگوها.
‫خودم وحشت کرده بودم.
‫به نظرت دوباره قرص خورده بود؟
‫راستش فکر نمی‌کنم...
‫- ممکنه. ‫- همینه بابا.
‫قشنگ مشخصه روان‌گردان خورده بود.
‫آره، ممکنه.
‫- خودم باهاش حرف می‌زنم. ‫- وایستا.
‫هنوز داره نگاه می‌کنه؟
‫آره، دقیق. صاف زل زده.
‫- عجیب رفتار نکن. ‫- می‌شه انقدر...
‫وحشت نکنی و کارت ورودت رو بزنی؟
‫بارون، برو واسه اون پسره چهارده ساله...
‫- که توی بخش کیبورده... ‫- سلام بِر.
‫آهنگ «مون ریور» رو بزن.
‫سلام بِر.
‫سارا جان، می‌شه سازهای ‫کوبه‌ای رو جمع کنی؟
‫خب بچه‌ها، دست بجنبونین. ‫امروز روز شلوغیه.
‫باید عجله کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫پسر، الان دلم لک زده ‫یه نوشیدنی بخورم.
‫خیلی عجیب بود.
‫- گفتم که. ‫- من که می‌خوام برم...
‫من می‌رم بخوابم.
‫خوش بگذره.
‫- ممنون. ‫- می‌بینمت.
‫- مواظب خودت باش. خداحافظ. ‫- نیکی.
‫فکر نکنم امشب بتونم برسونمت.
‫می‌دونم. اومدم کیفم رو بردارم.
‫حاضری؟
‫آره.
‫عه، ببخشید.
‫- تو می‌رسونیش؟ ‫- آره.
‫می‌رسونمش خونه.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫خیالت تخت.
‫خداحافظ بچه‌ها.
‫می‌بینمت.
‫من سه تا سایت مختلف رو گشتم.
‫- انگار... ‫- آره.
‫به نظرم...
‫- می‌فهمم. ‫- باهاش حرف زدی؟
‫- آره، حرف زدم. ‫- چی گفت؟
‫حالـ... حالش خوبه.
‫همه‌چی خوبه.
‫اصلا به تو نگاه نمی‌کرد.
‫ولی بهم زل زده بود...
‫شاید. ولی الان با خودش حرف زدم.
‫داشت به جفتمون نگاه می‌کرد.
‫چون انگار موضوع حرفمون ‫درباره خودش بود.
‫منطقیه دیگه.
‫با همدیگه هم اومده بودین.
‫- خودم بهش زنگ می‌زنم. ‫- نزنی بهتره.
‫زنگ نزن.
‫چون ما... کلی حرف زدیم.
‫- بعدش... ‫- گوشی دستت.
‫انگار گوشت بدهکار نیست.
‫بِر...
سلام بِر.
‫- سلام. ‫- باید حاضر می‌شدم،
‫ولی نمی‌دونستم چه تیپی بزنم.
‫واسه چی؟
‫بابت دیشب شرمنده‌ام، آم...
‫- نه. ‫- ایان بهم گفت ترسیده بودی.
‫صرفا خوشحالم تونستم کنارت باشم.
‫آره، گمونم کار درستی نبود ‫که مواد مصرف کنم.
‫خلاصه...
‫قرص اکس خورده بودم.
‫- آره. ‫- حالم هم بد بود.
‫فدای سرت.
‫کلا...
‫دیشب رو...
‫یادت نمیاد؟
‫یه بخش‌هاییش یادمه. یعنی...
‫در کل اگه رفتارم عجیب بود، به خاطر این بود. ‫سر بابام خیلی حالم بد شده بود،
‫یه کار مسخره‌ای کردم که ‫در حالت عادی امکان نداشت بکنم.
‫واسه همین فکر نکن ‫از جانب تو اذیتی شدم.
‫نیکی، من که نمی‌دونستم مواد زدی.
‫می‌گم دیگه. ‫گفتم فکر بد نکن.
‫- چه فکر بدی؟ ‫- اینکه تو اغفالم کرده باشی.
‫فکر نکنم... آخه نکردم.
‫می‌دونم. واسه همین...
‫- می‌گم نکردی دیگه. ‫- باشه.
‫خوبه.
‫فقط دلم نمی‌خواد که...
‫چون واقعا پیشت حس خوبی داشتم.
‫اگه بخوام باهات روراست باشم،
‫یه چیزهایی هست ‫که خیلی برام مهمه.
‫می‌فهمم. ببین، درک می‌کنم.
‫می‌فهمم.
‫بِر، من که می‌دونم ازم خوشت میاد.
‫نه، عه...
‫چطور؟ مگه تو ازم خوشت میاد؟
‫اگه بگم آره قراره بترسی؟
‫چند وقته همچین حسی داری؟
‫به مرور شکل گرفت دیگه.
‫از کریسمس شروع شد، تا...
‫نمی‌دونم، انگار...
‫دیشب حس کردم ما واقعا می‌تونیم...
‫تو بهم حسی داری؟
‫آره، دارم.
‫نوشته بودم «توی گروه موسیقی‌ام»، ‫که مجبورم کرد عوضش کنم.
‫- بی‌شعور. ‫- آره واقعا.
‫بعدش تو اومدی آروم در گوشم گفتی...
‫«من که پایه‌ام توی گروهت باشم.»
‫آره دیگه.
‫حال بابات چطوره؟
‫می‌شه درباره اون حرف نزنیم؟
‫باشه.
‫[در حال تماس: ایان]
‫خب، تو هدفت برای زندگی چیه؟
‫گمونم تا حالا ازت نپرسیدم.
‫خب، تو که مقصر نیستی.
‫کلا... می‌شه گفت ‫خیلی آدم توداری‌ام.
‫«می‌شه گفت»؟
‫اینطوری شنیدم.
‫- کی گفته؟ ‫- ایان.
‫اصلا... خودت.
‫یه بار همچین حرفی زدی.
‫واقعا؟
‫گفتی عین یه کتاب بسته‌ام.
‫ولی یکی از خوبی‌های کتاب بسته اینه که...
‫می‌تونم بازش کنم ‫و از اول بخونمش.
‫بدم نمیاد منتقد غذا بشم.
‫تو که روی استیک ‫سس قرمز می‌زنی.
‫وقتی می‌رم توی رستوران بگن:
‫«سلام، شما همون ‫منتقد غذای معروف نیستین؟»
‫من هم می‌گم: «نفرمایید. ‫بیلی سه‌لقمه‌ای صدام کنین.»
