‫[میلیون‌ها سال پیش]
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[پریروز بعدازظهر]
‫[خزه ذغال‌سنگی]
‫[منشأ نامعلوم]
‫حوصله‌ت سر رفته، زویی؟
‫بدتر از حوصله‌سررفتگی.
‫عالیه. یعنی تنبیه داره جواب میده.
‫چیکار کردم که سزاوار این زندان باشم؟
‫چرا نمی‌تونیم مثل حیوونا آزاد باشیم؟
‫آخه، اون پرنده رو نگاه کن،
‫چه خوشحال توی آسمون پرواز می‌کنه.
‫چون آدمی، زویی،
‫و آدما باید یه‌سری قانون رو رعایت کنن.
‫خب، شاید آدم‌بودن ‫اون‌قدرها هم که فکر می‌کنیم باحال نیست.
‫می‌دونی چی باحال نیست؟
‫اون خرابکاری‌هایی که کشوندت اینجا.
‫لازمه یادآوری کنم؟
‫به آشپز رشوه دادی ‫و کل کلاست رو بی‌دسر گذاشتی؟
‫هی... فکر خودش بود!
‫شش تا پنجره رو شکستی و ‫باعث همه‌گیری سرماخوردگی شدی.
‫پنجره‌ان دیگه... همه‌جا هستن،
‫سخته نزنی توشون!
‫دستشویی معلما رو بند آوردی
‫با دستمال توالت و باعث یه سیل از... ‫خودت می‌دونی چی شدی.
‫نه، نه... نه!
‫ثابت کردم لوله‌ها قدیمی‌ان ‫و همه‌مون توی خطریم.
‫بهونه! ‫گفتن اینو انکار می‌کنم، ولی...
‫می‌خوای مثل دونا بشی؟
‫چیه؟
‫از سه تا مدرسه اخراج شده، ‫شش بار هم مردود شده،
‫همینو می‌خوای؟
‫یه یاغی با شخصیت فوق‌العاده،
‫با یه حس لباس‌پوشیدن پرزرق‌وبرق
‫و بدون هیچ آینده‌ی تحصیلی؟
‫آره! نه؟
‫باید سعی کنی با بقیه کنار بیای
‫و مؤدب باشی.
‫تو تنها آدم دنیا نیستی،
‫نمی‌فهمی؟
‫زنگ نجاتت داد. بعداً می‌بینمت!
‫هی!
‫یه دقیقه برای نجات سیاره وقت داری؟
‫سلام! از رفقای سبز چیزی شنیدی؟
‫ما یه سازمان محیط‌زیستیم ‫که برای محافظت از سیاره در برابر...
‫سلام! یه دقیقه برای نجات سیاره وقت داری؟
‫هی، تو.
‫بابا و مامانم یادشون رفت ‫امروز صبح ناهارم رو بذارن.
‫بازم؟ نه!
‫پسر گنده‌ای مثل تو کلی انرژی لازم داره.
‫بیا، چرا اینو نمی‌گیری...
‫تازه مادربزرگم عمل کرده.
‫یه‌کم پول برای رفتن تا بیمارستان لازم دارم.
‫زن بیچاره، ‫هیچ‌وقت یه نفس راحت نمی‌کشه.
‫بیا، چرا کارتمو نمی‌گیری؟
‫رمزش ۴-۱-۲...
‫۲-۷، می‌دونم.
‫بخشیدم.
‫از سر راهم برو کنار، بچه‌ننه.
‫جدی میگم، کایل. ‫یه حدومرزی تعیین کن.
‫حدومرز؟ کجا؟
‫هی، هنوز به داوطلب‌شدن ‫برای رفقای سبز فکر نکردی؟
‫کارگاه‌های بازیافت این ماه رو ‫برات ایمیل کردم.
‫- دیدیشون؟ دیدی؟ ‫- نه.
‫خب، تمیزکاری پارک امروز عصره.
‫- میای؟ ‫- نه.
‫ماکت قطب شمالم رو دیدی؟
‫- دیدی؟ ‫- نه!
‫با خاله رانی ساختمش.
‫نشون میده که توی یه اکوسیستم
‫موجودات زنده و جایی که زندگی می‌کنن
‫برابر به هم میدن و از هم می‌گیرن ‫و یه تعادل می‌سازن که...
‫زویی؟
‫نزدیک بود یادم بره!
‫فقط برای اینکه داوطلب‌شدن رو در نظر گرفتی،
‫این سنجاق اختصاصی رو برات دارم.
‫کایل، گفتم... آخ!
‫چند بار باید بگم دست از سرم بردار؟
‫من هیچ اهمیتی به این چیزا نمیدم!
‫[همه چیز به هم مرتبط است]
‫وای نه! آتیش!
‫وای!
‫زوییییی!
‫فقط میگم نقشه رو نگاه کن.
‫چون ماهواره‌ها دارن یه فعالیت نشون میدن،
‫توی منطقه‌ای که باید خالی از سکنه باشه!
‫سال‌هاست هیچی اونجا زنده نمونده!
‫باید گرمایش جهانی رو برات توضیح بدم؟
‫حیوونا باید کوچ کرده باشن!
‫یه چیزی مجبورشون کرده بمونن!
‫به اون دست نزن!
‫معلومه که هنوز اینجام!
‫آزمایشگاهه دیگه، چیزا منفجر میشن!
‫طبق اندازه‌گیری‌هام
‫اونجا یه نیروی نخستین هست
‫و نظریه‌م اینه که مرتبطه به...
‫آماده‌ای؟
‫خاستگاه حیات.
‫اگه می‌تونستم ثابتش کنم،
‫دیگه نظریه نبود.
‫ولی به‌زودی می‌تونم، ‫همین که نمونه‌هام برسن... وای!
‫وقتت چه اهمیتی برای من داره؟
‫وقتتو نمی‌خوام، پولتو می‌خوام!
‫نباید...
‫کاملاً آرومم!
‫وقتی نمونه‌ها رو داشته باشم
‫و نظریه‌م رو تأیید کنم،
‫دانشگاهت التماس می‌کنه که
‫هزینه‌ی این سفر اکتشافی رو بده!
‫اون‌وقت دیوونه تویی!
‫کاغذبازهای بی‌مصرف!
‫چرا هیچ‌کس منو نمی‌فهمه؟
‫فقط گیاه‌شناسی زیست‌مولکولی جهش‌زاست!
‫فیزیک گرمایی کوانتومی عصب‌هسته‌ای که نیست، ‫محض رضای خدا.
‫و شماها هم...
‫زویی!
‫سلام!
‫- پس اینجایین. ‫- چرا توی قفسشون نیستن؟
‫بیچاره‌ها. این خانوم بداخلاق ‫می‌خواد زندونیتون کنه؟
‫خیلی‌خب، روفوس،
‫بلینکی
‫و وامبی.
‫آخی، چه خوبین.
‫دوست‌داشتنی نیستن؟
‫بیشتر از هر چیزی، خطرناکن.
‫ببرشون و مزاحمم نشین، ‫مگه اینکه کسی در بزنه.
‫منتظر چندتا نمونه‌ام.
‫معلمته. ‫چی می‌خواد؟
‫الو؟
‫مدرسه رو آتیش زدی؟!
‫فقط یه راهرو بود.
‫تازه اتفاقی بود. یه جورایی.
‫بهونه. این دفعه دیگه خیلی زیاده‌روی کردی.
‫توی اتاقت می‌مونی!
‫اوه، واقعاً؟ وای...
‫یه هفته بدون تبلتت!
‫بدون تبلت.
‫یه ماه بدون گوشی!
‫و بدون گوشی، دیگه چی؟
‫یه سال بدون بیرون‌رفتن!
‫مامان، بیا روراست باشیم.
‫همین که برگردی آزمایشگاه
‫همه‌ی اینا رو یادت میره
‫و بابا هم الان میاد دنبالم، پس...
‫چرا همین حالا همدیگه رو نادیده نگیریم
‫مثل کاری که همیشه می‌کنیم؟
‫گفتم گوشی بی‌گوشی. ‫شوخی هم ندارم.
‫اینکه برای خودت کسی نشدی یه چیزه،
‫ولی به خطر انداختن جون هم‌کلاسی‌هات ‫یه چیز دیگه.
‫نظرت چیه مدرسه‌ت رو...
‫توی آکادمی استاندهفتیگایت تموم کنی.
‫چی؟
‫یه مدرسه‌ی شبانه‌روزی؟!
‫حتماً داری شوخی می‌کنی!
‫آره؟ بشین تماشا کن چطور ثبت‌نامت می‌کنم.
‫نه! خواهش می‌کنم، ‫دختر خوبی میشم!
‫به خودت بستگی داره. ‫یه زنگ دیگه از مدرسه
‫و این مستقیم پست میشه.
‫با اینکه برام خیلی سخته،
‫ولی تحصیلت خیلی مهمتره از...
‫نمونه‌هام!
‫پگی!
‫گوردون...
‫بابا!
‫مامان می‌خواد منو ‫بفرسته مدرسه‌ی شبانه‌روزی!
‫مدرسه‌ی شبانه‌روزی؟
‫عالیه!
‫عالیه؟
‫آره! مثل اردوئه،
‫فقط کل سال طول می‌کشه، نه؟
‫اردو نیست،
‫اونجا به آدم‌های ناامیدی مثل این
‫نظم و انضباط یاد میدن.
‫دخترت مدرسه رو آتیش زده!
‫نه، فقط یه راهرو رو...
‫فکر کنم همه‌مون یه کم عصبی هستیم.
‫بیاین آروم باشیم،
‫یه نفس عمیق بکشیم
‫و روی چیزای مهم تمرکز کنیم.
‫راکت پدلم رو اینجا جا گذاشتم؟
‫توی جاچتریه.
‫عالیه.
‫ها؟
‫نه! برین کنار!
‫چرا همیشه این‌طوری ‫از سر و کولم بالا میرن؟
‫به یه دلیل غیرقابل توضیح علمی، ‫ازت خوششون میاد.
‫خب، من ازشون خوشم نمیاد.
‫جونورهای مزاحم...
‫اینا حیوانات عجیب و غریبن.
‫عجیب و غریب؟!
‫این جونور چه چیز خاصی داره،
‫- میشه بپرسم؟ ‫- این یه وامبته.
‫تنها حیوان دنیا که پوپوش مکعبیه.
‫باید همون‌جا توی آزمایشگاهی که پیداشون کردی
‫ولشون می‌کردی...
‫- پوپوی مکعبی، واقعاً؟ ‫- قسم می‌خورم.
‫- میشه برگردیم سر بحث خودمون؟ ‫- کدوم بحث؟
‫دخترت مدرسه رو آتیش زده!
‫فقط یه راهرو بود!
‫داد نزنین!
‫کسی هم آسیب دید؟
‫نه! هیچ‌کس!
‫خب زیاد گنده‌ش نکن، پگی.
‫فقط شیطنت بچه‌هاست.
‫تو دیگه چه‌جور پدری هستی؟
‫برای تو هر چیزی مهمتره از...
‫نمونه‌هام!
‫شگفت‌انگیزه!
‫اون تنبیهه، ‫گوشی، تبلت و بیرون رفتن ممنوع،
‫خوش بگذره!
‫وایسا ببینم، نوبت منه؟
‫با بچه‌های بخش حقوقی بازی دارم.
