‫[پُر] ‫[خالی]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫«ترجمه از محمد سید»
‫«آخر هفته‌ها کار نکن. قول دادی»
‫اینجا چه خبره؟
‫امکان نداره.
‫ضامن.
‫گندت بزنن، دنیل.
‫بیا بریم.
‫پخ!
‫صبح بخیر بابا.
‫خیلی بامزه بود، عزیزم.
‫زود برگشتین.
‫تلسکوپ پرنده‌ها رو ترسوند.
‫شرمنده.
‫هی، میشل، می‌تونی یه نگاهی به این بندازی؟
‫آخه این ستاره به‌عنوان یه ستارۀ برهنه ثبت شده بود، ‫(ستاره‌ای که لایۀ گازیِ اطرافش رو از دست داده)
‫ولی احتمال می‌دم سیارۀ فراخورشیدی داشته باشه.
‫دنیل، می‌دونی که من دیگه این کار رو گذاشتم کنار.
‫نه، می‌دونم که بازنشسته شدی،
‫ولی این واقعاً مهمه.
‫مهم‌تر از بچه‌هامون که نیست.
‫فکر می‌کنم بهتر باشه کلاً...
‫در مورد این برنامۀ جامع آموزش توی خونه، تجدید نظر کنیم.
‫من بدون تو از پسش برنمیام.
‫مدرسۀ عادی اصلاً جزو گزینه‌هامون نیست.
‫به نظر من هست،
‫چون مدرسه اصلاً برای همینه. بچه‌ها می‌رن اونجا.
‫نه، اگه بچه‌هامون همون‌جوری که ما آموزش دیدیم بزرگ شن،
‫دیگه هیچ امیدی به نسل‌های آینده نیست.
‫نسل ما انقدر بد بود؟
‫اه.
‫میشل خواهش می‌کنم!
‫تنها چیزی که می‌دونم...
‫تو توی این کار از من بهتری.
‫اینه که وقتی من و تو توی پناهگاه بودیم،
‫و فکرمون درگیر چیزای فضایی بود
‫برای خانواده‌مون خوب نبود.
‫می‌دونم ولی...
‫به بچه‌ها قول دادی که آخر هفته‌ها کار نکنی.
‫تا بتونیم بیشتر باهاشون وقت بگذرونیم.
‫یالا بچه‌ها، بریم!
‫می‌خوای برات بستنی بگیریم؟
‫نه مرسی.
‫خیلی‌خب.
‫اشکالی نداره بدون من برید شهربازی؟
‫یه کار خیلی کوچیک دارم.
‫به هر کدومتون ۲۰ دلار می‌دم.
‫واقعاً؟
‫خیلی‌خب، فقط به مادرتون نگید.
‫چه کاری داری؟
‫از تغییر چهره‌ت خوشم اومد، لباس ماهی‌گیری.
‫بهت میاد.
‫برای تغییر چهره نیست، دنیل. ‫بعد از اینجا می‌خوام برم ماهی‌گیری.
‫عه؟ سالمون؟ سی‌بس؟
‫خب ممنونم که با اینکه آخر هفته‌ست ‫اومدی همدیگه رو ببینیم.
‫می‌دونم بچه داری.
‫راستش، خیلی موقعیت خوبیه که امروز همو دیدیم
‫چون‌که...
‫- قضیه چی بود؟ ‫- چی؟
‫جوری پشت سرتو نگاه می‌کنی
‫انگار داری یه چیزی رو چک می‌کنی.
‫خب، محض احتیاطه.
‫دلم نمی‌خواد کسی اینو بشنوه.
‫فکر می‌کنی واقعاً کسی دلش می‌خواد به این گوش بده؟
‫خب، می‌دونم این اطلاعات محرمانه‌ست.
‫کی همچین حرفی زده؟
‫خب، این‌طور برداشت کردم،
‫چون توی اون پناهگاهِ دور از دسترس و استتارشده هستیم.
‫خب، جنگ سرد خیلی وقته تموم شده.
‫باور کن برای هیچ‌کس مهم نیست.
‫به نظرم اگه یه نگاه ‫به چیزی که اینجا دارم بندازی،
‫می‌بینی که یه‌سری ناهنجاری هست.
‫من درخواست این جلسه رو دادم، ‫پس بذار اول من بگم.
‫دارم بازنشسته می‌شم، دنیل.
‫و قشنگ حس می‌کنم که هیچ‌کس دیگه‌ای ‫توی فرماندهی هوافضای آمریکای شمالی
‫به گزارش‌های خیلی دقیق تو ‫اهمیت نمی‌ده و اونا رو نمی‌خواد.
‫چه بسا منی که بابتش پول می‌گیرم هم ‫سرسری نگاهشون می‌کنم.
‫ولی...
‫ولی... من ازت خوشم میاد.
‫از میشل هم خوشم میاد، و می‌دونم که شما میهن‌پرستید.
‫در ضمن، من یه دِین بزرگی به پدر میشل، مینگ، دارم.
‫راستش یه دِین خیلی بزرگه!
‫بنابراین، موقع رفتنم از سازمان،
‫یه قرارداد ۲۰ ساله رو برات تمدید می‌کنم.
‫می‌تونی گزارش‌هات رو به سِرور ما ایمیل کنی، ‫تا اگه یه روزی کسی...
‫تدی، دارم جدی می‌گم. ‫یه چیزی پیدا کردم.
‫نه، پیدا نکردی، دنیل.
‫نه این‌دفعه، نه دفعه‌های قبل.
‫یه خطای سیستمیه، یا یه چیزی از قلم افتاده.
‫یا شایدم یه بازی ناخودآگاهه ‫که با خودت بازی می‌کنی
‫تا انگیزه‌ت رو از دست ندی.
‫ولی هردومون می‌دونیم که هیچ مدرک مشهودی
‫از وجودِ آثار حیات در فضا نیست.
‫حتی اگه چیز دیگه‌ای هم اونجا بود،
‫محاله با یه تلسکوپ ۵۰ ساله پیداش کنی.
‫فقط یه نگاه بنداز!
‫- با این قرارداد... ‫- تدی...
‫می‌تونی خانواده‌ت رو تأمین کنی.
‫می‌تونی یه زندگی خوب داشته باشی، ‫کتاب بنویسی، یا هر چی.
‫خواهش می‌کنم...
‫من دارم سعی می‌کنم کمکت کنم، دنیل.
‫ولی اگه اون پوشه رو باز کنی، نظرم عوض می‌شه.
‫حالا...
‫می‌خوام برم ماهی‌گیری.
‫توی این سال‌ها از معاشرت باهات لذت بردم.
‫تو مرد باهوشی هستی.
‫حالا این آزادی رو داری که هر کاری دلت می‌خواد بکنی.
‫امیدوارم ازش استفادۀ مفیدی بکنی.
‫لطفاً صورت‌حساب رو بیار.
‫یالا بچه‌ها! بریم!
‫[شهربازیِ مسقف]
‫الو؟
‫سلام مینگ.
