.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫همونجا باش.
‫اه، بلند شو.
‫حالا.
‫یه کم ادب داشته باش.
‫«ترجمه از خشایار»
‫خونریزی داره.
‫خب؟
‫آره، گفتم شاید بهتره بگم،
‫مبادا فقط من باشم که متوجه شدم، همین.
‫من رو می‌شناسی؟
‫بگو.
‫می‌تونی بلند بگی.
‫کارآگاه خصوصی.
‫در خدمت شما.
‫شنیدم که اون لینکلن رو نجات داد.
‫درسته.
‫وقتی کیت برای اولین بار
‫اومد پیشم تو شیکاگو،
‫اول فکر کردم آگهی شغلی رو اشتباه متوجه شده.
‫من دنبال منشی نبودم،
‫دنبال کارآگاه بودم.
‫هیچ زنی تا اون موقع درخواست نداده بود.
‫هیچ آژانس کارآگاهی آمریکایی قبلاً
‫یک کارآگاه زن استخدام نکرده بود.
‫ولی خانم وارن استدلال قانع‌کننده‌ای داشت.
‫می‌تونست راحت‌تر به همه جا نفوذ کنه،
‫چون هیچکس از یک زن
‫انتظار کارآگاه مخفی رو نداره.
‫می‌تونست با زن‌ها
‫و دوست‌های مظنونین دوست بشه.
‫زن‌ها به جزئیات دقت می‌کنن.
‫واقعاً همینطوره.
‫ناظرهای خیلی خوبی هستن.
‫به حقوق زن‌ها علاقه داری، پینکرتون؟
‫شاید،
‫یا شاید
‫من فقط یه تاجر زرنگم
‫که می‌دونه خانم وارن
‫قراره کلی پول برام دربیاره.
‫یا شاید
‫شماها همه یه مشت سگید
‫که کنار راه‌آهن ول شدن.
‫جدی می‌گی؟
‫من سال ۱۹۴۲ از اسکاتلند اومدم ایلینوی.
‫تو یه شهر کوچیک به نام داندی ساکن شدم
‫و تقریباً بلافاصله عاشق کار پلیسی شدم.
‫اول معاون کلانتر
‫تو دو شهرستان مختلف حومه شیکاگو بودم،
‫تا اینکه بعدش مأمور ویژه
‫برای اداره پست آمریکا در شیکاگو شدم.
‫الان قرار بود تحت تأثیر قرار بگیرم؟
‫نه،
‫قرار بود بترسونت.
‫چی می‌خوای بدونی؟
‫باند جیمز-یانگر.
‫راه‌آهن یکی از بهترین ‫مأموران من، جان ویچر رو
‫استخدام کرد
‫تا جسی و برادرش فرانک رو پیدا کنه.
‫جسد جان
‫هفته پیش پیدا شد.
‫از خونریزی ناشی از گلوله به شکم مرده بود،
‫سر، شانه‌ها و صورتش رو خوک‌های وحشی
‫جویده بودن.
‫بعضی‌ها می‌گن جسی مسئول مرگ جان نیست،
‫ولی من و افرادم سبک کار ‫جسی رو خوب می‌شناسیم.
‫این رابین هود دوران مدرن.
‫من همچنین تصورات رومانتیکی ‫درباره این مرد ندارم،
‫به حدی که
‫اولویت اول این آژانس رو
‫دستگیری یا مرگ جسی جیمز قرار دادم.
‫می‌خوای من چیکار کنم، ها؟
‫من مامورت رو نکشتم.
‫بهم بگو کجا می‌تونم
‫برادران جیمز رو پیدا کنم.
‫من از کجا بدونم؟
‫پریروز دیده شدی که با اونا
‫به سمت لافایت می‌رفتی.
‫حالا، من رو دروغگو جلوه نده.
‫سرت رو پایین بذار.
‫انگشتات رو بلند کن.
‫آه!
‫تو هر دستت پنج تا انگشت داری
‫و من برنامه امشبم رو خالی کردم.
‫پس تصمیمت چیه؟
‫نمی‌دونم جسی کجاست،
‫آه!
‫تمومش کنیم؟
‫داره می‌ره شهرستان کلی.
‫یه خونه باغ اونجاست.
‫خونه باغ؟
‫مال کیه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫باشه. باشه.
‫مال مادرشه، باشه؟ لطفاً.
‫فقط همین رو می‌دونم.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫ببریدش بیرون و بندازیدش پشت.
‫- حالا پاشو. ‫- به دکتر بگید
‫یه قاطر از روی دستش رد شده.
‫برنامه چیه؟
‫کیت برمی‌گرده مریلند.
‫وارد، تو پیش من بمون.
‫یه کار ناتموم داریم که باید قبل از
‫اینکه بریم سمت شهرستان کلی، حلش کنیم.
‫تو مریلند چی هست؟
‫جرج گوردون.
‫کی؟
‫یه کارمند بانک که توسط ‫الکساندر پیت درایزدیل به قتل رسیده.
‫می‌خوام به زن درایزدیل نزدیک بشی.
‫باید اعتراف کنه ‫و محل پول‌های دزدیده شده رو بگه.
‫بعدش؟
‫می‌تونی شهرستان کلی رو ‫روی نقشه پیدا کنی، مگه نه؟
‫بله قربان.
‫وارد.
‫سفر به خیر، خانم وارن.
‫یه جا برای خوابیدن امشب پیدا کن.
‫چشم رئیس.
‫و بعدش چی کار کرد؟
‫اون یارو، کوبیدش زمین،
‫تو گل و لای و بهم نگاه کرد
‫و یه چیزی بهم گفت
‫که قبلاً نشنیده بودم.
‫توت‌فرنگی مکزیکی.
‫لوبیای خشک.
‫آره، انقدر بده که دوباره شکمت درد می‌گیره
‫و می‌ری دستشویی،
‫می‌دونی منظورم چیه؟
‫عجیبه.
‫آره.
‫تو چطور، آلن؟
‫بدترین چیزی که بهت گفتن چی بوده؟
‫مردهایی مثل من،
‫کلی سختی کشیدن، وارد.
