‫من دکتر بنجامین پرایس هستم،
‫استاد تاریخ باستان.
‫فایل صوتی شماره چهار.
‫نکرونومیکون اسطوره‌ای، ‫همون کتاب مردگان صرفاً یه افسانه نیست.
‫محفل مردان خردمند پیداش کردن.
‫و با وجود هشدارهای من،
‫از روی عبارت‌های نحس و نامقدس کتاب خوندن،
‫و یه مشت شیاطین تسخیرکننده بدن رو ‫آزاد کردن،
‫آنقدر شرور...
‫انگار خود شیطان اینجا حضور داره.
‫خدا به دادمون برسه.
‫فایل صوتی شماره پنج.
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫یه شیء با قدرتی عظیم که می‌تونه اونا رو ‫برگردونه به جهنم.
‫اگه قرار باشه برگردن،
‫من اونو پشت طلسم ‫و وردهای مختلف قایم کردم.
‫باید همون ‌طورم بمونه،
‫چون اگه مهر و مومش باز بشه، ‫اونا حسش می‌کنن.
‫بوی صداش رو ‫روی زمین حس می‌کنن،
‫طعمش رو تو هوا می‌چشن.
‫و اونوقت برای نابود کردنش ‫از هیچ کاری
‫دریغ نمی‌کنن.
‫به خدا قسم، یارو از پنجره می‌پره پایین،
‫و با لباس زیر توی خیابان بدو بدو می‌کنه.
‫کی تو این دوره زمونه ‫الکی از پنجره می‌پره پایین آخه؟
‫همینو بگو. ‫فقط یه احمق به تمام معنا.
‫یا خدا. نگو که اِماست، داداش.
‫- جوابشو نده. ‫- اگه یه چیز اورژانسی باشه چی؟
‫لئو، اورژانسی در کار نیست.
‫داره سر این داستان دریاچه ‫دیوونه‌ بازی درمیاره.
‫دفعه بعدی لطفاً اون ‫گوشی کوفتیتو بذار تو ماشین، داداش.
‫برو بابا، تو هم دلت خوشه.
‫بی‌خیال، بیا بریم.
‫حتما شوخیت گرفته.
‫بی‌خیال. ‫جواب تلفنو نده.
‫گوشی کوفتیتو جواب نده، لئو.
‫به خدا قسم اگه جوابشو بدی، ‫خودم می‌ذارم می‌رم.
‫محکم سر حرفت وایسا، مرد.
‫هی. هی، عزیزم...
‫ای لعنتی...
‫همین الان می‌خواستم زنگ بزنم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫لئو!
‫فردا می‌بینمت. ‫منم دوستت دارم. خداحافظ. خداحافظ.
‫جارد! بیا دیگه بریم.
‫این مسخره‌بازیا رو تموم کن!
‫جارد!
‫کمک!
‫چه مرگشه؟ جارد!
‫جارد!
‫جارد، کجایی؟
‫کمکم کن!
‫یا خدا!
‫گرفتمت، داداش.
‫گرفتمت.
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫♪ پخشش کن، پخشش کن ♪
‫یه هدیه کوچیک برای ‫پسرمون داریم که تولدشه.
‫وای!
‫محشره!
‫کمی زیاده‌روی کردیم، ‫اما حقته و لیاقتشو داری.
‫- تولدت مبارک. ‫- هورا! تولدت مبارک!
‫- تولدت مبارک، داداش. ‫- می‌رم یه کم دیگه نوشیدنی بیارم.
‫آلیس، آلیس، آلیس!
‫بیا اینجا.
‫اون دیگه چی بود؟
‫خداوکیلی سوت زدی؟
‫نه، داشتم شوخی می‌کردم، باشه؟
‫اما تو اصلاً گوش نمی‌دی. ‫این سومین بطری‌مونه.
‫شاید بهتر باشه یه کم آروم‌تر پیش بریم.
‫امروز تولد جوزف ـه.
‫خب می‌تونیم یه کم خوش باشیم.
‫خیلی‌ خب، خیلی ‌خب. ‫فقط انرژی مثبت، باشه؟
‫بیایید کادوها رو باز کنیم.
‫جوزف، تولدت مبارک، داداش.
‫این... این از طرف جفتمونه.
‫بچه‌ها اصلاً نیازی نبود زحمت بکشید. ‫این...
‫ممنونم، بچه‌ها. این...
‫وای، این... این یک خودکاره.
‫آره، خب، یه خودکار ساده نیست، ‫مدل بلووره.
‫قیمت اینا حدود هزار دلاره.
‫- آره، حتی بیشترم هست. اما موضوع این نیست. ‫- هزار تا...
‫خواستم اینو بگیرم تا،
‫می‌دونی، تشویقت کنم ‫که بالاخره کتابت رو تموم کنی.
‫زیاد هم نامحسوس نبود، عزیزم.
‫خب راستش رو بخوای، ‫این پنجمین کتابیه که شروع کرده...
‫- در واقع، چهارمیه. ‫- این چهارمیه؟
‫لعنتی، داداش، شرمنده‌م. ‫ولی اگه به آلیس نگاه کنی
‫با اون عکساش، منظورم اینه که، ‫می‌دونی، کاراش خوب بودن.
‫از وقتی اون دوربین خفن رو ‫براش خریدم، تفاوتش واقعاً باورنکردنی بوده.
‫و بعضی وقتا فکر می‌کنم ‫تو فقط به یک هل کوچیک نیاز داری.
‫آره. صحبت از عکس شد.
‫- و... تادا، تادا، تادا. ‫- یه دونه دیگه.
‫تولدت مبارک.
‫وای، کادوشو خیلی دوست دارم.
‫- نه، لعنتی! ‫- یا خدا.
‫خیلی ناز افتادی. ‫یعنی همه توی عکس سیاه و سفید ناز می‌شن.
‫بهم نگفته بودی ‫که می‌خوای کادوی خودتو بیاری.
‫فقط یه هدیه کوچیکه.
‫اصلاً به پای بلوور شما نمی‌رسه.
