‫[از ذهن نگاه نکن، بلکه از روح نگاه کن. ‫چون زندگی‌ای که در راه است از پیش ‫در برابر ماست و منتظر است تا جهان را بگشاید. ‫فقط دقیق‌تر نگاه کن. چشمانی برای دیدن پیدا کن.]
‫[از بصیرت اول]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[پرو - 1622]
‫آقای وودسون! شوت بزن.
‫خوب شوت زدی.
‫- بلند شو. ‫- هی، اینورم!
‫- آقای وودسون! ‫- پاس خوبی بود.
‫سلام، جان.
‫ببین، هیئت‌مدیره امروز بعدازظهر ‫جلسه داشت...
‫و اوضاع همون‌قدر که فکر می‌کردیم خرابه.
‫دارن بودجه‌ی کل بخش رو کم می‌کنن.
‫چی؟ یعنی داری اخراجم می‌کنی؟
‫می‌دونستیم این اتفاق می‌افته. فعلاً در حد ‫یه مرخصی اجباری و بدون حقوقه.
‫اگه شانس بیاریم، پاییز آینده ‫دوباره برمی‌گردی پیشمون.
‫اخراجم می‌کنی.
‫- متاسفم، جان. ‫- اشکالی نداره.
‫هی، هی. مایکل جردن هم وقتی شروع کرد ‫قدش فقط ۱۵۰ سانت بود.
‫البته اون موقع مهدکودکی بود ‫و می‌تونست توپ رو دانک کنه.
‫فقط به تمرین کردن ادامه بده. باشه؟
‫[تکامل؟]
‫[داستان آفرینش]
‫[بعدی چیه؟]
‫- الو؟ ‫- جان؟ شارلینم.
‫شارلین؟ پسر، همین چند روز پیش ‫داشتم بهت فکر می‌کردم.
‫ببین، خیلی خوشحالم که تونستم بهت زنگ بزنم. ‫من اومدم شهر.
‫امیدوار بودم بتونی یه وقتی بذاری ‫تا همدیگه رو ببینیم.
‫آره، کلی وقت آزاد دارم.
‫خب، من تو هتل هیلتون، ‫نزدیک فرودگاه می‌مونم.
‫خب، می‌خواستی درباره‌ی چی ‫باهام صحبت کنی؟
‫ماه گذشته تو پرو بودم و داشتم از یه پروژه‌ی ‫کمک‌رسانی گزارش تهیه می‌کردم.
‫رفتیم به یه جایی به اسم ویسینته ‫و اونجا با یه کشیش آشنا شدم.
‫اسمش پدر خوزه‌ست، ‫باستان‌شناس هم هست.
‫درباره‌ی یه سری طومار بهم گفت که ‫چند سال پیش کشف‌شون کرده بود.
‫چه جور طومارهایی؟
‫نوشته‌های باستانی. ‫هیچ‌کس نمی‌دونه کی اونا رو نوشته.
‫یه جور پیشگوییه.
‫واقعاً؟ چه چیزی رو پیش‌بینی می‌کنه؟
‫به گفته‌ی پدر خوزه، ‫توش نوشته که...
‫تمام این درگیری‌ها و هرج‌ومرج‌های دنیا، ‫داره ما رو تغییر می‌ده.
‫این یعنی چی؟
‫یعنی این خشونت‌ها ‫یه جورایی داره ما رو بیدار می‌کنه.
‫پیشگویی می‌گه که ‫ما قراره چیزی رو کشف کنیم.
‫چی رو؟
‫دقیق و واضح نگفت...
‫ولی گفت باعث می‌شه ‫به همه‌ چی با یه دید متفاوت نگاه کنیم.
‫می‌دونم همه‌ی اینا عجیب به نظر می‌رسه...
‫ولی فقط کافیه گوش بدی...
‫باشه. باشه، گوش می‌دم.
‫خب، این وحی یا افشاگری قراره کی اتفاق بیفته؟
‫پیشگویی می‌گه تو سال‌های اول ‫همین قرن شروع می‌شه.
‫خب، یعنی همین الان.
‫آره، می‌دونم.
‫ببخشید آقا. می‌شه لطفاً ‫چمدونم رو تحویل بگیرم؟
‫حتماً. امروز به تاکسی نیاز دارید؟
‫- بله، لطفاً. ‫- خیلی خب. وسایلتون رو می‌فرستم دم تاکسی.
‫عالیه. فقط یه چمدونه.
‫تا حالا برات سوال پیش نیومده چرا ‫ما وقت بیشتری رو با هم نمی‌گذرونیم؟
‫چند وقته می‌شناسمت؟ ‫پنج یا شش سال؟
‫تقریباً همین‌ قدرها، آره.
‫تا حالا چند بار عاشق شدی؟
‫تو همیشه می‌خوای با یکی باشی و دوروبرت باشه، ‫چون این‌طوری حس خوبی داری ولی...
‫هیچ‌وقت به سرانجام نمی‌رسه، ‫چون خودت واقعاً حضور نداری.
‫راستی، اون نظریه‌ی بزرگی که دنبالش بودی ‫چی شد؟
‫همونی که می‌خواستی باهاش به بچه‌ها انگیزه بدی. ‫اون چی شد؟
‫فهمیدم به همین راحتیا هم نیست.
‫باید بری به ویسینته، جان.
‫اونجا دارن روی این پیشگویی مطالعه می‌کنن. ‫نمی‌تونم توضیحش بدم ولی...
‫مردم اونجا متفاوتن. ‫اون مکان کلاً فرق داره.
‫چرا الان داری اینا رو به من می‌گی؟
‫چون هر بار که به این پیشگویی فکر می‌کردم، ‫یاد تو می‌افتادم.
‫بعدش فهمیدم که اینجا توقف می‌کنم.
‫شاید داری این حرف‌ها رو ‫در بهترین زمان ممکن می‌شنوی.
‫هی، مردیت.
‫چه خبر، عزیزم؟ ‫چطوری؟ هی!
‫[پرو]
‫امروزت خوب بود، دخترم؟ ‫امیدوارم از روز من بهتر بوده باشه.
‫باید بری به ویسینته، جان. ‫مردم اونجا متفاوتن.
‫اون مکان کلاً فرق داره.
‫آژانس مسافرتی...
‫کنسلی؟ پروازش کیه؟ ‫فردا؟
‫آره، بلیط رو می‌خوام. خیلی خب، ممنون.
‫دوست داری بریم پرو؟
‫خیلی وقته که لیما نبودم. ‫چند وقته اینجا زندگی می‌کنی؟
‫تازه اومدم پرو. ‫من بولیوی زندگی می‌کردم...
‫تو ۱۰ سال گذشته اونجا بودم، واسه همین ‫هنوز با پدر خوزه‌ی شما آشنا نشدم.
‫در هر صورت، کشیش‌های محلی ‫خیلی زیادن، مگه نه؟
‫فکر کنم همین‌طوره.
‫ببخشید. شنیدم اسم پدر خوزه رو آوردید؟
‫یکی از دوستام تازه درباره‌ش بهم گفته.
‫دابسون هستم. دکتر سیدنی دابسون.
‫نوشیدنی میل دارید؟ ‫دو تا دیگه لطفاً.
‫حتماً، الان میارم.
‫- خب، شما دانشمندید؟ ‫- نه. جان وودسون، توریستم.
‫ولی دارم می‌رم پرو چون علاقه‌مند شدم ‫به این جایی که بهش می‌گن ویسینته.
‫بله.
‫من خوزه رو تو بوستون ‫تو یه همایش انسان‌شناسی دیدم.
‫این سال‌ها باهاش در ارتباط بودم ولی...
‫تا همین چند هفته پیش اصلاً نمی‌دونستم ‫چی پیدا کرده. بهم زنگ زد و...
‫ازم خواست کمک کنم ‫اعتبار و اصالت این پیشگویی رو تایید کنیم.
‫کپی دو تا طومار اول رو همراه با ‫ترجمه‌هاشون برام فرستاد.
‫واقعیه. ‫هیچ شکی توش نیست.
‫نوشتنش حداقل برمی‌گرده به ۵ یا ۶ سال قبل از میلاد. ‫اما می‌دونی نکته‌ی عجیبش چیه؟
‫تو یه جعبه‌ی چوبی پیداشون کردن...
‫که قدمتش فقط می‌رسه ‫به حدود سال ۱۶۰۰ میلادی.
‫یه نفر تو کلیسای اولیه اون‌ها رو دفن کرده بوده.
‫کلیسای اولیه؟ فرانسیسکن‌ها یا یسوعی‌ها؟
‫من معلم تاریخم.
‫خب، ظاهراً فرانسیسکن‌ها. هرچند ‫به نظر می‌رسه از یه پاپ الهام گرفته باشن.
‫فکر کنم سلستین پنجم.
‫اشاره کردی که کپی طومارها رو داری. ‫می‌تونی بگی توشون چی نوشته؟
‫نه، دقیقاً نه.