‫دنیل... تویی؟
‫می‌شه برای کارم یه‌کم بهت زحمت بدم و ‫ازت کمک بگیرم؟
‫مگه همکارهایی نداری که ‫در مورد این‌جور چیزها می‌تونی باهاشون تماس بگیری؟
‫نه. از شانسِ بدِ جفتمون، فقط تو رو دارم، مینگ.
‫خیلی‌خب. چی تو فکرته؟
‫فکر کنم یه چیزی پیدا کردم.
‫چی هست؟
‫نمی‌دونم. به نظر یه کارشناس دوم نیاز دارم.
‫تو با یه اخترفیزیکدان زیر یه سقف زندگی می‌کنی.
‫اون چی می‌گه؟
‫خب، اون حتی حاضر نیست نگاه کنه.
‫دلم براش تنگ شده، دنیل.
‫یعنی یه روزی باهام آشتی می‌کنه؟
‫[انگیزه]
‫[مسئله]
‫[آزمون تورینگ] ‫(آزمون تورینگ: روشی برای سنجش میزان هوشمندی هوش‌مصنوعی)
‫دنیل؟
‫من باید برم.
‫تو رو خدا...
‫- ببخشید. ‫- دنیل...
‫کی بود؟
‫پدرت بود.
‫می‌دونی، تو دیگه واقعاً نوبرشی.
‫- اکثر همسرها... ‫- من همسرت نیستم.
‫خب عزیزم، اکثر شریک‌های زندگی...
‫عزیزت هم نیستم.
‫حرفم اینه که ‫به نظرم بهتره اینو یه نکتۀ خوب بدونی
‫که من با پدرت در ارتباطم.
‫من خودم سال‌هاست با بابام حرف نزدم،
‫حالا باید خوشحال باشم که شما دوتا به هم زنگ می‌زنید
‫و دردِ دل می‌کنید؟
‫چی‌کار کنم خب؟ اون واقعاً نابغه‌ست،
‫یکی از دو نابغه‌ای که می‌شناسم.
‫و از اونجایی که تو دیگه نمی‌خوای
‫در مورد کار باهام حرف بزنی، ‫ممنونش هم هستم که اون جواب تلفنم رو می‌ده.
‫اون جواب می‌ده چون تو داری بهش امید می‌دی.
‫امید واهی... ‫به اینکه قراره عضوی از این خانواده بشه.
‫حق با توئه.
‫ببخشید.
‫ممنون.
‫بیا ببینم.
‫بیا بریم با هم یه نوشیدنی بزنیم.
‫فقط یه لیوان.
‫باشه.
‫به نظرت بچه‌ها می‌دونن موقتاً از هم جدا شدیم؟
‫بی‌خیال. می‌شه به‌جای این عبارت، بگیم «دعوامون شده»؟
‫ولی اونا خیلی باهوشن.
‫احتمالاً می‌دونن یه خبرهایی هست.
‫آره، همین‌طوره.
‫باهوش، مهربون و سرسخت.
‫- اوهوم. ‫- هوم.
‫ممنون.
‫چیه؟
‫هیچی. خیلی حرف قشنگی بود.
‫چی شده؟
‫آخه... تو به هیچ‌چیز دیگه‌ای فکر نمی‌کنی، نه؟
‫من همیشه همین‌طوری بودم.
‫قبلاً می‌گفتی شور و اشتیاق دارم، ‫الان می‌گی قفلی زدم.
‫ولی هر اسمی روش بذاری،
‫از وقتی با هم آشنا شدیم ‫من همین‌طوری بودم.
‫هر روز می‌بینمت ‫با این حال خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‫چطور ممکنه؟
‫می‌فهمم چی می‌گی، منم دلم برات تنگ شده.
‫همه‌مون دلمون برات تنگ شده.
‫پدر بهتری می‌شم. قول می‌دم.
‫ولی می‌خوام یه چیزی رو اعتراف کنی.
‫چی رو؟
‫توی اون پناهگاه، اوقات خیلی خوشی داشتیم.
‫آره، اینکه معلومه. معلومه که داشتیم.
‫تا نصفه‌شب بیدار موندن، ‫کلۀ سحر بیدار شدن.
‫اون‌موقع رو یادته که اون سیاه‌چاله رو
‫توی «کهکشان مسیه ۶۳» پیدا کردی؟
‫آره، تازه یه نخ ماری‌جوآنا کشیده بودیم.
‫و حالا تو لیست بزرگ‌ترین سیاه‌چاله‌ها،
‫آی‌سی ۱۱۰۱، هولمبرگ ۱۵ای، و پک‌من هست.
‫پک‌من.
‫روی اون کاناپۀ قراضه بیشتر وقت گذروندیم
‫تا توی اقامتگاه خودمون.
‫می‌دونم یه خوابی برام دیدی.
‫چی؟ من که چیزی نگفتم.
‫خیلی‌خب، تسلیم! ‫اون کاغذها چیه؟
‫کاغذها؟ نه، به نظرت جالب نمیاد.
‫وای خدا، اصلاً فراموشش کن.
‫باشه، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫می‌بینی...
‫نیروی گرانش رو اینجا می‌بینی؟
‫آره، می‌بینم. صبر کن.
‫احتمال می‌دم اینجا یه سیارۀ فراخورشیدی باشه.
‫وای خدا.
‫دنیل، این...
‫دیدی؟
‫دفعۀ بعد کِی تلسکوپ ‫یه صفحه‌ دید واضح داره؟
‫شش ماه دیگه؟
‫هفت دقیقه و ۳۵ ثانیۀ دیگه.
‫دنیل! وای خدا!
‫۵۲ ثانیه.
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. هنوز نه.
‫یا خدا...
‫مامان؟
‫فرانکی، بیدار شو.
‫هی!
‫قرار بود بریم شکار.
‫صبح بخیر بچه‌ها.
‫یه چیزی پیدا کردید، مگه نه؟
‫صد درصد.
‫چه شبی بود.
‫قراره بیان ما رو بکُشن؟
‫نه، نه، همه‌چی روبه‌راهه.
‫اونا اصلاً نمی‌دونن ما اینجاییم.
‫و اگه می‌دونستن هم، احتمالاً براشون مهم نبود.
‫من می‌رم تفنگم رو بیارم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، مدی، مدی.
‫اونا احتمالاً از قبلِ پیدایش انسان‌ها
‫اونجا حضور داشتن.
‫چیزی عوض نمی‌شه.
‫فقط الان دیگه می‌دونیم که اونجا هستن.
‫چطوری؟
‫شما که گفتید نمی‌شه دیدشون. از کجا می‌دونید اونجان؟
‫خیلی‌خب، بیاید فرض کنیم ‫که زمین، اینجا توی اتاق غذاخوریه.
‫خب؟ و آشپزخونه یه منظومۀ شمسیِ دیگه‌ست
‫که ۷.۳ سال نوری باهامون فاصله داره.
‫و این لامپ مثلِ ستارۀ اون منظومۀ شمسیه.