‫اگه بخوام روراست باشم، ‫کسی بهم چیزی نمی‌گه.
‫اون کار ناتموم چیه؟
‫چیه؟
‫- داره ما رو نگاه می‌کنه. ‫- کی؟
‫اون یاروی انگشت ورم‌کرده که کتک زدیم.
‫هیچی اون بیرون نمی‌بینم.
‫صبر کن.
‫پسر...
‫فکر کنم دیگه بهتره برم بخوابم.
‫یکی رو بیار از شرش خلاص شه
‫و فردا اول صبح
‫بیا دفتر مارشال، باشه؟
‫مارشال؟
‫وقتی رسیدیم توضیح می‌دم.
‫[کلانتر]
‫[مژدگونی ۴ هزار دلاری ‫برای بوچ کسیدی]
‫[مژدگونی ۲۵ هزار دلاری ‫برای جسی جیمز]
‫چه کت و شلوارهای قشنگی.
‫صبح بخیر مارشال.
‫کاری از دستم براتون برمیاد، آقایون؟
‫من آلن پینکرتون هستم.
‫ایشون مأمور ویژه وارد لیمن هست.
‫از شیکاگو.
‫می‌دونم کی هستید.
‫خیلی‌خب.
‫پس می‌ریم سر اصل مطلب.
‫می‌گم، شماها چیزی درباره یه یاغی
‫که دیشب کشته شد نمی‌دونید، ها؟
‫نه.
‫حیف، خیلی مطمئن بودم که شاید بدونید.
‫من و آقای وارد به وسیله نقلیه ‫برای رفتن به میزوری احتیاج داریم.
‫چه نوع وسیله‌ای؟
‫از نوع غیرقابل توجه.
‫راه‌آهن چه مشکلی داره؟
‫اتحادیه کارگران فولاد اعتصاب کردن.
‫فعلاً برامون عاقلانه‌تره
‫که خارج از ریل سفر کنیم.
‫فکر می‌کردم پینکرتون‌ها
‫توسط دولت آمریکا استخدام شدن.
‫با کمال میل هزینه‌ش رو بهتون می‌دیم.
‫زحمتی نداره.
‫ولی جواب من نه هست.
‫- نه؟ ‫- درسته.
‫آژانس پینکرتون یک بازوی شبه‌نظامی ‫از شرکت‌های بزرگ تجاریه.
‫با اون صنعت‌گرها تو این شهر کار نداریم.
‫شاید
‫این
‫بهت کمک کنه جوابت رو عوض کنی.
‫ممنون،
‫ولی نه.
‫حتماً کاری هست که بتونیم انجام بدیم.
‫بولی همیلتون.
‫چی گفتی؟
‫اون مرد به خاطر سرقت
‫سه کالسکه مسافری ‫در شرق راکلندز تحت تعقیبه.
‫مردم می‌گن تو جنگل مخفی شده.
‫اگه می‌دونی کجاست،
‫چرا دستگیرش نکردی؟
‫سرم شلوغه.
‫ما این یارو
‫بولی همیلتون رو میاریم
‫و تو وسیله نقلیه‌ای که ‫برای رفتن به شهرستان کلی
‫احتیاج داریم رو فراهم می‌کنی.
‫اون کیسه سکه رو هم نگه می‌دارم.
‫همیلتون.
‫آدم خطرناکیه؟
‫می‌تونه باشه.
‫پس قبوله.
‫اوه، کنجکاوم بدونم.
‫تو شهرستان کلی چه چیزی
‫منتظر مردهایی مثل شماست؟
‫جسی جیمز.
‫مارشال.
‫دوباره بگو چرا داریم این کار رو می‌کنیم؟
‫به عبور مخفیانه ‫به شهرستان کلی احتیاج داریم.
‫آره،
‫ولی چرا فقط
‫راحت‌تر نیست که
‫از مارشال حکم بگیریم؟
‫اون هفته‌ها طول می‌کشه.
‫جیمز الان داره می‌ره شهرستان کلی.
‫بیا این همیلتون رو پیدا کنیم و تحویلش بدیم.
‫وقت رو تلف نکنیم.
‫به نظرت کدوم مسیره؟
‫آدم زرنگ می‌ره تو بیشه‌زار
‫و فقط برای دزدی از مردم، بیرون میاد
‫یا وقتی گرسنه می‌شه.
‫هی،
‫اون مارشال
‫یه کلمه‌ای گفت.
‫شبه...
‫شبه‌نظامی.
‫آره، همون.
‫یعنی چی؟
‫یعنی گروهی از مردم ‫که مثل سربازها رفتار می‌کنن
‫حتی وقتی سرباز نیستن.
‫رسمی نیست.
‫واقعاً قانونی نیست.
‫مگه این روش معمول آژانس نیست؟
‫بیا همیلتون رو پیدا کنیم.
‫بریم بررسیش کنیم.
‫سرده.
‫عجیبه.
‫شاید یکی بهش خبر داده.
‫بعیده.
‫هیچکس بغیر از مارشال خبر نداره که اینجاییم.
‫آلن، نگاه کن.
‫عصر بخیر،
‫این کمپ شماست؟
‫نمی‌خواستیم فضولی کنیم. ‫همینجوری بهش برخوردیم.
‫اون همه راه تا اینجا؟
‫با بهترین لباس‌هاتون؟
‫آره، نمی‌شه از کسی ایراد گرفت ‫که می‌خواد ظاهرش درست باشه.
‫اگه به عنوان مامور قانون کار می‌کنن، ‫می‌شه ایراد گرفت.
‫آه، فرض جالبیه، ولی ما
‫برای راه‌آهن کار می‌کنیم.
‫می‌شه منم یه فرضی بکنم؟
‫تو بولی همیلتون هستی
‫و اتفاقاً فراری هستی.
‫مگه نه؟
‫مارشال شهرتون از من و همکارم خواسته
‫که تو رو به اتهام دزدی دستگیر کنیم.
