‫[سال ۱۲۴۷ میلادی]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫غذا ندارین؟
‫من خیلی گرسنه‌ام.
‫موهات رو بنداز پایین.
‫کسی خیال نمی‌کنه پسری.
‫موهات رو بنداز پایین.
‫من نمی‌ترسم.
‫مسافران این تپه‌ها از قهرمانی...
‫به نام رابین هود می‌گفتن.
‫اون از ضعفا محافظت می‌کنه.
‫هیچ‌کس از ضعفا محافظت نمی‌کنه.
‫اون هم اصلا قهرمان نبود.
‫روزی سه بار نظارت می‌کرد ‫و به فقرا نقره می‌داد.
‫عشق بانو ماریان رو هم در دل داشت.
‫چنین آدمی قهرمان نیست؟
‫داستان‌سرایی که متأسفانه ‫بیشتر از من نوشیدنی خورده بود...
‫بانو ماریان رو از یه داستان قدیمی ‫چوپان‌ها در آورده بود.
‫اون عشق بزرگ رابین هود بود.
‫هوم.
‫چنین آدمی هیچ عشق بزرگی نداره.
‫من اون‌هایی که دیدنش رو می‌شناسم،
‫مایلی یه رازی رو بدونی؟
‫مایلم.
‫به عمرش یه‌بار هم عبادت نکرده بود.
‫این روایاتی که در سراسر سرزمین پخش شدن...
‫دروغ پشت دروغن.
‫اون یه راهزن قاتل بود...
‫که احتمالا بین کلی آدم...
‫گلوی یه داروغه رو هم بریده.
‫مردم جایی که هیچ معنایی نداشت ‫معنا جا دادن.
‫اون قهرمان نبود.
‫واسه لذت دزدی می‌کرد ‫و آدم می‌کشت،
‫همین و بس.
‫اون‌هایی که دیدین...
‫گفتن از جنایاتش...
‫پشیمون بود یا نه؟
‫گمون کنم خسته شد.
‫به نظرم اگه تو رابین هود خبیث رو دیدی،
‫بهتره سریع راهت رو کج کنی...
‫و هرچی از جونت مونده رو نجات بدی.
‫گناهان ما را ببخش.
‫به نام حضرت مسیح عبادت می‌کنم.
‫آمین.
‫فامیلت کی بود؟
‫ویلیام وینرایت...
‫از پیکرینگ.
‫پیکرینگ؟
‫پدرت بود؟
‫پدربزرگت بود؟
‫بهتر بود آبی به سر و روت می‌زدی...
‫یا صبر می‌کردی جهت باد عوض بشه.
‫یا وزنت رو روی پای پشتیت می‌انداختی.
‫همین و بس.
‫کارت خوب بود.
‫آواز دروغ می‌خونن.
‫این عوام احمق.
‫دروغ قهرمانی و نیکوکاریش رو می‌خونن.
‫ولی یه سری دِین خونی داره...
‫و چندین نسل از قربانیانش ‫شکارش می‌کنن.
‫چرا که در حقیقت...
‫هیچ‌کس خبیث‌تر و شریرتر...
‫از راهزن قاتل رابین‌ هود...
‫و همراهش جان کوچولو نبود.
‫با توماس صحبت کن.
‫تو جنوب دارش زدن.
‫ویل چی؟
‫سلاخیش کردن.
‫کس دیگه‌ای رو ندارم ‫که ازش بخوام.
‫چی شد؟
‫اسم من ادوارده.
‫ادوارد کی بود؟
‫ده تابستون پیش ‫تو راه باهاش آشنا شدم.
‫داداشش مرده بود. ‫قرار بود تو زمین داداشش...
‫چاودار و نخود پرورش بده.
‫هیچ‌کس قیافه ادوارد رو ندیده بود.
‫واسه همین کشتمش.
‫الان من ادواردم.
‫مارگارت هم همسر خوبیه.
‫مزرعه خوبیه.
‫چی شد؟
‫یه خانواده که اونجا بودن ‫حقیقت رو فهمیدن.
‫مزرعه‌ام رو گرفتن. ‫مارگارتم رو گرفتن.
‫سعی کردن جونم رو بگیرن.
‫نمی‌تونم تنهایی اموال خودم رو ‫پس بگیرم.
‫اموال تو نیست.
‫خانواده منه.
‫من خسته‌ام جان.
‫ادوارد.
‫من خسته‌ام ادوارد.
‫نبرد عظیمی می‌شه.
‫داستانش رو تعریف می‌کنن.
‫قوی‌ان؟
‫آره.
‫از خاندانی قدیمی‌ان.
‫می‌گن از نسل وایکینگ‌هان.
‫یه داستانی هست ‫که پدربزرگشون...
‫یه‌بار با یه خرس جنگیده.
‫نبرد عظیمی می‌شه رابین.
‫چند نفرن؟
‫چهار؟ پنج؟
‫با همدیگه می‌تونیم شکستشون بدیم.
‫احتمالا می‌میریم.
‫♪ وقتی داشتم تک و تنها راه می‌رفتم ♪
‫♪ صدای ناله دو کلاغ رو شنیدم ♪
‫♪ یکیشون به اون یکی گفت... ♪
‫♪ امروز کجا بریم غذا بخوریم؟ ♪
‫♪ پشت دیوار اون منطقه ♪
‫♪ حس می‌کنم جسد شوالیه‌ای ♪ ‫♪ که تازه کشته شده افتاده ♪
‫♪ اما هیچ‌کس نمی‌دونه اونجا افتاده ♪
‫♪ فقط بازش، سگ شکاریش ♪ ‫♪ و همسرش می‌دونن ♪
‫♪ بازش، سگ شکاریش و همسرش می‌دونن ♪
‫♪ خیلی‌ها براش سوگواری می‌کنن ♪
‫♪ هیچ‌کس نمی‌دونه کجا رفته ♪
‫♪ وقتی استخون‌های سفیدش ♪ ‫♪ بیرون بزنن ♪
‫♪ باد همیشه باهاشون برخورد می‌کنه ♪
‫رابین!