‫تا اینجاش رو فهمیدین؟
‫آره.
‫پس درست همین‌جا، ما سیارۀ «ایگرگ» رو داریم.
‫و سیارۀ ایگرگ رو نمی‌تونیم ببینیم،
‫ولی می‌دونیم که سیارۀ ایگرگ
‫توی کمربند حیاتِ ستارۀ منظومۀ شمسیِ خودش قرار داره.
‫بنابراین، سیارۀ ایگرگ باید دمای مناسب،
‫آب مایعِ مناسب، اتمسفر، گرانش،
‫و تمام چیزهایی که برای ‫شکل‌گیریِ حیات لازمه رو داشته باشه.
‫فهمیدم.
‫خوبه. از روی سایه‌ش می‌شه فهمید هیچ اتفاقی نمی‌افته.
‫مثلِ همۀ سیاره‌های دیگه‌ست.
‫ولی ما می‌تونیم از آثار نور بفهمیم که...
‫اینجا یه چیزی هست.
‫یه چیز هدفمند.
‫یه چیز هوشمند.
‫چون با توجه به گرانشِ این منظومۀ شمسی،
‫اون نور باید خیلی روشن‌تر باشه.
‫پس یه چیزی داره این نور رو حدوداً ۷۵ درصد کم می‌کنه.
‫و ما می‌دونیم که هر تمدن پیشرفته‌ای سعی می‌کنه
‫انرژیِ نزدیک‌ترین ستاره‌ش رو جذب کنه.
‫ما بهش می‌گیم «کُرۀ دایسون».
‫آره، مثلِ یه پنل خورشیدیِ خیلی بزرگه.
‫پس بر اساسِ داده‌هامون،
‫می‌دونیم که یه چیزی داره به‌طور هدفمند
‫انرژیِ نوریِ اون ستاره رو جذب می‌کنه.
‫گفتین اونا احتمالاً نمی‌دونن ما اینجاییم.
‫نمی‌شه یه سیگنال بفرستیم، ‫بگیم «چطورید؟» یا یه همچین چیزی؟
‫چرا، چرا می‌شه.
‫فقط به یه افق دیدِ واضح
‫و یه تلسکوپ رادیوییِ فرستنده نیازه...
‫نه!
‫سیگنال بی‌ سیگنال! مامان، جلوشونو بگیر!
‫عزیزم، عزیزم.
‫دلم نمی‌خواد فضایی‌ها وجود داشته باشن.
‫خب، می‌خوای اسمشون رو چی بذاری؟
‫تو دلت می‌خواد اسمشون چی باشه؟
‫«۹۵۹ الیت» چطوره؟
‫اون دیگه چیه؟
‫پیش‌شمارۀ منطقه‌مونه. ‫همۀ رپرها این کار رو می‌کنن.
‫تو رپ گوش می‌دی؟
‫با تدی تماس گرفتید. لطفاً پیام نذارید.
‫[تدی]
‫خیلی‌خب، ما کمتر از یه هفته وقت داریم ‫تا «۹۵۹ الیت» دورِ ستاره‌ش بگرده
‫و بعدش دیدمون رو از دست می‌دیم،
‫کمکت خیلی به کارم میاد. پایه‌ای؟
‫معلومه که کمک می‌کنم.
‫تو بعد از کریستف کلمب...
‫مشهورترین کاشف دنیا می‌شی.
‫کلمب همچین آش دهن‌سوزی هم نبود.
‫هی، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫داری برگه‌هات رو اسکن می‌کنی؟
‫آره.
‫اوه. برنامه‌ت برای این چیه؟
‫فعلاً فقط دارم بک‌آپ می‌گیرم.
‫هوم. می‌شه یه لحظه بریم بیرون؟ باهات حرف دارم.
‫آره، حتماً.
‫حواست بهشون باشه.
‫خب، اول از همه می‌خوام بگم
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، دنیل.
‫هنوزم باورم نمی‌شه.
‫و اینکه تونستیم این کار رو با هم انجام بدیم،
‫یکی از بهترین شب‌های زندگی‌م رو ساخت.
‫آره، برای منم همین‌طور.
‫چی؟
‫مردم وحشت‌زده می‌شن.
‫افزایشِ یک‌شبۀ بودجۀ دفاعی،
‫شکاکی و پارانویای سازمانی، ‫مردم قات می‌زنن!
‫ده بیست ساله که به‌جز این قضیه ‫کار دیگه‌ای نکردم.
‫می‌دونم.
‫فقط جستجو و تلاش برای پیدا کردن حیات توی فضا.
‫تمام این‌مدت فکر می‌کردی اگه چیزی پیدا کنیم
‫قراره پیش خودمون نگهش داریم؟ من...
‫خب، من فکر می‌کردم یه آمیبِ تک‌سلولی
‫پیدا می‌کنیم.
‫ولی کُره‌های دایسون...
‫آره.
‫یعنی یه تمدن پیشرفته.
‫ما آمادگی‌ش رو نداریم.
‫به چیزهایی فکر کن که همین الانش ‫توی آیندۀ نزدیکمون داریم،
‫مهندسی ژنتیک، هوش‌مصنوعی،
‫فروپاشی زیست‌بومی.
‫ما حتی نمی‌تونیم از پسِ اونا بربیایم.
‫تو اصلاً به بشریت امیدی نداری.
‫بی‌دلیل هم نیست.
‫هی، چی شده؟
‫فکرم درگیره.
‫می‌خوای بری یه دوری بزنی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب، پس فقط مراقب باش، خب؟
‫باشه.
‫♪ کاش قوی بودم ♪
‫♪ ولی از همون اول می‌دونستم ♪
‫♪ نه اینکه الکی منتظر بمونم ♪ ‫♪ تا چیزی که پنهانه رو آشکار کنم ♪
‫♪ ولی حرف زدن هیچ فایده‌ای نداره ♪
‫♪ تو تصمیمت رو گرفتی ♪
‫♪ پس عزیزم، من و تو مثل هم نیستیم ♪
‫♪ تو می‌گی آفتاب رو دوست داری، من بارون رو دوست دارم ♪
‫♪ پس قبل از اینکه بریم، ‫بیا دوباره همه‌چی رو تکرار کنیم ♪
‫♪ بهتره به قطار خودت برسی ♪ ‫[به وای‌فای کافه وصل می‌شوید؟]
‫[کافۀ کوزی]
‫♪ کاش نور بودم ♪
‫♪ و توی این تونل می‌تابیدم ♪
‫♪ تا به نور اون‌طرف برسم ♪
‫♪ و من این دیوار رو خراب می‌کنم ♪
‫[اتصال به وای‌فای]
‫♪ تا بالأخره بتونیم حقیقت همه‌چیز رو ببینیم ♪
‫[پیام محرمانه]
‫[تدی، من کی باشم که جلوی پیشرفت رو بگیرم؟ ‫فایل ضمیمه‌شده رو ببین]
‫♪ ولی عزیزم، من و تو مثل هم نیستیم ♪
‫♪ تو می‌گی آفتاب رو دوست داری، من بارون رو دوست دارم ♪
‫♪ پس قبل از اینکه بریم ‫بیا دوباره همه‌چی رو تکرار کنیم ♪
‫[ایمیل ارسال شد]
‫♪ بهتره به قطار خودت برسی ♪
‫[ایمیل ارسال شد]
‫آه، بی‌خیال!
