‫سه، دو،
‫یک و برین!
‫من بُردم.
‫اوه، بی‌خیال، یه بار دیگه، لطفاً.
‫باشه.
‫این بار حتماً می‌برم.
‫[بیست سال بعد]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[عزیزم، بهم زنگ بزن. ‫می‌خوام باهات حرف بزنم]
‫لوسیا، سر کلاس با گوشی کار می‌کنی؟
‫روث، عزیزم، بهم زنگ بزن.
‫لطفاً.
‫و حالا آخرین خبر از آلخاندرو اوئلوا،
‫پسر ۹ ساله گمشده‌ای که ‫هنگام دوچرخه‌سواری
‫در بیست و سوم اکتبر ناپدید شد.
‫جستجو ادامه دارد، اما هنوز بی‌نتیجه بوده.
‫گروه‌هایی از داوطلبان،
‫هم افراد محلی ‫و هم از شهرستان‌های همجوار
‫که برای کمک به گارد مدنی سازماندهی شدند
‫در جستجوی مداوم به مقامات ایالتی پیوستند.
‫آلخاندرو!
‫- آلخاندرو! ‫- آلخاندرو!
‫اگر اطلاعاتی در مورد این پسر گمشده دارید،
‫لطفاً با خط تلفن ۹۸۴-۵۵۵-۶۷۶ تماس بگیرید.
‫در اخبار دیگر، گزارش کار ‫سه ماهه چهارم منتشر شده،
‫متأسفانه نرخ بیکاری...
‫[حقیقت‌جویان]
‫[مامان]
‫- خوشگل شدی. ‫- اوه، نه.
‫- چرا، خوشگلی. ‫- لعنت!
‫ساعت چنده؟
‫آره، این بیرون هوا روشنه، پس نمی‌دونم.
‫- هفت... ‌هشت‌ شده؟ ‫- قرار نبود این اتفاق بیفته، رز.
‫الان می‌تونم یه قهوه بخورم.
‫«اون آمریکانو کُن لِچه، پور فاوور».
‫- اینجوری می‌گی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫اوه، لعنت.
‫- می‌رم یه چیزی بخورم. ‫- اه، باشه.
‫- چی شده؟ ‫- اه... روث، قضیه... مامانته.
‫چی؟
‫مامانت افتاد زمین.
‫منظورت چیه... یعنی چی؟
‫حالش خوبه، یا...؟
‫مامانت مُرده، روث.
‫پرواز ایبریا ۸۳۶۳ به مقصد مادرید ‫در حال سوار کردن مسافران است.
‫مسافران، لطفاً به سمت ‫دروازه شماره بی۶۹ بروید.
‫[گمشده فوری]
‫لطفاً به سمت دروازه بی بروید...
‫هر روز بعد از مدرسه ‫با دوچرخه‌ش می‌رفت بیرون،
‫ولی چند ساعت رفته بود ‫و برای شام برنگشته بود.
‫و هنوز برنگشته. ‫می‌دونیم که یه جایی اون بیرونه.
‫اگه کسی اون رو دید، لطفاً...
‫اگه اینقدر طول کشیده...
‫وحشتناکه. کل شهر شوکه شدن.
‫هر روز می‌رن بیرون دنبالش می‌گردن،
‫ولی فکر نکنم امید زیادی باشه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫باید قوی باشیم.
‫به خصوص من.
‫چرا گارد مدنی اینجاست؟
‫خیلی‌خب. ممنون، کارلوس.
‫ببین، متاسفم، ولی... با وجود اینکه ‫به نظر میاد تصادفی بوده،
‫باز هم باید گزارش بنویسیم.
‫خب، چی شد؟
‫هوم. تو حموم لیز خورد.
‫انگار یه کم نوشیدنی سنگین خورده بود.
‫اه... غیرممکنه.
‫چی می‌گی؟
‫منظورم اینه که اون هیچوقت...
‫مادرم اعتیاد به نوشیدنی رو ترک کرده بود.
‫دوباره شروع کرده بود.
‫نوشیده.
‫روث، به نظر میاد مادرت، ‫نزدیک نصفه‌شب، رفته بالا
‫و وارد حموم شده تا دوش بگیره.
‫بریم بالا؟
‫حتماً.
‫پدرت بالا بود، تو اتاق زیرشیروانی
‫و متوجه شد که مادرت مدت زیادی تو حمومه.
‫پرسیدم حالش خوبه؟ جواب نداد. ‫صدای آب رو می‌شنیدم.
‫مجبور شدم در رو بشکنم.
‫اینجا بود.
‫تکون نمی‌خورد. اون... نفس نمی‌کشید.
‫احتمالاً وقتی لیز خورده،
‫به شیشه حموم خورده و شکسته.
‫برخورد سرش به زمین، خب...
‫سریع مُرده.
‫لطفاً، راستش فعلاً نمی‌تونید ‫به چیزی دست بزنید. شرمنده.
‫ببخشید، آخه مادرم هیچوقت ‫از قفل درها استفاده نمی‌کرد.
‫اون، دوستش نداشت.
‫هیچوقت توی خونه دری رو قفل نمی‌کرد.
‫- اگه کسی در رو قفل می‌کرد، سرمون داد میزد. ‫- عزیزم.
‫منظورم اینه، انگار داریم درباره ‫یه آدم کاملاً متفاوت حرف می‌زنیم.
‫روث.
‫این کارش واسم عجیبه.
‫بیشتر از دو ساله که نیومدی پیش ما.
‫تعجب نمی‌کنم این کارش واست عجیب باشه.
‫حالا فقط باید صبر کنیم، ‫کلی کاغذبازی اداری هست،
‫بیشترش چیزای خسته‌کننده‌ست.
‫- صبوری. ‫- صبوری. همین.
‫حتماً.
‫داشتم به پدرت توضیح می‌دادم.
‫که هنوز، اه... کاغذبازی اداری، ‫بررسی‌های روتین داریم، می‌دونی.
‫ولی وقتی جواب سم‌شناسی برگشت،
‫اگه همه چی درست بود،
‫جسد رو تحویل می‌دیم ‫و می‌تونید برای تشییع جنازه،
‫مراسم ختم و بقیه چیزا ببرید.
‫امیدوارم خیلی طول نکشه.
‫در ضمن، اگه به هر چیزی احتیاج داشتید، ‫بهمون بگید.
‫بریم.
‫- مارتین، می‌دونی چطور پیدام کنی. ‫- بازم ممنون.
‫- مشکلی نیست. فعلاً خداحافظ. ‫- مراقب خودت باش.
‫خب، اگه چیزی لازم داشتی، می‌دونی کجام.
‫بابا.
‫دیروز اتفاقی افتاد؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، مامان بهم زنگ زد.
‫چند بار.
‫و من روز بدی داشتم و جواب ندادم.
‫و پیام‌ها هم تو پیغام‌گیر منه.
‫خب، چی گفته؟
‫که باید حرف بزنیم.
‫ما یه کم دعوامون شد.
‫سر چی؟
‫درباره اینکه چقدر می‌نوشید.
‫فکر کنم به خاطر همین در حموم رو قفل کرد.
‫شاید می‌خواست بدون اینکه من ‫چیزی بگم به نوشیدن ادامه بده.
‫ولی لیوانش پایین بود.
‫ها؟
‫لیوانش، اون...
‫با خودش نبرده بود، طبقه پایین بود.
‫منگ بود. شاید فراموش کرده بود.
‫مهمه؟
‫آره. مهمه.
‫مهمه چون بهم زنگ زد ‫و من جواب ندادم و...
‫و می‌خواستم امروز بهش زنگ بزنم و حالا...
‫روث، واقعاً جواب نمی‌دی؟
‫واقعاً خدا می‌دونه تو برلین چیکار می‌کنی.
‫ولی زندگی خودته، هر کاری می‌خوای بکن.
‫همیشه من رو سرزنش می‌کنی، ‫می‌گی می‌خوام کنترلت کنم.
‫ولی، نه.
‫این قضیه مهمه.
‫لطفاً بهم زنگ بزن.
‫درباره پدرته، روث.
‫پدرت دیگه...
‫اون آدم سابق نیست. فرق کرده.
‫یه مدتیه که...
‫نمی‌خواستم چیزی بگم، ‫نمی‌خواستم نگرانت کنم. ولی راستش...
‫ببخشید. فکر کردم صدای اومدنش رو شنیدم.
‫روث.
‫گوش کن. پدرت...
‫پدرت... من رو می‌ترسونه.
‫از وقتی بازنشسته شده، ‫کل روز تو اتاق زیرشیروانی می‌مونه.
‫خیلی عوض شده.
‫و نمی‌دونم چطور برات توضیح بدم، ولی...
‫ولی می‌ترسم یکی از این روزها ‫یه کار دیوانه‌وار بکنه.
‫به من زنگ بزن، لطفاً.
‫دوستت دارم.
‫[گارد مدنی - ورود ممنوع]
‫بابا؟
‫هوم. خوب خوابیدی؟
‫نسوخته، همونطور که دوست داری.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫- یه کم آب پرتقال؟ ‫- نه، اونقدرها گرسنه نیستم.
‫امروز می‌تونم کمکی بکنم؟
‫هوم، نه، نگرانش نباش.
