‫«ترجمه از کیارش و محمدسید»
‫[باز لایتیر]
‫[نسخه پیشرفته]
‫[لایتیر]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[نسخه پیشرفته] ‫[باز لایتیر]
‫ستاره.
‫فرماندهی.
‫ستاره.
‫فرماندهی.
‫ستاره.
‫فرماندهی.
‫بازگشت به فرماندهی ستاره! ‫بازگشت به فرماندهی ستاره!
‫بازگشت به فرماندهی ستاره.
‫[خیلی وقت پیش]
‫[امیلی] ‫[جاده زراعی، پلاک ۱۲۰۰]
‫بفرما.
‫این‌جوری هیچ‌وقت گمم نمی‌کنی جسی.
‫تا ابد دوست می‌مونیم همکار.
‫درسته همکار.
‫ولی اصلا نگران نباش، ‫حواسم خوب بهت هست.
‫ببین، هنوز حواسم هست.
‫الان نیستم، ولی الان برگشتم.
‫نیستم، برگشتم.
‫هنوز می‌بینمت.
‫وای نه، دیگه نیستم.
‫همیشه دوستت می‌دارم.
‫حتی وقتی عصبانی یا ناراحتم ‫یا اتفاقی بیرون جا می‌ذارمت.
‫همچنان تا ابد دوستت دارم.
‫واقعا؟
‫جدی می‌گی؟
‫تا ابدِ ابدِ ابد؟
‫آره، تا ابدِ ابد.
‫خب فورکی، تو از بورلی مراقبت می‌کنی ‫تا عروس عزیزت بشه؟
‫بله.
‫تو هم ازش مراقبت می‌کنی بورلی؟
‫می‌کنم.
‫بدین وسیله شما رو زن و شوهر اعلام می‌کنم.
‫کی ساقدوش عروس رو مسموم کرد؟!
‫وای نه!
‫همگی برین کنار، ‫من احیای قلبی‌ریوی بلدم.
‫یک، دو، سه.
‫حالا آخرین مرحله حیات‌بخش.
‫ولی پرونده قتل من رو حل نکردیم.
‫صبر داشته باش رکس.
‫دالی، جریان چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫راستش، اولش عصبانی بودم که بانی...
‫این عینک رو روی صورتم کشیده، ‫ولی واقعا الان خیلی بهتر می‌بینم.
‫دالی، تمرکز کن.
‫وای، ببخشید.
‫دوقلوهای جوردن اومدن.
‫برگشتن خونه.
‫- زود باش. ‫- نمی‌تونم!
‫- بیا ببینم! ‫- وای!
‫بیچاره.
‫خیلی می‌ترسه ازشون بخواد ‫با هم بازی کنن.
‫این‌دفعه این‌طور نمی‌شه.
‫بپر بالا!
‫وقت داره هدر می‌ره.
‫می‌دونم.
‫آفرین بانی.
‫از پسش برمیای.
‫سلام.
‫جسی، عروسی اصلا راحت نیست.
‫هیس، یه‌جای کار می‌لنگه.
‫خب، عروسی چطور بود؟
‫این دفعه کی ساقدوش عروس رو ‫به قتل رسونده بود؟
‫مامان، بابا؟
‫بله عزیزم؟
‫چرا کسی با من دوست نمی‌شه؟
‫- وای بانی. ‫- بیا اینجا عزیزم.
‫باز!
‫آخ!
‫تا من برگردم تو معاون کلانتری هستی.
‫من؟
‫باشه.
‫یه‌کاری می‌کنم اون دوقلوها ‫با بانی بازی کنن.
‫بیا بولزآی.
‫ها؟
‫جفتشون همون‌جا نشستن ‫و هیچ‌کاری نمی‌کنن.
‫اصلا با اسباب‌بازی بازی نمی‌کنن.
‫چیه؟
‫خبرش رو نشنیدی؟
‫نه، نشنیدنم.
‫نشنیده.
‫نشنیده؟
‫چیه؟
‫چی رو نشنیدم؟
‫عصر اسباب‌بازی‌ها تموم شده دختر.
‫یعنی چی که تموم شده؟
‫چه وقتی تموم شد؟
‫سال‌هاست که داره تموم می‌شه.
‫تو کجا بودی؟
‫اون‌ور خیابون بازی می‌کردم.
‫بازی می‌کردی؟
‫وای، بچه‌های شما ‫واقعا بازی می‌کنن؟
‫من بازی کردن رو یادم نیست.
‫برام توصیفش کن.
‫حالتون خوبه بچه‌ها؟
‫چی به سرتون اومده؟
‫ضربه انگشت!
‫دستگاه‌ها.
‫همه‌جان.
‫دستگاه‌ها.
‫گوشی‌ها.
‫تبلت‌ها.
‫کامپیوترها.
‫دوربین‌ها.
‫صفحه‌های نمایش جامون رو گرفتن.
‫اون همه ضربه انگشت.
‫ضربه انگشت!
‫ضربه انگشت، ضربه انگشت!
‫وای، بس کن!
‫لطفا کمکم کنین!
‫به نصیحت ما گوش کن عزیزم.
‫یه کشو پیدا کن و قایم شو.
‫آخه وقتی فناوری به خونه‌تون حمله کنه، ‫کارتون تمومه.
‫همون‌جا کارت تمومه.
‫خب، احتمالا دوره‌اش گذراست.
‫عین ضبط صوت یا حلقه بازی.
‫تو نمی‌فهمی.
‫عصر اسباب‌بازی‌ها تموم شده.
‫تموم شده.
‫ضربه انگشت، ضربه انگشت.
‫حرفمون رو باور نمی‌کنی؟
‫بیا خودت ببین.
‫همه‌شون رو ببین.
‫همه‌شون پای دستگاهن.
‫به جز بانی.
‫تعجبی نداره که نمی‌تونه ‫دوست پیدا کنه بولزآی.
‫تنها بچه‌ایه که هنوز ‫با اسباب‌بازی بازی می‌کنه.
‫نگران نباش.
‫ما در امانیم.
‫[لیلی‌پد] ‫[بازی کنین!]
‫[لیلی‌پد] ‫[دوست پیدا کنین!]
‫[لیلی‌پد] ‫[سلام! من لیلی هستم.]
‫از این بابت مطمئنیم؟
‫نه، ولی به نظرم ممکنه کمکش کنه.
‫ای بابا، باشه.
‫[لیلی‌پد]
‫[خرید آنی]
‫وای، لیلی‌پده؟
‫وای، ممنون، ممنون مامان.
‫ممنون بابا.
‫خب، الان که هشت ساله شدی، ‫به نظرمون آمادگیش رو داری.
‫سلام.
‫من لیلی‌پد هستم.
‫به برکه خوش اومدی.
‫می‌تونی امروز طرز استفاده‌اش رو ‫یاد بگیری.
‫ولی از فردا برنامه تعیین می‌کنیم.
‫ای وای.
‫دوباره امتحان کن.
‫باز هم بپر.
‫دوباره امتحان کن.
‫صبح به خیر.
‫دیگه وقت تماشای صفحه‌نمایش تمومه.
‫بیا لیلی‌پد رو بذاریم کنار ‫و بریم صبحانه بخوریم.
‫باشه.
‫بانی!
‫نباید بذاریم اون...
‫ای وای بر من! ‫می‌شه همگی آروم بگیرین؟
‫خب، من دو کلام با این لیلی‌پد ‫صحبت می‌کنم...
‫و به اطلاعش می‌رسونم ‫شرایط اینجا از چه قراره.
‫سعی کن خونسردیت رو ‫حفظ کنی جسی.
‫باز، تو که من رو می‌شناسی. ‫من همیشه خونسردم.
‫اون‌جوری نمی‌شه.
‫سلام.
‫این دیگه چه...؟
‫ببخشید، نمی‌خواستم بترسونمت. ‫روی حالت خواب بودم، متوجهی؟
‫نیستی؟
‫ای بابا، ولش کن.
‫الان می‌خواستم برم روی شارژر.
‫بد نیست باتریم یه‌کم پر بشه.
‫می‌خوام باهات صحبت کنم دستگاه.
‫خواهش می‌کنم...
‫لیلی صدام کن.
‫خب، ببین چی می‌گم.
‫من و بچه‌ها داشتیم کل تابستون ‫زحمت می‌کشیدیم تا کاری کنیم بانی...
‫با دوقلوهای جوردن که ‫اون‌ور خیابونن دوست بشه.
‫ولی بعدش تو باید خرابش می‌کردی ‫و با این کارهای مسخره‌ات...
‫تو که اصلا به حرفم گوش نمی‌دی.
‫نه بابا، داشتم گوش می‌دادم.
‫من همیشه گوش می‌دم.
‫می‌بینی؟
‫خب، ببین چی می‌گم.
‫من و بچه‌ها داشتیم کل تابستون ‫زحمت می‌کشیدیم تا کاری کنیم بانی...
‫با دوقلوهای جوردن که ‫اون‌ور خیابونن دوست بشه.
‫حالا به اسپانیایی.
‫من و بچه‌ها داشتیم کل تابستون ‫زحمت می‌کشیدیم تا کاری کنیم بانی...
‫با دوقلوهای جوردن که ‫اون‌ور خیابونن دوست بشه.
‫حالا به سبک رپ.
‫من و بچه‌ها داشتیم کل تابستون ‫زحمت می‌کشیدیم تا کاری کنیم بانی...
‫با دوقلوهای جوردن که ‫اون‌ور خیابونن دوست بشه.
‫بیا وسط عزیزم.
‫وای، این یکی خیلی باحاله.
‫خب حالا، تو نمی‌فهمی!
‫بچه‌مون باید دوست پیدا کردن یاد بگیره، ‫ولی صفحه‌نمایش تو کمکش نمی‌کنه.
‫ببین، اگه بانی دوست لازم داره، ‫سه‌سوته ردیفه.
‫بفرما.
‫چی؟
‫چی شد؟
‫ای بابا، راحت بود.
‫الان به کل دخترهای کلاس بانی ‫درخواست دوستی دادم.
‫ولی این کار...
‫اون‌ها که اینجا نیستن.
‫ای بابا، معلومه که هستن.
‫خنگول.
‫چلسی، کارا و حتی هایدی ‫همگی اینجان.
‫والدینشون تو برکه ‫یه گروه گفت‌وگو درست کردن.
‫ببین، بانی می‌تونه تو برکه ‫در حین انجام گیم‌های آموزشی من،
‫با بقیه بچه‌ها هم ارتباط برقرار کنه.
‫مامان و بابا واسه همین من رو خریدن، ‫واسه برقراری ارتباط.
‫[دوستان] ‫[چلسی]
‫بفرمایین، دوست پیدا شد.
‫من هم یکی می‌خوام.
‫اون لیلی‌پد واسه بانی دوست پیدا کرد ‫و مدت زمانش...
‫پونزده ثانیه طول کشید.
‫داشتم می‌شمردم.
‫چی؟
‫نه!
‫دست نزن.
‫اون که دوست نیست.
‫دوست واقعی ‫واقعا اینجاست.
‫ای بابا، منظورم همینه.
‫جسیکا.
‫وای نه، نه، نه.
‫با اسم ممنوعه صداش کرد!
‫عجب رسوایی بزرگی.
‫با کمک من، بانی می‌تونه در نهایت ‫به تمام اهداف تربیتیش برسه.
‫من فقط صلاحش رو می‌خوام.
‫گمون کنم من بهتر از یه ماشین‌حساب سبز ‫صلاح بانی رو بدونم.
‫واقعا؟
‫آره، واقعا.
‫من با سه بچه تجربه دارم.
‫بانی، قبلش اندی، ‫قبلش هم امیلی.
‫[امیلی] ‫[جاده زراعی، پلاک ۱۲۰۰]
‫به نظرم صرفا یعنی پیری.
‫[جسی گاوچرون، ۱۹۵۵]
‫ایش!
‫وای!
‫خیلی پیری.
‫باشه، سرش کشتی می‌گیریم.