‫به نظرت اون از کجا اومده؟
‫نمی‌دونم.
‫سلام رفیق، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫برق رفته. دارم سعی می‌کنم وای‌فای پیدا کنم.
‫چرا از گوشی خودت استفاده نمی‌کنی؟
‫آنتن موبایل هم پریده.
‫اون لپ‌تاپ منه؟
‫آره.
‫رمزم رو می‌دونی؟
‫«ردوارف۱۹۷۹»
‫عه.
‫دارید چی‌کار می‌کنید؟
‫شبکۀ موبایل قطعه. ‫داره سعی می‌کنه اینترنت پیدا کنه.
‫شلیک خوبی بود.
‫بچه‌ها، برید تو خونه، زود باشید، برید.
‫برید، برید، برید.
‫برید، برید، برید، برید. برید تو.
‫بچه‌ها، چندتا لباس بردارید. ‫از اینجا می‌ریم.
‫مراقب بچه‌ها باش.
‫وای، خـ...
‫بابا...
‫نرو.
‫همه‌چی درست می‌شه. اون کاغذها رو بردار.
‫فرانکی، تفنگ رو بردار!
‫مامان، چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫وای خدا! مامان، زدمش!
‫مدی، مراقب باش!
‫دنیل!
‫دنیل، بیا بریم، بیا بریم، بیا بریم!
‫سوار شو!
‫همه خوبن؟
‫یا خدا!
‫شما دوتا خوبید؟
‫آره.
‫قضیه چی بود؟
‫نمی‌دونم. ولی چیزی‌مون نمی‌شه، خب؟ ‫خیلی‌خب، بریم.
‫بیا.
‫من پرینت‌ها رو برای تدی ایمیل کردم.
‫چی؟!
‫صبر کن ببینم، یعنی «۹۵۹» انباری رو منفجر کرد؟
‫نه، غیرممکنه. اونا چندین سال نوری از ما فاصله دارن.
‫با کرم‌چاله‌ها نمی‌شه؟
‫کرم‌چاله‌ها همه‌ش چرنده، عزیزم.
‫کرم‌چاله‌ها چرند نیستن.
‫خیلی‌خب، میشل، فکر می‌کنی ۹۵۹
‫دیشب از توی یه کرم‌چاله اومده اینجا؟
‫نه، بعید می‌دونم.
‫کار دولته. می‌خوان دهنمون رو ببندن.
‫همه گوشی‌هاتون رو خاموش کنید.
‫مال من تو خونه جا موند.
‫اونا از پناهگاه خبر دارن.
‫پهپادها دنبال چی می‌گشتن؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، حالا باید چی‌کار کنیم؟
‫می‌ریم سمت شمال.
‫خونۀ مینگ؟
‫- واقعاً؟ ‫- یعنی می‌شه بابابزرگ رو ببینیم؟
‫خب، اون می‌دونه دولت توی این شرایط
‫چطوری واکنش نشون می‌ده.
‫درسته.
‫آره، چارۀ دیگه‌ای نداریم.
‫بابا، من گشنمه.
‫منم همین‌طور عزیزم.
‫[پیچ بعدی، سمت راست]
‫فکر کنم یکی اون‌توئه.
‫[تعطیل است]
‫سلام عرض می‌کنم. حالتون چطوره؟
‫خوبیم. شما چطوری؟
‫منم خوبم.
‫من دنیلم، این میشله، اینا هم بچه‌هامونن،
‫فرانسوا و مدی. ‫(فرانکی مخفف فرانسوا)
‫خوشحالم از آشنایی‌تون.
‫من سَم هستم و... بیا اینجا، اینم نوه‌م...
‫الوئیزه.
‫ببخشید مزاحم شدیم، ولی شما خبر دارید
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫بیاید تو. بیاید.
‫دیروز یه دانشجوی افسری با موتور از اینجا رد شد.
‫یارو هِی به همه می‌گفت تو خونه‌هاشون بمونن ‫و پناه بگیرن.
‫شماها چیزی نشنیدین؟
‫نه، متأسفانه.
‫گشنه‌تونه؟
‫قهوه؟
‫بله!
‫خب، اینجا مال شماست؟
‫حدود ۱۶ ماهه که اینجام.
‫پس تازه بازش کردی. قبلاً چی‌کار می‌کردی؟
‫دامپزشک بودم.
‫ولی مجبور شدم ولش کنم.
‫هوم.
‫حس می‌کنم نباید دلیلش رو بپرسم،
‫ولی یه‌جورایی نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.
‫خب، از گفتنِ جزئیات غم‌انگیزش فاکتور می‌گیرم.
‫ولی همسرم رو به‌خاطر یه بیماری خیلی بد از دست دادم.
‫و بعد از اون...
‫دیگه نتونستم جون هیچ سگ، گربه، یا حتی همستری رو
‫بدون بغض کردن بگیرم.
‫سم، متأسفم.
‫اشکالی نداره.
‫زندگی همینه.
‫قشنگه.
‫ولی بعضی وقتا هم غم‌انگیزه.
‫بگذریم؛ اومدم اینجا تا به پسرم نزدیک‌تر باشم،
‫و هر از گاهی از الوئیز مراقبت کنم، ‫که خیلی خوبه.
‫بله.
‫پدر و مادرش رفتن شمال، برای قایقرانی.
‫قرار بود دیروز صبح برگردن، ولی...
‫وقتی برق رفت، بنزینِ همۀ پمپ‌بنزین‌ها تموم شد.
‫پس گمون کنم اونجا گیر افتادن.
‫دارم سعی می‌کنم اون‌قدر بنزین گیر بیارم ‫که بتونم برم بیارمشون.
‫وای سم، کاش می‌تونستم کمک کنم.
‫بی‌خیال!
‫چی شده؟
‫باتری‌ش تموم شد.
‫اونا چی‌ان؟
‫چیزی نیست. اشیای گمشده‌‌ان.
‫باورم نمی‌شه!
‫اشکالی نداره من...
‫نه، می‌تونی برش داری.
‫جدی؟ ممنون.
‫می‌دونی، قفل بودنِ اون در، چیز جدیدیه.
‫جدی؟
‫شش ساعت از قطعی برق و تلفن نگذشته بود
‫که ذهنم رفت سمت بدترین سناریوها.
‫خب، ممنونم که درِ اینجا رو ‫به روی خانوادۀ ما باز کردی.
‫راستش، دلیل اصلی‌م از راه انداختنِ اینجا، اینه که...
‫عاشق مهمون‌نوازی‌ام.
‫که این‌طور.
‫که ببینم کجاها سفر کردن،
‫مقصد بعدی‌شون کجاست.