‫هنوز فعلاً منتظر تایید گروهبان هستیم.
‫اگه بخوای، می‌تونم برم خرید یا...
‫یا شاید بتونم تو گلخونه کمک کنم.
‫نه، من چند ماهه دیگه ازش مراقبت نمی‌کنم.
‫چرا؟
‫خیلی سرم شلوغ بوده.
‫تو بازنشسته‌ای، بابا.
‫و حالا که بازنشسته شدم ‫فقط باید بشینم
‫باغبونی کنم؟
‫بخور، لطفاً.
‫دیشب صدای مادرت رو شنیدم.
‫تو خواب یا...؟
‫نه. انگار از صدای گوشیت بود.
‫برات پیغام گذاشته؟
‫نه.
‫فقط چند تا پیام صوتی قدیمی بودن.
‫مطمئنی؟
‫چرا؟
‫چون پدرتم، عزیزم. ‫می‌دونم کِی بهم دروغ می‌گی.
‫شاید بهتره از اون حس استفاده کنی ‫بفهمی کِی حوصله حرف زدن ندارم.
‫چرا نمی‌تونی بهم بگی بهت چی گفته؟
‫- چون بین من و مامان بود. ‫- آره، معلومه، مثل همیشه.
‫خدا نکنه که من تو دنیای شما پا بذارم.
‫تو و مادرت همش با هم دعوا داشتید.
‫اگه سعی می‌کردم دخالت کنم، ‫تو لال می‌شدی، هر دوتاتون لال می‌شدید.
‫خب، واقعاً اونقدرها هم مهم نیست.
‫اون قضیه تموم شد، عزیزم.
‫دیگه نباید راز داشته باشیم، خیلی‌خب؟
‫مادرت از پیشمون رفت، الان فقط ما موندیم.
‫آره، باشه.
‫روث.
‫گروهبان گارد مدنی زنگ زد.
‫کار پزشکی قانونی تموم شد. ‫می‌تونیم بریم مادرت رو تحویل بگیریم.
‫و چیز عجیبی پیدا نکردن؟
‫چی قرار بود پیدا کنن؟
‫منظورم اینه که نوشیدنی خورده، افتاده زمین.
‫می‌تونم کمک کنم؟
‫اه، نه، مشکلی نیست، عزیزم.
‫هی! بی‌خیال. من می‌تونم انجامش بدم.
‫گفتم مشکلی نیست.
‫بیا. بده من.
‫بیا مسابقه بدیم، ببینیم کی می‌بره.
‫می‌تونیم براش شنا کنیم.
‫هی، این انصاف نیست.
‫من تو آب پری دریایی نیستم.
‫برخلاف تو، عزیزم.
‫هوم.
‫شانس آوردی، ‫این پری دریایی چند وقته تمرین نکرده.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اه، دارم این آت و آشغال‌ها رو مرتب می‌کنم.
‫این‌ها کرم‌های صورت مامان هستن.
‫آشغال.
‫سم.
‫اون عوضی‌ها یه عالمه پول بابتش می‌گیرن.
‫از کِی تا حالا اینقدر فحش می‌دی؟
‫می‌دونی اون کثافت‌ها دارن ‫زندگی مردم رو نابود می‌کنن؟
‫دارن آخرین پولشون رو هم می‌مکن.
‫کی داره این کار رو می‌کنه، بابا؟
‫شرکت‌های بزرگ داروسازی.
‫می‌دونی تو آمریکا چیکار کردن، مگه نه؟
‫نصف کشور رو معتاد مواد مخدر کردن،
‫فنتانیل هم که دیگه بماند.
‫بهت مواد می‌دن، ورشکستت می‌کنن ‫و به یه زامبی تبدیلت می‌کنن.
‫این به محصولاتی که مامان می‌خرید ‫چه ربطی داره؟
‫می‌دونی اینا چطور درست می‌شن؟
‫با آزمایش روی حیوانات.
‫آره.
‫و روی مردم.
‫مردم؟
‫روی بچه‌ها.
‫بچه‌هایی مثل آلخاندرو. نشنیدی؟
‫غیرممکنه کسی نشنیده باشه.
‫اون یهو ناپدید شد.
‫و حدس بزن کی تازه اومد شهر ‫و بساطش رو پهن کرد؟
‫دفتر مرکزی یه شرکت داروسازی چندملیتی.
‫تصادفیه؟
‫چیزی به اسم تصادف وجود نداره، عزیزم.
‫چندتا لینک هست که می‌تونم برات بفرستم.
‫میلیون‌ها ویدئو و مقاله هست.
‫- کسایی که برای افشا این موضوع تلاش می‌کنن. ‫- آه، بس کن دیگه، بابا.
‫باشه.
‫نمی‌دونم چرا تعجب می‌کنم.
‫دقیقاً مثل مادرت.
‫سلام گروهبان، چطورید؟ ‫روث هستم، دختر مارتین.
‫بابام بهم گفت که جواب پزشکی قانونی برگشته
‫و می‌گه حادثه تصادفی بوده.
‫درسته.
‫بله. خب، من...
‫اگه بی‌ادبیه بگید یا... ‫اگه اشکالی نداره بپرسم،
‫ولی می‌خوام بدونم که...
‫اگه امکان داره، من گزارش رو ببینم.
‫یا...
‫یا عکس‌ها... یا چیزی، چون...
‫خب، فقط می‌خوام... می‌خوام...
‫دقیقاً بدونم که...
‫فکر می‌کنن چه اتفاقی افتاده.
‫و...
‫الو؟
‫می‌خوای یه نسخه از گزارش ببینی؟
‫بله، اگه امکان داره، بله، می‌خوام ببینمش.
‫مشکلی نیست.
‫عالی شد.
‫این پدیده‌ای هست که دهه‌ها ادامه داشته
‫و به تازگی شواهد کافی به دست اومده.
‫و همه‌ش درست جلوی چشم‌های ما،
‫در سراسر جهان، ‫در کل کشورهای پیشرفته اتفاق افتاده.
‫مهمه که خبر رو پخش کنیم تا ‫به هر قیمتی از بچه‌هامون محافظت کنیم.
‫[بیدار شوید]
‫تنها در اسپانیا، بین صد تا دویست کودک
‫هر سال ناپدید می‌شن.
‫مطمئنم شنوندگان ما کنجکاون که ‫چه کسی این بچه‌ها رو می‌دزده و چرا.
‫دلیلش آدرنوکرومه،
‫یک ترکیب شیمیایی که کودکان ‫تحت فشار تولید می‌کنن،
‫ولی اثرات ترمیمی روی بزرگسالان داره.
‫[نظریه‌پردازان جدید توطئه]
‫درباره ربودن بچه‌ها برای ‫ترسوندنشون حرف می‌زنیم؟
‫برای ترسوندن، شکنجه کردن، ‫بدترین جنایت‌های قابل تصور.
‫[نظریه‌های توطئه تکامل یافته‌اند]
‫- و وقتی دیگه به دردبخور نبودن؟ ‫- می‌کشنشون، معلومه.
‫تعداد قربانیان فقط در چند ‫سال اخیر غیرقابل محاسبه شده.
‫ولی رسانه‌های جریان اصلی ‫حقیقت رو بهت نمی‌گن.
‫نه، رسانه‌ها نمی‌خوان حقیقت درز پیدا کنه.
‫- متاسفم. ‫- هوم.
‫سلام مادربزرگ.
‫سلام.
‫سلام عزیزم. چطوری؟
‫چه مصیبتی، عزیزم.
‫مارتین چطور بوده؟
‫هوم...
‫نمی‌دونم. فکر کنم همه در شوکیم.
‫گمونم خیلی سخته.
‫اوه، ممنون.
‫دو روزه چیزی نخوردم.
‫مدام مادرت رو می‌بینم ‫که کف زمین افتاده و اه...
‫نمی‌فهمم چطور اتفاق افتاده. نمی‌فهمم.
‫منم نمی‌فهمم.
‫شنیدی که نوشیدنی می‌خورده؟
‫آره.
‫ببین، مادرت حالت خوبی نداشت.
‫خیلی ناراحت و غمگین بود.
‫نمی‌دونستم.
‫می‌دونم و برام خیلی عجیبه که ‫اینطور درباره‌ش حرف می‌زنم.
‫به خصوص با فعل گذشته.
‫به خاطر بابا بود که می‌نوشید؟
‫مارتین، اون...
‫نمی‌خوام در مورد پدرت حرف بزنم، ‫چون عجیب شده.
‫نمی‌دونم. به خاطر بازنشستگی؟
‫فکر نکنم بتونه تطبیق پیدا کنه.
‫یعنی همه‌گیری کرونا، برامون سخت بود.
‫می‌دونستی مجبور شدیم ‫مادرت رو مخفیانه ببریم واکسن بزنه؟
‫مادرت خیلی نگران بود.
‫که مبادا پدرت بفهمه.
‫نمی‌دونست چطور واکنش نشون می‌ده ‫و بعد... آه!
‫ولی...
‫نمی‌دونم، فکر می‌کنی...
‫وقتی دعوا می‌کردن، ‫بابا پرخاشگر می‌شد یا همچین چیزی؟
‫که اون...
‫واقعاً نمی‌دونم، چون مادرت، می‌دونی که...
