سلام، عمو موشگ! آنوش آماده شده؟
همه تو کلیسا منتظرن.
کدوم کلیسا؟
کلیسا.
اصلاً چی فکر کردی که من دختر خوشگلمو شوهر بدم
به تو، عجول؟
نمی‌بینی سفره پهنه؟
می‌شینیم، یه نوشیدنی می‌خوریم، همه چیزو حرف می‌زنیم،
بعد کلیسا.
بیاین، بیاین! بشینین.
بشینین.
برای خودتون بریزین.
عزیزای من!
می‌خوام یه سلامتی بگم.
می‌خوام بنوشم به خوشبختی که منتظرتونه.
به سلامتی بهترین دامادم، یه داماد خیلی خوب،
به دختر فوق‌العاده‌ام.
می‌خوام همیشه دور این میزی که بابام ساخته جمع بشیم.
زیر این درخت شاه‌بلوط که پدربزرگم کاشته.
آرزو می‌کنم خانواده‌مون با هر سال جدید بزرگ‌تر بشه.
رفقا!
به سلامتی زیباترین دختر تو شوروی!
پس کلیسا چی شد؟
ای کافر!
هی، خاچاطور، رفیق!
این نامه‌ها رو بذار کنار.
بیا تو، به سلامتی دامادم، به دختر خوشگلم بنوش،
به خوشبختی‌مون.
ببخشید.
اینا نامه نیستن، مردم. اینا احضاریه‌ن.
جنگ شروع شده.
وکیان.
سوفیان!
سوار ماشین شو.
رفیق اوانسیان.
اینا انشاهایی هستن که برای تابستون بهمون دادی.
کی نمره‌شون می‌دی؟
همین که فاشیست‌ها رو شکست بدیم.
کی میشه؟
قبل از سپتامبر، حتماً.
کجا می‌ری؟
چمدون برای چیه؟
به جنگ.
کدوم جنگ؟
تو پدر دو تا بچه‌ای و از سربازی معافی.
گئورگ داره میره جنگ.
سورن داره میره جنگ.
همه دارن میرن.
من مرد نیستم؟
الان برو خونه. مامان الان میاد.
- آرتاشس، وایسا! - دیوونه شدی؟
من الان تو کلیسا در مورد صلح موعظه می‌کنم.
که جنگ بده.
که کشتن گناهه.
مردم چی میگن وقتی بفهمن پسر من تصمیم گرفته قاتل بشه؟
از خدا بترس!
بابا، چند بار بهت گفتم؟ خدایی وجود نداره.
قرن بیستمه.
ما رادیو، سینما داریم، هواپیماها تو آسمون پرواز می‌کنن.
هیچ کدوم از خلبان‌ها خدای تو رو ندیدن.
- تو کافری. - من عضو کومسومول هستم.
وایسا! وایسا!
می‌فهمی داری کجا میری؟
آرتاشس! شکمتو بده تو.
میگن همه تو ارتش لاغر میشن.
یه کم صبر داشته باش، آرت.
هی، رفیق! مثل اینکه سایز منو داری. مال منو ببین.
عوض کنیم؟
باشه.
حالا شد یه چیزی!
آره!
واسیلی.
- می‌تونی صدام کنی واسیا. - آرتاشس.
سورن.
گئورگ.
شما گرجی هستید؟
نه، رفیق.
از سرزمین زیبای ارمنستان.
درسته. اونجاییه که برندی درست می‌کنن.
درست حدس زدی.
بیا، واسیا!
کافیه! این چه سر و صداییه؟
کی اجازه داده این ساز رو بیارید؟
این آکاردئونه، رفیق فرمانده.
فرقی نمی‌کنه.
سازاتون رو تحویل بدید به انبار.
بعد از جنگ پسشون می‌گیرید.
چیز دیگه ای هم دارید؟
همه این بالالایکاها...
همه این سازهای زهی باید تحویل داده بشن.
خب، رقاص؟
نمی‌تونی رو پات وایسی؟
یه کم خسته‌ام.
می‌فهمم.
وایسا!
دو برابر کار اضافه برای تو!
- صداتو نمی‌شنوم. - بله، قربان!
خودتونو مرتب کنید!
خودتونو منظم کنین.
و به صف شید!
ممنون، رفیق!
توجه! اینجا مسکوئه.
حالا خبرنامه اداره اطلاعات شوروی.
شب ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۱،
نیروهای ما درگیر نبردهای سختی بودن در مناطق
پسکوف، پولوتسک و نول، اسمولنسک و نووگراد-ولینسکی.
در بقیه مناطق و خطوط جبهه،
درگیری مهمی نبود.
نیروی هوایی ما روی نابودی واحدهای مکانیزه دشمن تمرکز داشت.
طبق گزارش‌های اولیه تا ۲۱ ژوئیه،
نیروی هوایی ما ۳۲ هواپیمای دشمن رو تو نبردهای هوایی سرنگون کرد.
تلفات ما هشت هواپیما بود.
فقط هشت تا! و ۳۲ تا از اونا.
اگه اینجوری پیش بره، نوبت ما برای جنگیدن نمیشه.
اونا همه آلمانیا رو بدون ما می‌کشن.
یه ماهه که جنگ شروع شده.
ولی اونا دارن تو منطقه اسمولنسک می‌جنگن، نه برلین.
خب که چی؟
نقشه رو دیدی؟
مرز کجاست، اسمولنسک کجاست؟
دارن مثل دیوونه‌ها پیشروی می‌کنن. مادرم بهم نوشت که پناهنده‌ها تو روستامونن.
بسه دیگه این بحث‌های نگران‌کننده.
- سرباز اسمیرنوف ارتش سرخ! - بله، قربان.
چه پناهنده‌هایی؟ کی بهت گفت؟
خب، من...
مطمئن نیستم، ستوان.