‫بعدش غذای چهار پرسی برام میارن.
‫همین که کیف پولم رو در میارم می‌گن:
‫«نه، نه، قربان. نفرمایید. ‫امشب مهمون ما هستین.»
‫حقوقم هم می‌گیرم.
‫واقعا شغلش اینطوریه؟
‫راستش خودم هم نمی‌دونم.
‫باشه منتقد غذای کوچولوی من.
‫نظر تخصصیت درباره این نون چیه؟
‫این نون؟
‫- اوهوم. ‫- عه.
‫خب...
‫یه‌کم بیاته. ولی کره باعث می‌شه ‫مزه گندش رو بشوره.
‫- خیلی عمیق گفتی. ‫- می‌شه صد دلار.
‫پس...
‫ببخشید.
‫دو بار پشت هم زنگ زده.
‫الان میام.
‫- چیه داداش؟ سرم شلوغه. ‫- با نیکی سرت شلوغه؟
‫چیکار داری؟
‫خب، ببین...
‫چیه؟
‫نمی‌خوام این موضوع رو به سارا بگی،
‫چون خوشم نمیاد داستان درست کنم.
‫درباره سرطان بابای نیکی تحقیق کردم،
‫طرف از من و تو سالم‌تره.
‫هر روز سر کار می‌ره.
‫ایان، آخه چه دلیلی داره دروغ بگه؟
‫نمی‌دونم. جلب توجه کنه.
‫به اون بیمارستانی که بهم گفت زنگ زدم،
‫حتی اسم باباش رو ثبت نداشتن.
‫ببین، خودت که می‌دونی ‫من همیشه هوات رو داشتم.
‫ولی ظاهرا نیکی و سارا ‫یه صحبتی درباره تو داشتن.
‫همون روز که مرخصی بودی.
‫که نیکی بهش گفته بود تو رو...
‫به چشم داداش کوچولوش می‌بینه.
‫یا کلا فازش دوستانه است.
‫ببین، می‌دونم شنیدنش سخته،
‫ولی به نظرم بهتر بود بدونی،
‫چون ممکنه ‫یه قصد و نیتی داشته باشه،
‫یا اصلا دختره روانی شده باشه داداش.
‫اصلا شاید سارا حسودیش شده ‫یه چیزی بافته،
‫ولی حتی اون هم در نظر نگیریم،
‫این وضع خیلی عجیبه داداش.
‫انگار یه آدم دیگه توی جلد نیکی اومده.
‫یهو شیفته و خاطرخواه تو شده.
‫اتفاقی افتاده؟
‫نیکی، تو...
‫چیه؟
‫ولش کن.
‫یه چیزی برات گرفتم.
‫چیه؟
‫این چیه؟
‫بازش کن.
‫این... سنگ چشم ببره.
‫- عجب. ‫- مال مامانم بود،
‫که بعدش به من رسید.
‫می‌گن به آدم اراده ‫و اعتماد به نفس می‌ده. پس...
‫حالا واقعا می‌تونی منتقد غذا بشی.
‫چرا می‌خوای به من بدیش؟
‫بِر، من تو رو خیلیِ خیلیِ ‫خیلیِ خیلیِ خیلی دوست دارم.
‫حتی فکر نکنم بدون تو زنده بمونم.
‫بیشتر از هر کسی توی دنیا عاشقمی؟
‫آره، بیشتر از همه.
‫نیکی.
‫بله؟
‫بابات واقعا سرطان داره؟
‫نه.
‫نه، نه، نه.
‫چیه؟
‫نه، نه، نه...
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- چی شد؟
‫- قرار نشدا! ‫- نیکی!
‫مگه قرار نبود شبمون قشنگ باشه؟
‫- چرا، چرا. بشین. ‫- مگه این حرف‌ها مهمه؟
‫- مگه قرار نبود شبمون قشنگ بگذره؟ ‫- چرا. چرا.
‫چرا. چرا.
‫اشکال نداره.
‫اومدیم. سر قراریم.
‫پس چرا این موضوع مهمه؟
‫من که واسم مهم نیست.
‫نیکی؟
‫- نیکی. ‫- نه.
‫از خواب‌هام خوشم نمیاد.
‫احساس می‌کنم تو اونقدری که من دوستت دارم، ‫منو دوست نداری.
‫یعنی دوطرفه نیست.
‫نه، من... من دوستت دارم.
‫فقط بیا بخواب.
‫تو رو خدا؟
‫تو بخواب.
‫چرا دوستم نداری؟
‫نیکی؟ نیکی، کجایی؟
‫چیه؟
‫نیکی، داری چی کار می‌کنی؟
‫نیکی.
‫نه، می‌خوای چی کار کنم؟
‫برای سندی ـه، باشه؟
‫نرو!
‫یعنی چی؟
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫بله؟
‫تو موهامو زدی؟
‫آره.
‫دیگه این کار رو نکن.
‫باشه.
‫واست ناهار گذاشتم.
‫میشه درباره دیشب حرف بزنیم؟
‫می‌دونم.
‫می‌دونم، می‌دونم.
‫یه کم عجیب بود.
‫درسته؟
‫آره. خیلی معذرت می‌خوام.
‫خب، خوبه، چون راستشو بخوای...
‫یه کم ترسناک بود.
‫خدای من.
‫خیلی ببخشید.
‫خواب بد دیدم و فقط...
‫- چی کار کردی؟ ‫- این خوبه؟
‫نه، زیاد خوب نیست.
‫باشه.
‫- ببین، نیکی... ‫- بیا اینجا.
‫- خب، خب، خب... ‫- باشه، باشه، باشه.
‫خوبه. خوبه.
‫پس، یه چیزی رو بهم قول می‌دی؟
‫بله.
‫دیگه کارای عجیب نکن.
‫باشه؟
‫دیگه وقتی خوابم نگاهم نکن،
‫یا حرکات عجیب نکن.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫قول مردونه می‌دم،
‫و خیلی شرمنده که اصلاً همچین چیزی پیش اومد.
‫باشه.
‫- باشه. ‫- خب...
‫- ما خوبیم. ‫- خوبیم.
‫مشکلی نیست.
‫- عالی. ‫- عالی.
‫خوبیم.
‫باشه.
‫وای خدا... دلم برات تنگ می‌شه.
‫کاش امروز شیفت داشتم.
‫نه، نه، از تعطیلیت لذت ببر.
‫شاید یه سر بیام.
‫نه، نه، راحت باش، خونه خودته.
‫دوستت دارم.
‫اگه با در مشکل داری،
‫شاید بهتره خونه بمونی.