‫از یه تغییر توی درک و فهم بشر صحبت می‌کنه، ‫یا یه چیزی شبیه به این، نمی‌دونم.
‫اما می‌دونی، نکته‌ی جالبش، ‫یعنی شگفت‌انگیزترین بخشش...
‫توصیفیه که از دوران مدرن می‌کنه.
‫مشکلاتمون، تکنولوژی‌هامون. ‫یعنی واقعاً حیرت‌انگیزه.
‫فکرش رو بکن.
‫یه سند به این قدیمی، با این همه جزییات ‫درباره‌ی دوره‌ی ما حرف بزنه؟
‫بهش فکر کن.
‫همسفر شدن باهات باعث افتخار بود.
‫- تو شهر می‌مونید؟ ‫- هتل دلگادو.
‫منم همین پایین خیابونم، ‫تو هتل هاسیندا.
‫کلیسای پدر خوزه هم دقیقاً ‫پایین همون خیابونه.
‫چطوره فردا صبح با من بیای ‫تا ببینیش؟
‫طومارهای اصلی دست اونه.
‫می‌خواد هرچه زودتر عمومیشون کنه.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فردا صبح می‌تونی خودت ازش بپرسی.
‫کسی رو اون پایین می‌شناسی؟
‫نه. نه، راستش نه.
‫دختر قشنگیه.
‫فرانسیس قدیس مرد بزرگی بود.
‫می‌تونست زیبایی رو جاهایی ببینه ‫که بقیه نمی‌تونستن.
‫- ببخشید، فقط داشتم قدم می‌زدم. ‫- اشکالی نداره.
‫آمریکایی هستی؟ ‫خب، چی تو رو کشونده به پرو؟
‫شما پدر خوزه هستید، مگه نه؟
‫من جان وودسون هستم.
‫یکی از دوستام، شارلین بنت، ‫چند هفته پیش شما رو دید.
‫و درباره‌ی پیشگویی‌مون بهت گفته.
‫جان، گوش کن. من تو رو می‌شناسم.
‫تو اینجایی تا کار مهمی انجام بدی.
‫اما باید سریع از اینجا بری.
‫- از چی حرف می‌زنید؟ چی شده؟ ‫- برو!
‫سعی می‌کنم بهت کمک کنم.
‫پیرمرد، کلی دردسر برامون درست کردی.
‫توی یه محفظه‌ی مخفی ‫داخل دیوار پستو پنهان شده بود.
‫باید بهتر قایمشون می‌کردی، پدر روحانی.
‫هشت تا طومار.
‫نهمی کجاست؟
‫خیلی خب.
‫به هر طریقی که شده، ‫به همه‌ی این بازی‌ها پایان می‌دم.
‫تو تلاش خودت رو می‌کنی. ‫هر کاری از دستت بربیاد انجام می‌دی.
‫اما دیگه خیلی دیر شده.
‫برای کسی که در آستانه‌ی مرگه، ‫خیلی آرومی.
‫همه می‌میرن. حتی شما، جناب.
‫جان! صبر کن. یه لحظه آروم بگیر.
‫چرا همون موقع به پلیس زنگ نزدی؟
‫چون مطمئن نیستم قضیه چیه. ‫شاید اصلاً چیزی نبوده.
‫چیزی نبوده؟ منو نصفه‌شبی ‫واسه هیچ و پوچ از تخت کشیدی بیرون؟
‫این کار رو نکن. ‫دیگه عمراً دست از سرت برداره.
‫این دیگه چیه...؟ چی؟ جان!
‫کمک می‌خوای؟
‫ظاهراً رفتن.
‫ما داشتیم می‌رفتیم به اون کلیسای سر کوچه، ‫دنبال کشیش می‌گشتیم.
‫پدر خوزه؟
‫- آره. ‫- و این «ما» کیا هستن؟
‫یه پروفسور، تو هواپیما باهاش آشنا شدم. ‫اون... اون دنبال یه اثر باستانی می‌گرده.
‫پیشگویی.
‫تعریف کن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫تو از همه‌ی اینا خبر داری؟
‫تو کی هستی؟
‫ظاهراً بخشی از داستان تو. ‫اسم من ویل ـه.
‫- جان. ‫- من راهنما هستم.
‫وقتی خوزه طومارها رو پیدا کرد، ‫باهاش کار می‌کردم.
‫آره، خودشه.
‫- این زن کیه؟ ‫- جولیا سیمز. اون دوستمه، زبان‌شناسه.
‫- اون بیشتر بخش‌های پیشگویی رو ترجمه کرده. ‫- و این یکی؟
‫اسمش پدر سانچزه.
‫تو کوهستان با بومی‌های اونجا زندگی می‌کنه.
‫می‌شه گفت یه جور فیلسوفه.
‫حس می‌کنم قراره ببینیش.
‫خب، حالا در مورد دوستت، اون پروفسور بگو. ‫تعریف کن چه اتفاقی افتاد.
‫جلوی چشمم اون رو دزدیدن. ‫واسه همین داشتم فرار می‌کردم.
‫فکر کنم پدر خوزه رو هم گرفتن.
‫اینو بپوش.
‫باید بریم.
‫فکر می‌کنی برگشتن به هتل امن باشه؟
‫- فکر نکنم. ‫- شاید بتونی منو ببری...
‫سفارت آمریکا.
‫خیلی خطریه.
‫ژنرال. ‫جناب کاردینال سباستین تشریف آوردن.
‫دیدارتون واقعاً غافلگیرم کرد.
‫شما یه آمریکایی رو بازداشت کردید.
‫یه پروفسور.
‫که داشته می‌رفته تا با ‫پدر خوزه‌ی شما ملاقات کنه.
‫سیگار برگ؟
‫متوجه نیستی که این کار فقط ‫توجه رسانه‌ها رو بیشتر جلب می‌کنه؟
‫باید با من مشورت می‌کردی.
‫اجازه بدید یه چیزی رو یادتون بندازم، ‫جناب کاردینال.
‫خود شما بودید که منو ‫از خطرات این پیشگویی باخبر کردید.
‫و خود شما بودید که ازم کمک خواستید.
‫من گفتم این سند کفرآمیزه.
‫گفتم که باید جلوش گرفته بشه.
‫نگفتم با آمریکایی‌ها سرشاخ بشید ‫و بحران درست کنید.
‫قطعاً قراره تحقیقاتی انجام بشه.
‫این کشور الان دیگه یه دموکراسیه.
‫این پیشگویی داره ناامنی و بی‌ثباتی ایجاد می‌کنه...
‫اونم درست در زمانی که ‫از طرف شورشی‌ها تهدید می‌شیم...
‫علاوه بر این، باید درک کنید ‫که پای منافع دیگه‌ای هم وسطه...
‫باید هرطور شده ‫تکلیف این پیشگویی رو روشن کنیم.
‫منافع دیگه.
‫پدر خوزه امروز صبح ‫توی مراسم عشای ربانی نبود.
‫هیچ‌کس هم نمی‌تونه پیداش کنه.
‫تو پرو هر روز آدم‌ها غیب‌شون می‌کنه.
‫اگه بخواید، ‫می‌دم یکی پیگیر کارش بشه.
‫طومارها متعلق به کلیسا هستن.
‫باید اونا رو به من برگردونید.
‫تحمل این همه غرور و افاده‌ی این آدم ‫خارج از توان منه.
‫توی یه چشم به هم زدن می‌تونه ‫هرکسی رو از کلیسا طرد کنه.
‫لعنت ابدی بر همه‌شون.
‫شاید ما بتونیم ‫افکار مردم رو کنترل کنیم...
‫اما اون روح‌شون رو کنترل می‌کنه.
‫می‌شه ازش استفاده کرد. ‫تنها چیزی که برام مهمه همینه.
‫این کارها فقط وقت تلف کردنه.
‫این پیشگویی هیچی نیست.
‫چرا اینقدر ازش می‌ترسید؟
‫چون ژنرال، ‫توی دنیایی که این پیشگویی نوید می‌ده...
‫دیگه نیازی به آدم‌هایی مثل من و شما نیست.
‫کارت رو درست انجام بده ‫تا به چیزی که می‌خوای برسی.
‫عکس‌های اون یکی آمریکایی رو داری؟
‫ژنرال، پس وضعیت ‫پروفسور دابسون چی می‌شه؟
‫زنگ بزن به سفارت آمریکا. ‫بهشون بگو به اشتباه بازداشت شده.
‫بعدش هم ببرش فرودگاه. ‫فکر کنم خودشم دیگه دلش بخواد برگرده خونه.
‫خب، تو دیگه کی هستی؟
‫و تو کشور من داری چه غلطی می‌کنی؟
‫به سفارت زنگ زدم. ‫دابسون حالش خوبه.
‫می‌گن قضیه تشابه اسمی بوده.
‫همین الانش هم راهی آمریکا شده.
‫از پدر خوزه چه خبر؟
‫کسی ندیدتش.