‫بگیر که اومد!
‫بیا ببینم.
‫باهام کشتی بگیر!
‫ای قورباغه وحشی!
‫یه‌کم غلغلکم میاد.
‫جسیکا.
‫خیال کردم خونسردیمون رو ‫حفظ می‌کنیم.
‫دعوا کن دیگه!
‫ای مسخره!
‫نشونت می‌دم کی واسه بانی مفیدتره.
‫کسی نگفت چیزی رو بلند کنی.
‫بانی!
‫چشم بابا!
‫مامان!
‫بانی.
‫بابا!
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫چلسی از کلاسمون این آخرهفته ‫دعوتم کرده شب خونه‌شون بمونم.
‫می‌تونم برم؟
‫خواهش می‌کنم!
‫خب، خیلی‌خب.
‫گمون کنم اگه با والدین چلسی ‫صحبت کنیم، مشکلی نیست.
‫هورا!
‫همگی بیاین.
‫بریم غذا بخوریم.
‫بچه‌ها، از الان بگم ‫پشت کمد مال منه.
‫احتمالا چند سالی بیشتر دوام بیارم.
‫وای، انقراض.
‫دوباره نه.
‫من که گفتم.
‫خب، ببینین.
‫دوران ما هنوز تموم نشده.
‫بانی هنوز دوستمون داره.
‫واقعا؟
‫واقعا داره.
‫حتما.
‫هرچی تو بگی کلانتر.
‫این دوره گذراست.
‫الو؟
‫کابوم هستم.
‫تمام.
‫عه، دوک.
‫سلام قرمزی.
‫خیلی وقت بود ‫خبری ازت نداشتم.
‫ببین، وودی اونجاست؟
‫لطفا گوشی دستت باشه.
‫آهای گاوچرون!
‫آروم باش دوک.
‫وسط نجاته.
‫ای سنجاب بد!
‫برو پایین!
‫برگرد!
‫ای سنجاب خبیث!
‫خیلی‌خب، آقای نات‌کیس!
‫دکترم!
‫باشه، دکتر نات‌کیس.
‫با شماره سه، خودت رو باز می‌کنی ‫و می‌پری تو بغل من.
‫که چی بشه؟
‫کار اسباب‌بازی‌ها تموم شده.
‫صفحه‌نمایش‌ها پیروز شدن ‫و الان سنجاب‌ها من رو می‌خورن.
‫آماده‌این بچه‌ها؟
‫یه پیام کافیه.
‫دینگ!
‫بعدش تروور یادش رفت ‫من به درخت چسبیدم.
‫ما محکوم به فناییم!
‫خیلی‌خب.
‫یک...
‫دو...
‫نمی‌تونم تکون بخورم!
‫سه!
‫خیلی‌خب.
‫ولم کن.
‫چیزی نیست.
‫من هوات رو دارم.
‫بغل لازم دارم.
‫الو؟
‫جسی؟
‫الو؟
‫وودی!
‫جسی!
‫سلام، چه خبر؟
‫فناوری نفرینی!
‫عه، آروم باش!
‫الان دیگه همه‌مون زباله‌ایم!
‫وودی، وضع اسباب‌بازی‌های اون بیرون ‫همون‌قدر که می‌گن خرابه؟
‫ما از دستگاه‌ها شکست خوردیم!
‫آره.
‫آره، وضع خرابه.
‫روز به روز اسباب‌بازی‌های رهاشده ‫بیشتری پیدا می‌کنیم.
‫چطور مگه؟
‫حال شما خوبه؟
‫نه راستش.
‫فناوری به خونه ما هم حمله کرده.
‫وای نه.
‫آره، اسمش لیلی‌پده.
‫شبیه قورباغه است، ولی در واقع زالوئه.
‫کل توجه بانی رو جلب می‌کنه...
‫و مجبورش می‌کنه صبح تا شب ‫به صفحه نمایشش زل بزنه.
‫حتما می‌شه یه‌جوری جلوش رو گرفت.
‫نمی‌دونم جسی.
‫اسباب‌بازی واسه بازیه، ‫ولی فناوری...
‫واسه همه‌چیزه.
‫ای بابا.
‫اولین بچه‌ام امیلی رو یادته؟
‫[امیلی] ‫[جاده زراعی، پلاک ۱۲۰۰]
‫همونی که برات تعریف کرده بودم ‫و من رو اهدا کرد؟
‫معلومه که یادمه، آره.
‫انگار دوباره همون‌جوری شده.
‫اولش داشتیم بازی می‌کردیم، ‫ولی بعدش دنیا شروع به تغییر کرد.
‫می‌دونم.
‫امیلی تغییر کرد و بعدش...
‫به همون سادگی دوره پیش اون بودنم تموم شد.
‫الان این دستگاه ‫داره بانی رو ازم می‌گیره.
‫مشکل از منه؟
‫یعنی من اصلا اسباب‌بازی خوبی نیستم؟
‫جسی، تو اسباب‌بازی خوبی هستی.
‫نمی‌دونم.
‫جسی.
‫خیلی‌خب.
‫جسی.
‫نه، کلانتری.
‫کلانتر جسی.
‫از این ترفیع مقام سپاس‌گزارم، ‫اما درخواست اصلیم...
‫نه، خیلی مسخره است.
‫اون چند ثانیه‌ای کاری کرد بانی رو ‫به مهمونی دعوت کنن.
‫جسی، تو بانی رو ‫بهتر از هر کسی می‌شناسی.
‫دلت چی می‌گه؟
‫می‌گه امکان نداره به این راحتی باشه.
‫بانی با هر کسی صمیمی نمی‌شه.
‫دقیقا.
‫باید واقعا این دخترها رو ببینه.
‫اون با اکثر بچه‌ها فرق داره.
‫بازی بانی فرق داره.
‫اون...
‫اون نیاز داره بازی کنه.
‫جسی؟
‫درست می‌گی وودی.
‫اسباب‌بازی واسه بازیه.
‫اون هم با بازی دوست مناسبش رو ‫پیدا می‌کنه.
‫خیلی‌خب.
‫شاید عصر اسباب‌بازی‌ها تموم شده باشه، ‫ولی من قبل از نابودیم یه کار مفید می‌کنم.
‫من به اون مهمونی می‌رم ‫و واسه بانی دوست واقعی پیدا می‌کنم.
‫جسی، حالت خوبه؟
‫باز!
‫جسی؟
‫جسی!
‫با خودت چه خیالی کردی؟
‫خودت چیکار می‌کنی؟
‫فرض کردم نیروی کمکی لازم داری.
‫نه، من نیروی...
‫کمکی لازم ندارم.
‫معاون کلانتری.
‫چی شد؟
‫چرا زمزمه می‌کنیم؟
‫بالاخره خوابش برد.
‫خب، چی شده؟
‫نمی‌دونم، ولش شنیدی ‫که جسی چی گفت.
‫معاون لازم داره.
‫وای!
‫صورت‌حساب!
‫جسی؟
‫بله؟
‫چیه؟
‫راستش...
‫مهم نیست.
‫اگه چیزی لازم داشتی، ‫من در خدمتم.
‫در خدمتم.
‫باشه.
‫مرسی.
‫بیا بولزآی.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫ستاره‌ها معلوم نیستن باز، ‫مه خیلی غلیظه.
‫هوم.
‫باید جای مرتفع‌تری پیدا کنیم.
‫باز، جهتمون رو تشخیص دادم.
‫شمال‌شرقی...
‫من این رو تمیز نمی‌کنم.
‫چرا خشکمون زد؟
‫شگفت‌انگیزه.
‫- باید از انسان‌ها... ‫- اجتناب کنیم.
‫- درسته! ‫- درسته!
‫بانی، وقتشه بری مهمونی.
‫هوم.
‫[خفن بمون، رویاپردازی کن]
‫آهای بانی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گفتی وسایلت رو جمع کردی.
‫کرده بودم، ولی اولین مهمونی ‫دوستانه عمرمه بابا.
‫می‌خوام بیش از حد آماده باش.
‫مشکلی پیش نمیاد عزیزم.
‫بیا، برو کفشت رو بپوش.
‫باید بریم.
‫باشه، باشه.
‫جسی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫ما این دوست‌ها رو شخصا می‌بینیم ‫تا ببینیم دوست واقعی بینشون هست یا نه.
‫خیلی‌خب، وایستا ببینم، اگه بانی با خودش ‫اسباب‌بازی ببره مهمونی، خوب جلوه نمی‌کنه.
‫- معاون باز! ‫- قبول می‌کنم!
‫یعنی یه چیزهایی رو قبول کردم.
‫حواست باشه وقتی ما نیستیم...
‫اون دستگاه مسئولیت ‫هیچ کاری رو به دست نگیره.
‫چشم کلانتر.
‫حواسم هست.
‫خیلی‌خب، وقتشه بریم.
‫باشه.
‫نه جسی، از اون ساک بیا بیرون.
‫من فقط به فکر صلاح بانی‌ام.
‫خب، از کجا معلوم؟ ‫من هم دقیقا به فکر صلاح اونم.
‫مسواکت رو برداشتی؟
‫گمون کنم.
‫وای، مرسی بابا.
‫جسی و بولزآی رو برداشتی.
‫واقعا؟
‫خب، خواهش می‌کنم.
‫خب، رسیدیم.
‫وای، یعنی کارا و هایدی ‫الان رسیدن یا نه؟
‫عه، اونجان!
‫بابا، دیدمشون!
‫همون‌جان!
‫باشه، باشه، دیدمشون.
‫بانی!
‫ساکت رو جا گذاشتی!
‫سلام چلسی!
‫عه، سلام بانی.
‫بچه‌ها، بانی رو یادتونه؟
‫- سلام. ‫- این هم جسیه.
‫همکارم رو با خودم آوردم!
‫عه، تو هنوز با اسباب‌بازی ‫بازی می‌‌کنی؟
‫نه، الان برمی‌گردم!
‫بیا عزیزم.
‫بابا، این‌ها رو بردار.
‫ولی خیال می‌کردم ‫اسباب‌بازی‌هات رو می‌خوای.
‫بابا، برو دیگه!
‫بچه‌ها، لیلی‌پدم رو آوردم!
‫خداحافظ!
‫نه، نه، نه!
‫همه‌چی اشتباهه!
‫وقتی حتی به همدیگه نگاه نمی‌کنن، ‫چه‌جوری می‌خواد دوست پیدا کنه؟
‫وای نه!
‫یکی اسباب‌بازیش رو گم کرده!
‫چی گفتی؟
‫گفتم یکی اسباب‌بازیش رو گم کرده!
‫بذار ببینم.
‫مال امیلی‌ان.
‫[امیلی] ‫[جاده زراعی، پلاک ۱۲۰۰]
‫عه، آدرس هم نوشته.
‫خیلی از اینجا دور نیست.
‫می‌تونیم تحویلشون بدیم!
‫به سمت جاده زراعی ‫به راست برانید.
‫[جاده زراعی]
‫به مقصد رسیدید.
‫همین‌جا تو صندوق پستی می‌اندازمشون.
‫چی گفتی؟
‫تو صندوق پستی می‌ذارمشون!
‫من رو اینجا می‌ذاری؟
‫آره!
‫نه، نه، نه!
‫نه!
‫نباید اینجا باشیم.
‫باید برگردیم پیش...
‫بانی!
‫بیا بولزآی!
‫ای وای!
‫یوهو!
‫سلام!
‫بولزآی!
‫تو هم عین من فکر می‌کنی؟
‫آره!
‫آره، من اسب‌سواری سرعتی بلدم ‫و با این اسب می‌ریم خونه!
‫داریم میایم بانی!
‫آره!
‫عه، عه، اشتباه می‌ری اسب جون!
‫اشتباه می‌ری!
‫برو اسب جون!
‫برو!
‫نه، نه، نه، نه!
‫نه!
‫بولزآی؟
‫وای، خدا رو شکر.
‫بیا اینجا!
‫کمکم کن!