‫نه، حله.
‫خدافظ، بر.
‫[تو]
‫چرا این روزا همه اینقدر طلبکار شدن؟ ‫[من نه]
‫هیچ کس صبر نداره.
‫کاملاً معلوم بود گرفتارم،
‫ول نمی‌کردن هی گیر می‌دادن.
‫این دیگه چیه؟
‫شوخی بین خودمون.
‫[منتقد غذای کوچولوی خودم]
‫امشب می‌ری برنامه‌ی ایان؟
‫اولین باره می‌شنوم.
‫خب...
‫«خب» چی؟
‫شنیدم به ایان چی گفتی.
‫درمورد چی؟
‫درمورد نیکی.
‫اینکه چطور منو فقط در حد یک دوست دید.
‫نمی‌دونم نیکی قبلاً چی گفته، ولی...
‫ما فقط یه بار درباره‌ش حرف زدیم.
‫به نظرم یه کم عجیبه
‫که شما دوتا یهویی شروع کردین به قرار گذاشتن.
‫اونم خیلی جدی.
‫نمی‌دونم سارا.
‫ببین، برام مهم نیست نیکی چه بازی‌ای راه انداخته.
‫فقط نمی‌خوام تو آسیب ببینی و...
‫- مشکل تو با نیکی چیه؟ ‫- نه، اگه
‫ایان قراره حرفای منو پخش کنه، باید بدونی،
‫- ایان و... ‫- عزیزم.
‫یکی دیگه رسید.
‫خواهش می‌کنم خدا.
‫خواهش می‌کنم.
‫نه.
‫خب، باید یه جا قبول بشی، وگرنه...
‫- می‌دونم. ‫- می‌دونی؟
‫باشه.
‫برگرد سر کارت.
‫این نتیجه‌ی اینه که تو دوران دبیرستان
‫خیلی آدم عوضی‌ای بودم، مگه نه؟
‫این... همون آخری بود؟
‫نه، یکی دیگه مونده.
‫لوتر.
‫بدون دانشگاه رفتن هم می‌تونی برام تتو بزنی.
‫ممنون.
‫باید کوچیک باشه، یه جای پوشیده.
‫غذات بوی عجیبی می‌ده.
‫- وای. ‫- ای بابا.
‫«منتقد غذای کوچولوی من.»
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- منتقد غذای کوچولوی من.
‫خب، در مورد گربه چه نظری داری؟
‫چی؟
‫این یعنی چی؟
‫نظر نهایی چیه: گربه؟
‫بر، یعنی چی؟
‫واقعاً خیلی عجیبه.
‫بر، منظورت چیه؟
‫چیه؟
‫بر، چی شده؟
‫چه مرگت شده؟
‫حالت خوبه؟ ‫بر، چته...
‫خدای من.
‫- بر، حالت خوبه؟ ‫- چه خبره؟
‫- خدای من! ‫- بر، چه کار می‌کنی؟
‫- بابا! ‫- نه، من نمی‌تونم اینو ببینم.
‫- من نمی‌تونم بهش نگاه کنم. ‫- بر، این یعنی چی؟
‫شوخی بین خودمون.
‫بارون.
‫هی، می‌تونی منو برسونی خونه؟
‫ماشینت کجاس؟
‫امروز باید با تاکسی اومدم.
‫چراغ عیب‌یاب موتور.
‫- می‌خواستم چندتا کار انجام بدم... ‫- چی، کارهای روزمره؟
‫بیخیال، ما همسایه‌ایم.
‫پس...
‫می‌خوای درباره‌ی خودت و نیکی حرف بزنی؟
‫در مورد چیش؟
‫میای میگی نیکی
‫دچار فروپاشی روانی یا همچین چیزی شده
‫و نیاز داره کمک بگیره ‫و الان جوری رفتار می‌کنی که،
‫«نه، نه، ما عاشق همیم. ‫حالش خیلی خوبه.
‫- همه چی عالیه. ‫- مواد زده بود.
‫نیکی واقعاً خوبه.
‫باشه، فقط میشه اینو برام بازش کنی؟
‫در مورد سرطان الکی گفت.
‫من اینو برات توضیح نمی‌دم.
‫و حالا هم هر شب میاد خونه‌ات.
‫نمی‌خوام رابطه‌مون رو خراب کنم.
‫در مورد پدرش هم دروغ می‌گه.
‫باید اعتراف کنی این خیلی عجیبه.
‫راستی، شنیدم امشب مهمونی داری.
‫- موضوع رو عوض نکن. ‫- چرا به ما نگفتی؟
‫حالا تو «ما» شدی؟
‫خب، پس چرا منو دعوت نکردی؟
‫موضوع رو عوض نکن.
‫من نمی‌خوام شما دوتا رو دعوت کنم خونه‌م.
‫چرا آخه؟
‫زیرا.
‫انگار نیکی داره با یه چیزی دست و پنجه نرم می‌کنه
‫و... انگار تو داری
‫از این وضعیت سوءاستفاده می‌کنی.
‫- لعنت بهت، داداش. ‫- از سر دوست‌داشتن می‌گم، داداش.
‫- از سر دوست‌داشتن دارم می‌گم. ‫- بیخیال، کُشته مُرده منه.
‫من طرفتم، ولی این وضعیت بده.
‫فکر می‌کنی بقیه چی فکر می‌کنن؟
‫- چرا سعی می‌کنی یه چیز خوب رو خراب کنی؟ ‫- حتی صدای کارتر در اومده.
‫اصلاً صورت خوشی نداره، پسر.
‫خیلی بی‌انصافیه، داداش.
‫اون ول‌کن من نیست.
‫باشه.
‫می‌خوای امشب بیای خونه‌م؟
‫شاید، نمی‌دونم.
‫نیکی نمی‌تونه بیاد.
‫داداش.
‫نه، نیکی نمی‌تونه بیاد.
‫- دورهمی مردونه‌س. ‫- عالیه.
‫مطمئنم عین خیالش نیست.
‫پیام می‌دم سارا که نیاد،
‫و این کاملاً طبیعیه،
‫چون اگه رابطه‌تون سالم باشه
‫و بر اساس وابستگی،
‫پدر در بستر مرگ، زنده، هر کوفتی نباشه،
‫پس نباید...
‫با اومدنت به دورهمی مردونه
‫مشکلی داشته باشه.
‫- منم مشکلی ندارم. ‫- تو هم مشکلی نداری.
‫نیکی، خیلی ناراحتم.
‫نمی‌تونی گربه رو بپزی.
