لطفاً به ما کمک کنید. لطفاً به ما کمک کنید!
شایلاجامّا!
پراتاپ! هی، بیدار شو!
زمان رویاپردازی تموم شد. تعطیلاتت هم همین‌طور. برو.
- چرا؟ - راه بیفت.
- هی، برادر! صبر کن! لطفاً، داداش. - برو کنار! برو کنار!
- نصف روز! فقط یک روز دیگه. - گفتم برو کنار، مرد!
- دلم برات تنگ می‌شه، رفیق! - خفه شو، روانی!
داداش، من اینجا دارم به خوبی و خوشی زندگی می‌کنم.
فکر کردی صاحب اینجایی؟ برو!
دیگه هیچ‌وقت این طرف‌ها پیدات نشه. بزن به چاک!
زندان مرکزی بوپال
جرم من چیه؟ چرا آزادم کردید؟
هی، پراتاپ! این طرف.
هان؟
عمو!
هنوز زنده‌ای؟
منتظر بودم تا این کیف رو بهت بدم.
- این چیه؟ - متعلق به پدرت بوده.
- پدرم؟ - بله.
- گور باباش. - هی
اسناد مالکیت پدرت توشه.
- اسناد مالکیت؟ - بله.
- چند روز پیش پیداشون کردم. - چرا زودتر نگفتی، آقای وکیل؟
فکر کردم می‌خوای یه کلکی سوار کنی
ماشین رو نگه دار! اونا اسناد مالکیت من هستن!
هی هی
کیف! کیف! کیف!
همین‌جا بود.
بابای شیطون!
هورا! بله! بله! بله!
اتوبوس‌ها هم به آنجا نمی‌روند.
شک دارم حتی پنج هزار تا در هر جریب هم ارزش داشته باشد.
کوبراپورام
«کوبراپورام.»
خانم، او داماد پراساد ماست. او هنرمند فوق‌العاده‌ای است.
او سه هزار قیمت داد، ولی من روی دو هزار توافق کردم.
او همان پراتاپ ایده‌آل ما خواهد بود.
سلام، درود. پراتاپ هستم.
او اینجاست، خانم. تا پنج دقیقه دیگر پیش شما می‌آیم.
- سوار شو. - چه کسی اینجاست؟!
سلام، ببخشید!
از کجا می‌دانستی من اینجا هستم؟
من کسی هستم که این معامله را جوش دادم.
معامله چه معامله‌ای؟
بعد از انجام کار، کِی پولم را می‌گیرم؟
با خانم رنو صحبت می‌کنم و مطمئن می‌شوم که پولت را بگیری.
رنو دیگر کیست؟
او رئیس کل این شهر است.
- خیلی خب، کولر را روشن کن. - هان؟
کار نمی‌کند.
حداقل این یکی کار می‌کند؟
هی!
هی! داری چه کار می‌کنی؟ فرمان را بگیر!
هی، خاموشش کن.
- هی، تو کی هستی؟ - این یارو از آهنگ متنفر است.
نمی‌تواند موسیقی را تحمل کند. آدم بی‌سلیقه!
- هی - هی!
آماده برخورد باش
هی! چه کسی وسط جاده این درخت‌ها را کاشته است؟
شما احمق‌های بی‌مسئولیت!
- هی! - وای خدای من!
درخت سالمه؟
هیچ‌کس دیگه ذره‌ای انسانیت سرش نمیشه.
- نگاه کن! یه خراش! - هی، اون کیه؟
- اون صدا از کجا میاد؟ - خدای من!
سوار شو سوار شو!
بیا پایین! از وسیله پیاده شو!
وقت ندارم باهات بحث کنم. بیا، این پونصد تومن رو بگیر.
- هی، گوری! گوری! - هی!
- گوری! گوری! - اول بیا پایین و عذرخواهی کن.
بعد سوئیچ‌هات رو پس میدم.
اون دیوونه‌ست؟
هی!
یه بار دیگه بهم بگی دیوونه دندونات رو خرد می‌کنم.
گوری، این یارو اهل شهر ما نیست.
واسه همینه که متوجه وسواس تو روی
- اون عشق تو به درختا رو نفهمید. - متوجهم.
حد خودت رو بدون و طبق اون رفتار کن.
گوری! گوری! گوری!
یه کار فوری داریم. میشه بیای پایین، لطفاً؟
باشه گوری. ببخشید!
نه به من.
ببخشید، درخت.
این بهتر شد.
- اون عجیبه. - سوئیچ‌ها رو بده به من.
تایید شد.
- گوری، گوری! گوری! - هی!
میشه برسونیش به معدن؟
اگه عذرخواهی کنه، میرسونمش.
پس
هی، کی از یک درخت عذرخواهی می‌کنه؟
اون بهت حق انتخابی نمی‌ده.
- خب این چه ربطی به من داره؟ - پول رو می‌خوای یا نه؟
ببخشید، درخت.
نه اون‌طوری.
اون جاده‌ی معدنه، مگه نه؟
نه، اون معدن قدیمیه. هر کی بره اونجا دیگه برنمی‌گرده.
- می‌خوای برسونمت اونجا؟ - نه، ممنونم.
تو جلورو بپا، منم حواسم به پشت سر هست.
- رنو. - بله؟
ممکنه این همون مردی باشه که معدن رو می‌خره؟
این چیه؟ هنوز کار رو شروع نکردید؟
خانم، گوری به ما گفت تا وقتی سیم‌کشی عوض نشه اونجا نریم.
پس حقوق‌تون رو هم از اون بگیرید.
- برگردید سر کار. - چشم، خانم.
- بابا. - بله!
بابا، ببین چی درست کردم!
این چیزی نیست، بابا.
دفعه بعد بهترش رو می‌سازم. باور کن.
- نگاه کن، اونجا یه معبده. ماشین رو نگه دار. - کف دستت رو بگیر.
الهی که به زندگی مشترک طولانی برسی.
خدای معبد همین‌جاست. چرا دارن اون موشِ بالای سر رو دعا می‌کنن؟
اون موش نیست، پسرم. اون یه خدنگه.
مرکب مقدس کوبرا.
مردم ما باور دارن که کوبرا اون بالا توی تپه زندگی می‌کنه، پسرم.
می‌گن اون به خاطر اینکه نتونست شرارت‌های اطرافش رو تحمل کنه، به اون تپه پناه برده.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
- تازه‌وارد هستی؟ - بله.
اسمت چیه؟
پراتاپ!
زود باش، بیا بریم پیش دکتر. عجله کن!
داداش پراساد؟ هی! بیا پایین!
- چی شده؟ - بیا پایین. بیا پایین.
- داداش. وایسا! - هی. از کدوم طرف باید برم؟
سی سال پیش، پدرم این شرکت معدن رو راه انداخت.
این روستا پر از طلاست.
آقای سواهیلی، شما واقعاً دارید معامله‌ی خیلی خوبی انجام می‌دید.
اون یکی مالک زمین کجاست؟
خودت می‌دونی بدون اون معامله‌ای در کار نیست.
من فقط وقتی چیزی رو باور می‌کنم که با چشم‌های خودم ببینمش.
و من اون یکی مالک رو اینجا نمی‌بینم.
- چای می‌خوری؟ - نه.
چای مخصوص نیلگیری.
چای مخصوص نایروبی.
پنج دقیقه.
و بهم اعتماد کن، نمی‌خوای عصبانیت من رو ببینی.
داداش! پراساد! داداش!
- داداش، بلند شو. - باز برق گرفتت؟
- بلند شو. - کی بهت گفت بری داخل؟
- رنو - اون تو جلسه است. کمی اینجا منتظر بمون.
اوه!
جدی؟
بابا؟
اون صاحب معدن طلاست؟
با این همه طلا اینجا، چرا داشتی گل‌گپا می‌فروختی، بابا؟
- سلام. می‌دونی اونا کی هستن؟ - بله.
اون عمو برامایا سمت راسته. اون پدر رنوئه.
مرد سمت چپ بنیان‌گذار معادن کوبراست.
- کبری؟ - کبری چیه، گفتم کوبرا.
اودای مانم. پدرم.
- هی! اودای مانم پدر شماست؟ - بله.
- من تنها پسر مفتخر او هستم. - سلام خانم. بسیار خب.
اسمت چیست؟
- پراتاپ. - بله؟
خانم، این فقط یک نفر نیست. دو نفر هستند.
منظورت چیست، دو نفر؟
- هی! - بله؟
من پراتاپ مانم هستم. تو کی هستی؟
هی! اگر تو پراتاپ مانم هستی،
- پس من پراتاپ سونام هستم؟ هی! - دستت را از روی من بردار! تو!
- هی، عالیه. - خانم.
- من اینجام، خانم. - هی، تو کی هستی؟
- هی - پراتاپ
- من پراتاپ هستم! - من پراتاپ هستم!
- سوبا رائو! - من سوبا رائو هستم، قربان.
- من سوبا رائو هستم. - سوبا رائو؟
- من سوبا رائو هستم. - اما گفتی پراتاپ؟
- من سوبا رائو هستم. خودمم! - شما کی هستید؟
و شماها دیگر چه کسانی هستید؟
هی، من حریفش می‌شوم. برو طبقه بالا.
هی، وقتی توی ماشین کولر خواستی، به تو مشکوک شدم.