‫دافودیل؟
‫ای وای، حالت خوبه؟
‫چیزی ترسوندت؟
‫بیا دختر.
‫بیا.
‫چه دختر خوبی.
‫هوم؟
‫تو از کجا اومدی؟
‫وای، حرف نداره.
‫نه!
‫وای، بولزآی!
‫خب، دقیقا چه‌جوری به این شکل ‫توجه بانی رو جلب می‌کنیم؟
‫- خب، وقتی از مهمونی برگردن، ‫- مواظب باش!
‫میاد تو اتاقش، می‌بینه ‫فورکی و بورلی کنار همن...
‫و عروسیشون رو به‌خاطر میاره.
‫داریم بانی رو می‌گیم دیگه، مگه نه؟
‫جسی رو نمی‌گیم؟
‫منظوره که بانی رو می‌گم!
‫فقط بانی.
‫منظورتون چیه بچه‌ها؟
‫باز می‌خواد از جسی خواستگاری کنه.
‫- خواستگاری؟ ‫- واقعا؟
‫وایستین، وایستین، ‫وایستین ببینم.
‫من چنین حرفی نزدم.
‫اما انکارش هم نکردی.
‫خب، من...
‫وای باز!
‫سوال دارم، وودی مراسم ازدواج رو ‫برگزار می‌کنه؟
‫هنوز به اون بخشش فکر نکرده بودم فورکی.
‫خیلی‌خب، پس چرا وودی دم پنجره است؟
‫وودی!
‫- فورکی! ‫- وودی!
‫سلام به همگی!
‫- سلام! ‫- سلام!
‫سلام بچه‌ها!
‫- اینجا امنه؟ ‫- صحنه در اختیار خودته رفیق.
‫وودی!
‫خیلی از دیدنت خوشحـ... ها؟
‫چه گاوچرون خوشگلی.
‫چرا پیراهن پوشیدی وودی؟
‫اسمش پانچوئه فورکی.
‫با خودم گفتم تغییری ایجاد کنم.
‫خب، بو خوشش میاد.
‫آخیش، خوشحالم که برگشتم.
‫وای!
‫چه براقه!
‫چیه؟
‫- هیچی! ‫- عالیه.
‫پانچوت خیلی قشنگه.
‫ماژیک قهوه‌ای لازم داره.
‫وای، ببین بانی اینجا رو چیکار کرده.
‫اینجا...
‫واقعا همه‌چی رو ول کرده.
‫- ای وای بر من. ‫- وای.
‫می‌بینم سمی بزرگ‌تر شده.
‫[سمی]
‫آها، اون سمی شماره دوئه.
‫نه بابا.
‫- آره. ‫- آره.
‫من توضیح می‌دم.
‫یه سمی شماره یک بود، ‫ولی بعدش مرد.
‫وای سمی.
‫عه، کی اونجاست؟
‫آروم، آروم، ببخشید.
‫اسم من وودیه.
‫با نیت صلح اومدم.
‫قبلا ساکن اینجا بودم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی وقته ندیده بودمت گاوچرون.
‫در چه حالی؟
‫ای بابا، سرم شلوغه.
‫بعد از این که جسی تماس گرفت ‫و کمک خواست، در اسرع وقت خودم رو رسوندم.
‫خوب شد در ارتباط بودیم.
‫باهات تماس گرفت؟
‫آره.
‫- ولی من معاونشم. ‫- من معاونشم.
‫عجیب شد.
‫خب، حتما یه اشتباهی پیش اومده.
‫خب، توهین نباشه وودی.
‫ای بابا، توهینی نشده.
‫ولی اون واقعا من رو ‫معاون خودش کرد.
‫عه، که این‌طور؟
‫وودی، ببین، اینجا رو ببین.
‫ستاره، معاون کلانتر، من.
‫ستاره نداری.
‫آره، آره، فهمیدم.
‫ستاره. ‫ستاره نداری.
‫عه، ببین باز، اون چیه؟
‫چیه؟ کجاست؟
‫آخ!
‫عه، وایستا ببینم.
‫چیه؟ فقط با کمال میل ‫کمک می‌کنم معاون کلانتر.
‫هر وقت کمکت تموم شد ‫باهام تماس بگیر عزیزم.
‫مرسی بو.
‫خیلی‌خب خانم‌ها.
‫آخرهفته دخترونه داریم.
‫آره، اِم... خوبه.
‫بریم!
‫اصلا جسی کجاست؟
‫رفته مأموریت نظارت ‫بر مهمونی شبانه.
‫آره، اون و بولزآی دارن به بانی ‫کمک می‌کنن دوست پیدا کنه.
‫اون لیلی‌پد منفور رو هم دور می‌کنن.
‫راستی، من دالی هستم.
‫عینک زدم.
‫تو همیشه عینک نداشتی؟
‫چی؟!
‫نه!
‫خودمون ردیفش کردیم گاوچرون.
‫من معاون جسی‌ام و مطمئنم ‫الان رو یه بالش راحت لم داده...
‫و خیلی روی دوست‌یابی بانی تأثیر می‌ذاره.
‫اصلا کمک نمی‌کنی.
‫ببین، می‌تونی کمکم کنی ‫از اینجا بیام بیرون.
‫بیا اینجا.
‫بیا، بیا دافودیل.
‫آره، آره، بیا اینجا.
‫بیا، بیا.
‫چه خوک خوبی.
‫چه خوک بوگندویی.
‫سلام به شما.
‫گمون کنم مجبورم ‫به تو راضی بشم.
‫جیمی دین؟
‫[جیمی دین]
‫یعنی اسمت رو از روی...؟ ‫وای نه.
‫وای، خیلی‌خب.
‫وای، خیلی‌خب، اسمت همینه؟ ‫جیمی دین؟
‫من رو ببر تو خونه.
‫یا خدای بزرگ، داره جواب می‌ده.
‫آهای.
‫ایش!
‫آروم، آروم، آروم، آروم.
‫آره، آره، چه خوک خوبی، چه خوک خوبی، ‫چه خـ...
‫نه، نه، نه، نه، چه خوک بدی، ‫اشتباه نرو، جیمی.
‫وای نه، نه، خونه اشتباهیه جیمی، ‫خونه اشتباهیه، خونه اشتباهیه.
‫نه!
‫بلیز؟
‫اشتباه برداشت کردیم بچه‌ها.
‫اِم...
‫عذر می‌خوام، ادب کمبت کارل کجا رفته؟
‫خوش اومدی، لطفا بفرما بشین.
‫وای نه، من باید برم خونه.
‫نه، بشین.
‫لطفا بشین.
‫کمبت کارل تعارف نداره.
‫آها، باشه.
‫- نه، نه! ‫- نه!
‫عه، ببخشید، عذر می‌خوام.
‫رو هر صندلی به جز اون بشین.
‫خب، اینجا جای کیه؟
‫بلیز.
‫همون دختری رو می‌گین ‫که تو طویله دیدم؟
‫اون بچه شماست؟
‫خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫عشق مهمونی چای‌خوریه.
‫همه رازهاش رو به ما می‌گه.
‫درسته پیتزای عینک‌آفتابی.
‫به امید بازگشت بلیز.
‫هوم، به‌به.
‫از آخرین باری که بلیز با شما چای خورده ‫چند وقت می‌گذره؟
‫وقتی اون از راه رسید، ‫اوضاع دیگه اصلا عین سابق نشد.
‫اون؟
‫اسمارتی‌پنتس، اولین دستگاه بلیز.
‫الان روش نشستی.
‫چی؟
‫ای وای بر من!
‫سلام بر شما!
‫یه شماره انتخاب کن.
‫- قطعش کن! ‫- بس کن!
‫شماره دو...
‫بس کن، فقط...
‫وایستین، وایستین، وایستین ببینم.
‫عه، عه!
‫نه، وایستا!
‫اینجا که سرویس بهداشتی نیست.
‫چند وقته که من بی‌هوشم؟
‫خفه شو صندلی!
‫خاموشش کن.
‫- وای نه. ‫- ای وای!
‫شماره انتخاب کن، شماره انتخاب کن!
‫وای، این مامان‌بزرگ کوچولو کیه؟
‫خدا جون، این چشه؟
‫باتریش ضعیف شده.
‫[اگ‌من]
‫اگ‌من.
‫تو هم از اون دستگاه‌های برکه‌ای.
‫ایش!
‫همین‌جوریش مجبورم تو خونه ‫لیلی‌پد رو تحمل کنم.
‫ای بابا!
‫من وقت این کارها رو ندارم.
‫بلیز شما اسب من رو برد تو خونه.
‫ما باید برگردیم پیش بچه خودمون.
‫وایستا، وایستا ببینم.
‫داری می‌ری تو؟
‫خواهش می‌کنم من رو با خودت ببر.
‫عمرا.
‫می‌خوای کمکت کنم هل بدی؟
‫من استاد هل دادنم.
‫[هل دادن!]
‫از پسش بر میای!
‫عین قطار!
‫نه، چطوره همین‌جا پیش دوست‌هات ‫منتظر بمونی؟
‫وای، باز هم پیش این سرجوخه بی‌لباس باشم؟
‫من با تو میام گاوچرون.
‫عمرا.
‫امثال تو همین‌جوریش ‫کلی برام دردسر درست کردن.
‫امثال من؟
‫راست می‌گه!
‫ساکت باش!
‫اون فقط به درد صندلی بودن می‌خوره.
‫من صندلی نیستم!
‫من مربی سرویس بهداشتی‌ام.
‫یه‌کم احترام...
‫قائل باشین!
‫خیلی‌خب، گوش کن موقرمزی.
‫همه این بدبخت‌ها اسباب‌بازی بیرونن.
‫فقط منم که تو خونه حضور داشتم.
‫می‌خوای اسب همراهت رو پیدا کنی؟
‫من می‌دونم دقیقا اون رو کجا گذاشته.
‫خب؟
‫تو بهم نیاز داری.
‫بهم نیاز داری. ‫بهم نیاز داری.
‫- بهم نیاز داری. ‫- ای بابا.
‫سلام.
‫ردیفه.
‫ای بابا.
‫- یکی نور اینجا رو کم کنه. ‫- خفه شو!
‫می‌شه یه‌کم بهتر راه بری؟
‫زود باشین، تا نظرشون عوض نشده ‫در رو قفل کنین.
‫دریافت شد.
‫وایستین.
‫تقریبا مطمئنم باید از این‌ور بریم.
‫مطمئنی؟
‫خودتون رو نجات بدین.
‫این خط...
‫اگه دنبالش کنیم...
‫چادرمون اونجاست.
‫آها، فهمیدم.
‫آره.
‫انگار درسته.
‫آهای، صبر کنین من هم بیام بچه‌ها!
‫وای!
‫باورم نمی‌شه!
‫آهای مورتی، من رو ببین!
‫مورتی؟
‫عه، بده من هم ببینم.
‫وایستا!
‫کد قرمز!
‫بلیز، من دارم می‌رم بیرون. ‫یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫باشه مامان.
‫بولزآی رو برداریم و بریم بیرون.
‫ببین گاوچرون.
‫وای، کلیدم رو جا گذاشتم.
‫ایش!
‫[جیمی دین]
‫واقعا حالم زیاد خوب نیست.
‫گمون کنم الان...
‫خاموش و روشن بشم.
‫عه... هیس!
‫ساکت، ساکت، ساکت.
‫ساکت.
‫وایستا... وایستا ببینم، من برگشتم.
‫من برگشتم خونه.
‫همه‌چی از اینجا شروع شد.
‫وای، آره.
‫همه‌چی عوض شده.
‫اسمارتی، نه.
‫من باید بولزآی رو پیدا کنم.
‫بیدار شو.
‫انرژی بیشتری نیاز دارم.
‫خیلی‌خب، باتری‌ها کجان؟
‫باتری از کجا پیدا کنم؟
‫کشوی پایینی.
‫کنار...
‫راه‌پله...
‫کشوی پایینی.
