.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::.
هی، اینجا هیوستنه. صدامو داری؟ - صدات میاد، هیوستون.
من کریستی‌ام، همه‌چیز مرتبه؟
سلام کریستی. شنیدن صدات عالیه.
برای خانواده‌ی سم، لازمه که لو هرچه زودتر پیشش برگرده.
اون اطرافه؟
توی مرکز تحقیقاته.
یکی براش درست می‌کنم. - باشه، کوپی.
سم، یه تماس از هند داری.
داداش؟ - بیا، بیا داداش.
برادرزاده، هنوز...
داره میاد، توی پروازه.
آدیتی غذا خورد؟ آدیتی خوابید؟
آدیتی همه‌چیز رو دوست داره؟
آدیتی ساری ابریشمی دوست داره؟
در مورد تو هم پرسید.
شاه، واقعاً؟ - داداش...
اصلاً نگران نباش، من همه‌چیز رو ردیف می‌کنم.
به موقع می‌رسه اینجا.
می‌خوای با هم یه نوشیدنی بخوریم؟
نه خوبه، تو بخور!
بزن بریم.
هر لحظه بیشترشون گیر می‌افتن.
بدون اینکه بدونی چه خبره داری می‌رقصی؟
تازه، از منم می‌خوای بیام برقصم؟
عمو، اون زنگ زد، مگه نه؟
جواب نمیده، لعنتی!
چند بار بهشون زنگ می‌زنی؟
ساعت چند زنگ زدی؟
از صبح دارم زنگ می‌زنم.
اینجا صبحه، اونجا هنوز شبه.
تازه پرواز کرده.
حالا حرف بزن، عمو.
الو!
- ساچین، چرا جواب تلفنم رو نمیدی؟
کیه؟ - آه، اف‌بی‌آی. از...
عروسی نمیای؟
کی قراره ازدواج کنه؟
خدای من! خوبی؟ - عمو!
ببخشید! - داری چیکار می‌کنی؟ عروسی فرداست، داری بازی درمیاری؟
خدایا! نگاه کن!
پرواز تاخیر داره. آماده نیستی؟
رفیق! اینجا دهاته!
بهترین دوستم داره ازدواج می‌کنه! - هورا!
چرا همه منتظرن؟
پرواز دو ساعت دیگه است. - آپاتاسیری! - لطفاً، زود آماده شو!
بسته‌بندی نشده، چرا پرت می‌کنی؟
سریع جمع کن، داره دیر میشه.
هی، اینو بنداز دور!
هی، تو باشگاه میری، مگه نه؟
بده - ممنونم!
هی، اون کیف بزرگه کجاست؟ - هی، نیاوردمش.
تو که نگفتی بیارمش، گفتی؟
چرا این کارو می‌کنی، پریا؟ - منم برنداشتمش.
حیفِ بیزینس کلاس که تو رو آوردن توش.
وای خدای من! - لطفاً بشینید.
به ما آب‌میوه نمیدن؟ - آقا، لطفاً بشینید.
خانم، لطفاً!
هی، کجا داری میری؟
- دارم میرم دستشویی.
برای اونم اجازه می‌خوای؟ - پرابو، باهاش برو.
از هواپیما می‌پره. - جا برای دو نفر نیست.
مهم نیست، یه جوری خودمو جا میدم.
هی، احمق! نادون!
سوار هواپیما شدی؟ نشدی؟ - چی؟
عوضی! بازیگر بزرگی هستی؟ اینطوری بازی می‌کنی؟
الو؟ - می‌بینمت!
چی، الو الو؟ فردا همین موقع داری ازدواج می‌کنی.
اگه سر وقت نیای، می‌کشنت.
مثل وقتی که سوار هواپیما میشی، یه عکس بفرست.
اگه عروسی بهم بخوره...
گوشی رو بده به من.
گوشی؟
نمیتونم گوشی رو بدم، آقا.
کلی چیزای شخصی توشه.
من گوشی تو رو نمی‌خوام. گوشی خودمو بده.
ببخشید، گوشی‌ها شبیه هم بودن، هم‌رنگ.
عموت آدم زودجوشیه؟
عمو؟ عمو زنگ زد؟
حرف زدی؟
مثل سگ دعوام کرد، حسابی دعوام کرد.
گفتن اگه فردا نیای عروسی، می‌کشنت.
فردا عروسیه، اون چیکار می‌کنه؟ خودت قضاوت کن، آقا.
می‌فهمی؟
برو یکی رو پیدا کن که زود گول بخوره، می‌خوای برام خاطره تعریف کنی؟
اینطوریه؟ - نه، آقا.
من که قبول ندارم. برو یکی دیگه رو گیر بیار.
بقیه اینجا همه سفیدپوستن، آقا. - بله، آقا.
داستان ما، اصالت ما. حق با شماست، آقا.
می‌خوام برم تلویزیون ببینم.
تلویزیون که کار نمیکنه، بهت کوپن ۸۰۰ دلاری دادن؟
نگرفتی، آقا؟ - اشکالی نداره،
یه کتاب می‌خونم.
آقا، اون فقط دفترچه راهنماست.
کار دیگه‌ای که نداریم، باید داستان ما شنیده بشه.
بله، آقا.
شما کسی هستی که قراره داستان ما رو بگی، آقا.
با عینک آفتابی و کت و شلوار، نشستی کنار ما.
قربان، یه داستان عاشقانه است. خیلی عالیه.
حتماً وقتتون هم کمه. انگار داریم حرفای دلمون رو خالی می‌کنیم.
راست میگه قربان. - قهرمان دوم هم دو تا داستان عاشقانه داره.
فقط بپرسید قربان.
- بله قربان.
چقدر طول می‌کشه؟
قربان، نیمه اول حدود ۱ ساعت و ۲۳ دقیقه طول می‌کشه.
نیمه دوم هم با کمی کوتاه‌سازی، حدود ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه طول می‌کشه قربان.
قربان، کل فیلم فقط دو ساعته، میشه تو ۴۳ دقیقه تمومش کرد.
فیلم رو شروع کن!
ما بچه‌های دهه‌های هشتاد و نودیم.
زندگی آروم می‌گذشت، انگار ورق‌های آخر بود.
قبل از اینکه دنیا به دویدن بیفته، حتی اگه فقط یه لحظه خوشی بود.
اون موقع‌ها، خوشبختی ساده بود.
خوابیدن تو پشت‌بوم و تماشای آسمون.
همین که اونجا باشی، ذهنت آروم می‌گرفت.
اگه دوستی بود، نه ادا و اطواری بود نه کلاس گذاشتنی. فقط می‌اومدن در می‌زدن و می‌گفتن بیا بیرون.
نه کافه لاته بود، نه قهوه دمی.
یخمک‌های پنج روپیه‌ای.
دنیای ما اون بود.
نمی‌دونم چرا. وقتی دوچرخه‌سواری می‌کردی، حس پادشاه یا ملکه رو داشتی.
وقتی چراغ خیابون روشن می‌شد، وقت رفتن به خونه بود.
این بود ضرب‌الاجل ما.
این نور، نگهبان کودکی ما بود.
همون‌طور که تو تکنولوژی پیشرفت کردیم، با چشم خودمون دیدیم. و کم‌کم بهش عادت کردیم.
از تلفن‌های ثابت و صدای زنگشون، تا استاتوس‌های امروزی.
ولی دنیای ما مجازی نیست.
بوی بارون، بوی خاک.
زمین‌های بزرگ، صدای مادر که صدامون می‌کرد.
این‌ها زنگ‌های گوشی ما بودن.
اون موقع‌ها، زندگی خیلی راحت بود. واقعاً راحت بود.
ما اون‌طوری هر دو دنیا رو داشتیم.
از نوار‌های وی‌اچ‌اس، خاطرات فراموش‌نشدنی.
اون دوران دیگه برنمی‌گرده.
اما، ما رو هم ترک نمی‌کنه.
هنوز توی وجودمونه.
توی خنده‌هامون، توی خاطراتمون.
وقتی به یه آهنگ قدیمی گوش میدیم، اون حس تپش قلب.
ما آخرین نسل ساده هستیم.
اما ما اولین نسل جادویی هستیم.
هی، وقتشه. آب گرمه. برو زود یه دوش بگیر.
عمو، تو یه کم تلویزیون ببین من برم دوش بگیرم.
این شلوار کثیفو هنوز نشستی چند روز می‌خوای بپوشیش؟
عمو، من یه کم دیگه میرم. لطفاً بذار تلویزیون ببینم. - حتماً تلویزیون دیده.
من نه پدر دارم نه مادر.
ولی عمومو دارم.
اون همه کس منه.
چرا دیر کردی؟
صبح دیر بیدار شدم، بوم! - بدو! بدو!
منم همینطور - امروز هم برای مدرسه دیر کردن.
بجنب - آقا؟
وقتی زنگ آخر رو می‌زنن، سریع می‌دوئه.
ولی تو چرا اینقدر آروم و گیج می‌زنی؟
توی دوران مدرسه، همه ما یه معلم مورد علاقه داریم.
با کلی عشق، خیلی بهمون نزدیک بود.
آره، و خیلی هم زیبا.
منم دلم برای گیتا تنگ شده.
معلم زبان انگلیسی‌ام.
هی، برو برو! - راه بیفت.
پرابو، یه دندونم افتاد.
خب، سریع بدون اینکه به کسی بگی ببر خاکش کن.
چرا؟
اونجوری دندون جدید در میاری.
واقعاً؟
چطور نمیدونی؟
نمیدونم.
هی، استخون‌ها رو نخوری‌ها. توی شکمت درخت در میاد.
واقعاً؟
هی، اون دو تا گرداب مو رو سرش داره. - آره!
یعنی قراره با دو تا دختر ازدواج کنه.
واقعاً؟
صبح بخیر بچه‌ها.
صبح بخیر خانم معلم.
برای مراسم سالانه امسال، کی قراره شرکت کنه؟
هی، دستتو بلند نکن.
نمی‌تونی بری رو صحنه و تنبلی کنی.
آماده!
تو هم اونجا نیستی؟ - چرا، خانم معلم.
خوبه.
پرابو و دراوید هم میان خانم.
باشه، خوبه.
ببین می‌تونی ببینی. - هی، می‌تونی تلویزیون رو ببینی؟
نه!
هنوز نمی‌بینم، عمو.
یه دقیقه صبر کن.
بیا حالا ببین.
الان؟
داداش، دارن چیکار می‌کنن؟
دارن برنامه‌ریزی می‌کنن که بچه‌دار بشن.
از کجا می‌دونی؟
ندیدی داشتن با همدیگه میرفتن؟
هی، ایدیا!
نه کارا، چه خبره؟
وقتی رابطه داشته باشی، بچه دار میشی نمیدونستی؟
جدی؟
چطور، نمیدونی؟
نه، میدونم.
به هر حال، از داداش ساچین می‌پرسم و مطمئن میشم.
حق با توئه، داداشم راست میگه.
آره، دقیقاً!
وقتی رابطه داشته باشی، بچه دار میشی نمیدونستی؟
بهتون میگم کوچولوها، گفتنش خجالت‌آوره.
ما از کجا باید این چیزا رو بدونیم، داداش؟
واسه همین از تو پرسیدیم.
یعنی من باید همه چی رو یادتون بدم؟
خب، حالا چی؟ خیلی خب.
شماها مثل داداشای منید.
حالا قراره مسابقه تغییر چهره رو تماشا کنیم.
توی مراسم سالانه سال ۱۹۹۸مون.
اول از همه، بیاید از 'هام' استقبال کنیم.
عصر بخیر، من آبراهام لینکلنم.
من شانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا هستم.
ممنونم.
سلام به همگی! من نتاجی سوبهاش چاندرا بوز هستم.
یکی از مبارزان آزادی هند.
جای هند!
من... نیل... آرمسترانگ...
من...
نیل...
آرمسترانگ...
رسیده!
چی شد؟
من باهاتم.
من اونجام؟ بدون ترس حرف بزن.
برای یک انسان، این قدم‌های کوچکیه.
یک جهش بزرگ برای بشریت.
خوب حرف زدی، ایدیا. عالی بود.
ممنونم خانم.
وقتی رابطه داشته باشی، بچه دار میشی نمیدونستی؟
عمو!
بچه‌ها چطوری به دنیا میان؟
سیری به مامان!
سیری به مامان! داری چی میگی؟
ایدیا اشتباه بزرگی کرد.
از اول شروع کنیم؟
بعد از اون، ترسیده بودم. - یک.
شکم خانم گیتا هی بزرگ و بزرگ‌تر میشه.
هیچی، خانم.
سه ماه تأخیر.
هی، بچه رو نگه دار. - نمی‌تونم.
هی، صبر کن!
هی، وقتش رسیده! چرا ترسیده و داره فرار می‌کنه؟
هی، داره بارون میاد!
صبح بخیر! صبح بخیر!
صبح بخیر خانم معلم!
تعطیلات چطور بود؟
دیگه کلاس چهارمی نیستید.
حالا کلاس پنجمی هستید.
اون روز، گیتا شکم خانم معلم رو دید. خیلی ترسیده بودم.
امسال، یه نفر جدید به جمع ما اضافه میشه.
همون لحظه تصمیم گرفتم. گیتا میگه اون بچه توی شکم خانم معلم، بچه منه.
اون پسر ماست.
تصمیم گرفتم که از این به بعد، خوب از اون و بچه مراقبت کنم.
می‌تونم کمک کنم؟
اوه، میخوای کمک کنی؟ - آره!
باشه.
هی، بیاید بریم داخل.
خانم معلم، چی شد؟
چی شده؟ - با یه سه‌چرخه صحبت کن...
بجنبید، عجله کنید!
تاکسی! تاکسی!
لطفاً کمک کنید!
چی شده پسرم؟
اون داره بچه دار میشه. باید ببریمش بیمارستان.
به کی، مادر؟
نه. - به کی؟
وقتشه! - خانم معلم!
اومدم خانم.
چیزی نمیشه، خانم معلم.
سریع برو. - بریم بیمارستان.
پرستار! سریع یه برانکارد بیارید.
خانم معلم، نترسید. - چتر رو بگیر.
بیاید، سریع!
داداش، باید جواب بدم!
مستقیم برو، آخرین کوچه سمت راست.
بچه‌ها، به خانواده خانم معلم خبر دادم.
زود میان.
دنبالتون توی خونه‌هاتون نمی‌گردن؟ بیاید بریم.
ولی شماها خیلی خوبید، ایول! خیلی تلاش کردید که به خانم معلم کمک کنید.
نه برای خانم معلم.
برای همسرش.
توی این دنیا، هر کسی یه بار عاشق خانم معلمش شده.
عشق یک‌طرفه از همین‌جا شروع میشه.
خیلی خب، بیاید بریم.
هی، شبیه «ایدایام مورالی» شده. چه حسی داری؟ اینقدر احساساتی شدی؟
هی!
بیاید بریم، توی زندگی احساساتی باش، حس کن، چیزهای خیلی مهم‌تری هم هست.
بیاید، سوار شید.
بعد از اون، دیگه خانم گیتا رو ندیدم.
همه میگفتن از کارش استعفا داده و رفته یه روستای دیگه.
اون آخرین روزی بود که خانم گیتا رو دیدم.
تا وقتی امضا کنی، شوهرش داشتی چیکار می‌کردی؟
آقا، اون یه چوپان صادقه.
داشته اون‌ور آب مراقب گوسفندای سفید بوده.
دختر بارداری که نزدیک زایمانش بود رو تنها گذاشت.
یه پسر به درد نخور.
آره، یه پسر احمق و به درد نخور.
بعد از اون جدایی، دل پسر ما تیکه تیکه شد.
فهمیدم!
داستان عاشقانه الکی نداریم.
فقط همون داستانی رو بگو که تعیین کردیم.