‫بلوور ما. منم گفتم ‫که از طرف جفتمونه.
‫از هردوتون ممنونم. ممنون. ‫می‌دونی، تو خیلی بااستعدادی.
‫همیشه یادم می‌ره. ‫شما آمریکایی‌ها عاشق بغل کردنین.
‫بغل کردن زن داداش.
‫با نامزد من چی کار داری؟ ‫جریان چیه؟
‫خب، می‌دونی، ما دخترای فرانسوی ‫دوست داریم درست احوالپرسی کنیم.
‫آره. حرف از نامحسوس بودن زدی، آلیس.
‫دلخوره چون من کادو آوردم.
‫چی می‌گی بابا؟ ‫برام ذره‌ای اهمیت نداره.
‫- پس چرا از همه چی ایراد می‌گیری؟ ‫- ایراد نمی‌گیرم.
‫- چرا، داری ایراد می‌گیری. ‫- یه کم خودتو جمع کن.
‫- داریم جشن می‌گیریم. معلومه که می‌خورم. ‫- می‌دونم جشن گرفتیم.
‫- فقط صدات رو بیار پایین! ‫- بسیار‌خب.
‫من دیگه حرفی ندارم.
‫- سیگار داری؟ ‫- اوهوم.
‫قول بده که هیچ‌وقت ‫با هم ازدواج نکنیم، باشه؟
‫ببین، داداش، ‫اون منظوری نداشت...
‫نه، نه، نه. ‫منظورش همون بود. آره، آره.
‫این کار رو می‌کنه تا منو عصبی کنه.
‫دقیقاً مثل همین قضیه سیگار. ‫درباره بچه‌دار شدن حرف می‌زنیم، ولی ترک نمی‌کنه.
‫واقعاً مسخره‌س.
‫مسخره‌س.
‫بی‌خیال شو. ‫می‌دونی اخلاقش چطوره.
‫رئیس، می‌تونم یه نخ سیگار ازت کش برم؟
‫مایک، بسه دیگه. من رئیست نیستم. ‫فقط فاکتورها رو بفرست بالا.
‫تو رئیسی. بیخیال بابا.
‫با اون تی‌شرت از سرما یخ نمی‌زنی؟
‫نه، حس خیلی خوبی داره.
‫اون تو مثل تنوره.
‫تازه موسیقی هم خیلی بلنده.
‫- آره، خب، منم همینو بهش می‌گم. ‫- اوهوم.
‫آره؟ نه، ادامه بدید. ‫بدگویی کارمندامو بکنید.
‫فقط داشتیم حرف می‌زدیم.
‫مشکلی نیست، مایک. ‫می‌دونم منظوری نداری.
‫آلیس، می‌شه لطفاً برگردی داخل؟
‫باشه. بیا اینجا.
‫به من دست نزن.
‫هی، هی، هی. ‫خیلی‌خب، فقط آروم باش.
‫ولی ازم آدمی نساز که نیستم، باشه؟
‫تویی که داری تو کلوپم قشقرق به پا می‌کنی.
‫و تو هم ازم یه آدم ‫دائم‌الخمر و عصبی می‌سازی.
‫هی، ببخشید، باشه؟
‫حالا بیا بریم.
‫هی، به من نگاه کن.
‫لعنتی. متنفرم وقتی مثل بچه کوچیکا ‫رفتار می‌کنی.
‫این ‌طوری صدایم نکن.
‫فقط این مسخره‌بازیاتو تموم کن.
‫به من دست نزن! بهت گفتم!
‫لعنتی!
‫می‌بینی، تو باعث میشی همچین کنم.
‫می‌دونی، من هیچ‌وقت ‫این‌ جوری نبودم، آلیس.
‫هیچ‌ زنی منو این‌ جوری عصبی نکرده بود.
‫به نظرت دلیلش چیه؟
‫اگه نتونیم با هم حرف بزنیم، ‫پس چطور توقع داری جلو بریم، هان؟
‫هان؟
‫آره، معلومه. بدو پیش مایک.
‫چرا یه نخ سیگار دیگه بهش نمی‌دی؟
‫چطوره برید عشق و حال؟
‫برو به جهنم!
‫- جو. ‫- هی، نه.
‫- نه، لطفاً، حالت خوب نیست. ‫- سوییچ رو بده من. خودم می‌رسونمت خونه.
‫ویل!
‫زنیکه احمق.
‫هی، هی، هی! ‫تکون نخور! تکون...
‫نخور.
‫الان به اورژانس زنگ می‌زنم!
‫یالا.
‫گندش بزنن!
‫ویل...
‫پیدات کردیم.
‫حالا ما رو ببر پیش خانواده‌ت.
‫این چه کوفتیه!
‫کاندا.
‫آستراتا.
‫لعنتی!
‫مونتوسه.
‫کمک! کمکم کنید!
‫کمک!
‫کمک! کمک!
‫کاندا.
‫کمک!
‫بابا، رسیدم. باید برم.
‫باشه، عزیزم. چیزی نمیشه. ‫قوی هستی.
‫نگران والدینش نباش. ‫تو به‌خاطر ویل رفتی.
‫مصیبت بزرگیه، ‫ولی شاید شما رو به هم نزدیک‌تر کنه.
‫نمی‌خوام ببینمشون...
‫ممنون.
‫برای خوابیدن چیزی می‌خوری؟
‫هیچ‌ کدومشون واقعاً اثری ندارن.
‫شماها از کی اینجا بودین؟
‫چند روز پیش.
‫جوزف انگار دیگه اینجا زندگی می‌کنه.
‫خانواده‌ش عملاً اینجا رو ‫کردن یه خونه ییلاقی براش.
‫سر بالا.
‫از کی تا حالا تفنگ داری؟
‫مال من نیست. ‫مال جوزفه.
‫فکر کنم دلش می‌خواد ‫آدم خفنی به نظر برسه.
‫جوزف، آدم خفن؟
‫خیلی بامزه‌س.
‫سلام، پالی.