‫توی ذهن خودم، من همچین آدمی‌ام، مهمون‌نواز برای همه.
‫هوم.
‫مهم نبود از کجا اومدن.
‫خوشحال می‌شدم ازشون میزبانی کنم.
‫می‌شه در مورد یه چیزی باهات کاملاً روراست باشم؟
‫آره، معلومه.
‫امروز یه چیزی منو ترسوند.
‫بیشتر از قطعیِ برق،
‫یا اون دانشجوی افسری،
‫یا حتی پهپادها.
‫امروز وقتی اومدین دمِ در...
‫قبل از اینکه راهتون بدم تو، دو دل شدم.
‫دوست دارم به خودم بگم دلیلش این بوده که
‫شاید مجبور شم آذوقه‌مون رو جیره‌بندی کنم،
‫و باید به‌خاطر نوه‌م محتاط باشم، ولی...
‫مطمئن نیستم حقیقت این باشه.
‫احتمالاً حقیقت ماجرا اینه که دلیلِ دو دل شدنم...
‫این بوده که شما متفاوتید.
‫خب البته که...
‫ما غریبه‌ایم.
‫- زمونۀ عجیبیه. ‫- آره.
‫همیشه فکر می‌کردم آدمِ...
‫آدمِ شریفی‌ام.
‫ولی شاید دارم به خودم دروغ می‌گم.
‫شاید در اعماق وجودم...
‫ذاتم خرابه.
‫ولی چیزی که واقعاً منو ترسوند...
‫این فکر بود که شاید، فقط...
‫فقط شاید...
‫ذاتِ همه‌مون خراب باشه.
‫توی بی‌سیم هیچ سیگنالی نگرفتم.
‫چرا تعجب می‌کنی؟
‫می‌دونم وسطِ ناکجاآبادیم.
‫بهتون برنخوره‌ها.
‫برنخورد، آقا پسر.
‫ولی حتی توی مزرعه هم کلی سیگنال می‌گرفتم.
‫و با قطع بودنِ اینترنت و گوشی‌ها،
‫فکر می‌کردم مردم از بی‌سیم‌هاشون استفاده می‌کنن.
‫آره، واقعاً عجیبه.
‫و صدای نویزش هم عجیبه.
‫چطور مگه؟
‫یه کانال خالی معمولاً صدای خش‌خش بَم داره.
‫ولی این نویز بیشتر شبیه یه پچ‌پچِ با فرکانس بالاست.
‫بده ببینم.
‫حیف شد که اون‌یکی نوه‌م، آلیسون،
‫اینجا نیست.
‫کارش تو مسائل فنی خیلی درسته.
‫کجاست؟
‫پیاده رفت شهر بغلی.
‫تا ببینه چه خبره و چیزی می‌فهمه یا نه.
‫الوئیز، یه کمکی بهم می‌کنی؟
‫شاید بهتر باشه بریم، نه؟
‫آره، بریم.
‫دارید می‌رید؟
‫آره، احتمالاً بهتر باشه راه بیفتیم.
‫ممنون، سم.
‫نه، باعث افتخار بود. مراقب خودتون باشید.
‫باشه، شما هم همین‌طور.
‫بازم ممنون.
‫میشل...
‫ببخشید.
‫چی؟
‫خوبی؟
‫آره، فقط بیا از اینجا بریم.
‫چقدر تا شهر فاصله داریم؟
‫کدوم شهر؟
‫شهرِ خودمون.
‫خیلی زیاد. چطور؟
‫الان یه ماشین دیدم
‫که تو همون پمپ‌بنزینی بود که دبه‌ها رو پر کردی.
‫یعنی شبیهش بود؟
‫دقیقاً همون بود.
‫من و فرانسوا روی شیشۀ جلوش، دوز بازی کردیم.
‫اون پشت پارک شده.
‫کسِ دیگه‌ای هم اونجا بود؟
‫داره تعقیبمون می‌کنه.
‫خب، ما حدود ۵۰ کیلومتر تا شهر بعدی فاصله داریم،
‫شاید بتونیم بپیچونیم‌شون.
‫چی؟ نباید بنزینمون تموم می‌شد.
‫لعنتی!
‫چی شده؟
‫سم بنزینمون رو دزدیده.
‫بنزینمون رو دزدیده؟ چطوری؟
‫نمی‌دونم، ولی وقتی داشتم می‌رفتم، به‌وضوح بهم گفت...
‫که دیگه حق نداریم برگردیم اونجا.
‫خیلی‌خب، شاید بتونم تو این تونل گازشو بگیرم،
‫بعد بزنیم کنار،
‫و به لاستیک‌هاش شلیک کنیم.
‫همگی، محکم بشینید.
‫دنیل، وایستا، وایستا.
‫فکر کنم داره از راه دور کنترل می‌شه.
‫چی؟
‫اگه وارد تونل بشه، اتصالش قطع می‌شه.
‫پس برو بریم.
‫نمی‌تونیم.
‫لعنت بهش!
‫فکر می‌کنی برقِ کشورهای دیگه هم رفته باشه؟
‫از وقتی برق رفته
‫دارم توی آسمون دنبال هواپیما می‌گردم.
‫حتی یه دونه هم ندیدم.
‫ولی بالأخره باید یه شبکه‌ای باشه، مگه نه؟
‫به‌خاطر پهپادها و ماشین‌های بدونِ سرنشین می‌گم.
‫شاید...
‫شاید شبکه واقعاً قطع نشده باشه.
‫فرانسوا، بی‌سیمت رو دوباره روشن کن.
‫الان صدای نویزش عادیه.
‫آره، چون توی یه محفظۀ بتنی هستیم.
‫هیچ سیگنالی نمی‌گیری.
‫قطع کردنِ ارتباطات رادیویی، غیرممکنه.
‫پس یه‌ نفر با ارسال سیگنال‌های زیاد، مختلش کرده.
‫برای اینترنت هم باید همین اتفاق افتاده باشه،
‫وصله، فقط مختل شده.
‫چرا باید بی‌سیم‌ها رو از کار بندازن؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی اینجا که دستشون بهمون نمی‌رسه، درسته؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫آه!
‫یالا!
‫کمکم کن باتری رو دربیارم
‫و ماشین رو هُل بدیم کنار.
‫دنیل، نگاه کن.
‫احتمالاً دارن سعی می‌کنن
‫به پنل‌های خورشیدی وصل بشن.
‫بزنیم بغل؟
‫فقط ۸۰۰ کیلومتر تا خونۀ مینگ فاصله داریم.
‫یه فکری دارم.
‫[بنزین نداریم]
‫[فروشگاه]
‫بیا بریم، مدی!
‫عالیه.
‫۱ سانت.
‫محیطِ مخزن حدود ۲۹۰ سانت عرض داره،
‫و ۳۶۵ اینچ طول.
‫هر گالن چند سانتی‌متر مکعبه؟ ‫(هر گالن: ۳.۷ لیتر)
‫۳۷۸۵.
‫آفرین پسر.