امروز می‌خوایم در مورد خوردگی صحبت کنیم.
حتماً در مورد زنگ‌زدگی آهن شنیدین.
لکه‌های سبز روی ظرف مسی.
و توی ظروف برنجی.
خوردگی در شیمی
تخریب تدریجی فلزات. - هی!
زنگ نمی‌خوره؟ - آره، اون درخت.
اگه زنگ خراب باشه چی؟
میرم و بهش ضربه می‌زنم.
اغلب با اکسیژن
لطفاً بشینید.
توضیح میدم و تمومش می‌کنم.
باشه آقا. - بعدش می‌تونید برید.
خوردگی یه فرآیند طبیعیه.
هی، الان ول می‌کنه؟ نه؟
هی، پنج دقیقه دندون رو جیگر بذار. ول می‌کنه.
حالت شیمیایی پایدار.
لطفاً همه برای دعا بلند شید.
ای پدر ما،
که در آسمانی
ما را در وسوسه‌ها رها مکن،
بلکه ما را از شر نجات ده.
آمین! - ممنون آقا.
خیلی خب بچه‌ها! فردا می‌بینمتون.
من فردا نمیام آقا! - منم همین‌طور آقا.
هی، کجا دارید میرید؟
اون کیه داداش؟
غروبا با اون کجا میرید؟
همیشه میاد و اونا رو می‌بره.
رفیق، اون یه چیزی داره.
بریم بپرسیم چیه. - هی، نرو.
نگاه کن، یه کم خطرناک به نظر میاد.
نترس.
هی، من دارم در میرم!
هی، داره نگاه می‌کنه. زود فرار کنیم. - بزنیم به چاک، بدو بریم.
چرا می‌ترسی؟ - داره دیر میشه. - داشتم برامون دعا می‌کردم.
رسید! - دارم میام!
عمو، دوباره میام.
دست خالی نرو. چاییت رو درست بخور.
خواهش می‌کنم!
عمو دیرم شده. - لوس‌بازی در نیار، بیا.
توی این دنیا دو تا چیز رو خیلی دوست دارم.
یکی چایی توئه. - اون یکی چیه؟
توروخدا زود بیا! - حله!
نمی‌گم.
من رفتم عمو. - هی! هی! هی!
بگو هی.
عصر تمرین داریم، یادتون نره، همه بیاید.
- مسابقه نزدیکه. - باشه، حتماً میایم.
هی، من رفتم. - خداحافظ!
خداحافظ دراوید! پرابو، خداحافظ!
خداحافظ بچه‌ها! خداحافظ، خداحافظ.
رسیده
بجنب داداش! تازه اومدی؟ - آره، الان رسیدم.
این دوستمه، جوجو.
سلام
هی، وقتشه.
بریم کریکت بازی کنیم، همه منتظرن.
هی، جوجو اومده منو ببینه.
ناراحت میشه.
آره داداش، جوگیر نشو. حوصلم سر رفته.
هی، اسنک. - هی، بریم،
بریم.
حتی اگه خاموشش هم کنم، می‌برم.
چرا خاموش شد؟
همش داری دور اون می‌چرخی.
عصرها هم با اون میره.
وقتی بهت میگیم بیای، نمیای.
چرا با این لات‌ و لوت‌ها می‌گردی؟ با هم دوستید؟
جوجو دوستمه، فهمیدی؟
شما دو تا عصر کجا میرید؟
برو جوجو، زود برو.
هی دیر شد، بجنب.
پسر، چرا اینقدر دیر کردی؟
زود عصبانی میشه و دعوامون می‌کنه.
می‌دونی که، ما پسریم، مگه نه؟
بگیرش، بریم.
من اول میرم. - نه، من میرم.
یه دختر فوق‌العاده.
ضربه خوبی بود.
باشه!
چرا دخترت تنهاست؟
هی، مربی.
هی، چرا دیر کردی؟
آقا، لاستیک پنچر شد.
لاستیک پنچر شد؟ - بله آقا.
آقا، داشتید چمن می‌زدید؟ - نه آقا.
ضربه عالی بود. - جدی؟
به من نگاه کن، پسرم.
داشتم به توپ‌ها نگاه می‌کردم، آقا.
واو! به توپ‌ها نگاه می‌کردی؟
چرا به چوب نگاه نکردی؟
چوب، آقا. - اصلاً چوب داری؟
دیگه دیر نیا، باشه؟ - باشه آقا.
بازی امروز خوب پیش رفت. - آره!
ممنون مربی.
خداحافظ! - خداحافظ مربی!
وای خدای من!
به سمت زمین، از این طرف.
همه کتاب دارن. تو نداری؟
مگه نیومدیم درس بخونیم؟ ازش یه کتاب می‌خرم.
دختر مورد نظرم رو دیدم.
امروز می‌خوام باهاش حرف بزنم.
۳۱.
۳۱ چیه؟
نه، برای سی و یکمین باره که داری این دیالوگ رو میگی.
هنوز حتی یه بار هم باهاش حرف نزدی.
امروز اعتماد به نفس دارم. به هر حال امروز باهاش حرف می‌زنم.
ازش راهنمای تمرکز رو می‌خوام.
شد ۳۲.
بیخیال، ببینیم فردا چی میشه.
خفه شو! هر کاری می‌خوای بکن. - هی، اون دختره منتظرته.
در مورد قانون نیوتون که دیروز درس دادم، کسی سوالی داره؟
آقا!
میشه قانون دوم حرکت نیوتون رو دوباره توضیح بدید؟
خب، پسر خوبیه.
هیچ‌کس دیگه حتی یه سوال هم نمیپرسه.
حالا، فرض کنید داریم دوچرخه‌سواری می‌کنیم.
بچه‌ها نگاه کنید، یه نقشه دارم.
چه نقشه‌ای؟ - الان می‌بینی.
آقا!
ببین، الان همه دارن به ما نگاه می‌کنن.
اسم‌هاشون رو بلد نیستم. - منم هیچی نمی‌دونم.
چی؟
- آقا، یه سوال کوچیک دارم.
چه سوالی؟ مشکل چیه؟
گاتام ازتون یه سوال پرسید، مگه نه؟ - آره.
میشه دوباره توضیحش بدید؟ اون‌وقت می‌تونید متوجه بشید.
اگه سوال گاتام دوباره پرسیده بشه...
من براتون توضیح میدم.
سوال درسته آقا. الان برام روشن شد، فهمیدم.
آره، کاملاً متوجه شدم.
اوه، گرفتی؟
اون فقط پرسید.
اوه، گرفتی؟ - بله آقا.
خیلی خب، پس تو توضیح بده.
فهمیدم آقا، گرفتم.
باشه. - داره توضیح میده که حق با اونه.
خیلی خب قربان.
بشینید.
همه داشتن ما رو نگاه می‌کردن.
جوجو، تو محشری. فکر بدی بود.
مربی، دیدی چرا کوالا بیبی داره میاد؟
کدومتون نوشابه دوست داره؟
قربان، من! من!
اوه، همه‌تون.
خوبه! خوبه! خوبه! خوبه!
پس، اون هدف شماست.
حالا به هدف نگاه کنید، باید دقیق بزنیدش.
اونایی که تا حالا اینطوری سرویس نزدن، من براشون میزنم.
درسته؟
چطور بود قربان؟
هدف خیلی دوره.
چقدره که داریم تمرین می‌کنیم؟
حالا، سرویس بزن!
هدف بگیر سمت قوطی!
چرا توپ‌ها رو نگه داشتی؟
وارنگ!
هی، هی، هی، هی!
اون دخترا دارن بازی می‌کنن؟ بدو برو توپ رو بگیر!
چشم قربان. ممنون.
چرا داره می‌خنده؟
نفر بعدی، تو؟
فرار کن!
جوجو!
حالا تو بزن!
اگه منم خطا بزنم، همون تنبیه رو برام در نظر می‌گیری؟
چی؟ اگه خطا بزنی چی؟
من بهتون اعتماد دارم! - باشه.
واو! عالی بود بچه‌ها.
ممنون قربان. - تنیس توی خونتونه.
قربان، من میرم توپ‌ها رو جمع کنم.
اما، از همون قدم اولی که می‌خوای بری،
قدردانی می‌کنم
برو. - قربان، من میرم توپ‌ها رو جمع کنم.
بهت گفتم برو. - میرم توپ‌ها رو جمع کنم.
گفتم برو، تق!
آقا، می‌خوام برم توپ‌بازی کنم.
اگه بپرسی این فرمول چقدر مهمه...
همینه.
آقا، می‌خوای بخوابی؟ - هی!
هی! - هی، پاشو دیگه!
هی، پاشو.
- آقا؟ آقا؟
اومدی اینجا بخوابی؟
نه آقا. - این یه سوال مهمه.
بلدی حلش کنی؟ - نه آقا، بلد نیستم.
برو! برو اون سوال رو حل کن و جوابش رو بیار.
واسه این سوال، ۱۳ بار اومدم ویهاگا.
می‌دونی؟
توی کلاس خوابیده؟
کسی چیزی بهش نمیگه؟
هی، داره سعی می‌کنه جواب رو پیدا کنه. - آره!
عالیه، جوجو.
- چطور یاد گرفتی؟ - پسر، تو صورت مسئله رو بازنویسی کردی.
هی، هی! بامبل‌بی! - اوه، پیداش کردم.
چی کار کردی؟
سوال رو بازنویسی کردی؟
آقا... - برو کنار.
آقا، چیکار می‌کنی؟
جواب رو پیدا کرد؟ دارم می‌نویسمش، آقا.
پسر، همه‌چیز رو غلط نوشته.
جواب رو پیدا کرد، لو!
چرا این‌طوری اذیتم می‌کنی؟
کدوم مدرسه‌ای؟
من مدرسه نمیرم، دانشجوئم.
دانشگاه؟ - دانشگاه پلی‌تکنیک.
پلی‌تکنیک.
چرا تا نگام کردی ترسیدی؟
وقتی میای دنبالش، چیزی قایم کردی؟
صبحونه نیست، مامان و بابا.
مامان بابا؟ - چرا چیزی نخوردی؟
اگه از این زاویه نگاه کنی مامان، اگه از این‌طرف نگاه کنی بابا.
از این موضوع خبر نداری؟
پس موتور سواری می‌کنی؟
نه، فقط اینکه موتور خاموش میشه.
همیشه موقع حرکت به ما نگاه می‌کنی. دیدیم که.
موتور آینه بغل نداره.
باید حواسم به ماشینای پشت سرم باشه، واسه همین برمی‌گردم نگاه می‌کنم.
می‌خوای بدون نگاه کردن به عقب بمیری؟ - یعنی تو خلافکار نیستی؟ - قیافه‌ش که به خلافکارا می‌خوره.
ولی جوجو، مثل بچه‌هاست. - عالیه!
پس برو پوشکت رو ببند و حرفت رو بزن!
پسر، داریم واسه مسابقه دیر می‌کنیم. بزن بریم.
سلام!
هرجا میریم، می‌خوای باهامون بیای؟ - راه رو برامون بستن؟
این صندلی نحسه. روش نشین.
اشکالی نداره، ما حلش می‌کنیم.
چرا اینو میگه؟ - فقط داره گیجمون می‌کنه.
از اینجا همه چی خوب به نظر میاد.
داوطلب برای صندوق کمک به سونامی دانش‌آموزانی که مایل به ثبت‌نام هستن،
اسم‌شون رو بنویسن.
توی کتاب فیزیک چیکار می‌کنی؟ - همه‌چیز علمه، بنگ!
ببین، مطالعات اجتماعی دارم.
مدرسه آموزش عالی چلامال.
مدرسه آنگلو ایندین سنت جان.
دبیرستان دخترانه سنت جوزف.
دانش‌آموزانی که کار داوطلبانه می‌کنن، - هی، مدرسه بچه توئه.
لطفاً برو و آقای والووان پیتی رو ببین.
برای اولین بار، توی یه مدرسه دخترونه.
پسرا، برین اونجا وایسین. - برای منم اولین باره.
هی، نگاه کن. اینجا فقط دختر هست.
هی، شماها اومدین برای بازدید؟
هی، ما اومدیم سم رو ببینیم.
به هر حال، می‌خوام ببینمش. - حتماً رفیق!
بچه‌ها! - بله قربان.
چرا اومدیم اینجا؟
اومدیم برای جمع‌آوری.
میگه اومدیم اینجا که کمک‌های مالی رو جمع کنیم.
بله قربان. صندوق سونامی.
می‌دونید که، اینجا مدرسه دخترونه‌ست. - بله قربان.
پس، خودتون رو کنترل کنید.
حق با شماست قربان. - کنترل می‌کنیم.
فهمیدین؟ - بله قربان.
بجنبید بچه‌ها، بریم. - بریم بچه‌ها.
مامان، بابا.
سروصدا نکنید! - ببخشید قربان.
اینا سوالات مهمی هستن. لطفاً یادداشت کنید.
هی رفیق! سم رو دیدم. چرا اینجا وایسادی؟
هی! - جدی؟
خب، اون کیه؟ - حس کردم داشت منو نگه می‌داشت.
کلاس‌هاشون مشترکه، انگار.
ببخشید خانم. - بله، بگو.
کمک‌های مالی، برای سونامی.
باشه، برو!
بچه‌هایی که می‌خوان کمک کنن کمک کنن.
من پول ندارم. - پول نداری؟
مشکلی نیست.
این پول ماست.
بگیرش، بذارش سر جاش.
سعی کردم بهش زنگ بزنم.
به نظرت چیکار کنم؟ گریه کنم؟
بگو بیا، خوش می‌گذره.
رسیده!
فردا تولدمه.
بهترین دوستامو دعوت کردم خونه، واسه یه مهمونی کوچیک.
تو هم بیای، عالی میشه.
اسمت جوجوئه، درسته؟
تو همونی نیستی که تو کلاس مسخره‌بازی درمیاره؟ - آره.
اونم مثل سیمبوئه، خیلی باکلاسه.
اوه، متوجه من شد.
تو هم بیا
- منم بیام؟ منم خوب بلدم شوخی کنم.
تو هم بیا - باشه.
خیلی خب، خداحافظ. - خداحافظ.
پسر، این عالیه.
عالی نیست؟
دوباره بگو، بازم بگو.
پسر، دیگه طاقت ندارم.
هی، کفش‌هات. - باشه.
پسر، خیلی زیاد می‌رقصی.
این شبیه یه تولد کوچیک نیست. بیشتر شبیه عروسیه.
مگه نگفتی فقط بهترین دوست‌ها؟ کلی آدم اینجا هست، نه؟
ولی تو هم گریه کردی، مگه نه؟ پس تو هم خاصی.
آره، خاص.
هی، اونجا رو، سم اومد. سلام! سلام!
چرا، انگار براش مهم نیست؟
کار داره؟
هی، کیک آماده‌ست؟
داره دیر میشه
سلام جوجو، پسر جان!
یعنی تو هم... مخصوصاً گریه کردی؟
رفیق، یه کم چاپلوسی کن.
چشم قربان.
به همه گفتی بیان؟ - بله قربان.
یه دعوت گروهی.
چطور گذاشت ما بیایم؟
چرا اون دختر ازش خواست بیاد؟
بشینید!
هی، عقب وایسا. - هل نده.
سلام، بیاید، بیاید.
لطفاً بشینید!
خیلی خب، بگید ببینم. شماها کی هستید؟
چرا بلند شدید؟ بشینید.
بابا، این‌ها دوست‌های منن. توی کلاس تقویتی.
اوه، این‌طوره؟
مامان ازت خواست بیای، بابا.
شما بنوشید.
آب‌میوه بخورید.
اینکه اون حرف نزد، غم‌انگیز نبود؟
دیدی؟ آب‌میوه دادن.