‫نمی‌تونی گربه رو بپزی، باشه؟
‫امشب با ایان قرار دارم.
‫تنها می‌رم پیش ایان.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫باشه.
‫الو؟
‫سلام.
‫چه خبر؟
‫اونجا...
‫شرکت بید تک ‌آرزو ـه؟
‫بله.
‫خـ... خب...
‫باشه، داشتم...
‫زنگ زدم ببینم راهی هست که بتونم...
‫یه آرزو رو تغییر بدم؟
‫می‌خواید آرزوتون رو لغو کنید؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫مشکلی نیست اگه بمونه...
‫فقط می‌خوام بدونم می‌تونم مثلاً...
‫یه کوچولو دست‌کاریش کنم؟
‫متاسفم. ما واقعاً همچین کاری نمی‌کنیم.
‫نمی‌کنید؟
‫اگه سوالی دارید که آرزو چطوری عمل می‌کنه
‫یا اگه پشت جعبه رو خونده باشید...
‫یعنی می‌خوام بگم، اصلاً واقعیه؟
‫بله، واقعیه.
‫نه، می‌دونم که...
‫عشقش واقعیه؟
‫فقط چون تو اینو براش انتخاب کردی
‫چیزی از واقعی بودنش کم نمی‌کنه.
‫باشه. پس می‌خوام لغوش کنم.
‫می‌خواید درخواست لغو رو ثبت کنید؟
‫بله. آره، درخواستمو لغو کنم.
‫- ما واقعاً این کار رو نمی‌کنیم. ‫- چی؟
‫ما اصلاً همچین کاری نمی‌کنیم.
‫تو الان یه جوری گفتی
‫انگار می‌تونم درخواست بدم.
‫می‌خواستم ببینم نیتت چیه، مرد.
‫یعنی چی!
‫خب، پس چی کار می‌تونم بکنم؟
‫واقعاً هیچ کاری.
‫پس یعنی اون تا ابد به فنا رفته؟
‫خب آره. یعنی تا وقتی که تو زنده باشی.
‫تا وقتی که من زنده باشم؟
‫یعنی وقتی بمیری، آرزو هم از بین می‌ره.
‫مطمئنی کار دیگه‌ای از دستم برنمیاد؟
‫آره. یعنی تا وقتی که زنده باشی.
‫به نظرم تو یه وظیفه‌ی اخلاقی داری
‫که کنارش بمونی.
‫باشه، ولی یه لحظه وایسا.
‫اون یه کارایی می‌کنه مثلاً...
‫قاطی می‌کنه.
‫چرا همچینه؟
‫می‌خوای با خودش حرف بزنی؟
‫چی؟ کی؟
‫می‌خوای با خودش حرف بزنی؟
‫اون کیه دیگه؟
‫نیکی.
‫می‌خوای باهاش صحبت کنی؟
‫- وای، لعنت بر شیطون! ‫- بر.
‫سلام. سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چی شده؟ ‫- چی؟
‫چه گندی زده شده؟
‫نمی‌دونم چی کار کنم.
‫کمک می‌خوای...
‫خدایا، من...
‫- اشکالی نداره. ‫- خیلی چندشم.
‫تشنجی چیزی کردی؟
‫- چی شد؟ ‫- من...
‫یه حشره خوردم یا فکر کنم مسموم شدم.
‫باشه، نمی‌دونم چی کار کنم...
‫فقط منتظر بودم تو بیای خونه.
‫- خدای من، خیلی کثیفم. ‫- شاید بهتره...
‫من... من می‌رم دوش بگیرم.
‫بیا بریم حموم، باشه؟
‫من اینجا رو تمیز می‌کنم. تمیزش می‌کنم.
‫اشکالی نداره. تو برو...
‫من می‌رم دوش بگیرم.
‫- یا... آره. ‫- اینجا رو تمیز می‌کنم.
‫قول می‌دم.
‫تو می‌تونی...
‫لعنتی.
‫تمیزش می‌کنم، عزیزم!
‫طوری نیست.
‫نیکی؟
‫ما درباره‌ی این حرف زده بودیم.
‫گربه رو پختی؟
‫نیکی، نباید این کار رو بکنی.
‫خیلی از این موضوع ناراحتم.
‫باشه، عزیزم.
‫هی، گوش کن...
‫ایان منو امشب به دورهمی مردونه دعوت کرده.
‫خب.
‫فکر کنم می‌رم اونجا،
‫اگه تو مشکلی نداری.
‫بری دورهمی پسرونه؟
‫آره.
‫می‌تونم آماده شم و باهات بیام.
‫پسر. خیلی خوبه.
‫آره، بذار دوشم تموم شه،
‫- و باهات میام. ‫- آخه مسئله اینه که...
‫ایان گفت این یه شب پسرونه‌ست، ‫واسه همین فکر کنم بهتره خودم تنهایی برم.
‫حالت خوبه؟
‫خیلی عجیبه، چون...
‫سارا بهم گفت اونم قراره بیاد.
‫جداً؟
‫خب، پس من همین ‌جا می‌مونم.
‫- آخه اگه سارا داره میاد... ‫- نه، نه، نه.
‫- اگه می‌خواستی من بیام، من... ‫- نه، می‌دونی چیه؟
‫فکر کنم تو باید بیای. ‫واقعاً می‌خوام تو هم بیای.
‫نه!
‫اگه می‌خواستی من بیام،
‫بهم می‌گفتی که بیام!
‫می‌دونستم قراره اونم بیاری.
‫خبر مرگم می‌دونستم. ‫بهت عذاب وجدان داد؟
‫عذاب وجدان نداد. خفه شو.
‫نمی‌تونستی سه ساعت کوفتی بدون اون باشی؟
‫سارا دعوتش کرده.
‫- من باید چیکار می‌کردم؟ ‫- آره، حتماً.
‫خودت بهم گفتی قرار نیست سارا رو دعوت کنی.
‫- سارا هیچ کار اشتباهی نکرده. ‫- ما هم نکردیم.
‫کار عجیب‌غریبی نکنی.
‫هی. دست‌های کثیفت رو از روی ‫ظروف چینی مادرم بردار، آشغال.
‫هی.
‫خیلی خب، نوبت منه. نوبت منه.
‫وای، یکی قراره حسابی به فنا بره.
‫خیلی خب. ‫«یکی رو انتخاب کن که تا سه دور بعد،
‫هر وقت تو می‌خوری، اونم بخوره.»
‫آره، تو هم با این کشتی غرق می‌شی.
‫مرد، بزن بریم. بده بالا.
‫«جات رو با هر کسی که می‌خوای عوض کن.»