اگه نمی‌دونی، چرا حرف مفت می‌زنی؟
شنیدی که!
نیروهای ما درگیر نبردهای سختی بودن! سخت!
همه فهمیدین؟
یا به قدرت ارتش سرخ شک داری، رفیق اسمیرنوف؟
نه، قربان. اصلا.
رفیق ستوان،
اگه ارتش ما اینقدر قویه، چرا داریم عقب‌نشینی می‌کنیم؟
گئورگ حرف درستی می‌زنه. یه ماهه که جنگ شروع شده.
خب که چی؟
مینسک رو گرفتن. ویتبسک رو گرفتن.
موگیلف رو محاصره کردن. دارن اسمولنسک رو هم می‌گیرن.
سرباز مانوکیان ارتش سرخ،
تو از کجا درباره اسمولنسک می‌دونی؟
یه راننده بهم گفت.
یه راننده...
فهمیدم.
خیله خب، سربازا، به صف شید!
توجه!
به دستور من گوش کنین!
دیگه از این شایعات ترسناک کافیه.
نقشه‌های هیتلر برای بلیتزکریگ همین الانم مختل شده.
تو غرب، داریم خط مقدم رو صاف می‌کنیم.
و نیروهایمان رو برای یه ضدحمله قاطع جابجا می‌کنیم.
اسمولنسک رو به آلمانیا نمی‌دیم.
یه حمله قاطع و گسترده از ارتش سرخ
قراره شروع بشه.
برای همه روشنه؟
بله قربان!
کی میریم جبهه؟
وقتی دستور فرمانده رو بگیریم.
در همین حین، همونطور که ولادیمیر لنین گفت،
تاکتیک‌های جنگ رو درست یاد بگیرید.
منظورم واضحه؟
بله قربان!
سوال، شکایت، پیشنهاد؟
نه قربان.
راحت باشید!
مرخصید.
ده دقیقه دیگه برای ناهار صف ببندید.
سلام، کارین!
آنوش!
سلام!
بگو ببینم، سورن بهت نامه می‌نویسه؟
آره. هر روز.
همش دارن آموزش می‌بینن.
می‌نویسه که همش دلش می‌خواد بخوابه.
مال من فقط یه بار نامه نوشته.
می‌گه تو آشپزخونه غذا زیاده، ولی خوب نیست.
نه خشلاما، نه دلمه، نه پنیر.
شاید اونجا لاغر بشه.
خبر از دست دادن آروتیونیان‌ها رو شنیدی؟
پسر بزرگشون، گاگیک،
نزدیک اسمولنسک کشته شد.
چقدر وحشتناکه.
خدا رو شکر، از مال ما دوره.
آره. خدا رو شکر.
چه کشور بزرگی!
تمام روز داریم سفر می‌کنیم، ولی هنوز به جنگ نرسیدیم.
نگاه کن!
رسیدیم.
بذار رد شم!
عوضی‌ها! با دندونام پاره‌شون می‌کنم.
به جنگ رسیدیم.
رفیق سروان!
دسته اول داره سنگرگیری رو تموم می‌کنه.
اجازه هست برای غذا استراحت کنیم؟
ما تو آکادمی نیستیم، ستوان.
حالا که کارتون تموم شده، غذا بخورید.
و چند تا جنگجوی چابک انتخاب کن و بفرستشون پیش من.
به شناسایی نیاز دارم.
بله قربان.
از این بیشه خوشم نمیاد.
ساکت!
کسی اینجا نیست.
بازم برای ما جنگیدن نیست.
شنیدی؟
برای ما جنگیدن نیست، آره؟
اونا توپ و شاید تانک دارن، ما چی داریم؟
زنده ای؟
واسیا!
سورن! حالت خوبه؟
آرت!
رفقا!
عقب‌نشینی!
برادرا!
همه جا ساکته. هیچ آلمانی‌ای دیده نمیشه.
موتور کجا رفت؟
موتور کنار کلبه‌ست.
نقشه اینه.
یواشکی میریم نزدیک کلبه،
می‌ریزیم تو و آلمانی‌ها رو می‌گیریم.
همین.
بهتره که به نیروهای خودمون برسیم.
همین کارو می‌کنیم.
و یه اسیر حرف‌زن با خودمون میاریم.
چطور بگیریمشون؟
ما گلوله نداریم.
اونا دو نفرن، ما چهار نفر.
و اونا انتظار ما رو ندارن.
اگه داد بزنی، بهت شلیک می‌کنم.
چرا زل زدی به من؟ اون سوسیستو بذار کنار.
اجازه بده اسلحه‌تو بردارم.
سربازای نتراشیده
سرد،
گرسنه،
مسلح به یه تفنگ
که شلیک نمی‌کنه.
تعجبی نداره که اینقدر راحت تا نزدیکی مسکو اومدیم، فریدریش.
آره، درست گفتی.
اما تو، اصلا سرباز نیستی.
تو کند و چاقی.
چطور سر از اینجا درآوردی؟
روس‌ها حتماً وضعشون خیلی بده.
که دارن آدمایی مثل تو رو می‌فرستن جبهه.
چی گفت؟
فکر کنم گفت که برای سرباز بودن زیادی چاقی.
این چیه؟
این مال توئه؟
بیا، شکم‌گنده!
بیا، برام بزن.
اون میخواد تو بزنی.
من برای اون نمی‌زنم.
نه برای اون.
آخرین بار.
بزنید.
و تو؟
این رو بگیر.
بگیرش!
آکاردئون می‌زنی؟
بگیرش.
برقصید!
نوازنده‌ها!
ما آماده‌ایم.
بذارید برن.
من با نوازنده‌های بی‌سلاح نمی‌جنگم.
چی؟
چرا اینجوری نگام می‌کنی؟
ما مسکو رو همین روزا می‌گیریم.