‫حالا ما به درستی این اتهامات کاری نداریم.
‫فقط اومدیم کارمون رو انجام بدیم.
‫با این وجود،
‫چطوره بریم سر اصل مطلب؟
‫آه، به نظر به خودش گرفت.
‫اول شما.
‫خب.
‫چون همیلتون اول شلیک کرد. ‫به تیراندازی ادامه بده.
‫تو برو اونطرف.
‫من می‌رم اینطرف، ‫از دو طرف محاصره‌ش می‌کنیم، باشه؟
‫همچین کاری نکن.
‫من به کسی که خودش کاری نکرده،
‫کاری ندارم.
‫آره، هیچ اشکالی نداره که
‫وسایل آدم‌های بی‌گناه رو بدزدی، ها؟
‫و اون قضیه بین تو و مارشاله.
‫شما کارآگاها رو می‌شناسم.
‫وحشی‌ها.
‫من رو می‌کشید،
‫به مارشال می‌گید همینجوری پیدام کردید.
‫اوه، توهین‌آمیزه
‫که همچین چیزی درباره ما فرض کردی.
‫اگه می‌خواستیم بمیری،
‫آقای وارد تا حالا کله‌ت رو زده بود.
‫درسته.
‫دکتر لازم دارم
‫تا پام رو از دست ندم.
‫آه، اول مارشال.
‫نه، نه.
‫- نه. نه... ‫- خفه شو.
‫- نه، نمی‌تونی بهم شلیک کنی. ‫- خفه شو. خفه شو.
‫برو ببینم.
‫- نه. ‫- آروم بگیر.
‫بفرما.
‫امضا شد، مهر شد، تحویل شد.
‫بولی همیلتون.
‫- پاش چی شده؟ ‫- آه، لیز خورد.
‫ببریدش تو سلول.
‫- برو تو. ‫- اوه خدایا.
‫قول، قوله مارشال.
‫سکه‌ت رو داری،
‫حالا این مرد رو گرفتی.
‫پس راضی می‌شدم
‫اگه حالا به قولت عمل کنی.
‫اینجا یه مسیر هست،
‫تا شهرستان کلی می‌ره.
‫با کالسکه مسافری؟
‫با اسب.
‫اسب؟
‫به نظرت من احمقم؟
‫معلومه.
‫دهنت رو ببند.
‫درسته. اسب.
‫امن‌ترین راه برای سفر به میزوری.
‫با اسب.
‫با خیال راحت می‌تونم بگم ‫دیگه این دو تا رو نمی‌بینی.
‫با این مشکلی نداری؟
‫با همیلتون و سکه،
‫شماها بیشتر از قیمتشون پول دادید.
‫می‌گم، اون یارو همیلتون.
‫به نظرت چه بلایی سرش میاد؟
‫تا مدت‌ها همونجا می‌مونه.
‫قاضی تا ماه بعد نمیاد اینجا.
‫مارشال.
‫چطوری ساسی؟ چطوری ساسی؟
‫خیلی‌خب.
‫راحت باش، همیلتون.
‫برو به جهنم، مارشال.
‫معمولاً همینجوری شروع می‌شه.
‫عوضی.
‫جا گذاشتیش.
‫هی، هی، هی، هی. هی.
‫باریکلا.
‫هی.
‫این چیه؟
‫پول مارشال.
‫چطوری؟
‫کِی؟
‫یه کم شعبده‌بازی کردم.
‫چیزیه که در عمل یاد گرفتم.
‫آه، خب،
‫حتماً توش خوبی.
‫معلم خیلی خوبی داشتم.
‫خیلی‌خب.
‫وایستا.
‫صبر کن، صبر کن. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫بیا عزیزم. چیزی نیست.
‫یالا.
‫یه چیزی ترسوندش.
‫یالا.
‫می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫چطور شد هیچوقت ازدواج نکردی؟
‫من ازدواج کردم.
‫یعنی با آژانس.
‫خب،
‫منظورم یه زنه
‫یا یه خانواده.
‫یعنی باید یه نفری بوده باشه.
‫تو اسکاتلند.
‫ولی خودم رو به این فکر انداختم
‫که قراره ازدواج کنم،
‫یک ازدواج واقعی.
‫تا وقتی که فراموشش نکردی،
‫نمی‌دونی که چی رو فراموش کردی.
‫تولدها، سالگردها.
‫فقط یه بار فراموششون کن
‫و یه زن دیگه هیچوقت نمی‌ذاره فراموشش کنی.
‫آره.
‫کارم خیلی ساده‌تر بود.
‫هر روز صبح با آغوش باز ‫مثل اقیانوس سر جاش بود.
‫حتی اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم ‫آژانس رو فراموش کنم.
‫واسه همین دیگه تلاش نکردم ‫و خودم رو مشغول کارم کردم.
‫آره. خب،
‫تنها نمی‌شی؟
‫همیشه.
‫هیچ مردی نمی‌تونه ادعا کنه ‫که هیچوقت تنها نبوده.
‫تنهایی
‫یه ذهنیته که
‫باعث می‌شه حس
‫خالی و ناخواسته داشته باشی.
‫ولی پینکرتون‌ها،
‫کار به ما حسی می‌ده که
‫مردم به ما احتیاج دارن.
‫تو چطور؟
‫کسی تو شیکاگو منتظرته؟
‫نه.
‫من هیچوقت به اندازه‌ای شجاع نبودم ‫که وارد اون آب سرد بشم.
‫به اندازه اقیانوس اطلس، یخ‌زده‌ست.
‫درسته.
‫می‌گم،
‫تا حالا اقیانوس رو دیدی؟
‫- نه. ‫- خب،
‫باید ببینیش.
‫خیلی چشم‌گیره.
‫یادم میاد تو سفرم به اینجا دیدمش.
‫خیلی وسیعه.
‫سخته که بفهمی آب کجا تموم می‌شه ‫و آسمون کجا شروع می‌شه.
‫آره. بعد از این قضیه، به فکر زندگی می‌افتم.