‫خیلی‌خب، پس اون پایین ۳۵ گالن بنزین هست.
‫مدی، می‌شه چندتا دبۀ پنج گالنی؟
‫الان هفت‌تا دبۀ آب میارم.
‫تو اصلاً نمی‌فهمی داریم چی‌کار می‌کنیم، مگه نه؟
‫چگالیِ آب از بنزین بیشتره.
‫پس اگه دقیقاً به همون اندازۀ بنزین آب بریزیم توش،
‫فقط بنزین پمپاژ می‌شه بیرون.
‫شنیدنِ نقشۀ بقیه، با درک کردنش...
‫فرق داره.
‫خفه شو، فرانکی.
‫اونجا اوضاع چطوره؟
‫تقریباً تمومه.
‫توی این خانوادۀ خرخون، تو از همه خرخون‌تری.
‫هی!
‫منظورت چیه؟
‫خب، خرخونید دیگه!
‫تموم شد!
‫خوبه، بیاید اینجا.
‫آماده‌؟
‫ایول!
‫عالی بودی، رفیق!
‫عالی بودی، عزیزم.
‫♪ همه منتظرِ یه دورۀ استراحتن ♪
‫♪ که مثل ماشین‌های تندرو و آزاد بشن ♪
‫♪ همه همون چیزهای قدیمی رو می‌خوان ♪
‫♪ بهم بگو چی با خودش میاره ♪
‫♪ دوست من، خسته‌ام از این وضع ♪
‫♪ خسته‌ام از دویدن توی مسیر مستقیم ♪
‫♪ خدایا، می‌خوام بدونم هنوز حواست بهم هست؟ ♪
‫♪ فقط می‌خوام که دیگران دوستم داشته باشن ♪
‫♪ می‌تونی بهم بگی ارزش دارم یا مهم‌ام؟ ♪
‫♪ به اندازۀ کافی تلاش می‌کنم؟ ♪
‫♪ فقط می‌خوام که دیگران دوستم داشته باشن ♪
‫چه حسی داری؟
‫کلاً از اینکه قراره دوباره پدرت رو ببینی؟
‫با قضیه کنار میام.
‫نظرت در موردش اصلاً عوض نشده؟
‫نظرم عوض بشه؟
‫خودت می‌دونی منظورم چیه.
‫اون منو تنها گذاشت ‫تا مرگ مادرم رو تماشا کنم
‫در حالی که خودش رفته بود روی یه پروژۀ مخفی کار کنه.
‫این چیزها به همین راحتی فراموش نمی‌شه.
‫می‌دونی، تو هم دقیقاً مثل اونی.
‫بچه‌های ما الان باید توی خونه ‫در امن و امان می‌بودن
‫ولی تو حتماً باید به دنیا نشون می‌دادی چقدر باهوشی.
‫♪ فقط می‌خوام که دیگران دوستم داشته باشن ♪
‫♪ می‌تونی بهم بگی ارزش دارم یا مهم‌ام؟ ♪
‫♪ به اندازۀ کافی تلاش می‌کنم؟ ♪
‫♪ فقط می‌خوام که دیگران دوستم داشته باشن ♪
‫♪ و دلم می‌خواد یه نفر، منو بخواد ♪
‫♪ می‌خوام یکی کنارم باشه ♪
‫♪ و نیاز دارم یکی بهم نیاز داشته باشه ♪
‫♪ به کسی نیاز دارم که براش مهم باشم ♪
‫نظرتون چیه شماها اینجا بمونید؟
‫مینگ؟
‫فکر نکنم اینجا باشه.
‫یه قفس «فارادی» اون پشت هست،
‫ولی ژنراتور روشن نیست.
‫خیلی از دیدنت خوشحالم، میشل.
‫حالت چطوره؟ خوبی؟
‫من...
‫به‌به! این بچه‌های خوشگل رو ببین!
‫سلام.
‫سلام، آقا پسر.
‫در مورد تو و هوش سرشارت خیلی چیزها شنیدم.
‫و این خانمِ جوان و شجاع که ‫از هیچ‌چیز و هیچ‌کس نمی‌ترسه.
‫مایۀ افتخاره.
‫باید بهتون بگیم بابابزرگ؟
‫خب، احتمالاً مادرتون دوست داره ‫برای به دست آوردنِ عنوانِ «بابابزرگ» تلاش کنم،
‫اونم حداقل با چند لحظۀ سرشار از مهر و محبت.
‫که برای شروع، با اجازۀ پدر و مادرتون،
‫پیشنهاد می‌کنم بریم بستنی بخوریم.
‫خوشحالم از دیدنت، دنیل.
‫منم همین‌طور، مینگ.
‫تنها چیزی که مطمئناً زندگی رو ارزشمند می‌کنه
‫بستنی شکلات نعناییه.
‫شما بستنی دارید؟
‫باید باهات حرف بزنم مینگ. واقعاً به کمکت نیاز دارم.
‫یه چیزی پیدا کردم، و خیلی هم وقت نداریم،
‫پس ممنون می‌شم به این پوشه‌ای که دارم یه نگاهی بندازی
‫و...
‫دنیل، بذار از این لحظه لذت ببرم.
‫ممنون.
‫فرانسوا، پدرت بهم گفته شطرنج‌بازِ خیلی خوبی هستی،
‫ولی شاید نه به خوبیِ مدی.
‫دروغ می‌گه.
‫ولش کن. صرفاً یه شایعه‌ست.
‫خدا می‌دونه این حرف‌ها از کجا شروع می‌شه!
‫شاید فقط به یه چیزی نیاز داشتیم ‫تا روزهامون رو باهاش بگذرونیم.
‫خیلی طول کشید تا به بی‌کار نشستن عادت کنم.
‫وقتی هم که بالأخره عادت کردم، ‫اسیر غم و غصه شدم.
‫اون‌موقع بهت نیاز داشتم، بابا.
‫مطمئن نیستم هیچ‌وقت بتونم ببخشمت.
‫انتظار هم نداشتم ببخشی. ‫یا حتی فکر نمی‌کنم که باید این کار رو بکنی.
‫ولی اگه اشکالی نداره،
‫دلم می‌خواد در هر صورت از حضورت در اینجا لذت ببرم.
‫فرصت کردی یه نگاه به پوشۀ دنیل بندازی؟
‫آره.
‫خب؟
‫فکر کنم بهتر باشه دنیل رو بیدار کنیم.
‫پس کیه؟
‫هزاران ساله که انسان‌ها
‫گونۀ غالبِ این سیاره بودن.
‫ولی دیگه این‌طور نیست.
‫تو از کجا اینا رو می‌دونی؟
‫چون من مهندس ارشد ایمنیِ اون پروژه بودم.
‫مدت کوتاهی بعد از اون، ‫سازمان امنیت ملی، جلوی فعالیتمون رو گرفت.
‫مهندس‌ها رو توی پروژه‌های دیگه پخش کرد و...
‫منو مجبور به بازنشستگی کرد.