‫[باتری]
‫سلام بر شما!
‫یه شماره انتخاب کن!
‫شماره یکه؟
‫وای!
‫حالم خیلی خوب شد!
‫اینجا رو باش!
‫نه!
‫آره!
‫نه!
‫من الان از این کارها نمی‌کنم!
‫الان نمی‌شه!
‫من برگشتم!
‫بس کن!
‫وای!
‫اسنپی!
‫اطلس!
‫هنوز اینجان!
‫وای!
‫دوربین باستی!
‫باید دوباره روشنش کنیم!
‫نه!
‫عمرا!
‫این دنیا همین رو کم داره ‫که دستگاه‌های بیشتری روشن باشن.
‫چی؟
‫چیه؟
‫می‌خوای دوباره تا ابد ‫تو تاریکی ولشون کنی؟
‫اصلا می‌دونی چه حسی داره؟
‫قبوله.
‫باید سریع تمومش کنیم.
‫ایول!
‫شماره یک.
‫انتخابت شماره...
‫[باتری]
‫[مکان‌یاب اطلس]
‫اطلس!
‫اسمارتی!
‫اسمارتی؟
‫خودتی؟
‫واقعا خودتی؟
‫واقعا خودمم؟
‫وای خدا جون!
‫خیلی سرحالی!
‫دوباره برگشتیم!
‫مامان بعد از اون قشقرق بلیز ما رو آورد تو ‫و دیگه اصلا ندیدیمت.
‫خب، بگین ببینم.
‫وقتی نبودم چی شد؟
‫وای خدا جون.
‫خب، ما هم خیلی وقته خاموشیم.
‫وای، ولی ببین!
‫می‌تونم کلاس اول و دوم رو نشونت بدم!
‫آره، آره، آره.
‫لطفا نشون بده، آره.
‫ببینش!
‫خیلی بزرگ‌تر شده!
‫آره، دقیقا!
‫خیلی نازه.
‫اون سال چتری زده بود!
‫وایستا ببینم، اونجا کجاست؟
‫دیزنی‌لنده!
‫زوم کن، من تو جیبشم!
‫ای بابا!
‫جفتتون رفتین اونجا؟
‫- اوهوم! ‫- واقعا!
‫خیلی قشنگ بود.
‫[خطا]
‫خب، آخریش همین بود.
‫بعدش فقط یه چرخه رنگین‌کمونی بود.
‫بعدش تاریکی بود.
‫کل کارت اس‌دیم از جلوی چشمم رد شد.
‫آخی.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫من خوشحالم شما همگی روشن شدین، ‫ولی من وقت ندارم و داریم وقت تلف می‌کنیم.
‫- وای، ببخشید. ‫- عذر می‌خوام!
‫آها، بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫این گاوچرون زورگو جسیه.
‫ادعا می‌کنه کلانتره.
‫شما هم قبول کنین.
‫بلیز اسبش بانزای رو برداشته.
‫بولزآی!
‫باید سریع خودمون رو برگردونم ‫پیش بچه‌مون بانی!
‫بهمون نیاز داره!
‫خب، کجاست اسمارتی؟
‫باشه، خیلی‌خب، گفتم بهت می‌گم، ‫پس می‌گم.
‫لطفا طبل بزنین.
‫اون...
‫احتمالا تو اتاق‌خوابه.
‫احتمالا تو اتاق‌خوابه؟
‫خودم هم می‌تونستم چنین حدسی بزنم!
‫با این حال حدس نزدی خاکی.
‫خاکی؟
‫آره، منظورم اینه که خیلی قدیمی هستی ‫عین مومیایی خاک گرفتی.
‫من این‌جوری می‌گم.
‫- شماره یک و نیم. ‫- آقای اسمارتی.
‫می‌دونی چیه؟
‫من دیگه طاقت ندارم.
‫عه، وایستا!
‫الان یه فکری به ذهنم رسید ‫که شاید بتونی راحت‌تر به بانی برسی.
‫چی؟
‫خب، یه‌کم فنیه، ولی اگه ما سه‌تا ‫متصل بشیم و...
‫نه، نه، من دیگه با این مزخرفات ‫فناوری کاری ندارم.
‫توهین نباشه، ولی خودم ‫می‌تونم راحت تنهایی برگردم.
‫توهین بود!
‫صدات قطعه دیو.
‫صدات قطعه.
‫خیلی‌خب، حالا وصل شد.
‫صدات دوباره قطع شد دیو.
‫ای بابا!
‫یا خدای بزرگ!
‫چیکار می‌کنی؟
‫برگرد!
‫فقط خودت دل‌تنگ بچه‌ات نیستی، خب؟
‫حالا کمکمون کن بیایم بالا!
‫مواظب باش!
‫من رو قطع می‌کنی‌ها!
‫بلیز!
‫من اومدم خونه!
‫سلام مامان!
‫بریم، بریم، بریم!
‫مامان؟
‫بلیز!
‫اون دختر بزرگ بلیزه؟
‫- خیلی عوض شده. ‫- یه‌شبه کلی عوض شده.
‫هنوز نرسیده؟
‫هنوز نه.
‫می‌خوای بهش پیام بدم؟
‫وای، احتمالا خودشه.
‫اون...
‫بدون من کارش رو کرد.
‫وای، خیلی خوشگله.
‫خیلی تمیزه.
‫چه وقتی مرتب شد؟
‫کف اتاق معلومه.
‫می‌تونم خودم رو کف اتاق ببینم.
‫بوی وانیل می‌ده.
‫- بوی شکر قهوه‌ای هم می‌ده. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫بی‌شوخی، ما چه چیزهایی رو از دست دادیم؟
‫همه‌چی.
‫بلیز شما دیگه اون بچه‌ای که یادتونه نیست.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫من قبلا شاهد همه این‌ها بودم.
‫سالیان سال از زیر تخت تماشا می‌کردم ‫که اولین بچه‌ام بدون من بزرگ می‌شه.
‫[امیلی] ‫[جاده زراعی، پلاک ۱۲۰۰]
‫عه، اون آدرس ماست!
‫اصلا بلیز چند سالشه؟
‫نه؟ ده؟
‫اتاقش عین اتاق نوجوان‌هاست.
‫نه و نیم سالشه، خیلی ممنون.
‫واسه اینه که شما دستگاه‌ها باعث می‌شین ‫خیلی سریع عوض بشن.
‫من باید برگردم.
‫پس کجاست...؟!
‫بولزآی!
‫خدا رو شکر!
‫آها، انگار خیلی مهربونن بولزآی، ‫ولی دیگه باید بریم.
‫وایستا، وایستا ببینم.
‫یعنی می‌گی اینجا اتاق تو هم بود؟
‫آره.
‫واقعا؟
‫چیه؟ می‌گی دروغ می‌گم؟
‫نه، فقط...
‫آره، آره، دروغ می‌گی.
‫یه گره روی سقفه.
‫وقتی چشمت رو نیمه‌باز کنی ‫شبیه چشم خشمگین می‌مونه.
‫گوشه شیشه سمت راست پنجره ‫یه ترک کوچولو شکل عنکبوت هست.
‫من و امیلی هم هر روز تابستون بعدازظهر...
‫روی اون تپه که تاب لاستیکی داره ‫بازی می‌کردیم.
‫حالا بیا بریم بولزآی.
‫عه... خواهش می‌کنم!
‫بابت چی؟
‫تو که اصلا کمکم نکردی.
‫تو...
‫چیه؟
‫راحت باش، بگو.
‫به‌دردنخور بودی!
‫- وای نه، باورم نمی‌شه. ‫- وای بر من!
‫وای نه.
‫دوباره نه!
‫خیلی‌خب.
‫جیمی بزرگ شده.
‫بخون ببینم جیمی دین.
‫کی داره میاد؟
‫سالی داره میاد.
‫کی داره میاد؟
‫سالی داره میاد؟
‫داره میاد.
‫داره میاد خونه من.
‫[دختر اسب‌سوار: سلام! تو راهی؟]
‫مامان، سالی الان داره بهم پیام می‌ده.
‫احتمالا تو راهه.
‫[سالی: اِم... ای وای]
‫ها؟
‫[سالی: یادم رفت هه‌هه]
‫تو می‌خوای دوست من باشی، مگه نه جیمی؟
‫همیشه.
‫راستی، امروز موهات خیلی قشنگ شده.
‫ممنون جیمی.
‫دختر خیلی خوبیه.
‫باید کاری کنیم بلیز ‫با بانی آشنا بشه.
‫بانی.
‫حساب کن!
‫ما اومدیم خونه.
‫سلام عزیزم.
‫مهمونی چطور بود؟
‫نمی‌خوام راجع بهش صحبت کنم.
‫چطور مگه؟
‫چی شد؟
‫هیچی.
‫انگار اتفاق خوبی نیفتاده.
‫جسی رو نمی‌بینم.
‫آروم باش عاشق‌پیشه.
‫نامزدت داره میاد.
‫نامزد؟
‫باز لایتیر،
‫اصلا بهم نگفته بودی.
‫آره، دقیقا.
‫خیلی باحاله!
‫خب، نامزدیمون هنوز رسمی نیست.
‫من باید...
‫ازش خواستگاری کنم.
‫جهت اطلاعتون بگم ‫من صلاحیت برگزاری مراسم ازدواج دارم.
‫از کی تا حالا؟
‫از هالووین پارسال.
‫بانی من رو یه کشیش تسخیرشده ‫کرده بود، یادتونه؟
‫بچه‌ها!
‫برید سر جاهاتون.
‫بانی داره میاد.
‫دوست‌های جدید پیدا کردی؟
‫آره فکر کنم.
‫عه، چقدر حالش گرفته‌ست.
‫کسی جسی رو ندیده؟
‫پس «لیلی‌پد» اونه.
‫نظرت چیه برات ساندویچ درست کنم؟
‫آره لطفاً.
‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫جسی.
‫نگاه کن.
‫- وای، نه، نه، نه. ‫- جسی!
‫این نسخهٔ درستی نیست.
‫جسی کجاست؟
‫بولزآی کجاست؟
‫الان یه‌کم سرم شلوغه دارم به بانی کمک می‌کنم.
‫توی اون مهمونیِ شبونه چی شد؟
‫ببخشید؟
‫تو چی هستی؟
‫یه‌جور اسباب‌بازیِ پیرمرد هستی؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنه چون کچلی، پیری.
‫عجب...
‫فسقلی...
‫جسی کجاست؟
‫چه بلایی سر بانی اومده؟
‫خیلی ناراحت به نظر میاد.
‫می‌شه گفت دخترا قایم‌موشک بازی کردن و ‫یادشون رفته بانی رو پیدا کنن.
‫اوه.
‫طفلکی بانی.
‫چطور گذاشتی این اتفاق بیفته؟
‫من نذاشتم.
‫تقصیر شما اسباب‌بازی‌هاست.
‫این دخترا بیشتر از یه ساله که توی برکه هستن.
‫ولی بانی ازشون عقب افتاده، ‫چون تمام این مدت داشته با شماها بازی می‌کرده.
‫باید سریع‌تر برسونمش، ‫اول هم از بازی «لمس لاک‌پشت» شروع می‌کنیم.
‫این سریع‌ترین راهه که بتونه با دخترا ارتباط بگیره.
‫فقط یه‌بار دیگه می‌پرسم، قورباغه.
‫جسی کجاست؟
‫مشکل من نیست.
‫خیلی سرم شلوغه.
‫دیگه کافیه.
‫به حرف میاریمش.
‫من انجامش می‌دم.
‫هی، هی، هی.
‫بسپرش به من. بسپرش به من.
‫خودم می‌تونم.
‫آخ!
‫نکن!
‫به من دست نزنید! به من دست نزنید!
‫جسی کجاست؟
‫خیلی‌خب.
‫شما اسباب‌بازی‌ها رو از اینجا بیرون می‌کنم.
‫وایستا.
‫داره یه کاری می‌کنه.
‫خدانگهدار، اسباب‌بازی‌ها.