‫بعدش؟
‫آه، معلومه که نمی‌تونی
‫تا ابد کارآگاه باشی، ها؟
‫شاید.
‫حدس می‌زنم باید آروم و آهسته پیش برم.
‫آره، آروم و آهسته.
‫خودشه؟
‫خودشه.
‫نگاه کن.
‫برنامه چیه؟
‫می‌تونیم با اسلحه ببریمش
‫و تو خونه نگهش داریم تا جسی و فرانک برسن.
‫یا
‫می‌تونیم یه نیرنگ بزنیم.
‫پس، نیرنگ.
‫مسافر گمشده.
‫خب،
‫شنیدم وقتی عصبانی می‌شه ‫خیلی تندخو می‌شه.
‫من آماده چالشم.
‫به علاوه،
‫برای اون یارو پرحرف در سانتافه جواب داد.
‫ای بابا، اون کور بود.
‫ولش کن.
‫پیش اسب‌ها بمون.
‫من می‌رم باهاش حرف بزنم
‫و وقتی فهمیدم جسی و فرانک
‫کِی می‌رسن، برمی‌گردم پیشت.
‫تا اون موقع آماده کمین می‌شیم. باشه؟
‫آره فکر می‌کنم.
‫وای.
‫آروم.
‫بدون قصد و غرض اومدم.
‫بدون اجازه وارد اینجا شدی.
‫اینجا ملک شخصیه.
‫نمی‌خواستم مزاحم بشم.
‫فقط یه خرده گم شدم، همین.
‫گم شده باشی یا نه، ‫حدود ۱۰ ثانیه وقت داری
‫که برگردی بری.
‫برو همون جایی که اومدی ‫یا این تپانچه شلیک می‌شه.
‫باشه،
‫می‌رم.
‫اگه فقط
‫کمک کنی راه رو پیدا کنم،
‫لطفاً.
‫کجا می‌خوای بری؟
‫پلزنت ولی.
‫اینجا ریور بنده.
‫خیلی دورتر از جایی که باید باشی، اومدی.
‫ای بابا، نصف ایالت رو سفر کردم ‫تا برسم اینجا.
‫نه که بشنوم سفر نکردی.
‫نکته خوبی بود.
‫تنهایی؟
‫اسبم حدوداً یک کیلومتر اون عقبه.
‫تو پلزنت ولی چیکار داری؟
‫توی شرکت نفت کار می‌کنم.
‫- نفت؟ ‫- درسته.
‫برای شرکت نفت و تجارت آنتلوپ کار می‌کنم.
‫شاید اسمش رو شنیده باشی.
‫می‌خوای بگی تو پلزنت ولی، نفت هست؟
‫توی کل این منطقه، بله خانم.
‫نقشه داری؟
‫نه خانم.
‫چه جور کارمند شرکت نفتی، نقشه نداره؟
‫گمونم یه کارمند دست‌ و پاچلفتی.
‫بیا تو، کمکت می‌کنم به راهت ادامه بدی.
‫سطل رو بردار.
‫ملک ما از اینجا تا خم رودخانه
‫و بعدش به سمت شمال و جنوب ‫تا تپه‌ها کشیده شده.
‫بهم گفتن باید بیام میزوری
‫و دره رو ببینم.
‫شایعه‌هایی بود
‫که با ابزار مناسب
‫هفته‌ای هزار بشکه از ‫زیر این سنگ‌ها بیرون میاد.
‫که یعنی تقریباً ۵ هزار دلار در ماه درآمد.
‫برای شرکت نفت.
‫اوه، نه خانم.
‫توی جیب شما می‌ره.
‫شرکت نفت حتما یه جوری ‫از این قضیه پول درمیاره.
‫ما زمین رو اجاره می‌کنیم.
‫اینکه چطور حق امتیاز رو تقسیم می‌کنید ‫به خودتون بستگی داره.
‫می‌گم، تا حالا کسی مثل من
‫اومده زمینتون رو برای نفت بررسی کنه؟
‫نه.
‫من تو کانزاس دوازده تا دکل دارم
‫و همین که اینطرف اومدم،
‫می‌تونم بهتون بگم که ‫اینجا یه فرصت واقعی دارم.
‫ولی یادتون باشه که
‫اگه محتاط نباشید ‫ممکنه همه چی رو از دست بدید
‫و دیر یا زود خبر نفت اینجا پخش می‌شه
‫و بعد از اون، هر کارمند نفتی
‫تو کشور میاد اینجا و بهتون وعده ثروت می‌ده.
‫درست مثل کاری که تو کردی.
‫بقیه کسایی که میان، دلال هستن
‫یا مردهایی که سعی می‌کنن ‫شما رو از پول نفت دور کنن.
‫- مردهایی مثل تو. ‫- نه خانم.
‫من با تیم خودم
‫حفاری می‌کنم.
‫من اون‌ها رو می‌شناسم.
‫اون‌ها من رو می‌شناسن، ‫مردهایی که می‌تونم بهشون اعتماد کنم.
‫سخت کار می‌کنن و ابزار رو گم نمی‌کنن،
‫که تو این کار مهمه.
‫و می‌تونم سریع شروع به کار کنم.
‫- چقدر سریع؟ ‫- می‌تونم یه سری ابزار رو
‫هفته دیگه با قطار بیارم اینجا.
‫هفته دیگه؟
‫خب ببینید،
‫نفت‌های زیادی برای مدت طولانی ‫اینجا نمی‌مونن.
‫تا دو سه سال دیگه
‫این چاه‌ها خشک می‌شن
‫و زمینتون بی‌ارزش می‌شه.
‫بی‌ارزش؟
‫این زمین خانوادگی ماست.
‫یعنی از نظر صنعت نفت، بی‌ارزش می‌شه.
‫و می‌تونی این پول رو الان بدی؟
‫ششصد دلار.
‫یه پیشنهاد حسن نیت.
‫اینجا زمین خانوادگیه.
‫باید با پسرهام در موردش حرف بزنم.
‫الان اینجان؟
‫نه.
‫خب، به زودی میان؟
‫مشکلی ندارم صبر کنم.