‫چرا اینا رو بهم نگفتی؟
‫من هیچ‌وقت بیرون از آزمایشگاه ‫در موردش حرف نزدم. با هیچ‌کس.
‫حتی با مادرت.
‫ولی به کارم ادامه دادم.
‫حتی یه ویروس طراحی کردم که به ساختار پایه‌ش حمله کنه.
‫ولی توی مسئله‌ی «انگیزه» گیر کردم.
‫چه‌جور ویروسی؟
‫بیا.
‫خودت یه نگاهی بنداز.
‫باحاله.
‫مسئله‌ی «انگیزه‌» که
‫توش گیر کرده بودی چی بود؟
‫مثل این بود که بخوام یه تلۀ خرس بذارم،
‫ولی ندونم خرس چی دوست داره بخوره.
‫یا اصلاً اینکه خرس چیزی می‌خوره یا نه.
‫سال‌های سال، اون هوش‌مصنوعی هیچ کاری نکرد.
‫چرا ایمیل تو این قضیه رو عوض کرد؟
‫می‌دونستم هوش‌مصنوعیه.
‫نه، نمی‌دونستی.
‫چرا، چون وقتی درخواست‌های صفحه خیلی بالا رفت،
‫پیش خودم گفتم...
‫فقط می‌خوای خودنمایی کنی.
‫نه، این‌طور نیست!
‫هوش‌مصنوعیِ عمومی، «۹۵۹» رو یه تهدید می‌بینه؟
‫شاید.
‫شاید یه تهدید برای ما، شاید یه تهدید برای خودش.
‫دقیق نمی‌دونم.
‫پس کار ما دیگه تمومه؟ دیگه ما رئیس نیستیم؟
‫ظاهراً عصر طلایی بشریت
‫بدونِ هیچ تشریفاتی به پایان رسیده.
‫ولی یه انتخاب سخت در پیش دارید.
‫یا بذارید یه هوش‌مصنوعی کنترل سیاره‌مون رو
‫به دست بگیره، یا...
‫به امید یه آیندۀ بهتر، یه سیگنال به ستاره‌ها بفرستید.
‫این تصمیم رو که ما نباید بگیریم.
‫شاید درست بگی.
‫ولی هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌دونه توی فضا چه خبره.
‫داریم خواب می‌بینیم، نه؟
‫آخه خیلی عجیبه.
‫آره والا.
‫نظری داری که باید چی‌کار کنیم؟
‫من با فرستادنِ سیگنال موافق نیستم.
‫یه تمدن فضایی پر از چیزهای ناشناخته‌ست،
‫ولی هوش‌مصنوعی چیزیه که خودمون ساختیم.
‫پس شاید بتونیم باهاش به توافق برسیم.
‫عجیبه، من اصلاً حس نمی‌کنم بتونم درکش کنم،
‫و فکر هم نمی‌کنم صحبتی...
‫با هوش‌مصنوعی داشته باشیم.
‫هنوز امتحان نکردیم که.
‫آره، ولی خونه‌مون رو بمباران کرد.
‫انباری رو بمباران کرد.
‫و دنبالمون هم بوده، ولی بهمون آسیبی نزده.
‫اصلاً از کجا معلوم؟ ‫شاید داره سعی می‌کنه ازمون محافظت کنه.
‫نمی‌دونم، اعتماد کردن به رباتی که بابام ‫توی ساختنش نقش داشته،
‫برام خیلی سخته.
‫فکر کنم کلمۀ «ربات» یه‌کم تمسخرآمیز باشه.
‫می‌دونی، عجیبه. من دقیقاً نظر برعکسی داشتم.
‫اگه مجبور باشیم بین هوش‌مصنوعی و ۹۵۹ ‫یکی رو انتخاب کنیم،
‫کدومشون امید بیشتری برای آیندۀ
‫زیست‌کره‌مون بهمون می‌ده؟
‫نه فقط برای انسان‌ها، بلکه برای همۀ موجودات زنده.
‫در مورد یه تمدن از موجودات فضایی،
‫ما هیچ اطلاعات قبلی‌ای نداریم.
‫درحالی که توی این هفت سال، ‫هوش‌مصنوعی، اون اسبه، جیرجیرک‌ها، درخت‌ها،
‫به نظر نمیاد هیچ‌کدوم‌شون تحت تأثیر قرار گرفته باشن.
‫دنیای طبیعت داره به راه خودش ادامه می‌ده
‫انگار نه انگار که اتفاقی افتاده.
‫میشل، اگه یه پیام کمک به فضا بفرستیم...
‫احتمالاتِ پیشِ رو، بی‌نهایت می‌شه.
‫حتی ممکنه یه جنگ فضایی راه بیفته، ‫که قطعاً توش بازنده‌ایم.
‫اهالی ۹۵۹، هم‌نوع‌های خودشون رو منفجر نکردن،
‫یا مثل ما گند نزدن به اکوسیستمشون.
‫اونا زنده موندن و با هماهنگی با هم کار کردن،
‫اونم قرن‌ها و سال‌ها، ‫در حدی که تونستن کُره‌های دایسون بسازن.
‫این کار به یه تکامل فرهنگی نیاز داره
‫که ما آدما نداریمش.
‫مورچه‌ها چی؟ اونا هم کارگرهای کارآمدی هستن.
‫- به اونا هم می‌گی تکامل‌یافتۀ فرهنگی؟ ‫- می‌دونی...
‫می‌دونی، تو دنبال مسیری هستی که...
‫بیشترین احتمال رو داره ‫که ما رو برگردونه به روال سابق دنیا.
‫معلومه که همینه.
‫من دنبال بهترین راه برای برگشتن نیستم.
‫من دنبال بهترین راهِ رو به جلو هستم، همین و بس.
‫این ریسک بزرگیه، چون...
‫چون کل دنیایی که می‌شناسیم رو به خطر میندازی.
‫فکر نمی‌کنم خطرش بیشتر از این باشه که ‫بذاریم هوش‌مصنوعی همه‌چیز رو دستش بگیره.
‫- ولی کلاً نمی‌تونیم مطمئن باشیم. ‫- نه نمی‌شه.
‫فقط باید حدس بزنیم.
‫اونم سریع.
‫تا ۱۶ ساعت دیگه، ۹۵۹ می‌ره پشت ستاره‌ش،
‫و ما تا دو سال دیگه ‫نمی‌تونیم هیچ سیگنالی بهش بفرستیم.
‫سلام.
‫قبل از اینکه بریم، می‌شه یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آره، چی شده؟
‫راستش، کلی فکر کردم...
‫به حرف‌هایی که دیشب زدیم.
‫آره، منم خیلی بهش فکر کردم.
‫برام مهم نیست کدوم گزینه رو انتخاب کنیم.
‫شب تا صبح بیدار بودم و با خودم کلنجار می‌رفتم و...
‫فهمیدم که...
‫تنها چیزی که مهمه ‫اینه که بقیۀ عمرم رو با تو بگذرونم.
‫برای همین، برخلاف همۀ احتمالات ‫امیدوارم که...