وقتی جنگ تموم شه، پیشوا به کارگر نیاز داره
که تو مزرعه‌های آلمانی کار کنن.
امیدوارم این احمقا بهتر از جنگیدنشون کار کنن.
از اینجا برید بیرون.
زود!
همین الان از اینجا برید بیرون!
فکر کردم می‌خوان بهمون شلیک کنن.
چی می‌گفت؟
فکر کنم گفت آلمانیا مسکو رو گرفتن.
تو چی گفتی الان؟
- واسیا، بیا دیگه! - حتماً اشتباه فهمیده.
- اشتباه فهمیدی، نه؟ - آره، من زبان رو خوب بلد نیستم.
اگه بلد نیستی، پس ساکت باش.
محاله که نیروهای ما از مسکو محافظت نکرده باشن.
خاله اسمینه، برای گئورگ دعا کردی؟
من برای همه اونایی که رفتن دعا کردم.
آرتاشس مدت‌ها پیش بهت نامه نوشت؟
نامه نوشته.
تازگی‌ها یه نامه گرفتیم و با پدرش خوندیم.
نوشته که همه چی خوبه، داره می‌جنگه.
یه ماهه از گئورگ خبری نیست.
بذار من انجامش بدم.
کاش یه بره داشتیم که روی این آتیش کباب کنیم.
بره؟
من الان هرچیزی رو می‌خورم.
یالا!
عمراً!
یه بره خوبه.
هیچکس تکون نخوره!
شما جاسوسای لعنتی!
منظورت چیه، بابا؟
- ما جاسوس نیستیم، ما... - خفه شو!
فکر می‌کنی نمی‌فهمم که داری سعی می‌کنی به آلمانیا علامت بدی؟
یکی یکی صف ببندید!
برو!
کجا؟
تا آخر دنیا! هر جا من بگم، میری.
می‌رسونمتون به نیروهای خودمون.
نیروهای ما اینجان؟
میگن آلمانیا تو مسکو هستن.
خواب دیدی، سگ دست‌آموز فاشیست.
مسکو رو ول کن! برو!
وایسا! کی میاد؟
من دشمنت نیستم، پسر!
منم، پدربزرگ آندری.
می‌بینی؟ من جاسوس گرفتم.
داشتن سیگنال می‌فرستادن برای آلمانیا.
با آتیش و موسیقی.
ما جاسوس نیستیم.
داشتیم گرم می‌شدیم.
می‌فهمیم.
میلوچویچ، اینا رو ببر پیش سرگرد.
رفیق سرگرد، اجازه صحبت.
- اجازه هست. - چهار تا جاسوس تو جنگل پیدا کردیم.
داشتن برای آلمانیا سیگنال می‌فرستادن با آتیش و موسیقی.
بیارشون تو.
شما کی هستین؟ کارت شناسایی دارین؟
رفیق فرمانده، ما در واقع...
بفرمایید. همه چی اینجا نوشته شده.
لشکر ۳۸.
فهمیدم.
قضیه چیه در مورد سیگنال و موسیقی؟
ما فقط داشتیم ساز می‌زدیم.
خب، می‌تونم نشونتون بدم.
بزن.
چه رفقای خوش‌مشربی!
رفیق سرگرد، می‌خوایم غذا بخوریم و برگردیم به لشکر خودمون.
لشکر شما دیگه وجود نداره.
کل لشکر ۳۸ قهرمانانه کشته شدن.
بعضی گروه‌ها از اونجا فرار کردن، درست مثل شما.
پس از الان به بعد، شما با ما می‌جنگین.
ما کمبود نیرو داریم.
گولیکوف، مدارک رو بفرست فردا به ستاد.
و اینا رو هم با خودت ببر.
بله قربان.
ایوانف، این رفقای خوب رو می‌بینی؟
باید بهشون لباس بدی، غذا بدی و مسلحشون کنی.
انجام بده.
بله قربان.
عجله نکنین!
گرسنه بودین، بچه‌های بیچاره؟
وضعیت تو جبهه چطوره؟
ما هیچی نمی‌دونیم.
معلومه. شما از کجا می‌دونستین؟
تو جنگل که رادیو نیست.
جبهه هم همینه، بچه‌ها.
مسکو هنوز سرجاشه.
آلمانی‌ها دارن فشار میارن.
ولی یه حسی بهم میگه که...
همه چی قراره عوض شه.
چرا؟
چون ما به لب رسیدیم.
ما رو مثل فنر فشرده کردن.
و قراره بپریم بالا.
'با مهارت درست، حتی یه جادوگر رو هم میشه شکست داد!'
تا من دستور ندادم، شلیک نکنین!
بذارین نزدیک‌تر بیان!
- گولیکوف! - بله!
به مسلسل‌چی‌ها بگو وقتی من منور قرمز زدم، شروع کنن.
شلیک نکنین!
آماده باشین.
شنی‌های تانک رو هدف بگیرین!
و دریچه دید!
شنی‌ها رو بزنین!
تا من دستور ندادم، شلیک نکنین!
توپچی‌ها!
پیاده‌نظام تو جناح چپه! جداشون کنین!
آتش!
توپچی‌های ضد تانک!
آتش!
پیاده‌نظام!
آتش!
آتش گرفت!
گرفتیمتون، آشغالا!
حقشونه که اومدن اینجا!
گردان!
برای میهن!
حمله!
برین!
برای استالین!
برین!
بیاین اینجا!
سلاح‌ها رو جمع کنین و ببرین به ستاد فرماندهی.
آلمانی‌ها دارن نیروهای جدیدی رو اونور رودخونه جمع می‌کنن.
یه نیروی پشتیبانی عقب بذارین تا آلمانی‌ها نتونن ما رو دور بزنن.
بله قربان.
رفیق سرگرد،
خبرنگار نظامی روبینکین هستم، از روزنامه ستاره سرخ.