‫بارون، می‌خوام کنار نیکی بشینم.
‫- وای. ‫- نه.
‫طوری نیست، عزیزم.
‫نه، مشکلی نیست.
‫دوش گرفتم، عزیزم.
‫خدایا، بر، چه طلسمی براش کردی؟
‫خیلی درسته.
‫نیکی، نوبت توئه.
‫«هوا با صدای خاص پرنده‌ی شبانه پر شده بود.
‫صورتش در تاریکی بود،
‫اما می‌دانستم به من نگاه می‌کند،
‫با قد کشیده‌ای که داشتم، تازه بالغ شده،
‫زیبا و جذاب بودم.
‫گفتم، پس بیا پیش من بمان
‫همان‌طور که وقتی بچه بودیم ‫پیرزن یادمان داد.
‫او در را بست و به آن تکیه داد.
‫گفت، ما دیگر بچه نیستیم، گرتل.
‫من جایگاه ویژه‌ای برایت دارم.
‫من خواهر توام.
‫هانسل خود را عقب کشید ‫و دستش را به سمت دستگیره‌ی در برد.
‫می‌دانستم که مرا تنها نمی‌گذارد.
‫تسلیم می‌شد و انتخاب می‌کرد که پیشم بماند.
‫مثل بسیاری از شب‌های ترسناک دیگر.
‫جوری به خود وابسته‌اش کرده بودم،
‫که مثل یک تیکه شکلات در دستم نرم بود
‫و نمی‌توانست از من دور باشد.
‫هانسل روح من است.
‫عشقی که فقط از جادوی شاخه‌ی درخت بید برمی‌آید.
‫برادر، تو از من محافظت می‌کنی.»
‫کتاب جدیدیه که دارم روش کار می‌کنم. ‫لازم نیست بنوشم.
‫نوبت توئه، جو.
‫من جام رو با بارون عوض کردم، ‫پس الان نوبت اونه.
‫لعنتی. باشه.
‫«کسی که سمت چپت نشسته رو بغل کن.»
‫هیچ‌ کی روی این زمین هرگز نمی‌فهمه
‫چه حسیه که یکی رو به اندازه‌ای که من دوستت دارم
‫دوست داشته باشه.
‫و تک تک آدمای تو این اتاق
‫بدون اینکه قدرت ارتباطی که
‫من با بر حس کردم رو بفهمن می‌میرن.
‫نیکی...
‫حالت خوبه؟
‫دارم شوخی می‌کنم، بچه‌ها.
‫شوخیه بابا.
‫بی‌خیال، یه شوخیه.
‫فقط دارم شوخی می‌کنم.
‫خیلی خب، باشه. شوخی نمی‌کنم.
‫باهاش کنار بیاید.
‫کسی ژله‌میوه می‌خواد؟
‫من یکی برمی‌دارم.
‫ممنون، رجی. آره، عالیه.
‫کس دیگه‌ای نمی‌خواد؟
‫من نیستم!
‫بر، اون به کمک تو نیاز داره! ‫بر، کمکش کن!
‫نه، نه، نه. باید... بر، ببرش بیمارستان.
‫خیلی متاسفم.
‫بر، اون باید بره بیمارستان.
‫فقط یه لحظه ثابت وایسا. بر.
‫باید ببریش بیمارستان.
‫- خدای من، ایان. ‫- بر.
‫بر، می‌شنوی؟ پاشو.
‫- بر، زود باش! ‫- پاشو، عوضی!
‫کجا داری می‌ری؟
‫می‌رم دستشویی، نیکی.
‫باشه؟
‫می‌تونم پشت در وایسم؟
‫- چرا این کار رو کردی؟ ‫- می‌دونم.
‫- چرا امشب اون ‌طوری رفتار کردی؟ ‫- سارا کثیفه.
‫تو... نیکی.
‫- داری همه رو می‌ترسونی. ‫- بر...
‫نمی‌دونم چرا همچین کردم.
‫- فقط مضطرب می‌شم. ‫- تو به خودت صدمه زدی.
‫- متاسفم. ‫- صورتت رو ببین.
‫می‌دونم که سارا دوستت داره.
‫اون... اون...
‫- چی؟ ‫- اون فقط...
‫خدایا، لعنت بهش، همه چی نرمال بود!
‫همه چی خوب بود.
‫تو خیلی... متاسفم.
‫ببخشید، ببخشید.
‫ببین، تو خیلی زیبایی،
‫و تو... تو نرمالی،
‫ولی این... این اصلاً درست نیست، نیکی.
‫منو دوست داری؟
‫چی؟ من...
‫- بر، من عاشقتم. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫منو دوست داری؟ اصلاً منو دوست داری؟
‫نیکی... نیکی خوشحاله؟
‫نیکی منو دوست داره؟
‫آره.
‫- من همون نیکی خل و چل توام. ‫- نه، نه.
‫نه، نه، نه. نه.
‫- نه، نه. ‫- کجا داری می‌ری؟
‫دارم می‌رم دستشویی، نیکی.
‫- می‌تونم این کار رو بکنم؟ ‫- می‌تونی بهم بگی دوستم داری؟
‫همون چیزیه که همیشه می‌خواستم.
‫منم همین‌طور.
‫- نه، نیست. ‫- چرا هست.
‫چرا هست، بر. همیشه تو بودی.
‫خیلی می‌خوام این رابطه درست بشه.
‫- می‌شه. می‌شه. ‫- نه، نه. نه، نمی‌شه.
‫- آره، می‌شه. ‫- باشه. باشه.
‫پس، باید یک شب بری خونه‌ت یا...
‫و ما باید یه جورایی، از هم فاصله بگیریم.
‫- باشه، ما باید... ‫- نه...
‫- خدایا، نیکی، نه! ‫- من فاصله نمی‌خوام.
‫باید از هم فاصله بگیریم، نیکی!
‫این طبیعیه که زوج‌ها یه ذره از هم
‫- فاصله داشته باشن! ‫- من فاصله نمی‌خوام! خواهش می‌کنم.
‫- فقط بهم بگو چیکار کنم. ‫- فقط عادی باش، مثل...
‫- من می‌تونم عادی باشم! ‫- من فقط...
‫خدایا، فقط می‌خوام خود نیکی باشی.
‫من می‌تونم خود نیکی باشم.
‫- فقط نیکی باش. ‫- می‌تونم. می‌تونم.
‫می‌تونم.
‫هر چی بخوای می‌شم.
‫نه، اینو نگو.
‫هر چی بخوای برات می‌شم.