هی، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
هی رفیق! منم مخصوصاً دعوت شدم که بیام.
مخصوصاً؟
آب‌میوه رو که به همه میدن، نه؟
اوه، نه!
آب‌میوه؟
شش تا داشتم و همه‌شو یه نفس سر کشیدم.
ببخشید. - یکی دیگه بگیر.
ممنون.
تو بخور. - باشه.
هی، آروم‌تر!
هی، اون دو بار بهمون آب‌میوه داد.
سلام آقا. - محلش نذار.
به موقع به مهمونی رسیدی؟ - برام مهم نیست!
داره اذیتت می‌کنه؟
هی، ولش کن.
دو بار آب‌میوه داد.
ما خاصیم.
کادو رو بده و پیشنهادتو مطرح کن. موفق میشی.
جوجو!
بدون کادو پیشنهاد بده. موفق میشی.
باشه.
هی، جوجو. - چیه؟
بیا کمکم کن.
نمی‌خواد.
یکی می‌بینه. - بیا دیگه، جوجو.
سعی کردم براش نقشه‌ بچینم.
ولی انگار اون داره برام نقشه می‌چینه.
صبر کن، من میرم.
خودش قدم اول رو برمی‌داره. گند نزن بهش.
برو! برو!
هی، اون یه پسره.
من باهاتم، بهم گفتن حرف بزنم.
خودت ازم خواستی بیام.
جوجو، این کادو رو یه کم کادوپیچ کن.
کادوپیچش کنم؟ - آره.
گفتی بیام که این کارو کنم؟ - آره.
میام اونجا. - اینو جدا بپیچ، این یکی رو هم جدا بپیچ.
چی باعث جدایی این دو تا پرنده میشه؟
داره می‌خنده.
باشه، کادوپیچش می‌کنم.
میشه یه چسب بهم بدی؟
چسب؟ - صبر کن، ببینم.
بذار بگردم.
دستو نگاه کن.
بجنب دیگه.
اوناش.
پیداش کردم.
هی، داری به چی نگاه می‌کنی؟
دو نفرن؟
آره، خواهر دوقلو هستن.
اومدن کلاس خصوصی؟ - سامانتا.
توی کلاس تنیس؟ - سامیوکتا.
دو تا؟ - آره.
مگه نمی‌دونی؟
داری نقش بازی می‌کنی؟
هی، صبر کن.
جوجو؟ - ایدیا، کادو رو بهش نده.
به اون دختری که اومد کلاس تقویتی، سی‌دی رو بده به من.
کلاس چطور بود؟
به خاطر تو امروز رفتم کلاس.
برای امتحان درس نخوندم!
هی، بابا اومد.
بریم؟
تولدت مبارک...
هی، چند بار بهت بگم، لباس‌های منو نپوش.
پس تو لوازم آرایش منو می‌خری؟
فرار کن!
امروز، جوجو، مشکل تخته داره حل می‌شه دوباره همون سوال رو نوشته بودن.
جدی؟
پسر، تو عاشق اون دختری شدی که اومد کلاس تقویتی؟
و اون کسیه که تو رو می‌شناسه.
اون دختری که اومد تنیس حتی برات مهم نبود.
به دختری که بهش درس دادی، بگو که عاشقشی.
درسته.
راست می‌گه. - آره رفیق! دقیقاً.
چون دوقلو هستید حتماً خیلی خوش می‌گذره.
ما کلاس تقویتی و تنیس داریم جامون رو عوض کردیم.
چطور ممکنه؟ راحت می‌شه پیداتون کرد؟
حرفم رو باور نمی‌کنی، نه؟
صبر کن!
جوجو، رایپ. یه لحظه بیا اینجا.
چرا داره حرف می‌زنه؟ چی شده؟
سام کیه که داره میاد کلاس تقویتی؟
بفهم کیه.
تازه فهمیدم که دوقلو هستن.
چطور بفهمیم؟
یه چیزی بگو.
هی، وقتشه. چه مرگته! بهت گفتم بیا.
دیدی؟ نگفتم؟ نمی‌تونه پیداش کنه.
جلوی دخترا خجالت می‌کشه.
مجردی یا تو هم دوقلویی؟
من دوقلو نیستم.
ولی متعهدم. - سلام عزیزم.
داداش.
چی داشتی می‌گفتی؟ - نه، مهم نیست.
داداش، شنیدم.
مجرد، چی؟
- ولش کن.
داداش، اشکالی نداره، بگو.
عاشق هم هستید؟ چرا اذیتم می‌کنید؟
هی می‌پرسید و می‌پرسید، دل مردم رو نشکنید.
رایپ! رایپ!
هی، رایپه! چی شده؟
در رو باز کن.
هی، وقتشه. یه چیزی بگو.
هی، چی شد؟
چون، روی اون نیمکت آخری هیچ‌کس نبود؟
نیومدن، قربان.
بعد از ساعت ۵ عصر، اصلاً نمی‌تونم تصور کنم باید چیکار کنم.
بعدش، حتی برای کلاس تقویتی هم نرفتم، حتی برای دیدنش به زمین تنیس هم نرفتم.
چون فکر می‌کردم یه نفرن، عاشق دو نفر شدم.
اصلاً نمی‌دونم عاشق کی بودم.
فقط عاشق یه نفر بودم.
ولی از دستش دادم...
عجب پیچش داستانی‌ای بود، پسر.
این چیزا حتی تو سریال‌های کره‌ای هم پیدا نمیشه.
یه داستان جدید.
الان دارم به شوخی میگم، ولی اون موقع خیلی درد داشت.
خب، چطور دوباره عاشق شدی؟
قربان، عشق محکوم به شکسته، می‌دونی داروش چیه؟
داداش، درمانی هم داره؟
یه عشق دیگه، قربان.
ما اومدیم چنای که بریم دانشگاه.
من با خودم اومدم.
بعد دانشگاه، بیکار بودیم، روزهای ولگردی.
داریم از تراس «تانگا ماما» پخش زنده می‌گیریم،
بازی فینال جام جهانی کریکت رو تماشا کنید.
عشق ما، ساچین تندولکار.
عزیز دل ما، سهواگ.
هر دو دارن میان تو زمین.
هی، الان می‌میری (از هیجان).
کشیش، خودت در آینده ببین، گزارشگر تامیل بیشتر شبیه دزده.
نگاهش کن، از خنده می‌ترکی.
هی، کاش آدم‌های شاغل استخدام کرده بودیم، خوبه.
آه، کل کریکت تحت کنترل توئه، مگه نه؟
یه لحظه صبر کن.
عمو، تو دیگه کی هستی؟
تو بازی کریکت رو گذاشتی، چای هم داره روی زمین دم میکشه.
وقتی میری تو زمین، عاشق تماشای بازی میشی.
بلیط گیرمون نیومد. برای همین یه مقدار پول گذاشتیم روش.
خب، نتونستم برم استادیوم.
بیا استادیوم رو بیاریم خونه‌مون.
یه پرده بالا نصب کردیم و بازی رو پخش کردیم.
ونو، تو هم به این خرافات اعتقاد داری؟
به چی اعتقاد داشته باشم؟
توی جام جهانی ۱۹۸۳، اون بازیکن یه پاشو اینجوری نگه داشته بود.
اون هم همون کار رو میکنه.
ونو، داداش. پات رو زمین نذار.
اگه هند بازی امروز رو ببره...
از بریانی‌فروشی چارمینار، سه تا دیس بزرگ بریانی سفارش میدم.
بیا به همه غذا بدیم.
عمو، این اولین باره که داری بریانی نذری میدی.
واقعاً؟ - آره.
اون بالا چه خبره؟
انگار یه پرده گذاشتن اون بالا و دارن فیلم پخش می‌کنن. مسابقه رو نشون میده؟
باید به عضو شورا خبر داد، مگه نمی‌دونی؟
بعد از ۸۳ سال، بالاخره داریم جام جهانی رو می‌بینیم.
حتی نخست‌وزیر هم تو استادیوم منتظره تا بردشون رو ببینه.
حالا وقت حرف زدن از عضو شوراست؟
وای خدای من!
یعنی هنوزم نمی‌خوای تعارف کنی بیایم؟
بفرمایید، بیاید ببینید. کی گفته نه؟
مسابقه برای همه است. بجنب، بریم ببینیم.
به همه بده.
هی، عمو چای آورده. شش بار.
هی، برو اون‌طرف.
گامبیر اومد. پرتاب‌کننده‌ها دیگه کلافه میشن.
یه ضربه مستقیم عالی.
برو به همه چای بده. - اول خودت بردار.
دختر، واقعاً عاشقشی؟
عمو میگه نه. تو برو چای پخش کن.
خیلی زیاد
حالا به این میگن مسابقه.
بگیر. - باید روی تراس نوشیدنی بخوری.
رئیس ما شیر نمی‌خوره.
نمک و لیمو نداری؟
عمو، اون اراذل دارن نوشیدنی می‌خورن.
نمک می‌خوان، که با نوشیدنی بخورن.
خانم‌ها، جایی که بچه‌ها هستن نوشیدنی خوردن درست نیست، مگه نه؟
تازه، نمک هم می‌خواید؟
همه از اینجا برید بیرون.
چطور می‌تونیم اینطوری بگیم برید؟
بزن! - مگه چقدر قدرت داری که بخوای ما رو بزنی؟
هی، عمو! عمو!
داداش، چرا دعوا می‌کنی؟ بازی رو تماشا کن.
بطری رو بده به من می‌ذارمش تو یخچال.
وقتی هند برد، همه با هم می‌خوریم.
هند می‌بره؟
اون پارچه
هی، ساچین اوت شد.
همینه، میگن بردن.
تا وقتی دونی هست، بازی تموم نشده. می‌بینی.
دونی میاد و می‌کوبه به چوب‌ها.
داداش، از ما بگو.
ولی، در مورد دونی اشتباه نکن.
چرا دونی اینقدر بزرگه؟
ضربه زد، یه چهار امتیازی! چه ضربه عالی‌ای بود.
زنِ شکست‌خورده از جام بالا میره.
همه شوکه شدن. ضربه رو دیدی؟
سریلانکا؟ هند؟
بجنب، حواسمون باشه!
دوباره گاتام گامبیر، یه ضربه خوب.
چه ضربه فوق‌العاده‌ای.
توپ رفت سمت خط چهار امتیازی. خاله اینجاست و داره داد می‌زنه.
هی، نمی‌شه بازی رو دید.
همین الان، دوستان.
همین الان.
یه فاصله کوچیک گرفت و پشت سر هم چهار امتیازی زد.
بازی عالی‌ایه.
ویرات کوهلی هم از اون طرف داره ضربات چهار امتیازی می‌زنه.
ویکت کوهلی توسط گولی ویلسون گرفته شد.
بتسمن قهرمان ما، یووراج سینگ داره میاد که ضربه بزنه.
خب، این یه غافلگیریه.
ایدیا، چی شد؟
اول پیرهنت رو دربیار.
چشمام داره می‌سوزه. - چی شده؟
هی، برو ماشین رو بیار. باید ببریمش بیمارستان.
هی، چشمات رو باز کن. - رسید! رسید!
مواظب باش رفیق.
اینجا، سمت چپ.
با احتیاط، آروم بشین.
دکتر، چشماش آتیش گرفته.
نگاه کنید دکتر. نمی‌تونه چشماش رو باز کنه.
آقا، آروم چشمات رو باز کن.
یه کم قطره می‌ریزم.
خوب می‌شه. - رفیق، هنوزم درد داره؟
آره!
هی، امتیاز رو ببین! - آره، علائم رو ببین.
دیدید دکتر؟
برای چشماش خیلی زیاده، از بازی می‌ترسه.
هی، طاقت بیار رفیق!
هی، ۲۲۴ برای ۴.
عمو کجاست؟ - نمی‌دونم.
عمو!
همه ضربه پیروزی‌بخش دونی رو تو تلویزیون دیدن.
من اون رو تو چشماش دیدم.
این قطره‌ها رو دو روز استفاده کن.
دارو رو فدای شادیِ هند نکن.
مامان، هند برد!
دونی تو توپ آخر یه شیش‌تایی عالی زد. هنوز نرفتی؟
ساچین، داداش؟
بهتون بگم ورودی‌های جدیدم؟ خجالت‌آوره.
تو دکتری؟ - هی، اینجا چیکار می‌کنی؟
قضیه اینه داداش.
نمی‌خوای بزرگ بشی؟
هنوزم همه‌جا دعوا می‌کنی؟ - ولش کن داداش. چرا روپوش پوشیدی؟
من دکترم، بوم! - دکتر؟
همونی نبودی که می‌گفتی اگه همدیگه رو ببینید، بچه‌دار می‌شید؟
تو چطور دکتر شدی؟ اصلاً باورم نمیشه.
باور کن، من دکترم.
این یعنی چی؟ یه دکتر تو خانواده‌مون؟
خیلی افتخار می‌کنم داداش. - هی، دستم رو بگیر.
واقعاً دکترا خیلی آدمای خوبی‌ان، مگه نه؟
خیلی فداکاری می‌کنن.
آره، ما شبانه‌روز کار می‌کنیم. - وای!
ولی به عنوان یه دکتر، هر... - بسه.
تو که اونقدرام خوب نیستی، هستی؟ چرا اینقدر از دکترا تعریف می‌کنن؟
اینطور نیست داداش.
ساچین! - این شغل خیلی عالی‌ایه.
چیکار می‌کنی؟ دیر شد، بریم.
اون کیه داداش؟ - دوستمه دیگه!
دوستته؟ - آره!
دروغ نگو.
بچه‌ها، اینا ورودی‌های جدید مدرسه‌مون هستن.
سلام. - این لادوئه، اینم آمو.
اونا تو کالج ورودی‌های منن.
سلام.
که ما عاشق همیم، اون باور نمی‌کنه.
جدی؟ - آره!
یه دختر به این زیبایی، عاشق همچین پسری شده؟ وقتی اینو میگم...
هیچکس زود باور نمی‌کنه. - هی، بسه دیگه.
فقط دارم میگم، آروم باش.
حالا بهتری؟
خیلی بهترم.
اگه درد ادامه داشت، لطفاً فردا بیا معاینه.
باشه.
اومدم کسی رو ببینم که دوستش دارم.
چشمام الان خوبه. - باشه!
دست خالی رفتن، خیلی جالب نیست، هست؟
داداش، پس یه شاخه گل رز ببر، یه کارت تبریک هم با خودت ببر.
راست میگه! - توروخدا، گمشید برید بیرون!
ایده‌های قدیمی میده. بیا یه چیز جدید فکر کنیم. - هی، رز...
گل رز، کارت، کادو...
اینا ایده‌های قدیمی و از مد افتاده‌ان.
جدید فکر کن و با جریان پیش برو. - فکر نکنم این درست باشه.
داداش، یه لحظه صبر کن. خیلی فوریه، داره زایمان می‌کنه.
خواهش می‌کنم کمک کنید. فکر نکنید، خیلی فوریه. - چرا ما؟
هی، بجنبید. - خانم، صبور باشید. ما اینجاییم.
مراقب باشید خانم.
گوش کنید، یکی بیاد. سریع بیاید.
داداش، برانکارد رو بیار.
منتظر اونا نمی‌مونیم. بلندش کنید.
خواهش می‌کنم، بلندش کنید. - هی، بلندش کنید!
نترس. - آروم بیاید.
صبر کن ببینم. - بلندش کنید.
باشه، یالا. بلندش کنید. - از این طرف.
داداش، تو هم بیا.
داداش، الان دقیقاً مثل فیلما شده. فکر نمی‌کنی فقط راننده‌ها باید کمک کنن؟
تو هم می‌تونی کمک کنی. - خواهش می‌کنم، فرار کنید!
پرستار، سریع فشارش رو چک کن.
چشم دکتر.
نگران نباش، اتفاقی نمی‌افته.