- اجازه هست باهاتون صحبت کنم، قربان؟ - وقت ندارم.
رفیق سرگرد، من پنج دقیقه از وقتتون رو لازم دارم.
رزمنده‌های شما تازه پرئوبراژنسکویه رو آزاد کردن،
اولین روستایی که نزدیک مسکو از آلمان‌ها پس گرفتیم.
دارم یه مقاله آماده می‌کنم، مهمه.
سربازا الان به استراحت و یه ناهار خوب نیاز دارن.
این چیزیه که واقعاً مهمه.
- ولی جناب سرگرد! - 'ولی' نداریم!
از طرف دیگه...
این رو بنویس.
اگه فرصتی داشتم
که با سربازای آلمانی حرف بزنم،
این رو می‌گفتم:
این روستا رو یادتون باشه.
راه ما به سمت برلین از اینجا شروع میشه.
حالا دیگه هیچی نمی‌تونه ما رو تا رایشتاگ متوقف کنه.
جناب سرگرد، یه عکس برای صفحه اول.
از من عکس نگیرین!
اونا رو می‌بینی؟ از اونا بگیر!
سرباز!
زخمی شدی؟
من کشتمش.
اولین آلمانی که کشتی؟
اون حتماً زن و بچه داره.
اسم زنت چیه؟
کارین.
بچه داری؟
دو تا.
تا حالا فکر کردی چه بلایی سر کارین و بچه‌هات می‌اومد
اگه این مرد به خونت می‌رسید؟
مردایی مثل این تو روستای بعدی هستن.
همه رو تو یه انبار جمع کردن و زنده زنده سوزوندن.
اونا اومدن تو خاک ما.
تجاوز می‌کنن، می‌کشن و آتیش می‌زنن.
و ما باید از بچه‌هامون، زنامون، پدر و مادرمون محافظت کنیم.
من باید.
تو باید.
هیچ‌کس دیگه.
حرف منو می‌فهمی، سرباز؟
فهمیدم.
رزمنده‌ها، یه عکس برای صفحه اول.
کدوم روزنامه؟
ستاره سرخ.
- اوه، باشه. - نه، من نمیام.
- چرا نه؟ - نمی‌خوام.
- بیا دیگه، بحث نداره. - بذار پدر و مادرمون ما رو ببینن.
بیا دیگه، مامانت می‌بینتت! بریم! پاشو!
- بیاین بچه‌ها! - کنار تانک.
کنار تانک.
جمع شین!
باشه.
یه دقیقه صبر کن یونیفرممو درست کنم.
بیاین، لبخند بزنین!
یه بار دیگه!
گرفتم!
آنوش!
عزیزم، بیا اینجا!
ببین!
- سلام، پدربزرگ خاچاطور. - سلام!
ببین!
سورن تو!
در جریان جنگ مداوم، یگان نظامی اِن
هفت کیلومتر پیشروی کرد
و از دست مهاجمان فاشیست آلمانی آزاد کرد
روستای پرئوبراژنسکویه رو.
و این هم گئورگ.
گئورگ؟
باید الان به خاله اسماین نشونش بدم!
ممنون، پدربزرگ خاچاطور!
یه لشکر فقط از ارمنی‌ها تشکیل میشه.
داره تو ایروان تشکیل میشه.
نشنیدی؟
نه. تو از کجا میدونی؟
میگم که راسته!
تو روزنامه خوندم.
آقایون محترم، من حرفای شما رو شنیدم.
- سلام! - سلام!
اهل کجایی؟
از بردزور.
شما چی؟
من اهل ایروانم.
شنیدی چی میگه؟
یه لشکر ارمنی داره تشکیل میشه.
درخواست میدم که برم اونجا.
رفیق سرگرد، اجازه هست باهاتون حرف بزنم؟
بله، بفرمایید تو.
اوه، یه هیئت کامل اینجاست.
چی دارید؟
رفیق سرگرد،
ما درخواست انتقال داریم...
فهمیدم.
متوجه شدم.
میخواید با برادرای ارمنیتون خدمت کنید و آلمانی‌ها رو بکشید.
اگه فردا همه برن
به لشکرهایی که دوست دارن خدمت کنن؟
کی میمونه اینجا با من بجنگه؟
اگه فردا آلمانی‌ها پاتک بزنن چی؟
کی جلوشون رو میگیره؟
به این فکر نکردید؟
قضیه اینه. درخواست‌هاتون رو پس بگیرید.
و یادتون باشه -
ما یه میهن داریم.
میهن مشترکمون.
و حالا، باید همینجا ازش محافظت کنی.
واضحه؟
بله قربان.
اجازه مرخصی.
مرخصی.
نامه، رفقا.
- زاخارچنکو. - مال منه.
گلاشویلی.
اسمیرنوف.
سیدورچوک.
اوگانسیان.
چه بسته‌ای برای گئورگ!
چیه؟ چربی خوک؟
چربی خوک تو ارمنستان؟
حتماً میوه خشکه.
نه، باقلواست.
یا چرچخلا.
چرچخلا تو گرجستانه. ما شاروت داریم. اونم خوشمزه‌ست.
رفیق عزیز اوگانسیان،
ما انشاهامون رو براتون می‌فرستیم، با عنوان
'زندگی ما بعد از پیروزی.'
برای ما چربی خوک نفرستید.
در حالی که شما، رفیق عزیز اوگانسیان،
دارید از هر متر مربع خاک شوروی دفاع می‌کنید
و از خودتون دریغ نمی‌کنید،
ما قسم می‌خوریم که خوب درس بخونیم، تا جایی که می‌تونیم
منضبط باشیم، به جبهه کمک کنیم...
اما شما، محافظان عزیز میهن،
لطفاً مطمئن بشید که دشمنی رو که تمام ملت شوروی ازش متنفرن، از بین ببرید.