‫نون؟
‫ماجراجویی خوبیه.
‫یادته وقتی اون سفالگر رو دیده بودیم،
‫دار و ندارش رو گرفتیم و ولش کردیم ‫یا کشتیمش؟
‫می‌خواستم داستانش رو تعریف کنم،
‫ولی یکی گفت دار و ندارش رو گرفتیم ‫و ولش کردیم.
‫اما یادم نمی‌اومد.
‫تو همیشه خوب تعریفش می‌کردی رابین.
‫واسه چی باید دار و ندارش رو بگیریم ‫و ولش کنیم؟
‫چه بدونم.
‫شوخی بود.
‫ما هیچ‌وقت سفالگری ندیدیم.
‫منظورت چیه که هیچ‌وقت ندیدیمش؟
‫یعنی هیچ‌وقت رخ نداده.
‫یه داستانیه که از یه‌جایی شنیدی.
‫ولی اگه سفالگری رو می‌دیدیم،
‫می‌کشتیمش.
‫اگه داستان بود یادم می‌موند.
‫بیا!
‫از زنت برام بگو.
‫مارگارت.
‫زن خوبیه.
‫زن خیلی خوبیه. ‫پرهیزکاره.
‫بهم عبادت یاد می‌ده.
‫شمایلش رو توصیف کن.
‫شمایلش رو توصیف کنم؟
‫موهای قرمزی داره.
‫چه قرمزی؟
‫قرمز عین خون تازه.
‫نه، خون نه. ‫نه، نه، نه.
‫یه چیز قرمز و خوب، عین خودش.
‫قرمز عین... نمی‌دونم.
‫عین غروب خورشید.
‫آره، عین غروب خورشید تابستونی.
‫مارگارت همسر خوبیه.
‫با موهای قرمزی ‫عین غروب خورشید تابستونی.
‫برام اهمیت قائله.
‫من هم براش اهمیت قائلم.
‫هوم.
‫رابین، پشت این رشته‌کوه زمین‌های خوبی هست.
‫جاهای زیادی هست ‫که از نو شروع کنی.
‫نه، من قصد ندارم از نو شروع کنم.
‫من دنبال مرگ مناسبم.
‫ادوارد!
‫برو هندری!
‫ادوارد!
‫برو هندری، فرار کن! زود باش!
‫- ادوارد! ‫- برو عقب!
‫هندری، بقیه رو بیار!
‫ادوارد!
‫ادوارد، عشقم...
‫مواظب مارگارت کوچولو باش.
‫کوچولو، نگران نباش.
‫نگران نباش. ‫بیا اینجا، بیا اینجا.
‫تو در امانی. ‫تو در امانی دخترم.
‫بیا عبادت کنیم. بیا عبادت کنیم.
‫ای خدای بزرگ،
‫به ما موهبتی عطا کن تا تو را ‫با تمام وجودمان بطلبیم.
‫بیا دیگه، عبادت کن.
‫با یافتن تو، به تو عشق می‌ورزیم.
‫با عشق ورزیدن به تو، ‫از آن گناهانی که تو...
‫ما را بابتشان آمرزیدی ‫متنفر می‌شویم.
‫در راه حضرت مسیح. ‫آمین.
‫آره. آره، خوبه.
‫خوبه.
‫متأسفم.
‫وقتی بیدار شدم این‌جوری بود.
‫پسرعمو.
‫وقتی بیدار شدم این‌جوری بود.
‫متأسفم.
‫♪ باد میان شمال و شرق ♪
‫♪ خیلی سرد و خنک می‌وزید ♪
‫♪ یا حداقل به من خیلی سرد می‌وزید ♪
‫♪ لباس‌هام خیلی نازک و قدیمی بودن ♪
‫♪ کل چمن‌ها با شبنم مرطوب شدن ♪
‫♪ نوک کوچکشون خم شده ♪
‫♪ مینای کوچولو هم خم شده ♪
‫♪ از اشک من بیشتر سرازیر شده ♪
‫♪ جوانان بدشانس در غم به دنیا میان ♪
‫♪ پسر فقیر و جا مونده می‌شن ♪
‫♪ دنیا بازی می‌کنه ♪ ‫♪ و بهشون زخم می‌زنه ♪
‫♪ و با ننگ لبخند می‌زنه ♪
‫♪ اما انگار غم من برابر نیست ♪
‫♪ اما واقعا خیلی زیاده ♪
‫♪ غم‌هام رو از روایتم بشنو ♪
‫♪ می‌بینی یکی باهات برابره ♪
‫♪ سرزمین ادینگز دیگه وجود نداره ♪
‫♪ چراگاه‌هاش هم از بین رفتن ♪
‫♪ سبزه‌زارها، مرغزارها و دشت‌ها ♪
‫♪ همگی نابود شدن ♪ ‫♪ و از بین رفتن ♪
‫به درگاه تو زجه می‌زنیم خدای بزرگ.
‫آیا به ما رحم می‌کنی؟
‫ما را ببخش.
‫ای سرور آسمان، ‫ای خداوندگار ماندگار،
‫عبادات ما را پذیرا باش.
‫ما را ببخش.
‫به بیماران سر بزن، ‫اسرا را آزاد کن،
‫به بیوه‌ها و یتیمان کمک کن.