‫پس‌فردا میان.
‫پس قطعی شد.
‫ششصد دلار.
‫- صبر کن. ‫- بفرمایید.
‫خواهش می‌کنم.
‫چند روز زمین رو بررسی می‌کنم.
‫سر و صدا نمی‌کنم. حتی نمی‌فهمی که اینجام.
‫بعد وقتی پسرهات رسیدن
‫می‌تونی بیای دنبالم
‫و همه با هم یه گپ کوچیک می‌زنیم.
‫به نظرت چطوره؟
‫این پول چی می‌شه،
‫اگه تصمیم گرفتن پیشنهادت رو قبول نکنن؟
‫کدوم پول؟
‫خب؟
‫ما کارمندهای شرکت نفت از آنتلوپ هستیم.
‫خدایا، ما هیچی از نفت نمی‌دونیم، آلن.
‫آره، مهم نیست.
‫فرانک و جسی دو روز دیگه میان.
‫تا اون موقع مخفی می‌مونیم،
‫وانمود می‌کنیم داریم زمین رو بررسی می‌کنیم.
‫بعد وقتی رسید،
‫با اسلحه می‌پریم بیرون.
‫چطور بود؟
‫زرلدا.
‫خیلی باهوشه.
‫نباید بذاریم بفهمه یه جای کار می‌لنگه.
‫و باور کن،
‫اگه بفهمه ما رو لو می‌ده.
‫چطور حضور من رو اینجا توضیح می‌دی؟
‫آه، شاگردم از کانزاس.
‫مشکلی نیست.
‫یه قهوه درست کن.
‫نوبتی خونه رو زیر نظر می‌گیریم.
‫اول تو.
‫باشه.
‫رئیس.
‫باید این رو ببینی.
‫چی؟ چیه؟
‫چی شده؟
‫این دیگه کیه؟
‫حتما شوخیت گرفته!
‫دلال نفت.
‫چه شانسی.
‫وقتی این ایده رو مطرح کردم،
‫واقعاً فکر نمی‌کردم زیر این سنگ‌ها نفت باشه.
‫خب، حالا چی؟
‫شاید خانم جیمز بهش شلیک کنه.
‫چیزی نمونده بود به من شلیک کنه.
‫آره، فکر کنم باید این قضیه رو حل کنیم.
‫موافقم.
‫بریم یه گپ کوچیک باهاش بزنیم، باشه؟
‫عصر بخیر آقایون.
‫این زمین شماست؟
‫بستگی داره چه کسی می‌پرسه.
‫جین راجرز
‫از شرکت نفت و گاز نورث‌وست.
‫چطورید؟
‫باید ازت بخوام از اینجا بری.
‫ولی هنوز پیشنهادم رو نشنیدید.
‫نیازی نیست.
‫حرفش رو شنیدی، آقا، از اینجا برو.
‫ببخشید. شما کسی هستید؟
‫دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫اون با منه و متاسفانه ‫جواب من هنوز نه هست.
‫به علاوه، ما قبلاً یه پیشنهاد
‫از آنتلوپ برای حفاری زیر این سنگ‌ها داریم.
‫آنتلوپ؟
‫تا اینقدر سمت شرق اومده؟
‫کار دیگه‌ای داری، آقای راجرز؟
‫اینجا نوشته که
‫خونه متعلق به
‫زرلدا جیمز هست.
‫منظورت چیه؟
‫خب، من هنوز لباس‌هاتون رو چک نکردم،
‫ولی به نظرم یه کم
‫عجیب میاد.
‫شاید مدارکتون یه کم قدیمیه.
‫من خونه رو چند ماه پیش از زرلدا خریدم.
‫مطمئنم که تا حالا رفته.
‫- کجا؟ ‫- لافایت.
‫- لوئیزیانا؟ ‫- خودشه.
‫وقت رفتنه، آقا.
‫گفتی لافایت.
‫ببخشید آقایون.
‫فکر کنم به صلاح خودم باشه که یه حرفی بزنم.
‫یه قدم دیگه برداری، آخرین قدمته.
‫اسم من آلن پینکرتونه.
‫من و کارآگاهم داریم تحقیق می‌کنیم.
‫تحقیقی که الان داری مزاحمش می‌شی
‫که باید بدونی
‫یه جرم فدراله.
‫- پینکرتون. ‫- درسته.
‫حالا سریع از اینجا برو،
‫قبل از اینکه بگم ‫آقای وارد یه گلوله تو کله‌ت خالی کنه
‫و به مارشال بگم که ‫راهزن‌ها بلای جونت شدن.
‫یالا، از اینجا برو.
‫دلیل خوبی داری که
‫اینطوری تپانچه رو تکون می‌دی؟
‫فقط دارم رقبا رو دور می‌کنم، همین.
‫- رقبا؟ ‫- دلالان.
‫دیشب سر میزتون در این مورد حرف زدیم.
‫- اون کیه؟ ‫- ایشون آقای وارده.
‫سرکارگر من.
‫خانم.
‫شماها صبحانه خوردید؟
‫نه هنوز. نه.
‫کارمون رو زود شروع می‌کنیم.
‫خب، بیایید، یه چیزی بخورید.
‫کار صبر می‌کنه.
‫تا صبر می‌کنید قهوه حاضره.
‫داشتم به قرارمون فکر می‌کردم.
‫اوه؟
‫حالا ۶۰۰ دلار، پیش من می‌مونه.
‫این که جای حرف نداره.
‫معلومه.
‫ولی وقتی پسرهام رسیدن،
‫یه چیزی هست که باید درباره‌شون بدونید.
‫از کارمندهای نفت متنفرن.
‫نه، اون نیست.
‫من بچه‌هام رو برای انجام ‫کارهای بد بزرگ نکردم.
‫همیشه به زندگی مثل یه کتاب فکر می‌کردم.
‫اتفاقات خوب می‌افته،
‫اتفاقات بد هم همینطور
‫و ما شخصیت‌های این داستان،
‫خب،
‫همه‌مون می‌تونیم چند ‫فصل بد رو زنده بمونیم، درسته؟
‫پسرهام یاغی بزرگ شدن.