‫فکر کردی برای چی اومدم راکتمو بردارم؟
‫خب منم باید این نمونه‌ها رو تحلیل، ‫پردازش و دسته‌بندی کنم،
‫پس خودت بگو.
‫من میگم... شیر یا خط.
‫پس من خط.
‫اَه، لعنتی!
‫و تو، زویی، صدات درنیاد!
‫بابا...
‫بله عزیزم، می‌شنوم.
‫نمی‌خوام برم مدرسه‌ی شبانه‌روزی.
‫منم دوستت دارم. خداحافظ.
‫[تحلیل ساختار مولکولی]
‫[منشأ نامعلوم]
‫امکان نداره... رابرت.
‫رابرت!
‫نمونه‌هایی که آوردی یه مجموعه‌ی ‫جهش‌زای فوق‌پیشرفته رو نشون میدن
‫که با تغییر ساختار سلولی ‫روی ژنوم‌ها تأثیر می‌ذاره.
‫شگفت‌انگیز نیست؟
‫این توت‌ها روی حیواناتی که ‫اونا رو می‌خورن تأثیراتی دارن،
‫ولی دقیقاً چه تأثیری؟
‫اول از همه، از کجا اومدن؟
‫شبیه هیچ چیزی روی سیاره‌ی ما نیستن،
‫پس این یعنی حتماً...
‫فرازمینی‌ان؟
‫قراره جایزه‌ی نوبل ببرم!
‫شنیدی رابرت؟
‫اسکار آدمای تحصیل‌کرده.
‫جایزه‌ی نوبل!
‫آروم باش، آروم باش.
‫یه مولکول‌سنج لازم دارم.
‫می‌ذارن یکی از دانشگاه قرض بگیرم؟
‫بهتره نپرسم.
‫بریم که کار رو شروع کنیم!
‫وقتی می‌خوام جایزه رو بگیرم ‫یه روپوش آزمایشگاهی جدید لازم دارم...
‫پاشنه‌بلند یا تخت...؟
‫من دارم میرم. نرو توی آزمایشگاه!
‫گوشیمو می‌خوام.
‫گوشی بی‌گوشی!
‫و اگه معلمت به هر دلیلی بهم زنگ بزنه...
‫اون‌وقت مستقیم میری مدرسه‌ی شبانه‌روزی،
‫فهمیدی؟!
‫اَه! چرا اسباب‌بازی‌هات ‫کل خونه پخش و پلاست؟
‫جمعشون کن، باشه؟
‫اونا اون‌طوری که فکر می‌کنی نیستن...
‫اَه!
‫فقط توی آزمایشگاه نرو!
‫انگار تجزیه‌ی ژنوم‌ها کافی نبود،
‫حالا باید با مدفوع هندسی سر و کله بزنم.
‫اگه فکر می‌کنی می‌تونم بدون گوشی زندگی کنم،
‫دیوونه‌ای.
‫آها!
‫خیلی قابل‌پیش‌بینی هستی، مامان...
‫آخ! وای!
‫اوه، وای.
‫رابرت وقتی بیدار بشه حسابی کار داره.
‫همه‌جا رو پر از مو کردین.
‫هی! بس کنین!
‫خیلی‌خب، این‌طوری بهتر شد.
‫اوه، این آبی‌ها جدیدن.
‫روفوس،
‫بلینکی
‫و وامبی.
‫و این یکی برای منه.
‫اَه، مزه‌ی میوه‌ی واقعی میده.
‫پیش خودشون چی فکر کردن؟
‫خب، این خیلی...
‫عادی نیست.
‫وای! اون چی بود؟
‫بچه‌ها؟
‫اوه، نه... روفوس!
‫- روفوس؟ ‫- وای!
‫روفوس.
‫- وامبی! ‫- وامبی؟
‫بلینکی؟
‫بلینکی!
‫- روفوس! ‫- وامبی!
‫بلینکی!
‫- روفوس. ‫- بلینکی.
‫وامبی.
‫- روفوس. ‫- بلینکی.
‫وامبی.
‫روفوس، بلینکی، وامبی.
‫روفوس، بلینکی، وامبی!
‫شما می‌تونین حرف بزنین؟!
‫- پس تو می‌تونی حرف بزنی؟ ‫- پس تو می‌تونی حرف بزنی؟
‫- پس تو می‌تونی حرف بزنی! ‫- پس تو می‌تونی حرف بزنی!
‫خب، اعتراف می‌کنم این خیلی بانمکه.
‫ولی چی شد؟
‫هشدار جهش!
‫[ترکیب جهش‌زا شناسایی شد]
‫[منشأ نامعلوم]
‫وای وای وای...
‫حالا دیگه واقعاً گند زدم.
‫برای این کار منو ببخشید، بچه‌ها.
‫بس کنین!
‫فقط تا وقتی توی مدرسه‌ام اینجایین!
‫باید ساکت باشین و همین‌جا بمونین
‫وگرنه اون خانم بداخلاقه ‫برای همیشه زندانیتون می‌کنه،
‫فهمیدین؟
‫کافیه!
‫اگه دیر کنم آقای رامیرز زنگ می‌زنه،
‫و اگه زنگ بزنه...
‫فکر کن، فکر کن، فکر کن...
‫مامان و بابا وقتی این‌طوری می‌کردم ‫چیکار می‌کردن؟
‫سلام، پسرها و دخترها!
‫امروز قراره در مورد الفبا یاد بگیریم.
‫آماده‌این؟ بریم که شروع کنیم!
‫بیاین از همون اولِ اول شروع کنیم
‫با حرف آ.
‫اینا تمام کلماتی هستن ‫که با حرف آ شروع میشن.
‫شقایق، آشنا، اسطرلاب، دوزیست...
‫اعتیادآوره، مگه نه؟
‫بچه‌های خوبی باشین!
‫اتم، دستورجلسه، آژیر، کوزه، چابک،
‫اسید، آووکادو، لنگر، آمریکا، استرالیا،
‫ماشین، معماری، هنر، ‫نجوم، فرودگاه، فرشته...
‫خب، رسیدم.
‫اتوبوس باید اینجا...
‫ها؟ وای، نه!
‫باز کن! خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم!
‫عاشق وقت‌هایی‌ام که این اتفاق می‌افته.
‫نه. توی ایستگاه اتوبوس.
‫چی می‌خوای، اینکه بیفتم روی زانوهام؟
‫باشه، می‌افتم روی زانوهام.
‫باز کن، خواهش می‌کنم!
‫می‌تونی توی ایستگاه بعدی سوار بشی!
‫فکر می‌کنی خنده‌داره؟ ‫آره، خیلی خنده‌داره.
‫خدانگهدار...
‫شاید حالا دیگه به موقع پیدات بشه.
‫می‌دونم کجا زندگی می‌کنی!
‫می‌دونم نونت رو از کجا می‌خری!
‫هی!
‫وای!
‫چه خبر شده؟
‫چطوری...؟
‫وای خدای من!
‫خیلی ممنون!
‫[گوردون فرینک]
‫صبح بخیر، بچه‌ها.
‫خدا رو شکر که جمعه‌ست!
‫اولگا، بازسازی چطور پیش میره؟
‫عالیه؟ خوشحالم که می‌شنوم.
‫آملیا؟
‫اون کتونی‌ها معرکه‌ان!
‫به شیت‌کورپ خوش اومدین،
‫کارخانه‌ی ملحفه‌سازی کوچیکی که
‫به لطف ترکیب آینده‌نگری ‫و سرمایه‌داری توربوی وحشیانه،
‫به شرکت غولی تبدیل شد که امروز می‌بینین.
‫تکنولوژی پیشرفته و قیمت‌های نجومی.
‫همه‌ش برای اینکه مشتری‌هامون باور کنن
‫از چیزی که واقعاً هستن بهترن.
‫به قول مدیرعامل جدیدمون، ‫تیموتی جانسون...
‫تکامل؟
‫طبیعت تا الان ما رو
‫تا جایی که می‌تونسته با خودش پیش برده.
‫ولی نگران نباشین،
‫قدم بعدی با من.
‫بازی دیروز عالی بود، نه؟
‫تو یه قهرمان واقعی هستی!
‫آها... حالا شد...
‫آماده برای یه روز طاقت‌فرسای کاری دیگه.
‫مزاحمت شدم؟
‫آره! یعنی، نه!
‫یعنی، سلام!
‫بفرمایید، یه ثانیه بهم وقت بدین تا...
‫تمومش کنم...
‫اینم از این...
‫آقای جانسون!
‫هشتگ ملاقات با تیمم،
‫هشتگ رئیس باحال.
‫ببینیم چقدر لایک می‌خوره.
‫حالا شد.
‫گوردون فرینک.
‫آقای رئیس!
‫می‌تونی تی‌جی صدام کنی.
‫حتماً، تی‌جی.
‫چیزی برات بیارم؟
‫یه کم چیپس، نوشابه...
‫نه، همین شیک پروتئینم رو می‌خورم.
‫می‌دونی که، ‫این بدن مرمرین خودش تراشیده نمی‌شه.
‫همه‌شون بچه‌های تو ان؟ ‫شوخی کردم.
‫من عاشق حیواناتم، و همین‌طور دخترت!
‫به نظر دختر دوست‌داشتنی‌ای میاد.
‫یه وقت باید بیاریش اینجا.
‫حتماً، ایده‌ی خیلی خوبیه.
‫پس دارم با مخترعِ ‫ساعت‌ماشین‌حسابی حرف می‌زنم.
‫یه انقلاب واقعی بود،
‫کار یه نابغه‌ی تمام‌عیار.
‫خب، اون مال خیلی سال پیشه...
‫آره. خیلی سال پیش.
‫و از اون موقع تا حالا... هیچی.
‫مطمئنی نمی‌خوای...
‫چیزی برات بیارم؟
‫چیزی که می‌خوام ‫اینه که کارت رو انجام بدی.
‫ببخشید، باعث شدم معذب بشی؟
‫اصلاً قصدم این نبود.
‫نه، اصلاً!
‫خیلی هم راحتم!
‫که این‌طور. شاید یه کم بیش از حد راحتی.
‫گوردون،
‫شیت‌کورپ خیلی وقته که ‫داره بیشتر از اونی که
‫تو بهش پس میدی، بهت میده.
‫ولی این قضیه امروز تموم میشه.
‫قبل از اینکه امروز تموم بشه،
‫باید یه ایده برام بیاری.
‫یه چیز درخشان،
‫یه چیزی که بشریت رو جلو ببره.
‫وگرنه...
‫وگرنه...؟
‫وگرنه اخراجی.
‫ولی همچین اتفاقی ‫برای نابغه‌ای مثل تو نمی‌افته، مگه نه؟
‫- برو سر کار! ‫- برم سر کار؟
‫برم سر کار؟!
‫خب، من یه دختر عادی‌ام ‫که قراره یه روز عادی داشته باشه.
‫قرار نیست چیزی رو بشکنم، ‫یا جایی رو زیر آب ببرم یا...
‫سلام، زویی.
‫امروز قراره چیزی رو آتیش بزنی؟
‫سفارش هم قبول می‌کنی؟
‫این دیگه چشه الان؟
‫باید بندازنش زندان!
‫باشه، باشه.
‫در مورد مدرسه‌ی شبانه‌روزی نگرانی، طبیعیه،
‫ولی همه‌چی تحت کنترلته.
‫آروم باش، به یه چیز دیگه فکر کن.
‫نگاه کن، دونا اونجاست.