‫ما را ببخش.
‫ما گناه کردیم و از تو دور شدیم.
‫آیا تو که آمرزنده همه‌ای، ‫نجاتمان می‌دهی؟
‫ما را ببخش.
‫به نادمان رحم کن...
‫و لکه‌های گناهمان را بشور.
‫ما را ببخش.
‫آمین.
‫بکشینش!
‫گادوین!
‫نه!
‫نه. خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫- مارگارت؟ مارگارت! ‫- نه، نه.
‫نه!
‫جان! نه!
‫جان کوچولو!
‫تو بیست سال پیش پسرعموی من رو ‫به قتل رسوندی،
‫والتر از هدرسیج.
‫تو پسرهام و نوه‌ام رو...
‫به قتل رسوندی.
‫بابت خون‌بهاشون...
‫جونت رو پذیرا می‌شم...
‫و جون دخترت رو هم می‌گیرم.
‫جنایات وحشتناک...
‫قاتل مردان، زنان و کودکان...
‫نه...
‫نه! نه! ‫نه! نه! نه!
‫نه!
‫رابین؟
‫من روایات یه صومعه مخفی رو شنیدم.
‫یه راهبه اونجاست...
‫که سنش از حافظه همه بیشتره...
‫جادوی شفابخش داره.
‫می‌برمت پیشش.
‫اون دوباره خوبت می‌کنه.
‫روایات خارق‌العاده‌ای شنیدم.
‫رابین، باید تنهات بذاریم.
‫می‌افتن دنبالمون.
‫برف رو ببین...
‫عجیبه که این‌قدر دیر می‌باره.
‫ولی روی زمین نمی‌شینه...
‫و به زودی روزها دراز می‌شن.
‫یه مرد تو رو به اینجا آورد.
‫زخم‌هات رو با آتش بسته بود...
‫و کارش بد نبود.
‫شش روزه که اینجایی.
‫چند زخم روی شکمت داری.
‫دنده‌هات و یه پات بدجوری شکستن.
‫حرف‌هام رو می‌فهمی؟
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا صومعه سنت کلمنته.
‫اینجا محل بهبودته.
‫چه شهریه؟
‫شهری نیست.
‫داستان سال رو شنیدی؟
‫چی؟
‫می‌گن یه زمانی مردی به نام سال بود...
‫که پیروان خداوند رو اذیت می‌کرد.
‫اومد پیش شاهزاده کشیش‌ها...
‫و ازش خواست به دمشق...
‫و کنیسه نامه بفرسته.
‫گفت اگه با هر...
‫مرد و زنی که این زندگی رو ‫در پیش گرفته روبه‌رو بشه، اسیرشون می‌کنه...
‫و...
‫فقط کافیه همین کار رو بکنیم.
‫چند قطره کافیه.
‫خیلی دردناک نبود؟
‫نبود.
‫من خواهر بریجید هستم.
‫اسم تو چیه؟
‫راندولف.
‫خب، باید ازت عذر بخوام راندولف.
‫چرا عذر بخوای؟
‫تو التماسم کردی ‫تا بذارم بمیری.
‫اما من نذاشتم.
‫گفتی کار درستیه.
‫تب داشتم.
‫خب، تبت رفع شده.
‫حالا استراحت کن راندولف.
‫بدنت مملو از جای زخمه.
‫می‌خوای تو این صومعه ‫بلایی سر کسی بیاری؟
‫نمی‌خوام.
‫بلایی تا اینجا دنبالت میاد؟
‫نمیاد.
‫هیچ بلایی سرشون نمیاری.
‫حالا برگرد سمت تخت.
‫حالا برگرد سمت در.
‫حالا در رو باز کن.
‫هرچقدر دوست داری برو.
‫ویلیام، لطفا احتیاط کن.
‫هنوز نمی‌تونی پارو بزنی؟
‫یه قایق تو ساحل غربی هست.
‫عیبی نداره.
‫اگه تو باغ کمک کنی، ‫می‌تونی اینجا بمونی.
‫ای بابا، من کشاورز نیستم.
‫پس شکار بلد نیستی.
‫آره، شکار بلدم.
‫تو این جزیره مقداری شکار هست.
‫ولی نه، نباید شکار کنی. ‫حتی نمی‌تونی کمان رو بکشی.
‫- می‌تونم کمانم رو بکشم. ‫- اکثرا خرگوشن.
‫- تله‌گذاری بلدی؟ ‫- تله‌گذاری بلدم.
‫خوبه. ولی بیش از شش تله نذار،
‫وگرنه جمعیتشون پایدار نمی‌مونه.
‫از پس شش تله بر میای؟
‫از پس شش تله بر میام.
‫خوبه.
‫پس می‌تونی باقی وقتت رو ‫تو باغ کمک کنی.
‫می‌خوای فرار کنی؟
‫تو بی‌سروصدایی.
‫بی‌سروصدا و کندم.
‫تو بی‌سروصدایی، ولی باید کند باشی.
‫تو معلولی.
‫آها، تو هم جذامی هستی.
‫کند بودن عیبی نداره. ‫ما اینجا در امانیم.
‫این حرف بزرگیه. ‫می‌دونستی؟
‫می‌دونم، چون اون امنیتمون رو تأمین کرده.
‫آها، راهبه‌تون رو می‌گی؟
‫اون هم عین ما بود.
‫غم بزرگی داشت. ‫عذاب بزرگی داشت.
‫در جوانی بیوه شد.
‫اما با اون غم،
‫توان شفا دادنمون رو کسب کرد.
‫خب، به تو نمیاد شفا یافته باشی.