‫فکر کنم یه عده دارن تلاش می‌کنن ‫جلوی پخش شدن این پیشگویی رو بگیرن.
‫کی این کار رو می‌کنه، ویل؟ ‫واسه چی؟
‫احتمالاً یه سری آدم کله‌گنده توی دولت.
‫اونا اینو یه تهدید می‌دونن.
‫البته که تهدید نیست، ‫اما اونا متوجه‌ش نمی‌شن.
‫خب، شاید منم باید به فکر برگشتن به خونه باشم.
‫منظورم اینه که اگه دابسون رو ول کردن، ‫شاید رفتن منم خطری نداشته باشه.
‫یا شایدم بهتر باشه با من بیای.
‫فکر می‌کنی اتفاقی بوده ‫که پات به پرو باز شده...
‫و با دابسون روبرو شدی؟
‫چی شد که دقیقاً سوار همون پرواز شدی؟
‫بهش فکر کن.
‫چرا من همون موقع از پنجره دیدمت؟
‫از این یکی خیلی خوشت میاد.
‫من کاملاً آماده‌ی رفتن بودم، چمدونم رو بسته بودم ‫و همه‌ چی ردیف بود...
‫ولی یهو یه حس عجیبی بهم دست داد، ‫انگار یه چیزی رو جا گذاشته بودم.
‫درست همون موقع بود که تو پیدات شد.
‫یعنی می‌گی پای سرنوشت ‫و این‌ جور چیزها وسطه...
‫و من باید باهات بیام؟ واسه چی؟
‫یه بخشی از پیشگویی هست که ‫هنوز باید پیدا بشه.
‫یه طومار دیگه. طومار نهم.
‫نه، نه، نه. اصلاً فکرش رو هم نکن.
‫حتی نمی‌دونم این چیزها رو باور دارم یا نه.
‫تنها قصدم این بود که بیام پرو ‫و ویسینته رو پیدا کنم. همین.
‫حالا خودت اصلاً داری کجا می‌ری؟
‫ویسینته.
‫ویسینته چه جور جاییه؟
‫یه مزرعه‌ی قدیمیه، حدوداً چهارصد هکتار.
‫صدها ساله که دست خانواده‌ی مالکشه.
‫قدمتش برمی‌گرده به دوران ‫واگذاری زمین‌ها توسط اسپانیایی‌ها.
‫دوران موروها.
‫این روزها شده یه جور تفرجگاه و محل خلوت‌گزینی.
‫و مردم اونجا روی پیشگویی مطالعه می‌کنن؟
‫بعضیاشون، آره.
‫بیشتر برام بگو.
‫تا الان هشت تا طومار پیدا کردیم.
‫هر کدوم حاوی یه حقیقت مشخص ‫درباره‌ی وجود ماست.
‫بهشون می‌گیم بینش و بصیرت.
‫پیشگویی می‌گه این بصیرت‌ها رو ‫همه‌مون باید درک کنیم.
‫ببین، من همین الانم می‌تونم ‫این بصیرت‌ها رو برات توصیف کنم...
‫و تو فقط حرف‌های منو می‌شنوی ولی...
‫کارت باید فراتر از شنیدن باشه.
‫باید خودت تجربه‌ش کنی.
‫پیشگویی باید برات اتفاق بیفته.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی میگی.
‫دارم در مورد دیدن دنیا حرف می‌زنم، جان.
‫همون‌ طوری که واقعاً هست.
‫اولین بصیرت رو وقتی به دست میاری ‫که درک کنی...
‫یه نیروی مرموز بیرونی در کاره...
‫تا بنا به دلیلی، ما رو به یه سمتی ببره.
‫این جریان برای همه هست، ‫اما فقط تعداد کمی متوجه‌ش می‌شن.
‫داری درباره‌ی این اتفاقات عجیب حرف می‌زنی؟
‫وقتی واقعاً شروع به دیدن کنی، ‫اونا رو بیشتر و بیشتر دور و برت می‌بینی.
‫خب، اگه واقعاً معنایی داشته باشن، ‫فوق‌العاده می‌شه.
‫آخه من تاریخ رو می‌شناسم. ‫این همه ‌چی رو تغییر می‌ده.
‫این همون بصیرت دومه، ‫اینکه دنیا در آستانه‌ی تغییره.
‫بقیه‌شون چی؟
‫به مرور زمان، ‫ادراکت رو باز می‌کنی...
‫و راهنمای درونت رو پیدا می‌کنی.
‫اونوقت کشف می‌کنی که ‫چرا واقعاً اینجایی.
‫تکلیف طومار نهم مفقودشده چی می‌شه؟
‫فکر کنم اون به بقیه‌ی طومارها ‫معنا و جهت می‌ده.
‫نشونمون میده که همه‌ی اینا به کجا ختم می‌شه.
‫چی باعث شده فکر کنی می‌تونی پیداش کنی؟
‫چون من واسه همین اینجام.
‫دیشب خوابی هم دیدی؟
‫آره. همون دختربچه‌ای که ‫قبلاً هم خوابش رو دیده بودم.
‫اصلاً سر و ته نداره.
‫احتمالاً چیز مهمیه.
‫چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫چون بدون توجه به اینکه ‫چقدر گیج‌کننده‌ان...
‫خواب‌ها همیشه دارن ‫یه چیزی بهمون می‌گن.
‫شاید فقط نیاز داری ‫از یه دید وسیع‌تر بهش نگاه کنی.
‫خدای من.
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫خرابه‌های سلستین.
‫هشت تا طومار اول رو اونجا پیدا کردن.
‫- شاید نهمی هم همون‌ جا باشه. ‫- شاید.
‫اون سازه‌ی اون ‌طرفی چیه؟
‫کلیسای تبلیغی. کاردینال سباستین ‫ده سال پیش بازسازیش کرد.
‫رئیس کلیساست.
‫ویسینته کجاست پس؟
‫عجله داری؟
‫شورشی‌ها.
‫یه مدتی هست که اینجا درگیرن.
‫می‌خوان دولت رو سرنگون کنن؟
‫این بازی‌ها همیشه سر ‫قدرت‌طلبی و جنگ قدرته.
‫- تجهیزات‌شون واقعاً کامله. ‫- آره.
‫بیا راه بیفتیم.
‫میگل.
‫ویل. یه حسی بهم می‌گفت که پیدات می‌شه.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫خوشحالم می‌بینمت، رفیق.
‫جولیا رسیده ‫و پدر سانچز هم تو راهه.
‫می‌دونستم.
‫فکر می‌کنی وقتشه، نه؟
‫آره، همین‌طوره.
‫جان.
‫با دوستم میگل آشنا شو. ‫ما اینجا مهمون اونیم.
‫سلام. جای قشنگیه. ‫ولی پدرمون در اومد تا رسیدیم.
‫آره. ما دوست داریم اینجا رو ‫پناهگاه کوچیک خودمون بدونیم.
‫ببین باد کی رو با خودش آورده!
‫جولیا! جولیا!
‫ماشینت رو دیدم اومد تو.
‫خیلی خوشحالم که اینجایی.
‫یکسره رانندگی کردی؟
‫- با جان آشنا شو. ‫- سلام.
‫- از آشنایی‌تون خوشبختم. ‫- سلام.
‫داشتیم روی ترجمه‌ها کار می‌کردیم ‫و یه چیزی پیدا کردیم.
‫به نظر می‌رسه داره می‌گه ‫طومار نهم اصلاً توی یه طومار نیست.
‫همین‌طوری قراره ظاهر بشه.
‫ظاهر بشه؟
‫شاید کاری هست که ما باید انجامش بدیم.
‫یه کاری که باعث بشه اتفاق بیفته.
‫عجب مسیری بود.
‫اونم یه جورایی دخیله.
‫شاید بهتر باشه باهاش صحبت کنی.
‫قشنگه، نه؟
‫بیا با هم یه قدمی بزنیم.
‫اینجا چه خبره؟ ‫دارن چی کار می‌کنن؟
‫بذار این‌طور بگم که ‫دارن تمام حواس‌شون رو می‌دن به باغچه.
‫از پیشگویی چقدر می‌دونی؟
‫خیلی زیاد نه، هنوز نه.
‫خواب می‌دیدی؟
‫یه چیزی تو رو کشونده اینجا، درسته؟ ‫همزمانی؟
‫آره، تو از کجا فهمیدی؟
‫چون برای همه همین‌طوری شروع می‌شه.
‫ویل بهم گفت باید ادراک و شهود درونی پیدا کنم، ‫حالا هر معنی‌ای که می‌خواد داشته باشه.
‫و به نظرت این عجیبه؟
‫خب، واقعاً هیچ ایده‌ای ندارم ‫که منظورش از این حرف چیه. جدی می‌گم.
‫جان، دنیا خیلی بزرگ‌تر و عمیق‌تر ‫از اون چیزیه که فکرش رو می‌کنی.
‫یه زیبایی...
‫یه انرژی.