‫نه، نه. تو گوش نمی‌دی.
‫نیکی اینو نمی‌گفت.
‫من فقط می‌خوام عین نیکی رفتار کنی.
‫- من می‌شم... بذار نیکی باشم. ‫- تو اصلاً شبیه نیکی نیستی.
‫من می‌تونم نیکی باشم!
‫متاسفم. ‫متاسفم. متاسفم.
‫ببخشید.
‫من می‌تونم نیکی باشم. می‌تونم نیکی باشم.
‫عاشقتم. ببخشید.
‫این واقعی نیست.
‫منظورت چیه؟
‫واقعی نیست.
‫من تو رو
‫در تمام واقعیت‌ها دوست دارم، بر.
‫منم دوست دارم.
‫وای ، وای.
‫چه مرگته؟
‫نیکی، بس کن.
‫نه، خواهش می‌کنم. ‫نیکی، داری می‌ترسونیم!
‫نترس، عزیزم. ‫نترس.
‫هیچ‌وقت بهت صدمه نمی‌زنم.
‫- متاسفم. ‫- بس کن!
‫نیکی، داری می‌ترسونیم!
‫باشه.
‫هی. هی. هی.
‫چطوره امشب خودت تنها تو تخت بخوابی،
‫من می‌رم پیش ایان می‌خوابم،
‫و صبح زود برمی‌گردم؟
‫باشه.
‫- نیکی، چی کار می‌کنی؟ ‫- نیازی به توجه‌ت ندارم.
‫نیکی، چی کار می‌کنی؟
‫خب، اگه امشب تک و تنها بخوابم،
‫اولش گرم و نرم دراز می‌کشم،
‫تا اینکه آروم‌آروم احساس سرما کنم،
‫انگار وارد فریزر شدم.
‫انگار دست‌هام پر از شن‌ان،
‫مثل وقتی که روی دستت بد می‌خوابی.
‫و اون حس کم‌کم به تمام بدنم سرایت می‌کنه.
‫هنوز تو قلبمی، ولی داری می‌لغزی.
‫هر فکر درباره‌ی درد یا پشیمونی
‫مثل یه کلید شیمیایی محو می‌شه.
‫و با اینکه توی اتاق ساکته،
‫یهو ساکت‌تر هم می‌شه.
‫دردناک نیست.
‫فقط هر چیزی که بودی رو رها می‌کنی.
‫و بعد هیچی باقی نمی‌مونه.
‫تاریکی نیست.
‫نه، عزیزدلم.
‫تاریکی یه رنگه.
‫فقط هیچی نیست.
‫یا می‌تونی بمونی پیشم.
‫باشه.
‫[سارا: باید یه چیزی بهت بگم.]
‫[چندتا چیز]
‫[تو پارکم]
‫[نمی‌تونم بیام]
‫[مهمه]
‫نیکی.
‫[پیام بده بگو]
‫[اگه نیای خودم میام پیشت]
‫بر.
‫رفتم آب بخورم.
‫منو بکش، خواهش می‌کنم.
‫چی؟
‫اون خوابیده.
‫منم.
‫- تو خودتی، نیکی. ‫- هیس.
‫خواهش می‌کنم بیدارش نکن.
‫فقط منو بکش.
‫چیش اونقدر بده؟
‫چیِ با من بودن اونقدر بده؟
‫من هیچ‌وقت با تو نبودم، بر.
‫فقط منو بکش، خواهش می‌کنم.
‫تو رو خدا، تو رو خدا.
‫سلام.
‫نمی‌دونستم هنوزم این کار رو می‌کنی.
‫چه کاری؟
‫پارک کردن تو فرانکلین و وقت‌گذرونی.
‫دیگه واقعاً این کار رو نمی‌کنم.
‫خب، نیکی چه مرگشه؟
‫خب...
‫به خیلی‌ها این رو نگفته، ولی...
‫پدرش داره می‌میره.
‫پس، می‌دونی، خیلی...
‫مگه باهاش صمیمی بود؟
‫نه، الان با هم صمیمی‌ان، پس...
‫می‌دونی، دردناکه.
‫فکر می‌کردم از پدرش متنفره.
‫نه، متنفر نیست.
‫واقعاً امیدوارم که بتونه باهاش کنار بیاد.
‫به نظر خیلی داغون میاد.
‫و فکر نمی‌کنم درست باشه که
‫بهت تکیه می‌کنه، ‫مخصوصاً از وقتی که اون و...
‫برام مهم نیست که کنارش باشم.
‫نه، ولی مسئولیتش با تو نیست، بر.
‫باید بره تراپی. ‫این وضع درست نیست.
‫و فکر نمی‌کنم درست باشه
‫که داره ازت سوءاستفاده می‌کنه.
‫فکر نمی‌کنم داره...
‫ازم سوءاستفاده می‌کنه.
‫هی، پس من...
‫نامه‌ام رو گرفتم.
‫نامه‌ات از لوتر؟
‫آره. آخرین شانسم.
‫فکر کردم می‌تونیم با هم بازش کنیم.
‫وای لعنتی.
‫شاید بابام بذاره روی جایی که ‫خط رویش موهاش قرار بود باشه،
‫تتو کنم «دختر موفق».
‫میشه بهت پول بدم این کار رو بکنی؟
‫می‌تونیم وقتی خوابه دخلش رو بیاریم.
‫خب، قرص خواب تو جیبم دارم.
‫می‌تونیم واقعاً ‫امشب دخلش رو بیاریم.
‫می‌خوای بازش کنی یا...؟
‫باید یه چیزهایی بهت بگم.
‫چی؟
‫لعنتی. به ایان قول دادم
‫- که این رو بهت نگم. ‫- چی رو بهم بگی؟
‫بر، ایان و نیکی یواشکی
‫برای دو سال با هم بودن.
‫یه دوستی معمولی و غیر رمانتیک.
‫ایان فکر می‌کنه که اون با تو دوست شده ‫تا ازش انتقام بگیره.
‫ولی حتی اگه اینطور نباشه...
‫یه جورایی حیف نیست، می‌دونی؟
‫فکر کنم تو به کسی نیاز داری...
‫که باحال‌تر باشه.
‫مثل تو؟
‫خب...
‫منظورم اینه که...
‫من سمت چپت بودم.
‫چی چیم؟
‫توی بازی.
‫من سمت چپت نشسته بودم.
‫قرار بود بغلم کنی.
‫خیلی متاسفم که مجبور شدی اینو ببینی، عزیزم.
‫ولی یه جورایی تقصیر خودته.