‫وای، خیلی باحاله...
‫حتی آدامس رو هم باکلاس می‌جوه،
‫کاش می‌دونستم چطوری اون‌طوری بجوم.
‫فکر می‌کنی می‌تونی بهم یاد بدمییاااووو...
‫ببخشید.
‫اون کار رو نکن. باشه؟
‫ببخشید، داشتم پیاده‌رو رو چک می‌کردم.
‫محکم و تراز، ‫دقیقاً همون‌طوری که دوست دارم.
‫توی کلاس می‌بینمت، فعلاً.
‫فعلاً؟ کی رو می‌خوای گول بزنی؟
‫تقصیر اون چیزهای آبیه!
‫حیووناتو تغییر دادن، ‫تو رو هم همین‌طور،
‫- ولی به چی؟ ‫- زویی!
‫حالم کاملاً خوبه!
‫اوه، باشه. معرکه‌ست.
‫می‌خوای توی جدا کردن زباله‌ها کمک کنی؟
‫اون کار سرایداره.
‫می‌دونم. ازم خواست کمکش کنم.
‫باید می‌رفت موهاشو کوتاه می‌کرد.
‫ولی اون که کچله!
‫بی‌خیال.
‫هی، می‌خواستم بگم ببخشید.
‫ببخشید؟ برای چی؟
‫برای اینکه سرت داد زدم ‫و ماکتت رو سوزوندم.
‫اوه، اون! ‫مشکلی نیست، نگرانش نباش.
‫حتماً روز خیلی سختی داشتی.
‫همون‌طوری که عمه رانی همیشه میگه:
‫صبر و مهربونی خشونت رو از بین می‌بره.
‫اوه کایل، تو یا خیلی مهربونی یا خیلی ساده.
‫یکی از این دوتا.
‫اوه! ممنون؟
‫تا حالا به کار داوطلبانه فکر کردی؟
‫یه فرم درخواست اینجا دارم،
‫فقط امضات رو می‌خوام.
‫قبلاً که بهت گفتم...
‫پس یعنی آره؟
‫الان نه، کایل.
‫باشه، پس، بعداً؟
‫آره، بعداً!
‫بعداً...
‫و با این وجه التزامی گذشته‌ی کامل رو ‫تموم می‌کنیم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫متوقفش نکن! چرا متوقفش کردی؟
‫چون تموم شد.
‫تموم شد؟ وای، انگار یهو...
‫بوم! مگه نه؟
‫انگار یهو بوم شد، نه بلینکی؟
‫وامبی! انگار یهو بوم شد، نه؟
‫بد نبود. دیگه چی هست؟
‫همه‌ش اینجاست.
‫هر چیزی که بخوای.
‫وای، واقعاً؟
‫خیلی باحاله. فوق‌العاده باحاله!
‫دارم از گشنگی می‌میرم، کسی گشنه نیست؟ ‫وامبی، گشنه‌ت نیست؟
‫من که همیشه پایه‌ام.
‫ولی یادت رفته؟
‫ما اینجا توی قفس زندانی هستیم!
‫من می‌دونم چیکار کنیم.
‫سوزی، چطوری قفس حیوانات خانگی رو ‫از داخل باز کنیم.
‫نمایش نتایج برای ‫«باز کردن قفس حیوانات خانگی از داخل».
‫وای خدای من!
‫این سوزی بهترینه! ‫واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫اگه بریم بیرون اتفاق بدی می‌افته؟
‫زویی وقتی ما رو گذاشت اونجا ‫به نظر نگران می‌اومد.
‫آخه ما به زبون آدم‌ها حرف زدیم،
‫می‌تونست فقط بهمون بگه چیکار کنیم.
‫هی، بچه‌ها! ‫یه ایده‌ی عالی دارم، عاشقش میشین!
‫می‌تونیم همین‌طوری بریم، ‫یا بهتر از اون،
‫می‌تونیم باکلاس بریم.
‫ها!
‫چیه؟
‫می‌تونی، کاملاً بهت میاد.
‫کاملاً بهش نمیاد، بلینکی؟
‫اگه فازش بیرون رفتن بدون شلواره،
‫پس آره، کاملاً بهش میاد.
‫تمام عمرمون بدون لباس بودیم
‫و حالا قانون لباس پوشیدن داریم؟
‫یه کم سس.
‫یه کم هویج.
‫بیاین این خوشگله رو ببندیمش.
‫این قابل خوردنه؟
‫اوپس، نه، قابل خوردن نیست.
‫یه چیزی اینجا می‌لنگه.
‫می‌لونگه؟ مونظورت چیه؟ ‫خویلی خوشمزه‌ست.
‫دیروز همه‌چی خیلی ساده به نظر می‌رسید.
‫خوردن، خوابیدن، پوپو کردن روی فرش...
‫ولی امروز همه‌ش کلمات و افکار و...
‫نمی‌دونم. نگاه کن.
‫این یه وامبته،
‫که داره کاری رو می‌کنه که ‫یه وامبت باید بکنه.
‫و حالا اینو نگاه کن.
‫هر چی که هست،
‫منو قاطی نکن.
‫اینجا جای ما نیست.
‫پس کجاست؟ قفس؟
‫قفس که نیست، ها؟
‫قفسه؟ نه! نذار قفس باشه.
‫همه چی ردیفه، رفیق.
‫باید آروم باشی
‫و بیای یه کم تلویزیون ببینی.
‫اینجا جای شما نیست.
‫اوه، حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫یه چیزی درونت صدات می‌زنه،
‫مجبورت می‌کنه بگردی، تا فراتر بری.
‫به غرایزت اعتماد کن،
‫حیوان درونت رو بیدار کن،
‫با وضع موجود مخالفت کن.
‫هیس!
‫راهت رو پیدا کن...
‫به سالواتیکا.
‫سالواتیکا پورهوم.
‫اونجا جای ماست!
‫باید بریم سالواتیکا!
‫عاشقشم، عاشقشم، عاشقشم!
‫وامبی، تو عاشقش نیستی؟ ‫عاشقش نیستی؟
‫من قرار نیست با چیزی که ‫توی تلویزیونه بحث کنم.
‫اگه چرند باشه،
‫همیشه می‌تونیم برگردیم.
‫قبل از رفتن باید به زویی بگیم.
‫زویی گفت باید بره مدرسه.
‫سوزی، چطوری بریم مدرسه؟
‫نمایش مسیر به «مدرسه».
‫می‌ریم سالواتیکا!
‫کسی دنبالم نیومد، نه؟
‫خیلی خب، نوبل، دارم میام!
‫به عنوان یه ماجراجویی، کوتاه بود،
‫ولی خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫دقیقاً همونی که دنبالش بودم.
‫می‌فهمی دیروز چیکار کردی؟
‫شانس آوردی کایل پشتت دراومد، وگرنه...
‫این کتاب میگه همه‌ی حیوانات ‫یه مقدار دی‌ان‌ای مشترک دارن.
‫درسته؟
‫زویی، داشتی کتاب می‌خوندی؟
‫خب، درسته؟
‫البته! نگاه کن:
‫میلیون‌ها سال پیش،
‫این کوچولو تصمیم گرفت ‫یه سفر به خشکی داشته باشه.
‫فوراً اون پاهای کوچولوش رو به کار انداخت
‫چون می‌خواست همه‌چیز دنیا رو ببینه.
‫و پسر، چقدر هم دید!
‫محیط جدید، چالش‌های جدید،
‫جهش جدید،
‫گونه‌های جدید.
‫به شدت متنوع.
‫بین اونا،
‫شاید مهمترین نباشن
‫ولی بدون شک ‫خوش‌تیپ‌ترینشون، ماییم.
‫انسان خردمند.
‫پس آره، درسته.
‫همه‌مون از یه مواد ژنتیکی یکسان ‫تکامل پیدا کردیم،
‫پس یه بخشی از هر حیوانی
‫درون هر موجود زنده‌ای هست.
‫و اگه اون حیوانات درونم ‫کنترل رو به دست بگیرن چی؟
‫زویی، ما داریم در مورد ‫خاطرات ژنتیکی خیلی دوری حرف می‌زنیم.
‫لازم نیست نگران هیچی باشی.
‫مگه اینکه، البته، با یه
‫مجموعه‌ی جهش‌زای فوق‌پیشرفته ‫تماس پیدا کنی
‫که با تغییر ساختار سلولی ‫روی ژنوم‌ها تأثیر می‌ذاره.
‫ولی این چیزی نیست که ‫معمولاً توی خونه پیدا بشه، نه؟
‫سلام، بیاین تو.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها،
‫کی می‌تونه اسم این اندام رو بهم بگه؟
‫کسی نیست؟
‫همه‌تون امروز ‫یه کم خواب‌آلود به نظر می‌رسید.
‫خب، مهم نیست، ‫بیاین بریم سراغ یه اندام دیگه.
‫اسم این یکی چیه؟
‫یه راهنمایی:
‫این همونیه که ازتون می‌خوام ‫گهگاهی ازش استفاده کنین.
‫درسته؟
‫یالا، داوطلبی نیست؟
‫زویی؟!
‫همین الان برگرد سر جات!
‫ببخشید! دست خودم نیست!
‫بیاین برگردیم سر درسمون.
‫هم‌کلاسی‌هات مقصر عدم کنترل تو نیستن.
‫مامان، من می‌ترسم!
‫می‌خوام برم خونه!
‫سعی کن یه چرخ بهش بدی...
‫فکر می‌کنی دارم چیکار می‌کنم؟
‫داره دیوونه‌م می‌کنه. بی‌خیالش.
‫هی! بیاین اینجا!
‫اونجا.
‫ایول! بریم!
‫رابرت؟
‫به عنوان یه دانشمند، ‫نباید به جادو اعتقاد داشته باشم، می‌دونی؟
‫ولی این نزدیکترین چیزی به جادوئه ‫که تا حالا دیدم.
‫هنوز نمی‌دونم چطوری ممکنه،
‫این ترکیب به ژن‌های هر موجود زنده‌ای
‫اجازه میده به هر چیز دیگه‌ای تبدیل بشن.
‫اگه بتونم کنترلش کنم،
‫کاربردهاش بی‌نهایت میشه.
‫چی دارم میگم، بی‌نهایت؟
‫نامحدود میشن!
‫نامحدود شاید یه کم اغراق باشه،
‫می‌دونی که دوست دارم توی چارچوب...
‫دلم یه چیز شور می‌خواد.
‫رابرت! برام یه کم بادوم‌زمینی بیار!
‫رابرت؟
‫رابرت! کری مگه؟
‫بهت گفتم برام یه کم بادوم‌زمینی بیار!
‫بادوم‌زمینی. ‫چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫وای! بازم تنبیه شدم،
‫حالا چیکار کنم؟
‫رامیرز بدبو...
‫یه مجموعه‌ی جهش‌زا چیزی نیست
‫که معمولاً توی خونه پیدا بشه.
‫مشخصه که مامانمو نمی‌شناسه!
‫هی.
‫از فازت خوشم میاد.
‫فاز... چی؟
‫فازت، خیلی وحشیه. غرررر.
‫بیا، یه کاری برات دارم.
‫خیلی‌خب! ام...
‫یه کلاه کابویی که اسپیکر داره.
‫می‌تونی به موسیقی کانتری گوش بدی
‫وقتی داری کارهای کابویی می‌کنی.
‫هنوز فاز کابویی مد هست؟
‫نمی‌دونم...