- قربان، قربان اجازه بدهید به او هشدار بدهم. - هی، حالا چه می‌خواهی؟
- پراتاپ مانم. پسر اودای مانم. - صبر کن
- فهمیدی؟ - هی، رهایم کن!
- به عکس و شباهت نگاه کن. - ولم کن!
چه کسی فکرش را می‌کرد که یک گربه خانگی بتواند پدری برای یک ببر باشد؟
هی!
تو بلند شو!
ما جوانیم، با قلبی که هنوز سرزنده است
روحی نترس که به آسمان می‌رسد
با درخششی خیره‌کننده، تمام موانع را از میان برمی‌دارد
چای میل کنید.
چای چای چای! من چای شما را نمی‌خواهم!
- قهوه چطور؟ - می‌دانی چیست؟ من دارم می‌روم.
- وقتم را تلف کردید! - لطفاً صبر کنید.
- او هر لحظه ممکن است برسد. - کِی؟
آن لحظه کِی فرا می‌رسد؟ هان؟
من هستم سوبا رائو.
لعنتی! من هستم
- پرا - هان؟
- پراتاپ؟ - پراتاپ؟
بله، پراتاپ.
- سواهیلی. - سلام، آقای سواهیلی.
خیلی خب. دست دادن کافی است. برویم.
معدن؟
چرا به آن اسناد نگاه می‌کنی؟
هرطور هم که رفتار کنی، دستمزدت فقط ۲۰۰۰ روپیه است.
- خب، معامله اصلی چیست؟ - چرا باید به تو بگویم؟
چرا طوری رفتار می‌کنی که انگار صاحب آن زمین هستی؟
سوبا رائویی که اینجا آوردی، قطعاً صاحب آن نیست.
من پراتاپ هستم مانم.
پسر اودای مانم.
تو پسر اودای هستی، هان؟
او رفته. من حالا اینجا هستم.
رنو، چرا او امضا نمی‌کند؟
از آشنایی با شما خوشبختم، آقای پراتاپ.
دست دادن کافی است. اصل مطلب را بگو.
او تا خودش نبیند، باور نخواهد کرد.
لطفاً آن را امضا کنید.
- پنجاه-پنجاه؟ - این دیگر چه نوع معامله‌ای است، آقای پراتاپ؟
این را بفهم. هیچ طلایی در آن معدن وجود ندارد.
- او مبلغ ناچیزی می‌دهد، همین. - هیچ طلایی در معدن طلا نیست؟ جدی می‌گویی؟
برای همین است که می‌خواهیم آن را به آن‌ها بیندازیم.
سلام.
خودکار؟
ممنون.
- آقای پراتاپ، می‌دانی باید چه کار کنی، نه؟ - بله.
- چه خبر است؟ - هی، چه کار می‌کنی؟
می‌دانی ارزش آن معامله چقدر است؟ ۱۰۰ کرور است!
خانم رنو عزیز.
می‌دانید، آقای سوالیلی.
شما برای خرید معدن طلا آمده‌اید، درست است؟
- بله. - آیا طلا را با چشمان خودتان دیده‌اید؟
رنو!
شما طلا را به من نشان دهید، آن‌وقت من معادن را می‌خرم.
بله، هر دوی ما طلا را به شما نشان می‌دهیم.
و بعد می‌توانید به هر دوی ما پرداخت کنید
پنجاه-پنجاه.
درست است، خانم رنو؟
- همین است، آقای پراتاپ. - توافق کردیم.
این تکه زمین نزدیک معدن قدیمی منطقه‌ای ناپایدار است.
این تنها منطقه‌ای است که استخراج نشده باقی مانده.
پس تأخیر برای چیست؟
چطور می‌توانید این‌قدر بی‌رحم باشید؟ آیا زندگی ما اهمیتی ندارد؟
آن‌ها را مجبور می‌کنید در جایی کار کنند که ممکن است دچار برق‌گرفتگی شوند؟
رنو! پایین، پایین! مالکان! پایین، پایین!
- اوه! آن دخترِ درخت است! - رنو! پایین، پایین!
- مالکان-- - گوری؟
رنو! پایین، پایین! مالکان! پایین، پایین!
می‌دانی این معامله چقدر برای معدن ما مهم است؟
خانم.
می‌دانید این کار چه تأثیری بر دخترتان خواهد داشت؟
خانم.
مطمئن شوید تا دو دقیقه دیگر رفته باشد.
خانم. اه.
- پراتاپ را به ویلا برسان. - من؟
- من او را نمی‌رسانم! - گوری.
معدن مال تو و رئیس توست. خودت او را برسان.
به حرف پدرت گوش کن. برو، گوری.
برو عزیزم. برو.
کلاه ایمنی‌تان را بپوشید، آقا. هوا خیلی داغ است.
- باز هم همدیگر را می‌بینیم. - بزن بریم!
مراقب باش، عزیزم.
این را باید به من بگویید، آقا.
به من بگو. چه چیزی در آن درخت خاص است؟
آن درختِ مادرم است.
مادرت یک درخت است؟
شوخی بی‌مزه‌ای بود.
هی!
هی! حواست باشد. من مالک هستم.
گوری! گوری!
او کیست؟ قبلاً او را اینجا ندیده بودم.
او پراتاپ است قرار است یکی از مالکان معدن باشد.
- قرار است باشد؟ - اوه! تو پسر اودای هستی؟
پدرت چطور است؟
نه. او از دنیا رفته است.
هی، گوری! بیا یک نوشابه خنک بخور.
آن نوشابه بی‌کیفیت را ول کن بیا برایش یک نوشابه رنگی خوب بگیریم.
هی! چرا همیشه وسایل مرا می‌دزدی؟ هم مشتری‌ها و هم پیراهن‌ها را.
- چه کسی آن‌ها را دزدید؟ - تو دزدیدی!
- کی اون‌ها رو دزدید؟ - تو دزدیدی، مرد!
- کی من اون‌ها رو دزدیدم؟ - هی!
چرا این‌طوری با هم دعوا می‌کنن؟
دعوا سر هر چی که شروع بشه، آخرش به پیراهن پاره ختم می‌شه.
با این همه تحصیلات، اون اینجا چیکار می‌کنه؟
این بزرگی اونه.
بزرگی اون در کشف کردن
- داروهای جدید برای ماست. - این رو روزی سه بار بخور.
تو این رو روزی دو بار بخور.
و تو، فقط روزی یک بار.
- من صد بار برای تو می‌میرم. - من دویست بار برای تو می‌میرم.
راه رو ببندید، تا کنار هم بمیرید!
برید کنار!
برای تو، دوباره متولد می‌شم اول از همه!
مجبوری توی همه چیز اول باشی؟ هیچ‌وقت نمی‌ذاری نوبت من بشه؟
- گوری! - بله.
- دوباره متوقفش کرد! - ۵۰۰ روپیه بده.
- برای چی؟ - می‌دی یا پیاده می‌شی؟
- و این هم از ۵۰۰ تومنم. - گوری!
دوباره داره برمی‌گرده.
هفته دیگه می‌رم خونه مادرم، گوری.
- چی؟ - چی؟
داری دهکده رو ترک می‌کنی؟
چه راحت! تو خیلی خوش‌یمنی، مگه نه؟
خدا می‌دونه تو چه ساعت نحسی با دیواکارام ما ازدواج کردی.
بهش دست زدی و اون رفت.
می‌شه لطفاً بهش دست بزنی، خواهر؟
- غرورش رو ببین! - این موضوع رو حل می‌کنه.
ولش کن، گوری
بفرمایید خواهر.
- لازم نیست، گوری. - خودت نگهش دار.
- نه، گوری. - گفتم خودت نگهش دار!
لازم نیست، گوری.
نگهش دار خواهر.
این مال منه، درسته؟
این رو به عنوان بخشی از غرامتی که صاحبان معدن بدهکارند، در نظر بگیر.
غرامت؟
شوهرش به خاطر شما توی معدن مرد، مگه نه؟
من من تازه از اتوبوس پیاده شدم خواهر من هیچی در این مورد نمی‌دونم.
اشکالی نداره آقای پراتاپ اون همین‌طوری حرف می‌زنه. به دل نگیر.
شما از کجا اسم من رو می‌دونید؟
اگه خوب درس بخونی، یه روز مثل آقای پراتاپ می‌شی.
از آقای پراتاپ یاد بگیر. فهمیدی؟
- توی بازی معدن ما، من پراتاپ می‌شم! - نه، من می‌شم!
- هی، من هستم! - نه، من!
پسرم!
وقتی بهت نگاه می‌کنم
درست شبیه مادرت هستی، پسرم.
- مادر؟ - بله.
اونا از کجا درباره من خبر دارن؟
- پراتاپ ما - بی‌بی‌سی ما.
- حالا به روستا برگشته! - بی‌بی‌سی؟
شبکه خبررسانی بیرگی.
- شنیدم اومده اینجا که معدن‌کاوی کنه. - دقیقاً منظورم همین بود.
اون خونه خانم رنوئه. از این طرف بیاید.
صاحبخونه و خود خونه هر دو عقل درست و حسابی ندارن.
هی! گوری
چه
چی داری می‌گی؟
- چه کار می‌کنی - چی می‌خوای؟
- چه کار می‌کنی - مادربزرگ؟
- اینجا چیکار می‌کنی؟ - حدس زدم!