‫[بانی‌جون: سلام بابا]
‫اوه.
‫خاموشش کن.
‫خاموشش کن. خاموشش کن.
‫نمی‌تونم.
‫جواب نمی‌ده. من انگشت‌هام پلاستیکیه.
‫داره میاد.
‫[بانی‌جون: می‌شه اسباب‌بازی‌هام رو بذاری تو گاراژ؟]
‫[سلام بابا] ‫[می‌شه اسباب‌بازی‌هام رو بذاری تو گاراژ؟]
‫مطمئنی می‌خوای من این اسباب‌بازی‌ها رو ببرم؟
‫اوهوم.
‫باشه.
‫اتاق خودته.
‫نه.
‫اگه خواستی‌شون، برو توی گاراژ.
‫آره.
‫و حالا اعلام می‌کنم که...
‫در انبار حضور داریم!
‫بازی کردن با شما باحاله.
‫خیلی‌خب.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫نگران نباش، «باز».
‫پیداش می‌کنیم.
‫قول می‌دم.
‫آره.
‫وودی،
‫می‌دونم صرفاً یه مراسم نمایشیه و...
‫معمولاً بانی در مورد این چیزا تصمیم می‌گیره
‫ولی...
‫خب...
‫به من باشه...
‫تو رو ساقدوش خودم می‌کنم.
‫وای!
‫باز، مایۀ...
‫مایۀ افتخارمه.
‫ولی جس دیگه باهام صحبت نمی‌کنه،
‫چون گذاشتم لیلی کنترل اتاق رو به دست بگیره.
‫صبر کن ببینم.
‫کنترل!
‫سعی کردم کنترلش کنم.
‫نه، نه، نه.
‫باز، همینه!
‫چی همینه؟
‫فردا صبح...
‫همه وقتی بیدار می‌شن ‫حسابی انرژی دارن و شارژشون پُر می‌شه،
‫به‌جز...
‫لیلی‌پد!
‫بعدش از زیر زبون لیلی می‌کشیم بیرون که...
‫جسی کجاست؟
‫اه، چه عجب!
‫آهای!
‫- چیزی نیست. «پیست» کرد. ‫- ساکت!
‫کسی خونه نیست.
‫صداتون رو می‌شنوم!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چیه؟ تغییر صدا دادم.
‫تو هم امتحان کن.
‫ببین، دوربین...
‫«اسنپی» هستم.
‫صحیح.
‫اسنپی، تو گفتی یه راهی هست که ‫بتونی کمکمون کنی به بانی برسیم، مگه نه؟
‫راهش چیه؟
‫همچین چیزی نگفت. ‫گفت؟
‫آخه نمی‌دونم والا... این به نظر...
‫به‌دردبخور نیست؟
‫آره.
‫حیف که ما به‌دردنخوریم!
‫آهان، آره!
‫ببخشید که بهتون گفتم به‌دردنخور.
‫شما سه‌تا قطعاً یه‌جورایی به درد می‌خورین.
‫الان عذرخواهی بود؟
‫نه بابا! حالا باید برای این عذرخواهی، عذرخواهی کنه.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌دونم خرابکاری کردم.
‫دربارهٔ بچه‌تون، بلیز، اشتباه می‌کردم.
‫اون خلاق و بامزه‌ست، ‫یه‌جوری که بقیۀ بچه‌ها واقعاً درک نمی‌کنن.
‫درست نمی‌گم؟
‫بازم بگو.
‫خب، بچهٔ ما هم همین‌طوریه ‫و فکر کنم واقعاً از همدیگه خوش‌شون بیاد.
‫پس عیبی نداره که نخواید به من کمک کنید،
‫بیاید فقط به بچه‌هامون کمک کنیم.
‫خیلی‌خب، قانعم کردی.
‫آره، داریم دوست می‌شیم.
‫دوست!
‫رفیق!
‫دوست!
‫عالیه، حالا چطوری با هم دوستشون کنیم؟
‫تو گفتی دستگاه بچه‌ت توی برکه‌ست، ‫مثل من، درسته؟
‫صبر کن!
‫من و اطلس و اسمارتی، همه‌مون به هم وصلیم.
‫خب؟ بعد می‌تونم یه عکس ازتون بگیرم.
‫خب، ادای اسباب‌بازی‌ها رو دربیارین.
‫باشه.
‫خیلی خوش‌عکس نیستن، مگه نه؟
‫و اطلس می‌تونه بهش متن اضافه کنه.
‫اوهوم. ‫[اسباب‌بازی‌هات رو پیدا کردم]
‫بعدش...
‫آره!
‫می‌ذاریمش توی «برکه».
‫که بانی هم توشه.
‫- و تمام! ‫- و تمام!
‫عالیه، پس فرستادی‌ش؟
‫نه، هنوز در حال ارساله.
‫الان چطور؟
‫نه!
‫هنوز در حال ارساله.
‫هنوزم؟
‫چطور ممکنه؟
‫چشمام رو ببین.
‫اون رول توالت کوچولو هنوز داره می‌چرخه، ‫سیستم‌عاملم بیشتر از این نمی‌کِشه.
‫پس یه‌کم صبر داشته باش، خب؟
‫بفرما، ارسال شد. ‫[ارسال شد]
‫چه عجب!
‫حالا چی؟
‫حالا منتظر می‌مونیم.
‫آره، همه هنوز خوابن.
‫باید صبر کنیم بانی بیدار بشه و پست رو ببینه.
‫هی، فهمیدم! می‌تونیم یه بازی کنیم.
‫- بازی؟ ‫- ایول!
‫آره، بازیِ موردعلاقهٔ بلیز بود.
‫اسمش اینه: «روی شکلک کلیک کن».
‫وقتی شکلک میاد، ‫سعی می‌کنی دکمۀ زیرش رو بزنی.
‫ببین اسمارتی، من عمراً اون بازی رو انجام بدم.
‫همه‌شون همینو می‌گن.
‫بی‌خیال!
‫نوبت منه!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها.
‫دیگه بسه هر چی با اسباب‌بازی جدیدتون بازی کردین.
‫وقت خوابه!
‫عه!
‫به این زودی؟
‫مجبوریم؟
‫آره.
‫یالا!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هان؟
‫و بازی‌های فوق‌العاده‌ای با هم کردن
‫و کلی حرف زدن.
‫وقتی مامان‌بزرگ رفته بود شام بخوره
‫و نور شمع رو روی طاقچۀ شومینه ‫روشن گذاشته بود.
‫و وقتی پسرک رفت بخوابه...
‫خرگوشه اومد خودش رو چسبوند بهش،
‫زیر شومینۀ کوچولو و گرمشون...
‫قربان...
‫...و خواب‌های خوب دید.
‫در حالی که شب تا صبح توی دست‌های پسرک...
‫جا خوش کرده بود.
‫[اسباب‌بازی‌هات رو پیدا کردم]
‫هوم.
‫فرماندهیِ ستاره.
‫- فرماندهیِ ستاره. ‫- فرماندهیِ ستاره.
‫فرماندهی ستاره.
‫[منشأ عکس: جادۀ زراعی ۱۲۰۰]
‫[سرچ دات کام]
‫- فرماندهیِ ستاره! ‫- فرماندهیِ ستاره!
‫[جادۀ زراعی ۱۲۰۰]
‫چی؟
‫نه، نه، نه!
‫بابا!
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫لیلی کار نمی‌کنه!
‫به «لمس لاک‌پشت» نمی‌رسم!
‫کارا، چلسی و هایدی هر روز صبح بازیش می‌کنن!
‫نمی‌تونم از دستش بدم، بابا!
‫طوری نیست.
‫دوباره زدمش به شارژ.
‫فقط باید صبر کنی تا شارژ بشه.
‫ولی این‌طوری نمی‌شه که!
‫به بازی نمی‌رسم!
‫عزیزم، فعلاً کاری از دستمون برنمیاد.
‫آها!
‫موفقیت‌آمیز بود، نه؟
‫نگاهش کن.
‫این فاز اوله.
‫و حالا فاز دوم.
‫خب، فکر می‌کردم من قراره فاز دو رو شروع کنم.
‫من فاز دو رو شروع می‌کنم.
‫ما سر این موضوع مچ انداختیم.
‫باشه، باشه.
‫بعدش یه گفتگوی کوچیک با دوست قورباغه‌مون خواهیم داشت.
‫از این بازی متنفرم.
‫لطفاً تمومش کنین!
‫[پاک‌کنندۀ اعظم!]
‫پاک‌کنندۀ اعظم شدم!
‫دوباره، دوباره، دوباره.
‫به نظرم یه استراحتی بکن.
‫دیگه دکمه‌هام رو حس نمی‌کنم.
‫فقط یه‌بار دیگه.
‫یه‌بار!
‫باشه، باشه،
‫فعلاً بازی دیگه بسه.
‫بازی؟
‫اون فقط یه گیمه.
‫بازی کردن نیست.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫می‌دونی، بازیِ واقعی.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫تا حالا ندیدی بلیز با یه اسباب‌بازی بازی کنه؟
‫شماها چندوقته که باهاش هستین؟
‫- سه ماه. ‫- ده ماه.
‫شش ماه.
‫ماه؟!
‫چیه؟
‫خیلی زیاده؟
‫خیلی کمه!
‫آخ، بچه‌ها، شما هیچ‌کدوم از تجربه‌های باحال رو نداشتین!
‫هوی! ما باحالیم!
‫منظورم سرگرمی‌های باحاله.
‫سرگرمی‌های خیالی.
‫یه نگاه بهش بندازید.
‫آره بابا.
‫بازی می‌کنه.
‫جدی؟
‫ثابت کن.
‫باشه، اسمارتی‌پنس.
‫ثابتش می‌کنیم.
‫صبح بخیر، جیمی.
‫برای صبحونه آماده‌ای؟
‫هوم؟
‫عه!
‫آهای، مامان!
‫این دختر گاوچرون رو از کجا پیدا کردی؟
‫من از هیچی نمی‌ترسم، رفیق.
‫یوهو!
‫همینه!
‫آره!
‫صبر کن ببینم...
‫باورم نمی‌شه!
‫بلیز واقعاً قراره بازی کنه.
‫♪ دام، دام، دام ♪
‫برو بریم!
‫بانوی من!
‫بانو داونپورتِ عزیز.
‫معرفی می‌کنم: علیاحضرت «ملکه جیمی».
‫علیاحضرت.
‫خیلی لطف کردید که منو به مراسم سلطنتی‌تون دعوت کردید.
‫جیمی، الان وقتشه که بدرخشی!
‫اون چیه، جیمی؟
‫وای!
‫باورم نمی‌شه هنوز اینا رو دارم.
‫صبر کن ببینم...
‫مأمور کلایدزدیل.
‫خواستگارت داره نزدیک می‌شه.
‫خب، دوباره همدیگه رو دیدیم، مأمور شیپلن.
‫تلفظش شتلین‌ـه.
‫- شتلین! ‫- منم همینو گفتم.
‫خب، مأمور کلایدزدیل، یا بهتره بگم...
‫بانو داونپورت؟
‫پیداش کردی؟
‫منظورت، بمبه؟
‫آره.
‫هیس، ساکت.
‫اسنپی، می‌بینی‌ش؟
‫هنوز نه.
‫اطلس...
‫صدام رو داری؟
‫مأمور...
‫بمب دقیقاً روی سر شماست.
‫کجا؟
‫هیچ‌وقت بهم شک نکردی، مأمور کلایدزدیل.
‫ولی آخه بمب کجاست؟
‫داره بالا میاد، باز.
‫عجله کن.
‫دارم سعی‌ام رو می‌کنم، وودی.
‫چی؟
‫چی شد؟
‫ببینم، با باتری من چی‌کار کردین؟
‫اگه نگی چه بلایی سر جسی و بولزآی اومده، ‫دوباره هم همون کار رو می‌کنیم.
‫ساعت چنده؟
‫وای نه.