‫حالا که از چیزهای عجیب حرف زدی، ‫من اون زن رو می‌شناسم.
‫تو فرودگاه دیدمش.
‫اگه دوست داری برو باهاش صحبت کن. ‫من منتظر می‌مونم.
‫سلام. امیدوارم مزاحمت نشده باشم.
‫من جان وودسون هستم. ‫جولیا داره اینجا رو بهم نشون میده.
‫مارجری کارتر.
‫عجب جاییه، نه؟ شنیدم قدمتش ‫برمی‌گرده به دوران استعمار.
‫آره. آره، واقعاً یکی از ‫شگفت‌انگیزترین جاهاییه که تا حالا دیدم.
‫احتمالاً همین‌ جا ‫توی عمارت اقامت داری؟
‫پس بعداً دور هم جمع بشیم.
‫بیشتر درباره‌ی این چیزها گپ بزنیم.
‫این دفعه نه.
‫بیخیال، باید بیای. ‫خوش می‌گذره.
‫می‌تونی برام تعریف کنی ‫که اینجا چه خبره.
‫من به همه‌ چیزش علاقه‌مندم.
‫کار کلی روی سرم ریخته. ‫باید برم به اونا برسم.
‫خوشوقت شدم.
‫اون دیگه چی بود؟
‫خیلی خوب پیش نرفت، نه؟
‫خیلی خوب پیش نرفت هم کمه واسش.
‫مگه چی گفتم؟
‫بحث چیزی که گفتی نیست، ‫بحث کاریه که کردی.
‫انرژی تو طوری بود که حس کرد ‫می‌خوای کنترلش کنی.
‫حس کرد تحت سلطه قرار گرفته.
‫بیخیال. من همچین کاری نمی‌کردم.
‫واقعاً؟ سعی نمی‌کردی ‫متقاعدش کنی یا بکشونیش سمت خودت؟
‫- نه. ‫- بازی دادنش چی؟
‫اینجا به این رفتارها عادت نداره.
‫این دیگه کاملاً مسخره‌ست. ‫این حرف‌ها رو از کجا درمیاری؟
‫می‌تونستم ببینمش.
‫اون هاله‌های نوری رو یادت میاد ‫که نقاش‌های قدیمی...
‫دور سر شخصیت‌های مذهبی می‌کشیدن؟
‫فکر می‌کنی از خودشون در میاوردن، ‫یا واقعاً یه چیز حقیقی رو می‌دیدن؟
‫بحث انرژیه، جان. ‫نشون می‌ده که ما با همدیگه چیکار می‌کنیم.
‫شاید خودت حواست نبوده، ‫اما داشتی انرژی اونو می‌گرفتی.
‫من می‌تونستم ببینم.
‫اونم می‌تونست.
‫بعدازظهر چطور گذشت؟
‫با جولیا صحبت کردم.
‫شنیدم.
‫کلی سوال برام پیش اومده.
‫این قضیه هیچ‌وقت تموم نمی‌شه، نه؟
‫بالاخره یه روزی ‫همه‌ چی معنی پیدا می‌کنه.
‫هر کسی رو که اینجا می‌بینی ‫قراره یه چیزی بهت یاد بده.
‫جان، ویل. لطفاً بیاید پیش ما.
‫آدم‌های عالی، غذای عالی.
‫همه‌ چی هم تازه از باغچه چیده شده.
‫میگل؟
‫اون مرد اونجا، ‫اون سمت میز کیه؟
‫جنسن. باستان‌شناسه.
‫اومده اینجا واسه فرصت مطالعاتیش. ‫از طرف یکی از دوستام معرفی شده.
‫- می‌خوای معرفیت کنم؟ ‫- نه، نه، نه. بیخیال.
‫- می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم. ‫- منتظرت بودم.
‫خوشحال به نظر می‌رسی.
‫همین‌طورم. واقعاً عالی‌ام.
‫چهارمین سالگردمون رو با تام جشن می‌گیرم.
‫بیخیال، ویل. ‫تو که هیچ‌وقت واسه ما وقت نداشتی.
‫درسته. اما واسه تو و تام خوشحالم و...
‫من و تو همیشه به هم متصل می‌مونیم.
‫دانشگاه میامی.
‫تیم هوریکینز شما پارسال ‫تیم بولداگز ما رو له کرد.
‫هنوزم هضمش نکردم.
‫آره. مچمو گرفتی.
‫من اونجا با جولیا تدریس می‌کنم.
‫الان حدود یه ساله که دارم ‫توی ترجمه‌ها بهش کمک می‌کنم.
‫در واقع داشتم برمی‌گشتم که منو دیدی.
‫اینکه دیدمت، یعنی معنی خاصی داره؟
‫شاید. در واقع شاید نشونه‌ی اینه ‫که حرف‌هایی برای گفتن داریم،
‫البته اگه به پیشگویی باور داشته باشی.
‫دفعه‌ی قبل داشتی به بچه‌ای فکر می‌کردی
‫که می‌خواستی به سرپرستی بگیری.
‫به این راحتی‌ها هم نیست.
‫چندتا بچه رو دیدیم ولی...
‫فکر کنم باید ‫همون مورد مناسب خودش باشه.
‫برات اتفاق می‌افته.
‫ببین، داشتم به پدر خوزه فکر می‌کردم.
‫موضوع رو خیلی علنی کرد. ‫سعی کردم بهش هشدار بدم.
‫بقیه باید بدونن، ویل.
‫باید از این پیشگویی باخبر بشن.
‫مثلاً همین دوستت، جان.
‫آره.
‫نظرت در موردش چیه؟
‫فکر کنم بالاخره متوجه قضیه بشه.
‫البته مگه اینکه ‫خیلی حواسش پرت بشه.
‫جولیا بهم گفت وقتی توی باغچه ‫با هم صحبت می‌کردیم...
‫داشتی یه اتفاقاتی رو می‌دیدی.
‫فکر کنم یه لحظه یه چیزهایی دیدم.
‫ولی اگه بخوام روراست باشم، ‫بیشتر حسش کردم.
‫یه چیز خیلی آشنایی توی وجودت هست، ‫نمی‌تونم...
‫جان، این نقش بازی کردنات ‫واقعاً مانع راهت می‌شه.
‫من نقش بازی نمی‌کنم. مگه خودت نگفتی ‫قرار بوده با هم صحبت کنیم؟
‫خدای من، عجیبه چقدر راحت ‫آدم خودشو دوروبر بعضی‌ها گم می‌کنه.
‫چرا، داری خودت رو گم می‌کنی؟
‫منظورم توئی.
‫شب بخیر.
‫قراره یه کاری در مورد ویسینته بکنیم.
‫قصد داریم این کشور رو از شر تک‌تک ‫کسایی که با پیشگویی در ارتباطن خلاص کنیم.
‫فرصتش فراهم شده...
‫تا همه‌ی ترجمه‌های باقی‌مونده رو ‫نابود کنیم.
‫واسه کی کار می‌کنی؟
‫دلت نمی‌خواد بدونی.
‫فقط به عنوان یه سری آدم قدرتمند ‫بهشون نگاه کن...
‫که مثل خودت، ‫برنامه‌های خودشون رو دارن.
‫اونا دارن سرمایه‌گذاری‌های زیادی ‫اینجا توی پرو انجام می‌دن...
‫و خواستار ثبات هستن.
‫باید باهامون همکاری کنی.
‫اونا احیاناً به جاه‌طلبی‌های سیاسی...
‫خودت هم کمکی نمی‌کنن؟
‫اونا پیشگویی رو ‫مخل امنیت و ثبات می‌دونن.
‫و به نظر می‌رسه حداقل تو این مورد، ‫منافع شما...
‫و اونا یکیه.
‫ویسینته دیگه مایه‌ی دردسر نخواهد بود.
‫به‌زودی همه‌ چی تموم می‌شه.
‫ازتون می‌خوام دخالت نکنید.
‫جناب کاردینال.
‫تو و مارجری بی‌دلیل ‫سر راه هم قرار نگرفتید، جان.
‫اون داره بصیرت سوم و چهارم رو بهت نشون میده.
‫پیشگویی می‌گه ما دیگه ‫با گرفتن انرژی از بقیه،
‫خودمون رو بالا نمی‌کشیم.
‫یه منبع دیگه درون خودمون هست. ‫اما باید واقعاً بهش متصل بشیم.
‫منظور ویل هم از اینکه می‌گفت ‫ادراک دورنتیت رو باز کن، همین بود.
‫و اگه به اندازه‌ی کافی بازش کنی، ‫دیدت نسبت به دنیا کلاً عوض می‌شه.
‫اما باید واقعاً باور داشته باشی ‫که همچین تجربه‌ای وجود داره.
‫شهودت رو به روی این احتمال باز کن ‫که یه چیز فراتر...
‫درست همین‌جا جلوی چشماته.
‫اونو دیدی؟
‫بیا، می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫پسر، جولیا، اینجا چقدر سرزنده‌ست.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫بشین. بیا یه چیزی رو امتحان کنیم.