- چه کار می‌کنی - مادربزرگ!
مادربزرگ! بیا بریم.
- چه کار می‌کنی - بیا. بیا بریم خونه.
- مادربزرگ! بیا بریم. - هی، گوری!
پدربزرگ داخل نیست، درسته؟
لحظه‌ای که گوری ما با عصبانیت رفت، می‌دونستم سر از اینجا درمیاره.
چرا؟
رئیس تو به ما دستور داده که عصبانی هم نشیم؟
تو فقط بد متوجه شدی، همین.
تنها چیزی که براش مهمه، خیر و صلاح ماست.
گور پدرش.
جلوی زبونت رو بگیر.
حرف زدن با تو فایده‌ای نداره.
در هر صورت، تو همیشه طرف اون رو می‌گیری.
باشه! از دفعه بعد دیگه این کار رو نمی‌کنم.
معلومه که می‌کنی.
قسم می‌خورم به همون درختت، دیگه نمی‌کنم.
باشه؟
وای خدای من!
- این چه هیاهویی اول صبحی؟ - یالا! بجنبید!
چرا معطلید؟ شروع کنید!
هی! اونجا نزدیک درخت خواهرم چیکار می‌کنی؟
امروز روز فرخنده‌ایه
داریم قطعش می‌کنیم. شروع کنید.
هی!
گوری! گوری، برو کنار!
هی! نه!
به درخت من دست بزنی، می‌کشمت!
هی، ولم کن.
برو کنار. راه بده.
همان‌جا بایست. بایست!
برو کنار.
آژیر قبلاً به صدا درآمده. شماها هنوز اینجا چه کار می‌کنید؟
من هم همین سؤال را از شما دارم.
شما اینجا چه کار می‌کنید؟
برو کنار.
ما یک قرارداد خارجی بسته‌ایم.
هرچه زودتر کار را شروع کنید، برای خودتان بهتر است.
هر چیزی که از اینجا به دست بیاید فقط به نفع خودتان خواهد بود.
- ما چه گیرمان می‌آید؟ - دقیقاً! از او بپرسید.
پاداش شروع کار.
بسیار خب خانم. او فردا صبح آنجا خواهد بود.
من آنجا خواهم بود، خانم.
اما منطقه دو خیلی پرخطر است، خانم.
ما در حال ارتقای تجهیزات ایمنی هستیم.
شما هنوز هیچ غرامتی برای حوادث تا به امروز پرداخت نکرده‌اید، خانم.
ما مبلغ غرامت را دو برابر می‌کنیم.
برای غذا خوردن یا استراحت، سایه این درخت تنها پناهگاه ماست.
تا کی می‌خواهید در سایه‌ها زندگی کنید؟
وقتی اینجا به طلا برسیم،
سه نسل بعدی اصلاً مجبور نخواهند بود کار کنند.
چه می‌گویید؟
هی!
برادر!
عمو!
تو به همه تسویه حساب خوبی دادی.
آیا به من هم می‌دهی؟
اول یک درخت دیگر به من بده،
بعد این یکی را قطع کن، باشه؟
حالا که بخت و اقبالمان دارد برمی‌گردد، چرا سر یک درخت این‌قدر بحث می‌کنی؟
نظرت درباره یک گیاه چیست؟
حداقل یک نهال کوچک به من بده.
داری کنایه می‌زنی؟ می‌دانی که در این خاک چیزی رشد نمی‌کند.
دقیقاً منظورم همین است!
وقتی هیچ درخت دیگری نمی‌تواند اینجا دوام بیاورد، چرا همین یکی را که داریم قطع کنیم؟
عقلت را از دست داده‌ای؟
هیچ درختی حتی یک نهال هم اینجا رشد نمی‌کند
پس باید همین‌طور از خیر طلا بگذریم؟
- باید بگذریم؟ - چرا باید بگذریم؟
- ما به آن طلا نیاز داریم. - ما به آن طلا نیاز داریم.
تنها چیزی که نیاز داریم طلاست.
- چرا باید از خیرش بگذریم؟ - این همه هیاهو برای چیست؟ برو کنار.
آن درخت را قطع کنید!
- برادر! خواهش می‌کنم این کار را نکن! بس کن! - انجامش می‌دهیم.
- هی، گوری. - بس کن!
- برو کنار. - خواهش می‌کنم بس کن!
دکتر، لطفاً کاری کن آن‌ها بفهمند.
برادر!
خواهر!
لطفاً با آن‌ها حرف بزن.
برادر، لطفاً به آن‌ها بگو این کار را نکنند.
چرا همه این‌قدر ساکت هستند؟
- الو؟ - پسرم! این را بگیر.
عمو چرا پدرم این روستا را رها کرد؟
- پسرم - اینجا با من مثل پادشاه‌ها رفتار می‌کنند.
- کلی خوراکی و قهوه برایم می‌آورند. - خودم می‌آورم، پسرم.
عجیب است، عمو. همه‌جا دنبالم می‌آیند
- چه کار می‌کنید - خدای من! زن دیوانه.
- لطفاً مرا به حال خود بگذارید. لطفاً! - چه کار می‌کنید
لطفاً برادر! نه!
هی. از آنجا بیا بیرون.
لطفاً، آقای پراتاپ.
- لطفاً با خانم رنو صحبت کنید. - چه اتفاقی افتاده؟
- لطفاً، آقای پراتاپ. - داری درباره چی حرف می‌زنی؟
آن‌ها دارند درخت مرا می‌بُرند.
- به او بگو مرا رها کند. - به آن‌ها بگویید متوقف شوند، آقا. لطفاً!
- لطفاً. لطفاً، آقای پراتاپ. - مردم دیوانه.
چه کار می‌کنید
ولش کن!
درخت من چه بدی‌ای در حق تو کرده؟
بگذار باشد. رهایش کن!
بابا، حداقل تو به آن‌ها بگو.
- هی! چه خبر شده؟ - آقا، در واقع
آن‌ها دارند درخت مرا می‌بُرند، بابا.
بابا!
گوری، آن‌ها می‌گویند این برای رفاه روستاست. بیا برویم.
من کنار نمی‌روم! این درخت من است!
گوری، این واقعاً درخت تو نیست
ما فقط این را گفتیم تا وقتی بچه بودی آرامت کنیم.
حتی اگر مال من هم نباشد، باز هم یک درخت است، بابا.
چطور می‌توانند آن را قطع کنند؟
- شانکارایا! - بله؟
مجبورم نکن حرفم را تکرار کنم. بیا برویم!
هی! او را کنار بکشید.
هی! صبر کن، صبر کن!
هی!
اگر به درختم صدمه بزنید، من هم می‌میرم.
دیوانه شدی.
بزن بریم!
بابا!
- بابا! خواهش می‌کنم، بابا! - بزن بریم.
- بابا فقط یک درخت باقی مونده! - شروع کنیم.
بابا! دارن درخت رو قطع می‌کنن، بابا!
- خواهش می‌کنم، بابا! - تو اصلاً نمی‌فهمی.
بابا، ولم کن، بابا!
بابا! درخت من، بابا!
بابا! دارن درختم رو قطع می‌کنن!
لطفاً ولم کن، بابا!
بابا! درخت من، بابا!
بابا! دارن قطعش می‌کنن!
بابا! ولم کن!
هی!
عقلت رو از دست دادی؟
واقعاً حاضری برای یه درخت جونت رو بدی؟
فقط یه درخت نیست
این آخرین درخت روستای ماست!
تو هیچ‌وقت نمی‌فهمی.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
کسی اونجاست؟
کسی اونجا هست؟
کسی اینجا نیست، درسته؟
اوه
اوه! نمی‌دونستم اینجا چنین غار بزرگی هست.
می‌گن یه خدا اینجا زندگی می‌کنه، مگه نه؟
می‌دونستم کسی اینجا نیست.
اگه واقعاً وجود داری، نباید گناهکارها رو مجازات کنی؟
درخت من چه گناهی داشت؟
بیچاره.
فقط یک درخت است.
آخرین درخت در کل روستا.
آیا حتی یک نفر هم برایش حرفی زد؟
پس صدای آن‌ها چه فایده‌ای دارد؟
اصلاً صدای آن‌ها چه فایده‌ای دارد؟
به من بگو صدایشان چه فایده‌ای دارد؟
چه فایده‌ای دارد؟ آن‌ها جز دروغ گفتن کاری نمی‌کنند.
وقتتان را با این جلوه‌های ویژه هدر دهید
آن بیرون تب طلا به راه است!
خفاش، هان؟
فکر کردم چیه.
چشمانت را باز کن، ای خواهر!
مواظب باش آن آب را کجا می‌ریزی!
این همه آواز و شادی برای چیست؟ فقط کنار برو و راه را باز کن!
لباس‌هایم را کاملاً خیس کردی و حالا مرا مسخره هم می‌کنی؟
امروز چه خبر شده؟ چرا هر کلمه‌ای این‌طور از دهان بیرون می‌آید؟
فکر کردم فقط من این‌طور هستم اما ظاهراً برای تو هم همین اتفاق افتاده!
چه شد؟ چه شد؟ اوه، یک اتفاق عجیب در جریان است!
- چه شد؟ چه شد؟ - اوه، یک اتفاق عجیب در جریان است!