‫حالت چطوره؟
‫تو رو یادش نمیاد.
‫آخه فقط یک سال گذشته.
‫باید هم‌سایز باشیم.
‫مکس، چقدر بزرگ شدی!
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫به نظرت با این سر و صدای ساخت‌وساز
‫- اصلاً میشه... ‫- نه، نه. نگران نباش.
‫بهم قول دادن ظهر از کار دست بکشن،
‫و دیگه هر لحظه باید ‫کارشون رو تموم کنن.
‫ما اینجا جمع شدیم تا...
‫امروز اینجا گرد هم اومدیم
‫تا یاد ویلیام پرایس رو گرامی بداریم،
‫بهش ادای احترام کنیم ‫و خاطراتش رو زنده نگه داریم.
‫چون تا زمانی که اون...
‫خاطرات زنده باشن،
‫ویلیام همیشه کنارمونه.
‫حالا می‌خوام دعوت کنم...
‫از خانم سوزان پرایس، ‫مادر ویلیام،
‫که بیاد و چند کلمه‌ای باهامون حرف بزنه.
‫بانی، داری چی کار می‌کنی؟
‫نه، اون سوزانه، مامان‌بزرگ. ‫خاله بانی پیشمون نیست.
‫بی‌خود نفستو پای اون هدر نده.
‫ویلیام،
‫پسر نازنینم.
‫می‌تونم ساعت‌ها حرف بزنم که چقدر ‫بچه فوق‌العاده‌ای بود،
‫یک نوجوان نمونه،
‫و مردی که ما رو خیلی سربلند کرد.
‫اون‌قدر عاشق غذاهای فرانسوی بود که ‫وقتی توی پاریس درس می‌خوند،
‫با آوردن یک همسر فرانسوی به نام آلیس، ‫غافلگیرمون کرد.
‫ویل رویای تشکیل خانواده رو داشت.
‫شما دوتا والدین فوق‌العاده‌ای می‌شدین...
‫و ما هم می‌تونستیم پدربزرگ ادگار
‫و مادربزرگ سوزان باشیم.
‫همه چیزمو می‌دادم تا دوباره ‫همه دور هم جمع می‌شدیم.
‫ممنون، سوزان.
‫و...
‫بابت این... ‫این سر و صداها خیلی عذر می‌خوام.
‫آلیس.
‫دوست داری چیزی ‫با ما در میان بذاری؟
‫خاطره‌ای خاص از همسرت؟
‫من... من سخنرانی آماده نکردم.
‫عه.
‫بسیار‌خب. خب...
‫پس دوست دارم آهنگی رو پخش کنم ‫که جایگاه ویژه‌ای
‫توی قلب ویلیام داشت،
‫آهنگ عروسیتون.
‫♪ پول می‌خوام، ماشین می‌خوام ♪
‫♪ همسر می‌خوام، بهم بگو ستاره‌ام ♪
‫♪ و برای بقیش، ‫داداش، به خدا دعا می‌کنم ♪
‫♪ دارم داد می‌زنم هووا ♪
‫♪ هالی، هالی، هالیهوهوا ♪
‫♪ هووا هالی هالی هالی ♪
‫♪ این عوضیا چی می‌خوان ♪
‫♪ وقتی حدود یک جین تابستون ‫رو می‌گذرونن با حال واقعی ♪
‫♪ وقتی تو توییتر منو نگاه می‌کنن ♪
‫♪ وقتی این عوضیای کوچولو رو دارم ♪
‫♪ زندگی می‌کنن، طوری حرف می‌زنن ‫که انگار حرفه‌ای واقعی‌ان ♪
‫♪ با علامت نقل‌قول ‫صدامو بشنو، با این حال ♪
‫♪ می‌تونم بوی یک کلاهبردار رو بفهمم ‫مثل یه سگ شکاری ♪
‫♪ فرقی نمی‌کنه زمستون باشه، ‫پاییز، اما اونا کم میارن ♪
‫♪ اگر فکر می‌کنی با رئیس بهتر ‫کنار میای، ازم شکایت کن، احمق ♪
‫♪ این رپ واقعیه‌ ‫کثافت، اینجا دانشکده حقوق نیست ♪
‫می‌خوام برای آخرین بار ‫با پسرم خداحافظی کنم.
‫خب...
‫می‌تونید ظرف یکی دو روز آینده ‫خاکسترش رو تحویل بگیرید،
‫اما در واقع اجازه ندارید ‫برگردید اینجا...
‫آقا!
‫آقا، تازه پسرمو از دست دادم.
‫پنج دقیقه.
‫و به کسی نگید وگرنه توبیخ می‌شم.
‫ممنونم.
‫تسلیت می‌گم.
‫لعنتی!
‫ویل! ویل!
‫محکم بچسب! محکم بچسب!
‫وای! ویل! دارم میام!
‫ویل! دووم بیار، پسرم!
‫دارم میام! لعنتی.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫کمک! کمک!
‫- دنبال ما بیا. ‫- باشه.
‫- باشه. اونجا می‌بینیمت. ‫- باشه.
‫چقدر فاصله داره؟ لعنتی.
‫کمتر از پنج دقیقه راهه.
‫وای، لعنتی...
‫خوبی؟
‫آره، نه، قضیه اینه که...
‫می‌دونی اونا منو اونجا نمی‌خوان.
‫اینطور نیست.
‫کیت، اینجا.
‫یا خدا.
‫خیلی‌خب، گوش کن. ‫تنها چیزی که واسشون مهمه اینه که همه با هم باشیم.
‫تو عضوی از خانواده‌ای.
‫حتی مادرم. ‫گفت که واقعاً تحت تأثیر قرار گرفته
‫که قبول کردی به جای خاکسپاری، ‫سوزانده بشه.
‫و تونستیم جایی انجامش بدیم ‫که خودش می‌خواست.
‫اون قدردانته‌. راست میگم.
‫آره، شاید. نمی‌دونم.
‫خب، از طرف دیگه، پدرم
‫اصلاً چشم دیدنت رو نداره.