اون کیه؟ نامزدته؟
من که فقط مامانم برام نامه می‌نویسه.
باید جواب بدم.
ولی نمی‌دونم چی جواب بدم.
من معمولاً فقط بعد از جنگ می‌نویسم، وقتی همه چی خوبه.
الان خوب نیست؟
خب، نه. الان معلوم نیست.
تو چی به نامزدت جواب میدی؟
می‌نویسم
که بیشتر از زندگیم دوسش دارم.
که عشق اون
منو بی‌باک می‌کنه
وقتی می‌ترسم.
بده؟
خب، نه. خوبه.
بنویسش.
درباره عکس بنویس. که به دستت رسیده.
آره، فکر خوبیه.
بخاطر اینکه برای آنوشت می‌جنگی نه برای میهن، سرزنشت نمی‌کنن؟
چطور تصمیم بگیرم که خانواده‌ام کجا تموم میشه و میهنم کجا شروع میشه؟
اینو بنویس.
میهن از چشمای تو داره به من نگاه می‌کنه.
'میهن از چشمای تو داره به من نگاه می‌کنه.'
راه بدید، پیاده‌ها!
شلوغ نکن رفیق! باید ما رو سوار کنی.
نمی‌تونم. کامیونم پر از گلوله توپه.
باید سوار اون ماشین می‌شدیم، نه اینکه اینجا وایسیم.
اون وقت هم اونجا نشسته بودی منتظر، چه فرقی می‌کنه؟
حمله هوایی!
پخش شید!
اهداف هوایی!
شلیک!
هورا!
فرماندهان واحدها!
افرادتون رو چک کنید!
کشته‌ها رو ببرید!
زخمی‌ها رو چک کنید!
چرا دور نمی‌شه؟
گلوله‌های توپ الان منفجر می‌شن.
وای نه!
اینو برام نگه دار!
وایسا! کجا می‌ری؟
باید عجله کنیم، رفقا!
اگه این گلوله‌ها منفجر بشن، هم ما از بین می‌ریم هم پل!
حرکت کن، حرکت کن!
بیشتر!
الان پیاده شو. من می‌برمش تو جنگل، دورتر از مردم.
- می‌دونم. - آره حتماً!
برو بیرون! بپر پایین!
خودت بپر پایین.
وقت بحث کردن نیست! الان منفجر می‌شه، احمق!
خودت احمقی!
نامزد خوشگلت منتظرته، اونوقت تو چی؟ می‌ری بمیری؟
بده به من!
بیا اینجا!
زنده...
زنده‌ست!
زنده!
از روز اول جنگ، من باهاتون درباره صلح حرف زدم.
من باور داشتم که این جنگ زود تموم می‌شه
و هر کی اسلحه دستش می‌گرفت، داشت نقض می‌کرد
مهمترین فرمان رو:
'قتل نکن.'
اشتباه می‌کردم.
کاتولیکوس ما میگه،
'امروز، هر کی صلح می‌خواد
باید هر جور که می‌تونه به جبهه کمک کنه.'
بنابراین، من اعلام می‌کنم
یه جمع‌آوری کمک مالی
برای کمک به ارتش سرخ.
از همه می‌خوام که از من پیروی کنن.
تو قبلاً حرفای دیگه می‌زدی.
قبلاً مثل یه مسیحی حرف می‌زدم.
ولی الان...
الان مثل پدر یه سرباز حرف می‌زنم که از میهنش دفاع می‌کنه.
شوهر خدابیامرزم بهم دادش.
این تنها چیزیه که دارم.
خدا خیرت بده.
یادم نمیاد بعدش چی میشه.
فقط می‌خواستم برای آرامش روح واسیلی اسمیرنوف دعا کنم.
و سلامتی سورن.
و برای همه ما.
نمی‌دونم چی درسته.
من می‌دونم!
این چه عبادت مبهمیه، سرباز ارتش سرخ مانوکیان؟
می‌خواستم برای پیروزیمون دعا کنم.
پدر من کشیشه...
پدر من سقف‌سازه.
و این اصلاً ربطی نداره.
ما با مقاومت،
فداکاری و قدرت سلاح‌هامون پیروز می‌شیم.
این تنها چیزیه که یه سرباز ارتش سرخ باید بهش اعتقاد داشته باشه.
متوجه شدی؟
فکر کنم.
بله، قربان.
خوبه.
پاکش کن.
سه روزه داره هذیون می‌گه.
ضربه مغزیه.
شاید هیچ‌وقت به هوش نیاد.
حیف.
خیلی خوش‌قیافه‌ست.
تو یه زن سبک‌سری، لیدا.
فقط یه چیز تو سرته.
عمه زینا، یه بار زندگی می‌کنیم. زیاد جوون نمی‌مونم.
اون نامزد داره.
آدرسشو از دفتر بگیر و بهش نامه بنویس.
جوون میگی؟ برو سرنگ‌ها رو بجوشون.
آرتاشس! خم شو!
کشته میشی!
سربازا، دنبالم بیاید!
هورا!
خم شو!
آرتاشس! زخمی شدی؟
من نه.
ولی طبل...
به سورن چی بگم؟
دست‌ها بالا!
دست‌ها بالا، عوضی!
دست‌ها بالا، آشغال!
دست‌ها بالا!
زانو بزن، عوضی!
همین الان زانو بزن!
همین الان زانو بزن، عوضی!
آنوش شیرینم،
چی شده؟
مامان گفت داری میری.
کجا میری؟
بیخیال!
بیخیال. اجازه نمیدم.
'سلام! متاسفیم بهتون اطلاع بدیم
که سرباز ارتش سرخ، سورن تاشیکیان،'
سوریکِ ما،
'در بیمارستان ما تحت درمانه بعد از...'
متاسفم. باید برم اونجا.
برات یه کم غذا جمع کردم.