‫لعنتی! یالا گوردون، باید فکر کنی، فکر کن!
‫فهمیدم! عینک آفتابی دید در شب!
‫اوه آره، چون اون‌وقت ‫اصلاً لازم نیست درشون بیاری.
‫اصلاً با عقل جور درمیاد؟
‫مگه مهمه؟ از هیچی که بهتره.
‫چی؟ چرا تو...
‫ماژیک احمق، همه‌ش تقصیر توئه!
‫کی رو دارم گول می‌زنم؟
‫اینجا تنها مقصر منم!
‫هرگز یه ایده‌ی دیگه ‫به خوبی ساعت‌ماشین‌حسابی به ذهنم نمی‌رسه!
‫امکان نداره!
‫وایسا...
‫فکر کنم امروز یه زنگ بزنم.
‫رابرت! جواب بده!
‫سلام رابرت! پگی اونجاست؟
‫گوردون، سرم شلوغه.
‫می‌دونم، برای همین به خودم گفتم:
‫باید زنگ بزنم ببینم کمکی می‌خواد یا نه؟
‫اگه درگیر یه پروژه‌ی جالب و جدید،
‫یه اکتشاف، یا یه اختراع باشی چی؟
‫هم‌فکری کردن با یه محقق دیگه ‫واقعاً ارزشمنده.
‫یادت میاد برای ما چطور جواب داد؟
‫منظورت اینه که برای تو چطور جواب داد؟
‫مثل وقتی که گفتم ماشین‌حساب روی ساعت ‫چقدر می‌تونه کاربردی باشه
‫و روز بعد یه ساعت‌ماشین‌حسابی ‫ثبت اختراع کردی که پولدارت کرد؟
‫بی‌خیال، واقعاً؟
‫این‌طوری یادت مونده؟
‫گل‌های همیشه‌بهارم!
‫بعضی‌هامون داریم سعی می‌کنیم کار کنیم، خب؟
‫هی، اون لباس‌ها عالی‌ان!
‫ممنون! لباس تو هم همین‌طور!
‫جک، خودتو کنترل کن.
‫اول دونات، بعداً عدالت.
‫من عاشق خیابونم!
‫من عاشق آدم‌هام!
‫چرا زودتر نیومدیم بیرون؟ ‫تو عاشق خیابون نیستی؟
‫نه، پاهامو اذیت می‌کنه و... طولانیه.
‫چقدر دیگه تا مدرسه راهه؟
‫طبق این، نیم ساعت فاصله داریم.
‫نیم ساعت!
‫این یعنی ۰.۱ درصد از زندگی من!
‫بدون من برین،
‫می‌تونین بعداً عکس‌ها رو بهم نشون بدین.
‫میگه با ماشین ۶ دقیقه راهه.
‫اوه! با ماشین!
‫آره، آره، آره! ‫همیشه دلم می‌خواست یه ماشین برونم!
‫و از کجا قراره ماشین بیاریم؟
‫همه‌جا!
‫یکی اونجاست، یکی اونجاست، ‫یکی اونجاست.
‫نگاه کنین، یکی دقیقاً همینجاست.
‫حالا دوتا کابل رو وصل کن
‫و ماشین روشن میشه.
‫خیلی خب! اول ایمنی!
‫وامبی، برو روی پدال‌ها.
‫و تو بلینکی، راه رو نشون بده.
‫- حله! ‫- چطوری انجامش بدم؟ این‌طوری؟
‫ماکیاتوم!
‫اون کی بود؟
‫همون‌جا وایسا!
‫همون یاروی قبلی.
‫بعداً می‌بینمت!
‫مستقیم برو، مستقیم برو، ‫مستقیم برو، برو چپ!
‫هی! کجا داری میری؟!
‫فکر کنم رازش اینه که خیلی تند بری
‫و از سر راه هر کسی که
‫دوست داره آروم رانندگی کنه بری کنار.
‫گواهی‌نامه‌ت رو از کجا گرفتی؟!
‫یه پدال دیگه اینجاست! ‫ببینیم چیکار می‌کنه؟
‫آره، بزن بریم!
‫پلیس! ماشین رو متوقف کنین!
‫داریم شتابمون رو از دست میدیم!
‫مستقیم برو، مستقیم برو، بپیچ راست!
‫مطمئنی راه همینه؟
‫یه میانبره، همینجوری برو.
‫مطمئنی، بلینکی؟
‫بهم اعتماد کن، تنها راهی که ‫زودتر برسیم اونجا پرواز کردنه...
‫وای!
‫دفعه‌ی بعد یه هشداری بهم بده، باشه؟
‫نمی‌دونم چطوری اون کار رو کردم، ولی باشه.
‫اون درخت توی نقشه نبود.
‫و بعد تعجب می‌کنن چرا تصادف میشه.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها! ‫نگاه کنین! اونجاست!
‫و خیلی کمتر از ۶ دقیقه طول کشید!
‫اسمت کلوییه، آره؟
‫زویی.
‫کلویی، من و تو خیلی با هم حرف نزدیم،
‫ولی فکر کنم شباهت‌های زیادی داریم. ‫موافق نیستی؟
‫امم، خب...
‫آدمایی مثل ما فرق دارن، ‫کارهایی دارن که باید بکنن،
‫نمی‌تونیم عمرمون رو اینجا گیر بیفتیم.
‫ولی الان اینجاییم.
‫سال پشت سال.
‫و چرا؟
‫چون قانونه؟
‫دقیقاً، بزرگترها و قوانین احمقانه‌شون.
‫نمی‌فهمن هر چی بیشتر قانون می‌ذارن،
‫ما بیشتر دلمون می‌خواد بشکنیمشون؟
‫دقیقاً برای همینه که به کمکت نیاز دارم.
‫می‌تونم روت حساب کنم؟
‫فکر کنم آره، برای چی؟
‫برای دزدیدن سوالای امتحانی ‫که دوشنبه داریم.
‫دزدیدن سوالای امتحان؟!
‫خبرچینم توی دفتر میگه ‫رامیرز دیروز چاپشون کرده.
‫توی کیفشه.
‫اگه مچمونو بگیرن، اخراج میشیم!
‫اوهوم.
‫هر اتفاقی بیفته، ما برنده‌ایم.
‫عاشقش نیستی؟
‫وای، خب... نمی‌دونم.
‫ولی من می‌دونم.
‫خوب گوش کن، ‫قرار نیست اینو تکرار کنم.
‫ماه‌هاست روی یه نقشه‌ی بی‌نقص کار کردم.
‫جایی برای بداهه‌کاری نیست، فهمیدی؟
‫- کاری که باید بکنی اینه... ‫- هی! وای خدای من!
‫یه ماشین پلیس ‫الان خورد به دروازه‌ی مدرسه!
‫چی؟ یه فاجعه‌ی دیگه؟ بدو!
‫عالی شد، باز چی شده؟
‫- الان! برو اونجا و برش دار! ‫- پس نقشه چی؟
‫نقشه رو فراموش کن! بجنب!
‫زویی! الان میشه همون بعداً؟
‫کایل، الان اصلاً وقت خوبی نیست!
‫اوه، ببخشید! ‫می‌خوای بری تصادف ماشین رو ببینی؟
‫یالا!
‫توی راه می‌تونی فرم رو امضا کنی، ‫خودکار هم دارم.
‫نه، دارم میرم توی کلاس.
‫باید...
‫آقای رامیرز ازم خواست ‫تا وقتی نیست حواسم به همه‌چی باشه.
‫اوه... ممکنه یکی بیاد تو ‫و یه چیزی بدزده،
‫خوب فکری کردی.
‫آقای رامیرز خیلی خوش‌شانسه ‫که یکی مثل تو رو داره.
‫- مثل من؟ ‫- آره، مثل تو.
‫کسی که می‌تونه بهش اعتماد کنه.
‫زویی!
‫چطوری ردم رو زدین؟
‫تا رسیدیم اینجا ‫بوت رو حس کردیم.
‫زیاد عرق می‌کنی. ‫باید بری دکتر.
‫از کی تا حالا این‌قدر خوب حرف می‌زنین؟
‫حدود یک ساعت و نیمه.
‫تازه، یاد گرفتیم چطوری از فر استفاده کنیم،
‫پاپیون ببندیم، ‫زیرنویس تلویزیون رو روشن کنیم،
‫ماشین رو با دو تا سیم روشن کنیم ‫و رانندگی کنیم.
‫داریم به غرایزمون اعتماد می‌کنیم، همین.
‫حیوان درونمون رو بیدار می‌کنیم.
‫با وضع موجود مخالفت می‌کنیم.
‫داریم میریم سالواتیکا. باهامون بیا!
‫در مورد چی حرف می‌زنین؟ ‫شما نباید اینجا باشین!
‫اگه یکی ببیندتون چی؟
‫می‌خواین بفرستنتون آزمایشگاه؟
‫خب، یه جور تصادفی شد، یا هر چی.
‫چرا از من می‌پرسی؟ من اینجا بودم...
‫باید برم. بعداً می‌بینمت!
‫نه، نه، نه!
‫چه خبره؟ ‫نور! نور کجاست؟
‫خواهش می‌کنم! ‫باید اونجا ساکت بمونین!
‫یالا!
‫خواهش می‌کنم، نه! نور!
‫خواهش می‌کنم، یالا! ‫بهم اعتماد ندارین؟
‫- آره! ‫- آره.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫دارم صداشو قطع می‌کنم، محض احتیاط.
‫قطعش نکن! ‫شاید یکی بخواد بهمون زنگ بزنه!
‫باشه، می‌ذارمش روی ویبره.
‫زویی، چی...
‫چه خبره...؟
‫زویییی!
‫نه!
‫ساختار مولکولی ‫از چیزی که انتظار داشتم پیچیده‌تره.
‫شکستنش غیرممکنه!
‫به تجزیه‌ی فرکتال معکوس فکر کردی؟
‫البته! ها...؟
‫تو...؟
‫وایسا، تو بودی؟
‫می‌تونی حرف بزنی؟
‫گفتم به تجزیه‌ی فرکتال معکوس فکر کردی؟
‫وای خدای من!
‫ترکیب اون ماده و نوشیدنی انرژی‌زا...
‫تکامل ما رو سرعت بخشیده.
‫یه کم از اون پیچیده‌تره، ‫ولی استنتاج خوبی بود.
‫این ثابت می‌کنه نظریه‌م درسته.
‫توت‌ها دی‌ان‌ای حیوانات رو تغییر میدن!
‫شنیدی، رابرت؟ نظریه‌م درسته!
‫یووهوو!
‫تجزیه‌ی فرکتال معکوس، ‫برو که رفتیم.
‫با استفاده از شبکه‌ی آندوپلاسمی؟
‫پس چی؟
‫بالاخره یکی پیدا شد که ‫می‌فهمه دارم در مورد چی حرف می‌زنم.
‫الان نه!
‫چیکار کرده؟
‫اخراج شدی!
‫برای دزدیدن سوالای امتحان!
‫چیکار باید بکنم؟ ‫می‌دونی این چقدر برام بده؟
‫خانم بداخلاقه!
‫- چیکار کنیم؟ ‫- هیس.
‫مامان، یه چیزی هست که باید بدونی.
‫نمی‌خوام یه کلمه هم بشنوم!