‫درباره‌ش حرف نمی‌زد. ‫نه با من، نه با هیچکس دیگه‌ای.
‫خیلی‌خب، بفرما. کپی گزارش.
‫چند تا عکس از وقتی پیداش کردیم ‫توی گزارش هست.
‫اگه جای تو بودم، نگاه نمی‌کردم.
‫[آسیب شدید سر ناشی از افتادن تصادفی]
‫روث...
‫اوه، خیلی وحشتناکه.
‫عمیقا تسلیت می‌گیم.
‫ما رو خیلی به کار می‌گرفت.
‫کل روز شنا می‌کرد.
‫خب، خیلی سخت‌گیر بود. ‫ولی مربی فوق‌العاده‌ای بود.
‫آره.
‫دلش برات خیلی تنگ شده بود. خب...
‫ببخشید، ولی می‌دونین ‫اون گروه پیش بابام کیا هستن؟
‫اون‌ها؟ اوه، اون گروه جستجوی خودشه.
‫گروه جستجوی خودش؟
‫نمی‌دونم شنیدی یا نه، ‫ولی یه بچه گم شده و خب...
‫همسایه‌ها این گروه‌ها رو ‫برای پیدا کردنش تشکیل دادن.
‫اون ماریانو، رئیس پلیس جدیده.
‫لوئیس، از گاراژ.
‫و آلفونسو، دکتر پلیس.
‫چی؟
‫می‌دونی، یعنی...
‫اوه، بهش چی می‌گن؟
‫پزشک قانونی.
‫- یه لحظه ببخشید. ‫- حتما.
‫آلفونسو.
‫[پزشک قانونی - آلفونسو گارسیا مارین]
‫لوسیای عزیز، خدا نگهدارت باشه.
‫دلتنگت خواهیم شد.
‫به خصوص شوهرت و دخترت.
‫اون‌ها تنها نیستن.
‫خداوند این خانواده رو تا زمان دیدار دوباره
‫در پناه خود نگه داره.
‫ایمان در چنین مواقعی ضروری‌ست.
‫خیلی مهمه که باور داشته باشیم ‫یه نفر منتظر ماست.
‫اون پشت، زنی که تو ردیف آخر وایستاده کیه؟
‫راحته که آدم فقط در مشکلات به خدا یاد باشه.
‫نمی‌دونم.
‫ولی باید یادمون باشه...
‫پشت خونه هم دیدمش. ‫تو مراسم ختم هم بود.
‫- کسانی که ایمان ندارن، چقدر بی‌پناه هستن؟ ‫- هیس.
‫یا آن‌هایی که بت‌های دروغین رو می‌پرستن؟
‫یا آن‌هایی که گرفتار پوچی می‌شن؟
‫دنبال کسی می‌گردن که معلوم نیس کیه.
‫چرا باید اینجا بشینیم ‫به این حرف‌ها گوش بدیم؟
‫به پیامبران دروغین، به سوداگران معبد،
‫به نادان‌هایی که ادعای روشن‌بینی می‌کنن،
‫خداوند به این افراد چنین می‌گه.
‫«من راه و راستی
‫و زندگی هستم».
‫آرون!
‫روث.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫آره.
‫هی، هنوز مواد معامله می‌کنی؟
‫یه چیزی برات پیدا می‌کنم، ‫ولی فقط به خاطر خودت.
‫چون دیگه این کار رو نمی‌کنم.
‫دارم توی زندگی پیشرفت می‌کنم. ‫الان شغلم نظافت‌کاریه.
‫برای تو.
‫ممنون.
‫ببخشید که به مراسم ختم نیومدم.
‫با خودم فکر کردم مادرت هیچوقت واقعاً من رو ‫قبول نداشت، پس به نظرم درست نبود بیام.
‫ولی الان پشیمونم.
‫به خاطر مرده‌ها به مراسم ختم نمی‌ریم، ‫به خاطر بازموندگان می‌ریم.
‫منم قدردان همه کسایی بودم ‫که به مراسم ختم پدرم اومدن.
‫حس بدی نداشته باش.
‫راست می‌گی، مامانم زیاد ازت خوشش نمیومد.
‫خب، من به خاطر از دست رفتن دخترش، ‫تقصیر رو به عهده گرفتم.
‫چی می‌گی؟
‫من از دست نرفتم، باشه؟
‫گمونم درسته که زندگی من ‫یه خط مستقیم نیست.
‫اوه، چه شاعرانه.
‫نه، جدی می‌گم. سرزنشش نمی‌کنم از دست ‫دوستی که تو رو به سیگار کشیدن معرفی کرد
‫دل خوشی نداشت.
‫هوم. دوست؟
‫خب، هم‌دانشگاهی، باشه؟ هم‌دانشگاهی.
‫از اینم خوشش نمیومد.
‫اوهوم.
‫اخیراً، کسی که به نظر میاد ‫از من متنفره، باباته.
‫چطور؟
‫نمی‌دونم. وقتی هنوز تو گارد مدنی بود ‫کمتر ترسناک به نظر می‌رسید.
‫هر چند وقت یه بار بهم ‫کارهای عجیب پیشنهاد می‌داد.
‫بیشتر کارهای امنیتی، ‫چند ساعت کار و حقوق خوب.
‫ولی از وقتی تو سرتیکس شروع به کار کردم...
‫- همون شرکت داروسازی جدید نیست؟ ‫- اوهوم.
‫فقط من رو نادیده نمی‌گیره،
‫انگار می‌خواد سر به تنم نباشه.
‫چیه؟
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم...
‫شاید پدرم یه کم دیوونه‌ست.
‫ولی حس می‌کنم این منم که دارم دیوونه می‌شم.
‫رفتارش عجیب شده، مگه نه؟
‫انگار فرق کرده.
‫خب؟
‫حتی به این فکر می‌کردم که اون...
‫منم دیگه اون آدم سابق نیستم.
‫تو عوض نشدی.
‫ها؟
‫اوه، وای.
‫به خاطر چیه؟
‫از سرطان روده بزرگ ‫جون سالم به در بردم.
‫باور می‌کنی؟
‫خدایا، اصلا خبر نداشتم.
‫آره، خب، چند وقتی می‌شد ‫باهم حرف نزده بودیم.
‫نمی‌خواستم ایمیل بفرستم بهت بگم.
‫به نظرم این کیسه در چند زمینه ‫زندگیم رو عوض کرده، ولی...
‫خب...
‫بعضی روزها بدترین اتفاقیه که برام افتاده.
‫و بعضی وقت‌ها خدا رو شاکرم.
‫این نشون می‌ده که ‫برای زندگیم جنگیدم و بردم.
‫همیشه من رو به جشن گرفتن وامی‌داره.
‫اوه، واقعاً؟
‫اینجا کار می‌کنم.
‫ساختمون جدید خیلی بزرگه.
‫امشب خیلی خوش گذشت.
‫هوم.
‫اوهوم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫همینطور. می‌بینمت.
‫[شرکت داروسازی سرتیکس]
‫چیکار می‌کنی؟
‫به نظرت چیکار می‌کنم؟
‫فکر نمی‌کنی یه کم زوده؟
‫هرچه زودتر بهتر، ‫زودتر می‌تونیم به زندگی‌مون ادامه بدیم.
‫و هرچه زودتر تو برگردی ‫به اتاق زیرشیروانی، درسته؟
‫اون بالا چیکار می‌کنی؟
‫هوم، خب من...
‫کتاب می‌خونم، ویدئو می‌بینم، مطلع می‌شم.
‫کاری که همه باید بکنن.
‫برای انجام این کار باید در رو قفل کنی؟
‫دوست ندارم مردم تو کارم فضولی کنن.
‫تو هم همینطور بودی.
‫تو باعث شدی به همه ‫درهای خونه لعنتی قفل بزنیم.
‫«خونه لعنتی»؟
‫آره.
‫شاید وقتی من یه نوجوون لعنتی بودم. ‫نه مثل تو.
‫هیچوقت اینطور با من حرف نمی‌زدی.
‫خب، شاید این چیزیه که ‫لازم بود بشنوی، عزیزم.
‫چند تا حقیقت تلخ و سخت.
‫دیگه تو رو نمی‌شناسم.
‫ولی تو اصلاً عوض نشدی.
‫مراسم ختم مادرت بود ‫و جای دیگه‌ای رفته بودی.
‫وای، ممنون.
‫[آدرنالین - آدرنوکروم]
‫اه، روث. من...
‫این گوشی مامانته.
‫فکر کردم اگه خواستی می‌تونی استفاده کنی.
‫تقریباً نوئه.
‫می‌دونم که مال تو داره کهنه می‌شه.
‫ممنون، بابا.
‫- وای، از اون مدل‌های شیکه. ‫- آره.
‫واقعاً بابتش از من عصبانی شد.
‫گفت «برای یه گوشی، پولش خیلی زیاده».
‫خیلی چیزها ناراحتش می‌کرد.
‫از کِی؟
‫وقتی شروع شد، از دست تو عصبانی بود.
‫چون از اینجا رفتی، ‫چون درس و دانشگاه رو ول کردی.
‫خدا می‌دونه کجا بودی و چیکار می‌کردی.