چه شد؟ چه شد؟ اوه، یک اتفاق عجیب در جریان است!
بیدار شو خواهر! کل روستا موزیکال شده است!
اگر خوابم را بهم بزنی، اشکت را در می‌آورم!
آیا داریم آواز می‌خوانیم؟
آیا واقعاً داریم آواز می‌خوانیم؟
آیا همه ما داریم آواز می‌خوانیم؟
حتی خروس هم همراهی کرد؟
ما نمی‌توانیم به روش عادی حرف بزنیم!
بله نمی‌توانیم مثل همیشه حرف بزنیم!
آهنگ‌ها دست از سرمان برنمی‌دارند!
این عجیب بودن هم تمام نمی‌شود! نمی‌دانم چرا امروز این‌طوری است!
نمی‌توانیم مثل همیشه حرف بزنیم!
بله نمی‌توانیم مثل همیشه حرف بزنیم!
- آهنگ‌ها دست از سرمان برنمی‌دارند! - آهنگ‌ها دست از سرمان برنمی‌دارند!
این عجیب بودن هم تمام نمی‌شود! نمی‌دانم چرا امروز این‌طوری است!
چه شد؟ چه اتفاقی افتاد؟ اوه، یک جای کار می‌لنگد!
قیچی‌ام از حرکت نمی‌ایستد، انگار برای خودش راه می‌رود!
از چیزی که می‌بینم حیرت‌زده‌ام، کنترلش از دستم خارج شده، وای!
اگر با این ریتم به کوتاه کردن ادامه دهد، چه سرنوشتی در انتظار مشتریانم است؟
با این وضع، حرفم را یادت باشد همه مشتری‌ها کچل می‌شوند!
انگار گاز خنده است، آیا ما گازِ آهنگ تنفس کرده‌ایم؟
یا این آخرین سویه کروناست که همه ما را دیوانه کرده است؟
چه شد؟ چه اتفاقی افتاد؟ اوه، یک جای کار می‌لنگد!
آمدم تا طلا و پول آسان به دست بیاورم، اما امروز گرفتار این ویروس آواز شدم!
اصلاً باورم نمی‌شود امروز چه اتفاقی دارد می‌افتد!
اوضاع از کنترل خارج شده می‌بینم که معامله‌ام دارد از دست می‌رود!
قسم می‌خورم، مدام آواز می‌خوانم به سختی می‌توانم نفس بکشم!
چه شد؟ چه اتفاقی افتاد؟
آیا روحی شهر را طلسم کرده است؟
- آیا روحی شهر را طلسم کرده است؟ - همه شما فرار کنید!
چه شد؟ چه اتفاقی افتاد؟ اوه، یک جای کار می‌لنگد!
چه شد؟ چه شد؟ اوه، یه اتفاق عجیب داره می‌افته!
عجیب داره می‌افته! داره می‌افته، داره می‌افته
آقای سواحیلی!
سواحیلی!
هی! هی! هی!
بدو، بدو، بدو! بدو، بدو، بدو!
پل داره می‌ریزه! بدو، بدو، بدو!
حالا چطور از این وضعیت جون سالم به در ببریم؟
خدای من
هی!
چرا امروز روستا اینقدر ساکته؟
چرا کسی تو راه بیدارم نکرد؟
چرا حرف زدنم به شکل آواز دراومده؟
نکنه هنوز مستیِ دیشب تو سرمه؟
این «داس» تبدیل به «یسوداس» شده؟
سلام رئیس! من دیگه اون داسِ معمولی نیستم!
از امروز به بعد آره، من یسوداس هستم!
سلام داس! تو فقط یه آدم معمولی هستی!
تو تو این ماجرا تنها نیستی کل روستا به همین جنون دچار شدن!
بیا، بگذار نشانت بدهم!
چه اتفاقی افتاد؟
نکند زلزله بوده؟
- چطور غاری که قبلاً وجود نداشت - حالا یک‌دفعه ظاهر شد؟
می‌خواهم از این مکان بروم
اما پل خراب شده و نمی‌گذارد رد شویم!
می‌خواستم بگویم «خدایا، راه را نشانمان بده»، اما خودش هم امروز گرفتار است!
این بارِ کوبرا نیست.
این خشم اوست که با آن روبرو هستیم!
خشم؟!
چرا؟!
عهد و پیمان‌هایی که به نام مقدسش بستیم
هنوز مثل بدهی باقی مانده و پرداخت نشده‌اند
سلام! سلام! سلام!
این وحشت برای چیست؟
می‌بینم که گیج شده‌اید!
این فقط یک آنفولانزاست.
آنفولانزا؟
- آنفولانزای مرغی را می‌شناسیم. - آنفولانزای خوکی را شنیده‌ایم
اما آنفولانزای آوازخوانی، دکتر؟ این مسخره است!
- این آنفولانزا هر چه که هست - آواز خواندن تمامی ندارد!
همه چیز را برایمان بگو، دکتر!
این قطعاً یک طلسم است!
نه، این مشخصاً یک بیماری است!
- طلسم! طلسم! - بیماری! بیماری!
- آیا طلسم است؟ طلسم؟ - یا بیماری؟ بیماری؟
- طلسم! طلسم. - بیماری! بیماری.
- طلسم! بیماری! - طلسم! بیماری!
- لطفاً بس کنید! - هی! بله!
من نذری را خوردم
نوش جان!
همه این‌ها کار «داس» است؟
بیایید حسابی ادبش کنیم!
کوبرا برکت می‌دهد، مگر نه؟
اما چه شده که این کار را کرده؟
- او دارد این‌طور انتقام می‌گیرد! - هیس!
چه دعا باشد چه دارو
کار باید همچنان ادامه پیدا کند!
من از روی عصبانیت گفتم: «بگذار هیچ‌کس در روستا حرف نزند.»
چه خدایی آن‌ها را وادار به آواز خواندن می‌کند؟
چرا؟ حالا ما را حسابی گیج کرده‌ای!
چطور می‌خواهی درختی که قطع شده را به من برگردانی؟
چه اتفاقی برایت افتاده خواهر؟
چرا داری او را سرزنش می‌کنی؟
ساکت باش پسر!
این رفتار شایسته یک خدا نیست!
در کنار آن حشره آوازخوان، تو هم دیوانه شده‌ای!
من عقلم را از دست نداده‌ام! این واقعاً اتفاق افتاد!
باید کسی را در جریان بگذاریم؟
اگر این کار را کنیم، هر دوی ما را بیرون می‌اندازند و از اینجا بیرونمان می‌کنند!
خواهش می‌کنم چیزی نگو، خانم گوری عزیز!
سه روز دیگر ناپدید می‌شود
مگر آقای باسوا این را نگفت؟
عهد کردم اگر استخراج معدن خوب پیش برود
صد دور دور تپه بچرخم!
اما حالا
بعد از شما، چون خانم رنو پیش‌قدم هستند
- خب؟ - خب تو می‌توانی به عهدش عمل کنی.
گفتی معامله پنجاه-پنجاه است، درست است؟ پس بیا.
ای بیچاره، ای بیچاره من
چه گرفتاری‌ای برای خودت درست کردی
واقعاً گرفتاری بزرگی است
ای بیچاره، ای بیچاره من
چه گرفتاری‌ای برای خودت درست کردی
واقعاً گرفتاری بزرگی است
در حالی که هنوز داریم دنبال راه حلی برای مشکلاتمان می‌گردیم
مثل لقمه‌ای که از تابه مستقیم در آتش می‌افتد
بدبختی‌های تازه از راه می‌رسند تا اوضاع را بدتر کنند
عهد من صد تا لادو بود.
این‌ها قرار است لادو باشند؟
ای بیچاره، ای بیچاره من
واقعاً گرفتاری بزرگی است
ای بیچاره، ای بیچاره من
واقعاً گرفتاری بزرگی است
آنچه ویران می‌شود
برادر! سشو را ندیدی؟
خواهر! سشو را جایی ندیدی؟
- مادرم نذری کرده بود. - تو خیلی دوست‌داشتنی هستی!
فقط در زمان سختی‌هاست
که به یاد خدا می‌افتیم
با این حال، حتی وقتی دعاهایمان مستجاب می‌شود
چه فایده‌ای دارد اگر قلبمان با آن نباشد؟
وقتی کسانی هستند که ثروتی به هم می‌زنند
از سختی‌های دیگران
وقتی هیچ ثروتی کافی نیست
و طمع در عمق جان همه ریشه دارد
اگر سودی در کار نباشد، هیچ‌کس دست یاری دراز نمی‌کند
آیا نویسنده سرنوشت چیزی را پنهان کرد؟
شعله‌ها؟
کجاست؟
یک کیلو برنج الان پانصد تا شده!
هر چقدر که این می‌ارزد را به من بده.
به آن‌ها اهمیت نده، خواهر.
من پرداخت غرامت تو را تسریع می‌کنم!
من هیچ‌وقت غرامت نخواستم، گوری.
آدم‌های زیادی دور و برم هستند
با این حال به نوعی تنهام!
آیا فرزند من یکی از اهالی این روستا نیست؟
تا زمانی که حمایت آن‌ها را داریم
به هیچ چیز دیگری نیاز ندارم!
بچه‌ها، ما هنوز داریم آواز می‌خوانیم!