‫امیدوارم از آخرین روز آزادیت ‫لذت برده باشی
‫چون قراره بقیه‌ی روزهای دبیرستانت رو
‫توی مدرسه‌ی شبانه‌روزی زندانی باشی.
‫امیدوارم مهم باشه چون ‫تو دردسر بزرگی افتادم...
‫دخترت برگه امتحان رو دزدیده!
‫زویی، چطور گذاشتی مچت رو بگیرن؟
‫- بابا... ‫- چقدر عالی.
‫تقصیر توئه که بهش یاد دادی ‫به قانونِ کمترین تلاش اعتقاد داشته باشه!
‫- مامان... ‫- یعنی چی تقصیر منه؟
‫چطور می‌شه همه‌ش تقصیر من باشه ‫وقتی به ندرت می‌بینمش؟
‫اوه، حالا به وفور می‌بینیش.
‫تا وقتی بره مدرسه شبانه‌روزی، ‫پیش تو می‌مونه.
‫چی؟ نه، نه، نه، نه، ‫برای من فاجعه می‌شه.
‫برای من بدتره.
‫- شیر. ‫- خط.
‫زویی، همین حالا دست از این کارها بردار!
‫معمولا اینجوریه؟
‫زویی! گفتم بس کن!
‫اوی، همه چیز تحت کنترله!
‫لطفاً رفیقمون رو ببخشید، یه کم عصبیه.
‫نگران نباشین، داشتیم می‌رفتیم...
‫خرگوشت الان حرف زد، ‫یا من دارم دیوونه می‌شم؟
‫خدای من!
‫رفتی تو آزمایشگاه من، مگه نه؟
‫عصبانی نیستم.
‫فقط می‌خوام بدونم از اون توت‌هایی که
‫از قطب شمال برام آوردن خوردی یا نه، همین.
‫خب، شاید یکی دو تا؟
‫زویی، این...
‫شگفت‌انگیزه!
‫خاطرات ژنتیکی رو با هم مخلوط کردی!
‫چطور اتفاق افتاد؟
‫از طریق تماس مستقیم؟ تماس غیرمستقیم؟
‫قبل از خوردن یا بعدش؟
‫متوجه چیز غیرعادی‌ای نشدی؟
‫احساسات، صداها؟ توده‌ی عجیبی؟
‫بابا! یه چیزی بهش بگو!
‫[حیوان خانگی شما - ۶۹.۹۹ دلار]
‫از همه انتظاراتم فراتر رفته!
‫اون بامزه‌ها رو برمی‌داریم ‫و برمی‌گردیم آزمایشگاه.
‫- کلی آزمایش باید انجام بدیم. ‫- به هیچ وجه!
‫کدوم مادری روی دختر خودش آزمایش می‌کنه؟
‫- داری می‌گی من مادر بدی‌ام؟ ‫- بد؟ تو خطرناکی!
‫- ولش کن، با من میاد! ‫- نخیر، نمیاد!
‫آه!
‫بس کنین! بهش آسیب می‌زنین!
‫حتما یه راه متمدنانه ‫برای این کار وجود داره؟
‫می‌دونی، این میمون راست می‌گه.
‫شیر!
‫چی؟ نه!
‫گوردون!
‫اومدیم اینجا چیکار کنیم؟
‫می‌خوام یکی رو بهت معرفی کنم.
‫باشه، خب؟
‫یالا، یه چیزی بگین، بی‌ادب نباشین.
‫اینجا چیزی برای خوردن هست یا نه؟ ‫گرسنمه. فقط من گرسنمه؟
‫رمز وای‌فای چیه؟
‫قراره زیاد اینجا بمونیم؟
‫اگه آره، می‌خوام کفش‌هام رو در بیارم.
‫خدای من!
‫همین الان برات منو میاریم.
‫ویواپنیاتا_۹۹.
‫و تو، اینجا رو خونه‌ی خودت بدون.
‫و شما کسی هستی؟
‫من کسی‌ام که چیزای عجیب براش اتفاق می‌افته.
‫باورنکردنیه!
‫تو هم باورنکردنی هستی!
‫چه گروه عجیب و غریبی.
‫می‌دونستی که وامبت
‫تنها حیوون تو دنیاست که ‫سرگین چهارگوش داره؟
‫- اوه، خب. ‫- وای، دست رو دلم نذار.
‫اینجوری روی هم چیدنشون آسون می‌شه.
‫گوردون، فکر می‌کنی بشه ‫یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫بچه‌ها، اگه خواستید می‌تونید اینجا ‫تو اتاق استراحت منتظر بمونید.
‫واقعاً قراره جمعه رو تو یه دفتر بگذرونیم؟
‫کسل‌کننده‌ترین...
‫باحال‌ترین جای دنیا!
‫شاید بشه یه کم صبر کنیم...
‫تو یه نابغه‌ای، گوردون!
‫می‌دونستم که می‌تونم روی تو حساب کنم.
‫خاطرات ژنتیکی دخترت ‫و حیوانات خانگیش با هم مخلوط شده،
‫درسته؟ درست می‌گم؟
‫آره، یه چیزی شبیه همین، می‌دونی؟
‫چطور این کار رو کردی؟
‫با یه ترکیب فوق‌پیچیده جهش‌زای چندلایه
‫که روی ژنوم‌ها با تغییر ساختار ‫سلولیشون اثر می‌کنه، درسته؟
‫فرآیند پیچیده‌ایه،
‫نمی‌خوام با جزئیاتش خسته‌ت کنم.
‫حیوانات ناطق، ها؟
‫کلی پول به جیب می‌زنیم.
‫ایده‌ی خیلی خوبیه. حیوانات خانگی ناطق!
‫عالیه.
‫بذار اینجا بمونن،
‫ما بازاریابی و همه چیز رو انجام می‌دیم.
‫آره، می‌ذاریم باشن.
‫صبر کن، باید با زویی درباره‌ش صحبت کنم.
‫اون هم می‌تونه بمونه!
‫کلی جای خالی داریم.
‫شرکت ما یه خانواده شاد بزرگه.
‫پس منم باید بمونم؟
‫نه، تو برو خونه و تا فردا استراحت کن.
‫لیاقتش رو داری.
‫حتماً از اون همه تلاش، خسته شدی.
‫خب، یه کم، آره.
‫ولی بازم باید با زویی حرف بزنم...
‫واقعاً نهایت تلاشم رو می‌کنم، ‫ولی خیلی سخته، می‌دونی؟
‫من مادر بدی‌ام؟
‫دقیقاً چرا؟
‫چون باید بیشتر به کارم توجه کنم ‫تا به دخترم؟
‫نمی‌دونم. آیا این کار رو می‌کنی؟
‫نمی‌دونم، می‌کنم؟
‫آره!
‫اوه، همینطوره!
‫من یه مادر افتضاحم!
‫تحلیل!
‫به نظر میاد ترکیب، ‫تهاجمی‌تر از چیزیه که فکر می‌کردیم.
‫اوه نه،
‫یعنی به زودی زویی برای همیشه ‫تبدیل به حیوون می‌شه!
‫مگر اینکه...
‫مگر اینکه پادزهر رو پیدا کنیم!
‫ممکنه من مادر بدی باشم، ‫ولی دانشمند بزرگی‌ام.
‫برگردیم سر کار!
‫یک،
‫دو،
‫سه تا پیتزا با ۹۹.۹ سنت!
‫اینجا فوق پیشرفته‌ست.
‫ولی مبل‌ها مثل خونه مادربزرگه.
‫خیلی‌خب، مادربزرگ آینده!
‫یه کم خوراکی چطوره؟
‫هی!
‫خوراکی می‌خواستی، مگه نه؟
‫خب، بخور!
‫وای! بعد فکر می‌کردم ‫واقعیت دیوانه‌کننده‌ست.
‫[ترکیب نادرست]
‫وای! می‌تونی دوباره این کار رو بکنی؟
‫چی کار؟
‫اوه. بابام کجاست؟
‫رفتش، کار داشت. اسموتی می‌خوای؟
‫نه. عالی شد.
‫بازم پیش غریبه‌ها ول شدم.
‫غریبه چیه؟ من تی‌جی جانسونم!
‫دانشمند، نیکوکار، اینفلوئنسر.
‫بچه‌های امروز زیاد با دنیا ارتباط ندارن.
‫سوزی، تی‌جی جانسون رو جستجو کن.
‫نمایش نتایج برای تی‌جی جانسون.
‫تی‌جی جانسون، رهبری فداکار و بخشنده.
‫تی‌جی جانسون خیلی به سیاره اهمیت می‌ده.
‫وقتی سخنرانی صلح تی‌جی جانسون ‫چشمان همه را پر از اشک کرد...
‫- تی‌جی جانسون. ‫- تی‌جی جانسون.
‫من بیشتر به ویدئوهای ‫بچه گربه‌ها علاقه دارم. میو!
‫و صحبت از حیوانات شد، ‫دی‌ان‌ای من مهمونی به راه انداخته
‫و نمی‌دونم تا کِی می‌تونم کنترلش کنم.
‫چرا می‌خوای کنترلش کنی؟
‫اتفاقی که داره برات می‌افته، ‫جهش ژنتیکی نام داره.
‫یعنی داری تکامل پیدا می‌کنی.
‫یعنی داری تبدیل به چیزی منحصربه‌فرد می‌شی.
‫کاش پدر و مادرم مثل تو فکر می‌کردن.
‫می‌خوان من رو بفرستن مدرسه شبانه‌روزی.
‫اوه. منم مدرسه شبانه‌روزی رفتم.
‫واقعاً؟ چطور بود؟
‫وحشتناک و دلخراش بود،
‫ولی مشکلی نداشت.
‫فرصت برای یه فلاش‌بک داری؟
‫هوم... باشه.
‫هیچوقت روزی که رسیدم ‫اونجا رو فراموش نمی‌کنم.
‫پدر و مادرم گفتن می‌ریم ماست بخریم،
‫ولی دروغ گفتن.
‫هیچکس برای خرید ماست، چمدونش رو نمی‌بنده.
‫من فقط ۸ سال داشتم ‫و به این زودی تنها شدم.
‫سعی کردم به تنها راهی که ‫بلد بودم دوست پیدا کنم:
‫با ثابت کردن اینکه از همه‌شون باهوش‌ترم.
‫ولی به دلایلی جواب نداد.
‫به تنهایی عادت کردم
‫و خودم رو وقف چیزای مفیدتر کردم ‫تا خوش‌گذرونی.
‫شور و شوق واقعی‌ام رو کشف کردم: علم.
‫شروع کردم به جستجوی منشأ حیات.
‫جرقه‌ای که یه چیز کوچک و شکننده رو
‫به چیزی بزرگ و قدرتمند تبدیل می‌کنه.
‫چطور حیات تحت هر شرایطی ‫راهی برای شکوفایی پیدا می‌کنه.
‫نه، نه!
‫ولی دنیا برای آدم‌های کنجکاو ‫و حساس مثل من ساخته نشده بود.
‫دنیا متعلق به قوی‌ترین‌ها بود.
‫پس از همه چیز دست کشیدم
‫و دیوانه‌وار درس خوندم.
‫منتظر آب و هوای بد بودم
‫تا سوگندم رو تا حد ممکن حماسی کنم،
‫و وقتی اون طوفان رسید...
‫سوگند خوردم که همه چیز رو عوض کنم.
‫اونقدر قوی می‌شم که یه روز
‫بر جهان حکومت کنم!
‫البته که این رو استعاره‌ای گفتم.