‫راهبه یه‌بار داستان ‫فیلسوف بزرگی رو...
‫برام تعریف کرد...
‫که بزرگ‌ترین فیلسوف زمان خودش بود.
‫اما یه روزی، پادشاه بهش پشت کرد.
‫انداختش تو سیاهچال ‫تا شکنجه و اعدام بشه.
‫ولی تو عذابش،
‫وقتی هیچی نداشت، ‫فرشته‌ای...
‫رفت پیش اون فیلسوف ‫و باهاش صحبت کرد.
‫از اون...
‫یاد گرفت که مهم نیست...
‫اگه کل این دنیا عذاب باشه...
‫و چیزی جز مرگ در انتظارش نباشه.
‫چون یه چیزی داشت...
‫که هیچ‌وقت دستشون بهش نمی‌رسید ‫و نمی‌تونستن بگیرنش.
‫ذهنش رو داشت.
‫تو ذهن خودش هم...
‫خدا رو داشت.
‫هیچ‌وقت واسه به آرامش رسیدن دیر نیست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫من هر روز پارو می‌زنم.
‫دوستت قوی بود و تو رو برد،
‫ولی بعضی‌ها نیستن، ‫واسه همین من می‌برمشون.
‫- من رو می‌بری؟ ‫- نمی‌برم.
‫خودت وقتی قوی‌تر شدی ‫می‌تونی پارو بزنی.
‫فعلا به وظایفت برس. ‫شنیدم باید تله بذاری.
‫- شکار می‌کنم. ‫- نه، نمی‌تونی شکار کنی،
‫جذامی،
‫چی به سر اون فیلسوف بزرگ اومد؟
‫معلومه دیگه، شکنجه و اعدام شد.
‫معلومه.
‫♪ تابستون از راه رسیده ♪ ‫♪ بلند بخون کوکو! ♪
‫♪ بذر رشد می‌کنه ♪ ‫♪ و مرغزار شکوفا می‌شه ♪
‫♪ و چوب داره برگ می‌ده ♪
‫♪ بخون کوکو ♪
‫♪ گوسفند دنبال بره‌اش می‌ره ♪ ‫♪ گاو دنبال گوساله‌اش می‌ره ♪
‫آهای! آهای!
‫جذامی یکی رو آورده!
‫از اون‌ور ساحل اومده!
‫بابا مرده.
‫دختره چطوره؟
‫بیا درخت‌هام رو نشونت بدم.
‫این‌ها آقطی‌ان.
‫اواخر تابستون بار می‌دن.
‫می‌دونن قبل از اینجا کی بودی؟
‫آها، باید این‌ور صحبت کنی...
‫تا بشنوم.
‫بعدش گلابی‌ها رو می‌چینم.
‫مگه من قبل از اینجا چی بودم؟
‫در بهترین حالت شمشیرزن مزدور بودی.
‫آره، در بهترین حالت، قطعا.
‫ما خصوصیات خودمون رو داریم!
‫درخت‌ها رو یادته؟
‫- گلابی و آقطی. ‫- عالیه.
‫بعضی‌هاشون می‌دونن.
‫ولی واسه راهبه مهم نیست کی بودیم.
‫سیب هم پاییز میوه می‌ده.
‫نگفته چی به سرش اومده؟
‫خب، راهبه داره به اون دختر ‫رسیدگی می‌کنه.
‫اگه نگرانی، ‫بهتره با خودش صحبت کنی.
‫درخت‌ها چی بودن؟
‫گلابی، سیب و آقطی.
‫عالیه.
‫این آخرین رگ‌زنیه.
‫البته هنوز خیلی مونده ‫بدنت شفا پیدا کنه.
‫خسته‌ای.
‫آره.
‫ولی قبلا هم خسته بدم.
‫اون بچه نمی‌خوابه.
‫چی به سرش اومده؟
‫اتفاقات وحشتناک.
‫- داستانش رو برات گفته؟ ‫- نه، حرف نمی‌زنه.
‫غذا نمی‌خوره و نمی‌خوابه.
‫اسمش چیه؟
‫مارگارت.
‫کیه؟
‫من پدرش رو دیده بودم. کشاورز بود.
‫خب، مرده.
‫ظاهرا همین‌طوره.
‫مادرش چی؟
‫- ای بابا، گمون کنم مرده. ‫- چه‌جوری؟
‫نمی‌دونم. مرده دیگه.
‫کشته شده؟
‫احتمالا.
‫خیلی خوب دروغ می‌گی.
‫اون بچه هم دیده بود؟
‫ممکنه دیده باشه.
‫دیدن چنین چیزی ‫واسه بچه خیلی زیاده.
‫مرگ دوستت رو تسلیت می‌گم.
‫ممنون.
‫مایلی براش دعا کنم؟
‫هرطور راحتی.
‫اسمش چی بود؟
‫ادوارد.
‫ترس به دلت راه نده،
‫چرا که به خداوند...
‫و به من باور داری.
‫در خانه پدرم اتاق‌های بسیاری هست.
‫وقتی برایت جایگاهی فراهم کنم،
‫می‌آیم و تو را پیش خودم می‌آورم.
‫چرا که هرجا من باشم، او هم هست.
‫هرجا بروم، او راه را بلد است.
‫- چاقو داره. ‫- مارگارت!
‫بهم چاقو زد!
‫مارگارت!
‫چیزی نیست.
‫مارگارت، چیزی... ‫چیزی نیست.
‫مارگارت، چیزی نیست.
‫این جزیره رو بلد نیست.
‫اینجا گراز داره.
‫- مارگارت! ‫- مارگارت!
‫مارگارت!
‫- مارگارت! ‫- مارگارت!