‫باهام ازدواج کنی.
‫دنیل.
‫دنیل، من...
‫من تو رو بیشتر از هر چیزی توی این دنیا دوست دارم.
‫آره، منم دوستت دارم.
‫تو هنوزم همون پسری هستی ‫که توی دانشگاه باهاش آشنا شدم. ولی...
‫برای اینکه ما دوتا آینده‌ای داشته باشیم، ‫باید بهتر شی.
‫می‌شم. تغییر می‌کنم.
‫همیشه همینو می‌گی.
‫این‌دفعه بهت ثابت می‌کنم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، پس اون‌موقع ازم خواستگاری کن.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫ویرجینیای غربی، گرین‌بنک.
‫اونجا یه تلسکوپ فرستنده هست که می‌تونیم باهاش
‫یه سیگنال برای ۹۵۹ بفرستیم.
‫ولی اونجا یه ساختمون متروکۀ دولتیه.
‫پس حتماً برق پشتیبان داره،
‫با ژنراتور و پنل خورشیدی.
‫امکان نداره بدون اینکه شناسایی بشیم
‫بتونیم بریم تو.
‫و نزدیک‌ترین پایگاه هوایی به گرین‌بنک توی واشینگتنه،
‫پس وقتی زنگ خطر به صدا دربیاد، ‫تا رسیدنِ بمب‌افکن‌ها...
‫فقط ۱۲ دقیقه وقت داریم.
‫بچه‌ها؟
‫اونا چیه؟
‫بالن‌های هواشناسی.
‫دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫احتمالاً دنبال ما می‌گردن.
‫[به ویرجینیای غربی خوش آمدید]
‫[رصدخانۀ گرین‌بنک]
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫همگی محکم بشینید.
‫[تشکیلات دولتی]
‫خیلی‌خب، شما همین‌جا بمونید. ما زود برمی‌گردیم.
‫ایناهاش.
‫مینگ!
‫به نظرت هوش‌مصنوعی اصلاً چی می‌خواد؟
‫تلۀ خرس.
‫ممنون.
‫فکر کنم این روش واقعاً جواب بده.
‫چه روشی؟
‫بهم بگو داری چی‌کار می‌کنی.
‫تو یه فکری به سرم انداختی.
‫ایول!
‫خیلی‌خب.
‫خب، یه لحظه بهم وقت بده.
‫خیلی‌خب، می‌تونی مختصات رو بهم بدی.
‫افقی ۱۲۷ درجه، عمودی ۱۳۶.
‫بابابزرگ نتونست هوش‌مصنوعی رو گیر بندازه
‫چون نمی‌دونست انگیزه‌ش چیه.
‫ولی اگه همۀ اینا از یه ایمیلی ‫که بابا فرستاده شروع شده باشه،
‫کاملاً مطمئنم که هوش‌مصنوعیِ عمومی، ‫نسبت به هر فایلی که از
‫ایمیل اون بفرستم کنجکاو می‌شه.
‫و اگه یه فایل زیپِ مخرّب بفرستم ‫که ویروس بابابزرگ توش باشه،
‫می‌تونه هر برنامه‌ای که می‌خواد بازش کنه رو خراب کنه.
‫ما اون بدافزار رو پشت یه فایل زیپِ دیگه قایم می‌کنیم.
‫خب؟
‫اگه این هوش‌مصنوعی، این فایل ضمیمه رو باز کنه،
‫می‌تونه کل شبکه رو فلج کنه.
‫من که کامل نفهمیدم چی گفتی،
‫ولی حس می‌کنم باید انجامش بدی.
‫خیلی‌خب، می‌تونی فرستنده رو روشن کنی.
‫سیگنال رو متمرکز کن.
‫هوش‌مصنوعی ممکنه هنوز در حال جمع‌آوری ایمیل‌ها باشه.
‫لعنتی!
‫آنتن نمی‌ده.
‫به نظرم نباید این کار رو بکنیم!
‫باید تلاشمون رو بکنیم.
‫برق چی شد؟
‫فیوزِ جعبه برق پرید.
‫بیا. از این استفاده کن تا فیوز رو دور بزنی.
‫یه خط آنتن.
‫فرانسوا، نگاه کن!
‫دنیل.
‫زود رسیدن.
‫دو خط. دارم وصل می‌شم.
‫[اتاق کنترل]
‫می‌دونستن داریم میایم.
‫سه دقیقه.
‫و ارسال.
‫[فایل محرمانه]
‫به نظرت جواب داد؟
‫آره!
‫جواب داد!
‫موفق شدیم.
‫خدای من!
‫خیلی‌خب.
‫صبر کن.
‫نگاه کن.
‫یه‌جورایی قشنگه.
‫خدای من.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫چی شد؟
‫ما موفق شدیم!
‫- هی، حالت خوبه؟ ‫- آره، من خوبم!
‫منفجر شدنِ بمب‌افکن‌ها رو دیدین؟
‫آره، بمب‌افکن‌ها رو دیدم. بی‌نظیر بود!
‫شما دوتا الان بشریت رو نجات دادین؟
‫عالی بود. خیلی حال داد!
‫تو داشتی رانندگی می‌کردی؟
‫آره. می‌شه بازم بشینم؟
‫به هیچ وجه!
‫فهمیدم که دندۀ «دی» یعنی «درایو». ‫(رانندگی کردن)
‫ولی واقعاً به‌زور جا زدمش.
‫خدای بزرگ. به جفت‌تون افتخار می‌کنم.
‫شماها قهرمانید. بزنید قدش.
‫خیلی خوب بود!
‫تو... تو باید بهم یاد بدی چطوری این کار رو می‌کنی.
‫آره، بیاید بریم.
‫لطفاً توجه داشته باشید،
‫دولت ایالات متحده مجدداً ارتباطات خود را برقرار کرده
‫و در حال اتخاذ تدابیر شدیدی ‫برای جلوگیری از یک حملۀ سایبریِ ناشناختۀ دیگر
‫به زیرساخت‌های کشور‌ است.
‫سازمان‌های دولتی و شرکت‌ها در حالِ
‫از کار انداختن تمام دیتاسنترها هستند.
‫اتفاقی که از همین حالا ‫به «قطعیِ بزرگ قرن بیست‌و‌یکم» معروف شده است.
‫ممکن است بشریت برای مدتی مجبور شود به...
‫زندگی کشاورزی و سنتی بازگردد.
‫در این دوران، بازسازی و تثبیت دوباره را ‫از یاد نبرید.
‫انسان‌ها دوباره کنترل رو به دست گرفتن.
‫قراره همون اشتباهاتی رو ‫تکرار کنیم که همیشه می‌کنیم.
‫شاید بتونیم از این اتفاق درس بگیریم.
‫شاید بتونیم تغییر کنیم.
‫آره، همیشه همینو می‌گیم.
‫من دلم نمی‌خواد برگردم به همون وضعیتی که قبلاً بود.
‫منم همین‌طور.
‫[ارسال سیگنال]
‫«ترجمه از محمد سید»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M