‫ما تو کارمون با آدم‌های مختلفی
‫سر و کار داریم.
‫نه، مثل پسرهام نیستن. نمی‌شناسیشون.
‫لطفاً ادامه بده.
‫سرقت از بانک‌ها،
‫دزدی پول از قطارها.
‫هیچکس بچه‌ای نداره که وقتی بزرگ شد، ‫تبدیل به جسی جیمز بشه.
‫آره.
‫فقط چون اسم‌خانوادگیت ‫با یه یاغی معروف یکی‌ هست،
‫معنیش این نیست که ‫به اندازه اون بد هستی.
‫خب این حرف درسته.
‫ولی این واقعیت رو تغییر نمی‌ده ‫که من مادرشم.
‫پسرت جسی جیمزه،
‫همون یاغی.
‫و فرانک.
‫برادر بزرگترش.
‫اون باهوشه.
‫زیاد ریسک نمی‌کنه.
‫فکر می‌کنی پسرهات موافق باشن ‫که زمین رو به ما اجاره بدن؟
‫نمی‌دونم.
‫به غریبه‌ها زیاد اعتماد ندارن.
‫به خصوص
‫تاجرها.
‫شاید بهتره اول یه گپ کوچیک باهاشون بزنی.
‫چرخ‌ها رو چرب کن، ‫همونطور که تو صنعت نفت می‌گیم.
‫به هر حال، تو به ما اعتماد داری، درسته؟
‫هیچکس نباید از این موضوع خبردار بشه.
‫هیچکس.
‫قرارداد رو با اسم مستعار امضا می‌کنم.
‫دقیقاً.
‫هیچکس لازم نیست هویت واقعی شما رو بدونه.
‫- هیچکس. ‫- هیچکس.
‫به جز آقای وارد و خودم.
‫و به نفع خودمونه به دلایل واضح
‫که دهنمون رو ببندیم.
‫شما مخفی بمونید
‫تا من خبر بدم.
‫فرانک و جسی نباید بدونن که اینجایید
‫تا اینکه من بهشون بگم.
‫خانم جیمز، طوری حرف می‌زنید
‫انگار جون ما در خطره.
‫همینطوره.
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫پینکرتون.
‫فکر می‌کنم دروغ می‌گی.
‫اوه؟
‫درسته.
‫شما آنتلوپی‌ها فقط می‌خواید
‫من رو از اجاره زمین بترسونید، همین.
‫همین حالا تفنگت رو زمین بذار.
‫فکر نمی‌کنم این کار رو بکنم.
‫نمی‌فهمم چرا باید
‫جلوی اجاره این زمین به من رو بگیرید.
‫فکر می‌کنم یه سوءتفاهم بزرگ پیش اومده.
‫اوه نه، من خیلی خوب می‌فهمم،
‫کارمند شرکت نفت.
‫خب بگو ببینم،
‫اون خونه روی تپه چی داره که اینقدر خاصه؟
‫مادر جسی جیمز اونجا زندگی می‌کنه.
‫- آلن! ‫- اشکال نداره آقای وارد.
‫آقای جین تا چند دقیقه دیگه می‌میره.
‫جدی؟
‫درسته.
‫می‌دونی ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫نمی‌دونی؟
‫تله گذاشتیم،
‫کمین کردیم.
‫هدفمون کشتن یاغی،
‫جسی جیمز هست که فردا می‌رسه اینجا.
‫حالا تا چند دقیقه دیگه،
‫این جنگل توسط کیت وارن
‫و ۲۰ تا از مرگبارترین ماموران مخفی من، ‫محاصره می‌شه.
‫و همونطور که تصور می‌کنی،
‫اونا لحظه‌ای درنگ نمی‌کنن
‫که بهت شلیک کنن و بکشنت، ‫اونم وقتی اسلحه‌ت رو
‫سمت من نشونه گرفتی.
‫- حرفت رو ثابت کن. ‫- باشه.
‫اگه اجازه بدی کیف پولم رو دربیارم،
‫یه حکم رسمی از فرماندار میزوری دارم که
‫جزئیات این ماموریت رو نوشته.
‫باشه.
‫خب. احتمالاً صداش رو شنید.
‫خب اگه پرسید، داریم ‫گربه‌های وحشی رو دور می‌کنیم.
‫محض احتیاط که شاید بیاد اینجا،
‫سریع جسد رو ببر.
‫اوه، پسر.
‫مامان.
‫بذار نگاهت کنم.
‫خیلی لاغر شدی.
‫کسی بهت غذا نمی‌ده؟
‫برادرت کجاست؟
‫نتونست بیاد.
‫مسئله کاری.
‫نتونست وقت بذاره بیاد ‫مادر خودش رو ببینه؟
‫آه، قضیه اینطور نیست.
‫یکی باید اونجا می‌موند.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم، مامان.
‫همه سلام رسوندن.
‫پس می‌خوای بهم بگی چرا اینطوری تو جنگل
‫همدیگه رو می‌بینیم؟
‫نه توی خونه؟
‫یه مرد اومده بود دیدنم.
‫اول فقط یکی بود و بعدش سرکارگرش هم اومد.
‫چه مردهایی؟
‫کارمند شرکت نفت.
‫شرکت نفت آنتلوپ.
‫این رو بهت ثابت کردن؟
‫مامان، کلی آدم بد دنبال من هستن، باشه؟
‫فرانک هم همینطور.
‫گفت شاید ۱۰ هزار بشکه نفت
‫زیر پامون باشه.
‫ششصد دلار بهم داد ‫فقط برای اینکه نگاه بندازه.
‫گفت اگه نفت پیدا کنن
‫می‌تونیم تا ۵ هزار دلار در ماه دربیاریم.
‫اگه تو زمین نفت نباشه چی؟
‫اونوقت چی؟
‫اون ۶۰۰ تا رو نگه می‌داریم.