بریم. - ببین دارو داریم یا نه.
چرا اونجا وایساده بودی؟ - آقا؟
تا کی مردا باید موقع زایمان زنشون کنارشون نباشن؟ برو، برو داخل ببین چقدر درد داره.
اوه نه، اشتباه متوجه شدید. - نه، اشتباهه، تو با من بیا.
پرستار، من شوهرش نیستم. - با من بیا.
بچرخ، اینو بپوش. اولین باره؟
بارداری قبلی، سزارین، یا مشکل خاصی داشتی؟
گروه خونیش چیه؟ A، B، O؟
حساسیت داره؟ - آره، وقتی اومد اینجا عطسه کرد.
چند وقته درد داره؟ - ماشین همین الان رسید.
از درد پرسید، نه از ماشین. - نگران نباش، اتفاقی برات نمی‌افته.
بیا پایین.
اون هیچی نمی‌دونه.
بجنب، نمی‌تونه درد رو تحمل کنه. - اشکالی نداره.
پرستار، سریع سینی زایمان رو آماده کن. - آماده‌ست.
ای بابا، تو که هیچی نمی‌دونی، نه؟
نفرین این زن باردار ولت نمی‌کنه.
برو آرومش کن.
بگو دیگه مرد!
سلام، شجاع باش.
اوه، نترس. - دستش رو بگیر.
محکم بگیر.
نترس. - دارم میام دکتر.
شجاع باش. - زور بزن، زور بزن. می‌تونی.
نفس عمیق بکش. - دکتر، آماده‌ست. - باشه.
زور بزن! زور بزن! - می‌تونی.
یالا، یالا. یه بار دیگه زور بزن.
چرا به خانمت کمک نمی‌کنی، داری پشت سر رو نگاه می‌کنی؟
یه جای کار می‌لنگه. - راست میگی!
یه زن از تری‌ویل، داره زایمان می‌کنه.
بلندش می‌کنن، می‌برنش بخش.
و تا وقتی بچه به دنیا بیاد، اون تو بخشه.
باورم نمیشه. - درسته، اشتباهه!
- اونم جزو هموناست.
آره! تو ده سالگی، به اسم زنش سند زد.
باشه!
هی، تو که شوهرش نیستی، چرا بهشون نگفتن؟
حتی نذاشتن حرف بزنم.
اون شوهر نداره.
احساس گناه کردم.
مادرم حتماً تنهایی اینجوری زجر کشیده، مگه نه؟
هی، این یه صحنه کمدیه!
مامان، اینو تبدیل به صحنه احساسی نکن.
آمادا فکر بدی در موردم کرد؟
انگار ایدیا خیلی اون دختره رو دوست داره؟
اینطور نیست عمو.
دختری که دوست داری رو نتونستم بهت برسونم.
اما فکر کردی نمی‌فهمم کی رو دوست داری؟
چرا الان زنگ میزنه؟ الو،
اوه، نه.
داری چی میگی؟ کجا؟
زود میام.
چی شده؟
این لادو و آمادا کار دیگه‌ای ندارن انجام بدن!
پلیس راهنمایی رانندگی گرفتتشون. بی‌خیال شو!
یعنی چی؟ بریم کمکشون کنیم.
راستش، وقتی این دخترا گیر میفتن، با گریه و زاری یه جوری قسر در میرن.
اما دخترا ما مغرورن.
خودشون حرف زدن،
حتماً گیر افتادن.
داداش، آمادا اونجاست؟
عمو، بهش بگو.
آره، شماها برید. من حواسم به نوشیدنی ها هست.
من خودم حواسم به خودم هست. - عمو، خودت گفتی دیگه؟ که باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
خب که چی؟ اگه تو بیای، همه میان.
بی‌خیال عمو، بیا دیگه.
ای بابا، چه دردسری.
ساچین، خود پلیس‌ها هم ولشون می‌کنن.
در مورد 'مو'، انگار ما رو ول نمی‌کنن. بزن بریم.
هی، وقتشه. یه استراحت کوچیک کنیم. - بزن بریم!
این موقع شب، دخترا بیحالن و دارن دردسر درست می‌کنن.
بله قربان.
پلیس، فکر کردی فقط پسرا می‌تونن خراب کاری کنن؟
فقط چون دهن داری نباید حرف بزنی. - لطفاً خفه شو.
هیچ‌کس نباید از ماشین پیاده بشه. - باشه بابا.
همه همین‌جا بمونید.
لطفاً حرف نزنید.
ببین چی میگن.
این همه قدرت رو از کجا آورده؟
سلام، تو که همچین سگی داری تقصیر انگلیسی نیست.
بهتون بگم سگ، به سگ‌ها برمی‌خوره.
لادو، لطفاً... - چی شده؟
ببین، دارن خیلی سر و صدا می‌کنن.
یه دقیقه آروم باش. - ساچین کجاست؟ باهاش حرف بزن.
لادو، فقط یه دقیقه دندون رو جیگر بذار.
چی شده؟
من رانندگی کردم.
چک کردن و گفتن برم.
نتونست دهنش رو ببنده و حرف زد.
این پلیس‌ها یه کم بدجنسن، مگه نه؟
اوه، اون دکتره؟
اگه دکتره، می‌تونه به پلیس بگه زشت؟
چطور جرأت می‌کنه بگه سگ؟
قربان، ببخشیدشون. - چرا باید از تو بپرسم؟
بکش کنار. - قربان، لازم نیست شما قانون یادتون بدید.
کسی که همراهش بود بیحال بود.
راننده بیحال نبود؟
قانون هم حرف میزنه؟ عالیه!
قربان، لطفاً درک کنید. - قربان!
- قضیه چیه؟
قربان، یه پرونده‌ست. دارم بررسی می‌کنم.
قربان، کسی که اون اطراف بود بیحال بود.
راننده بیحال نبود، قربان.
قربان، داره بی‌دلیل دردسر درست می‌کنه.
دروغ میگه قربان. باورش نکنید.
هی، سختش نکن!
قربان
اگه با شما باشه، قضیه بزرگیه.
بفرستشون برن. - ممنونم قربان.
سوار ماشین شید، بریم.
لادو، سوار شو.
عالی شد، ایدیا مشکل رو حل کرد.
هی، چطور این کارو کرد؟
دیدیش؟ قشنگ حالشو گرفتن و بردنش.
آره، دیدم! حالا کی ما رو میرسونه خونه؟
آره! کی رانندگی کنه؟ - دهنم بو میده؟
نه عمو. - کتک‌کاری نکن.
حالا دیگه با پلیس رفیق شدیم، مگه نه؟
من رانندگی می‌کنم.
بجنب عمو.
قبل از اینکه اونا برسن، بریم خونه عمو.
حالا رانندگی منو ببین.
هی، بهشون بگو برن. - برو دیگه.
برو! - برون عمو.
ما رو نمیشناسی؟
عمو، چرا اینجوری؟
اون گروه از ما جلو زد؟
آره.
ما با اونا اومدیم.
اینم دکتره. - نگاه کن، تتوهاشو.
اینجا هم یه برچسب هست.
آره، هست.
از روی برچسبش معلومه دکتری. باورم نمیشه.
چرا همه هی میگن دکتر دکتر؟
نشستین اون تو دارین حرف میزنین؟
بیاین بیرون.
چرا سوال‌پیچ می‌کنی عمو؟
پیاده شو.
از ماشین بیا بیرون.
اونم دکتره. - بله قربان.
هنوز نمیتونه باور کنه، لو.
چهار تا دارو نام ببر.
آناسین، کروسین، دولو ۶۵۰، آزیترومایسین.
دیدی؟ دکتره.
ویکس اکشن ۵۰۰، پاراستامول، ویکس،
هالز، استرپسیلز. - شما هم دکتری قربان؟ - هالز؟
پس چطور عضو پلیس بود؟
هی، حتی یه بقال هم اسم این داروها رو بلده.
با گفتن اینا آدم دکتر میشه؟
سوار ماشین شو.
بجنب، بریم! - هی، کجا دارین میرین؟
بیا، سوار ماشین ما شو.
سوار این ماشین شو.
بجنب، برو داخل.
بیا دیگه.
خوش اومدی.
یه چیزی بخور. - این دیگه چیه؟
پلیس ما رو گرفت.
شماها هم اینجاسرخوش و خوشحالین، نه؟
هی، آروم باش. - رفیق!
پسر، پلیس ما رو گرفت. - هی، لادو!
صدامو می‌شنوی؟ - الو؟ الو؟
صدامو داری؟ - آره، شنیدم. بگو.
ساچین کیه؟
بده.
الو، چی شده؟
بعد از اینکه به این آقا اعتماد کردیم و گذاشتیم رانندگی کنه، پلیس گرفتتمون عزیزم.
کی داره حرف می‌زنه؟ - اوه، خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
خیلی ناراحت‌کننده. - آره عزیزم.
اونجا بمیری. وقتی ازت کمک می‌خوایم، چیکار می‌کنی؟
هی، هی عزیزم؟ - هیچی نگو.
تو دوست‌ منی؟ - بابام داره حرف می‌زنه.
باباته؟
برو بالکن حرف بزن. - اینجا پر بطریه، دیدم.
عزیزم، یکی رو بفرست اینجا. - داری با کی حرف می‌زنی؟
گوشی رو بده به من!
مراقب خودت باش دخترم! - باشه بابا.
به موقع غذا بخور و بخواب.
تو برو بخواب.
باشه دخترم.
منم دارم می‌رم بخوابم.
لادو؟ - اونم خوابش برد.
مراقب باش. - صبح زنگ می‌زنم.
باشه دخترم. - باشه، خداحافظ بابا.
باباشه.
غذا خوردی؟ خوابیدی؟ کجایی؟ داری چیکار می‌کنی؟
انگار داره از یه بچه کوچیک مراقبت می‌کنه، داره هوای منو داره.
اوضاع خونه‌تون چطوره؟
خونه ما که مشکلی نیست.
برای پسرا که همیشه خوش می‌گذره.
اینطور نیست.
من هیچ‌کدوم از والدینم رو ندارم.
متاسفم، ایدیا.
اشکالی نداره، عموم رو دارم.
اون برام مثل صد تا پدر و مادره.
خیلی خوب ازم مراقبت می‌کنه.
این دیگه چیه، دی‌تی‌وی؟
اوه، همینه؟
شبکه تلویزیونی محلی ماست.
آرزوی من و عموم اینه که یه شبکه ماهواره‌ای بشه.
عالیه! - ممنونم.
یه چیزی بخور.
نه، نمی‌خوام.
چای ساده می‌خوری؟
چای ساده نداریم.
ولی بهترین چای دنیا رو بهت میدم.
مشکلی داری؟
باشه. - میرم بیارم.
خوبه؟
بهترین چای دنیاست. دیگه چی می‌خوای؟
فنجون‌ها رو بذار توی آب داغ.
بعد یه تیکه زنجبیل بهش اضافه کن و کمی گیاه تولسی روش بپاش.
و در کنارش، کلی هم عشق بهش اضافه شده.
اگه این چای رو بخوری، تا آخر عمرت فراموشش نمی‌کنی.
این‌قدر زیاد ریختی؟ شکر هم زدی؟
شکر بود؟
می‌خوای شکر بزنم بیارم؟
بی‌خیال. همین‌جوری‌اش هم عالیه.
ببخشید.
بعد از این، هر جا چای بخوری، یاد این چای می‌افتی.
این چای بدون شکره؟ - آره!
لارا دومینیک، آیا ساچین رو به همسری قبول می‌کنی؟
هی، بگو نه. - لادو، نکن. - اون یه پدر با خودش آورده.
بله، پدر. - نکن...
ساچین، تو لارا رو... - بله، پدر.
می‌تونم عروس رو ببرم؟ - صبر کن، صبر کن، صبر کن!
دنبال این می‌گردی؟
از دکتر نورن دعوت می‌کنیم،
که مدارک فارغ‌التحصیلی بخش زنان و زایمان رو اهدا کنن.
دکتر لارا دومینیک.
دکتر پریانکا.
بعد از اون، مراقب بارداری‌ها باش.
منم مراقب نوزادها هستم.
داداش، داری چی میگی؟
اون متخصص زنان و زایمانه. من متخصص کودکانم.
اوه، درسته! - فهمیدم.
یعنی همه‌چیز رو از قبل برنامه‌ریزی کرده بودی؟
یه برنامه‌ریزی بی‌نقص.
مشکلی نیست. - دکتر آمودا.
هی!
هی، تا کی می‌خوای فقط با چشمات عشق‌ورزی کنی؟
دهنت رو باز کن و بهش بگو که دوستش داری.
بذار بهت بگم!
کی میخوای بگی؟
اون برای تو زیادی ترسوئه.
تو باید شروع کنی.
منم میخوام همینو بگم.
هر وقت موقعش بشه، ازش خواستگاری می‌کنم.
این آخرین فرصته.
اون داره میره روستا.
خواهش می‌کنم الان بهم بگو.
بعدش دیگه نمیاد.
قبل از اینکه بره روستا، حتماً بهش میگم.
مگه نه؟
اون که نمیگه، خودم میگم.
هی! - احمق نباش.
من پیر نیستم.
این دفعه حتماً انجامش میدم.
برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
خب فارغ‌التحصیلی تموم شد، حالا نوبت جشنه.
قطارت ساعت چنده؟ - ۸ شب.
خب عمو، بعدش چی؟
زندگی خودشه، باید خودش تصمیم بگیره.
تو چی فکر می‌کنی؟
تو گفتی، مگه نه؟ که بعد از درس خوندن میره انگلیس و اونجا موندگار میشه.
نه آقا. تصمیم گرفته تو هند بمونه.
چنای رو نباید از دست داد.
تازه، بدون پدرت هم نمی‌تونی اون‌قدر دور بری.
پس ازدواج چی؟
اونم باید خودش تصمیم بگیره.
دخترم، تو این دانشگاه دکتری تور کردی؟ بگو تا همین الان عقدتون کنم.
نه، به جز دکتر، با هر کس دیگه‌ای ازدواج می‌کنم.
خیلی خب، پس!
با کسی که دوست داری ازدواج کن.
تا آخر عمرت، فقط مراقب خودت باش، همین.
آره، آره. - آقا، همون‌طور که انتظار داشتید،
خوب مراقب دخترتون باشید، می‌خوام دامادتون رو ببینم،
ما کارمون رو خوب انجام دادیم، امیدوارم
شماها حرف بزنید، من میرم کیف رو بیارم. - باشه بابا.
چرا داداش؟ - همین‌طوری.
هی، برو باهاش حرف بزن. - برنامه بعدی چیه؟
برو و پدرزن آینده‌ت رو تحت تأثیر قرار بده.
برو دیگه مرد! - اوه، واقعاً؟
به چی نگاه می‌کنید آقا؟
اگه همه‌تون همین‌طوری کنار هم بمونید، خیلی قشنگه.
ده سال دیگه، ما همین‌طوری هستیم.
اگه این‌طور باشه که خوبه. ولی نمیشه همین‌طوری موند؟
فردا همه چیز عوض میشه.
همه‌تون میرین دنبال زندگی‌های متفاوت.
اینجا رو پر می‌کنید، و بقیه میان.
ما...
چیزی تو ذهنته؟ مثلاً می‌خوای حرفی بزنی؟
داداش، حتی یه ثانیه‌ای که تو زندگیمون می‌گذره دیگه برنمی‌گرده.
اگه الان با خودمون صادق باشیم، بعداً پشیمون نمی‌شیم.
پس، چه خوشحال، چه ناراحت...
هر چی تو دلته بگو.
امروز و فردا نکن.
گفتی مهمونیه؟ چیزی که آماده نکردی، کردی؟
بزن بریم مهمونی رو شروع کنیم.