‫مارگارت!
‫آهای.
‫آهای!
‫بده من.
‫می‌گم بده.
‫کسایی که اذیتت کردن،
‫می‌دونن اینجا قایم شدی؟
‫هوم.
‫اسم من چیه؟
‫اسمم رو بگو.
‫راندولف.
‫درسته.
‫جان کوچولو کیه؟
‫این اسم خزعبلی بیش نیست، ‫دیگه به زبونت نیار.
‫وگرنه گربه شبانه وقتی خوابی میاد،
‫زبونت رو می‌کَنه می‌بره.
‫نگران نباش.
‫بگیر بخواب.
‫حواسم به طوفان هست.
‫بخواب دیگه. دراز بکش.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫راحت بخواب.
‫بخواب.
‫ممنون که دوباره آوردیش.
‫کاری نکردم.
‫داستان این صومعه رو شنیدی؟
‫نه.
‫در زمان‌های قدیم اینجا...
‫مکان مبارک و مقدسی برای...
‫دروئیدهای باستان بود.
‫الهه‌های ناشناخته رو ستایش می‌کردن.
‫توی همین جنگل‌ها عبادت می‌کردن.
‫همون زمان، مدت‌ها پیش، ‫رومی‌ها با حس خودشون...
‫جادوی این مکان رو درک کردن...
‫و اومدن معابد خودشون رو ساختن.
‫قوم و اقوام زیادی این جادو رو حس کردن،
‫و اومدن اینجا تا عبادت کنن.
‫قبیله پشت قبیله، ‫الهه‌هایی رو ستایش کردن،
‫با اینکه حتی زبان مشترکی ‫بلد نبودن تا با هم صحبت کنن.
‫ولی اجداد ما سر از اینجا در می‌آوردن.
‫به نظرت جادوی این جزیره واقعیه؟
‫به نظرم قدرتش که واقعیه.
‫من قدرت قصه‌ها رو دیدم.
‫می‌شه آدم‌ها رو باهاش ‫وادار به کارهای وحشتناکی کرد.
‫بعد، خود اون کارهای وحشتناک، ‫تبدیل به قصه‌های جدید می‌شن.
‫ولی خود قصه‌ها...
‫نه.
‫نمی‌شه بهشون اعتماد کرد.
‫چون ما ظرفیت قصه‌ها رو نداریم.
‫همون چاقویی که نون رو می‌بره، ‫جان یکی رو هم می‌گیره.
‫بحث تعادله.
‫مگه تعادل توش نقشی داره؟
‫گمونم اگه تعادل نقشی نداشت،
‫ما هم الان زنده نبودیم.
‫اصلا کل این دنیا... به وجود نمی‌اومد.
‫مایی هم نبودیم که بخوایم ‫این حرف‌ها رو بزنیم.
‫تا حالا از این دید نگاه کردی؟
‫به دقت و ظرافت تعادل این...
‫این روزگاران مدید نگاه کردی؟
‫تعادلی که حتی یک کلمه رو شکل می‌ده. ‫حالا هر کلمه‌ای که باشه.
‫که از بین لب‌های ما بگذره و...
‫دو فرد یگانه درکش کنن.
‫راندولف.
‫ازت ممنونم.
‫- هوم... ‫- هوم؟
‫گرسنه‌ات نیست؟
‫نه؟
‫به زودی قراره بمیرم.
‫از کجا می‌دونی؟
‫دارم از درون حس می‌کنم.
‫چه حسی داری؟
‫حسیه که شبیه مرگه.
‫یکی اونجاست.
‫آب این دریا جدیدا خیلی چیزها آورده.
‫از دور پاهاش شروع کن.
‫برش‌های کوچیک بزن.
‫خوبه. اون یکی.
‫خوبه. عه.
‫آروم.
‫آفرین.
‫حالا سراغ بخش جلوش برو.
‫از روی شکم برش بده. آفرین.
‫خیلی‌خب. بده من.
‫حالا اینجا رو نگاه کن.
‫اینطوری میاری... دقیقا همینطوری.
‫تمام. اون یکی رو تو بگیر.
‫آفرین. همینه، خودشه.
‫حالا بکش.
‫پسر جوون و شجاعی هستی.
‫ممنونم خواهر.
‫گرسنه‌ته آرتور؟
‫آره خواهر.
‫خب، سارا امشب قراره برات ‫یه شام خوشمزه درست کنه.
‫خورش شاه‌ماهیه. شاه‌ماهی.
‫- دوست داری؟ ‫- آره.
‫آرتور، تو اهل کجایی؟
‫مزرعه خانوادگیمون سمت کزویکه.
‫- گفتی کزویک؟ ‫- بله آقا.
‫- اسمم راندولفه. ‫- راندولف. سمت کزویک می‌شه.
‫جذامی گفت دنبال برادرزاده‌ات می‌گردی.
‫- درسته. ‫- برات کمین کرده بود؟
‫- بله. ‫- توی جاده بودی؟
‫بله.
‫- اینجا امنه. ‫- کدوم جاده بود؟
‫جاده منتهی به کزویک بود آقا.
‫پس خدا رو شکر زنده موندی.
‫من هم خدا رو شکر می‌گم.
‫دوست داری بعد از شام ‫به خاطر این شجاعتت،
‫گلابی عسلی بخوری؟
‫- ممنون می‌شم خواهر. ‫- خوبه.
‫مارگارت کوچولو.
‫قبل از اینکه بیای صومعه...
‫اون پسره آرتور رو دیده بودی؟
‫مارگارت.
‫کسایی که... ‫کسایی که بابات رو اذیت کردن.
‫قیافه‌هاشون رو دیدی؟
‫بابا گفت فرار کنم.