‫جسی، این می‌تونه یه راه فرار
‫برای همه اون کارهایی که می‌کنی باشه.
‫فکر می‌کنی کاری که می‌کنم رو دوست ندارم؟
‫هوم؟
‫تا حالا شده به این فکر کنی؟
‫فقط مشغول اینی که ‫من رو به یه زندگی معمولی سوق بدی.
‫من خودم رو دوست دارم.
‫و هیچ پولی،
‫قطعاً نه ۶۰۰ دلار،
‫قرار نیست من رو تا آخر عمر
‫خونه‌نشین کنه.
‫من فقط خیر و صلاح
‫تو و برادرت رو می‌خوام.
‫می‌دونم، مامان.
‫این قضیه نفت،
‫چیزیه که خودت می‌خوای؟
‫زندگیم رو عوض می‌کنه،
‫زندگی ما رو عوض می‌کنه.
‫پس قطعی شد.
‫کالسکه من رو بردار، برو خونه، ‫اونجا می‌بینمت.
‫- تو کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم فرانک رو بیارم.
‫برمی‌گردیم این کارمند شرکت نفت رو ببینیم.
‫نمی‌ذارم کسی سر مادرم کلاه بذاره.
‫فرانک به این مسائل علاقه داره. می‌دونی.
‫باشه.
‫یه کالسکه جلوی دره.
‫کالسکه؟
‫مادرشون مهمون داره.
‫مطمئنی مال جسیه؟
‫خودش رو ندیدم. نه.
‫خب پس نمی‌دونی.
‫باید مطمئن باشیم.
‫کی دیگه قراره اینجا بیاد، آلن؟
‫خب، فکر نمی‌کنم عاقلانه باشه
‫که بدون دعوت بریم.
‫نمی‌خوام بترسونمش!
‫اگه این فرصت از دست بره چی؟
‫نباید فرصت‌مون رو از دست بدیم.
‫جسی تا قبل از اینکه
‫بریم مریلند برنمی‌گرده.
‫خودم از خطرات خوب آگاهم، وارد.
‫حالا لطفاً بس کن، ‫این حرف‌ها بهم سردرد می‌ده.
‫خطرات.
‫دلالان.
‫قبلش دو نفرشون رو دیدیم،
‫ولی نگران نباش، ترسوندیمشون برن.
‫بهشون گفتیم خانم جیمز فقط به انجام معامله
‫با شرکت نفت و تجارت آنتلوپ علاقه داره.
‫می‌دونی به نظرم عجیب میاد،
‫شما دو تا یهویی پیداتون می‌شه
‫و یهو می‌بینم
‫کارمندهای شرکت نفت دیگه‌ای هم ظاهر می‌شن.
‫خبر تو صنعت نفت سریع پخش می‌شه.
‫ما یه مشت وحشی هستیم.
‫شام میل دارید؟
‫خب، از دعوتتون ممنونیم،
‫ولی واقعاً باید برگردیم اردوگاه.
‫نه،
‫اصرار دارم که بیاید.
‫باید در مورد کارمون بحث کنیم.
‫جسی اینجاست.
‫از کجا می‌دونی؟
‫مادرش داره بازی درمیاره.
‫نمی‌خواد ما بفهمیم اون اینجاست،
‫ولی قطعاً هست.
‫دنبالم بیا.
‫می‌دونی، داشتم فکر می‌کردم.
‫امشب بیرون خیلی قشنگه.
‫زحمتی نداره که
‫غذا رو بیرون تو ایوان بخوریم؟
‫می‌خوای غذا رو بیرون بخوری؟
‫راستش ما کارمندهای شرکت نفت عادت کردیم
‫که تو حیات وحش زندگی کنیم.
‫- جدی؟ ‫- بعضی وقت‌ها
‫داخل خونه بودن، برامون عجیبه.
‫تو چطور؟
‫تو هم می‌خوای بیرون بخوری؟
‫بله خانم.
‫هر طور راحتید.
‫الان برمی‌گردم.
‫باید توی خونه رو ببینم.
‫برو اونطرف.
‫پنجره‌ها رو چک کن.
‫قبل از اینکه با غذا بیاد، برگرد اینجا.
‫خب؟
‫چیزی ندیدم.
‫تونستی کالسکه رو ببینی؟
‫هنوز اونجاست.
‫لعنت.
‫حالا چی؟
‫اگه اشتباه کنیم،
‫ممکنه به خاطرش به دار آویخته بشیم.
‫زرلدا جیمز،
‫اسم من آلن پینکرتونه.
‫آژانسم من رو برای دستگیری پسرهات،
‫فرانک و جسی جیمز اینجا فرستاده.
‫اگه یکی یا هر دوتاشون داخل هستن،
‫بگو بیان بیرون
‫تا من و مأمورم بتونیم دستگیرشون کنیم.
‫به تو آسیبی نمی‌رسه.
‫تکرار می‌کنم. بهت آسیبی نمی‌رسه.
‫فقط بذار پسرهات بیان بیرون.
‫نمی‌خوایم مجبور بشیم به زور بیایم تو خونه.
‫هیچکس لازم نیست بمیره.
‫به جز شاید جسی و فرانک.
‫چطوره ما بریم تو؟
‫آخرین فرصتته.
‫پنج ثانیه دیگه شلیک می‌کنیم.
‫پنج.
‫چهار.
‫سه.
‫دو.
‫کسی تو خونه زنده مونده؟
‫بیا بیرون.
‫دیگه زیاد اینجا نمی‌مونی، بهت قول می‌دم.
‫برو توی خونه رو چک کن.
‫مواظب باش.
‫- بیا اینجا. ‫- دستت رو بکش.
‫برو ببینم.
‫بس کن. تقلا نکن.
‫- نه. دروغ می‌گی. ‫- احمق.
‫- تیر می‌خوری. ‫- احمقانه‌ست که راحت برم.
‫عوضی. ‫- دوباره تیر می‌خوری.
‫- ول کن. ‫- هی، بس کن.
‫من رو ول کن.
‫برو.
‫برو ببینم.