‫باید برم، ولی فقط این رو بدون،
‫اینجا مدرسه شبانه‌روزی نیست،
‫اینجا می‌تونی هر کاری که دلت می‌خواد بکنی.
‫خب، می‌خوای چیکار کنی؟
‫آزمایش ۶۰۰۷، در حال بارگذاری شبیه‌سازی!
‫حس خوبی درباره این یکی دارم. ‫فکر می‌کنم خودشه.
‫[ترکیب نادرست]
‫آآآآه! ای حیوان!
‫اینجا چه خبره؟
‫می‌خواست من رو گاز بگیره!
‫اون بالا چیکار می‌کنی؟ ‫اون چراغ قیمتش خیلی زیاده...
‫همین حالا بیا پایین!
‫این روش درست برخورد ‫با مبلمان لوکس نیست، زویی!
‫دارم با تو حرف می‌زنم!
‫ببین چقدر خرابکاری کردی!
‫واسه من غرغر نکن، دختر جان!
‫زویی، بیا!
‫مراقبش باشین، الان برمی‌گردم!
‫پگی هستم. اگه این رو می‌شنوید،
‫به حرفتون علاقه‌ای ندارم.
‫گوردون! برگشتی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ همه چی مرتبه؟
‫زویی یه کم از نظر ژنتیکی گیج شده.
‫به نظرم باید با مادرش حرف بزنیم، ‫اون این چیزا رو می‌فهمه.
‫چی؟ نه!
‫زویی فقط یه بچه‌ست!
‫داره خوش می‌گذرونه.
‫آروم باش گوردون.
‫و بذار کارمون رو انجام بدیم.
‫این کارها چیه؟
‫گوردون، الان بهت چی گفتم؟
‫این یه پروژه فوق‌محرمانه‌ست،
‫تو حق نداری اینجا باشی.
‫دخترم رو تحت نظر گرفتی؟!
‫ما داریم رفتار دخترت رو مطالعه می‌کنیم.
‫ولی چرا؟
‫تا بفهمیم توی بدنش چی می‌گذره،
‫به یه پودر خوش‌مزه با طعم وانیل تبدیلش کنیم
‫و بعد بفروشیم!
‫فقط بهش نگاه کن!
‫قدرت، چابکی، غریزه...
‫همه ویژگی‌های دنیای حیوانات ‫در اختیار هر کسی که بخواد قرار می‌گیره.
‫این، گوردون،
‫این قدم بعدی
‫در تکامل بشریته.
‫ما اصلاً با هیچکدوم از اینا موافقت نکردیم.
‫همین الان از اینجا می‌ریم.
‫گوردون، زویی در خطر نیست.
‫من یه دانشمندم، نه یه...
‫چرا وقتم رو برای توضیحش هدر می‌دم؟
‫حراست!
‫گوردون فرینک رو بازداشت کنید!
‫نه! جلو نیا! بشین!
‫گفتم بشین!
‫بلینکی! وامبی!
‫یه کم کمک کنین!
‫دارم سعی می‌کنم یه کتاب صوتی گوش کنم،
‫اگه اجازه بدی.
‫باید یه کاری بکنیم!
‫اوضاع از کنترل خارج شده!
‫ولش کن، فقط داره بازی می‌کنه.
‫فقط داره بازی می‌کنه؟
‫عالی شد، چقدر زیبا، فوق‌العاده.
‫بهترین رکوردم رو داشتم و نشد ثبت کنم!
‫نه! نه! برو پایین!
‫انسان بد! بد!
‫ولش کن، فقط داره باهات بازی می‌کنه.
‫همین الان از اینجا می‌ریم!
‫چه عجب.
‫هی، برگرد اینجا!
‫آی!
‫زویی!
‫نه!
‫حالا چی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫تا حالا درباره روند قانونی چیزی شنیدی؟
‫چی شده؟ چه خبره؟
‫ولمون کن، مرد ریشو!
‫- فکر کردیم تو آرومی! ‫- همینطوره!
‫اگه آروم بودی، ‫به حریم شخصی ما احترام می‌ذاشتی!
‫می‌شه ساکت باشید؟
‫اونجان!
‫داشتم می‌رفتم دستشویی. ‫وقت خوبی نیست؟
‫برو کنار!
‫هماهنگ‌کننده حمل حیوانات عروسکی داره میاد!
‫اون هماهنگ‌کننده حمل حیوانات عروسکی نیست!
‫در رو باز کنین! همین الان در رو باز کنین!
‫اون رئیس واقعی حراست نیست!
‫در رو باز نکن!
‫ببینین، شماها خودتون بین خودتون حلش کنید.
‫افتضاح! افتضاح بود!
‫تو سه سال عمرم، اینقدر تحقیر نشده بودم!
‫امیدوارم وکیل خوبی داشته باشی!
‫پس تموم شد؟
‫گروگان‌گیری تموم شد؟
‫من شما رو گروگان نگرفتم،
‫دارم نجات‌تون می‌دم!
‫نجات؟ از چی نجاتمون می‌دی؟
‫اینجا کجاست؟
‫قضیه این‌ها چیه...
‫قفس، قفس!
‫این همون چیزیه که فکر می‌کنم...؟
‫اوه نه! باز چیکار کردم؟
‫آه!
‫نه!
‫بچه‌ها؟ سلام؟
‫من همون مرد ریشوم، ‫چرا دیگه به من توهین نمی‌کنید؟
‫گوردون، گوردون، گوردون...
‫همه چی داشت خوب پیش می‌رفت ‫تا اینکه تو فضولی کردی.
‫فقط صبر کن تا مردم بفهمن ‫داری روی حیوانات آزمایش می‌کنی!
‫مسئله اینه، گوردون، تا وقتی نبینن،
‫مردم اهمیت نمی‌دن.
‫حالا بگیریدش!
‫بی‌خیال، بچه‌ها!
‫برق رفت، مگه مهمه؟
‫چه مشکل بزرگی، ها؟
‫باشه، این مشکل بزرگه، آره.
‫گوردون! تو اخراجی!
‫چه بهتر!
‫[خروج اضطراری]
‫پگی، زویی رو گم کردم!
‫تو دفترم گذاشتمش، راحت‌تر بود ‫که یکی دیگه ازش مراقبت کنه
‫و بعد وحشی شد و گاز گرفت
‫و بعدش فرار کرد.
‫و حالا حتی نمی‌دونم کجا ممکنه باشه،
‫جای مورد علاقه‌ش رو نمی‌دونم، ‫حتی نمی‌دونم دوستاش کیا هستن...
‫حتی یه عکس جدید ندارم به پلیس نشون بدم!
‫من یه پدر افتضاحم!
‫بیا تو.
‫یه کم پیش صدا شنیدم ‫و اینجا پیداش کردم.
‫نتونستم بیرونش بیارم.
‫مشکلش چیه؟
‫جهش، کنترلش رو به دست گرفته.
‫کمتر از یه ساعت دیگه، همون انسانیت ‫کمی که واسش مونده رو از دست می‌ده.
‫اوه نه، باورم نمی‌شه گذاشتم ‫این اتفاق بیفته.
‫تو گذاشتی اتفاق بیفته، گوردون؟
‫من باعث همه اینا شدم.
‫پگی، این همه‌ش تقصیر منه.
‫نه، گوردون. اگه کسی مقصر باشه، اون منم.
‫- نه، من مقصرم. ‫- من خیلی بیشتر از تو مقصرم...
‫- زویی، پدر و مادر افتضاحی هستیم. ‫- زویی، پدر و مادر افتضاحی هستیم.
‫- لطفاً ما رو ببخش. ‫- لطفاً ما رو ببخش.
‫ها؟
‫- چطور برگشتن به حالت عادی؟ ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫وقتی دیدن تو آزمایشگاه چه خبره، تغییر کردن.
‫حتماً ترس شدید بوده.
‫ترس...
‫فهمیدم!
‫آدرنالین! آدرنالینه!
‫آره، معلومه!
‫ها؟
‫اوه، موش‌های آینده، عالیه.
‫چیزی به دست آوردی؟
‫موقع ترس، حیوانات آدرنالین ترشح می‌کنن!
‫و این کلیدی بود که برای پیدا کردن ‫پادزهر احتیاج داشتیم!
‫می‌تونیم زویی رو نجات بدیم!
‫[در حال آنالیز ساختار دی‌ان‌ای]
‫[ترکیب موفقیت‌آمیز بود!!!]
‫آره!
‫چیزی نیست. نگران نباش، عزیزم.
‫اصلاً درد نداره.
‫سلام دوستان! امروز می‌خوایم در مورد...
‫هر بار جواب می‌ده.
‫اصل عدم قطعیت کاوش کنیم.
‫نتیجه‌ای از فرمالیسم کوانتومی...
‫هی!
‫آخ، مامان!
‫چیه؟ پادزهر بود!
‫و باید تزریق می‌شد، ‫نمی‌تونست شربت باشه؟
‫چطوره تشکر کنی و همدیگه رو محکم بغل کنیم؟
‫ممنون.
‫ببخشید مزاحم می‌شم.
‫به سه نتیجه رسیدیم.
‫یک: این ترکیب منشأ حیات روی زمینه.
‫دو: فوق‌العاده شکننده‌ست،
‫پس فاش کردن منبع،
‫سیاره رو تو موقعیتی قرار می‌ده ‫که اسمش رو گذاشتیم...
‫بوم!
‫و سه:
‫به عنوان یه تمدن، شما فاجعه‌اید،
‫پس، آرزوی بهترین‌ها رو براتون داریم،
‫ما تا جایی که ممکنه دور می‌شیم.
‫خداحافظ، انسان‌ها!
‫جدی نمی‌گه، مگه نه؟
‫خب، خب، خب...
‫چقدر جالب!
‫دقیقاً همون اطلاعاتی که دنبالش بودم.
‫مامان، بابا، چه خبره؟
‫زویی، حیواناتت رو بردار و از اینجا برو!
‫چی؟ چرا؟
‫چون می‌خواد اون‌ها رو ریز ریز کنه!
‫- فرار کن! ‫- هی!
‫هی!
‫بهش دست نزنین!
‫از خونه‌مون برین بیرون!
‫اوه آره، آره...
‫چیزی که اینجا داری خیلی جالبه...
‫نه.
‫این...
‫ترکیب فوق‌پیچیده جهش‌زای چندلایه
‫که در واقع روی ژنوم‌ها با تغییر
‫ساختار سلولیشون اثر می‌کنه.
‫نه، نه، نه.
‫این معدن طلاست!
‫راز دی‌ان‌ای قدرتمند،
‫انرژی حیاتی برتر،
‫قدرت یه ایزد،
‫حیوانات برتر، انسان‌های برتر،
‫ارتش‌های برتر،
‫رئیس‌جمهور جهان،
‫شخص برتر سال!
‫تو قطب شمال؟
‫ممکنه؟
‫آره! واقعیه!
‫واقعیه!
‫اینجاست!
‫جرقه حیات رو بعد از کلی جستجو پیدا کردم!
‫آره، تو پیدا کردی! چه آدم چندشی.
‫یک اکسپلوراترون ایکس-۹۹؟
‫وقتی بچه بودم عاشقشون بودم.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون خیلی ساده بودن.
‫قطب شمال، من اومدم!
‫این دو تا بیشتر از چیزی که می‌گن می‌دونن،
‫- پس اونا رو با خودمون می‌بریم. ‫- به من دست نزن!