‫خدای من.
‫الان خیلی داغون به نظر می‌رسه.
‫صبر کن، تو قبلاً اینجا بودی؟
‫ما اینجا ازدواج کردیم.
‫مامان؟ بابا؟
‫الان برمی‌گردم.
‫مامان‌بزرگ. می‌دونی مامان کجاست؟
‫هنوز مدرسه‌س. ‫ساعت ۴ تعطیل می‌شه.
‫آره. ممنونم.
‫مامان؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫به نظرت دارم چی کار می‌کنم؟ ‫تو آلیس رو دعوت کردی.
‫زن ویل بود.
‫بیا، مامان، بذار من انجامش بدم.
‫وقتی اینجارو بهت دادیم،
‫ازت خواستم همه چی رو بریزی دور.
‫چرا وسایلش هنوز اینجاست؟
‫فقط می‌خواستم چیزی از پدربزرگ نگه دارم.
‫حس می‌کردم ‫دارم خودشو می‌ریزم دور.
‫اون ما رو ریخت دور.
‫نه، می‌دونم. فقط...
‫منظورم اینه که بعضی از این چیزا ‫واقعاً شگفت‌انگیزن، می‌دونی؟
‫آزاد کردن شیاطین تسخیرکننده بدن
‫آنقدر شرور که انگار خود شیطان اینجاست.
‫این به نظرت شگفت‌انگیز میاد؟
‫فقط برای کتابم الهام‌بخشه.
‫کتابت درباره پدربزرگه؟
‫نه، خودش نه.
‫تحقیقاتش. منظورم اینه...
‫بی‌خیال. نفرین‌ها و شیاطین.
‫انواع و اقسام عتیقه‌های دیوانه‌وار رو پیدا کردم
‫که از سراسر دنیا با خودش آورده
‫و ظاهراً اون عضو یه انجمن سرّی بوده.
‫یه فرقه بود.
‫اونا تاریخ‌دان بودن، می‌دونی.
‫و همه چی رو توی دفترچه‌اش ثبت کرده.
‫ببین، می‌خواستم بهت بگم.
‫نه، بذار من بهت بگم.
‫پدر من مرد خوبی نبود، جوزف.
‫مامان...
‫وقتی عقل مامانم رو به زوال بود، ‫خودشو کنار کشید.
‫وقت بیشتری رو با ‫محفل مردان خردمند گذروند تا ما.
‫همیشه در حال رفتن به یه اکتشاف بود،
‫دفن‌شده تو یه کتاب قدیمی احمقانه.
‫وقتی خاله بانی مریض شد،
‫اون موقع بود که برای همیشه ما رو ترک کرد.
‫به دنبال سلاح‌های زنگ‌زده. ‫طومارهای پوسیده.
‫گفت باید راهی پیدا کنه ‫که ازمون در برابر شرارت محافظت کنه.
‫تنها کاری که کرد ‫این بود که این‌جوری حرف بزنه
‫چون شجاعت مواجهه با سختی‌های
‫واقعی رو نداشت.
‫من مجبور بودم از این خانواده مراقبت کنم.
‫متاسفم، مامان.
‫- باید کمی استراحت کنی. ‫- اشکالی نداره.
‫خوبم. کار قرصاست.
‫به همه بگو یک ساعت دیگه ناهاره.
‫اینو بنداز دور.
‫- ولم کن! ‫- چه خبره؟
‫اون اصرار داره تنهایی بره بیرون.
‫نه! نه!
‫پوتین، پالی!
‫- مادربزرگ! ‫- من فقط داشتم کمک می‌کردم!
‫- نه، نه، نه. ‫- بانی! بانی!
‫گرفتمش. می‌خواد پولم رو بدزده.
‫به پلیس زنگ بزنید!
‫- سوزان، ما فقط می‌خواستیم... ‫- بانی!
‫- مادربزرگ، خوبی؟ ‫- آروم باش.
‫- شکسته. ‫- یه ثانیه، مامان.
‫دزد عوضی.
‫یا خدا.
‫بابا؟
‫بابا.
‫بنزینش تموم شده.
‫نیازی نیست نگران حیاط باشی.
‫یکی باید این کار رو بکنه.
‫- من می‌کنم، فقط وقت نکردم... ‫- این خونه رو بهت دادیم...
‫و گذاشتی بگنده.
‫زندگی توی کثافت رو دوست داری!
‫بابا.
‫بابا. کمکم کن.
‫ما این توایم.
‫بذار بیاییم تو، بابا.
‫اشکالی نداره.
‫- انجامش بده! ‫- مقاومت نکن.
‫بی‌خیال، می‌تونی این کارو بکنی.
‫انجامش بده. انجامش بده!
‫ادگار؟
‫ادگار، خوبی؟
‫به زنم چیزی نگو.
‫خواهش می‌کنم.
‫این پیش من می‌مونه، باشه؟
‫هوم.
‫چی شد؟
‫از پله زیرزمین افتادم.
‫بشقاب‌ها از دستم افتادن. متاسفم.
‫بله، شنیدم.
‫می‌شه اینو روی میز ناهارخوری بذاری؟
‫لطفاً مراقبش باش.
‫خودم ساختمش.
‫واقعاً؟
‫این نیوبه است.
‫یه ملکه یونانی.
‫- شخصیت مورد علاقه ادگاره. ‫- قشنگه.
‫آره.
‫چرا دیگه ادامه ندادی؟
‫اول، بچه‌ها.
‫بعد خواهرم بانی مریض شد.
‫و مادرم دیگه نمی‌تونست ‫تنهایی زندگی کنه.
‫خب...
‫استعداد داشتی. جای تاسفه.
‫چرا مایه تاسفه؟
‫من با کسانی بودم که دوستشون دارم.
‫یه زندگی ساختم.
‫می‌دونی، بدون خانواده‌ام هیچی نیستم.
‫ممنونم، جوزف.
‫خیلی زیبا بود.
‫- خوبی؟ ‫- هوم.
‫خوبم.
‫نه.