‫انگشت‌هات رو این ‌طوری بذار کنار هم.
‫- خب. ‫- انجامش بده.
‫حالا به فاصله‌ی بین انگشت‌هات نگاه کن.
‫تمرکزت رو یه کم آروم کن. ‫چی می‌بینی؟
‫دقیق نگاه کن.
‫بذار چشم‌هات ‫یه کم از حالت فوکوس خارج بشه.
‫چی می‌بینی؟
‫مثل یه هاله‌ی دود یا یه همچین چیزیه.
‫اون انرژیه. ‫حالا دورو برت رو نگاه کن.
‫اون برگ انجیری رو می‌بینی؟
‫این دقیقاً برعکس اینه که بخوای زور بزنی ‫اتفاقی بیفته. فقط رها کن.
‫گیاه رو جذب کن.
‫زیباییش، رنگش، ‫طوری که با حضورش خودنمایی می‌کنه.
‫خودشه.
‫نفسش بکش.
‫حالا زیبایی بیشتری رو جذب کن.
‫محشره.
‫این... یه لحظه وایسا. از دستش دادم.
‫بیا.
‫دوباره امتحان کن.
‫پسر، این معرکه‌ست!
‫آقا!
‫تمرکزت رو حفظ کن، جان. ‫باید یاد بگیری.
‫آقای جان! آقای جان!
‫آقا، اون آقایی که ‫توی کلبه‌ی دوم هستن...
‫کارتون داره.
‫می‌گه خیلی مهمه.
‫- جان. ‫- سلام.
‫میگل همه ‌چی رو درباره‌ت بهم گفت.
‫گوش کن، موضوعی هست ‫که باید باهات در میون بذارم.
‫از ویل چقدر می‌دونی؟
‫ویل؟ من تازه همین چند وقت پیش ‫باهاش آشنا شدم.
‫متاسفم، اما باید بهت بگم که ‫ویل تحت تعقیب پلیس نظامیه.
‫منظورت چیه؟
‫الان تو راهن که بیان بازداشتش کنن.
‫اما اگه بذاری، می‌تونم کمکت کنم.
‫چطور می‌تونی کمکم کنی؟
‫پرو برای کسی که تک و تنهاست ‫جای خیلی خطرناکیه.
‫کاریه که از سرت هم زیاده.
‫من مجوز رسمی برای مطالعه‌ی پیشگویی دارم.
‫می‌تونم راحت همه‌ جا برم.
‫اما باید هر چی می‌دونی رو بهم بگی. ‫طومار مفقودشده کجاست؟
‫من هیچی نمی‌دونم.
‫ولی تو هم یکی از اونایی، جان.
‫همه تو رو بین خودشون پذیرفتن. ‫باید یه چیزی بدونی.
‫حتی می‌تونم بفرستمت ‫برگردی آمریکا...
‫اگه این چیزیه که می‌خوای.
‫اما باید همین الان با من بیای، ‫قبل از اینکه سربازها برسن.
‫جان. جان.
‫جان.
‫جان، باید بریم.
‫به حرفش گوش نده.
‫جون تو به این بستگی داره که با من بمونی.
‫میای؟
‫آره.
‫هر دوتاتون دارید اشتباه بزرگی می‌کنید.
‫داشت اعتمادبه‌نفست رو ضعیف می‌کرد. ‫انرژیت رو می‌گرفت.
‫حالا فهمیدی وقتی یکی این کارو ‫با خودت می‌کنه چه حسی داره.
‫حس می‌کردم ضعیف شدم. ‫نمی‌تونستم فکر کنم.
‫اون فقط یه عروسک از راه دوره.
‫ولی احتمالاً باید باهاش سر و کله بزنی، ‫پس...
‫بهتره بفهمیش.
‫صبر کن. اینم توی پیشگویی هست؟
‫یه دنیای انرژی هست ‫که همه‌مون قراره درکش کنیم.
‫این همون واقعیت زندگیه. ‫چیزی که همه دنبالشیم، انرژیه.
‫اما ما گیر کردیم ‫که سرش با هم بجنگیم...
‫به‌جای اینکه پیداش کنیم ‫و توی خودمون ببینیمش.
‫تو هنوز باید این کار رو بکنی، جان.
‫تو هنوز واقعاً ‫خودتو باز نکردی، می‌دونی.
‫ویل. ویل.
‫جان. ارتش داره میاد اینجا.
‫باید بری. ‫از جاده‌ی شمالی برو تا بازه.
‫- جولیا و مارجری چی؟ ‫- اون‌ها قبلاً رفتن.
‫تو هم پشت سرشون می‌ری. ‫من می‌رم لیما، پیش رئیس‌جمهور.
‫شاید هنوز بشه کاری کرد.
‫- گوش کن، کلبه‌مو یادت هست؟ ‫- توی جنگل بارانی، آره.
‫الان احتمالاً امن‌ترین جا برای تو همونه.
‫ویل.
‫- این ماجرا رو تموم کن. ‫- چشم.
‫موفق باشی، میگل.
‫بابت چیزی که اجازه دادم اتفاق بیفته ‫طلب بخشش دارم.
‫[وینسنته]
‫یادت هست راه خونه‌ی میگل رو ‫بهت گفتم؟
‫آره؟
‫اگه اتفاقی افتاد، برو اونجا. ‫به کمک تو نیاز دارن.
‫- تو چی؟ ‫- من باید ادامه بدم.
‫فکر می‌کردم اومدی اینجا ‫تا بصیرت نهم رو پیدا کنی.
‫هیچی عوض نشده.
‫فقط به یادگیری ادامه بده، جان. ‫کمک پیدا می‌کنی.
‫همیشه کمک هست.
‫اگه حواست جمع باشه، ‫آدم درست سر می‌رسه.
‫یه چیزی برات اتفاق می‌افته.
‫چی بود؟
‫شورشی‌ها. آروم بشین.
‫این ماشین جولیاست.
‫پام.
‫- جولیا! ‫- حالم خوبه. کلبه رو پیدا کن.
‫ترجمه‌ها دستمه.
‫- صدای ویل بود؟ ‫- چی؟
‫- همین‌جا بمون. ‫- نه، نه، جان...
‫گفتم همین‌جا بمون!
‫- جان! بدو! ‫- مارجری!
‫فرانسیس قدیس زیبایی رو ‫جایی می‌دید که دیگران نمی‌دیدند.
‫من پدر سانچزم. می‌تونم کمکت کنم.
‫شما رو از روی ‫عکسی که دیده بودم یادمه.
‫شما و پدر خوزه.
‫ویل رو هم فراموش نکن. ‫اونم تو عکس بود.
‫ویل بهم گفت اگه کمک خواستم، ‫یکی سر راهم قرار می‌گیره.
‫فکر کنم منظورش شما بودید.
‫جان، برام بگو روی صخره‌ها ‫چی اتفاقی افتاد.
‫می‌دونستم دارم می‌میرم...
‫پس فقط رها کردم.
‫منتظر گلوله‌ها شدم.
‫بعد همه چی شروع کرد به تغییر کردن ‫و من این حس رو پیدا کردم...
‫تجربه‌ی فوق‌العاده‌ای داشتی، دوست من.
‫شهودت رو باز کردی. عوض شدی.
‫ویل اینو برات توضیح داد؟
‫سعی کرد. من نفهمیدم.
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی ‫فهمیدی.
‫بگو چی می‌دونی.
‫یعنی بصیرت‌ها؟
‫خب، اولی و دومی ‫درباره‌ی دیدن اتفاقات تصادفیه.
‫چیزی بی‌دلیل اتفاق نمی‌افته.
‫دارن ما رو بیدار می‌کنن، ‫انرژی رو نشونمون می‌دن.
‫و این می‌شه سوم و چهارم، درسته؟
‫یعنی این‌که واقعیه ‫و مردم سرش با هم می‌جنگن.
‫همین باعث همه‌ی درگیری‌های جهانه.
‫بین کشورها، توی محل کار، توی خانواده‌ها.
‫فقط یه راه‌حل وجود داره.
‫باز کردن شهوده.
‫پیدا کردن انرژی خودمون.
‫بصیرت پنجم.
‫تو رو به تنها منبع واقعی وصل می‌کنه،
‫دنیای واقعی.
‫اما من از دستش دادم. چرا؟
‫خب، پیشگویی می‌گه...
‫وقتی این اتصال واقعی ‫به انرژی خدا رو پیدا کنی...
‫مثل یه نگاه کوتاه به آینده‌ست.
‫روزی می‌رسه که همه‌مون ‫اون‌طوری می‌بینیم و اون‌جا زندگی می‌کنیم.
‫اما الان نگه داشتنش ‫برای هر کسی سخته.
‫ما داریم به اون سمت تکامل پیدا می‌کنیم.
‫من تکامل جهان رو دیدم.
‫اینکه همه‌ چی چطور شکل گرفت.