‫بای، بای...
‫این کار رو نکن، مرد، ‫ما رفیقیم، مگه نه؟
‫اسمت گری بود، مگه نه؟
‫نه؟ نیست؟
‫پس گری کیه؟ اونه؟
‫- این دختر چطور؟ ‫- بذار همینجا بمونه.
‫دیگه چیز خاصی نداره.
‫نه! ولشون کن!
‫ولم کن، بچه‌جون.
‫اوه نه. اوه نه.
‫اوه، نه!
‫کسی اینجاست؟
‫اگه کسی اینجاست،
‫لطفاً بدونید که خیلی عصبی‌ام ‫و مسئول کارهای خودم نیستم.
‫سلام، چه خبر؟
‫اوه، نه، زویی!
‫چراغتون رو شکستم! خیلی متاسفم.
‫سرم مثل سنگه، یه بیماری دارم.
‫چطور اومدی تو؟
‫در ورودی باز بود.
‫فرم داوطلبیت اینجاست.
‫چیه؟
‫بیا! راضی شدی؟
‫گمونم... آره.
‫حس عجیبیه،
‫هیچکس تا حالا امضا نکرده بود.
‫همه چی مرتبه؟
‫نخیر.
‫کاری از دستم برمیاد؟
‫نمی‌دونم، کایل.
‫یه خبره‌ی تکنولوژی، ‫مامان و بابام رو دزدیده
‫و اونا رو برده قطب شمال
‫تا میوه‌های جهش‌زای ‫یه گیاه بیگانه رو پیدا کنه.
‫پس تو بگو چه کاری از دستت برمیاد.
‫ولش کن، همه‌ش تقصیر منه.
‫همینه.
‫انقدر بد خراب کردم که تنها موندم.
‫منظورم اینه، حتی حیوانات خانگیم هم رفتن.
‫اگه بخوای، می‌تونیم بریم پیداشون کنیم.
‫ولشون کن، بدون من وضعشون بهتره.
‫به نظر من اونقدرها هم بد نیستی.
‫هیچکس به نظر تو بد نمیاد.
‫و تو تنها نیستی،
‫چون یه رفیق سبز هستی.
‫توهین نباشه، ولی...
‫حالا به چه دردم می‌خوره؟
‫کایل مک‌گرگور هستم،
‫داوطلب شماره ۳۴۵۹.
‫یه مورد فوری زیست‌محیطی دارم.
‫پروتکل آلفا رو فعال کن.
‫چی؟
‫امیدوارم مهم باشه. به خاطر این تماس، ‫کلاس پیلاتس رو از دست می‌دم.
‫بخونید و گریه کنید: چهار آس!
‫پول رو بده بیاد.
‫داری سوءاستفاده می‌کنی ‫که ما بلد نیستیم بشماریم!
‫وادارم می‌کنه فکر کنم.
‫مغزم درد می‌کنه!
‫دیدن این همه دستاورد که خودت به تنهایی ‫به دست آوردی، خیلی چشمگیره، خانم.
‫باید بگی خانم دکتر.
‫تا حالا به کار کردن برای ‫یه شرکت خصوصی فکر کردی؟
‫فقط به همه چیزهایی که شیت‌کورپ ‫می‌تونه بهت ارائه بده، فکر کن.
‫مثل منابع نامحدود، فناوری پیشرفته...
‫و انتخاب قهوه تو کافه عالیه.
‫شرط می‌بندم خیلی خوبه.
‫ولی یه کم صبر می‌کنم، محض اینکه ‫به خاطر آدم‌ربایی زندانی بشی.
‫زندان برای فقراست، خانم. ‫مطمئنم که می‌دونی.
‫خانم دکتر!
‫هر چی تو بگی.
‫هی! مکانیک رو بیار اینجا.
‫فکر کنم بعضی از قطعات داره می‌افته.
‫اون چیزی که فکر می‌کنی نیست.
‫این همه سر و صدا چیه؟
‫یه میمون این رو هدایت می‌کنه یا چی؟
‫فکر کنم جانور کیسه‌داره، قربان.
‫واقعاً؟ این جونده اینجا چیکار می‌کنه؟
‫اون ژله می‌خواد، قربان، ولی مال منه.
‫نه، بس کن!
‫گوله پشم بی‌فایده!
‫باید تو همون استرالیا می‌موندی!
‫چیکار می‌کنی!؟
‫ای!
‫آها! بسه!
‫هفت هزارتا کارمند دارم
‫و بازم باید همه کار رو خودم انجام بدم.
‫هی؟
‫اوه با موجود پشمالو، مخفیانه اومدی؟!
‫نمی‌ذارم من رو شکست بدین!
‫فراموشش کنین!
‫[پرواز خودکار فعال شد]
‫[اخطار]
‫اون چراغ‌ها رو ول کن!
‫وقتی برگشتیم خونه، ‫هر دوتون رو می‌فرستم باغ وحش!
‫[پرواز خودکار غیرفعال شد]
‫نه، نه!
‫نه!
‫آفت‌های چسبنده‌ی وامونده!
‫پگی، زنده موندیم.
‫معجزه‌ست.
‫قربان، حیوانات رو گم کردیم.
‫همون بهتر نباشن! بقیه وسایل رو بردارین.
‫پیاده ادامه می‌دیم.
‫یالا، همه بلند شید!
‫و آخرین دفعه، کل انعطاف‌پذیری ‫شکمم رو از دست دادم.
‫در عرض یه هفته، بوم، از بین رفت.
‫هی، گوش می‌دین چی می‌گم؟
‫هی، مایکروویو! ‫سفره دلم رو برات باز کردم!
‫وای، این مایکروویو زیاد بی‌فایده نبود.
‫خیلی‌خب، داریم نزدیک می‌شیم!
‫الان کمربندها رو ببندید!
‫مطمئنی می‌تونیم فرود بیایم، ‫بدون اینکه این چیز از هم بپاشه؟
‫جانم؟!
‫تو یک خلبان با هزاران ساعت پروازی
‫و ده‌ها سال تجربه در نجات‌های بی‌شمار داری؟
‫امم... نه.
‫خب پس، بذار من نگران فرود باشم.
‫مطمئنی باهاش نسبت فامیلی داری؟
‫آره. عمه‌مه، خواهر بابام.
‫هر دو.
‫خدای من. چه دردسری.
‫خب، تقریباً رسیدیم.
‫شاید فقط یه سوءتفاهم باشه.
‫با چشم خودم دیدم که پدر و مادرم رو دزدیدن.
‫کجاش برات گیج‌کننده‌ست؟
‫شاید سهواً دزدیده شدن؟
‫کایل، شاید برات تعجب‌آور باشه ‫ولی نمی‌شه به همه اعتماد کرد.
‫باید مرزها رو مشخص کنی،
‫مردم ازت سوءاستفاده می‌کنن.
‫هیچکس از من سوءاستفاده نمی‌کنه!
‫واقعاً؟ این کار رو می‌کنن؟
‫- اوه، نه! ‫- اوه، آره.
‫هر چه زودتر قبول کنی، ‫زودتر می‌تونی شروع کنی به...
‫دود! اونجا!
‫اوه، نه!
‫هیچکس داخل نیست که علامت خوبیه.
‫اون چیه؟ نگاه کن!
‫حیوانات خانگیم!
‫حتماً با هلی‌کوپتر اومدن!
‫خیلی خوش‌شانس بودن که ‫از حادثه نجات پیدا کردن.
‫تعجب نمی‌کنم اگه خودشون باعثش شده بودن.
‫- خیلی‌خب، حالا چیکار کنیم؟ ‫- چطوره رد پاها رو دنبال کنیم؟
‫یالا!
‫آره، ایده خوبیه، رابرت. به پیش!
‫فقط می‌گم باید نوبتی باشه.
‫عقبکی راه رفتن اذیتم می‌کنه
‫و حس می‌کنم منظره قشنگ رو از دست می‌دم.
‫آها!
‫وای.
‫وای؟ وای، چی؟
‫هی، هی، هی، هی! یواش!
‫وای.
‫چه خبر شده؟ چیه؟
‫چیزای خوب رو از دست دادم، مگه نه؟
‫بذار ببینم!
‫گوردون!
‫وای!
‫خدای من...
‫حیوانات قرن‌هاست که ‫از اون توت‌ها تغذیه می‌کنن،
‫ژن‌هاشون رو جهش می‌ده.
‫به خاطر همونه که مهاجرت نمی‌کنن.
‫جهش پیدا می‌کنن،
‫با تغییرات آب‌وهوایی سازگار شدن.
‫از دیدگاه علمی، این...
‫یه چرند بی‌معنی خالصه؟
‫دقیقاً.
‫اگرچه اصطلاح درستش... جادویی هست!
‫می‌دونی؟ من متخصص نیستم،
‫ولی نباید همدیگه رو می‌خوردن؟
‫گوردون، راست می‌گی!
‫ولی در عوض به هم کمک می‌کنن،
‫به هم اهمیت می‌دن و از هم محافظت می‌کنن!
‫درخت هر چیزی که احتیاج دارن رو بهشون می‌ده،
‫پس یاد گرفتن که به هم اعتماد کنن!
‫به خاطر همینه که آدرنالین، ‫جلوی اثر توت‌ها رو می‌گیره!
‫اونا ترس رو نمی‌شناسن!
‫یه اکوسیستم بی‌نقصه!
‫وای.
‫این قشنگ‌ترین چیزیه که تا حالا دیدم...
‫واسه خودم می‌خوامش.
‫حیوانات رو توی قفس کنید ‫و از همه چیز نمونه بگیرید!
‫حرکت کنید!
‫فوق‌العاده‌ست...
‫انرژی حیاتی برتر مال من می‌شه!
‫قدرت یه ایزد رو خواهم داشت!
‫و تو باغچه پشت‌بام‌مون عالی می‌شه!
‫چی؟ نمی‌تونی ببریش!
‫اکوسیستم رو نابود می‌کنی!
‫می‌دونی که من پولدارم، خانم.
‫هر کاری دلم بخواد می‌تونم بکنم.
‫تکون نخور، موجود کوچولو!
‫اون داره محافظت می‌کنه،
‫می‌دونه که بهش وابسته‌ان!
‫کی، تی‌جی؟
‫نه! خرس والروس!
‫منظورت اینه که خرس والروس ‫داره از تی‌جی محافظت می‌کنه؟
‫نه! اون داره از درخت در برابر ‫تی‌جی محافظت می‌کنه،
‫چون بهش وابسته‌ان.
‫- پس درخت به تی‌جی وابسته‌ست؟ ‫- فقط ساکت شو!
‫به خاطر تو دارم از دستش می‌دم!
‫معلومه. تو داری از دستش می‌دی!
‫وقت واسه این آشغال‌ها ندارم.
‫حالا تو مال خودمی...
‫اوه... می‌خواد از درخت کوچولوش محافظت کنه،
‫خدای من.
‫خیلی بامزه نیست؟
‫نخیر، نیست.
‫سد راهم نشو،
‫دوزیست پشمالوی مسخره.
‫هشتگ نجات قطب شمال،
‫هشتگ تنوع زیستی،
‫فلان، بهمان، فلان، بهمان، فلان...
‫به گریه انداختش!
‫اون... آدم بدیه؟
‫خوبه. بالاخره فهمیدی، برادرزاده عزیز.
‫اوه، مامان و بابام رو می‌بینم! اونجان!