‫اون صندلی ویله.
‫پسر بزرگم، ویل.
‫کی می‌رسه اینجا؟
‫ادگار. ‫می‌شه لطفاً نوشیدنی بریزی؟
‫نگران نباش. خودم می‌ریزم.
‫خیلی خوبه.
‫آماده‌ان. ‫فقط گرمشون کردم.
‫جوزف راست می‌گه، ‫خیلی خوشمزه‌ان.
‫عمراً حدس می‌زدم منجمد باشن.
‫این نگران‌کننده‌س.
‫هوم؟
‫این مشخصاً غذای منجمد روی بشقاب یک‌بارمصرفه.
‫اگه رستوران رو ‫به‌تنهایی مدیریت کنی،
‫باید غذای منجمد رو از تازه تشخیص بدی.
‫در مورد رستوران. من...
‫مطمئن نیستم برنامه‌ام این باشه که...
‫بیایید یک ‌وقت دیگه ‫درباره‌ش صحبت کنیم.
‫همین الان درباره‌ش حرف بزنیم.
‫همه اینجا هستیم.
‫خب، من هنوز تصمیم نگرفتم،
‫اما منظورم اینه که اون رستوران ویل بود...
‫شما دو تا با هم اداره‌اش می‌کردین.
‫من فقط حساب‌ و کتاب‌ها رو انجام می‌دادم.
‫اما تو همسرشی.
‫مطمئنی؟
‫راستش رو بخوای، داشتم به این فکر می‌کردم
‫شاید برای مدتی برگردم پاریس.
‫شاید پیش پدرم بمونم.
‫پس خیلی بیشتر از اونچه که نشون می‌دی ‫تصمیماتت رو گرفتی.
‫نه، نه، نه. فقط فکر کردم...
‫این مسائل باید به عنوان یک خانواده حل بشن.
‫آره.
‫باید به عنوان یک خانواده باهاش برخورد کنیم.
‫می‌دونی کارمندا دوستت دارن.
‫آلیس، اونا بهت نیاز دارن.
‫به ویل فکر کن. ‫به خاطر اون این کار رو بکن.
‫صبر کن، من تو رو می‌شناسم.
‫تو با نوه من ازدواج کردی، مگه نه؟
‫خودتو به نشنیدن نزن. ‫ازت سوال پرسیدم.
‫- طوری نیست. هیس. ‫- من...
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست.
‫کل حرفم اینه که...
‫تو فرصت اینو داری که ضمن بزرگداشت یادِ ویل
‫یه کسب و کار موفق رو هم به دست بگیری.
‫این تمام دسترنجِ زندگیش بود.
‫اشتیاقش بود.
‫و تو باید ادامه‌اش بدی.
‫سوزان، واقعا به نظرم بهتره یه وقت دیگه ‫در این باره حرف بزنیم.
‫نه، الان بهترین موقع‌ست که ‫همه‌چیز رو شفاف مطرح کنیم.
‫راست میگه. ‫باید با همدیگه تصمیم بگیریم.
‫تو داری دیوونه‌ام می‌کنی!
‫بدون من، تو هیچی نیستی، آلیس.
‫ویل هم اگه بود همینو می‌خواست.
‫اون جای ویله.
‫- مشکلت هم همینه! ‫- به خاطر اون انجامش بده.
‫ویل. ‫اون کِی می‌رسه؟
‫خیر سرمون داریم تلاش می‌کنیم ‫بچه‌دار بشیم!
‫تو اصلا نمی‌دونی چی می‌خوای!
‫به زبونش بیار. ‫اینقدر روی اعصاب من راه نرو، آلیس.
‫آلیس!
‫لطفا آروم باش.
‫من آرومم.
‫ولی تو نباید از طرف ویل حرف بزنی.
‫من مادرشم.
‫هیچکس بهتر از من نمی‌شناستش.
‫مامان‌بزرگ، نه.
‫ببخشید. ‫خیلی‌خب، ببینین،
‫همه ما به خاطر ویل جمع شدیم، ‫ولی به نظرم حق با آلیسه.
‫الان زمان مناسبی نیست که...
‫واسه تو هیچوقت زمان مناسبی نیست، مگه نه؟
‫به خاطر همین هم هیچ کاری با زندگیت نکردی.
‫ادگار. لطفا.
‫به من دست نزن.
‫ادگار، همه ما عزاداریم
‫ولی دلیل نمیشه که بدجنسی کنی، ‫من...
‫- اشکال نداره. ‫- چرا، داره.
‫- جو... ‫- کجاست؟
‫حلقه ازدواجت کجاست؟
‫چرا دستت نکردی؟
‫فروختیش؟ ‫با قیمت خوبی ازت خریدنش؟
‫نه! ‫نه، نه، معلومه که نه. من...
‫ادگار، میشه لطفا بطری باز کن رو بهم بدی؟
‫و سر مراسم تشییع جنازه‌ی شوهرش
‫هودی و کتونی پوشیده بود.
‫خودم همینجام، ادگار. ‫می‌تونی مستقیما با خودم حرف بزنی.
‫حتی گریه هم نکردی.
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫- سوگواری هرکسی فرق... ‫- ازم دور شو!
‫ویل مرده.
‫و حالا داری این بلا رو سرمون میاری؟
‫کافیه.
‫- بابا. حالت به نظر خوب نمیاد... ‫- تقصیر توئه که اون مرده.
‫تو جلوش رو نگرفتی که سوار ماشین نشه!
‫بس کن، بابا. ‫هیچ ربطی به من نداشت.
‫ویل با آلیس دعواش شد ‫و اون...
‫چی؟ ‫یعنی میگی که تقصیر من بود؟
‫- نه نه، معلومه که نه. ‫- خودت اونجا بودی.
‫تو هم نتونستی جلوش رو بگیری ‫که سوار ماشین نشه.
‫می‌دونم. آلیس، می‌دونم، ‫سعی‌ام رو کردم.
‫ما سعی کردیم. ‫باشه، من سعی نکردم.