اینطوری نه. - پس چطوری؟
باشه، می‌رم به عمو کمک کنم.
داداش، لادو چرا عصبانیه؟
یه دعوای کوچیک بینمون شد، بوم! همه جا بلاکم کرد.
بی‌خیالش. مال ما کجاست؟
داره می‌نویسه. - چی داری می‌نویسی؟
داره یه آهنگ می‌نویسه. - آهنگ؟ بهم نگفته بودی؟
آره داداش. قراره عشقش رو تو یه آهنگ بگه.
با آهنگ پیشنهاد ازدواج بده؟
سیری پیش مامان! - وایسا، منم میام.
هی، حتی یه معذرت‌خواهی هم نکردی؟
باید خودم بیام حرف بزنم؟ - چت شده؟
مشکل اینه؟!
که می‌خوام باهات باشم؟ یه ذره تلاش می‌کنی؟
نگاش کن، به خاطر عشقش، داره برامون جشن خداحافظی می‌گیره.
تا حالا این کارو کردی؟
تا الان، هیچ کاری برات نکردم، مگه نه؟
حتی تلاشم نکردم.
نگاش کن، دختر احمق. بهش بگو.
راجع به چی؟
هی، راجع به اون آهنگ.
هی، لادو. داداشم برات یه آهنگ نوشته.
اوه، جدی؟ - آره عزیزم.
اون مال توئه. نفس‌حبس‌کرده آواز می‌خونه.
چرا؟ - واقعاً؟
آره، خودت می‌بینی.
می‌خوای چی بگی؟
اون موقع نمی‌دونستیم.
بیا با هم بمونیم، روز آخر میاد. همون روز بود.
بیا، من دیگه این کلید رو لازم ندارم.
دلم برات تنگ میشه، لادو!
خداحافظ! - خداحافظ.
نمیای؟
نه، دارم گریه می‌کنم.
رفیق، فقط ۳۵ دقیقه مونده.
این قطار الاپولا اکسپرسه. قبل از اینکه سوارش کنه.
شانست رو امتحان کردی، عشقت رو ابراز کن.
هی، صبر کن.
این رو ببین، گوش کن چی می‌خوام بگم.
عشقت رو ابراز کن، ایستگاه قطار بهترین جاست.
مائونا راگام، کارتی و رواتی.
دیلواله دولهانیا له جاین، شاهرخ و کاجول.
بعدش، کادال کوتا، دوایانی و آجیت.
ایستگاه بهترین جا برای ابراز عشقه.
وقتی ایستگاه رو دیدم، یاد فیلم موندِراما افتادم.
بدون اینکه این‌طوری حرف بزنی، اون سه کلمه رو بگو.
درست نمیگم؟
هی! - آمودا؟
می‌خواد باهات حرف بزنه، لو.
درست بگو! گند نزن.
چی؟
شما دو تا به حرف زدن ادامه بدید. من میرم سکو رو چک کنم.
بگو، ایدیا.
کیف رو بده به من.
خودم برمی‌دارمش.
ببخشید آقا. - مراقب باش، بنگ!
ببخشید آقا.
تو...
وقتی می‌بینمت...
که با من درس خوندی، یاد دوستم می‌افتم.
آه، درسته آقا.
وزنش رو چک کنم؟
نه! دارم نگاه می‌کنم ببینم چی برام کنار گذاشتی.
چی نوشته شده
نمی‌گم.
نشونم بده!
تو هم نگاه کن!
من به این چیزا اعتقاد ندارم.
نگاه کن
نشون بده
- نشونم بده چی داری.
نشون نمیدی، مگه نه؟
پیش خودم بزن بریم
درسته؟
می‌ترسیدم قطار رفته باشه.
برنامه بعدی چیه؟
نمی‌دونم. باید بری و فکر کنی.
خیلی دلم برات تنگ میشه.
انگار تازه همه چیز داشت شروع می‌شد.
اما، به این زودی...
داری با قطار میری.
اما، از قطار جا می‌مونم، می‌ترسم.
زمان خیلی زود گذشت، نه؟
می‌خوای چیکار کنی
کارهای زیادی هست که باید انجام بدم.
اما قبل از اون...
می‌خوام یه چیز مهم بگم.
آب هست؟
نه
برم آب بیارم؟
صبر کن!
داداش، یه بطری آب بده. - دیگه چی؟
یه بسته بیسکویت بده.
بفرما
برس بهش
یه تماس برات دارم.
بابا، بعداً باهات حرف می‌زنم.
باشه
من...
موقعش رسیده.
دارم میرم سوار قطار بشم.
پنج دقیقه بیشتر نمونده.
خیلی دیر کردی.
ساعتت خیلی عقبه.
قبل از اینکه قطار راه بیفته، سریع بهم بگو.
خداحافظ ایدیا. امیدوارم به هر چی تو فکرته برسی.
امیدوارم به آرزوهات برسی.
بهترین‌ها رو برات آرزو می‌کنم.
مراقب خودت باش.
خداحافظ ایدیا!
اوه، لعنتی!
داداش، باید بهش می‌گفتی، مگه نه؟
یه دوستی داشتم به اسم راجا.
دقیقاً مثل تو، صادقانه عاشق بود.
ولی تا آخرش، عشقش رو به زبون نیاورد.
چی شد؟
داستانش خیلی طولانیه.
ولی این بیست دقیقه...
منو برد به ۲۰ سال پیش.
ممنونم!
هر کسی تو زندگی، فقط یه فرصت داره.
ولی فرصت من، همونجا تو ایستگاه از دست رفت.
شما چی فکر می‌کنید، آقا؟
نه،
اگه نمی‌تونی اون سه کلمه رو بگی، اگه من جای تو بودم،
برای دختری که بعد از کلی رابطه بهت نزدیک شده،
باید بهش می‌گفتی.
برای کسایی که دورن، حرف زدن راحته، آقا.
ولی به اونایی که به قلبت نزدیکن،
کمی سخته، آقا.
مگه نه؟
خیلی‌ها هستن که مثل من، نمی‌تونن عشقشون رو ابراز کنن، آقا.
حتی نمی‌تونن بگن عاشقن.
چرا؟ نمی‌شه گفت چرا.
ولی، به واقعیت تبدیل نشد.
می‌خواستم به آمودا بگم، عشق همینه. تا آخرش هم نگفتم.
بعد از اون، زندگی ما رو به مسیر دیگه‌ای برد.
بعضی پیوندها، شکل گرفت.
بعضی رابطه‌ها، از هم جدا شد.
زندگی سریع‌تر از همیشه گذشت.
وقتی به عقب نگاه می‌کنم، می‌بینم پنج سال گذشته.
با افتخار می‌گم که دی‌تی‌وی وارد چهارمین سال فعالیتش شده.
به همین خاطر، به همه‌تون تبریک می‌گم و ازتون ممنونم.
دوستان
بیاید جشن بگیریم.
تو این لحظات شاد، می‌خوام چند تا چیز رو باهاتون در میون بذارم.
این کاری که همه‌تون انجام می‌دید، یه زمانی خودم تنها انجامش می‌دادم.
خونه به خونه می‌رفتم، و کابل‌کشی می‌کردم.
پول می‌گرفتم.
ویدیو می‌ذاشتم و فیلم پخش می‌کردم.
خونه به خونه می‌رفتم، و آنتن تلویزیون نصب می‌کردم.
وقتی این کار رو می‌کردم،
کسی رو داشتم که کمکم می‌کرد، تا کیفیت تصویر تلویزیون رو چک کنم.
اون خیلی جیگره.
تو این لحظات شاد، یه خبر خوب دیگه هم براتون دارم.
ما خیلی وقته که یه شبکه محلی هستیم.
قراره تو مسابقات تلویزیون ملی شرکت کنیم.
حالا، بیاید یه دست مرتب برای خودمون بزنیم.
ممنونم.
تبریک می‌گم رئیس.
بزن بریم جشن بگیریم.
سلام رفیق، چطوری؟
چرا زنگ زدی؟ هنوز ما رو یادت میاد؟
پسر، داری خیلی زیاده‌روی می‌کنی.
باشگاهی؟
آره، تو سه ماه ۷۵۰ گرم کم کردم. دهکده نیست؟
دیدن لبخندت، چقدر طول می‌کشه؟
همین‌طوری بمون، باید همین‌جوری باشه.
صبر کن، بقیه رو هم اضافه کنم. - باشه، اضافه کن.
سلام! - سلام!
سلام رفیق. - داداش ساچین.
کی ازدواج می‌کنی؟ - داری ازدواج می‌کنی؟ واقعاً؟
از کجا فهمیدی؟
واقعاً می‌خوای ازدواج کنی؟
هی، دراوید. از کجا فهمیدی؟
پسرا به دو دلیل میرن باشگاه.
یکی، شکست عشقی، که فراموشش کنن.
دومی، وقتی می‌خوان ازدواج کنن. این از نوع دومه.
باشه، یه لحظه صبر کن. لادو رو هم اضافه می‌کنم.
هی، این کارو نکن!
گوشی رو ازش بگیر.
باشه، شوخی کردم.
بیست و چهارم ماه بعد، عروسی تو مادورای.
همه بیاین.
همه خوش گذروندن، بیاین حسابی خوش بگذرونیم. - بزن بریم!
نگفتی دختره کیه؟
یادم رفت بگم، اسمش تولاسیه.
وقتی اومدید، معرفیش می‌کنم.
باشه! - تولاسی؟
خب بچه‌ها، خداحافظ! - هی!
یه لحظه صبر کنید!
بیاین یه کم حرف بزنیم.
بعد از این همه خنده و حرف زدن، خیلی وقت بود این‌طوری نشده بود، نه؟
راست می‌گی!
منم خیلی دلم براتون تنگ شده.
ولی همه‌تون مثل همید، تو ساختمونید؟
طبقات دیگه؟ چی‌تون کمه؟
با همید؟ - داداش، لطفاً صبر کن.
من و آیدا تو یه دفتر کار می‌کنیم.
ولی من طبقه دومم، اون طبقه سومه.
حدود سه هفته‌ست که ندیدمش.
سه هفته شده؟
اون موقع، بزرگترین مشکلاتی که داشتیم چی بود؟
مشکل عشقی لادو و ساچین.
ایدیا هم با عشقش مشکل داره.
می‌خوام به خانواده‌ام بگم، اومدن برای دیدنش خودش یه مشکله.
خیلی خب، انقدر احساساتی نشو.
وقتی اومدیم مادورای، بیا چهار روز خوش بگذرونیم.
بیا خوش بگذرونیم!
خب رفقا، می‌بینمتون. - خداحافظ ایدیا.
اگه محافظ رو نذاری داخل، آینده‌ت دست خداست.
مواظب باش!
سلام! - سلام داداش.
وزیر پارانثامان از صندوق خیریه و مذهبی هندوها صحبت می‌کنه.
یه شبکه تلویزیونی تو تامیل‌نادو ترند شده. روش‌های زیادی وجود داره.
ولی چرا منو هدف گرفتی؟
همش اخبار منو پخش می‌کنید، بچه‌های ما رو عصبانی نکنید.
چون حتی اگه منم فقط...
بچه‌های ما بیکار نمی‌شینن.
واسه همینه که میگن. - ممنون از نگرانی‌تون.
دنبال کی می‌گردی؟ - یه تیر توی قلب.
اون منم.
خواهرزاده! - دایی؟
بیا دیگه!
فکر می‌کرد چون دوستِ داماده، خیلی خوبه.
ولی تو سیکس‌پک داری، مثل هالک اومدی.
لطفاً شوخی نکن دایی.
اون دختر خواهرمونه!
می‌خواد سیم‌کارت بخره. واسه همین آوردنش.
حتماً احساساتی شده. بیا بالا.
اینجا دانشکده پزشکی مادورایه.
قشنگه.
خیلی خوب ازش مراقبت می‌کنن.
اومده دهات ما، نمیشه که گدایی کنه.
باید حسابی بخوری و بنوشی. - فهمیدم.
اولین باره که میاد دهات ما.
بعد از خوردن یه جیگار‌تاندا، بزنیم بریم.
بخوریم. - حتماً، دلم میخواد بخورم.
خیلی بالاست، پایین اومدنش سخته.
ما رسیدیم داداش. تو کجایی؟
گوش کن. یکی رو اینجا دیدم.
کی رو؟
هی، آماده‌ای؟
داری چیکار می‌کنی؟
سامیوکتا... - سامانتا.
سلام سامانتا، چطوری؟
خوبم.
خیلی وقته ندیدمت، نه؟
بالاخره تو کلاس تقویتی دیدمت.
حالا دیگه چنای هستیم.
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
چرا اینقدر حرف می‌زنی؟
مانامالی دخترعمومه.
باشه، دوستات کجان؟
همه دارن میان.
خوبه، خوبه.
ببخشید، داشتم درباره کار تلفنی صحبت می‌کردم.
واسه همین ندیدمت.
اشکالی نداره. تو چه جور آی‌تی‌ای هستی؟ تو شرکت کار می‌کنی؟
آی‌تی؟ شوکه شدی؟
من تو ناسا کار می‌کنم.
تو ناسا، رو یه برنامه تحقیقات فضایی کار کردم.
آها، درسته. تحقیقات فضایی چیه؟
آره، تو فضا.
مثل فضانوردها؟
آره، دقیقاً.
گاهی به عنوان دانشمند، گاهی هم به عنوان مهندس.
حالا داریم یه ماموریت جدید رو شروع می‌کنیم.
واو! عالیه!
خواهرت چیکار می‌کنه؟
- منظورت سامیوکتاست؟
آره، سامیوکتا. - اون تو استرالیا ازدواج کرده و همون‌جا زندگی می‌کنه.
اوه.
شما دوتا دوستای قدیمی هستید؟
هرکی بیاد، عادت داریم بهش جیگار‌تاندا بدیم.
بگیر. - ممنونم.
ممنون عمو. - همیشه با گوشی آهنگ گوش میده.
بله، بگو داداش. - کجایی؟
کجایی؟
بگو نزدیک اون مغازه معروف جیگار‌تاندا. - پیش عموت هستم.
یه لحظه تنها بیا تا حرف بزنیم.
این رو یه لحظه نگه دار. - زنگ بزن و بیا.
چی؟
بدون اینکه بدونم از لادو هم خواسته بودن بیاد.
اون الان فرودگاهه.
حالا نمی‌دونم باید چیکار کنم.
برای اون؟ - نمی‌شه به هیچ‌کس دیگه اعتماد کرد.
تو برو بیارش.
هی، گیر نده. - رفیق، کمکم کن.
نمی‌تونم.
یکم درک کن. این یه دردسر بزرگ می‌شه.
اگه بیاری...
که اون با تو اومده،
به هر حال کارم ساخته‌ست.
برو بیارش.
نمی‌تونم داداش. - توروخدا بیارش.
خداحافظ. - هی!
بیا ببریمشون ناهار.
ناهار؟ - بریم هتل پاندیان.
غذای خوبی داره.
خب، بریم؟ - نه، من برمی‌گردم فرودگاه.
کیفتو جا گذاشتی؟ - نه عمو.
یه دوست مهم داره میاد.
یه دوست؟ - باید برم بیارمش.
شماها برید خونه. من با تاکسی میرم.
تاکسی؟ وقتی ماشین داریم چرا چرت و پرت میگی؟
بیا با خودمون ببریمش.
بیا با هم بریم.
نه خوبه، خودم حلش می‌کنم.
خجالت نکش. - هی، بیا دیگه.
تو راه یه کاری‌ماهیِ خوب می‌خوریم.
منم بیام؟ - نه، خودم ردیفش می‌کنم.
لادو، داری چیکار می‌کنی؟ - هی، ساچین داره ازدواج می‌کنه.
یه چیزی بگم؟ ساچین به درد تو نمی‌خوره.