‫یالا، باید نجاتشون بدیم!
‫زویی، صبر کن!
‫برنامه‌های زیادی برای هر دوتامون دارم.
‫ادامه بدید.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه...
‫چیکار می‌کنی؟
‫اینجا چه خبره؟
‫این همه موجود از کجا اومدن؟
‫خب، همونطور که ضرب‌المثل قدیمی می‌گه،
‫اگه نمی‌تونی شکستشون بدی، پس...
‫نه! خیلی، خیلی زیاد خوردی!
‫زیاد از چی؟
‫دیگه بسه،
‫باید ببینم اینجا چه خبره.
‫از یه طرف... اوه...
‫ولش کن.
‫ها! به خاطر پیلاتس نزدیک بود ‫این رو از دست بدم.
‫هی! شما دخترها اینجا چیکار می‌کنید؟
‫ببخشید، یه دقیقه وقت داری ‫تا سیاره رو نجات بدی؟
‫نمی‌بینی سرم شلوغه؟
‫آروم باش!
‫ما عضو یه سازمان محیط‌زیستی هستیم
‫که برای نجات سیاره از دست...
‫من از قبل عضو چند سازمان غیردولتی هستم!
‫از پس هزینه یکی دیگه برنمیام!
‫همیشه این رو می‌گی و همیشه دروغه!
‫بدو، زویی! پدر و مادرت رو نجات بده!
‫تنهایی؟
‫فکر کنم منتظرت می‌مونم تا بیای!
‫رابرت، نه!
‫مواظب باش، مواظب باش، آآآه!
‫بیا پیش بابا.
‫ها؟ باز تو اومدی؟
‫برو گمشو!
‫اصلاً می‌دونی
‫با کی در افتادی، ها؟
‫چ-چ-چ... چی؟!
‫این دیگه رسما پایان دنیاست!
‫می‌خوای من چیکار کنم؟
‫اون یه هیولای ۱۵ متریه ‫و من یه دختر ۱۲ ساله‌ام!
‫هی!
‫رابرت! خوبی؟
‫توت‌ها!
‫آآآه...
‫همه‌تون دارید به چیزی که ‫من فکر می‌کنم فکر می‌کنید؟
‫هر چی باشه، بدتر از این نمی‌شه.
‫باورنکردنیه!
‫همسان‌سازی ساختارشناسی، ‫هم فوریه و هم تدریجی!
‫آره، آره، آره، خیلی جالبه،
‫ولی باید از اینجا فرار کنیم.
‫نمی‌بینی که اون هیولا قراره له‌مون کنه؟!
‫تا وقتی پول بده، اون هیولا هر کاری ‫که دلش بخواد می‌تونه بکنه.
‫ببخشید.
‫تیم امگا. گزارش بدید.
‫یه میمون پیدا کردیم.
‫می‌گه گم شده و سردشه.
‫میمون؟ یه میمون ناطق؟
‫تأیید می‌شه. خیلی نازه.
‫درخواست اجازه برای قرض دادن کاپشن... اییی!
‫امگا... تیم امگا؟
‫- اون چیز رو ازم دور کن! ‫- گزارش بدید!
‫چه خبر شده؟
‫بهمون حمله کردن!
‫آآآه!
‫داره میاد! داره میاد!
‫آآآه!
‫همین الان مامان و بابام رو آزاد کن، ‫وگرنه...
‫وگرنه چی؟
‫وگرنه...
‫امم، یه لحظه صبر کن، باشه؟
‫بگیرش، بگیرش!
‫یالا،
‫برو بگیرش!
‫باشه، دیگه این مزخرفات کافیه.
‫ها؟ هی، تو، برگرد اینجا!
‫هییی!
‫چرا نمی‌تونم اون چیز مسخره رو بگیرم؟
‫ولش کن، فکرش رو نکن!
‫آروم باش!
‫خوبم، خوبم.
‫- زویی! ‫- زویی!
‫دوباره حیوون شدی؟ ‫با خودت چی فکر می‌کردی؟
‫می‌تونی بعداً تنبیه‌ش کنی، ‫گوشیش رو بگیری! چطور اومدی اینجا؟
‫با هواپیما اومدیم. اونجاست!
‫هواپیمای کی؟ اونا رو می‌شناسم؟
‫عالیه!
‫داشتم نگران می‌شدم چطوری برگردیم خونه.
‫شاید یه جایی پیدا کنیم باز باشه.
‫سوشی میل داری؟
‫نه!
‫یادتون رفته موش چی گفت؟
‫درخت منشأ حیاته!
‫یه کم دیگه مونده!
‫باید جلوی تی‌جی رو بگیریم!
‫مامان، بازم از پادزهر چیزی داری؟
‫فقط یه دوز مونده.
‫عالی شد. شماها برید حیوانات رو آزاد کنید،
‫در ضمن تو حواس تی‌جی رو پرت کن،
‫من از درخت بالا می‌رم و... آآه!
‫مامان! چیکار کردی؟
‫آخرین دوز بود.
‫فکر کردی می‌ذارم تا ابد حیوون بمونی؟
‫پس درخت چی؟
‫می‌خوای چیکار کنیم؟
‫دیگه پادزهر نداریم!
‫آآآآه!
‫یه ایده‌ای دارم، ولی خطرناکه.
‫وقت ندارم توضیح بدم.
‫باید به من اعتماد کنید، باشه؟
‫- آره. ‫- حتماً.
‫بگو.
‫اگه فکر می‌کنی ایده خوبیه، منم همینطور.
‫زویی...
‫سعی کن خرابش نکنی.
‫قول می‌دم.
‫حیوانات رو آزاد کنید.
‫رابرت، بیا بریم!
‫یالا، از پسش برمیای... ها؟
‫- هی! ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫واقعاً فکر کردی
‫اگه قدرتمند باشی،
‫مردم بیشتر ازت خوششون میاد؟
‫واقعاً باید همه چیز رو نابود کنی ‫تا توجه‌شون رو جلب کنی؟!
‫حدس بزن چی شد؟ ‫منم قبلاً همینطور فکر می‌کردم
‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫برای جلب توجه لازم نیست ‫چیزی رو بشکنی
‫و بلندتر داد بزنی.
‫باید سعی کنی با مردم کنار بیای ‫و باادب باشی.
‫می‌دونی، تو تنها آدم روی زمین نیستی!
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی
‫با یه مونولوگ کلیشه‌ای قانعم می‌کنی؟
‫نه، فقط می‌خواستم وقت بخرم.
‫وقت؟ واسه چی؟
‫بیپ. ‫[در حال آپلود]
‫خدای من، خیلی بامزه نیست؟
‫نخیر، نیست.
‫سد راهم نشو، دوزیست پشمالوی مسخره.
‫بعد چرا باید واسم مهم باشه؟!
‫الان اون ویدئو رو تو اینترنت آپلود کردیم
‫و شرط می‌بندم که خیلی محبوب شده.
‫می‌خوای بدونی چرا؟
‫چون دنیا آدم‌های کنجکاو ‫و مهربون رو دوست داره،
‫نه زورگوهایی مثل تو.
‫کی می‌تونه اینطوری ‫با یه موجود ناز، حرف بزنه؟
‫اگه دستم بهش برسه، پشیمون می‌شه!
‫اون یه هیولاست! چه زورگویی!
‫زویی! موفق شدی!
‫فوق‌العاده بودی، عزیزم!
‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم! ‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫آره!
‫بغل محکم!
‫زود باش! منتظرتن.
‫موفق باشی!
‫هی، تو، بچه‌جون. باید کمکم کنی.
‫کل این قضیه یه سوءتفاهم بزرگ بوده.
‫نمی‌خواستم درخت رو از جاش بکنم، نه، نه.
‫فقط می‌خواستم جابجاش کنم
‫تا نور بیشتری بگیره.
‫اوه، واقعاً؟
‫حتماً، صبر کن تا همه چی رو ‫برای زویی توضیح بدیم،
‫خیلی خوشحال می‌شه که این رو بشنوه.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫اون رو ول کن.
‫فقط ازت می‌خوام که یه دقیقه ‫کلیدهای هواپیما رو
‫بهم بدی.
‫می‌دونی؟ برای اینکه از سرما، گرم بشم.
‫حتماً، معلومه.
‫باریکلا، برادرزاده.
‫انگار فهمیدی قضیه چیه.
‫من فقط می‌خواستم به بشریت کمک کنم.
‫تا قدم بعدی در تکامل‌مون رو بردارم.
‫هنوز هم می‌تونی.
‫تا حالا درباره رفقای سبز شنیدی؟
‫یه چیزی هست که بهت بگم.
‫دوستت دارم و می‌خوام باهم کنار بیایم
‫و به خاطر همین...
‫شاید مدرسه شبانه‌روزی ‫اونقدرها هم ایده بدی نباشه.
‫یه کم انضباط به کارم میاد.
‫باشه عزیزم،
‫به محض اینکه یه صندوق پست ببینیم، ‫فرم رو می‌فرستیم.
‫رابرت، می‌تونی آتش بزنیش؟
‫مامان! چیکار...
‫چطوره به جاش بریم طبیعت‌گردی؟ ‫یا لب ساحل بریم.
‫یا طبیعت‌گردی لب ساحل.
‫به همین می‌گن روحیه.
‫اگه مدرسه شبانه‌روزی می‌خواد،
‫باید خودش پولش رو بده.
‫شما هم به چیزی که من ‫فکر می‌کنم فکر می‌کنین؟
‫- سالواتیکا. ‫- سالواتیکا.
‫زویی، ما تصمیم گرفتیم که اینجا بمونیم.
‫اینجا بمونید؟ شوخی می‌کنید؟
‫نه. می‌خوایم به غریزه‌مون اعتماد کنیم.
‫حیوان درونمون رو بیدار کنیم.
‫برخلاف وضع موجود، حرکت کنیم.
‫حالا هر معنایی که داره، نمی‌دونم.
‫ولی اینجا زیست‌گاه شما نیست.
‫چطور می‌خواید زنده بمونید؟
‫اگه از زندگی به عنوان انسان ‫جون سالم به در بردیم،
‫از هر چیزی جون سالم به در می‌بریم.
‫اگه فکر می‌کنید ایده خوبیه...
‫پس منم مشکلی ندارم.
‫ولی خیلی دلم براتون تنگ می‌شه.
‫ما هم دلمون برات تنگ می‌شه.
‫هر وقت خواستی می‌تونی دیدنمون بیای.
‫برین. قبل از اینکه خیلی احساساتی بشم.
‫[چند هفته بعد]
‫ماورای افتضاح بود!
‫دیگه زندگی سخت بسه، ‫شام چی داریم؟
‫بگو که شارژر داری.
‫- وان حموم مال من! ‫- پیتزا مونده؟
‫پتو و فیلم!
‫وای، این موها به نرم‌کننده احتیاج دارن.
‫سلام، بچه‌جان، آماده‌ای بریم؟
‫اوه!
‫بغل محکم.
‫آماده‌ای بازم شکست بخوری؟
‫همیشه آماده‌م!
‫دوست‌های کوچولوت اومدن؟ ‫پس ماجرای برگشت به طبیعت چی شد؟
‫خب، شاید...
‫اونقدرها هم که فکر می‌کردن، باحال نبود.
‫اوه، بیچاره‌ها...
‫به هر حال، انسان جایز الخطاست.
‫[پایان]
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M