‫ولی چطور می‌تونی از دست کسی ‫که اینجا نیست، عصبانی بشی؟
‫من بودم که اینجا پیشش مونده بود.
‫تنها کسی که می‌تونست ‫همه چیز رو گردنش بندازه.
‫من رو سرزنش کرد و گفت ‫با تو به اندازه کافی سختگیر نبودم.
‫همیشه راحت‌تره که یکی دیگه رو سرزنش کنی.
‫دوران سختی بود.
‫ولی نگران من نباش.
‫الان خیلی بهترم.
‫خوبم.
‫یه لحظه.
‫اه، رمز گوشی مامان رو می‌دونی؟
‫اه... بهش احتیاج نداری. ‫من... دیروز گوشی رو فرمت کردم.
‫اه...
‫با همه چیزایی که توش بود؟
‫مادرت از بین ما رفته، عزیزم.
‫چرا الان باید کسی بخواد ‫به محتویاتش دسترسی پیدا کنه؟
‫به چه درد تو می‌خوره؟
‫من؟ اوه، هیچی.
‫- مهم نیست. ‫- باشه.
‫گوشیش رو پاک کرده. کاری هست ‫بتونیم بکنیم تا ببینیم روش چی بوده؟
‫یه کار می‌تونیم امتحان کنیم. ‫می‌تونیم ببینیم تو فضای ابری چی داشته.
‫ولی تعمیرگاه احتمالاً می‌تونه ‫بیشتر انجام بده.
‫ولی نمی‌تونیم بریم شهر، ‫همه پدرم رو می‌شناسن.
‫این چه ربطی داره؟
‫چه اتفاقی داره می‌افته، روث؟
‫فکر کردم صدای اومدن پدرت رو شنیدم.
‫اون کل روز تو اتاق زیرشیروانی می‌مونه.
‫می‌ترسم که من.. نمی‌دونم، ‫یکی از این روزها یه کار دیوانه‌وار بکنه.
‫خیلی‌خب. با سن پدرت، ‫می‌تونه هر چیزی باشه، روث.
‫هر چیزی.
‫- طلاق، یا خریدن یه ماشین کروکی... ‫- آره، ولی گفت می‌ترسه، آرون.
‫مادرم هیچوقت از چیزی نمی‌ترسید.
‫آره. چند وقتی می‌شد ندیده بودیش، ‫همینجوری می‌گم.
‫محض رضای خدا، اون مامانمه.
‫قبلاً دستشویی می‌رفت، در رو قفل نمی‌کرد.
‫درهای بسته رو تحمل نمی‌کرد ‫و از رمز و راز خوشش نمیومد.
‫و مطمئنم از اینکه بابام خودش رو ‫اون بالا حبس می‌کرد، متنفر بود.
‫اگه رفته باشه اونجا، چی؟
‫اگه یه چیزی دیده باشه، چی؟
‫چیزی که پدرم نمی‌خواست کسی ببینه؟
‫شاید دعوا کردن و به خاطر همون بهم زنگ زد؟
‫و به خاطر همون اون رو کشتن؟
‫آروم‌ باش، روث، بی‌خیال. ‫بذار دیوونه نشیم.
‫با گارد مدنی حرف زدی؟
‫نمی‌تونم، اونا همه با پدرم رفیقن.
‫نمی‌دونم.
‫دیوونه‌م که اینطور فکر می‌کنم؟
‫نه، نه، دیوونه نیستی. فقط نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم، روث... نمی‌دونم.
‫به خاطر همین هنوز اینجا موندی؟
‫باید مطمئن بشم چیزی که ‫فکر می‌کنم درست نیست.
‫بیا.
‫چی پیدا شد؟
‫نوشته ۲۰۰ تا عکس هست.
‫به نظر زیاد نمیاد.
‫آره، یه گوشی کاملاً نو بود.
‫فکر کنم کریسمس هدیه گرفته بود.
‫نه، به نظر همیناست.
‫ممکنه یه پوشه دیگه‌ای جایی باشه؟
‫چیزی که سعی کنه مخفی نگه داره؟ نمی‌دونم.
‫- صبر کن. اون چیه؟ ‫- خب، بذار ببینیم.
‫اسمی نداره.
‫چشم‌هات رو ببند.
‫چرا؟
‫- فقط محض احتیاط. ‫- احتیاط چی؟
‫اگه عکس خصوصی یا چیزی باشه چی؟
‫- عکس خصوصی مادرت، پدرت. ‫- جدی باش.
‫یا حتی چیز ترسناکی.
‫- دلت نمی‌خواد اون رو ببینی. ‫- نادون.
‫منم نمی‌خوام، برای اطلاع، ‫قسم می‌خورم، منم نمی‌خوام، ولی...
‫ولی اگه برای ازدواج با تو لازم باشه، ‫انجامش می‌دم.
‫آروم باش، شوخی کردم. ‫یالا دیگه، چشم‌هات رو ببند.
‫باشه، زود باش. بزن.
‫خب؟
‫این کیه؟
‫لعنت!
‫لعنت، می‌دونستم!
‫- می‌دونستم. ‫- قضیه چیه؟
‫این زن رو دیدم. ‫تو مراسم ختم و تشییع جنازه بود.
‫از بابام پرسیدم کیه ‫و دروغ گفت که نمی‌دونه.
‫این دیگه کیه؟
‫نمی‌دونم، اسمش رو به ما نمی‌ده. ‫فقط مامان و بابات می‌دونن.
‫باید بفهمم. ‫باید بفهمم کیه.
‫چطور می‌خوای این کار رو کنی؟
‫همه عکس‌ها رو به پدرم نشون می‌دم ‫و وادارش می‌کنم حقیقت رو بهم بگه.
‫می‌خوای تنها بری؟
‫لعنت، آرون، واقعاً مجبور بودی ‫تو ون سیگار بکشی؟
‫عصبی بودم.
‫ولی الان خوبم.
‫سلام بابا.
‫آرون رو یادته؟
‫دعوتش کردم واسه شام بیاد.
‫شب خوش.
‫عالی شد.
‫ببخشید. اخیراً زیاد آشپزی نکردم.
‫فقط یه چیزایی سرهم می‌کنم.
‫نگران نباش، مارتین، این برای من ‫یه غذا در سطح بهترین رستوران‌هاست.
‫خیلی فست‌فود می‌خوری؟
‫صبح‌ها کارم تمیز کردن کثافت‌کاری‌هاست ‫و شب‌ها غذای کثیف می‌خورم.
‫- هوم. ‫- هوم.
‫به خاطر همینه که سرطان گرفتی.
‫بس کن، بابا.
‫نه، نمی‌گم تقصیر خودته، واقعاً.
‫به خاطر مواد شیمیایی‌ایه که ‫این روزا تو همه چی می‌ریزن.
‫و تصادفی نیست.
‫می‌دونی، تو رو مریض می‌کنن ‫تا بتونن درمانش رو بهت بفروشن.
‫همزمان، اون‌ها دارن سیستم ‫سلامت ملی رو نابود می‌کنن
‫تا همه مجبور بشیم پول بدیم.
‫«اون‌ها» کی هستن؟
‫- کسایی که براشون کار می‌کنی. ‫- من اونجا کف زمین رو تمیز می‌کنم.
‫داری برای آدم‌کش‌ها کار می‌کنی، می‌دونی؟
‫بچه‌ها رو هم می‌دزدن. ‫اونم نباید فراموش کرد.
‫به نظرت این موضوع خنده‌داره؟
‫صبر کن، مارتین، بذار درست بفهمم.
‫فکر می‌کنی کارفرماهام ‫مسئول سرطان من هستن؟
‫شاید دقیقاً خود کارفرماهات نباشن، ولی...
‫- خب، منظورت شرکت‌های داروسازیه. ‫- اوهوم.
‫و دولت‌ها.
‫مارتین، بیخیال.
‫پس تقصیر کیه؟
‫خب، می‌دونی، سرزنش کردن بقیه ‫همیشه آسون‌تره.
‫ای کاش واقعاً یکی تقصیرش ‫رو گردن می‌گرفت.
‫ای کاش سرطان یه جا ساخته میشد،
‫و همه می‌تونستیم بریم اونجا ‫و نابودش کنیم.
‫ریشه‌کنش کنیم.
‫ولی خب اینجوری نیست دیگه، مارتین.
‫- عه؟ ‫- آره.
‫پس چطوریه؟
‫سرطان می‌گیری و بیچاره میشی.
‫و هیچوقت نمی‌فهمی کی دوباره قراره برگرده.
‫ترس از سرطان رو می‌بلعی.
‫مگه تو به جای بلعیدنش فقط ‫مواد نمی‌کشی؟
‫آره، مواد می‌کشی. ‫می‌شینی روی مبل و هیچ کاری نمی‌کنی.
‫بهشون اجازه میدی هر کاری ‫می‌خوان انجام بدن.
‫میشه یادآوری کنی خودت چیکار می‌کنی؟
‫تحقیق و بررسی می‌کنم، ‫سوال می‌پرسم، خب؟
‫هوم.
‫با دوستت این کار رو می‌کنی؟
‫اون خانمی که واسه مراسم اومده بود ‫و گفتی نمی‌شناسیش؟
‫بابا، مامان عکس‌های تو و اون زنه ‫رو تو گوشیش داشت.