حقیقت اینه، فهمیدی؟
درسته، ولی ساچین داره ازدواج می‌کنه.
چی شده؟
لادو، برادرزاده‌ی زنِ ساچین توی ماشینه.
خانم؟ - مراقب باش.
اون هنوز ازدواج نکرده، نه؟ تو تازه خانم شدی؟
پس این چیه؟
من مثلاً زن اولشم؟
به هر حال، بریم خونه حرف می‌زنیم.
باشه، ولش کن.
کیفمو بگیر. - باشه.
این یکی رو هم بگیر.
هر چی بگی انجام می‌دم پسر.
هی، بیا بشین صندلی جلو.
بیا به جفتشون بگیم بشینن عقب.
عصبانی می‌شن.
داداشمون ساچین، از کجا می‌شناسیش؟
اون منم تو دوران کالج...
عمو، ما همه‌مون با هم کالج می‌رفتیم.
اون‌طوری بود که با هم دوست شدن.
اوه! - چرا نباید اجازه داشته باشم حرف بزنم؟
ببین، ما مستقیم میریم عروسی.
بیا بریم خونه حرف بزنیم.
پس بیا بریم دهکده. گرفتی؟
سم رو دیدی؟
سم، نمیاریشون؟
با من بیا، کار دارم. - باشه، خودم انجامش میدم.
هی، وقتشه. - سلام عمو.
الان اومدی؟ - آره عمو.
پسرت کجاست؟
باشه.
اون اینجا چیکار می‌کنه؟ - مشکلی نیست، خودم حلش می‌کنم.
خیالت راحت، خودم درستش می‌کنم.
لادو!
چی داری میگی؟ کسی که عاشقشه اومده دیدنش، چطور بره؟
بریم، فقط بهم نگاه نکن.
هی، لادو داره میاد. چطور پیداش کنیم؟
سلام! - سلام!
سلام، همه خوبن؟
ساچین کجاست؟ تو هم اومدی؟
هی، چه خبر؟ - هی، اونجا نیست.
صبر کن، اون اتاق ماست. برو یه دوش بگیر.
هی، ببرش اتاق.
هی، مادربزرگ ساچین. - بعداً می‌بینیمش.
داماد کجاست؟ - توی اتاقه.
رفیق!
چطوری داداش؟
یه لحظه صبر کن!
لعنتی، واسه چی به لادو گفتی بیاد؟
بابا بیحال بودم، نفهمیدم چی دارم میگم.
اون اومد اینجا، فکر نمی‌کردم دردسر بشه!
میدونی وقتی میاد چیکار می‌کنه؟ نمیدونی، نه؟
همه فکر می‌کنن اون دختر منه.
خوبه دیگه! پس من مشکلی ندارم، درسته؟
چته تو؟
هیچ مشکلی نیست.
رفیق!
فقط امروز رو جمع‌وجورش کن. فردا عروسیه.
به هر حال لادو رو مدیریت کن.
خیالت راحت داداش، حلش می‌کنم.
- دمت گرم!
استرس دارم.
آرومم کن، حتی نمی‌تونم ازدواج کنم.
قبل از اینکه بهش زنگ بزنی، باید به اینجاش فکر می‌کردی.
چرا این آهنگ رو گذاشتی؟
هی، این آهنگ عاشقانه ماست.
اگه اینو بشنوه، کارمون تمومه.
اول از همه، این آهنگ رو قطع کن.
اوه، انگار همه دارن اینجا خوش می‌گذرونن؟
فقط منم که دارم دیوانه‌وار گریه می‌کنم.
واو!
شبیه دامادها شده.
پیرهن نو؟ خیلی قشنگه!
عالیه!
سلام لادو، چطوری؟
خودت ببین، به نظرت حالم خوبه؟
به صورتم نگاه کن حالم خوبه؟
خودت قضاوت کن.
مشکلت چیه؟ چی می‌خوای؟
بیا حرف بزنیم ولی اول این ازدواج رو متوقف کن.
به هر حال، بیا بشینیم حرف بزنیم.
درسته؟ بشین - داری شوخی می‌کنی؟
شوخی نیست، جدی می‌گم.
بیا حرف بزنیم - لادو، مسخره‌بازی در نیار.
گوش کن. بیا این قضیه رو حلش کنیم.
بیا بشینیم حرف بزنیم.
تو این ازدواج رو بهم بزن. - لادو، داری زیاده‌روی می‌کنی.
یه لحظه صبر کن، وقتش رسیده. - بزن بریم لادو.
یه لحظه صبر کن - گوش کن به حرفم.
می‌خوام باهات حرف بزنم. - الان وقت حرف زدن نیست.
ایدیا، مثل تو، منم نمی‌تونم عشقم رو پنهان کنم. نیازی به گفتن نیست.
من برای عشقم می‌جنگم.
بشین.
خواهش می‌کنم بشین!
حالا قراره چی بشه؟ می‌خوای ازدواج کنی؟
واقعاً می‌خوای ازدواج کنی؟
دو تا خانواده.
به این فکر می‌کنن که صبح عروسیه با چه شوقی خوابیدن.
امیدشون رو ناامید کنیم؟ باید ازدواج کنیم؟
حرف بزن، لادو.
می‌فهمم.
هنوز از این ماجرا خلاص نشدی.
ولی رفیق، به اون دختر فکر کن.
ولی اگه بخوایم بدون در نظر گرفتن اینا ازدواج کنیم...
من آماده‌ام.
هر چی بگی گوش می‌دم.
می‌پرسم.
لادو!
اگه در آینده عکس‌هامون رو نشون بدن تهدیدآمیز نیست؟
احمقا، چی دارید می‌گید؟
چی گفتی؟
منو ول کردی؟
پسر خیلی خوبی داری. من ازدواج می‌کنم.
یه کسی مثل ماهش بابو.
خواهش می‌کنم، خودت رو ببین.
پس لادو دختر تو نیست؟
نه، اون دوستمه.
این پسر خوش‌تیپ رو ببین.
کجا داری میری پسرم؟
یه جا بند شو. - پسرم.
چی شده؟
یه پسر خوش‌تیپ.
بجنب دیگه!
چی شده؟ کجا داری میری؟
بچگی‌ها، با کلاسِ توسانمون یه مغازه پانی‌پوری بود، یادت هست؟
آره، یادمه.
برو اونجا و هوسِ پانی‌پوری کن.
پانی‌پوری بخور، کسی هست بره تیروچی؟
من میرم.
آه، ببخشید.
هی، وقتشه. اگه کسی داشت میومد، بهم علامت بده.
درسته؟
سم؟
منم دلم پانی‌پوری میخواد.
سلام داداش، چطوری؟ - خوبم.
مغازه‌ت عوض شده. - آره پسرم.
گفتی دو تا هستن؟
سریرام، چرا اومدی کلاس؟
تو هم داری میای، پرادیپا.
دو هفته دیگه کلاسِ تقویتی تموم میشه.
کی میخوای بری و بهشون بگی؟
به چی نگاه می‌کنی؟
من اسمم رو نوشته بودم.
این نیمکتِ توئه؟ - آره.
پاشو برو اون‌ور.
با توام، پاشو.
پاشو! پاشو!
قانون دوم نیوتن رو بگو!
شتابِ یه جسم با نیروی خالصِ وارد بر اون رابطه مستقیم داره.
اف مساوی ام آ.
چطور اینا رو یادت می‌مونه؟
به بدبختی حفظشون کردم. چطور فراموششون کنم؟
اینکه پانی‌پوری دوست داری رو نمی‌دونستم.
بیا چنای، برو سوکارپت بریم از همه مغازه‌ها بخوریم.
پانی‌پوری؟
فردا پرواز دارم.
دارم میرم آمریکا.
کی برمی‌گردی؟ - فردا؟
آره!
هی، صبر کن. بابا زنگ زد.
داره دیر میشه. بریم.
هی، دوستای داماد، کجایید؟ - ما تو دفتر هستیم.
من فرودگاه چنای هستم.
چی شده عمو؟ همیشه فرودگاهی؟
شوخی نکن. سمِ کوچولوی ما داره میره آمریکا؟
واسه همینه که اومده بازش کنه.
شبیه راننده تاکسی‌ها شدی.
ولش کن، بیا اداره. - باشه!
می‌خوام برم فرودگاه. - چرا؟
گفتی عمو داره میاد؟ قراره چیکار کنیم؟
من عاشق سام هستم. - هی!
چرا یهو اینطوری شد؟ - نه، یهو نبود.
چرا بعد از این همه مدت، من؟ می‌تونی پیداش کنی تو مادورای؟ حرف بزنی؟
هر اتفاقی تو زندگی یه دلیلی داره.
به جز این دفعه،
که نمی‌تونم جوابش رو بدم، فکر کنم.
نه اینطوری، یهو و یک‌جا.
بازم میگم، این کار اشتباه نیست.
هی، صبر کنید، ما هم میایم. - یه لحظه صبر کن مرد.
چقدر تا پرواز وقت مونده؟
یه ساعت دیگه وقت هست.
هی، واقعاً همینطوره، نه؟
می‌خوام بگم
هنوز یه ساعت وقت داریم، زود راه می‌افتیم،
آقا، اونقدر جا هست؟
میشه بری؟ چرا بدنت رو می‌کوبی به ما؟
کدوم اداره کار می‌کنی؟
هی، مگه تو دهات چقدر وزیر و رئیس داریم؟
اونا رو ول کردی، داری خبرای رئیس منو پخش می‌کنی؟
کتک‌کاریه، حواست باشه!
آقا، نه آقا. - ماه درست سر وقت دراومد.
آقا، ببخشید.
خودت می‌دونی کی هستی.
می‌دونی برای چی اومدی.
برای یه سفر کوتاه، دارم میرم فرودگاه.
دو ساعت صبر کن. میام باهات حرف می‌زنم.
بیدارید؟
فکر کردی ما راننده سه‌چرخه‌ایم؟ که صبر کنیم؟
آقا، دو ساعت به من وقت بدید.
آقا، برو بالا.
هی، چه خبر؟
ببخشید، چطوری برم برج اکسنچر؟
آقا، یه لحظه. - هی!
هی! - لهجه‌اش...
اگه از اون طرف بری... - نه از اون طرف، از این طرف برو داداش!
چطوری از این طرف برم؟
چطوری می‌خوای بری؟ - هی، بلند شو.
بلند شو! سریع. - هی، نذار فرار کنه.
هی، جلوشون رو بگیرید!
هی، ماشین رو روشن کن.
بگیریدشون!
هی، عقل تو کله‌ت نیست؟ نمی‌تونی صبر کنی؟
پیاده شو
آقا، آقا، آقا. - گفتم از ماشین پیاده شو.
آقا، ببخشید آقا.
داری چیکار می‌کنی؟ - رفیق، مراقب خودت باش.
پرابو، مراقب خودت باش.
شما هم مراقب خودتون باشید. - رانندگی بلد نیستی؟
باشه، مراقبیم.
کجا داری میری؟ وایسا!
هی، کجا داری می‌دوی؟ وایسا!
هی، اوضاع چطوره؟
داداش، این ماشین میره فرودگاه؟
بشین.
تو دیگه کی هستی؟
من طرفدار ساردول تاکورم.
اونم مگه طرفدار داره؟
سی‌اس‌کی تو خونمه.
اگه دستم رو ببری، حتی خونم هم زرده.
هر غلطی می‌خوای بکن! اول از اتوبوس پیاده شو.
پیاده شو وگرنه اخراج میشم.
داداش، تو قراره به شغل درست‌وحسابی برسی.
دوستم داره جونش رو از دست میده.
یه سوال عشقی دارم داداش.
عشق؟
چرا میان اینجا می‌خوابن؟
اونا طرفدار بمبئی ایندینز هستن. - هی، بمبئی ایندینز!
داداش، ماشین رو برون.
آقا، اون طرفدار سی‌اس‌کی‌ئه. ولش کن.
طرفدار ساردول تاکوری، ثابت شد.
اینجوری کتک می‌زنی؟ - تو تندتر برون.
اون یکی‌مون آویزونه؟
بسه دیگه.
سفر خوش! - ممنون.
داداش، زنی که کتک خورده افتاده زمین.
می‌خوای کجا ببریش؟
هی، بلندش کن.
سی‌اس‌کی تو جدول امتیازات تهِ تهِ لیسته.
ولی سریع دنده رو عوض کن داره میاد.
هی، رسیدیم فرودگاه.
بازی رو تموم نمی‌کنی؟
صبر کن تمومش می‌کنم، داداش.
کارش رو با کتک زدن تموم کرد.
میره که کار رو تموم کنه، لو.
وایسا!
رفیق!
بسه! می‌میره.
پرواز تأخیر داره.
صندلی اتوبوس هم پاره شد. کارم دیگه تمومه.
اوه، نه، نه.
ویدیوها ساخته و ریلزها پست میشن منو از دست نده.
هی، هی، هی، هی!
ایدیا، داری چیکار می‌کنی؟
چرا اون روز مثل دیوونه‌ها دویدم، خودمم نفهمیدم.
شاید برای اینکه دوباره گمش نکنم.
ولی تنها نکته خوبش اینه که، جوجو دوباره به زندگیم برگشته.
بعد از اون، فکر می‌کردم همه چی تموم شده.
بعدش، برگشت به جایی که شروع شده بود.
عمو می‌ترسید که منم مثل اون تنها بمونم.
واسه همین بهم گفت ازدواج کنم.
یه روز... فهمیدم که اون منو ول کرده و رفته یه جای دور.
هی، هی وایسا.
کافیه، من اسم دارم.
اون هیچوقت نمی‌گه دوستت دارم. - آقا، کجا می‌ری؟
دیگه چیکار کنم؟
یه جایی درسته. منتظرم اون بگه دوستت دارم
اون که اینو نمی‌گه، مگه نه؟
بزن بریم آقا.
آقا، تا اینجا اومدی؟ بقیه داستان رو گوش کن.
عالیه.
یه داستان عاشقانه دیگه؟
نمی‌تونم تحمل کنم، تنهام بذار. - اوه، آقا.
آقا، این داستان عاشقانه نیست.
نامزدیش. - بله آقا.
نامزدی، نامزدی آقا. - بله آقا.
این رو نگفتی، مگه نه؟
فکر کردم، پوناگای منان مثل فیلم یه تراژدی دیگه بود.
دختر، من یه نوشیدنی دارم. - منم همینطور.
به هر حال، راضیش کردم. همونطور که عموش فکر می‌کرد،
اون با آدیتی نامزد کرد.
اونم باهاش موافقت کرد. همه چی رو شد.
هی، بگیرش!
هی، یه نگاه به آینه بنداز.
انگار داری تماشا می‌کنی، بنگ! - جدی؟
اینجا... زنت کجاست؟
اون آرایش کرده.
جشن تموم شده؟ حالا چرا آرایش کرده؟
زود اومد. بی‌خیال شو.
اینم خوبه.
ناراحته؟ تو خوشحالی؟ اینو... نمی‌تونم بفهمم.
انگار با هر آهنگی جور درمیاد، همون قیافه‌اش رو حفظ کرده.
یه جای کار می‌لنگه.
حالش خوبه، فقط گند نزن بهش.
یه جای کار می‌لنگه. - منم همین حس رو دارم.
بریم بپرسیم.
هی، همه چی روبه‌راهه؟
آره، همه چی خوبه.
همه چی خوب به نظر میاد.
اون حالش خوبه، تو داری گند می‌زنی بهش.
رازش چیه؟
دوستامون از بنگلور دارن میان.
ما دوستیم و اونا هم دوستن.
وقتی همه دوستا دور هم جمع میشن...
حتماً متوجه شدی.
تو ازدواج کردی؟
اون ازدواج کرده. من هنوز نه.
هر دومون مجردیم.