‫بابا دیگه دعا نکرد.
‫عصبانی بود.
‫توی ذهنش دعا می‌کرد.
‫اسم بابا چیه؟
‫بابات همون باباست.
‫بیارش اینجا.
‫عه، جنسش خوبه‌ها.
‫عه.
‫می‌بینی اینجاش منحنی شده؟
‫آره، باید طوری متوازن بشه ‫که یک‌دست خم بشه.
‫پس این قسمتش باید ‫نازک‌تر بشه، متوجه شدی؟
‫می‌تونی برام درست کنی؟
‫ازم می‌خوای برات کمان درست کنم؟
‫باشه.
‫امروز یاد داستانی از...
‫شاعری به اسم لوکرتیوس افتادم.
‫درباره یه چیزی به نام اتم نوشته بود.
‫طوری که اگه درخت‌ها،
‫آدم‌ها و سنگ‌ها رو از هم باز کنیم،
‫این اتم‌ها کوچیک‌ترین ‫تکه‌های ناپیدایی هستن،
‫که بند بند آفرینش هستی رو تشکیل دادن.
‫این اتم‌ها به نوعی... ‫در خلا شناور می‌مونن و...
‫خب، بعضی وقت‌ها بدون هیچ دلیلی،
‫مسیرشون رو عوض می‌کنن.
‫در اندازه‌های ناچیز وجود دارن. ‫حتی از مو باریک‌ترن.
‫اگر اون تغییر کوچیک و...
‫غیرقابل ‌پیش‌بینی رخ نمی‌داد ‫که اتم‌ها وادار بشن...
‫مسیر همدیگه رو قطع کنن...
‫الان هیچ‌چیزی زیر این آسمون وجود نداشت.
‫آره. خوبه.
‫محکم‌تر بزن.
‫آفرین. خوبه.
‫آفرین. محکم‌تر بزن.
‫بذار کمکت کنم.
‫اون یکی رو بگیر.
‫خوبه. عالی شد!
‫احسنت.
‫به نظرت کدوم واسه کمانت مناسبه؟
‫بذار یه نگاه بندازیم.
‫خیلی‌خب.
‫این هم از این. جفتش مناسبه.
‫مارگارت!
‫مارگارت! بیا بازی کنیم!
‫آرتور.
‫بلدی تله بذاری؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫یکی رو می‌خوام زور داشته باشه. ‫بیا بریم.
‫خانواده‌ات زمین دارن؟
‫آره.
‫چند نفر توی دهکده‌تون هستن؟
‫نمی‌دونم.
‫حالت خوبه؟
‫آره، آره.
‫صرفا دیگه رمق جوونی‌هام رو ندارم.
‫کافیه یکی دستم رو بگیره که بلند شم.
‫ممنون.
‫آره، انگار تو رو خیلی بد زدن.
‫- آره. ‫- کار کی بود؟
‫یه مرده بود.
‫یعنی چند تا بودن.
‫- راهزن بودن. ‫- چند تا مرد راهزن بودن؟
‫- آره. ‫- هوم. زخمت رو ببینم؟
‫خیلی بد زدن.
‫اوه‌اوه، شانس آوردی زنده موندی. ‫کلا خوش‌شانسی.
‫آره.
‫باید خدا رو شکر کنی که زنده‌ای.
‫- آره. ‫- با چماق زد؟
‫هوم.
‫باز شانس آوردی گردنت قطع نشد.
‫راندولف.
‫موشه؟
‫راهبه صومعه کارت داره.
‫خیلی دردت زیاده؟
‫درخت‌ها رو یادته؟
‫درخت سیب و گلابی و آقطی بود.
‫بی‌نظیره.
‫خودت می‌دونی که مهم‌ترین آدم...
‫توی زندگی مارگارت کوچولویی.
‫نه، آدم مهمی نیستم.
‫به همه کسایی فکر کن،
‫که توی زندگیشون پا گذاشتی.
‫ما برای همه‌شون به نوعی مهم بودیم.
‫ماجرای گای گیزبورنی و...
‫رابین هود رو شنیدی؟
‫آره.
‫می‌گن تو کشتیش.
‫واقعا سرش رو بریدی؟
‫- داری هذیون می‌گی جذامی. ‫- من که به کسی نمی‌گم.
‫ولی به کسی که در بستر مرگه دروغ نگو.
‫خب، واقعا تو سرش رو بریدی؟
‫گای گیزبورنی اصلا وجود نداشت.
‫یکی از همون چندین افسانه‌ای بود ‫که دهن به دهن چرخیده بود.
‫ولی سر آدم‌های دیگه رو بریدم.
‫واقعا یادت نمیاد؟
‫نه.
‫به اون اسم فکر کن.
‫اتفاقا گای گیزبورنی وجود داشت.
‫ولی تو سرش رو نبریدی.
‫بلکه گوشش رو بریدی.
‫بهش گفتی توی زندگی بعدی، ‫باهاش رفیق و همدم می‌شی.
‫این حرفت رو یادت میاد؟
‫انگار تهش به زندگی بعدی رسیدیم.
‫خب، گناه بی‌رحمانه‌ای وجود داره،
‫که ازت می‌خوام مرتکب نشی.
‫تو هم تا لحظه‌ای که بمیری،
‫نگهبان باغستان می‌مونی.
‫خدمتگزار راهبه می‌مونی.
‫به مردمان گذشته و آینده ‫این صومعه خدمت می‌کنی.
‫ولی در تمام این مدت...
‫در سال‌های سکوت و آرامش زندگیت...
‫هیچ‌وقت به راهبه نمی‌گی ‫ که واقعا چه کسی هستی.