‫که داشتید تو شهر قدم می‌زدید.
‫چیکار داری می‌کنی، عزیزم؟
‫اه... دارم مثل تو تحقیق می‌کنم.
‫زنه کیه؟
‫اسمش برتاست.
‫عالیه.
‫این برتا کی هست؟
‫دوستمه.
‫دوستته.
‫شاید باورت نشه، ولی به سن من برسی ‫بازم می‌تونی دوست پیدا کنی.
‫هوم.
‫ولی مردم شهر ممکنه دچار ‫سوءتفاهم بشن،
‫و من ترجیح میدم هیچی نگم.
‫- ولی کجا؟ ‫- چی؟
‫- کجا؟ ‫- کجا باهاش آشنا شدی؟
‫- اینترنتی. ‫- تو برنامه دوست‌یابی؟
‫نه. تو یه انجمن تحقیق آشنا شدیم.
‫دیگه کی از همچین وبسایت‌هایی ‫استفاده می‌کنه؟
‫تعدادشون بیشتر از اونیه که فکر می‌کنی.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫بیشتر افراد اون سایت صداش رو درنمیارن چون...
‫چون؟
‫چون صحبت کردن درباره یه چیزهایی ‫زیاد آسون نیست.
‫چون ممکنه اون وسط عزیزانت رو از دست بدی.
‫این اتفاق برای تو هم افتاد، بابا؟
‫مامان رو از دست دادی؟
‫آره، شاید.
‫برتا خیلی‌ها رو از دست داده.
‫شوهرش رو، سرپرستی دوتا بچه‌هاشون رو.
‫و الان احساس تنهایی می‌کنه.
‫به عنوان دوستش، سعی می‌کنم ‫کنارش باشم. باهاش وقت بگذرونم.
‫می‌دونی، یه کمک دوستانه‌ست.
‫مگه چیه؟
‫نظرت چیه؟
‫درکت می‌کنم.
‫به خدا.
‫ولی ته دلش، پشت تمام
‫اتفاقاتی که براش افتاده، اول و آخرش، ‫همون آدم قبلیه.
‫گارد مدنیه ولی آدم بدی نیست.
‫حتی تو فانتزی کوچولوش، ‫خودش رو به چشم قهرمان می‌بینه،
‫که داره بچه‌ها رو از دست پولدارهای ‫شرور نجات میده.
‫بلدی قفل باز کنی؟
‫باید برم تو اتاق زیر شیروانی و ببینم ‫مامانم اونجا چی دیده.
‫چرا داری به من میگی؟
‫کس دیگه‌ای رو نمی‌شناسم که بلد باشه ‫قفل باز کنه.
‫اون وقت من بلدم؟
‫چرا؟ چون مواد می‌فروشم؟
‫نه. امیدوار بودم بتونی کمکم کنی.
‫روث، من مجرم که نیستم.
‫می‌دونم، آرون.
‫نمی‌دونم، گفتم شاید یه آشنا داشته باشی یا...
‫فکر کردی من با چه آدم‌هایی می‌گردم؟ ‫فکر کردی من کی هستم؟
‫مهم نیست. فراموشش کن.
‫اول از همه، لوله رو با دقت میاریم بیرون.
‫حواستون به گیره‌های اصلی باشه و...
‫[آرون]
‫الو؟
‫من... متاسفم، آرون، اه...
‫من کارتم رو اونجا جا گذاشتم؟
‫چی رو؟
‫کارت ورودم رو، با عکس و بارکد.
‫- ام... ‫- یه بند آبی بهش وصله. نمی‌تونم پیداش کنم.
‫- کجا گذاشتیش؟ ‫- تو ون آویزونش کرده بودم. پیداش نمی‌کنم.
‫گفتم شاید دیروز خونه شما ‫جا گذاشته باشمش.
‫با اون کلید کسی می‌تونه وارد ‫شرکت داروسازی بشه؟
‫آره.
‫- خیلی خب... ‫- روث، چه نقشه‌ای داری؟
‫- عجیبه، نه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫به نظرت عجیب نیست که میای اینجا
‫و یه دفعه کارتت رو گم می‌کنی؟
‫- که در ون رو قفل نمی‌کنی؟ ‫- مطمئنم یه جایی گذاشتمش.
‫خواستم چک کنم ببینم اونجاست یا نه. ‫یه جدیدش رو می‌گیرم. خداحافظ.
‫[چیزهایی که نمی‌خواهند ما بدانیم]
‫[مدرسه دولتی لاس وگاس]
‫حال زن سابقم خوب نیست.
‫از قاضی قرار منع خواستم.
‫و قرار رو صادر کردن.
‫در اولین فرصت.
‫فهمیدن که خطرناکه.
‫از چه نظر؟
‫دیوونه شده.
‫اون...
‫زن فوق‌العاده‌ای بود.
‫یه دفعه قاطی کرد.
‫مریض شد. افسرده بود.
‫چند ماه همینجوری بود.
‫واقعاً وحشتناک بود.
‫و یه دفعه کلاً خودش رو از ما دور کرد.
‫گیر داده بود به یه ایده‌های عجیب.
‫می‌گفت پرنده‌ها واقعی نیستن و دارن ‫ما رو تماشا می‌کنن.
‫می‌گفت هواپیماها دارن ذرات ‫نانوفناوری رو پخش می‌کنن
‫که ما رو کنترل کنن.
‫یه دفعه می‌گفت آدم‌های شرور دارن ‫همه چی رو کنترل می‌کنن و...
‫فکر می‌کرد خودش مسئول شکست دادنشونه،
‫و فکر می‌کرد بعدش همه چیز ‫درست میشه.
‫بعدش گیر داد به ناپدید شدن‌ها.
‫ناپدید شدن بچه‌ها.
‫نتونستی قانعش کنی که عقایدش ‫با عقل جور درنمیان؟
‫ای کاش می‌تونستم.
‫ولی بعدش رو بچه‌هام، بچه‌هامون ‫زیادی حساس شد.
‫وقتی میومدن خونه لباس‌هاشون ‫رو می‌گشت،
‫تو کوله‌پشتیشون دنبال دوربین می‌گشت.
‫نمی‌تونستن بدون اجازه‌ش نفس بکشن.
‫خیلی... کنترل‌گر بود.
‫بعدش مجوز اسلحه‌‌ش رو تمدید کرد ‫و تو خونه اسلحه نگه می‌داشت.
‫دست برنمی‌داشت، اوضاع هی بدتر و بدتر میشد.
‫زن سابقم وقتی عضو ارتش بود ‫متخصص سلاح‌های منفجره بود.
‫انگار هر لحظه می‌خواست یه چیزی ‫رو منفجر کنه.
‫یه چیزی، یه جایی...
‫مطمئنم...
‫یه روز اسمش رو تو روزنامه‌ها می‌بینم.
‫مطمئنم.
‫بابای منم کاملاً عوض شده.
‫می‌دونم شنیدنش سخته ولی...
‫ازش دور شو.
‫فرار کن. هر چه دورتر بهتر.
‫چیکار می‌کنی؟
‫تمرین می‌کنم.
‫چیزی شده؟
‫تا حالا ندیده بودم تیراندازی کنی.
‫وقتی بازنشسته شدی مجبورت نکردن ‫اسلحه‌ت رو پس بدی؟
‫مشخص نیست اسلحه کی قراره به کار آدم بیاد.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫شب بخیر، روث.
‫چند روز دیگه وقت می‌خوام، نمی‌تونم...
‫مامانم تازه فوت کرده. ‫دارم به بابام کمک می‌کنم و...
‫باشه، اخراجم کنید. چون...
‫شما تنها رستوران افتضاح برلین نیستید.
‫باشه.
‫کی بود؟ چیزی شده؟
‫نه. از محل کارم تو برلین زنگ زدن.
‫آها.
‫کجا؟
‫هنوز داریم دنبال آلخاندرو می‌گردیم.
‫اه... دارم میرم سمت دریاچه.
‫می‌خوای بیای؟ بچه بودی خیلی اونجا ‫رو دوست داشتی.
‫ام...
‫باشه.
‫کل جنگل رو گشتیم و هیچی پیدا نکردیم.
‫اگه گم شده بود یا افتاده بود ‫یا یه جوری مُرده بود،
‫تا الان جنازه‌ش رو پیدا کرده بودیم.
‫پس اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫- یه سری تونل قدیمی اینجاست... ‫- تونل قدیمی؟
‫آره. صدها سال قدمت دارن.
‫طی جنگ، مبارزان مقاومت فرانسه قایمکی
‫از تونل‌ها می‌رفتن شهر دیدن خانواده‌هاشون.
‫ایناها.
‫ببین.
‫می‌دونی اون سمت چیه؟
‫- چیه؟ ‫- شرکت داروسازی.
‫درسته.
‫بریم.
‫[شنا ممنوع]
‫برای امروز کافی نیست؟
‫اگه ورودی تونل تو دریاچه باشه چی؟
‫گفتن دریاچه چند سال پیش ‫لبریز شده.
‫واسه همین کسی اینجا شنا نمی‌کنه.
‫مردم توش آشغال می‌اندازن، ‫ولی اگه یه لاپوشونی باشه
‫که کسی نره تو آب و تونل‌ها رو ‫پیدا نکنه چی؟
‫باید یه بار دیگه با لباس غواصی برگردم.