ممنون، مامان.
کیفتو بده به من.
بیا اینو بگیر.
به دردت می‌خوره.
ممنون، بابا.
بده به من.
تو دودوک رو بهتر می‌زنی.
کاش سورن اینجا بود.
چقدر خوب می‌زدیم!
گوش کنید!
بشینید، بشینید.
تا نیم ساعت دیگه وقت شامه.
مرخصید.
ساعت ۴ صبح آماده باشید.
واضحه؟
بله، قربان!
خودتونو تقویت کنید.
هی، گئورگ!
بهتره به ساز زدنت گوش کنیم تا اینکه بجنگیم.
اصلاً نباید بجنگیم.
خب، حالش چطوره؟
فشار خونش طبیعیه.
تبش یه کم بالاست.
در کل تغییری نکرده.
رفقا! نامزد سرباز تاشیکیان از ارمنستان اومده.
دختر دیوونه!
به ما خبر ندادی! روپوش نگرفتی!
پرستار! بهش یه روپوش بده!
یه روپوش!
روپوش بپوش.
اوه!
به هوش اومد.
منتظر چی هستید؟ لشکر رو بفرستید بیرون!
بله، قربان.
آه، دارن یه نفر رو میارن.
تو بیشه بازداشتش کردیم.
لباسای مرده‌های ما رو درآوردن.
وانمود کردن سربازای ارتش سرخ هستن.
- چی شده؟ - نمی‌دونم.
الان می‌بینیم.
شما کی هستین؟
یه کلمه از حرفاشون رو نمی‌فهمم.
منم همینطور.
رفیق سرهنگ دوم، اینا افسرای اس‌اس هستن.
زوندرکماندو دیرلوانگر، لشکر ۳۶ اس‌اس.
روستاهای کنار رودخونه رو آتیش زدن.
به خاطر همین لباسا رو دزدیدن.
بهشون شلیک کن.
گروهبان ایوانف، اجرا کن.
چه بلایی سرمون میاد؟
بهتون شلیک میشه.
- این خلاف کنوانسیون وین هست. - واقعاً؟
شما پیرزن‌ها و بچه‌ها رو تو انبار آتیش زدین.
طبق کدوم کنوانسیون، عوضی؟
سیصد نفر از سربازای من!
ما تو یه هفته سیصد نفرشون رو دفن کردیم!
من فقط داشتم از دستورات پیروی می‌کردم.
بهشون شلیک کن.
برو!
منو نکش. من کاری نکردم.
من شلیک نمی‌کنم.
چی گفتی؟
من شلیک نمی‌کنم.
ما نباید مثل اونا باشیم.
اونا آدم نیستن.
حیوونن.
بذار دادگاه مردمی متحد تصمیم بگیره باهاشون چیکار کنه.
و بذار همه بدونن.
گروهبان ایوانف، دستور رو اجرا کن.
- مانوکیان! - وایسا!
زندانی‌ها رو بفرستین دفتر ستاد.
سرباز مانوکیان،
سلاحتو تحویل بده.
سلاحتو تحویل بده!
دستگیرش کنین.
به جرم سرپیچی از دستور بازداشت هستی.
ببرینش.
برو!
برو، برو!
می‌بینید، حضرت والا،
این چیزیه که ما برای جبهه جمع کردیم،
کل محله‌مون.
میگن آلمانیا تانک زیاد دارن.
واسه همین مردم تصمیم گرفتن پول جمع کنن تا یه تانک بخرن.
ولی می‌ترسم خیلی کم باشه.
فقط به اندازه یه زنجیر تانک.
یه زنجیر؟
ممنون، پدر وارازدات.
شما نمی‌دونید چه فکری به سرم انداختید.
می‌دونید چند تا ارمنی مؤمن تو دنیا هست؟
فقط کافی بود بهشون زنگ بزنم.
همه جواب دادن.
فقط برای یه تانک کافی نیست، برای خرید یه ستون تانک کافیه.
مردم ما تصمیم گرفتن اسم تانکشون رو بذارن 'داوود ساسون'.
اون چکمه‌های آهنی داشت.
همه ما برای پیروزی به درگاه خدا دعا می‌کنیم.
شما کار بزرگی می‌کنید، پدر وارازدات.
ممنون.
از من تشکر نکن. از مردم تشکر کن.
این دیگه چه کوفتیه...
ممنون.
- رفیق فرمانده! - اوه، تویی عزیزم؟
خب، من که دیگه الان رفیق فرمانده نیستم؟
من رئیس بیمارستانم.
اسم من واسیلیه.
خیلی خب، این دیگه چه جور کشفیه؟
کی بهت اجازه داد از تختت بیای پایین، بیمار تاشیکیان؟
- واسیلی، آقا... - من برای شما واسیلی نیستم، آقا.
من برای شما رفیق فرمانده‌ام.
بهت دستور میدم برگردی سر جات.
ما می‌خوایم ازدواج کنیم.
عروسی البته چیز خوبیه، و حتی لازمه.
من چه ربطی به این دارم؟
شما به عنوان فرمانده واحد نظامی، اختیار دارید...
ازدواج ما رو ثبت کنید.
نمی‌دونم، بچه‌ها!
عجیب به نظر میاد.
زمان جنگه.
میشه بعداً انجامش بدیم؟
شاید 'بعداً'ی در کار نباشه، می‌فهمید؟
میگن، حتی چای هم گاهی تلخ میشه.
تلخه؟
تلخ! حالا، ببوس!
حالا، ببوس!
جوونا!
جوونا! صبر کنید!
فکر می‌کنم
این نوشیدنی مناسب شماست.
به سلامتی!
بیاید به سلامتی تازه عروس و داماد بنوشیم!
- ممنون. - به آنوش و سورن.
ایشالا خوشبخت بشن.
ایشالا آرزوهاشون برآورده بشه.