‫چرا؟
‫چون که...
‫یکی از اون...
‫مرگ‌های بی‌نام و نشون...
‫که توی پس تاریک ذهنت پنهان کردی...
‫توی زندگی قبلیش...
‫عشق راهبه بود.
‫بهم قول بده.
‫رابین...
‫بهم قول بده.
‫♪ تابستان از راه رسید، ♪ ‫♪ ندای آواز کوکو به گوش می‌رسد. ♪
‫♪ دانه‌ای جوانه می‌زند ‫و دشتی گلباران می‌شود. ♪
‫♪ جنگل اکنون رخت سبز بر تن می‌کند. ♪
‫♪ بخوان کوکو ♪
‫♪ میش به دنبال بره‌اش و گاو نیز ♪ ‫♪ به دنبال گوساله‌اش ماو می‌گوید. ♪
‫♪ گاو نر می‌جهد و می‌پرد. ♪ ‫♪ گوزن نیز دم تکان می‌دهد. ♪
‫♪ بخوان کوکوی شاد! ♪
‫♪ کوکو، کوکو! ♪ ‫♪ چه زیبا می‌خوانی کوکو! ♪
‫♪ هیچ‌گاه از آواز فرو نگذار! ♪
‫خداحافظ بریجید.
‫آرتور.
‫دنبالم بیا.
‫یه بچه اون دور سمت ساحل ایستاده.
‫شاید برادرزاده‌ات باشه.
‫جذامی گفت دنبال ‫برادرزاده گمشده‌ات می‌گشتی.
‫درسته.
‫- ممکنه خودش باشه؟ ‫- معلوم می‌شه.
‫من ردی از کسی نمی‌بینم.
‫باید منتظر بمونیم.
‫شاید خودشون برگردن.
‫اسمت چیه؟
‫آرتور.
‫انقدر با دروغ گفتن به من ‫وقتت رو تلف نکن.
‫اسم واقعیت چیه؟
‫گادوین.
‫گادوین، الان باید تصمیم بگیری،
‫که خودت کار رو تموم کنی،
‫یا بری خانواده‌ات رو بیاری.
‫چه کاری؟
‫چند نفر رو کشتی گادوین؟
‫چند تا بچه رو کشتی؟
‫من انقدر آدم کشتم ‫که آمارش از دستم در رفته.
‫از زمانی که هنوز ‫به دنیا هم نیومده بودی.
‫قوم و خویش کسایی رو می‌کشتم ‫که خودشون رو عمری پیش کشته بودم.
‫اولین‌ها رو یادم نیست،
‫اون زمان برام مهم نبود، ولی...
‫برادرها و بچه‌ها و نوه‌هایی...
‫که در قید حیات هستن، ‫من رو خوب یادشونه.
‫بنابراین الان مجبورم اون‌ها رو بکشم.
‫روز از نو، روزی از نو.
‫به شکل‌های مختلف ظاهر می‌شن. ‫مثل شبح می‌مونن. دوباره میان.
‫مدام برمی‌گردن و هیچ‌وقت تمومی ندارن.
‫گادوین، این نفرین زندگیمه.
‫آدم خودش این نفرین رو به زندگیش میاره.
‫حتی اگه کاری رو از روی وظیفه کرده باشه.
‫نفرین نمی‌پرسه وظیفه بوده یا نه.
‫این دنیا فقط با خون سر و کار داره.
‫در ازاش هم فقط ازت خون می‌خواد.
‫ولی آیا تو دلت می‌خواد ‫بچه‌ای رو بکشی گادوین؟
‫دلت می‌خواد مسبب...
‫کشتن یه دختر کوچولو باشی؟
‫نه.
‫پدرت مرده؟
‫عموهات چی؟
‫من بزرگ‌ترین عضو خانواده‌امم.
‫دیگه کی زنده است گادوین؟
‫مادرم.
‫عمه‌هام.
‫خواهرهام.
‫خونه داری گادوین؟
‫- آره. ‫- پس برگرد خونه.
‫به خانواده‌ات بگو تقاص خون گرفته شد.
‫بالاخره که یه روز گرفته می‌شه.
‫روی تخت خودت بخواب.
‫قدر این عمری که قراره...
‫در کنار قوم و خویشت ‫سپری کنی رو بدون.
‫اگه دوباره برگردی اینجا...
‫یعنی این فرصتی که برای...
‫زنده موندن بهت دادم رو تلف کردی.
‫اونجاست که گلوت رو می‌برم،
‫و حتی لحظه‌ای به یادت نمی‌افتم.
‫حالا برو.
‫پشت سرت هم نگاه نکن.
‫مگه نرفته بودی؟
‫من رابین یاغی‌ام.
‫باید... باید بدونی چه هیولایی‌ام.
‫اسمم راندولف نیست.
‫همون یاغی معروفم. رابین هودم.
‫معذرت می‌خوام...
‫بهم بگو برم.
‫همین الان می‌رم.
‫بیا روی تخت.
‫- بریجید... ‫- دراز بکش.
‫تو بودی که شوهرم رو ‫زنده‌زنده آتیش زدی.
‫توی خواب می‌بینم ‫که قبل از سوختن، می‌میره.
‫ولی اگه مرده بود، ‫چرا در رو روش بستی؟
‫اندازه عمری بود که هر لحظه...
‫دنبال گرد و خاکستری ‫از خونه خودمون بودم.
‫خیلی هم کوچیک جلوه می‌کرد.
‫گوشه اتاق کز کرده بود ‫و بیشتر بدنش از بین رفته بود.
‫ولی هر چقدر برای خودم خواب ببینم،
‫می‌دونم که زنده بود.