‫می‌دونی چیه؟
‫لازم نکرده.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- میرم تونل‌ها رو پیدا کنم. ‫- چی میگی واسه خودت؟
‫نرو تو آب، کثیفه!
‫معلومه داری چیکار می‌کنی؟
‫من که هیچی نمی‌بینم.
‫شاید اینجاست؟
‫اه!
‫چی شد؟
‫- پام رو بریدم. ‫- گفتم که.
‫وقتشه بریم خونه، نه؟
‫چی؟
‫تو آب پر آت و آشغال‌های کثیفه.
‫می‌دونم. خودم بهت هشدار داده بودم.
‫باید تمیزش کنیم که عفونت نکنه.
‫یه زخم سطحیه.
‫می‌خوام اونجا یه چیزی رو چک کنم. ‫بدو برو تا بارون نگرفته.
‫انگار تنها چیزی که برات مهمه
‫پیدا کردن این بچه‌ی گم شده‌ست.
‫دو روز از دفن کردن مامان نگذشته ‫که دوباره جستجو رو شروع کردی.
‫نمی‌دونم، انگار از دست مامان عصبانی هستی
‫که دو روز جستجو کردنت رو متوقف کرده.
‫داری میگی مرگ زنم برام مهم نیست؟
‫چرا این بچه اینقدر برات مهمه، بابا؟
‫داری سعی می‌کنی تحت تاثیر ‫قرارش بدی؟
‫منظورت چیه؟
‫دوست جدیدت برتا رو میگم.
‫تو رو هم شستشوی مغزی داده، بابا؟
‫نمی‌دونم، بگو ببینم. عاشقشی؟
‫تنها زنی که تو عمرم عاشقش بودم مادرت بود.
‫- هوم. ‫- علی‌رغم اینکه مدام می‌نوشید.
‫علی‌رغم اینکه یه دفعه مذهبی شد و
‫هیچ یکشنبه‌ای عشای ربانی رو از دست نمی‌داد.
‫خیلی وقت بود حال مامانت خوب نبود، روث.
‫درست از وقتی تو رفتی.
‫اوه، پس تقصیر منه؟
‫می‌خوای بدونی چرا از خونه رفتم؟
‫چون دیگه نمی‌خواستم شنا کنم. ‫ولی تو اجازه نمی‌دادی.
‫من اینجا خوشحال نبودم، بابا. ‫زندگی خودم رو می‌خواستم.
‫مامانت تو رو می‌پرستید، روث.
‫نور زندگیش بودی. ‫وقتی رفتی، تو تاریکی ولش کردی.
‫برات عجیبه که به نوشیدن رو آورد؟
‫شاید به نوشیدن معتاد شد چون طاقت نداشت ‫که ببینه تبدیل به یه پیرمرد عصبانی شدی
‫که هر روز با اون تئوری‌های توطئه‌ت داری ‫دیوونه‌تر میشی.
‫می‌دونی دوست داشتن کسی که همچین ‫دیدگاهی بهت داره چقدر سخته؟
‫بعد از اینکه دیگه عشق و احترامی ‫نسبت بهت تو دلشون نمونده؟
‫که یه دفعه‌ای تو رو به چشم یه ‫پیرمرد به درد نخور می‌بینه؟
‫پس گمونم دیوونه شدنت هم تقصیر منه، نه؟
‫من سالم سالمم.
‫از همیشه عاقل‌ترم. ‫چون الان هوشیار شدم.
‫تو و بقیه هستید که دارید تو ‫جهل زندگی می‌کنید،
‫و تصمیم گرفتید درد این بچه‌ها ‫و خانواده‌هاشون رو نادیده بگیرید.
‫شوخی می‌کنی دیگه، بسه. دیگه نمی‌تونم ‫به همون مزخرفات تکراری گوش بدم!
‫من دیوونه نیستم!
‫اگه گم شدن بچه‌ها یه جور ‫همه‌گیری بود،
‫پس تبدیل به تیتر کل روزنامه‌ها میشد.
‫خیلی ساده‌لوحی، عزیزم.
‫می‌خوای برات توضیح بدم دنیا چه شکلیه؟
‫ترجیح میدم فکر کنم ساده‌لوحی، ‫نه یه چیز بدتر.
‫عالیه، الان به منم مشکوک شدی؟
‫البته، بابا، اینجا همه جز تو ‫رشوه گرفتن.
‫همه جز تو احمقن.
‫تازگی‌ها یه نگاه به آیینه انداختی؟
‫دیدی چه شکلی شدی؟
‫چون به نظر من الان شبیه یه ‫آدم نابغه نیستی.
‫الگویی نیستی که چون حقیقت رو ‫می‌دونی همه باید دنباله‌روت باشن.
‫یه پیرمردی که خودت رو تو تو اتاق زیر شیروانی ‫زندانی می‌کنی و خدا می‌دونه مشغول چه کاری هستی.
‫الان تبدیل به همچین آدمی شدی.
‫می‌خوای بدونی تو اتاق زیر شیروانی ‫چیکار می‌کنم؟
‫واسه همین دیروز سعی کردی دزدکی ‫واردش بشی؟
‫پس داری جاسوسیم رو می‌کنی؟
‫- عالیه. ‫- کجا میری؟
‫- دست کثیفت رو به من نزن! ‫- گم میشی‌ها! روث!
‫- روث. روث! ‫- دست از سرم بردار!
‫روث.
‫روث!
‫برگرد!
‫تنهام بذار!
‫روث!
‫بیهوش شده بودی، ولی انگار خوبی.
‫یه چند روز استراحت کن که ‫به قوزک پات فشار نیاد.
‫اگه درد داشتی هر هشت ساعت ‫یه مسکن بخور.
‫و بابات هم باید برات دمنوش درست کنه.
‫از گیاهان سر درمیاره.
‫ولی مهم‌تر از همه اینه که استراحت کنی.
‫می‌خوای قوزکت خوب بشه دیگه، نه؟
‫باشه.
‫چرا خونه پر دوربینه، بابا؟
‫جاسوسیِ من رو می‌کنی، یا جاسوسیِ ‫مامان رو می‌کردی؟
‫چرا باید همچین کاری کنم؟ ‫میشه بچه‌بازی درنیاری؟
‫الان من دارم بچه‌بازی درمیارم؟
‫دوربین امنیتیه دیگه.
‫چون می‌ترسیدم اونا بیفتن دنبالمون.
‫وای خدا...
‫دیدی؟ می‌دونستم باور نمی‌کنی.
‫واسه همین نگفتم.
‫کی قراره بیاد سراغ ما، بابا؟ کی؟
‫- شرکت داروسازی؟ ‫- و سیاستمدارها.
‫- اوه. ‫- و پلیس. می‌تونن به هر کسی رشوه بدن.
‫به اونایی که اصلاً انتظار نداری.
‫فکر کن.
‫دارن بلاهای وحشتناکی سر بچه‌ها میارن.
‫هر کسی که مانع ماموریتشون بشه ‫رو نابود می‌کنن.
‫و فهمیدن من به کارهاشون پی بردم.
‫چون دیدن دارم جستجو می‌کنن ‫باید حواسم رو بیشتر جمع می‌کردم.
‫یه نگهبان ازم کارت شناسایی خواست. ‫ولی کارتم رو ندادم
‫اما می‌دونن کی هستم و کجا زندگی می‌کنم.
‫اصلاً اونجا چیکار می‌کردی؟
‫تونل‌ها به اونجا متصل میشن، ‫به زیرزمین ساختمون سرتیکس.
‫بسه، تمومش کن. دیوونه‌م کردی.
‫من همینجا نمی‌شینم که یه سره
‫درباره تونل‌های متروکه و بچه‌های ‫ربوده شده صحبت کنی.
‫- نمی‌تونم. درکت نمی‌کنم. ‫- گوش نمیدی.
‫اونا خیلی خطرناکن.
‫تنها کسی که داره تعقیبم می‌کنه ‫رفیقت برتاست.
‫داره ازت محافظت می‌کنه، روث.
‫محافظت؟
‫می‌خواد مطمئن بشه که حالت خوبه.
‫و چون دختر منی هدف اونا قرار گرفتی، روث.
‫شب مرگ مامان دوربین‌ها همه چیز ‫رو فیلمبرداری کردن؟
‫البته.
‫چی رو نشون دادن؟
‫نشون میدن که مامانت میره حموم.
‫همین.
‫گارد مدنی چیزی می‌دونه؟
‫آره. کل فیلم‌ها دستشونه. ‫اول از همه فیلم‌ها رو به اونا تحویل دادم.
‫پس چرا به من هیچی نگفتی؟ هوم؟
‫چون حرفم رو باور نمی‌کردی.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫همینجاست.
‫ویدئو نشون میده که مامانت تو حمومه.
‫این واسه روز...
‫- روز فوت کردنشه؟ ‫- آره.
‫- صداش قطعه؟ ‫- صدا نداره.
‫نمی‌دونیم از اون سمت در چیزی گفته یا نه.
‫اگه بابام داشته ادا درمی‌آورده چی؟
‫پس یعنی بابات با توجه به دوربین‌ها ‫برنامه‌ریزی کرده
‫که یه عذر موجه جور کنه، که بتونه مامانت ‫رو در کمال خونسردی بکشه.