‫انگار زندگی من بخشی از همه‌ چیز بود، ‫تا همین الان.
‫همه ‌چی معنا پیدا ‌کرد. ‫بزرگ شدن کنار دریاچه...
‫کار کردن با بچه‌ها، ‫سعی برای فهمیدن تاریخ.
‫تمام عمرم رو فکر می‌کردم ‫یه چیز بیشتر وجود داره.
‫این می‌شه بصیرت ششم. ‫می‌گه ما بخشی از جریان بزرگ‌تری از تکامل هستیم.
‫ما اینجاییم تا کاری انجام بدیم.
‫و اگه به اون هدف وفادار بمونیم...
‫به حرکت بشریت به سمت همون دنیایی ‫که دیدی کمک می‌کنیم.
‫اما من نمی‌دونم ‫باید دقیقاً چیکار کنم.
‫چون هنوز کارت تموم نشده.
‫اینکه چطور بفهمی قدم بعدی چیه ‫همون بصیرت هفتمه.
‫باید راهنمایی خودتو کشف کنی.
‫منظورت حس درونیه؟
‫شهود؟ من دیدم ویل همچین چیزهایی داشت.
‫اگه حواست جمع باشه، ‫چند تا فکر خاص رو متوجه می‌شی...
‫تصویرهایی که میاد توی ذهنت.
‫اونا هستن که راهنماییت می‌کنن.
‫دنبالشون کنی، تصادف‌ها ‫شروع می‌کنن به بیشتر شدن.
‫فقط وارد جریان شو.
‫فکر نمی‌کنم قبلاً ‫چنین چیزی رو تجربه کرده باشم.
‫فقط باید دوباره درو باز کنی. ‫انرژی بیشتری بگیری.
‫یادت هست روی صخره چه حسی داشتی؟
‫دنیا چه شکلی به نظر می‌رسید؟
‫فقط اون خاطره رو نفس بکش.
‫داشتی خیالبافی می‌کردی.
‫آره، فکر کنم همین ‌طور بود.
‫چی ‌اومد توی ذهنت؟
‫داشتم به مارجری فکر می‌کردم.
‫اینکه تقصیر منه که اسیر شد.
‫چه چیزهایی ‌دیدی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نه، فکر کن.
‫بیشتر مردم از این تجربه‌ها رد می‌شن.
‫خب، همون چیزی بود ‫که دیروز روی کوه دیدم.
‫و حس ‌کردم آینده‌ست.
‫اون توی یه مکانی ‫احاطه‌شده با جنگل انبوه بود.
‫ادامه بده.
‫خب، داشت به یه چیزی نگاه می‌کرد.
‫یه گل کوچیک. ‫یه گل زرد کوچیک.
‫خب، خیلی واضحه.
‫آره، بدجور واضحه.
‫می‌دونی باید یه کاری بکنی، درسته؟
‫فقط نمی‌دونی چی.
‫بعد یه تصویر از مارجری ‫میاد تو ذهنت، خب...
‫اون خیالبافی کوچیکت یه راهنمایی بود.
‫باشه. قبول.
‫چی داره بهم می‌گه؟
‫توی جنگل بارانی دیدیش؟
‫خب، جنگل بارانی اون‌وراست.
‫نمی‌دونم باید این کار رو بکنم یا نه. ‫شاید بهتره با تو بیام.
‫لازم نیست. ‫من می‌تونم جولیا رو پیدا کنم.
‫باید راه خودتو بری. ‫فقط به شهود خودت اعتماد کن.
‫بدون مارجری که نمی‌تونیم کاری کنیم، ‫پس حرکت کن. پیداش کن.
‫منو توی کلبه‌ی میگل می‌بینی.
‫چطور پیداش کنم؟ ‫من اصلاً نمی‌دونم کجا می‌رم!
‫هیچ ‌کدوم از ما نمی‌دونیم کجا می‌ریم. ‫واقعاً نه. فقط به صدای درونت گوش کن.
‫به شکل چیزها دقت کن. ‫یه اتفاقی می‌افته.
‫پدر خوزه؟ ‫فکر می‌کردیم مُردید.
‫خب جان، همه‌ چی همیشه اون ‌طوری ‫که به نظر می‌رسه نیست.
‫فکر می‌کردم توی مسیر درستم. ‫انگار اشتباه کردم.
‫اشتباهت اینجاست که خیلی زود ‫بدترین فکر رو بکنی.
‫همیشه بگرد دنبال معنای عمیق‌تر، ‫دنبال نیمه‌ی پُر لیوان.
‫این همون چیزیه که ‫تو رو توی جریان نگه می‌داره.
‫- مارجری. ‫- جان.
‫نمی‌دونم این چطور داره اتفاق می‌افته. ‫فقط...
‫نگران نباش.
‫- از اینجا می‌ریم بیرون. ‫- باشه.
‫خب. حالا چی؟
‫همین‌ جاست.
‫ممنون.
‫خب.
‫باشه.
‫بسیار خب، من قبلاً یه بار ‫توی کلبه‌ی میگل بودم و...
‫می‌خوای بدونی من چی فکر می‌کنم؟
‫فکر می‌کنم باید بزنیم به جاده‌ی مرزی ‫و تا وقت هست از پرو بزنیم بیرون.
‫جان، یادت رفته واسه چی اینجاییم؟
‫رسیدیم اونجا می‌تونیم با بقیه ‫تماس بگیریم. دیگه تیراندازی بسه.
‫جان، تو دیگه از این مرحله رد شدی. ‫به حرفات گوش کن.
‫قول می‌دم، می‌تونم کلبه رو پیدا کنم.
‫فقط یه دقیقه بهم وقت بده، خب؟
‫- نه. ‫- یه لحظه صبر کن.
‫- خیلی خطرناکه، مارجری. ‫- صبر کن.
‫- می‌شه باهام حرف بزنی، لطفاً؟ ‫- تو نمی‌خوای حرف بزنی.
‫برای حرف زدن، باید گوش بدی... واقعاً ‫بشنوی که طرف مقابلت چه حسی داره.
‫- خیلی کله‌شقی. ‫- دارم سعی می‌کنم...
‫تو داری کنترل می‌کنی، جان، ‫چون ترسیدی...
‫و این داره منو از پا درمیاره. ‫دیگه اجازه نمی‌دم این اتفاق بیفته.
‫دیگه نه. جان، دست از سرم بردار.
‫هی، چرا اینقدر طول کشید؟ ‫جولیا! رسیدن.
‫موفق شدی.
‫- چه خبر شده؟ ‫- چیزی نیست. نپرس.
‫بیا، جان، عالی بودی. بیا تو.
‫بیا، یه فرصت دیگه بهم بده.
‫تو همونی هستی که قراره ‫تو این‌ جور چیزها وارد باشی.
‫داری کارو برام سخت می‌کنی. ‫من دارم تمام تلاشمو می‌کنم...
‫ولی خدا می‌دونه که ‫هنوز همه‌ چی رو نفهمیدم.
‫می‌تونی با آروم شدن شروع کنی.
‫بعضی وقت‌ها می‌تونم ‫یه کم تند و خشن باشم.
‫من همیشه خودمو ‫تو آدم‌های دیگه گم کردم.
‫توی مردها. بیشتر هم آدم‌های جذاب.
‫جاهایی که واقعاً مهم بوده ‫پای حرفم واینستادم...
‫و با خودم عهد بستم که دیگه نه...
‫بعد سر و کله‌ی تو پیدا شد، ‫انگار که یه جور امتحان برام باشه...
‫فقط عصبانی می‌شم چون ‫نمی‌خوام دوباره به عقب برگردم، جان.
‫منم همین‌طور.
‫برای همینه که می‌خوام دقیقاً بفهمم ‫چی شده و از این مرحله رد بشیم.
‫رابطه‌ی دو نفره سخت‌ترین چیزیه ‫که باید درستش کرد.
‫مخصوصاً اگه اون رابطه آشنا به نظر بیاد...
‫انگار که از قبل می‌شناختمت.
‫فکر کردی من اینو حس نکردم؟
‫وقتی دو نفر اولین بار همدیگه رو می‌بینن، ‫معمولاً یه حس فوق‌العاده دارن...
‫اما تقریباً هیچ‌وقت دوام نداره.
‫یکیشون احساس ناامنی می‌کنه ‫و شروع می‌کنه به کنترل کردن...
‫چیز بیشتری از طرف مقابل می‌خواد و...
‫اون یکی احساس خطر می‌کنه ‫و عقب می‌کشه...
‫- و این به جنگ قدرت منجر می‌شه. ‫- لازم نیست این‌طوری باشه.
‫نه، نیست.
‫منظورم اینه اگه...
‫اگه هر دو نفر متصل بمونن...
‫اون وقت هر کسی که ‫شهود قوی‌تری داره راهنمایی می‌کنه و...
‫دیگه رقابتی در کار نیست.
‫کنترل بین دو نفر تقسیم می‌شه، ‫و این همون رابطه‌ایه که من می‌خوام.