‫کارمند شرکت نفت!
‫آشغال‌ها.
‫کجاست؟
‫جسی کجاست؟
‫می‌دونست نباید بهت اعتماد کنه.
‫- آره. ‫- اصلا اینجا نبود.
‫درباره تو بهم هشدار داده بود.
‫یعنی چی که اینجا نیست؟
‫کالسکه‌ش جلوی دره.
‫احمق‌ها.
‫جسی همیشه یه قدم از ‫شما پینکرتون‌ها جلوتر بوده.
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫قرار نیست این زن رو بکشیم.
‫جونش رو هم نجات نمی‌دیم.
‫[ایستگاه بین راهی ریو مدینا]
‫خب، بذار ببینم درست فهمیدم.
‫شما دو تا به خونه زرلدا شلیک کردید
‫با این تصور که برادران جیمز توی خونه هستن
‫و بعد فهمیدید که نیستن.
‫خلاصه‌ش همینه. آره.
‫پیرزن آخرش چی شد؟
‫کی اهمیت می‌ده؟
‫باید جواب این اشتباه رو به آژانس بدی.
‫آژانس خودمه، کیت.
‫مجبور نیستم به کسی جواب پس بدم.
‫به هر حال،
‫اون پرونده رو برات حل کردم.
‫درایزدیل.
‫- اوه؟ ‫- آره.
‫خیلی ساده بود.
‫زنش مستقیم من رو برد پیشش.
‫کجا؟
‫کجا چی؟
‫کجا کشتیش؟
‫تو خونه خودش.
‫فکر کنم سفر طولانی ‫برگشت به مریلند رو شروع کنم.
‫حالا می‌خوای چیکار کنیم؟
‫شیکاگو.
‫اونجا منتظرم باش.
‫وقتی رسیدم خبر می‌دم.
‫آلن،
‫خوبی؟
‫خوب می‌شم.
‫سفر به خیر.
‫به زودی می‌بینمت.
‫واقعاً فکر می‌کنی حالش خوبه؟
‫بعد از اینکه انقدر به جسی جیمز ‫نزدیک شد و نتونست بگیرش،
‫تو بودی حالت خوب بود؟
‫- آروم. ‫- ای دزد.
‫می‌دونم اون کیسه سکه رو دزدیدی.
‫بهتر شد؟
‫تو و افرادت تا غروب آفتاب وقت دارید
‫تا از شهر بیرون برید.
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫می‌خوای من رو بندازی تو سلول پیش همیلتون؟
‫همیلتون رفته.
‫پیش قاضی؟
‫پای دار.
‫عدالت.
‫به هر حال،
‫فقط اومدم چیزی که ‫مال تو بود رو بهت برگردونم.
‫دیگه من رو نمی‌بینی.
‫صبر کن،
‫پینکرتون‌ها،
‫شنیدم آژانس نیرو استخدام می‌کنه.
‫یه کت و شلوار خوب داری؟
‫راستش،
‫الان دارم.
‫مامان؟
‫مادر.
‫مامان.
‫مادر.
‫فرانک.
‫اسب‌ها رو بیار.
‫[آلن پینکرتون در تاریخ ۱ جولای ۱۸۸۴، ‫در شهر شیکاگو درگذشت.]
‫[معمولاً گفته می‌شود که ‫روی پیاده‌روی یخ‌زده‌ی شهر لغزید]
‫[و زبانش را گاز گرفت ‫که منجر به قانقاریا شد.]
‫[پینکرتون در قبرستان گریس‌لند، ‫شهر شیکاگو، در قطعه‌ی خانوادگی،]
‫[بین همسرش و کیت وارن دفن شده است.]
‫[او عضو تالار مشاهیر اطلاعات نظامی‌ست.]
‫[کیت وارن در ۲۸ ژانویه ۱۸۶۸، ‫در قطعهٔ خانوادگی پینکرتون،]
‫[در قبرستان گریس‌لند، شیکاگو، ‫ایالت ایلینوی، به خاک سپرده شد.]
‫[سنگ قبر او با نام خانوادگی وارن که ‫به اشتباه «هشدار» نوشته شده، مشخص است.]
‫[او در سن ۳۵ سالگی ‫بر اثر احتقان ریه درگذشت.]
‫[وارد هیل لیمن در ژوئن ۱۸۶۵ استعفای خود ‫را از سمت مارشال ناحیه کلمبیا ارائه داد.]
‫[در آوریل ۱۸۶۶، لیمن ‫واگن تدفین ریلی را خریداری کرد که]
‫[پیکر لینکلن را به اسپرینگفیلد، ‫ایلینوی منتقل کرد.]
‫[لیمن به مارتینزبرگ، ویرجینیای غربی ‫نقل مکان کرد و در ۷ می ۱۸۹۳ درگذشت.]
‫[او ۶۵ ساله بود.]
‫[زرلدا جیمز از حملهٔ پینکرتون ‫جان سالم به در برد،]
‫[اما در این حادثه بازوی خود را از دست داد.]
‫[او در سال ۱۹۱۱ در یک کالسکهٔ بارلینگتون ‫در قطاری که به سمت سانفرانسیسکو،]
‫[در کالیفرنیا در حال حرکت بود، ‫بر اثر بیماری قلبی درگذشت.]
‫[او ۸۶ ساله بود و در کنار همسر سومش ‫و پسرانش جسی و آرچی،]
‫[در قبرستان مونت اولیوت، ‫شهرستان کلی، میزوری به خاک سپرده شد.]
‫[جسی جیمز در ۳ آوریل ۱۸۸۲ کشته شد.]
‫[قبر اصلی جسی در زمین خانوادگی بود، ‫اما بعداً به گورستانی در کرنی منتقل شد.]
‫[مادر جسی، زرلدا، ‫نوشتهٔ زیر را برای سنگ قبر او نوشت:]
‫[به یاد پسر عزیزم که توسط ‫یک خائن و ترسویی به قتل رسید]
‫[که نامش شایستهٔ درج در اینجا نیست.]
‫«ترجمه از خشایار»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M