‫فقط یادت باشه ‫که خودت اینو خواستی.
‫ولی خیلی خوشحالم که این کار رو کردی.
‫خیلی خوشحالم که این کار رو کردی، عزیزم.
‫وای، نه.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫عزیزم، نفس بکش، نفس بکش.
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره، عزیزم.
‫من پیشتم. ‫ما به همدیگه نیاز داریم.
‫ولی باید کمکم کنی ‫که از شر جنازه‌ش خلاص شم.
‫- نه. نه. نه. ‫- آره. آره، عزیزم.
‫عزیزم، می‌دونم. ‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم.
‫گوش کن.
‫همه‌ش تقصیر توئه.
‫سارا تقصیر توئه.
‫تو اینو خواستی. ‫تو آرزو کردی که این‌ طور بشه.
‫ولی، عزیزم، ما می‌تونیم درستش کنیم.
‫من با تو درستش می‌کنم. ‫من هیچ‌جا نمی‌رم.
‫هیچ‌ جا نمی‌رم.
‫اون آماده‌ست، عزیزم.
‫چرا نمی‌ری خونه؟ ‫من بقیه‌ش رو انجام می‌دم.
‫[سارا هارپر عزیز، ‫قبولی شما در دانشگاه را تبریک عرض می‌کنیم...]
‫- خدای من، رفیق. ‫- چه مرگته؟
‫نه، نه. نه.
‫لعنتی.
‫ببخشید.
‫اون بیدهای تک آرزو کجان؟
‫- چی؟ ‫- شبیه اینه،
‫ولی انگار یه...
‫انگار آرزو می‌کنی ‫و بعد این رو می‌شکنی.
‫همون ‌جا بودن.
‫اون گوشه بودن.
‫بیدهای تک ‌آرزو!
‫بید تک‌ آرزو دیگه چیه؟
‫نه.
‫- نه. ‫- اولاً، آقا،
‫با این حرفا نیا اینجا.
‫خیلی زوده واسه این حرفا.
‫دوماً، داشتم سر کارت می‌ذاشتم.
‫همین‌ جا هستن. آره، آره.
‫یه آرزوی گند کردی، ‫حالا می‌خوای عوضش کنی،
‫ولی نمی‌تونی با این انرژی بیای اینجا، رفیق.
‫به شماره‌ی پشتش زنگ زدی؟
‫تو چه مرگته؟
‫من؟
‫چطور می‌تونی این کوفتی رو به مردم بفروشی؟
‫جعبه‌ش پر از هشداره، رفیق.
‫- لعنت بهت! ‫- هی، لعنت به خودت، رفیق.
‫ولی نباید با این انرژی بیای اینجا، رفیق.
‫متاسفم.
‫من... ‫اگه می‌دونستن هیچ‌کس نمی‌خرید...
‫متاسفم.
‫لعنتی.
‫خدایا.
‫چی کار کردی؟
‫اون روم وسواس پیدا کرده.
‫خب، اونقدرها هم بد نیست.
‫نه، یه اتفاق بد افتاده.
‫ببخشید.
‫- من... باید خنثی‌اش کنم. ‫- نه.
‫- نه، نه، نه، نه. ‫- باید خنثی‌اش کنم.
‫تو می‌تونی آرزو کنی.
‫- من قبلاً از آرزوم استفاده کردم، رفیق. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چه غلطی باید بکنم؟
‫خب، شاید... ‫شاید اگه کس دیگه‌ای
‫آرزویی می‌کرد ‫که با آرزوی تو در تضاد باشه...
‫منظورم اینه، شاید بتونی از خودش بخوای.
‫چون واسه توئه، ‫شاید انجامش بده.
‫یا می‌تونی بمیری.
‫یعنی، می‌تونی خودت رو بکشی.
‫می‌دونی، همین‌جوری دارم ایده می‌دم.
‫اگه خواستی با یه ایده‌ای بیای...
‫لعنتی.
‫آرزو می‌کنم نیکی فریمن فقط به عنوان دوست ‫منو دوست داشته باشه.
‫گندش بزنن!
‫لعنتی. چه مرگته؟
‫خدایا! لعنتی! لعنتی.
‫ایان؟
‫۵۰ بار بهت پیام دادم.
‫یا خدا، بر، چه...
‫خب، می‌دونی چطور نیکی یهو شروع کرد...
‫نه. اون... حالش خوبه؟
‫آره. اون حالش خوب می‌شه.
‫چرا سارا داره بهم پیام می‌ده، رفیق؟
‫- اون می‌خواد بیام خونه‌ت. ‫- چی؟
‫مدام بهم پیام می‌ده، ‫یه مشت حرفای عجیب‌غریب می‌زنه.
‫- لعنتی. ‫- چه خبره؟
‫- بدبخت شدم. ‫- چه خبره؟
‫- باشه، فقط همون‌جا بمون. ‫- نیکی حالش خوبه؟
‫اصلاً... اصلاً نیا خونه‌ی من.
‫- باشه. ‫- بر! بر، بهم بگو
‫- چه اتفاقی داره می‌افته! ‫- لعنتی!
‫لعنتی. باشه، باشه، خب، نیکی...
‫یهو از ناکجا‌آباد شروع کرد به دوستم داشتن،
‫یهویی و بعد رفتارش عجیب‌غریب شد.
‫آره یا نه؟
‫بر، الان چی می‌خوای بهم بگی، رفیق؟
‫- نه. ایان، ایان. ‫- حالش خوبه؟
‫من... یه آرزو کردم.
‫این تیکه چوب رو شکستم. اولش،
‫فکر نمی‌کردم واقعی باشه.
‫خب؟ گیج شده بودم، ولی این واقعیه.
‫- این لعنتی واقعیه. ‫- چی؟ چی؟
‫باشه، باشه، باشه.
‫می‌تونی آرزو کنی، هر...
‫تو می‌تونی یه آرزو کنی،
‫و اون واقعیه و عملی می‌شه.
‫من آرزو کردم. ‫فکر نمی‌کردم برآورده بشه.
‫آرزو کردم که نیکی عاشقم بشه، ‫ولی برآورده شد.
‫بهش فکر کن، رفیق.
‫به رفتارهای اخیرش فکر کن.
‫به اینکه چقدر شدید ‫عوض شده فکر کن.
‫خب، چی... پیش کی بردیش؟
‫مثلاً یه فالگیر؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫چی کار... ‫چی کار کردی، یه کوفتی...
‫- چه برنامه‌ای؟ ‫- نه، نه.
‫لعنت، برنامه‌ای در کار نیست، ایان.