‫مشکل همینه، ‫من نمی‌تونم متصل بمونم.
‫دلم می‌خواد، ولی هنوز به اونجا نرسیدم.
‫اما یه راهی هست، جان.
‫و همه‌مون باید روی انجام دادن ‫این کار حیاتی تمرین کنیم.
‫به‌جای اینکه مدام عصبانی بشم ‫اینو باید یادم بمونه.
‫منظورم همون بصیرت هشتمه.
‫بیا اینجا.
‫می‌گه به‌جای اینکه از هم انرژی بگیرید، ‫به همدیگه انرژی بدید.
‫همیشه، تحت هر شرایطی.
‫مثل همون کاری که پدر سانچز می‌کنه.
‫بهش نگاه کن، جان.
‫دقیق نگاه کن.
‫انرژی دادن یه فرآینده.
‫وقتی انرژی کسی زیاد می‌شه، ‫می‌تونی توی چهره‌ش ببینیش.
‫پس دنبال اون تغییر چهره بگرد.
‫و تو هر شرایطی...
‫وقتی یه حسی بهت دست بده، می‌فهمی ‫که انرژیت داره به اونا منتقل می‌شه.
‫یه حس؟
‫روی صخره، وقتی شهودت رو باز کردی، ‫یادت هست؟ چه حسی داشتی؟
‫یه جور حس کامل بودن داشتم.
‫یکپارچگی. این...
‫یه سرخوشی بی‌نظیر.
‫- داری درباره‌ی عشق حرف می‌زنی، نه؟ ‫- آره.
‫بخشیدن، راز متصل موندنه...
‫چون انرژیت، عشقت...
‫قبل از اینکه به بقیه برسه، ‫اول توی وجود خودت ساخته می‌شه.
‫این همون چیزیه که قدیس‌ها ‫همیشه راه انجام دادنش رو می‌دونستن.
‫پس این کاریه که من و تو باید ‫برای کمک به اونا بکنیم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫شاید داریم اشتباه برداشت می‌کنیم.
‫پدر سانچز، جان، بیاید اینجا.
‫توی ترجمه‌ها یه چیزی پیدا کردم.
‫به این نگاه کنید. این عبارت،
‫- معنیش چیه؟ ‫- تقریباً یعنی تقویت کردن.
‫فکر می‌کردم فقط به این اشاره داره که ‫یه نفر به اون یکی انرژی بده.
‫اما الان فکر می‌کنم فراتر از این‌هاست.
‫انرژی دادن به تنهایی یه بحثه...
‫اما اگه به کسی انرژی بدیم که ‫اون هم داره به ما برمی‌گردونه...
‫اون وقت بین خودمون انرژی می‌سازیم.
‫این انرژی مدام تقویت می‌شه.
‫می‌گه اگه همه‌مون این کارو بکنیم...
‫بشریت یه قدم دیگه در تکامل برمی‌داره.
‫[بعدی چیه؟]
‫نوشته به کجا می‌ریم؟
‫شاید این همون چیزیه که ‫بصیرت نهم قراره بهمون بگه.
‫همینه. مگه نه؟
‫اونجا همون‌ جاییه که اتفاق می‌افته.
‫هی جان، باید راه بیفتیم.
‫از اینجا تا ویرانه‌ها حدود دو ساعت راهه.
‫کسی می‌دونه دقیقاً از کجا باید شروع کنیم؟
‫یه نفر هست که دقیقاً می‌دونه ‫کجا رو باید بگرده.
‫جان، تو همه ‌چی رو فهمیدی. ‫تمام پیشگویی‌هایی که ما می‌دونیم.
‫رسیدی بهمون.
‫حالا دیگه توی دنیای ما زندگی می‌کنی.
‫می‌تونی بی‌خیالش بشی. ‫به کسی بدهکار نیستی.
‫نه، شما برید. ‫من خودم رو بهتون می‌رسونم.
‫فکر کنم باید باهاش برم.
‫- خب واسه چی اومدی اینجا؟ ‫- واسه اینکه آشتی کنیم.
‫می‌خوام درک کنی ‫که چرا این راه رو انتخاب کردم.
‫چیزی واسه درک کردن وجود نداره. ‫این حرف‌ها درباره‌ی پیشگویی باید تموم بشه.
‫اما مردم حق دارن بدونن چی نوشته.
‫این پیشگویی به دین ما، به تمام ادیان، ‫روح تازه و واقعی می‌بخشه.
‫- واقعاً؟ ‫- البته.
‫- ببین با ما چی کار کرده. ‫- لطفاً به حرفم گوش بده.
‫از زمان پطرس قدیس، اساس کلیسا ‫روی ایمان بوده، روی باورها.
‫ما این باور رو زنده نگه داشتیم.
‫اما حالا می‌تونیم از این فراتر بریم.
‫می‌تونیم اون وعده‌ها رو زندگی کنیم. ‫ملکوت الهی همین حالا می‌تونه محقق بشه.
‫همه‌ی اینا فقط به هرج‌ و مرج ختم می‌شه.
‫نه، اون هدایت درونی ‫جلوی این کار رو می‌گیره.
‫درک ما می‌تونه گسترش پیدا کنه ‫و تکامل پیدا کنه.
‫تکامل؟
‫دقت کن ببین داری چی می‌گی.
‫ما همیشه با ایده‌ی تکامل جنگیدیم.
‫با ایده‌ی تکامل بدون خدا.
‫اما تکامل، آفرینشیه که ‫هنوز هم داره اتفاق می‌افته.
‫همه‌مون می‌تونیم توی این کار سهیم باشیم.
‫واسه من بالا منبر نرو و درس الهیات نده!
‫فقط خداوند خلق می‌کنه، نه ما.
‫اما این خلقت از طریق ما اتفاق می‌افته، ‫مگه نمی‌بینی؟
‫تو از اسناد فرانسیسکن‌ها محافظت کردی.
‫بهمون نشون دادی ‫کجا می‌تونیم طومارها رو پیدا کنیم.
‫به یه دلیلی ‫توی اون ویرانه‌ها قرار داده شده بودن.
‫دیگه وقتشه بفهمیم چرا.
‫خواهش می‌کنم، با ما همراه شو.
‫نه. همه ‌چی باید تموم بشه.
‫دیگه فرقی هم نمی‌کنه.
‫دیگه نه ویرانه‌ای می‌مونه، ‫نه بصیرت نهمی. هیچی.
‫چی کار کردی؟
‫دیگه تمومه.
‫کار از دست ما خارج شده.
‫زود باش. ‫باید بقیه رو پیدا کنیم.
‫یه لحظه صبر کن. یه لحظه وایسا. ‫جنسنه.
‫باید راه بیفتیم.
‫یادته بهم گفتی ‫باید از شهود خودم پیروی کنم؟
‫این کاریه که من باید انجام بدم.
‫خب، طومار نهم کجاست؟
‫باید همون موقع که بهت فرصت دادم، ‫باهام می‌اومدی.
‫می‌خوای ویرانه‌ها رو نابود کنی. ‫نه؟
‫بذار این‌طور بگم که ‫آدم‌هایی اون بیرون هستن...
‫که می‌خوان یه کارهای خاصی انجام بشه.
‫این پیشگویی شما جزو اون کارها نیست.
‫فکر می‌کردی آخرش چی می‌شه، هوم؟
‫اگه فقط می‌دونستی ‫این پیشگویی چی می‌گه...
‫و دنیا واقعاً چطوریه...
‫دنیا همین‌طوریه که هست، ‫چون ما این‌طوری ساختیمش.
‫هر جا رفاه و پیشرفتی هست، ما ساختیمش. ‫هر جا جنگه...
‫خب، بعضی وقت‌ها جنگ هم ‫می‌تونه مفید باشه.
‫- می‌خوای این دموکراسی رو نابود کنی؟ ‫- نابود که نه.
‫محدود.
‫پیشرفت بستگی به این داره که ‫مردم چقدر مایل باشن رهبری بشن.
‫دنیا عوض شده.
‫متعصب‌ها دارن ‫همه ‌چی رو تهدید می‌کنن.
‫حالا این پیشگویی بعد از صدها سال ‫دوباره سر و کله‌ش پیدا شده.
‫بله. من همه ‌چی رو درباره‌ش می‌دونم.
‫ما هم نوشته‌های خودمون رو داریم.
‫ما همیشه خطرات چیزهایی رو که ‫این طومار وعده می‌ده می‌دونستیم.
‫این آزادی رؤیاگونه. ‫توهم امنیت.
‫اینا همه ‌چی رو از ریشه خراب می‌کنه.
‫توهم نیست. واقعیه. ‫تنها چیزیه که واقعیت داره.
‫تلاش برای کنترل کردن راه‌حل نیست.
‫وقتی ما تجربه‌ی واقعی حضور خدا رو ‫پیدا کنیم...
‫دعوا سر اینکه دین کی بهتره رنگ می‌بازه.