هی، دکتر!
ما روزی سه بار دارو خوردیم پس چرا این خوب نشد؟
من فقط به شما داروی تب رنگی دادم، برای همین!
- هی! - هی! شما آدمید یا حیوان؟
چطور جرأت کردید دامپزشک بیچاره و بی‌گناه ما را بزنید؟
دامپزشک؟
حسابی کتکش بزنید!
مگر نگفتی دوباره صحبت می‌کنیم وقتی نذرها ادا شدند؟
فکر کردی کوبرا برکتش را برای ده یا بیست دلار می‌دهد؟
پس
همه این نذرها و داروها کلاهبرداری است؟
وای! جالبه که حقیقت لو رفت!
آره! هی، بهیمودو! حالا به من بگو.
چرا مدام پیراهن رامودو را پاره می‌کنی؟
چون
او آن پیراهن را دید، فکر کرد او من است و با او ازدواج کرد!
پس تو نبودی که آن روز پیراهن قرمز پوشیده بودی؟
پس تو با من ازدواج کردی فقط به خاطر پیراهن؟
وگرنه کی عاشق تو می‌شد؟
سشو!
چه چیزی را در من بیشتر از همه دوست داری؟
دارایی پدربزرگت و بیمه عمر پدرت.
تو چه چیزی را دوست داری؟
جواهرات مادرت و ویزایت را!
اگر می‌خواستی بدانی در فکرم چیست
چرا مستقیم از خودم نپرسیدی؟
کوبرا!
واقعاً لازم بود تمام روستا را نفرین کنی؟
رنو! فقط می‌خواهی نگاه کنی
یا کاری انجام می‌دهی؟
بله! گردنت را خرد می‌کنم!
چی گفتی؟
مگر نگفتی که گردنش را می‌شکنی، خانم؟
ما شنیدیم، خانم!
پراتاپ، پسرم.
تو از همه ما باهوش‌تری.
باید کمک کنی از این بدبختی نجات پیدا کنیم.
باهوش؟
- من تازه از زندان بوپال آزاد شدم. - منظورت از زندان چیست؟
آنجا جایی است که آدم‌ها را به خاطر بدهی می‌فرستند
همان لحظه‌ای که صورتت را دیدم فهمیدم کلاهبرداری.
- اگر من کلاهبردارم، پس تو چی هستی؟ - من هم کلاهبردارم.
چه چیزی تو را کلاهبردار می‌کند، خانم؟
دارم این معدنِ غرق در بدهی را می‌فروشم،
همه شما را اخراج می‌کنم و به خارج فرار می‌کنم.
آره، من یک کلاهبردارم!
این همه فریب؟
نه فریبی در کار است، نه چیزی.
وراجی را تمام کنید و به کارتان برسید.
تکلیف آینده ما چه می‌شود، خانم؟
نه پاداشی، نه حقوقی، نه استراحتی و نه مرخصی برای شما!
هیچ فرصتی برای شورش ندارید. همینی که هست!
خواهش می‌کنم، خانم
اگر حقوق ما را بالا می‌کشید
امروز کار نمی‌کنیم!
اگر حقوق ما را بالا می‌کشید، امروز کار نمی‌کنیم!
برای فردا
شیفت ۷ صبح فردا رو از دست بدی
دیگه لازم نیست هیچ‌وقت برگردی!
حقوق و بازنشستگی‌ت رو هم فراموش کن.
تهدیداتون دیگه فایده‌ای نداره، خانم! ما نمیایم.
اگه حقوق ما رو بالا بکشید، ما امروز کار نمی‌کنیم!
هی! فهمیدم. فهمیدم.
اگه ما حقوق شما رو بالا بکشیم، شما امروز کار نمی‌کنید!
اما اگه کار نکنید، خرج خونه‌تون رو چطور درمیارید؟
ترجیح می‌دیم گرسنگی بکشیم تا برای یه صاحب‌کار خودخواه کار کنیم!
اون دیگه رئیس ما نیست!
می‌خوای مثل اون بری زندان؟
خب، پراتاپ! تو زندان چند روز در هفته بهتون مرغ می‌دادن؟
هی! دیوونه شدی؟
پسر شایلاجامّا توی زندان؟
حتی خوابش رو هم ندیده بودم.
اصلاً چرا داشتی درباره من خواب می‌دیدی؟
چرا باید با دختری حرف بزنم که با درخت حرف می‌زنه؟
منظورم اینه که، آواز می‌خونه!
چطور جرئت می‌کنی؟ اون
- درخت مادرمه. - درخت مادرمه!
اه! همه‌چیز برات شوخیه؟
من مادر مرحومم رو توی اون درخت می‌بینم.
تو این چیزها رو نمی‌فهمی.
سلام! تو فقط مادرت رو از دست دادی.
من هم مادرم رو از دست دادم و هم پدرم رو.
این معامله زندگی منه، گوری.
لطفاً به کارگرها بگو که به سر کار برگردن.
- اونا نمیان. - چی اونا رو راضی می‌کنه؟
فقط خدا می‌دونه!
ناسا تو
آقا!
«نا سا تو!»
این قرار است یک ذکر باشد؟
روزی روزگاری
وقتی اپیدمی‌ای به نام «نا سا تو» در فرانسه شیوع پیدا کرد
«فقط رضایت من می‌تواند طلسم شما را بشکند.»
خودِ کوبرا دارد مستقیماً با ما صحبت می‌کند.
هی مرد! این هم از ترفندهای توست؟
چطور باید او را خشنود کنیم؟
او عاشق غذاست!
پس، پولی‌هورا، خورش بادمجان شکم‌پر، پونگال شیرین
غذاهای مورد علاقه او را بگو، نه خودت!
او عاشق مریدانش است!
و همچنین عاشق مواد معدنی و کاناکام!
چی؟ گفت عاشق کاناکام است.
یعنی چه؟
کاناکام یعنی طلا.
او عاشق طلاست.
پس اگر به او طلا پیشکش کنیم،
او خشنود می‌شود و بدبختی‌های ما پایان می‌یابد!
ما نمی‌توانیم به آن معادن برگردیم، آقا.
بسیار خب! شما کینه خود را به شکستن طلسم ترجیح می‌دهید، درست است؟
بیایید تا ابد همین‌طور آواز بخوانیم.
آقای پراتاپ.
ما استخراج می‌کنیم اگر این کار طلسم شهر را بشکند!
بله، ما این کار را می‌کنیم.
هی، همه را صدا کنید! بزرگان، بچه‌ها، مردان، زنان
باید کوبرا را راضی کنیم. زود باشید همگی، حرکت کنید.
مادربزرگ، می‌خوای توی این سن و سال همچنان آواز بخونی؟ بریم دیگه.
آماده باش، آقای سواهیلی.
ها! امروز طلا رو می‌بینی.
هی، سینو!
- اون چیه؟ - یه سبده، مرد!
می‌دونم، اما چرا اونجا افتاده؟
هوشیار باش، سینو.
اگه همه کار رو به گردن بقیه بندازن، هیچ‌وقت انجام نمی‌شه.
خودمون باید کار رو پیدا کنیم!
داشتم بهش می‌گفتم که هوشیار باشه. مثل من!
پیداش کردی؟ چند کیلوئه؟
اینا همه‌اش آشغاله.
پیدا کردن طلا زمان می‌بره.
- چقدر زمان؟ - معلوم نیست!
هر وقت طلا پیدا بشه، اتفاقی پیدا می‌شه.
معامله‌ام دیگه تقریباً از دست رفته.
چی گفتی پسرم؟
منظورم اینه که چطور می‌تونیم معامله رو برای راضی کردن کوبرا مدیریت کنیم؟
نگران ما نباش، پسرم.
این فقط بدشانسی ماست!
دارن با چکش می‌کوبن، زمان می‌بره.
توی آفریقا، من فقط بمب می‌ذارم.
- بمب؟! - آره، ما از دینامیت استفاده می‌کنیم.
اما رنو گفت، اینجا اجازه نداره.
ظاهراً اینجا ناپایداره.
اوه نه، معامله‌ام!
آقای سواهیلی، کجایی؟
نمی‌تونم ببینمت.
پرتاپ!
آقای سواهیلی، کجایی؟
توی معدن بمب هست!
- بمب، بمب! - بمب؟!
می‌خوام با چشمای خودم ببینمش!
لعنتی کجایی مرد؟
آنتن‌دهی بیرون ضعیفه. صدات رو نمی‌شنوم.
بیرون
معامله‌ام امنه.
هی ساتی! اون چیه؟
- اون یه درپوشه، داداش. - خودم می‌دونم، خب؟
حواست رو جمع کن، ساتی.
اگه هر کسی کار رو بندازه گردن اون یکی، هیچ‌وقت کاری پیش نمیره.
باید خودمون کار رو پیدا کنیم!
آقا پراتاپ خیلی بهمون افتخار می‌کنه!
درود بر پراتاپ!
چه اتفاقی افتاده؟
آقا پراتاپ اون توئه.
فکر نمی‌کردم زنده برگردی.
نه فقط زنده
توی راه طلا پیدا کردم!
تا حالا هر کسی رو دیدیم فقط ما رو به دردسر انداخته.
برای اولین بار توی عمرمون
کسی رو دیدیم که برای ما به خطر می‌افته.