‫- ولی دلیل نمیشه که تقصیر من باشه. ‫- منم اینو نمیگم.
‫- دقیقا همینو گفتی. ‫- آلیس، نه.
‫- آلیس، فکر کنم... ‫- نه.
‫فکر می‌کنم همه شما ‫باید سرتون به کار خودتون باشه.
‫شما هیچی نمی‌دونین.
‫تو خوشحالی که اون مرده.
‫لطفا، لطفا، لطفا. ‫ویل از آسمون داره نگاهمون می‌کنه.
‫از آسمون؟
‫اون زیرِ زمینه.
‫بابا، چیکار می‌کنی؟ ‫بس کن دیگه!
‫- بس کن! ‫- نه!
‫سگ!
‫کمکم کنین.
‫کمکم کنین!
‫- سوئیچت رو بردار. ‫- باشه.
‫ببرینش بیمارستان.
‫تیا! کمک نیاز دارم. ‫دستش رو بگیر.
‫- گرفتمش. گرفتمش. ‫- مراقب باش.
‫مگه ما چیکار کردیم که حقمون اینه؟
‫اونا بدون خداحافظی رفتن.
‫یا خدا، اون دیوونه شده؟
‫تیا، لطفا. ‫یه لحظه بهم امون بده.
‫- اون زد سگت رو کشت! ‫- می‌دونم!
‫لعنتی، لعنتی. ‫همه‌جاش خونریزی داره. گندش بزنن.
‫لعنتی، لعنتی. ‫یالا!
‫- جو؟ ‫- چیه؟
‫بابات.
‫نه! نه!
‫یا خدا!
‫بس کن!
‫ولش کن!
‫گفتم ولش کن!
‫بهش شلیک کن!
‫جو!
‫بهم شلیک کن، جو.
‫بهم شلیک کن.
‫بهم شلیک کن، جو!
‫بهم شلیک کن!
‫جوزف!
‫اکتبر، 1983.
‫اون کتاب مردگان نفرین ‌شده.
‫بهشون هشدار دادم که نخوننش.
‫وِرد ممنوعه.
‫چهار کلمه‌ای که می‌تونن ‫اهریمن رو آزاد کنن.
‫ولی گوش نکردن.
‫دسامبر، 1983.
‫بالاخره پیداش کردم.
‫سلاحی که می‌تونه جلوی همه‌شون رو بگیره.
‫خنجری که توسط محفل مردان خردمند ساخته شده.
‫کوچیک‌ترین زخم از این خنجر باستانی
‫روح شیطانی‌شون رو ‫از جسم‌شون بیرون می‌کشه.
‫من پنهانش کردم، ولی حالا دوباره باید برم.
‫این موجودات به دنبال منن
‫و من باید از همسر و دخترهام محافظت کنم.
‫"کاندا".
‫"آستراتا".
‫"مونتوسه".
‫نه، ولش کن.
‫آلیس؟
‫چی شده؟
‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫پدرت کجاست؟
‫فکر کنم بابا تیا رو کشت.
‫باز کنین. منم.
‫برگشته دنبال پولم.
‫به افتخار خانواده‌ی بی‌نقص‌تون.
‫نوش جان.
‫نه!
‫جو، درد می‌کنه.
‫- لطفا، جو. ‫- جو، نه!
‫پدرت کجاست؟
‫باید بریم. باید بریم. ‫آلیس! آلیس، زود باش!
‫زود باشین، باید بریم!
‫ادگار.
‫- عزیزم. ‫- سوزان، نرو.
‫- ولم کن! ‫- مامان!
‫تو باید مرده باشی.
‫نه ویل.
‫نه!
‫اون همینطوری اونجا وایساده، ‫زل زده.
‫ما گیر افتادیم!
‫الان برمی‌گردم، مامان.
‫بچه‌ها؟
‫لطفا در رو باز کن.
‫برگشتی تا چیزی که دزدیدی رو پس بدی؟
‫آه...
‫اوه. دقیقا.
‫وای، خدای من. ‫مامان، حالت خوبه؟
‫مامان، خوبی؟
‫چیزیت نیست. طوری نیست. ‫حواسم بهت هست.
‫طوریت نشده. ‫چیزی نیست.
‫ما نابودتون می‌کنیم.
‫دیگه مرد خردمندی وجود نداره.
‫ما نابودتون می‌کنیم.
‫من برم،
‫یا تو می‌خوای بری؟
‫تو برو.
‫مامان‌بزرگ رو ببر طبقه‌ی بالا.
‫خیال کردی می‌ذارم که همه مردهای این خانواده ‫رو صاحب بشی؟
‫جوزف، بیا!
‫کمک!
‫زحمت نکش، عزیزم. ‫اون اهل کمک کردن نیست.
‫گفتم، "بیا"!
‫سوزان،
‫اینقدر پسره رو لوس نکن.
‫اون یه چیزی داره که بهش احتیاج داریم.
‫نه! نه!
‫چیزی که به خاطرش اومدیم ‫رو بهمون بده!
‫بهتون گفته بودم که اون دزده.
‫اوه، پس الان شجاع شدی؟
‫هــو.
‫من عشق اولت بودم.
‫مطمئن می‌شم که عاشق آخرت هم باشم.
‫پس حاضر نبودی به پدرت شلیک کنی،
‫ولی کشتن من...
‫راحته؟
‫پول زیر تشک منه.
‫برش دار و دست از سرمون بردار.
‫آخی.
‫کلا مُخت از کار افتاده.
‫ولی یه چیزی توی
‫اون کله‌ی کوچولوت هست ‫که ما می‌خوایم.
‫حتما شوهرت بهت گفته کجاست.
‫ها؟
‫هوم.
‫بوپ. ‫این خوبت می‌کنه.
‫پالی،
‫پات کجاست؟
‫آره. اونا...
‫محفل مردان خردمند شکست خورد. ‫بابابزرگت شکست خورد.
‫همه‌تون امشب می‌میرین.
‫آلیس. آلیس. ‫آلیس.
‫دارم میام. آلیس.