‫- فقط یک حقیقت وجود داره. ‫- شماها چقدر ساده‌لوحید.
‫فکر می‌کنید یه نیروی معنوی ‫داره این دنیا رو هدایت می‌کنه.
‫خب، هیچ خبری اون بیرون نیست.
‫فقط ما انسان‌هاییم.
‫و اونایی از ما که اینو می‌دونن، ‫همیشه کنترل اوضاع دستشونه.
‫ساز و کار این دنیا...
‫قدرته.
‫- نمی‌تونم بذارم این کار رو بکنی. ‫- تو هیچ‌وقت حریف من نمی‌شی.
‫احمق! همه‌مون رو به کشتن دادی!
‫جان، بقیه رو پیدا کردم. ‫بیا بریم وسط حلقه.
‫حسش می‌کنی؟
‫داره اتفاق می‌افته.
‫یه نفر داره بهمون کمک می‌کنه.
‫انرژی رو بهش برگردون. ‫این‌طوری قوی‌تر می‌شه. یادته؟
‫خدای من...
‫چقدر شگفت‌انگیزه!
‫می‌تونم بخونمش.
‫می‌تونم اینو بخونم. نوشته،
‫«هدایت درونی دنیا رو به سمت...
‫یه بهشت سوق میده که همین حالا هم وجود داره.
‫درک این موضوع، ‫یعنی درک سرنوشت ما.»
‫- ویل؟ ‫- تو زودتر از ما رسیدی اینجا.
‫هر جا که هست.
‫تو داشتی بهمون کمک می‌کردی، مگه نه؟
‫- پدر خوزه. ‫- اونم داشت بهمون کمک می‌کرد.
‫همه‌شون دارن بهمون کمک می‌کنن.
‫بهشت رو دارن بهمون نشون می‌دن.
‫این‌جا همون‌ جاییه که تکامل ما رو می‌بره.
‫همون ‌جایی که همیشه داشته می‌برده.
‫این همون بصیرت نهمه.
‫نه! بهش صدمه نزنید، ‫اون فقط یه بچه‌ست.
‫نه، انرژیتون رو حفظ کن. ‫طاقت بیارید، اونا می‌بیننتون.
‫جولیا.
‫تمرکزتون رو حفظ کنید. ‫انرژیتون رو نگه دارید.
‫جان.
‫ببریدشون بالای تپه!
‫مارجری؟ می‌خوام ‫یه چیزی بهت بگم.
‫فکر نکنم دیگه وقت زیادی داشته باشیم.
‫اما می‌خوام واسه همه‌ چی ازت تشکر کنم، ‫واسه تمام چیزهایی که بهم نشون دادی.
‫می‌دونم اولش یه شاگرد لجباز بودم، ‫اما خوشحالم که...
‫بی‌خیال من نشدی.
‫فکر کنم لجباز واقعی من بودم.
‫و جان، ما قرار نبود با هم باشیم.
‫نه این‌بار. ما فقط باید ‫به یه تعادلی بین هم می‌رسیدیم.
‫فکر کنم رسیدیم.
‫آره.
‫به نام خدا. صبر کنید!
‫اسلحه‌هاتون رو بیارید پایین!
‫این آدم‌ها دیگه ‫نمی‌تونن آسیبی بهتون بزنن.
‫دیگه کسی حرفشون رو باور نمی‌کنه. ‫خودم شخصاً حواسم به این موضوع هست.
‫کاردینال بزرگوار، ‫این موضوع به شما ربطی نداره.
‫نه.
‫بذارید زنده بمونن. ما قاتل نیستیم. ‫پیشگویی دیگه نابود شده.
‫جنگل این ویرانه‌ها رو توی خودش بلعیده.
‫دیگه هیچی از این پیشگویی باقی نمونده.
‫کار پیشگویی تمومه.
‫ببریدشون به لیما.
‫می‌دونستم خودتی.
‫اوضاع اون تو خیلی درهم‌برهم و جدیه.
‫۴۵ دقیقه وقت دارم که کشور رو ترک کنم. ‫منو با اولین پرواز می‌فرستن بیرون.
‫بقیه چی شدن؟
‫مارجری؟
‫اون همین حالاشم برگشته خونه‌ش.
‫اومده بود تا تو رو آزاد کنه.
‫جولیا و اون دختربچه هم حالشون خوبه.
‫ویل چی؟
‫طومارها؟ ترجمه‌ها؟ چیزی باقی مونده؟
‫اونا دیگه مهم نیستن، جان.
‫ما تونستیم بصیرت نهم رو درک کنیم.
‫حالا دیگه می‌دونیم هدف واقعی زندگی چیه.
‫این همه‌ چی رو تغییر میده.
‫بیا.
‫فکر کنم برات جالب باشه.
‫[اسناد محرمانه پیدا شد] ‫[دولت مدعی شد که ساختگیست]
‫عجب چیزی! ‫خبرساز شدیم.
‫اون منو فرستاد اینجا.
‫شاید حالا بتونی ‫یه رابطه‌ی واقعی داشته باشی.
‫آره.
‫شاید بتونم.
‫خب، حالا می‌خوای چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم.
‫باید تمام این آگاهی رو با خودت ببری، جان.
‫آدم‌های دیگه‌ای رو می‌بینی ‫که باید اینو بدونن.
‫فقط چشم‌هات رو باز نگه دار.
‫همیشه یه اتفاقی می‌افته.
‫و یه مطلب دیگه.
‫یه حسی بهم میگه ‫به‌زودی یه پیغام دریافت می‌کنی.
‫از طرف ویل.
‫مجله؟
‫ممنون.
‫[مجله بصیرت]
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[ده راه برای برنده شدن هست]
‫[متاسفم]
‫[بصیرت دهم]
‫یه بصیرت دهم هم وجود داره.
‫یه بصیرت دهم هم هست.
‫[بصیرت‌های سلستین]
‫[بصیرت 1: دوباره درمی‌یابیم که در جهانی ‫عمیقاً مرموز، سرشار از اتفاقات ناگهانی
‫و برخوردهای همزمانِ به ظاهر ‫از پیش تعیین‌شده زندگی می‌کنیم.]
‫[بصیرت 2: با بیداری بیشتر ما نسبت به این راز، ‫جهان‌بینی کاملاً جدیدی خواهیم آفرید
‫و جهان را به عنوان مفهومی پرانرژی ‫و مقدس بازتعریف خواهیم کرد.]
‫[بصیرت 3: خواهیم فهمید ‫که هر چه پیرامون ماست و تمام ماده،
‫از انرژی الهی تشکیل شده و ریشه دارد ‫که تازه داریم آن را می‌بینیم و درک می‌کنیم.]
‫[بصیرت 4: از این منظر، می‌بینیم که انسان‌ها ‫همیشه احساس ناامنی و جدایی از این منبع مقدس کرده‌اند،
‫و تلاش کرده‌اند با تسلط بر یکدیگر، انرژی کسب کنند. ‫این کشمکش، مسئول تمام درگیری‌های انسانی است.]
‫[بصیرت 5: تنها راه‌حل، پرورش ارتباط ‫شخصی مجدد با منبع الهی‌ست،
‫تحولی عرفانی که ما را با انرژی ‫و عشق نامحدود پر می‌کند،
‫درک ما از زیبایی را وسعت می‌بخشد، ‫و ما را به آگاهیِ خویشتنِ برتر ارتقا می‌دهد.]
‫[بصیرت 6: در این آگاهی، می‌توانیم الگوی کنترل‌گری خود را ‫رها کنیم و حقیقتی خاص را کشف کنیم؛
‫رسالتی که برای اشتراک‌گذاری‌اش اینجا هستیم
‫و به تکامل بشریت به سوی این سطح جدید ‫از واقعیت کمک می‌کند.]
‫[بصیرت 7: در پیگرد این رسالت، ‫می‌توانیم شهودی درونی کشف کنیم
‫که به ما نشان می‌دهد کجا برویم و چه کنیم،
‫و اگر تنها تعابیری مثبت ارائه دهیم، ‫جریانی از اتفاقات همزمان را به ارمغان می‌آورد
‫که درهای گشایش رسالت‌مان را باز می‌کند.]
‫[بصیرت 8: وقتی تعداد کافی از ما ‫وارد این جریان تکاملی شویم،
‫و همیشه به خویشتنِ برترِ هر کسی ‫که ملاقات می‌کنیم انرژی ببخشیم،
‫فرهنگ جدیدی خواهیم ساخت که در آن جسم‌هایمان به ‫سطوح بالاتری از انرژی و ادراک تکامل می‌یابند.]
‫[بصیرت 9: بدین سان، در سفر طولانی تکامل، ‫از بیگ‌بنگ تا هدف نهایی زندگی مشارکت می‌کنیم:
‫تا بدن‌های خود را، نسل اندر نسل، پرانرژی کنیم،
‫تا زمانی که به بهشتی قدم بگذاریم ‫که سرانجام می‌توانیم آن را ببینیم.]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M