دیگه از اون رنو پیروی نمی‌کنیم.
تو کسی هستی که ما دوستش داریم!
شما خانمِ ما هستید، قربان!
خانمِ ما! خانمِ ما!
لطفاً حالا برو خونه، قربان.
ما اینجا حواسمون به همه چیز هست.
گوری
چرا مثل غریبه‌ها پشت به من نشسته‌ای؟
باید از وسط روستا بروم یا از اطرافش؟
سریع‌ترین راه کدام است؟
از وسط روستا رفتن.
پس بیا از همان راه دورتر برویم!
آسمان بی‌کران
انگار فقط مال من است
آرام مرا به پیش رفتن می‌خواند
و تمام مسیر باقی‌مانده انگار به‌راحتی آب می‌شود
این همه عجله برای چیست؟
کمی آرام‌تر
قلب می‌خواهد این لحظه کمی بیشتر بماند
ابرها و این نغمه هر دو می‌گویند آهسته برو
این سفری است که با فراغت طی می‌شود
با این حال، در عین آرامش حسی شگفت‌انگیز دارد
نام این حس تازه چیست؟
هی، داس! تمام این دردسرها زیر سر توست.
سا رِ گا ما
- پا دا - نی
هی!
جهان از پنج عنصر تشکیل شده است.
به جای جستجوی آرامش در دنیای بیرون از این کالبد
- بهتر است آن را درون همین کالبد بجویی - درست است! درست است!
که از همان پنج عنصر ساخته شده است.
وقتی در آرامش باشی
تمام دنیا هم آرام به نظر می‌رسد.
وقتی پر از خشم باشی
هیولای درون تو بیدار می‌شود.
ایده‌ی درخشانی بود، آقای مالک.
گوری، مالک تو چطور به این ایده‌های هوشمندانه می‌رسد؟
او امروز داس را نجات داد
و آن روز کارگران را متقاعد کرد
فکر می‌کنی پشتِ نقشه‌ی قطع کردن درختت چه کسی بود؟
کدام ایده؟
پرتاپ حرفی که رنو می‌زند حقیقت دارد؟
آره. اما
فقط برای یک درخت می‌خواستی من را بزنی؟
اوه!
اگر می‌دانستم تو پشت این گناه بودی
فقط تو را مقصر می‌دانستم.
فقط تو نفرین می‌شدی.
چه نفرینی؟
منظورت از مقصر دانستن چیست؟
پس این نفرینِ آوازخوانی که به سرمان آمد
به خاطر من بود.
چرا جواب نمی‌دهی؟
دقیقاً چه اتفاقی افتاد، عزیزم؟
وقتی داشتند درختم را قطع می‌کردند، هیچ‌کدام‌تان جلوی‌شان را نگرفتید.
من سر این موضوع عصبانی شدم.
داخل غار افتادم و همه را نفرین کردم.
از کجا باید می‌دانستم کوبِرا همه چیز را می‌شنود؟
«همه چیز» یعنی چه؟
اول گفتم: «حرف‌هایتان چه فایده‌ای دارد؟»
همان موقع بود که آوازها شروع شد!
گفتم: «کار همه‌شون فقط دروغ گفتنه.»
حقایق شروع کردن به بیرون ریختن!
- بعدش - آره، بعدش چی؟
اون اون
نمی‌تونم یادم بیارم.
سعی کن به یاد بیاری، دختر دیوونه!
آره! دیوونه!
دیوونه همه‌تون درگیر تب طلا هستید!
یه همچین چیزی گفتم یه چیزی تو همین مایه‌ها
داری می‌گی که آرزوی دیوونگی ما رو کردی؟
کسی می‌تونه به من بگه اینجا چه خبره؟
اون رفت داخل و نفرین کرد که همه‌مون آواز بخونیم!
چی؟! احمق‌ها!
پس برگرد برو داخل و این آواز خوندن رو متوقف کن!
شنیدی؟
برو اون تو و دعا کن تا همه این‌ها برگرده به حالت اول!
آره، برو داخل. آره، برو داخل!
هی، صبر کنید!
- گوری رو اونجا نفرستید. - چرا نه؟
چ-چون
اگه دوباره یه فاجعه دیگه به بار بیاره چی؟
اگه اون نره، کی بره؟
پاک‌ترین قلب بین ما شاید بتونه کوبرا رو راضی کنه ما رو ببخشه!
این مرد به محض بیدار شدن دعا می‌کنه.
باساوا، تو باید بری!
اگه دعاهای من این‌قدر قدرت داشت
مگه نذر و نیازها نباید همه‌چیز رو حل می‌کرد؟
شاید اون دعا بلد نباشه
اما بایراگی یه کارما یوگیه که با قیچی‌هاش کار می‌کنه!
عجله کن، برو داخل و همه چیز را به خدا بگو!
هی، تو برو پدربزرگ. تو از خود خدا هم پیرتر به نظر می‌رسی.
کوبرا قطعاً به حرف تو گوش می‌دهد.
برو دیگه! برو داخل، برو داخل، برو داخل!
هیچ‌کس اجازه ورود ندارد!
تنها کسی که بین ما شایستگی ورود را دارد
آقای پراتاپ ماست!
شما خدایی هستید که به زندگی ما وارد شدید، آقا.
خب؟
شما باید بروید، آقا به خاطر ما.
- شما می‌روید، آقا به خاطر ما. - هی! دارید چیکار می‌کنید؟
- شما می‌روید، آقا به خاطر ما. - هی! صبر کنید!
- شما می‌روید، آقا به خاطر ما. - لعنت به این ارادت شما.
زنده باد آقای پراتاپ! زنده باد!
حالتان خوب می‌شود، آقا.
شما یک سوپرمن هستید!
زنده باد آقای پراتاپ! زنده باد!
بهتان نگفتم؟ او یک سوپرمن است!
اِلو بِل گِین دِد، اِدیس اِستور-دی.
نمی‌دانم چه چیزی دید.
حتماً خدا را دیده است.
شاید به‌زودی شروع کنیم به عادی حرف زدن.
پراتاپ یک سوپرمن است!
پراتاپ، داخل آن غار چه اتفاقی افتاد؟
اِلو بِل گِین دِد!
ها؟ گفتی زولبیا؟
دوباره همون رو می‌گه!
آقا، چرا همش یک چیز رو تکرار می‌کنید؟
دوباره همون رو می‌گه!
آقا، یه چیز دیگه بخونید.
ادیس استور-دی!
فکر کنم منظورش پاکودیه.
شما صاحب معدن هستید؟ یا فقط یه چای‌فروشید؟
- آقا، شما دارید - دوباره همون رو ادیس استور-دی!
من رو یاد باساواما می‌ندازید.
پرتاپ دیوانه شده!
تو واقعاً اون پسر رو به هم ریختی!
مثل یک روح، شهر ما رو تسخیر کردی!
اون هم مثل باساواما عقلش رو از دست داده!
یعنی این دیوانگی به ما هم سرایت می‌کنه؟
دیوانگی شکل‌های مختلفی داره حرف‌ها، آوازها، ترفندها و بازی‌ها.
- یعنی دیوانه شده؟ - نمی‌دونم!
- فکر می‌کنی مسری باشه؟ - نمی‌دونم!
به نظرت باید چیکار کنیم؟
- من - می‌دونم! تو نمی‌دونی!
زنِ احمق! تو هیچی نمی‌دونی!
تو از تجارت سر در نمیاری، از معدن‌داری هیچی نمی‌دونی.
نمی‌دونی چطور باید اوضاع رو درست کنی.
تو حتی نمی‌دونی چطور یه امضای لعنتی بگیری!
دوباره شروع کرد.
چه دختر بی‌مصرفی داری!
عزیزم، احساساتی نشو. می‌ترسم حرف‌هاش حقیقت داشته باشه.
هیس!
این سزای توئه که درخت من رو قطع کردی!
اصلاً کی به تو گفت بری توی اون غار؟
فکر می‌کنی خیلی قهرمانی؟ که تنهایی می‌خوای بری اون تو؟
- ادیس - می‌دونم، برای من نبود.
کی همچین کاری برای من می‌کنه؟
- ادیس استوردی! - برای من نبود، مگه نه؟
اونقدر حرف زدم که گلوم خشک شد. یه جواب بهم نمی‌دی؟
اسلو لبه گین تده!
گفت: «نمی‌تونی یه امضای...
- اسلو لبه! - هیس!
پرتاپ
دستت رو خوندم.
نه کارگرها برات مهم‌ان، نه زمین! فقط پول می‌خوای!
درست نمی‌گم؟
گین تده!
دیگه حرف نزن. فقط اینجا رو امضا کن.
اسلو لبه گین تده
هی!
- هی، دیوونه! - کی رو داری دیوونه صدا می‌کنی؟
- کی جز تو؟ خودت! - اسلو لبه گین تده
اومدم با پرتاپ حرف بزنم.
- اسلو لبه گین تده - هیس!
کل روستا رو به هم ریختی اون رو هم دیوونه کردی
حالا براش دلسوزی می‌کنی؟
پرتاپ به خاطر تو اینطوری شده!
اون به جای تو وارد اون غار شد.
اصلاً پرتاپ اونجا چیکار می‌کرد؟
چون شماها اونجا جلسه روستا گذاشتید!