‫این اصلاً خوب نیست.
‫دخترا بازیِ لاک‌پشت‌ها رو شروع کردن،
‫اونم بدونِ بانی!
‫تا الان یک، دو، سه‌تا... ‫شوخی دوستانه بینشون رد و بدل شده.
‫این یه فاجعه‌ست.
‫این بازیای مسخره رو تمومش کن.
‫جسی و بولزآی کجان؟
‫مسخره؟
‫این خیلی هم جدیه...
‫شکارچیِ بوفالو!
‫بانی داره عقب می‌افته!
‫شکارچیِ بوفالو؟
‫می‌خوای دوست پیدا کنه؟
‫راهش اینه.
‫اون دستای پلاستیکی کوچولوت رو از من دور نگه دار ‫وگرنه آژیرم رو به صدا درمیارم.
‫فکر می‌کردم همین رو بگی.
‫باز، سمی رو هم بیار.
‫نه، فکرش هم نکنید!
‫نه، نه، نه، نه.
‫ایول.
‫خیلی‌خب، برو توی تنظیمات.
‫منظورت اینه؟
‫علامت چرخ‌دنده داره.
‫باشه، فهمیدم.
‫حالا چی‌کار کنم؟
‫زمان استفاده از صفحه نمایش رو به صفر برسون.
‫کوتاه‌ترینش یک ساعته.
‫[یک پیام جدید برکه‌ای] ‫[از طرف دختر اسب‌سوار]
‫چی؟ «دفترِ اسب‌نوار»؟
‫- اون دیگه کیه؟ ‫- دختر اسب‌سوار؟
‫منظورش جسی‌ـه.
‫خب، پس بازش کن.
‫عه!
‫کمرم!
‫گاراژ بهتون خوش بگذره، بی‌عرضه‌ها!
‫نه، نه، نه، نه، وایستا.
‫هی، لیلی.
‫بله، کمکی از دستم برمیاد؟
‫ها؟
‫صبر کن ببینم.
‫شگفت‌انگیزه.
‫هیس!
‫لیلی، اون پیام دختر اسب‌سوار رو برگردون.
‫باشه.
‫[یک پیام جدید برکه‌ای] ‫[از طرف دختر اسب‌سوار]
‫اون مجبوره هر کاری تو می‌گی رو انجام بده.
‫داره فرار می‌کنه، باز.
‫هی، جلوش رو بگیر.
‫هی، لیلی.
‫بله.
‫اون پیام رو باز کن.
‫باشه.
‫[اسباب‌بازی‌هاتون رو پیدا کردم]
‫جسی، بانی باید اینو ببینه.
‫دوباره نشونش بده.
‫اون کجاست؟
‫هی، لیلی.
‫بله؟
‫- پیام رو نشون بده. ‫- کمکی از دستم برمیاد؟
‫- همه‌جا به اشتراک بذارش. ‫- به اشتراک بذار.
‫باشه. ‫[ارسال شد]
‫به اشتراک بذار!
‫موفق شدیم.
‫حالا کجا ارسال شد؟
‫لیلی.
‫آه!
‫پرینتر!
‫ایول!
‫خیلی‌خب، تموم شد.
‫بانی، هنوز صبحونه‌ت رو تموم نکردی.
‫نه، تموم شد.
‫[جاروی رباتی]
‫به «لمس لاک‌پشت» نمی‌رسم.
‫مامان، اونا دارن بدونِ من بازی می‌کنن.
‫حالا چی‌کار کنیم، معاون کلانتر؟
‫تو معاونِ معاونِ کلانتری.
‫قضیۀ این چیه، بانی؟
‫[اسباب‌بازی‌هات رو پیدا کردم]
‫ها؟
‫حالا چرا اون اسباب‌بازی‌ها رو گذاشتی توی گاراژ؟
‫خب، چون بانی ازم خواست.
‫یادت میاد، عزیزم؟
‫نه.
‫فکر نکنم لیلی‌پد خودش بهم پیام داده باشه.
‫نیستن!
‫واقعاً جسی و بولزآی پیش اونه.
‫امیدوارم حالشون خوب باشه.
‫خیلی‌خب، ملکه رو به یه جای امن رسوندیم.
‫آره، تو از پسش برمیای، مأمور کلایدزدیل.
‫یکی از این دکمه‌ها بمب رو خنثی می‌کنه.
‫کدومشون، مأمور چیدلن؟
‫شتل... شتلین هستم!
‫بوووم!
‫وای نه!
‫وای!
‫بلیز!
‫بجنب!
‫وقتشه راه بیفتیم.
‫باشه.
‫بریم، علیاحضرت.
‫ممنون عزیزم.
‫- وای خدا! ‫- خیلی باحال بود!
‫من یه جاسوس بودم!
‫آره، بودی.
‫بهترین جاسوس دنیا بودی!
‫اسمارتی؟
‫خیلی قشنگ بود!
‫دوست من، به اون می‌گن «بازی کردن».
‫وای، چه بازی‌ای کردیم!
‫احساس سرزندگی می‌کنم.
‫کلانتر، اسباب‌بازی بودن یعنی این؟
‫آره!
‫صبر کن ببینم...
‫تا حالا با لحن مهربون بهم نگفته بودی کلانتر.
‫آخه الان دیگه می‌فهمم!
‫بلیز خیلی دوست مناسبی برای بانی‌ـه.
‫بازی کردن با اون، همون حس رو داره.
‫بچهٔ شما هم همون‌طوری بازی می‌کنه؟
‫[بانی‌جون: واقعاً اسباب‌بازی‌هام پیش توئه؟]
‫خودشه!
‫اون پست رو دید!
‫بانیه!
‫بهش پیام بده!
‫- پیام بده. ‫- یالا!
‫بهش پیام بده!
‫باشه!
‫چطوری این کار رو بکنم؟
‫[بانی‌جون: بله]
‫وای!
‫[بانی‌جون: مامانم آدرستون رو می‌خواد]
‫ایول!
‫آخ جون!
‫داره میاد!
‫یوهو!
‫بانی داره میاد اینجا!
‫بلیز و بانی همدیگه رو می‌بینن!
‫ببخشید، داری چی تایپ می‌کنی؟
‫همین الان پاکش کن! ‫[پول بیار]
‫چی؟
‫فقط می‌خوام یه چیزی هم این وسط به ما بماسه.
‫خب، چه خبر؟
‫اسلینک، یه چیزی بگو.
‫سخت می‌شه شنید.
‫سروصدا زیاده.
‫شرط می‌بندم دارن سرِ دور انداختنِ ما بحث می‌کنن.
‫قراره دونیت بشیم؟ ‫(دونیت: هدیه دادن و اهدا کردن)
‫دونات.
‫نه، عزیزم.
‫دونیت بشیم!
‫وای، من عاشقشم، ‫ولی این‌جوری خیلی سخته.
‫ساکت!
‫یه صدایی می‌شنوم.
‫مثل صدای قدم‌های کوچیک.
‫آخی، یه‌جورایی بامزه‌ست.
‫آماده باشید!
‫بانی داره میاد!
‫بدو دیگه، مامان!
‫وای نه، لیلی هم داره می‌ره!
‫صبر کن، بانی.
‫مطمئنم اسباب‌بازی‌هات...
‫خیلی‌خب، باز، تو باید اینجا بمونی.
‫من با اونا می‌رم.
‫چرا؟ چرا فقط تو؟
‫خب، آخه من تجربۀ عملیاتی‌م از تو بیشتره، ‫همین!
‫- پس فکر می‌کنی من از پسش برنمیام. ‫- نه، فقط فکر می‌کنم اگه خودم انجامش بدم، یه‌کم...
‫بهتر می‌شه!
‫تو لیاقت اینو نداری.
‫باز، بی‌خیال، من...
‫جسی منو مسئول کرده، برای همینه که تو باید ‫اینجا بمونی و حواست به اتاق باشه.
‫بدون جسی اتاقی وجود نداره.
‫باز، نه!
‫چه شنل خوبی!
‫دلم برای دعوا کردن‌هاشون تنگ شده بود.
‫منم همین‌طور.
‫اسباب‌بازی‌های تو ‫چطوری سر از اینجا درآوردن؟
‫[یک پیام جدید دارید]
‫[گروه دخترانه]
‫[هایدی]
‫[اسباب‌بازی‌هات رو پیدا کردم]
‫[این چیه؟]
‫[چلسی: آخی، نی‌نی کوچولو]
‫[هایدی: هاهاهاها]
‫این یکی چطوره؟
‫اون ‌توله‌سگ‌ها رو ببینید.
‫اونو ذخیره می‌کنم.
‫آره، به نظرم...
‫اون رسید!
‫مراقب باش، اسنپی، یه موقع بابا می‌بینتت.
‫عمراً، اون تا ابد می‌خواد ‫پُزِ پس‌زمینه‌های جدیدش رو بده.
‫خودشه، بانیه!
‫بولزآی، اون واقعاً اینجاست!
‫بانی، بیا بریم دیگه.
‫باز، گوش کن، من واقعاً فقط...
‫ممنون، رفقا.
‫خیلی خوشحالم که باهاتون آشنا شدم، دستگاه‌ها.
‫وقتی می‌رید دستشویی ‫یادتون نره سیفون رو بکشید.
‫خودشه!
‫سلام، کمکی از دستم برمیاد؟
‫سلام.
‫خیلی ببخشید که مزاحم شدم، ‫ولی ما این پیام رو از دختر شما دریافت کردیم.
‫ظاهراً اسباب‌بازی‌های دخترم رو پیدا کرده.
‫- عه. ‫- رفتن داخل؟
‫خیلی‌خب، بهش می‌گم بیارتشون.
‫بلیز، عزیزم؟
‫بله؟
‫می‌تونی اون دوتا عروسک پارچه‌ای که ‫پیدا کردی رو بیاری پایین؟
‫صاحبشون اومده.
‫باشه!
‫حالا وقتشه!
‫بلیز، این...
‫این بانیه.
‫سلام، بانی.
‫سلام!
‫اینا اسباب‌بازی‌های تو هستن؟
‫[گروه دخترانه]
‫من دیگه با اسباب‌بازی‌ها بازی نمی‌کنم.
‫فقط...
‫اونا...
‫عتیقه‌ان.
‫آره خب، قدیمی به نظر میان.
‫نشون می‌ده ارزشمندن، نه؟
‫نه، نیستن.
‫خودت نگه‌شون دار.
‫وای نه.
‫[گروه دخترانه]
‫بانی؟
‫نمی‌خوای‌شون؟
‫مطمئنی؟
‫بانی!
‫نمی‌دونم چش شده.
‫خیلی عذر می‌خوام که مزاحمتون شدم.
‫مشکلی نیست.
‫اگه یه وقت نظرت عوض شد، بانی، فقط بهم خبر بده.
‫نمی‌فهمم.
‫الان دقیقاً چی شد؟
‫چه خبره، بانی؟
‫خیلی‌خب، مثل اینکه باید بریم.
‫[گروه دخترانه]
‫بدو، بولزآی!
‫زود باش!
‫بدو تا راه نیفتادن برن!
‫برای من دیگه دیره، بولزآی!
‫ولی شاید برای تو دیر نشده باشه!
‫خواهش می‌کنم! تو برو!
‫کلانتر؟
‫جسی؟
‫حالت خوبه؟
‫الان دقیقاً چی شد؟
‫اون ولت کرد، جسی!
‫به‌خاطر شما!
‫به‌خاطر همۀ شما دستگاه‌های لعنتی!
‫باعث می‌شین بچه‌ها بزرگ‌تر از سنشون رفتار کنن!
‫شما فرصت رو از ما دزدیدین!
‫من می‌خواستم تأثیرگذار باشم!
‫نیاز به این داشتم تأثیرگذار باشم!
‫ولی شما خرابش کردین!
‫آخ!
‫اسمارتی!
‫خوبی؟
‫شرمنده.
‫آسیب دیدی؟
‫- خوبم. ‫- خوبی؟
‫خوبم.