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫نه، ولی مامانم در رو قفل کرد و همین؟
‫- چرا میفته زمین؟ ‫- به خاطر نوشیدنی.
‫آره، ولی امکان نداره مامانم اونقدرا ‫نوشیده باشه.
‫خیلی خب.
‫این فیلم چند روز قبلش ضبط شده.
‫شاید دیدنش برات سخت باشه.
‫مشخصه اون روز هم نوشیده بوده.
‫- میشه خاموشش کنی؟ ‫- آره، البته. ببخشید.
‫ببین، شاید...
‫شاید دارم فضولی می‌کنم...
‫ولی اوضاع خونه مرتبه؟
‫اگه کمک خواستی ما هستیم. ‫می‌دونی کجا باید پیدامون کنی.
‫خب؟
‫چه فکری تو سرت بوده؟ ‫که با این وضعیت پات نشستی پشت فرمون؟
‫شنیدی که دکتر چی گفت.
‫می‌خوای تصادف کنی؟
‫می‌خوای تو رو هم از دست بدم؟
‫می‌خواستم با چشم خودم ببینم.
‫چی رو؟
‫که مادرت اینقدر می‌نوشید تا ‫از حال می‌رفت؟
‫می‌خواستی اون رو ببینی؟
‫من زور زدم که در برابر این واقعیت ‫ازت محافظت کنم، عزیزدلم.
‫دیدن همچین لحظاتی...
‫نیاز نبود ببینی.
‫نمی‌خوام اینجوری به یاد بیاریش.
‫ببخشید، بابا.
‫قول بده که به خودت فشار نیاری.
‫و اینقدر فکر نکن.
‫برو حموم و استراحت کن. هوم؟
‫لطفاً دمنوشت رو بنوش، حالت رو ‫بهتر می‌کنه.
‫روث، چیزی می‌خوای؟
‫عزیزم، خوبی؟
‫روث، یه چیزی بگو.
‫روث؟
‫خوبی؟ چی شده؟
‫در رو باز نمی‌کنه، الان خودش رو ‫تو اتاقش زندانی کرده.
‫خیلی عجیبه.
‫حالم خوب بود. خوب بودم، ‫بعدش دمنوش کوفتی بابام رو نوشیدم،
‫و سرگیجه گرفتم.
‫می‌دونی؟
‫- خیلی خب. ‫- دنیا داشت دور سرم می‌چرخید.
‫تلو تلو می‌خوردم، ‫درست مثل مامانم تو اون ویدئوها.
‫الان شک کردم که نکنه بابام یه ‫چیزی به مامانم خورونده بوده.
‫یه چیزی که دوستش تو پزشکی قانونی ‫تو گزارش ذکر نکرده.
‫- واسه همین ما نفهمیدیم. ‫- وایسا.
‫فکر کنم متوجه منظورت نشدم.
‫یه مقدار هم مواد زدم.
‫فکر کردم تو ویدئو مشخصه که بابات ‫داره در میزنه
‫- و مامانت باز نمی‌کنه. اون... ‫- کی گفت؟
‫چون ویدئو صدا نداره.
‫شاید داشته فیلم بازی می‌کرده.
‫می‌کوبیده روی در، در رو به زور باز کرده.
‫وقتی اونجا دیدتش و فهمیده که ‫نمی‌تونه تکون بخوره،
‫فهمیده از محدوده دوربین دوره ‫و در کمال خونسردی مامانم رو کشته.
‫ولی روث، روث، حالیته داری چی میگی؟
‫- می‌فهمی چی میگی؟ ‫- بهم مواد داد.
‫بهم مواد داد. نمی‌تونستم سرپا وایسم.
‫ببین، نمی‌دونم. سیگار کشیده بودی؟
‫- یا امروز چیز دیگه‌ای خوردی؟ ‫- سیگار نکشیدم.
‫هیچی نکشیدم.
‫یه مسکن خوردم.
‫همین.
‫یکی از دست دکتر، یکی هم تو ‫کلانتری بهم دادن.
‫شاید تاثیر همون بوده.
‫حرفم رو باور نمی‌کنی؟
‫ها؟
‫دیدم داری با بابام حرف میزنی.
‫دیدم دارین حرف میزنین.
‫بابات خیلی نگرانته. باور کن.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫بهت پیشنهاد کار داده؟
‫خیلی خب، بسه.
‫خیلی خب، روث. کافیه.
‫دفعه بعدی که فکر کردی بابات می‌خواد بکشدت،
‫یا آدم فضایی و همچین مزخرفاتی دیده، ‫به یکی دیگه زنگ بزن.
‫چون دیگه خسته شدم، روث.
‫هر دفعه که قفل‌بازکن، مواد یا ‫هم‌نشین می‌خوای
‫باید بدو بدو خودم رو برسونم.
‫آره.
‫پس گمونم من ازت سوءاستفاده کردم.
‫چون هر کاری می‌کنی از روی از خود گذشتگیه، ‫نه، آرون؟
‫نه اینکه چون فکر می‌کنی ممکنه یه روز دوباره ‫به هم برگردیم.
‫من میرم، روث.
‫روث. در رو باز کن.
‫روث.
‫خوبی؟
‫می‌خوای زنگ بزنم دکتر ولاسکو بیاد؟
‫[دکتر ولاسکو]
‫[ولاسکو]
‫[آلفونسو گارسیا مارین]
‫[۲۶ فوریه سال ۲۰۲۴]
‫[آلفونسو همیشه ما رو می‌خندونه]
‫[گارد مدنی]
‫با گروهبان بالستر کار دارم.
‫جواب نمیده. یه لحظه.
‫- نمی‌تونم صبر کنم، کارم فوریه. ‫- چی؟ هی!
‫هی!
‫ببخشید.
‫نمی‌تونید بیاید اینجا.
‫روث!
‫چیکار می‌کنی؟
‫چیکار می‌کنی، روث؟
‫متاسفم.
‫بابت همه چیز متاسفم.
‫میشه یکی از اون دمنوش‌هات رو ‫برام درست کنی، بابا؟
‫البته.
‫[شماره ناشناس]
‫روث، گروهبان بالستر هستم.
‫گفتن اومده بودی دیدنم.
‫بله.
‫احتمالاً بابات رو تو دفترم دیدی.
‫فکر کنم باید صحبت کنیم.
‫چرا؟
‫بابات امروز صبح اومد دیدنم ‫که بهم بگه فکر می‌کنه...
‫ممکنه یه نقشی تو مرگ مادرت داشته باشی.
‫فکر می‌کنه با شرکت داروسازی که تو شهر
‫یه شعبه تاسیس کرده همکاری می‌کنی.
‫فکر می‌کنه تو و بقیه شهری‌ها دارین
‫[آرون] ‫روی یه چیزی کار می‌کنین.
‫فکر می‌کنه هیچی تصادفی نیست. ‫بگذریم...
‫اینا حرفای یه آدم بیکاریه که ‫احساس تنهایی می‌کنه.
‫زیاد شاهد همچین موردی بودیم.
‫[هنوز دنبال پسره هستم]
‫[اونا هم نقشی دارن؟]
‫خواستم بدونی که به نظر ما
‫و کلاً به نظر هر آدم عاقلی،
‫پرونده بسته‌ست و جرمی در کار نیست.
‫اون اتفاق تصادفی بوده.
‫آره، هر مدرکی که داریم نشون میده ‫یه حادثه غم‌انگیز بوده.
‫خیلی خب، پس چرا؟
‫چرا چی؟
‫پس چرا همچین داستان عجیبی ‫رو از خودش درآورده؟
‫چون مطمئنم براش سخته که بپذیره
‫همچین عزیزی رو اینقدر بی‌معنی از دست داده.
‫سرزنش کردن بقیه همیشه کار آسون‌تریه.
‫سر و کله زدن با همچین دردی سخته.
‫و به نظرم باور کردن
‫همچین چیزهایی باعث میشه بابات ‫حس کنه خاص و مفیده.
‫ولی خواستم بهت هشدار بدم که...
‫پدرت خیلی افراطی شده.
‫و یه آدم افراطی که...
‫به شدت خطرناکه.
‫لطفاً وقتی نزدیکش هستی مراقب باش.
‫ممنونم.
‫هی، بابا؟
‫بابا؟
‫- ببخشید. ‫- هی، هی!
‫- ببخشید. ‫- نیا جلو.
‫فقط می‌خوام باهاش صحبت کنم.
‫نزدیک بود بکشیش.
‫بذار توضیح بدم. اشتباه کردم. من...
‫- بابا. ‫- نمی‌بینی ازت می‌ترسه؟
‫حق هم داره.
‫- اوه، بابا، اینجوری نکن. ‫- خیلی خب، دستت رو بیار جلو.
‫اگه می‌خوای با بابات صحبت کنی، ‫باید دستت رو ببندیم.
‫- چی میگی واسه خودت؟ چطوری... ‫- نمی‌تونیم ریسک کنیم که دوباره بهش حمله کنی.
‫تو رو خدا.
‫به حرفش گوش بده، عزیزدلم.
‫فکر می‌کردم یه نقشی تو مرگ مامان داری.
‫ببخشید. ببخشید، بابا.