چرا اصلاً باید اونجا جلسه می‌گذاشتیم؟
چون شما این بلا رو سر همه‌مون آوردید!
هی، چرا من باید چنین بلایی بخوام؟
چون اول از همه درخت من رو قطع کردی!
- فکر می‌کنی چرا اون درخت رو قطع کردیم؟ - چون مغز نداری، متوجهی که!
- ما اصلاً چه وجه اشتراکی داریم؟ - چرا باید برام مهم باشه؟
- پراتاپ! - پراتاپ!
اینجا چه خبره؟
- هی، هی پراتاپ! - هی نگاه کن، ماشین!
هی!
سوار شو!
اوه! روی این؟
ببخشید!
این چه وسیله قدیمی‌ایه؟ سرعتش همین‌قدره؟
متاسفم!
بابت عذرخواهی کردنم متاسفم!
باید بریم داخل.
بله، باید بریم.
بجنب!
- من نمی‌ترسم! - منم همین‌طور!
نترس!
تو هم نترس!
اگه توی معدن گم بشیم، کارمون تمومه!
تو برقکاری. از تاریکی می‌ترسی؟
مگه تو صاحب معدن نیستی که از معدن خودت می‌ترسی؟
هی!
می‌دونی اون کیه؟
خانم رنو، صاحب معدن، متوجهی که!
مراقب باش!
من کسی نیستم!
گوری برای ما بدشانسی آورد کل روستا تاوانش رو دادن!
این قدرت اونه!
- پس خوب گوش کن. - و از ما فاصله بگیر!
داسو، داداش، تویی؟
تو احمق!
پس کسی که پراتاپ رو دزدید
اون من هستم!
همه‌تون دیوونه شدید؟ اون کجاست؟
توی راه گم شد.
پیداش کردم، اونجاست!
سلام، رئیس!
پراتاپ رو همون‌طور که قول داده بودم آوردم.
- مادربزرگ! چرا اینجایی؟ - هیس!
آنچه گم گشته باز یابیم!
- آنچه گم گشته باز یابیم! - آنچه ویران گشته آباد کنیم!
اوه نه! نزدیک بود جونم رو از دست بدم.
این دیوونه‌ها چشون شده؟
- آنچه گم گشته باز یابیم! - چی گفتی؟
گفتم، «این دیوونه‌ها چشون شده؟»
- قبلش! - آنچه گم گشته باز یابیم!
- گفتم، «نزدیک بود جونم رو از دست بدم.» - آنچه گم گشته باز یابیم!
آنچه گم اوه!
هیس! بس کنید!
آروم بگید!
آنچه گم گشته
گوکودی باکولام
بازم آروم‌تر!
- آن-چه-گم-گش-ته - باز-یا-بیم
- آن-چه-وی-ران - گش-ته-آ-باد-ک-نیم
- آن-چه-گم-گش-ته - باز-یا-بیم
- آن-چه-وی-ران - گش-ته-آ-باد-ک-نیم
آنچه از دست رفته باز خواهد گشت هنگامی که ویرانه‌ها آباد شوند!
اینجا چه خبر است؟
آنچه از دست رفته باز خواهد گشت هنگامی که ویرانه‌ها آباد شوند!
- چه چیزی را از دست دادیم؟ - چه چیزی باید آباد شود؟
معنیِ «آباد کردن ویرانه‌ها» چیست؟
به تو می‌گویم.
می‌دانی این چیست؟
همین است!
مراقب قدم‌هایت باش.
این یک زندگی است.
گوش کن، گوش کن، با جزئیات برایت می‌گویم داستان روستایمان را
داستانی که در آن انسان‌ها به پاکیِ آب و هوا زندگی می‌کنند
این داستان جنگل ماست جایی که درخت و انسان یکی هستند
خدای روستای ما، کوبرا
داستانی فراتر از تصور نوشت
گوش کن، گوش کن، با جزئیات برایت می‌گویم داستان روستایمان را
داستانی که در آن انسان‌ها به پاکیِ آب و هوا زندگی می‌کنند
در این روستای آرام
چه اتفاقی افتاد؟
یک روز شر به سراغش آمد
چشمان حریصش به طلا افتاد
که در دل زمین ما دفن شده بود
گمشو برو!
چرا با زمین مثل مادرت رفتار می‌کنی؟
او وعده طلا داد با شکافتن زمین
اگر شاخه‌ای که روی آن نشسته‌ای را ببری
هستی‌ات نابود خواهد شد
این را شایلاجامای شجاع ما گفت
برهما!
اگر اینجا بمانی، فرزندت زنده نمی‌ماند.
باید به شهر بروی، شایلاجاما.
درختم! من درختم را می‌خواهم!
- درختم را می‌خواهم! - چه شده؟
نهالی که کاشته بود
- در باران شدید اخیر افتاد. - من درختم را می‌خواهم!
- او مدام گریه می‌کند - من درختم را می‌خواهم!
- درختم - گوری!
دارم از روستا می‌روم، درسته؟
اگر قبل از اینکه برگردم، باد شدیدی درختم را بیندازد چه؟
چه کسی از آن مراقبت می‌کند؟
من نگهش می‌دارم. نمی‌افتد.
- مراقبش باش. - باشه.
- حالت خوب می‌شه!
- مراقب سلامتی‌ات باش. - مراقب روستا باش.
زمان همچنان می‌گذرد
ماه پس از ماه
او منتظر می‌ماند
با درد زایمان
جان یک مادر، جان یک کودک
تو هر لحظه مراقب هر دوی آن‌ها بودی
شغل! جاده!
ماشین! پارک!
و سینما! در روستای ما!
زندگی‌مان بهتر خواهد شد! آینده درخشان می‌شود!
طوری رفتار می‌کنند که انگار نگران کودک هستند، او را به شهر فرستادند
آن‌ها او و کل روستا را فریب دادند
ما به روستا برمی‌گردیم
و نهالت را درست کنار درخت من می‌کاریم. باشه؟
نگاه کن پسرم، به روستایمان رسیدیم.
گوش کن، گوش کن! با جزئیات برایت تعریف می‌کنم داستان آنچه بعد از آن اتفاق افتاد
آن‌ها زمین سبز را به خاطر طلا گرفتند
مادری که فرزند به دنیا آورده بود، بازگشت
وقتی فاجعه‌ای را که دامن‌گیر روستا شده بود دید، اندوهگین شد
لطفاً
لطفاً مرا ببخش!
چه کسی به تو حق داد این کارها را بکنی؟
اودای، به او جواب بده.
شایلاجا!
چرا؟
با من بیا، برایت می‌گویم.
این همه طلاست. بیا، بیشتر به تو نشان می‌دهم.
نگاه کن، این هم طلاست.
بیا برویم، بیا!
همه این‌ها
همه این‌ها طلاست.
دیگر هیچ کم و کسری نخواهیم داشت.
اودای، ما چه چیزی کم داشتیم؟
شایلاجا، این آینده ماست!
پس او چیست؟
خدای من!
این همه جان.
چطور این گناه
- شایلاجا - اودای!
شایلاجامّا!
من گناهکارم.
این اتفاق به خاطر دروغ من افتاد
همه این‌ها با یک دروغ از طرف من شروع شد.
می‌بینی، جان مادرت را گرفت.
قبل از اینکه بیاید و تو را هم بگیرد
برو! اینجا نمان!
از این طرف راهی هست!
مادرت یک درخت است؟
چه کسی از یک درخت عذرخواهی می‌کند؟
متأسفم، درخت!
- آن‌‌ها - سندهای زمین من هستند.
- منظورت این است که - دارم پس‌شان می‌دهم.
نه اینجا.
همه منتظرند. بیایید به آنجا برویم.
از همه شما برای آمدن سپاسگزارم.
به آنچه می‌گوید خوب گوش کنید.
باساوا‌مّا دارد حرف می‌زند؟
دیگر دیوانه نیست؟
چه خبر شده؟
وقتی مادرم زنده بود
برای هر کودکی که متولد می‌شد، یک نهال می‌کاشتیم.
در همان روستا
ما آخرین درخت باقی‌مانده را قطع کردیم، و من دلیل آن هستم.
من اشتباهات بسیاری مرتکب شدم در طول زندگی‌ام.
فکر کردم پول را می‌گیرم و روستا را پشت سر می‌گذارم.
زمانی بود که این روستا واقعاً زیبا بود.
زمانی که مادرم هنوز زنده بود.
وقتی درخت‌ها شکوفه می‌دادند
حالا ما همه چیز را از دست داده‌ایم.
آنچه از دست رفته بازخواهد گشت وقتی آنچه ویران شده، بازسازی شود!
یعنی چه؟
اگر درختانی را که قطع کردیم دوباره بکاریم، بالاخره مثل قبل با هم حرف می‌زنیم.
به همین دلیل است که دارم زمین‌هایتان را به شما برمی‌گردانم.
- چی؟ - چی؟
هی!
مگر نگفتی زمین را به من می‌دهی؟
نه! این برای بهتر شدن وضعیت روستاست، می‌فهمی!
این هم غرامتی که به شما بدهکار بودم.
این برای فرزندتان است.
وقتی آنچه ویران کردیم را بازسازی کنیم، آنچه از دست رفته به ما بازمی‌گردد.