‫با اینکه عروسک پارچه‌ای هستی ‫مشت قوی‌ای داری، دختر گاوچرون.
‫دختر گاوچرون؟
‫جسی؟
‫آه، کلانتر؟
‫معذرت می‌خوام، اسمارتی.
‫مشکل از تو نیست.
‫اونی که به‌دردنخوره منم.
‫بولزآی!
‫طفلکی جسی.
‫باید یه راهی برای وارد شدن پیدا کنم.
‫باز!
‫کجا می‌ری؟
‫بیا در موردش حرف بزنیم!
‫اه...
‫ها؟
‫چ... چی؟
‫چه خبره؟
‫- اسمت رو بگو. ‫- آروم، آروم.
‫و هدفت رو.
‫بچه‌ها!
‫بگیریدش!
‫آویزونم کردن؟
‫اینجا چه خبره؟
‫شنلم!
‫ساکت باش، آدمکُش!
‫آدمکُش!
‫نه!
‫من...
‫باز؟
‫از کجا می‌دونست؟
‫از کجا می‌دونی ما کی هستیم؟
‫کی تو رو فرستاده؟
‫خدای من!
‫حرف بزن!
‫در مورد چی حرف بزنم؟
‫من چی باید بدونم؟
‫یه جلد اسلحه داری.
‫تو نزدیک قلعهٔ رهبر ما مستقر شدی.
‫تو مأمورِ زورگ هستی.
‫زورگ؟
‫نه!
‫هی!
‫من حتی نمی‌دونم رهبرتون کیه!
‫ساکت!
‫تو می‌خوای به دوشیزۀ موقرمزی که ‫نشان فرماندهی ستاره رو داره، آسیب بزنی.
‫جسی؟
‫نه!
‫صبر کنید!
‫اون یکی از مأمورهای زورگ نیست.
‫پس این پیرمرد کیه؟
‫چرا مردم هی اینو می‌گن؟
‫من اون‌قدرها هم مسن نیستم!
‫این پیرمرد یه اسباب‌بازیِ.
‫چی؟
‫یه اسباب‌بازی؟
‫بله!
‫ما همه اسباب‌بازی هستیم.
‫ما اسبا‌ب‌بازی‌ایم؟
‫مأموریت ما توی این سیاره ‫اینه که بچه‌ها رو خوشحال کنیم.
‫که بازی کنن!
‫بازی؟
‫بازی کنن...
‫باز!
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫توی احساسات‌تون بگردید، بازها.
‫می‌دونید که این حقیقت داره.
‫لطفاً کمکم کن!
‫و اون دوشیزۀ موقرمزی که دنبالشی، رهبر اسباب‌بازی ماست.
‫اسمش کلانتر جسیه.
‫کلانتر جسی؟
‫کلانتر جسی توی اون قلعه گیر افتاده.
‫ما باید به اونجا نفوذ کنیم ‫و اون و اسب وفادارش رو نجات بدیم.
‫تو از کجا اینا رو می‌دونی؟
‫چون من معاونش هستم.
‫فرماندهیِ ستاره!
‫یعنی این پیرمرد یه اسباب‌بازیه؟
‫آره، آره.
‫اون دستیار منه.
‫می‌تونین بازش کنین.
‫راستی، دوستان، زورگ بابای ماست.
‫- نه! ‫- نه!
‫آره.
‫ببینم...
‫چی ذهنت رو درگیر کرده؟
‫نمی‌دونم.
‫فقط امیدوارم حال اون دختره خوب باشه.
‫خب...
‫چیزی‌ش نیست، عزیزم.
‫نگران نباش.
‫سلام، بچه‌ها!
‫کسی گرسنه‌ش نیست؟
‫من!
‫- من! ‫- دارم می‌میرم!
‫میای یه چیزی درست کنیم، بابا؟
‫از طرز فکرت خوشم اومد، دخترم.
‫پخش بشین.
‫اینجا نیست.
‫قطعاً اینجا نیست.
‫گندش بزنن!
‫کجا می‌تونه باشه؟
‫فرمانده، ما این دستگاه‌های الکترونیکی رو پیدا کردیم.
‫هی!
‫فضایی‌ها، بهم دست نزنید!
‫وای!
‫دارم یه سیگنال قوی از شما رفقا می‌گیرم.
‫آنتنم پُره!
‫منم همین‌طور!
‫نقشۀ چند کیلومتر اون‌طرف‌تر رو می‌بینم!
‫اینا خودشون «هات‌اسپات» هستن.
‫وای نه.
‫از اون مدل‌ها هستن.
‫از مدلِ ما هستن!
‫ایول!
‫هی، این یکی خرابه‌ها.
‫جسی رو کجا قایم کردی، دستگاه؟
‫هی، هی، تند نرو.
‫آره!
‫ما دوست‌های جسی هستیم.
‫منم اسم دارم.
‫اسمارتی‌پنس هستم.
‫مربی بهداشت.
‫اون پاکتون می‌کنه.
‫این موضوع خیلی جدیه، آقای پنس.
‫به‌عنوان یه تکاور فضایی ‫من سوگند خوردم که...
‫گفتی گند خوردی!
‫ای بزنم...
‫مشخصه که ما همگی دوست‌های جسی هستیم.
‫پس می‌شه بهمون بگین اون کجاست؟
‫رفت تپهٔ تاب‌لاستیکی.
‫دقیقاً اون سرِ مزرعه‌ست.
‫تا من برسم اونجا یه عمر طول می‌کشه.
‫خب، باید یه راهی برای رفتن به اونجا پیدا کنیم.
‫فرمانده «لایتیر».
‫اوه!
‫خدایا!
‫اوه!
‫[بستنی‌فروشی]
‫بانی،
‫با دوست‌هات مشکلی پیدا کردی؟
‫می‌تونی بهم نشون بدی؟
‫[گروه دخترانه]
‫بهت گیر نمی‌دم، بانی.
‫قول می‌دم.
‫آخی، عزیزم.
‫می‌دونی که همیشه می‌تونی با من و بابا حرف بزنی، مگه نه؟
‫در مورد هر چیزی.
‫چون ما خیلی دوستت داریم، بانی.
‫من دلم نمی‌خواد کوچیک‌ترین تغییری بکنی.
‫و فکر می‌کنم اگه کسی واقعاً دوستت باشه هم ‫باید نظرش همین باشه.
‫قبول داری؟
‫نظرت چیه یه مدت کوتاهی ‫اون گروه دوست‌هات رو بذاری کنار؟
‫باشه؟
‫بریم بستنی بخوریم.
‫باور کن!
‫- عاشقش می‌شی! ‫- نه، نه.
‫عالیه!
‫[اهدا به نیازمندان]
‫بانی؟
‫بستنی تیکه‌شکلاتی ندارن.
‫بیا یه طعم دیگه انتخاب کن.
‫[موارد اهداییِ خود را اینجا بیندازید]
‫وای نه!
‫لیلی‌پد کجاست؟
‫متأسفم، بانی.
‫چی شده؟
‫بولزآی!
‫نباید دنبالم می‌اومدی!
‫اسب بد.
‫برگرد خونۀ بلیز اینا، بولزآی.
‫اون‌طوری برات بهتره.
‫جدی می‌گم.
‫اون حسابی ازت مراقبت می‌کنه.
‫دیدی چقدر اسب داشتن؟
‫بولزآی، نه!
‫من باهات نمیام.
‫نمی‌تونم دوباره این کار رو بکنم.
‫نمی‌تونم به یه بچۀ دیگه وابسته بشم، ‫و بعداً یهویی بفهمم هیچ‌وقت براش مهم نبودم.
‫نمی... نمی‌تونم.
‫[جسی اینجا بود]
‫من اینو ننوشتم.
‫حتماً چیز بوده...
‫امیلی؟
‫دافودیل،
‫اینجا رو بکَن.
‫صبر کن ببینم...
‫[تولدت مبارک]
‫اینا وسایلِ امیلی نیست.
‫[داستان‌های مسخره]
‫اینا...
‫جدیدترن.
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫نباید هیچ‌کدوم از این وسایل رو داشته باشه.
‫[تولدت مبارک]
‫اون الان باید...
‫بزرگ شده باشه.
‫صبر کن ببینم...
‫امیلی اسم دخترش رو...
‫از روی اسم من گذاشته.
‫واقعاً؟
‫اوه!
‫جسی؟
‫بولزآی!
‫هی، پیداشون کردم!
‫وودی؟
‫باز!
‫جسی!
‫پس حالت خوبه.
‫شما... شما اینجا چی‌کار می‌کنین؟
‫ما به‌خاطر تو اومدیم، جسی.
‫به‌خاطر من؟
‫همه‌مون به‌خاطر تو اومدیم.
‫حالت چطوره، کلانتر؟
‫با یه مشت «باز» اومدیم.
‫به نظر من که ۵۰تا میان، ‫ولی من فقط تا ۲ بلدم بشمرم.
‫- فرماندهیِ ستاره. ‫- فرماندهیِ ستاره.
‫فرماندهیِ ستاره.
‫- فرماندهیِ ستاره. ‫- فرماندهیِ ستاره.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫آروم باشین.
‫یه‌کم بهمون فضا بدید، رفقا.
‫باز؟
‫بله؟
‫هی، منظورش من بودم.
‫فقط من.
‫دیدیم که بانی تو رو داد به اون دختره.
‫دیدین؟
‫اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫تو به‌دردنخور نیستی، کلانتر!
‫ما دوستت داریم!
‫خیلی زیاد!
‫[بانی]
‫ببینید، من حالم خوبه.
‫بانی داره...
‫بزرگ می‌شه.
‫و این ما نیستیم که تصمیم می‌گیریم ‫کِی و چطور این اتفاق بیفته.
‫تنها چیزی که مهمه اینه که ‫ما توی شرایط حساس، پیشش بودیم تا کمکش کنیم بزرگ شه.
‫و واقعاً باور دارم همین‌طور بوده.
‫تو باعث می‌شی به اسباب‌بازی بودنمون ‫افتخار کنیم، جسی.
‫- هی! هی! هی! ‫- آخ!
‫ببخشید، بچه‌ها.
‫ببخشید.
‫کاش حداقل با بلیز ارتباط برقرار می‌کرد و ‫دوست می‌شدن.
‫صبر کن ببینم!
‫ارتباط!
‫اون هنوزم می‌تونه!
‫لیلی‌پد می‌تونه این کار رو بکنه!
‫لیلی‌پد؟
‫[دختر اسب‌سوار]
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫بچه‌ها، داره پیام میاد.
‫جسی، واقعاً شرمنده‌ام.
‫دوست‌های اشتباهی انتخاب کردم.
‫دل بانی رو شکستم.
‫- وای نه. ‫- بانی؟
‫اسمارتی، یه جواب بفرست.
‫می‌تونی درستش کنی.
‫[می‌تونی درستش کنی.]
‫نه، نمی‌تونم.
‫خودم رو انداختم دور!
‫چی؟
‫روی کامیونِ لوازم اهدایی!
‫حالا که نیازش داریم...
‫خودش رو میندازه دور؟
‫می‌ریم دنبالش!
‫چی؟
‫ولی چطوری؟
‫اسمارتی، به لیلی بگو یه عکس از جایی که هست بفرسته.
‫[ارسال شد]
‫عکسش اومد.
‫اسنپی، روی اون تابلوی تارِ جاده زوم کن.
‫می‌بینم که کلمات مربوط به تکنولوژی هم بلدی، گاوچرون.
‫خیابون «مارتین».
‫اطلس، می‌تونی ما رو به اون کامیون برسونی؟
‫آره، مسیرش رو پیدا کردم، خانم گاوچرون.
‫به لیلی بگو مدام از جایی که هست عکس بفرسته.
‫ما برش می‌گردونیم!
‫بله، کلانتر.
‫جسی، یه لحظه وقت داری؟
‫یه چیزی هست که می‌خوای ازم بپرسی.
‫یعنی من می‌خوام از تو بپرسم.