‫نفهمیده بودم. من...
‫نمی‌خواستم بلایی سرت بیارم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای گارد مدنی رو خبر کنی؟
‫الان چی میشه؟
‫آخ. اوه، لعنتی!
‫این کارها واقعاً لازم هستن؟
‫بیا اینجا.
‫دخترت داره برامون دردسر میشه، مارتین.
‫نمی‌دونیم وقتی تو اتاق زیر شیروانی بوده ‫چی دیده.
‫باید سریع دست به کار بشیم.
‫باید بریم سمت تونل‌ها که ‫بچه‌ها رو پیدا کنیم.
‫این کیه؟
‫دکتر. حتماً اومده به روث سر بزنه.
‫- بفرستش بره. ‫- می‌خوای با اون چیکار کنی؟
‫اون کارت آرونه؟
‫خواهش می‌کنم، بابا! نه، نه، بابا!
‫- خواهش می‌کنم اینجا ولم نکن! ‫- ساکت باش دیگه.
‫بابا!
‫کمکم کنید!
‫میشه داد نکشی؟
‫- بابا! بابا! نه. ‫- ساکت شو.
‫آرامش خودت رو حفظ کن، خب؟
‫هی. آروم باش. فرستادمش بره.
‫من میرم تو ماشین.
‫بابا، می‌خوای با کارت ورود ‫آرون چیکار کنی؟
‫مامان فهمیده بود داری روی ‫چی کار می‌کنی؟
‫واسه همین هر چی تو گوشیش بود ‫رو پاک کردی؟
‫مامانت هم رفت تو اتاق زیر شیروانی. ‫فهمیده بود می‌خوایم چیکار کنیم.
‫و دیوونه شد.
‫بعدش بیشتر از همیشه می‌نوشید.
‫ولی به نظرم مرگش یه حادثه‌ی تصادفی نبود.
‫یکی کشتتش.
‫واقعاً فکر می‌کنی منم یه نقشی داشتم؟
‫می‌دونم هیچوقت سعی نمی‌کردی ‫بلایی سر مادرت بیاری.
‫ولی ممکنه با استفاده از تو برام ‫پاپوش دوخته باشن،
‫که من رو مقصر مرگش جلوه بدن ‫و از معادله حذفم کنن.
‫اولش فکر نمی‌کردم اینطور باشه، ولی ‫این اتفاقات،
‫مرگ مادرت درست بعد از اینکه ‫نیروهای امنیتی مچم رو
‫حین تحقیق درباره ساختمون اصلیشون گرفتن.
‫زیادی تصادفیه.
‫مامان افتاد زمین.
‫می‌دونم پذیرفتنش سخته، ‫ولی چاره‌ای نداریم.
‫اتفاقی که افتاد وحشتناک بود ولی ‫دلیل نمیشه بخوای داستان ببافی.
‫به دکتر ولاسکو گفتم خوابیدی و امروز ‫بعد از ظهر بیاد بهت سر بزنه.
‫خودش دستت رو باز می‌کنه.
‫بابا؟
‫برگرد!
‫لعنتی.
‫کمک! کمک!
‫[آلخاندرو اوئلوا، گم شده]
‫تو دریاچه‌ست.
‫اه!
‫آرون، گوش کن ببین چی میگم.
‫می‌دونم این چند روز حرفای ‫احمقانه زیادی زدم.
‫می‌دونم. ولی قول میدم قضیه جدیه.
‫کارتت دست بابامه و می‌خواد باهاش ‫وارد ساختمون بشه.
‫شاید همین الانش هم وارد شده باشه.
‫و همه‌ش همین نیست. ‫اسلحه و مواد منفجره همراهشه.
‫اون زنی که همراهشه عضو ارتش بوده.
‫بلده از مواد منفجره استفاده کنه. ‫دارن میرن سمت زیرزمین.
‫فکر می‌کنن بچه‌ها تو تونل مخفی ‫پنهان شدن یا...
‫نمی‌دونم.
‫خدا می‌دونه حاضرن برای پیدا کردنشون ‫چیکار کنن.
‫من دارم میام، خب؟
‫ولی شاید سر وقت نرسم.
‫حرفم رو باور کن، آرون.
‫خواهش می‌کنم.
‫...می‌خواد باهاش وارد ساختمون بشه.
‫شاید همین الانش هم وارد شده باشه.
‫و همه‌ش همین نیست. ‫اسلحه و مواد منفجره همراهشه.
‫مراقب باش.
‫وایسا.
‫بریم.
‫من میرم.
‫ردیفه.
‫شروع کن.
‫هی! وایسا، نمی‌تونی بری داخل!
‫بابام داخله. بذار برم تو.
‫آرون. هی، هی، خوبی؟
‫باید بازم بگردیم. ‫حتماً پشت دیوار بعدی هستن.
‫صد در صد اون پشتن.
‫بابا، وایسا.
‫روث. چی... اینجا چیکار می‌کنی؟
‫- برو خونه. ‫- نه، نه، همراهم بیا.
‫نمی‌تونم، عزیزدلم.
‫پسره اینجا نیست.
‫یادته تو دریاچه که بودم با یه ‫قطعه فلزی پام رو بریدم؟
‫اون قطعه دوچرخه‌ی آلخاندرو بود.
‫اونجا غرق شده. ‫با دوچرخه‌ش افتاده تو دریاچه، مطمئنم.
‫اینا رو میگی که باهات بیام.
‫نه، بابا، به خدا. اگه باور نمی‌کنی، ‫میریم سراغ پلیس.
‫مطمئنم پیداش می‌کنن. ‫تو دریاچه‌ست.
‫حتی اگه درست بگی، ‫فقط آلخاندرو گم نشده.
‫بچه‌های دیگه هم هستن. بچه‌هایی که ‫دزدیدن و خواهند دزدید.
‫نمی‌فهمی که می‌تونیم با افشای حقیقت ‫نجاتشون بدیم؟
‫می‌فهمم، ولی نیاز نیست کسی رو ‫نجات بدی.
‫نیاز نیست هیچ بچه‌ای رو نجات بدی.
‫نیاز نیست دنیا رو عوض کنی یا ‫یه قهرمان باشی.
‫پدر من بودن برات کافی نیست؟
‫چون واقعاً بهت نیاز دارم.
‫همراهم بیا. یه نقشه دیگه می‌ریزیم، ‫یه روز دیگه برمی‌گردیم.
‫هر چی تو بگی. ‫دیگه تنهات نمی‌ذارم.
‫دیگه ولت نمی‌کنم، بابا، به خدا قسم، ‫قول میدم.
‫دوستت دارم.
‫- روث. بیا بریم! ‫- نه، نه! برگرد!
‫- بیا بریم بیرون! ‫- بابا!
‫امروز با این خبر غم‌انگیز بیدار شدیم ‫که جنازه‌ی آلخاندرو اوئلوا،
‫پسربچه نُه ساله‌ای که یک ماه پیش ‫گم شد،
‫در دریاچه کالداس پیدا شده.
‫جنازه‌ش در حالی پیدا شد که ‫زیر آشغال‌ها گیر کرده بود.
‫یک تراژدی که به مرگ‌های هفته پیشِ ‫مارتین آرسه و برتا مارتینز
‫که در انفجاری که خودشون در
‫مقر اصلی شرکت داروسازی سرتیکس ‫ترتیب داده بودن کشته شدن اضافه میشه.
‫گزارشات نشون میدن که آرسه و مارتینز فکر می‌کردن
‫یک سری تونل مخفی به زیرزمین ‫ساختمون متصل شدن
‫و می‌تونستن آلخاندرو و بقیه بچه‌های ‫گم‌شده‌ای که فکر می‌کردن
‫توسط شرکت ربوده شدن رو اونجا پیدا کنن، ‫تئوری توطئه‌ای که بسیار...
‫- سلام. ‫- هوم.
‫تو دختر مارتینی، نه؟
‫از شرکت داروسازی.
‫یه سوال. بابات نمُرده، نه؟
‫چی؟
‫داستان مرگش یه جور سرپوشه که ‫بتونه به تحقیقاتش ادامه بده، نه؟
‫که دست از سرش بردارن.
‫نباید جلب توجه کنه، نه؟
‫چون پلیس و مطبوعات بهش گیر میدن.
‫مشخصه روی پسره یه سری آزمایش ‫انجام دادن و جنازه‌ش رو پرت کردن تو دریاچه.
‫چی میگی واسه خودت؟
‫حالیته که داری مزخرف میگی؟
‫آها.
‫تو هم نباید صداش رو دربیاری؟ ‫جونت تو خطر میفته؟
‫می‌فهمم. ولی یه روز حقیقت افشا میشه.
‫به نظرم پدرت همه چیز رو ‫افشا می‌کنه.
‫پدرت برای خیلی از ماها یه ‫منبع الهامه.
‫حرفم رو بهش بگو.
‫دمش گرم.
‫[دروغ بسه]
‫[کی پشت این اتفاقاته؟]
‫[به خودتون بیاید]
‫[بچه‌ها رو آزاد کنید، ‫همین الان بچه‌هامون رو آزاد کنید]
‫[ما می‌خوایم حقیقت رو بدونیم]
‫[دروغ بسه، به خودتون بیاید!]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M