هیچ‌کدومشون هنوز نامزد نکردن. - بهش بگو، ایدیا.
هیچ‌کدومشون هنوز نامزد نکردن.
یه بار واسه منم پیش اومد.
هی، وقتشه. - سلام، ادیتی.
رسیدی؟ - آره، اومدم.
دقیقاً کجایی؟ - همینجام، تو کجایی؟
دارم ماشین رو پارک می‌کنم.
تو چی؟ - طبقه اولم.
عالیه، میام پیشت.
ای بابا!
چه غافلگیری‌ای.
خیلی وقته ندیدمت، نه؟
چطوری؟
تورو خدا، خودت رو ببین.
خیلی عوض شدی، ایدیا.
هنوز با دوستای دانشگاهت حرف می‌زنی؟
ساچین، لادو، پرابو، دراوید...
اون موقع‌ها چقدر خوش می‌گذشت، نه؟
ببخشید، من همونی‌ام که زیاد حرف نمی‌زد.
دلم واسه اون روزا تنگ شده.
چطوری؟
خوبم.
توی بیمارستان ایمز دهلی کار می‌کنم.
واسه یه کنفرانس اومدم چنای.
که ببینمت... فکر نمی‌کردم ببینمت.
متاهلی؟
هنوز نه، قراره ازدواج کنم.
هنوزم عوض نشدی.
همون‌طوری هستی.
بدون اینکه خیلی حرف بزنی،
همه‌چی همونه.
خیلی خب، پس من دیگه برم.
می‌بینمت.
خداحافظ!
اگه اشتباه نکنی، می‌خوام یه چیزی بگم.
وقتی دانشجو بودیم...
عاشقت بودم.
اما نمی‌دونم تو هم همین حس رو به من داشتی یا نه.
اون موقع، از ترس نتونستم عشقم رو بهت بگم.
اون روز توی ایستگاه می‌خواستم بهت بگم.
اما نتونستم.
ولی حالا...
خیلی حس خوبی دارم.
منظورم رو بد برداشت نکن.
من ازدواج کردم.
دو تا بچه خوشگل دارم.
فقط می‌خواستم بهت بگم.
خوشحالم که تونستم بگم.
من خوبم.
خداحافظ!
زندگی مشترکت رو فراموش نکن. با منم حرف بزن.
باشه! خداحافظ، ایدیا.
خداحافظ!
الو؟
لادو، گوش کن. من سم و یو.اس رو با هم دیدم.
این یعنی چی؟ دمِ عروسی، این چه معنی‌ای میده؟
عشق چیزی نیست که بشه انکارش کرد، نگفتنش خیلی دردناکه.
خودت گفتی دیگه، نه؟ که باید برای عشق جنگید.
ولی من حال و حوصله جنگیدن ندارم.
تازه، فایده هم نداره.
حداقل حرفی که تو دلم هست رو می‌زنم.
رفتی بهش گفتی عاشقی؟ گفتی دوستش داری؟
چرا از من می‌پرسی؟ از خانواده‌ی ادیتی بپرس.
بدون اینکه با پدرش حرف بزنی، داری به من زنگ می‌زنی؟
هی، دارم ازت می‌پرسم، ها؟
هی، سندیل، بیا اینجا. - هی، هستی؟
الو؟
می‌گن که عاشق هم بودن.
اون دیگه گذشته‌ی منه، لادو.
باشه، هر چی تو دلته، اگه نه...
بریزشون بیرون، بیا یه فکری بکنیم.
این‌طوری؟
نه، ادیتی هم درگیره. می‌خوای اونم با خودت بیاری؟
همه با هم، بیاید بگیم که عاشق شدیم.
ده روز دیگه عروسیه. من چی دارم میگم؟
می‌خوای جشن مجردی بگیری؟ بگو دیگه.
همه با دهن باز میان (تعجب می‌کنن).
بقیه‌اش با من. تو فقط بیا.
هی، خیلی نخوری ها.
کلی کار داریم. - میکس من که تموم شده.
عمو!
یه چیزی می‌خوام بپرسم. نگران نباش.
می‌پرسی که ناراحت میشم یا نه؟ بعداً بهت میگم.
عمو، نوشیدنی‌تون.
پسرا جشن مجردی می‌خوان. - باشه، راهش بنداز.
بهشون بده.
اینجا نه، آمریکا. توی...
آمریکا؟ - آره.
دو روز قبل عروسی برمی‌گردیم.
می‌خوای بری؟ - آره عمو.
از ادیتی اجازه بگیر.
چرا از اون می‌پرسی؟
برو، اون زنته. باید ازش اجازه بگیری.
شما بگید عمو. - خجالت نکش.
برو ازش اجازه بگیر.
چی عمو؟ - نگران این چیزا نباش.
ایدیا، من پاسپورت ندارم!
بریم گوا؟
هی، برو اون‌طرف!
دو روز قبل عروسی میاد.
فکر کردم چون لحظه آخری گفتن اینطوری شد.
بیا حواسمون باشه.
سلام بابا. - داماد چی میگه؟
اون، منظورم اینه که...
یه قرارداد کاری تو آمریکا بسته.
ترامپ ازشون خواسته برن.
اوه!
می‌پرسه که الان بره یا نه.
ترامپ دیگه؟ برو ببین چه خبره.
قبل عروسی میای؟
آره عمو. - برو دیگه.
گوش کن، وقتی داماد رفت و برگشت،
«داماد وزیر بعد از دیدار با ترامپ برمی‌گردد.» یه بنر بزنید.
تو بهترین دوستشی، مگه نه؟
در مورد عشقش، خودت می‌تونستی بهش بگی، نه؟
آره، مگه نه؟ اگه خودم گفته بودم، اینقدر مشکل‌ساز نمی‌شد، می‌شد؟
الان دیگه مهم نیست. فردا عروسیشه.
برو بخواب.
من دارم میرم بخوابم.
من آدم خوبیم، می‌دونی که؟
آقا، بعدش تو آمریکا می‌دونی چی شد؟
هی، از هواپیما پرتت می‌کنن بیرون.
خفه شو و بخواب. - باشه آقا.
داداش، یه لحظه چشمات رو ببند و بخواب.
ولش کن، همه چی خوبه.
برو بخواب.
هی، تو آمریکا چی شد؟
از حرفاش اینطور برمیاد که انگار نمی‌تونیم بریم هند.
وقتی گفتی مهمونی مجردی، مشکوک شده بودم.
که داری یه همچین کاری می‌کنی.
فکر کنم اون کارت شناسایی‌ش رو داده، انگار که گرین کارت گرفته.
وقتی بهش گفتی دوستش داری، قراره چی بشه؟
حق با توئه!
نمی‌دونم، فکرم رو درگیر کرده.
اونم بعد از اینکه آمودا اومد و حرف زد...
این نگرانی بیشتر شد.
یه دختر متأهل وقتی میاد و میگه...
بعد از ازدواج، اینو یادت باشه که تا آخر عمرم نمی‌تونم خوشبخت باشم.
دو روز بهم وقت بده.
سم رو دیدم.
بذار بهت بگم، حالت بهتر میشه.
به هر حال، این سفر مجردی منه. بیا خوش بگذرونیم.
باشه! - باشه!
توافق کردیم. بزن بریم خوش بگذرونیم.
سلام!
صبر کن، الان میام.
خب، اینجا چیکار می‌کنی؟
برای یه کار کوچیک اومدم.
تو ناسا؟
نیویورک، یه جلسه داشتم.
چون وقت داشتم، اومدم ناسا رو ببینم.
اشکالی نداره؟
آقا، ناسا، به نجوم علاقه داری؟
به خاطر توئه.
اوه، اوه!
از وقتی مدرسه بودی، همین‌طوری نبودی؟
بچگی فکر می‌کردم، همه‌ش دارن فیلم بازی می‌کنن.
مشکلی نیست. خیلی پیشرفت کردی، سم.
ممنونم.
شش ماه بعد، یه چهره آشنا پیدا شد.
دیدن تو اینجا، انگار اومدم خود مادورای.
یهو همه یادشون میاد.
واسه همین اومدم.
چی گفتی؟
هیچی نیست.
تو این موشک هم همین‌طوریه؟
تازه یه مأموریت رو تموم کردیم.
اوه! - واسه همین تو وقت استراحت اینجاییم.
و برای بچه‌ها، برنامه‌نویسی ترانک.
واو! عالیه!
راستش، این آخر هفته منم میام نیویورک.
اگه اشکالی نداره، می‌تونیم همدیگه رو ببینیم.
مگه اینکه با کس دیگه‌ای باشی.
نه، نه! اون تنها اومده.
خیلی خب. می‌بینمت تو نیویورک.
هی، چنای بودی؟
آره، اومدم. داری چیکار می‌کنی؟
دارم میرم بیرون.
کجا داری میری؟
می‌خوام ابراز عشق کنم.
سیری به مامان! - نمی‌دونم یادت میاد یا نه.
وقتی مدرسه بودیم، میومدی سر کلاس و تنیس.
واسه تولدمون هم اومدی.
رسیده!
اون اینجاست؟
سر کلاسه؟ داره بهم نگاه می‌کنه.
فکر می‌کنه که حتماً دیدمت.
چطور یهو عاشق شدی؟
انقدر سریع، نمی‌تونی قبول کنی؟
اینکه دوباره تو زندگی هم پیدامون شد، یعنی...
این یه اتفاق ساده نیست.
فراتر از اینه، فکر کنم یه چیز دیگه‌ست.
دیالوگی مثل این، حتی تو فیلما هم نیست.
نه عزیزم؟
اعتمادم رو شکستی. گوشی دست منه.
اون فردا میره. میرم و بهش ابراز عشق می‌کنم.
موفق باشی! - ممنون، بنگ!
سه بار بلیت رو عوض کردم.
منم هی زنگ می‌زنم و اذیت می‌کنم.
اگه فردا بری، همه‌چی درست میشه. وگرنه، قید ازدواجت رو بزن.
بذار یکم فکر کنم.
به چی می‌خوای فکر کنی؟ اصلاً مگه جای فکر کردن هم داره؟
چیه، حس می‌کنی دوباره می‌خوای پیشنهاد ازدواج بدی؟
می‌خوای بگی که عاشق بودی؟
می‌خوای از عشق حرف بزنی؟
هی، تو به من قول دادی.
ببین، این از روی احساس نیست. فقط اومدم یه سری اطلاعات بهش بدم.
این یادت باشه.
به نظرم،
این عشقِ قدیمیا نیست، امروزه به این میگن عشق.
هی، پرابو. اذیتش نکن.
دو روز دیگه عروسیشه. چطور می‌خوای اینو به ادیتی بگی؟
فقط ما داریم حرف می‌زنیم. اون حتی دهنشم باز نمی‌کنه.
هی، دهنتو باز کن و یه چیزی بگو.
نگاه کن، تا وقتی که باب میلته ده روز وقت بود.
حالا که اینطوره، برو پیشنهاد بده ذهنش رو بهم نریز.
فردا عروسیته.
بازی رو بذار کنار، انتخاب کن کی رو دوست داری.
اون انتخاب کرده. خفه شو.
میشه همه‌تون یه لحظه خفه شید؟
هی، کاری که واسش اومدی رو انجام بده.
برو پیش سم و در مورد ازدواجت بهش بگو.
بعدش، بریم هند.
هی، وقتشه. با توام.
یه چیزی بگو.
ایدیا، بگو.
همه دارن ازت می‌پرسن؟
یه جوابی بده، ایدیا.
واسه اینم یه دروغ آماده کردی؟ بگو.
تو این ده روز، دیگه چند تا دروغ می‌خوای بگی؟
اومدی سرمایه‌گذار رو ببینی. اون تنها اومد. تو هم تنهایی.
سم، اشتباه متوجه شدی.
با هیچ‌کس و هیچ‌چیزی حرف نزن.
همه‌شون با هم بهم دروغ گفتن.
آدمی به بدی تو توی عمرم ندیده بودم.
سم!
سم! سم!
سم، به حرفم گوش کن.
می‌خوای دوباره دروغ بگی، ایدیا؟
بگو.
دروغ نگفتم، سم.
اومدم اینجا که ببینمت. همین کافی نیست؟
چطوری داداش؟
ازدواج کردی و اومدی منو ببینی؟
اشتباه متوجه شدی، سم.
حالا، همه‌چی داره معنی پیدا می‌کنه.
اومده بودی جشن مجردی بگیری.
می‌خواستی با یه دختر خوش بگذرونی.
ازم سواستفاده کردی.
گوش کن! حق داری عصبانی باشی.
همون روز اول باید در مورد ازدواجم بهت می‌گفتم.
چرا نگفتی؟ خودمم نمی‌دونم.
گفتی؟ من دارم میرم.
سام! سام، بذار حرف بزنم.
به حرفم گوش کن.
دیگه چی می‌خوای بگی، ایدیا؟
ده روز دور و برم چرخیدی.
که بیای عروسی، دعوت می‌کردی.
نه...
وقتی منو می‌بینی، چطور می‌بینی؟
حداقل برای دختری که باهاش ازدواج می‌کنی صادق باش، ایدیا.
هر فکری می‌خوای در موردم بکن، اشکالی نداره.
ولی، چیزی که براش اومدم رو می‌گم.
گوش کن، من همیشه...
الانم فقط داری به خودت فکر می‌کنی.
در مورد من.
فرار کن!
هی، اون مال منه.
خودت کلی بار رو دوشته.
چرا مال منم اینطوریه؟ بده به من
باشه
آقا، بدون اینکه چیزی بگید دارید می‌رید؟
اوه، یادم رفت! خوشبخت بشید! - هنوز نشدیم.
آقا، آقا، آقا؟
آقا، برای صبحانه کجا می‌رید؟
کترینگ مادامپاتی رنگاراج، شما هم بیاید عروسی.
نه، نه، نه، نه! - شما هم بیاید آقا.
دیگه طاقت یه ماجرای جدید رو ندارم. بذارید برم
کلی کار دارم، دارم می‌رم.
خداحافظ، خداحافظ! - اوه، آقا.
کجایی؟
اومدم!
دم خروجی‌ام. - منم همونجام.
کجایی؟
خانم! هی، معلم‌مون خانم گیتا.
معلم! - معلم!
این کیه؟ - ایشون خانم گیتا، معلم ما هستن.
معلم محبوب ماست.
خانم گیتا؟ - آره، خانم گیتا.
اون دختر بارداری که نزدیک زایمانش بود رو تنها گذاشت.
یه پسر بی‌عرضه.
فکرت در مورد من این بود؟
ببخشید خانم. من اون موقع که جوون بودم نمی‌دونستم...
بی‌خیال
حالا می‌خوای چیکار کنی؟
نمی‌دونم
هر کاری که دلت می‌گه رو انجام بده.
خانم گفت آقا کار داره.
راست می‌گی، بیاید عروسی آیدا.
می‌تونید خوش بگذرونید. - آره، شما هم بیاید.
اوه، انگار دارید خاطره تعریف می‌کنید.
عمو منتظره. شماها برید!
آقا؟ - آقا؟
همین؟
همینه، برید دیگه!
هی، بریم.
بیا خانم. - خداحافظ.
خداحافظ
می‌بینمتون
برای روز عروسی، دیر می‌رسید؟
میان، میان.
اینم از اونا.
بیاید، بیاید.
سلام! - داداش‌زن.
اومدن؟ خوبه.
بیاید، آراتی رو بیارید.
تا لحظه آخر، نگرانی؟
رسیدیم؟ بریم.
سلام، پریا!
بیا برادرزاده.
معمولاً بقیه منتظر من می‌مونن.
حالا عمو منتظر تو بود.
ببخشید. - اشکالی نداره، بیا تو.
برادرا، می‌تونید عروس رو ببرید؟
همراه خودتون بیارید. - بزن بریم، زود باش.
هی، هی، هی، هی!