ایشالا بچه‌هاتون هیچوقت وحشت جنگ رو نبینن.
و پنجاه سال دیگه،
سالگرد ازدواج طلاییشون رو جشن بگیرن.
- درسته! - گل گفتی!
دوستای من!
وقتی که بردیم،
همه‌تون رو دعوت می‌کنم خونه‌مون.
فقط اون موقع و اونجا، عروسیمون رو درست و حسابی جشن می‌گیریم.
دقت کنید! نگفت 'اگه'. گفت 'وقتی'!
درسته.
واقعاً از روحیه این بیمار خوشم میاد، می‌دونی.
حالا، ببوس!
کولیا، روشن کن!
- اجازه صحبت، قربان. - عجله دارم، سرباز.
خیلی فوریه. در مورد بازداشتی آرتاشس مانوکیان.
شما می‌دونید که حق با اونه.
تو جنگ فقط یه حقیقت هست، سرباز.
اینکه دستورات فرمانده رو بی‌قید و شرط اجرا کنی.
بله، ولی...
ولی نداره.
ولی بازم، از نظر اخلاقی، آرتاشس حرف درستی زد.
این قاتلا باید محاکمه بشن.
و تو همون کاری رو کردی که اون بهت گفت.
من افسرای اس‌اس رو فرستادم به واحد ویژه لشکر خودمون، فقط
برای اینکه هرچی می‌دونن رو ازشون بکشن بیرون
و فقط بعدش با تیراندازی یا اعدام، کارشون رو تموم کنن.
واضحه، سرباز؟
آرتاشس که گناهی نداره.
اون حاضر نشد شلیک کنه.
من تو لشکر خودم به پیروان تولستوی نیازی ندارم.
بحث تولستوی نیست.
به این میگن انسانیت، جناب سرهنگ دوم.
ما سربازای ارتش سرخیم، نمی‌تونیم مثل فاشیست‌ها باشیم.
اسمتو یادم بنداز، سرباز.
گئورگ.
قضیه اینه، گئورگ.
این رو یادت باشه.
تو جنگ نمی‌تونی از انسانیت حرف بزنی.
ما داریم سرزمینمون رو از شر فاشیست‌ها پاک می‌کنیم.
و نمی‌تونیم بهشون رحم کنیم.
اگه همینجوری حرف بزنی،
دستور میدم اعدامت کنن
به عنوان همدست دشمن.
واضحه، سرباز؟
صداتو نمی‌شنوم.
بله، جناب سرهنگ دوم، قربان!
مرخصی.
برو!
نیکیشین، باز کن!
برای زندانیمون غذا آوردم.
بشین سر جات.
بیا اینم غذات. گندم سیاه با چربی خوک.
خوشمزه.
چربی خوک نمی‌خوری؟
من همه چی می‌خورم.
ببین، بچه‌ها گفتن اینو بهت بدم.
سازت.
میگن بدون موسیقی حوصله‌شون سر رفته.
زود میان دورت جمع میشن تا به ساز زدنت گوش بدن.
باشه، می‌بینمت!
قفلش کن.
ناراحت نباش، مانوکیان.
چند روز دیگه آزادت می‌کنن.
دستور سرهنگ دومه.
برو! حمله!
برو!
کی مهماتشون تموم میشه؟
شنیدم وقتی داشتن خط دفاعی اطراف کورسک رو می‌شکستن...
تیپ مهندسی سه هفته وقت گذاشت تا یه تونل حفر کنه.
خاک رو می‌بردن تو جنگل تا از بالا دیده نشه.
خب که چی؟
تا اونجا کندن و منفجرش کردن.
ما نه مهندس داریم نه تخریب‌چی.
سه هفته هم وقت نداریم.
برو!
هورا!
کجا میری؟
همینجا رو هدف بگیر!
- کجا؟ - خم شو!
می‌خواستم حواسشو پرت کنم.
برو!
برو! حمله!
هورا!
برو!
یه معرفی‌نامه برای دفتر ستاد امضا کردم.
برای عنوان قهرمان اتحاد جماهیر شوروی.
پس از مرگ.
شما ساز زدن بلدین، رفیق سرهنگ دوم؟
چرا؟
آکاردئون بزنم؟
یه کم.
در مقایسه با دوستت، من نه.
بگیرش.
گئورگ خوشحال میشه.
ممنون، آرتاشس.
از همه‌تون ممنونم.
برام بنویس.
حتماً.
تو هم وقتی برگشتی ارمنستان، برام بنویس.
زود برمی‌گردم.
صدامو می‌شنوی؟
همین که هیتلرو شکست بدیم، برمی‌گردم.
اگه پسر دار شدی، اسمشو بذار واسیا.
- صدامو می‌شنوی؟ - آره.
معلومه!
اینا تانکای ارمنیه.
خب، آره. و به جای گازوئیل، با برندی ارمنی کار می‌کنن.
شوخی نداره.
اینا قطعاً تانکای ارمنیه.
تی-۳۴ رو میخائیل کوشکین طراحی کرده.
اون ارمنیه؟
از ته دل.
کوشکین رو نمی‌دونم.
ولی داوود ساسونی یه قهرمان ارمنیه.
بابا، ناراحت نشو.
ارمنی، روسی، گرجی...
حتی اگه ازبک باشن!
مال ما هستن، شورویایی! همین مهمه.
گروهبان گئورگ معلم
چطور شد؟
اون چطور...
مثل یه قهرمان.
چطور به خاله اسماین بگیم؟
حقیقتو بهش می‌گیم.
وقتی جنگ تموم شه،
یه بنای یادبود قشنگ براش می‌سازیم.
تا همه بدونن معلم اوگانسیان یه قهرمان بود.
شما خوب جا افتادین، رفیق سرهنگ دوم.
بعداً باید با هم برای همه بنوازیم.