‫حتماً، معاون.
‫حالا یه کمک ریز می‌کنی؟
‫بله، کلانتر.
‫یوهو!
‫برو بریم!
‫هی!
‫- صبر کنین ما هم بیایم! ‫- صبر کنین ما هم بیایم!
‫[کناس]
‫خیلی دور نیست.
‫اگه پنج‌تا بلوک بریم جنوب، بعد دوتا بلوک بریم شرق، ‫شاید بتونیم قبل از اینکه برسن به بزرگراه، بهشون برسیم.
‫ماشین!
‫امنه!
‫همین الان از پمپ‌بنزین رد شد!
‫مثل بنز از پمپ‌بنزین رد شد!
‫ببخشید، باید می‌گفتم!
‫نزدیکیم!
‫از میان‌بر برو!
‫از این جاده بعدی برو، ‫برو راست.
‫یه خونه‌ست!
‫نمی‌فهمم!
‫اینجا باید جاده باشه!
‫احتمالاً پنج سال پیش جاده بوده!
‫نقشه‌ت قدیمیه.
‫دوباره بررسی می‌کنم.
‫وقت نداریم!
‫از توش رد می‌شیم.
‫برو بریم!
‫گاوچرون، برو!
‫وای!
‫یوهو!
‫کامیون!
‫دارم می‌بینمش!
‫اون جلوئه!
‫دنبالم بیاید!
‫بله، کلانتر!
‫اه!
‫به مقصدمون رسیدیم!
‫لیلی!
‫- لیلی، کجایی؟ ‫- لیلی!
‫لیلی‌پد، کجایی؟
‫هی، لیلی!
‫بله، کمکی از دستم برمیاد؟
‫لیلی!
‫چیزی نیست، ما کمکت می‌کنیم.
‫نباید می‌اومدی، جسی.
‫نه، الان وقتِ غصه خوردن نیست، لیلی.
‫بانی هنوز بهت نیاز داره تا یه دوست پیدا کنه.
‫به من؟
‫ولی من...
‫من در مورد کارا، چلسی و هایدی ‫یه اشتباه محاسباتی بزرگ کردم.
‫حق با تو بود. بانی فرق داره.
‫اون لیاقتش بهتر از ایناست.
‫لیلی، تو نمی‌دونستی که اون دخترا برای بانی مناسب نیستن؟
‫نه، این منم که برای بانی مناسب نیستم.
‫همۀ اینا تقصیر منه.
‫خب پس کمکم کن درستش کنم!
‫من دوست مناسب بانی رو پیدا کردم!
‫پیدا کردی؟
‫آره!
‫پس نظرت چیه من و تو با هم آشناشون کنیم؟
‫باشه!
‫ولی قبلش، باید همه رو از این کامیون ‫پیاده کنیم و برگردیم خونه!
‫در حال حرکتیم!
‫سرعتش زیادتر از اونیه که بشه پیاده شد.
‫و هر لحظه داریم دور و دورتر می‌شیم.
‫بالأخره یه کاری باید باشه که بتونیم بکنیم.
‫این‌همه «بازِ» پیشرفته همراهمون داریم!
‫[خطر] ‫[اگزوز جِت]
‫ببخشید!
‫کنار! کنار!
‫از سر راه برید کنار!
‫مرد فضایی، برگرد!
‫[در حال دانلود]
‫[انجام شد]
‫آره، آره، آره، آره!
‫باورم نمی‌شه!
‫چرا،
‫باورت بشه.
‫آماده‌ای، کلانتر؟
‫گازشو بگیر، لیلی!
‫[در حال بهبود]
‫[لایتیر]
‫اوه اوه!
‫پرواز کنید!
‫آزاد باشید!
‫وای!
‫رفقا!
‫وای!
‫یوهو!
‫ایول!
‫به این می‌گن پرواز.
‫پروازِ باحال!
‫آره!
‫پس نقشه رو فهمیدین دیگه؟
‫وقتی رسیدی خونۀ بانی
‫پیام رو بفرست.
‫بلیز، من و بولزآی رو میاره خونه.
‫و این‌بار، اونا با هم دوست می‌شن.
‫جسی، صبر کن!
‫اگه بانی دوباره بگه نمی‌خوادت چی؟
‫اگه اونا با هم دوست بشن، ارزشش رو داره!
‫بله، کلانتر!
‫هان؟
‫صبر کن!
‫جسی!
‫صبر کن!
‫چیه؟
‫چی شده، باز؟
‫یه لحظه گوش کن.
‫مدت‌هاست که می‌خوام اینو ازت بپرسم، ‫و اگه الان نگم، دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم!
‫با من...
‫باز، تو می‌تونی!
‫با...
‫با من...
‫حالا حالاها ولت نمی‌کنم، معاون کلانتر!
‫ناراحت نباشید، پسرا.
‫اون برمی‌گرده!
‫ما یه نقشه داریم!
‫آزاد باش، تکاور.
‫آزاد!
‫افراد،
‫شما مأموریت خودتون رو می‌دونید.
‫بله، فرمانده!
‫لیلی!
‫باز!
‫چی؟
‫لیلی؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫- دستگاهِ بد! ‫- اون اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫اون یکی از ماست، بچه‌ها.
‫باهاش کنار بیاید.
‫همه گوش کنید.
‫لیلی و جسی یه نقشه دارن تا به بانی کمک کنن.
‫خیلی‌خب.
‫از ما می‌خواید چی‌کار کنیم؟
‫هیچی.
‫- چی؟ ‫- گفت «هیچی»؟
‫اینکه آسونه.
‫قسمتِ سختش رو جسی انجام داده.
‫جسیکا همیشه همین‌طوریه.
‫تنها کاری که مونده و من باید بکنم ‫اینه که یه پیام بفرستم.
‫[دختر اسب‌سوار]
‫[یک پیام جدید دارید]
‫حالا همه‌چیز به دخترا بستگی داره.
‫عه! ‫[یک پیام جدید دارید]
‫[بانی‌جون: سلام بلیز]
‫سلام عزیزم.
‫ببین توی ماشین چی پیدا کردم.
‫نگران نباش.
‫قابلیت چت کردن رو خاموش کردیم.
‫بانی، یکی از دوست‌هات دمِ در‌ـه.
‫بیا سعی کنیم رکورد...
‫سلام بانی.
‫عروسک‌هات رو آوردم.
‫بانی، بیا سلام کن.
‫باشه.
‫سلام.
‫ببخشید.
‫من با اسباب‌بازی‌ها بازی نمی‌کنم.
‫دیروز یه‌کم با این دختره بازی کردم.
‫خوشم میاد که می‌گه: ‫«من از هیچی نمی‌ترسم، رفیق.»
‫حرکتم...
‫عجیب بود.
‫من... ‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫وای نه.
‫نرو.
‫نه، نه، نه، نه.
‫نباید بره.
‫- نباید بره. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫بلیز!
‫من...
‫چکمه‌هات رو دوست دارم.
‫من خیلی از جوراب‌هات خوشم اومده.
‫از ریش من خوشتون میاد، دوشیزه؟
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم، بانوی من.
‫بله، من یک میلیارد سالَمه.
‫برای همینه که ریشم انقدر باشکوهه.
‫می‌خوای بازی کنیم؟
‫باشه.
‫تو واقعاً یه اسب داری؟
‫آره.
‫یه دونه واقعی؟
‫بله، واقعیه.
‫هی، من یه ایده‌ای دارم.
‫لطفاً مراقب پسرم باش.
‫دوستان، ما امروز اینجا جمع شدیم ‫تا شاهد فوق‌العاده‌ترین ازدواج دنیا باشیم؛
‫ازدواجِ کلانتر جسی و باز فالیمیول مک‌لایتیر.
‫خب کلانتر، لطفاً این حلقه رو توی انگشتِ ‫کوچولوی باز بندازین و سوگندهاتون رو بخورین.
‫باز، این حلقه رو به‌عنوان قول انگشتی...
‫برای تفریح و بازی با همدیگه ‫و این‌جور چیزها، تا آخر عمرم، قبول می‌کنی؟
‫حتی در روزهای سخت؟
‫- بله! ‫- بانی.
‫حلقۀ ازدواج من رو ندیدی؟
‫هیس!
‫توی دستشویی جا نذاشتی؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫ما یه‌جور چیز می‌خوایم...
‫گل! از باغچه!
‫- فکر خوبیه! ‫- دنبالم بیا.
‫راستی، می‌تونیم دسته‌گل هم درست کنیم.
‫بهتون تبریک می‌گم، بچه‌ها.
‫نگران نباشید.
‫من کلی عکس برای اسمارتی و گروهش گرفتم.
‫خیلی لطف کردی، لیلی.
‫کارِت عالی بود، کلانتر.
‫تو می‌تونی جسیکا صدام کنی.
‫باشه، حتماً.
‫جسیکا.
‫راستش، نه، نه.
‫خیلی‌خب.
‫هی، هر وقت فرصت کردی، ‫می‌تونی یه پسر خوب برام پیدا کنی؟
‫- عه! خیلی‌خب. ‫- ممنون می‌شم.
‫دارن میان!
‫فهمیدم!
‫معرکه‌ست!
‫ایدۀ خیلی خوبیه.
‫عروسی برگزار می‌شه!
‫خیلی‌خب.
‫باز، من رو به‌عنوان ‫زنِ فوق‌العاده باحالِ کلانترت قبول می‌کنی؟
‫بله!
‫تو هم من رو به‌عنوان ‫شوهرِ تکاور فضاییِ خوش‌تیپت قبول می‌کنی؟
‫من اعتراض دارم.
‫وای نه!
‫باز قبلاً ازدواج کرده...
‫با من!
‫این مردِ پست‌فطرت و حقیر...
‫منو بدبخت کرده!
‫چطور تونستی؟
‫سیلی!
‫آه، جسی!
‫اون‌طوری که فکر می‌کنی نیست!
‫بهشون بگو، باز!
‫بهشون از عشق ما بگو!
‫ولی تریکسی، اون برای گذشته بود.
‫گذشته‌ها گذشته!
‫پُررو!
‫نابودت می‌کنم!
‫تبریک می‌گم.
‫از پسش برمیای، معاون.
‫خب، تو هم کمک کردی؟
‫آره، ما فقط از دستورات جسی پیروی کردیم.
‫وودی، حاضری...
‫آممم...
‫- که اینا رو نگه داری؟ من رانندگی می‌کنم. ‫- خب...
‫به‌به!
‫اوه!
‫ایول!
‫نگاهشون کن!
‫چقدر خوشحالن!
‫چه دوست‌های خوبی!
‫این یکی رو ببینید.
‫چه خفن.
‫خیلی‌خب، اینجا «باز» پیشنهاد می‌ده.
‫درخت نخل رو جابه‌جا می‌کنم!
‫نظرت چیه که تریکسی
‫کیک عروسی رو مسموم کنه؟
‫تریکسی!
‫وای!
‫دلت می‌خواد یه‌بار شب خونۀ ما بخوابی؟
‫آره!
‫اگه بشه که خیلی کِیف می‌ده!
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن!
‫تا ابد دوست می‌مونیم، همکارها.
‫بیا بریم، جسی!
‫با سفینۀ فضاییِ من می‌ریم!
‫کجا می‌ریم؟
‫به سوی نپتون!
‫- دارین چی‌کار می‌کنین؟ ‫- ماه‌عسلِ عروسک‌هامونه.
‫- می‌خواین شما هم بیاین؟ ‫- چرا که نه؟
‫سلام بچه‌ها.
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد...]
‫[اتوبوس مدرسه]
‫هان؟
‫من باز لایتیر هستم.
‫به‌سوی بی‌نهایت و فراتر از آن!
‫یوهو!
‫هی!
‫بچه‌ها، شیطنت نکنید.
‫عه!
‫مأموریت با موفقیت انجام شد.
‫دوباره به هم رسیدیم، پسرم.
‫«ترجمه از کیارش و محمدسید»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M