اشکالی ندارد، عزیزم.
هر دستی نمی‌تواند هر کاری را انجام دهد.
بیا برویم. باید درخت بکاریم.
طلا، طلا طلا زیر زمین من است!
- اینجا چه خبر است؟ - مگر همه شما درخت نکاشتید؟
با این همه طلا که می‌شود به دست آورد، درخت کاشتن دیوانگی است!
من زمین را به شما دادم، تا همان‌طور که برنامه‌ریزی کرده بودیم درخت بکارید.
آقا، مثل شایلاجاما احمق نباشید.
هی، این تنها درمان برای نفرینی است که مجبور به تحملش بودیم.
نه نفرینی در کار است و نه گناهی، ما دیگر به این آواز خواندن عادت کرده‌ایم.
اگر اوضاع همین‌طور بماند، هیچ ضرری ندارد.
بکشید کنار!
عزیزم، به این همه طلا نگاه کن.
شما هم پدر؟
این نفرین نیست، بلکه یک موهبت پنهان است!
ما امروز استخراج از زمین‌مان را شروع کردیم.
یک روز ما هم مثل تو به خودمان افتخار خواهیم کرد.
دقیقاً چطور؟
هر چقدر هم که سخت تلاش کنی، جز سنگ و خاک چیزی نصیبت نمی‌شود.
حالا این نمایش جدید دیگر چیست، خانم؟
نمایشی در کار نیست. فقط تجارت است.
طلا فقط وقتی ارزش دارد که خریداری داشته باشد.
هر چقدر طلا که در سه روز آینده استخراج کنید،
من با سواهیلی معامله می‌کنم و بلافاصله آن را می‌فروشم.
چه می‌گویید؟
حتی مرگ هم باعث نمی‌شود دست بکشیم. ما همچنان به استخراج ادامه می‌دهیم!
بزن بریم، پراساد.
شما همگی واقعاً برای هم ساخته شده‌اید، خانم.
با روشی که پدرم طلا استخراج می‌کند، بدون شک یک عمارت خواهد ساخت!
این چه چیز فوق‌العاده‌ای است؟ عمارت پدر من از مال تو بهتر خواهد بود!
چرا فقط به خانه بسنده کنیم؟ بیایید یک قصر بسازیم!
اگر این‌قدر طلا بیرون وجود دارد،
تصور کن کوبرا چه مقدار در داخل غار پنهان کرده است!
هی!
داری با آن‌ها چه کار می‌کنی؟
چرا فقط آن‌ها؟ ما هم طلا می‌خواهیم!
بخشیدن زمین‌ها اشتباه بود.
نه، تقصیر تو نیست.
هر چقدر هم که بگوییم
این مردم روش‌شان را تغییر نمی‌دهند.
بهتر است تو این روستا را ترک کنی.
مادربزرگم حق داشت! برو! این مکان را ترک کن!
گوری
می‌خواهی از اینجا بروم و اشتباه پدرم را تکرار کنم؟
هی می‌ترسم، رفیق.
طلا را می‌خواهی یا نه؟
می‌خواهم، اما
هی!
رفیق، اینجا چه خبر است؟
معجون‌های من تو را قوی و جسور نگه داشت حالا آمده‌ای طلای مرا بدزدی؟
آن را به دست دخترم بده.
همه این‌ها به این خاطر است که او اول سندها را به تو داد!
راه خروجی از معدن قدیمی وجود دارد.
با ما بیا.
هی! شنیدم راه خروجی از اینجا هست! از داخل معدن قدیمی می‌گذرد!
آن طلا مال من است! تک‌تک ذراتش!
حتی یک گرم هم از مرز این روستا خارج نمی‌شود!
بعد از تمام چیزهایی که تحمل کردیم، هنوز هم تغییری نکردی؟
اوه!
ولش کن! ولش کن!
طلای من
طلای من! مال من
اشکالی ندارد، پیرمرد.
- برایت حملش می‌کنم. - هی!
نزدیک‌تر نیا وگرنه می‌زنمت!
هی!
برو. لطفاً برو.
هی! کسی آمده تا ما را نجات دهد!
نانی! بیا برویم.
نانی!
نانی، بیا بریم.
نانی، نانی!
من کاری نکردم، خواهر.
من نه قصر می‌خوام، نه طلا.
من هیچی نمی‌خوام. فقط می‌خوام برگردم خونه.
لطفاً کاری کن این وضع تموم بشه، خواهر.
من می‌ترسم.
نانی، بیا بریم.
نانی، بیا بریم!
شما جلو برید. ما پشت سرتون میایم.
گوری!
اینجاست!
عجب دهکده‌ی نفرین‌شده‌ی بدی!
خدایا شکرت!
می‌تونم حرف بزنم؟
می‌تونم حرف بزنم!
می‌تونم حرف بزنم! می‌تونم حرف بزنم! می‌تونم حرف بزنم!
مامان مامان!
مامان، می‌تونم حرف بزنم!
می‌تونم حرف بزنم!
می‌تونم حرف بزنم می‌تونم حرف بزنم!
دیگه خبری از اون آهنگ‌های احمقانه نیست! می‌تونم حرف بزنم!
بیا بریم!
اوه، نه! یعنی وقتش رسیده؟
لطفاً کمک کنید! لطفاً!
داره وضع حمل می‌کنه! کمک!
خواهر!
من حتی نمی‌تونم اشکات رو پاک کنم.
لطفاً منو ببخش.
این روستا خیلی وقت پیش مرده.
اون‌ها جسدهای متحرک هستن!
اون‌ها هرگز عوض نمی‌شن.
این سرنوشت ماست.
بلند شو خواهر!
- لطفاً کمک کنید! - بلند شو خواهر!
یک، دو، سه!
هی!
اشکالی نداره. دستم رو بگیر.
- بیا! - دوباره!
برای تو، حاضرم دوباره متولد بشم اول از همه!
خواهر!
چه چیزی از ما می‌خواهی؟
دیگر چه می‌خواهی؟
آیا خشم تو نسبت به ما هرگز فروکش نمی‌کند؟
چه چیزی از ما می‌خواهی؟ چه چیزی از ما می‌خواهی؟
آیا حتی بعد از دیدن دردی که می‌کشیم قلبت نرم نشد؟
آیا حتی بعد از شنیدن فریادهای اندوه ما رحمتت به ما نمی‌رسد؟
آیا عادلانه است که خطای یک چشم را با گرفتن چشم دیگر مجازات کنی؟
چطور محافظ بزرگ در آسمان می‌تواند ما را بدون محافظت رها کند؟
کوبرا، آیا به ما رحم نمی‌کنی؟♪
ما را از این بدبختی نجات بده و به سوی امنیت هدایت کن
کوبرا، آیا به ما مهر نمی‌ورزی؟
آیا نمی‌خواهی قطره‌ای امید بر ما ببارانی؟
ما آفریده‌های تو هستیم که در مسیری که تو نوشته‌ای گام برمی‌داریم
ما در مسیری قدم می‌زنیم که تو برایمان مشخص کرده‌ای
ما هرگز به کسی نیرنگ نخواهیم زد یا برای منفعت شخصی به کسی خیانت نخواهیم کرد
طلب ثروتی فراتر از تقدیرمان اکنون به اشتباهمان پی برده‌ایم
نگاهی به ما بینداز و ذره‌ای شفقت نشان بده
ما میلیون‌ها بار در برابرت سر تعظیم فرود می‌آوریم و برای پناه گرفتن به پاهایت چنگ می‌زنیم
فرزندم!
کلمات
بالاخره می‌توانیم دوباره عادی صحبت کنیم!
رها کردن طلا در دل خاک این داستان روستای ماست
داستانی که به ما آموخت به جای آن، طلا را در وجود آدم‌ها پیدا کنیم
آقا، به حرفم گوش کنید.
من داستان‌های ناگواری درباره آن مکان شنیده‌ام.
- این‌ها فقط داستان است! - آقا! لطفاً تجدید نظر کنید.
- بیایید از آن روستا دوری کنیم، آقا. - من آن روستا را می‌خواهم!
پا دا نی سا!
کوبراپورام. دارم می‌آیم!
روزهای طلایی در انتظارت خواهد بود!
سا ره گا ما
برادر!
می‌دانی چه مقدار طلا زیر روستای تو نهفته است؟
- بله، می‌دانیم! - بله، می‌دانیم!
آیا می‌دانید که این موضوع چطور زندگی‌تان را متحول می‌کند؟
بله، می‌دانیم!
هی!
این همه واکنش برای این؟
نه قربان. روی آن پا نگذارید.
خدای من!
چه اتفاقی افتاد؟
چرا می‌خندید؟
هی! چرا شما دو نفر می‌خندید؟
هی، این دیگر چه کوفتی است؟!
هی! این چیست؟ بس کنید!
نه!
هی، پسر!
- کامالا! - قربان!
عینکم!
اوه نه! دوباره نه!
نمی‌توانم متوقف شوم!
قربان، مگر به شما هشدار نداده بودم که باید از این روستا دوری کنیم؟
چطور این را متوقف کنیم؟
هی، بچه! دیگر روی هیچ نهالی پا نمی‌گذارم.
هی، لطفاً رقصیدنم را متوقف کنید و مرا از اینجا ببرید!
این دیگر چه جور روستایی است؟
پایان