‫نمی‌دونم، رفیق. یه جادوی کوفتیه.
‫این مسخره‌بازیته؟
‫نه! این واقعیه.
‫- این؟ این؟ ‫- آره. مراقب باش.
‫آره، واقعیه. ‫لعنتی، واقعیه، ایان.
‫یه آرزو کردم، ‫و خیلی وحشتناک و مزخرفه.
‫خب یه آرزوی دیگه کن، لعنتی.
‫نه، نمی‌شه. نمی‌شه.
‫- چون فقط یه آرزو می‌تونی بکنی. ‫- فقط یکی.
‫باشه، آره.
‫- منطقیه. ‫- فقط یه آرزو.
‫ایان، تو فقط یه آرزو می‌تونی بکنی، ‫ولی واقعیه.
‫واقعیه، ایان.
‫پس ازت می‌خوام که یه آرزو بکنی.
‫ازت می‌خوام آرزو کنی ‫که انگار من هیچ‌وقت آرزویی نکردم.
‫باشه؟ ‫اون‌وقت می‌تونی با نیکی باشی.
‫پس... پس واسه اینه که...
‫- نه، نه، نه. پسر، نه. ‫- کل قضیه سر اینه؟
‫پسر، اصلاً برام مهم نیست.
‫- می‌خواستم بهت بگم. ‫- جدی می‌گم، فقط جعبه رو باز کن،
‫و حواست باشه ‫چطوری جمله‌بندی می‌کنی.
‫وای، وای، آروم باش.
‫پسر، وایسا. ‫باشه، باید اینو بگی،
‫«من آرزو می‌کنم که دوستم بارون...»
‫آرزو می‌کنم یه میلیارد دلار داشته باشم.
‫نه!
‫نیکی؟
‫می‌خوام یه کاری برام بکنی.
‫♪ واقعاً دلم برات تنگ شده ♪
‫♪ دلم برات تنگ شده، ♪ ‫♪ دلم برات تنگ شده... ♪
‫نیکی، تو هر کاری برام می‌کنی، مگه نه؟
‫ازت می‌خوام...
‫الان بیشتر از قبل ازم خوشت می‌آد؟
‫نیکی، ازت می‌خوام... می‌خوام ‫یه کاری برام بکنی، باشه؟
‫چرا نمی‌تونی عاشقم باشی؟
‫بس کن.
‫چرا عاشقم نیستی؟
‫بسه! بس کن!
‫خدایا.
‫- خدایا، می‌خوام از عشقت بمیرم. ‫- نیکی.
‫بر، در رو باز کن.
‫پسر، یه میلیارد دلار دارم، ‫واقعیه.
‫- بس کن! بس کن! ‫- نیکی.
‫بر، چه خبر شده؟
‫- خدایا. ‫- می‌خوام بوی تو رو بدم.
‫- نیکی! نه! ‫- دارم میام تو.
‫امیدوارم که بد موقع نباشه!
‫- فقط ازت می‌خوام... ‫- دارم میام تو!
‫- آروم باش، نیکی. ‫- خودم رو می‌کشم، بر!
‫- این دیگه چه... چه مرگته؟ ‫- خودم رو می‌کشم...
‫- درست جلوی چشمات! ‫- نیکی، چه غلطی می‌کنی؟
‫نیکی!
‫چشم‌های لعنتیم رو از جمجمه‌م درمیارم
‫و لوله‌ی تفنگ رو می‌ذارم تو بدنم، بر!
‫عاشقتم. عاشقتم.
‫- داد بزن! ‫- عاشقتم. عاشقتم!
‫می‌دونستم که هستی.
‫می‌دونستم که عاشقمی.
‫خیلی زیاد دوستت دارم، عزیزم.
‫- اینو بهم مدیونی. ‫- اشکالی نداره، عزیزم.
‫- ما این رابطه رو درست می‌کنیم. ‫- اینو بهم مدیونی.
‫- من درستش می‌کنم. ‫- باید این کار رو بکنی، عزیزم.
‫- می‌کنم، عزیزم. ‫- من خوب می‌شم.
‫- من درستش می‌کنم. ‫- باید بکنی.
‫می‌کنم.
‫ببخشید که این‌قدر شلوغش کردم.
‫نمی‌دونم چرا این‌ جوری می‌کنم.
‫- اشکالی نداره، عزیزم. ‫- دوستت دارم.
‫- خیلی زیاد دوستت دارم. ‫- من خوب می‌شم.
‫آخ. متاسفم.
‫اشکالی نداره، عزیزم.
‫من دوباره قشنگ می‌شم.
‫تو خیلی خوشگلی.
‫تو زیباترین دختر تمام دنیایی.
‫- واقعاً؟ ‫- آره، عزیزم.
‫ما قراره تا ابد با هم باشیم...
‫و همیشه...
‫و همیشه و تا ابد.
‫چیه؟
‫چی شده، عزیزم؟
‫سرت رو تکون دادی.
‫نه، تکون ندادم.
‫چرا سرت رو تکون دادی؟
‫می‌دونم چی می‌خوای.
‫نه! لعنت بهت!
‫خدا لعنتت کنه!
‫نه!
‫فقط یه لحظه بهم وقت بده ‫تا خودم رو مرتب کنم.
‫- بذار بیام تو! ‫- متاسفم!
‫- نه! نه! ‫- عزیزم، فقط یه لحظه می‌خوام!
‫لعنت بهت، بر! بذار بیام تو!
‫بر، داری چی کار می‌کنی؟
‫- فقط یه ثانیه! ‫- باشه. ممنونم.
‫لعنتی.
‫هی، عزیزم؟
‫داشتم فکر می‌کردم شاید ‫بهتر باشه از هم جدا بشیم.
‫لعنتی.
‫شنیدی؟
‫لعنت. لعنت.
‫عزیزم، شاید بهتر باشه ‫یه مدت از هم فاصله بگیریم.
‫اگه چیزی که لازم داریم فاصله‌ست، ‫پس فاصله بگیر.
‫لعنتی. لعنتی.
‫همه چی درست می‌شه.
‫می‌شنوی؟
‫می‌تونیم از هم فاصله بگیریم.
‫می‌تونیم یه مدت فاصله بگیریم.
‫عزیزم؟
‫شنیدی؟
‫نه، عزیزم.
‫عزیزم، عزیزم.
‫نه، نه، نه.
‫بر! نه.
‫چی کار کردی، بر؟ نه!
‫عزیزم، چی کار کردی؟ ‫عزیزم، چی کار کردی؟
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چی کار کردی؟
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M