چرا تنها اومدی؟ کیف‌ها کجان؟
کیف تو اتاقه. - اون برچسب آبیه تو کیفه؟
ما که برنداشتیمش، نه؟
بلد نیستی جنس بدون عوارض بخری؟
اومدم عمو. - داد نزن، کجا داری میری؟
اوه، اونا برنداشتنش!
سلام!
عمو، می‌خوام باهات حرف بزنم.
هی، وقتشه. داری بازی درمیاری؟
همه بزرگان شهر، اینجا جمع شدن.
حالا چطور می‌خوای عروسی رو بهم بزنی؟
من با اجازه تو ازدواج کردم. آماده‌ای یا نه؟
بعد از شش ماه دوستی با اون دختر،
حالا اگه بگی این دختر رو نمی‌خوام، اون یکی رو نمی‌خوام،
مردم چی فکر می‌کنن؟
مردم رو ول کن. به اون دختر، آدیتی، چی بگم؟
تا حالا شده چیزی ازم بخوای و بگم نه؟
مجبورت کردم؟ واقعاً لازمه این کار رو بکنی؟
لطفاً حرفم رو بفهم.
آدیتی برای تو عالیه.
اگه به چیزی که دوست داریم نرسیم، سخته.
اما اگه به چیزی که می‌خوایم نرسیم، زندگی تباه میشه.
بفهم.
ببین، من فقط عموت نیستم.
من جای مادر و پدرت، همه کست هستم.
و اگه این‌طور فکر می‌کنی، لطفاً آماده باش.
وقتشه، از داماد خواستن که بیاد.
هی، داریم میایم! فرار کن!
می‌خوای این عروسی رو بهم بزنی؟
مهم نیست، خودم با عواقبش کنار میام.
به هیچی فکر نکن.
بزن بریم باهاش روبرو شیم.
باشه!
مشکلی نیست، حلش می‌کنیم.
عمو، جلیقه و پیرهنم رو بگیر.
پنج دقیقه دیگه آماده‌ام.
ایدیا، من باهاشون حرف می‌زنم.
تو هیچی نگو.
اشتباه از من بود.
تو برو، منم میام.
ببین، ذهنت رو درگیر نکن.
هر چی تو دوست داری، منم همون‌طور میشم.
فهمیدی پسرم؟
باشه.
داداش ساچین، فعلاً که جون سالم در بردی. - راست میگی.
هی، عمو.
همون‌طور که گفت، پسرش رو سر وقت آورد.
نقشه‌تون رو فهمیدم.
چه نقشه‌ای؟
مثل آماده شدن برای عروسی،
تلاش برای بهم زدن ازدواج. مگه نه؟
توی موقعیت شما، منم همین فکر رو می‌کنم.
با دختری که دوستش داره، این رفاقته که کار دستش میده.
همه‌ش این نیست.
اون داره با آدیتی ازدواج می‌کنه.
این براش خوبه. اینم فهمیدم.
اینم درک کن.
وگرنه، اگه کار احمقانه‌ای بکنی،
خودم حسابش رو می‌رسم.
هی!
قیافه‌ت داد می‌زنه یه چیزی هست. - ما کاری نمی‌کنیم، عمو.
چرا نفهمیدیم مامان چی حس می‌کرد؟
وظیفه ما اینه که به عشق واقعیش کمک کنیم تا به هم برسن.
رفاقت یعنی این.
ما رفیقای خوبی براش نیستیم، لعنتی!
حالا چیکار کنیم؟
بیا جلوی این ازدواج رو بگیریم.
بیا سامانتا رو آماده کنیم.
باشه، اضافه کن.
باشه، همین کار رو می‌کنیم. - باشه.
تا وقتی من اینجام، این اتفاق نمی‌افته.
هی، شماها تیم آمریکایید. من تیم آدیتی‌ام.
آدیتی؟ - آره.
نقشه‌تون رو خراب کرد،
آدیتی و ایدایای جمع‌وجور شدن.
قول میدم
دارم میرم!
هی، جوجو!
- هی!
داداش، ولش کن.
چون نوشیدنی نیاورده، عصبیه.
بیا یه نقشه بکشیم. - بچه‌ها، یه نگاه بندازید.
فقط دو ساعت مونده.
بزن بریم
یه شکم‌چرونی حسابی.
توی پایا سام (دسر) کلی آلو بریز.
آلو نه قربان. یه چیز مهم‌تره
این رو ببین.
این چیه؟
قربان... - اون دوست منه، قربان.
ولی، پای زندگی یه دختر در میونه.
به هر حال، این ازدواج رو متوقف کن، جون این دختر رو نجات بده.
هی، هی! - این رو ببین قربان.
دو نفر... - چطور همچین چیزی ممکنه؟
به جز زنم، هیچ‌کس دیگه‌ای گیر نیفتاده بود.
این چیه؟ چرا دارم دست همه دخترا رو می‌گیرم؟
این هوش مصنوعیه. - چی؟
این می‌تونه آدم خوب رو بد کنه، و آدم بد رو خوب.
دروغ می‌تونه راست بشه، دروغ می‌تونه حقیقت بسازه.
هر کاری ممکنه، قربان.
اونا یه شبکه خبری‌ان.
گیرت انداختن، نقشه کشیدن که تنبلی کنی.
داماد مثل شما یه آدم طلاییه، قربان.
افسوس که گند میزنه به کار.
خوب شد، نجاتم دادی.
بیشتر از اینا باور دارم.
این هوش مصنوعیه، لو. می‌دونیم.
به کار خودت برس.
تیم آمریکا صفر امتیاز. تیم آدیتی یک امتیاز.
هی، تو کی هستی؟ - این دیوونه‌ست.
بیا، یه نقشه دیگه بکشیم.
سلام داداش! - سلام داداش!
دی‌جی هستی؟ - آره، هستم.
داداش، باید یه آهنگ پخش کنی.
یه آهنگی که انگار داماد گردنبند رو پرت می‌کنه و فرار می‌کنه.
یه آهنگ عالی.
می‌فهمم داداش. چه جور آهنگی؟
'همه وجودم، همه دوستت دارن' از این مدلیاست؟
اگه اینا رو بذاری، خوابشون می‌بره. - جدی؟
آهنگ‌ها رو بذار تو این لیست.
هر چی قسمت باشه، همون میشه.
داداش، گرفتم چی شد. - پخش کن.
یعنی بهم دروغ بگو. تو رفتی آمریکا؟
الان مشکل این نیست.
عروسی رو بهم بزن، یه فکری کن.
داداش اینا دیگه چه آهنگاییه؟ اینا که آهنگ عروسی نیستن.
داداش، می‌دونم.
کار خودت رو بکن، به من درس نده.
اگه بخوای اینطوری حرف بزنی،
زنده از اینجا بیرون نمیری.
داداش، داداش، داداش... - یه آهنگ‌های خفنی پخش کن.
داداش، از این شوخی خوشم نمیاد.
حشیش مهم نیست.
آهنگ باید عالی باشه.
این درسته، داداش.
اون غلطه. - مگه چیکار کردم؟
باید با آیدا می‌رفتی.
اون گفت برای حمایت بیای.
کارت اشتباه بود که تنهاش گذاشتی.
این زندگی خودشه. خودش باید تصمیم بگیره.
اوه، اوه.
زن تو، بچه تو.
این زندگی توئه، اون که فکر نکرد، کرد؟
قلب مهربون اون بچه کوچیک، تو نداری؟
داری منو با اون مقایسه می‌کنی؟
حتی با زایمانم؟ کجایی تو که نتونستی یه مرخصی بگیری؟
برای من، خواننده کجاست؟
سوئیسی‌ها فکر کردن مهمه، تو کجایی؟
خانم کسی بود که فکر کرد مهمه، اون کجاست؟
به آینده فکر کن و بدو، تو کجایی؟
معلم به عنوان معلم دوان‌دوان اومد، اون کجاست؟
کی با من بود؟ - اه، بسه. تمومش کن.
وقتی حرف می‌زنی...
توی گوشم یه موسیقی پخش میشه.
قبول کردم. بیا ازدواج کنیم.
لادو، چه قشنگ چیدی. - سلام خانم.
حالا قراره چی بشه؟
عروسیه دیگه. - آقا.
کترینگ مادام‌پاتی.
امروز یه غذای عالی می‌خوریم.
آقا کدوم آقا؟ - ممنونم.
چه خبر؟
دختری که عاشقش بود، درست جلوی چشماش نشسته بود.
اگه برای این مهمونی هم نیاد بیرون، مهم نیست.
به خودت بگو.
پسرم، دامادم، عروسم،
مایه افتخار و سلطان خونواده ما.
تو یه اثر هنریِ بی‌نظیری.
یه گردنبند خوش‌بو،
پناهگاه شادی، و یه جنگلِ آرام‌بخش.
امروز تمومش می‌کنه؟
با اینکه درگیر عروسی بود تا کار و کاسبی رو رونق بده
رفت آمریکا و با پرزیدنت ترامپ ملاقات کرد.
صداقت و سخت‌کوشیت منو غافلگیر کرد.
به خاطر عموش، عشقش رو قربانی کرد، قربان.
شهیدها که به دختر نمی‌رسن، فقط یه حقوق بازنشستگی گیرشون میاد.
اون مالِ قدیمیاست! یه عتیقه‌ست.
الان داری چیکار می‌کنی؟ کار دیگه‌ای نداری؟
تو می‌تونی یه کاری بکنی. - چه کاری، قربان؟
به خاطر اینکه این‌طوری بار اومده، باید عموش رو تحسین کرد.
قربان؟ - میرم و بهت میگم.
قربان؟ - ساچین.
از دیدن دوباره‌تون خوشحالم، قربان.
عمو، ایشون از دوستای ماست.
سوریا! - سلام، سوریا.
شماها فوق‌العاده‌اید.
تا حالا عمو و برادرزاده‌ای مثل شما ندیده بودم.
اون طلاست، قربان. - بله، قربان.
تو این موقعیت، کسی
دختری که عاشقش بودی رو به خاطر عموت ول می‌کنی؟
اون این کار رو کرد، قربان.
نترس، من مثل پدرم اهل نصیحت نیستم.
به خاطر اون، زندگیت رو فدا کردی، مگه نه؟
برای تو، فدا کردن عشقش، هیچ اشکالی نداره.
اما، یه چیز...
اون داره تو دلش گریه می‌کنه.
چند روز دیگه حالش خوب میشه.
برای اون خیلی کارها کردی، مگه نه؟
اینم یه هدیه کوچیک برای تو، کارش خوب نیست؟
همه چی روبه‌راهه.
باشه قربان، میام.
بعد از تموم شدن عروسی میره.
سلام به همگی!
امروز عروسی دامادمه، آیدا.
خوب نیست که آدم یتیم باشه و کسی رو نداشته باشه،
وقتی خدا بهم دادش، اون شد داماد من.
۳۰ ساله که با همیم.
تا حالا هیچ چیزی ازم نخواسته.
اگه می‌خواست، ناراحت می‌شدم، ولی هیچ‌وقت ازم چیزی نخواست.
برای همین، آیدای من،
امروز برای اولین بار،
از ته دلش یه چیزی ازم خواست.
اما، نه، ردش کردم.
برای همین، اون ناراحت نشد.
زندگی‌ای که عاشقش بود
گفتم که دور انداخته شد.
اومد اینجا و نشست.
اگه دیگه نخوام حرف بزنم چی؟
تا الان، فقط به خاطر اون زندگی می‌کردم، به خاطر زندگی.
هیچ معنی‌ای نداره.
آدیتی دخترم، متاسفم.
وقتی این ازدواج بهم می‌خوره، می‌دونم چقدر دلت می‌گیره.
هی!
اما اگه این ازدواج سر بگیره
هیچ‌کدومتون، حتی برای یک ثانیه توی زندگی خوشبخت نمی‌شید.
چه خبره؟
همین‌جا بمونید، همه معذرت می‌خوام.
اگه بشه این ازدواج رو کنسل کرد، به نفع خودته.
اون می‌تونه زندگی جدیدش رو شروع کنه. - چه خبره اینجا؟
دارید بازی درمیارید؟
هی، سیوا سوبرامانیام. بیا اینجا.
هیچی نیست رئیس. یه لحظه صبر کن.
یه مشکل کوچیک پیش اومده.
آدیتی، چیزی نیست. - آدیتی!
بابا، یه لحظه صبر کن!
حالا که با هم دعوامون شده، این ازدواج دیگه سر نمی‌گیره.
با این حال،
چطور می‌تونم با کسی که دوسش ندارم، خوشبخت زندگی کنم؟
ببخشید آقا.
همه شما اومدید که منو دعا کنید. - اشکالی نداره دخترم.
متاسفم، این عروسی برگزار نمیشه.
معذرت می‌خوایم.
عروسی تموم شد؟
هیچ صدایی نیومد.
عروسی رو بهم زد نکنه دوستش رو آورده؟
یه لحظه صبر کن، به فکر من بودی؟
من فقط به تو فکر می‌کردم.
کی این عروسی رو بهم زد؟
این مال توئه، بگیرش.
یعنی اون آدم بدیه؟
نه، اون آدم خوبیه. مشکل همینه.
خیلی زرنگ و رمانتیک، فکر نکن دوام میاره.
هر کاری هم بکنه، عاشق اون نمیشه.
در واقع، من نجاتت دادم.
بهم مدیونی داداش.
شکل دادن؟
توی هواپیما، ۱۶ ساعت کل داستانش رو شنیدم.
برای ابراز عشق به دختری که دوستش داشت، ۲۰ سال هم کمه.
بعد از اون، تو دوست داشته می‌شی، دوستت دارم.
چند سال طول می‌کشه؟ خودت فکر کن.
جون سالم به در بردی.
این سیگار منه.
برو، برو و بقیه کار رو تموم کن.
وقتی فیلم تموم میشه، بذار قشنگ تموم بشه.
همونی که توی کلاس تقویتی گم شده بود، دوباره دیدیش؟
خواهرت کجاست؟ - خواهر؟
خوبه؟ پیداش کردی؟
آدم گاهی اشتباه می‌کنه. - تو سامانتا نیستی؟
هی! - جدی؟
خدایا، خودت نجاتم بده از دستشون.
بی‌خیال عمو. بذار تو قسمت دوم ببینیم.
هی، مشکلت چیه؟
بهت گفته بودم، مگه نه؟
پسر خوبیه، بزن بریم!
هی، فقط صبر کن. می‌دونم
همه‌مون دوسش داریم.
چی تصمیم گرفتی؟
هی، بازی کرد.
کاری که شما دوتا تو نیویورک کردین رو ما هم دیدیم.
ما هم با هم آهنگ خوندیم.
حالا هم باید خودش بیاد و بگه؟
راست میگی!
می‌خواد بیاد؟
اوه، اوه. همه اینجا هستن؟
راست میگی. اونجا نیست؟
بعد بیاد، تو صورتم نگاه کنه و بگه.
من همه چی رو فراموش می‌کنم.
رفیق، وارنگ.
سلام سم! - اه، بی‌خیال.
که عاشقی همه میگن جز خودت.
این تماس تا ۴۰ ثانیه دیگه قطع میشه.
یه چیزی بگو.
شاید تو سینما چراغ‌ها رو روشن کرده باشن.
هی، نگاه کن.
کسایی که تو فیلم کار کردن، حتی اسم همه هم هست.
لطفاً، قبل از تموم شدن اسم‌ها رو بگو.
همه دارن آماده میشن که برن، بزن بریم.
بگو
وقتی سرخ شدنش رو می‌بینم، خجالت می‌کشم.
بگو
آماده...
نمیگه. شماها بلند شید برید.
انگار تا آخرش هم جرئتش رو نداره.
همه، فقط صبر کنید.
من درستش می‌کنم
سم.
من...