‫چون تا آخرین لحظه...
‫خودش رو مثل سپر...
‫روی بچه‌هامون انداخته بود.
‫راندولف...
‫منم.
‫مردم از رابین هود صحبت می‌کنن.
‫قصه‌هاش رو تعریف می‌کنن.
‫ولی همه‌اش دروغه.
‫دروغ‌هایی که مدت‌ها پیش ‫خودم ساخته بودم.
‫تا آدم‌های احمق رو...
‫با خودم به تاریکی ببرم.
‫رابین.
‫چی به روزت آوردن؟
‫اصلا نترس.
‫از اینجا نجاتت می‌دم.
‫مارگارت کوچولو رو نجات می‌دم.
‫بعدش با هم زندگی جدیدی شروع می‌کنیم.
‫ادوارد...
‫از زنت برام تعریف کن.
‫زنم.
‫مارگارت.
‫زنم، مارگارت.
‫چهره‌اش رو توصیف کن.
‫چهره‌اش رو توصیف کنم؟
‫موهایی داره...
‫که به سرخی...
‫غروب خورشید می‌مونه.
‫غروب خورشید تابستانی.
‫موهایی....
‫که به سرخی غروب...
‫خورشیده.
‫رابین...
‫مرگ ترازت رو پیدا کردی؟
‫حاضرم تمومش کنم.
‫من این زندگیم رو بهت مدیونم.
‫وحشتناکه.
‫ولی زندگیم رو بهت مدیونم.
‫هیچ دینی به من نداری.
‫من تا حالا جون کسی رو نگرفتم.
‫اه...
‫می‌تونه به راحتی هرس‌کردن ‫شاخه‌ای گل باشه.
‫ولی نباید راحت باشه.
‫آره، نباید باشه.
‫ولی می‌تونه باشه.
‫من به کسایی که وارد ‫این جزیره می‌شن، کمک می‌کنم.
‫درمانشون می‌کنم.
‫التماست می‌کنم.
‫درد من هم درمان کن.
‫مارگارت کوچولو...
‫اسم پدرت جان بود.
‫سال‌های سال می‌شناختمش.
‫قبل از اینکه بابای تو بشه.
‫یه روز که...
‫موقع گذر از پلی روی...
‫رودخانه خروشانی بود، ‫باهاش آشنا شدم.
‫خیلی یه‌دنده بود.
‫کوتاه‌بیا نبود.
‫جلوی هیچ‌کس خم نمی‌شد.
‫حتی جلوی من.
‫واسه همین درگیر شدیم.
‫دقیقا روی همون پل.
‫چپ و راست می‌زدیم. ‫مشت ول می‌دادیم.
‫من محکم به گیجگاهش زدم،
‫اون هم توی دل و روده من زد.
‫رو پل تلوتلو خوردم.
‫شلپ!
‫من رو توی آب کله‌پا کرد.
‫وقتی خودم رو بیرون کشیدم،
‫موش آب‌کشیده بودم.
‫همدیگه رو بغل کردیم.
‫لقب بابات بین ما...
‫جان کوچولو بود.
‫سالیان سال از عمرمون رو...
‫توی جنگل‌های سرسبز، ‫مثل یاغی‌ها سپری کردیم.
‫چه ضیافت‌هایی داشتیم.
‫به...
‫به فقیر فقرا...
‫نقره می‌بخشیدیم.
‫نه...
‫ولی اون نقره‌ها رو می‌دزدیدیم.
‫می‌رفتیم از...
‫آدم‌های بد می‌دزدیدیم.
‫متوجه می‌شی؟
‫آدم‌های بدی بودن.
‫بابات اگه بود...
‫دلش می‌خواست این‌ها رو بهت بگم...
‫چون یه دنیا دوستت داشت.
‫ولی نباید به احدی بگی.
‫حتی به بچه‌های همبازیت هم نگو.
‫هیچ‌وقت اسم بابات رو بهشون نگو.
‫دنیا پر از آدم‌های بد و ناجوره.
‫که خیلی از دست بابات عصبانی‌ان.
‫برای همین تو رو به چشم اون می‌بینن.
‫قول می‌دی این راز بین خودمون بمونه؟
‫من که قول می‌دم ‫به کسی نگم مارگارت کوچولو.
‫تو هم قول می‌دی؟
‫آفرین.
‫حالا بیا نزدیکم.
‫این رو بگیر.
‫چرا کوچولو بود؟
‫چی؟
‫چرا لقب بابام کوچولو بود؟
‫چون وقتی کوچولو بود پیداش کردم.
‫دقیقا عین تو.
‫زه رو بنداز.
‫حالا با پات خمش کن. ‫همونطوری که دیدی من می‌کنم.
‫خوبه.
‫حالا برو دم پنجره.
‫خب.
‫تیر توی چله کمان بذار.
‫یه نقطه رو نشونه بگیر.
‫روی خطی که دریا و آسمون ‫با هم برخورد می‌کنن.
‫تیر رو تا کنج لبت بکش.
‫نگهش دار.
‫بهت می‌گم کی رهاش کنی.
‫وقتی گفتم...
‫نباید تیر رو ول کنی.
‫بلکه فقط می‌ذاری ‫از بین انگشت‌هات بره.
‫خب.
‫حواست به هدف باشه.
‫بدنت همیشه در حرکته.
‫زمانی که تیر قراره ‫به هدف برسه رو حس کن.
‫رقص تیر رو حس می‌کنی.
‫تا نگفتم همینطوری نگه دار.
‫زور دستت زیاده.
‫تاب تیر و...
‫رقص تیر رو...
‫با وجودت حس کن.
‫حالا رها کن.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M