فکر نمی‌کنم، سرباز مانوکیان.
ما رو می‌فرستن که دوباره سازماندهی بشیم.
پس شما، برادرا، می‌رین تو لشکر تامان خودتون خدمت کنین.
چطور؟ چرا؟
شما درخواست‌ها رو فرستادین.
رفیق سرهنگ دوم، شاید بهتره پیش شما بمونیم.
بس کن!
شما نباید بدونین چی بهتره.
هر چی میهن دستور بده، همون میشه.
واضحه؟
بله قربان.
همین.
چرا اینقدر غمگین می‌نوازی؟
حال و هوای منه.
به ما فرصت بده تا حالتو خوب کنیم.
می‌دونی تو دفتر ستاد چی شنیدم؟
چی؟
به جای ۱۰۰ گرم، ۲۰۰ گرم نون به سربازا می‌دن؟
نه.
امروز حمله می‌کنیم.
دو قدم دیگه تا برلین.
برلین رو می‌گیریم،
هیتلر رو می‌کشیم و برمی‌گردیم خونه.
ولی گئورگ برنمی‌گرده خونه.
خجالت بکش.
تو چقدر ضدحالی.
سورن، صبر کن!
نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
وایسا!
ناراحت نشدم، آرت.
نیروها!
شما رو به یه ماموریت جنگی می‌فرستم.
اونجا، لانه مار فاشیست‌هاست.
فقط کافیه ما کمرش رو بشکنیم.
شاید این آخرین نبرد این جنگ باشه که پیش رومونه.
یه خواهش ازتون دارم، بچه‌ها!
یه خواهش واقعی.
سعی کنید زنده از این قضیه بیرون بیاید.
عملیات فتح برلین از ۲۴ آوریل تا ۲ مه ۱۹۴۵ طول کشید.
در ۳۰ آوریل، سپاه ۷۹ پیاده‌نظام ارتش سوم تهاجمی
جبهه اول بلاروس، نبرد برای رایشتاگ را آغاز کرد.
نبرد برای رایشتاگ تا صبح اول مه ادامه داشت.
در طول فتح برلین، ۷۸۰۰۰ نفر کشته و مفقود شدند.
بیش از ۳۵۰۰۰۰ نفر زخمی شدند.
تمام گروه چند میلیون نفری دشمن از بین رفت.
حدود ۱۵۰۰۰۰ سرباز دشمن کشته شدند.
بقیه اسیر شدند.
در میان سربازان شوروی که رایشتاگ را گرفتند،
لشکر تامان بود.
داوود ساسونی
ما از مسکو هستیم.
کوتاه‌ترین راه به مسکو از برلین می‌گذره.
کیف. برلین. ما از ولگا هستیم.
هورا!
زنده باد ارتش سرخ!
گولیکوف
اوگانسیان، تاشیکیان، اسمیرنوف، گولیکوف، ایوانوف
پیروزی!
هورا!
خوب می‌زنی، برادر.
گوش کن.
ولی چی می‌زنی؟
آهنگی رو می‌زنم که بلدم.
امروز باید اینو بزنی؟
پیروزیه، برادر!
پیروزی!
یه چیز شاد بزن.
یالا!
طبل رو بده به من!
مال سورنه.
آقای محترم، اسم منم سورنه.
ببین، مردممون جمع شدن.
دارن شادی می‌کنن و می‌خندن.
همه خوشحالن.
ولی ما موسیقی نداریم.
به خاطر پیروزی،
طبل رو بده به من.
هی!
واسیا!
این طبل اونه؟
این از سورنه.
اون خیلی وقت پیش نوشتتش.
امیدوار بودم مجبور نشم بهت بدمش.
کجا میری؟
برای ناهار بمون.
نمیتونم.
خانوادمو ندیدم.
الان دارم به عکست نگاه می‌کنم.
چشمات جوری بهم نگاه می‌کنن انگار زنده‌ای.
میدونم دلت میخواد زودتر برگردم. منم همینطور.
واسه همینه که دارم میجنگم، منظورم اینه که واسه همینه که تو جنگم،
دارم تا جایی که میتونم میجنگم تا مطمئن شم داریم سریع‌تر به سمت غرب پیشروی می‌کنیم.
چون اینجوری زودتر همدیگه رو می‌بینیم.
همیشه بهت فکر می‌کنم، یاد نگاهت میفتم.
تازه الان فهمیدم که چقدر دوستم داری.
تو آینده منی.
اگه این نامه به دستت رسید، یعنی من دیگه زنده نیستم.
تو میدون جنگ مردم.
نمی‌خوام این اتفاق بیفته و تو این نامه رو بگیری.
حتی آدرس رو روی پاکت نمی‌نویسم.
ولی حتی اگه به دستت رسید، ناراحت نباش.
یعنی قسمت این بوده.
خداحافظ!
بدون من خوشحال باش.
شادی کن. همراه با همه، پیروزی بزرگ ملتمون رو جشن بگیر.
اینا انشان.
شاگردای گئورگ نوشتن.
با عنوان 'چطور بعد از جنگ زندگی خواهیم کرد'.
انشاهای خوبی هستن، خوندمشون.
گئورگ هیچکدوم رو 'خوب' نمره نداده بود. فقط 'عالی'.
جنگ بزرگ میهنی تبدیل شد به خونین‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین جنگ
در تاریخ بشریت.
همه ملت‌های اتحاد جماهیر شوروی پسران و دخترانشون رو فرستادن
تا از سرزمینمون محافظت کنن.
بیست و هفت میلیون نفر از اونها جونشون رو فدای پیروزی کردن.
تا ما بتونیم زندگی کنیم، کار کنیم، عشق بورزیم و بچه بزرگ کنیم.
افتخار ابدی و یاد ابدی برای همه کسانی که برای میهن جان باختند!
جنگ و موسیقی