‫دارم میام سراغت.
‫جو،
‫محفل مردان خردمند چیه؟
‫فکر نمی‌کردم واقعی باشه.
‫اینقدر پنهون‌کاری نکن ‫و بهم بگو.
‫اون نقاشی‌های ناجوری که دور انداخته بودی ‫رو دیدم.
‫ویل تا حالا درباره پدربزرگ‌مون ‫برات تعریف کرده بود؟
‫تو بچگی، همیشه بهمون می‌گفتن ‫که وضعیت روانی درستی نداشت.
‫توی یادداشت‌هاش، ‫اونو به عنوان یه گروه توصیف کرده بود.
‫قانع شده بودن که شیطان اینجا بوده.
‫که برمی‌گرده اگه کسی چیزی رو بخونه ‫که بهش میگن...
‫کتاب مردگان.
‫پدربزرگم خانواده‌اش رو ول کرد ‫تا توی دنیا بگرده،
‫تحقیق کنه و عتیقه‌هایی رو گیر بیاره
‫تا برای محافظت در برابر این بالایا ‫ازشون استفاده کنه.
‫هنوزم داریشون؟
‫بعد از فوتش ‫مامانم ازم خواست که همه‌چیز رو بریزم دور،
‫- ولی... نه، نه، نه. ‫- لعنتی.
‫ازم خواست بندازمشون دور، ‫ولی من این کارو نکردم.
‫هنوزم یه چیزهایی رو توی اتاق زیر شیروانی قایم کردم.
‫و تیا،
‫اون موجود درونش گفت که ‫دارن دنبال چیزی می‌گردن.
‫شاید هرچی که هست، ‫بتونه جلوشون رو بگیره.
‫مامان، ازت می‌خوام لطفا اینو بخوری.
‫میشه زیر تخت رو نگاه کنی؟
‫بابایی همیشه نگاه می‌کنه تا مطمئن بشه ‫که هیولایی نیست.
‫هیولایی نیست.
‫داری دروغ میگی.
‫نگران نباش،
‫اینجا جات امنه.
‫شب بخیر، مامان.
‫شب بخیر، سوزان.
‫چی صدام کردی؟
‫بیا، عزیزم.
‫مامان،
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫رویای ما یکسانه.
‫هنوزم می‌تونه محقق بشه.
‫کل خانواده می‌تونن دوباره دور هم جمع بشن.
‫ویل توی راهه داره میاد.
‫به زودی می‌رسه.
‫نترس، سوزان.
‫چیزی که توی مراسم تشییع جنازه گفتی ‫رو یادت باشه.
‫که حاضری از هرچی داری بگذری
‫تا همه ما دوباره کنار هم باشیم.
‫بدون خانواده‌ات، تو هیچی نیستی.
‫دلم برات تنگ شده.
‫دلم برای ما تنگ شده.
‫پدرت دیگه اونجا نیست.
‫شاید بتونیم...
‫جوزف.
‫هی، حال مامان‌بزرگ خوبه؟ ‫همه‌چیز خوبه؟
‫بله. الان همه‌چیز بهتره.
‫ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫بهت اعتماد کنم؟
‫اونا دشمن ما نیستن.
‫الان دیگه اینو می‌فهمم.
‫فقط می‌خوان چیزی رو پس بگیرن ‫که پدرم دزدیده.
‫بهت گفته بودم که اون مرد بدی بود.
‫ساده‌ست.
‫بهشون بگو کجاست.
‫چیزی که می‌خوان رو بهشون بده ‫و دیگه این جریان تموم میشه.
‫دوباره می‌تونیم خوشحال باشیم.
‫چی کجاست...
‫سلاح‌ ما.
‫ما همه‌چیز رو ریختیم دور.
‫داری بهم دروغ میگی.
‫به ما بگو کجاست.
‫"ما"؟
‫خنجر کانداریان کجاست؟
‫آلیس...
‫ولش کن!
‫تو دیگه باید از دخالت در مسائل خانوادگی ما ‫دست بکشی.
‫تو قول دادی!
‫قول دادی که بهش صدمه نمی‌زنی!
‫بالاخره این آشغالِ حال بهم زن ‫به یه دردی خورد.
‫بیا.
‫ببین چیکار کردی.
‫بالاخره یه کاری کردی که ‫بتونی بهش افتخار کنی.
‫خنجر!
‫چیزی گفتی؟
‫می‌دونم خنجر کجاست!
‫حالا دیگه هیچی جلودارمون نیست،
‫وقتی که خنجر رو...
‫نه!
‫آه!
‫- ولش کن! ‫- مامان. اوه!
‫ولش کن!
‫- ادگار! ول کن! ‫- اوه، لعنتی.
‫بس کن!
‫بس کن! بس کن! ‫بسه!
‫کمکم کن! کمکم کن!
‫نه، نه! ‫نه!
‫ولم کن!
‫ول کن!
‫نه!
‫آه!
‫نه!
‫نه! نه!
‫خنجر کجاست؟
‫کجاست؟
‫جواب منو بده!
‫پیداش کن. ‫زودتر از اونا.
‫نه!
‫نه.
‫اوه، بس کن.
‫من فقط دارم چیزی که می‌خوای ‫رو بهت میدم.
‫می‌دونم که وقتی ویل بهت صدمه می‌زد ‫خوشت میومد.
‫مگه به خاطر همین نموندی؟
‫آه!
‫خودت رو به کَر بودن نزن.
‫یه سوال ازت پرسیدم.
‫سوزان.
‫کمک.
‫سوزان، عزیزم،
‫میشه لطفا دکمه دستگاه رو فشار بدی
‫تا صورت این عوضی رو پاره کنیم؟
‫اون آشوب رو آورد توی این خانواده.
‫پسرت به خاطر اون مرد.
‫انجامش بده.
‫برای ویل.
‫انجامش بده.
‫انجامش بده!
‫اوه، سوزان!
‫انجامش بده.
‫متاسفم، آلیس.
‫جوزفه؟
‫پسر منه؟
‫نه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫باید ازم ممنون باشی
‫که اونجا ولت نکردم.
‫حق نداری تکون بخوری.
‫ازت ممنون باشم؟
‫خانواده‌ام نابود شده.
‫همه عزیزانم به خاطر تو
‫مُردن.
‫تو همش برامون درد به ارمغان آوردی.
‫ازت متنفرم.
‫اوه، خفه شو سوزان!
‫خفه‌خون بگیر!
‫من چیزی به سر خانواده‌ات نیاوردم.
‫از قبل وجود داشت.
‫اینو می‌بینی؟
‫می‌بینی، سوزان؟
‫این کار پسر توئه.
‫همچین کاری ازش برمیومد.
‫- یه حادثه بود. ‫- نه، نبود!
‫نبود و خودت هم می‌دونستی.
‫می‌دونستی، سوزان.
‫هر بلایی که سرت اومده حقته.
‫تک تک‌شون. ‫ولی می‌دونی چیه؟
‫دیگه پشت سرش گذاشتم.
‫دیگه هیچ اهمیتی برام نداره.
‫حق با توئه.
‫گذشته‌ات رو پشت سر گذاشتی.
‫دقیقا پشت سرته.
‫مثل یه سایه.
‫نمی‌تونی ازش فرار کنی.
‫دقیقا موقعی که فکر می‌کنی در امانی.
‫حالت خوب شده.
‫همون لحظه‌ای که با لرزه آه می‌کشی...
‫پسرم همونجاست.
‫همونطور که یه شوهر باید باشه.
‫و تو رو به آتیش می‌کشه...
‫همونطور که حقته.
‫تو تا سحر می‌میری!
‫آلیس.
‫کمکم کن بلند بشم.
‫من می‌دونم خنجر کجاست. ‫کمکت می‌کنم پیداش کنی.
‫و بعد شکمت رو باهاش سفره می‌کنم
‫همون کاری که برادرم باید می‌کرد.
‫تو بی‌ارزشی. ‫دقیقا مثل پدربزرگم.
‫خفه شو!
‫اون هرگز پیداش نکرد ‫و تو هم هرگز پیداش نمی‌کنی.
‫بذار به زندگی نکبت‌بارت پایان بدم.
‫درکل تو از درد خوشت میاد.
‫به خاطر همین گذاشتی ویل اذیتت کنه؟ ‫مگه نه؟
‫آلیس کوچولوی بیچاره.
‫تو رو تنها توی یه زیر شیروانی پیدا می‌کنن.
‫که کامل سلاخی شدی.
‫تو که درکل بچه نمی‌خواستی.
‫جسمت به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫این یکی نیست.
‫محفل مردان خردمند مُرده.
‫بیا اینجا، بی‌شرف.
‫بهت که گفتم اینجا نیست.
‫خانواده‌ی من...
‫خانواده‌ات بره به درک!
‫چون خوشت میومد
‫مونده بودی؟
‫یا از اینکه ولم کنی ‫خیلی می‌ترسیدی؟
‫حالا خودتو ببین.
‫هنوزم نمی‌تونی بری.
‫آخرین حرفی که بهم زدی رو یادته؟
‫"برو به جهنم".
‫به خواسته‌ات رسیدی.
‫من نباید اذیتت می‌کردم، آلیس.
‫باید می‌کشتمت.
‫اینجا همونجاییه که قول داده بودم ‫همیشه کنارت می‌مونم.
‫جایی که قول داده بودم ‫حتی مرگ هم نمی‌تونه جدامون کنه.
‫من سر قولم می‌مونم، آلیس.
‫چون بدون من...
‫تو هیچی نیستی.
‫الو؟
‫الو...
‫من هرگز نمی‌تونستم بدون تو زندگی کنم، آلیس.
‫اجازه هم نمیدم که تو ‫بدون من زندگی کنی.
‫لعنتی.
‫خنجر کجاست؟
‫کجاست؟
‫کجاست، آلیس؟
‫برو بگیرش.
‫خنجر کجاست؟
‫زبون باز کن وگرنه می‌سوزی، عوضی!
‫بیا اینم از خنجرت!
‫دوستت دارم.
‫این کافی نیست.
‫ ...فرکانس اصلی، ‫ پنج، پنج، هفت، چهار.
‫سیگار داری؟
‫- واقعا اجازه ندارم... ‫- فقط یه نخ بده.
‫کی این بلا رو سرت آورده؟
‫شوهر سابقم.
‫«...بعد از تیتراژ ادامه دارد»
‫دخترک فرانسوی آشغال.
‫خانم! چی شده؟ ‫حالتون خوبه؟
‫اوه! خدا رو شکر! ‫لطفا کمکم کن!
‫اون پاهام رو دزدید!
‫ولی پاهای تو خوبن.
‫آره، عزیزم. ‫می‌دونم.
‫اصلا حال نمیده که روز تعطیل ‫با من بیای سر کار.
‫ولی مجبور بودم همه کارها رو خودم تنهایی بکنم ‫از زمان...
‫خب، خودت که می‌دونی. ‫اوهوم.
‫امشب برات جبران می‌کنم.
‫چرا این همه خاکستردان
‫برای مُرده‌ها نگه داشتی؟
‫آه...
‫خب...
‫راستش غم‌انگیزه.
‫اینا آدم‌هایی هستن که خانواده‌شون ‫هرگز نیومدن دنبالشون.
‫بنابراین یه چند ماهی اینجا نگهشون می‌داریم
‫که شاید یکی از اعضای خانواده‌شون ‫یادش بیاد
‫و یه روزی بیاد دنبالشون.
‫خیلی‌خب. ‫به هیچی دست نزن، باشه؟
‫ممکنه به خاطر شغل مسئول کوره مرده‌سوزی اومده باشن.
‫الان برمی‌گردم.
‫"کریستوفر لیروی".
‫"الی بیکسلر".
‫هی.
‫مامان؟
‫نترس، عزیزم.
‫مامانی برگشته.
‫مترجمان: مریم سهرابی و تورج
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M