.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::
'چه طولانیه این شبِ غم‌زده یا شاید این آوازِ پر از دردم.'
'این شبِ شوم پایانی نداره درست مثلِ جریانِ این آوازِ من.'
چی میگی شیوی؟
قربان؟
اون مجرده قربان. درد رو نمی‌فهمه.
تا می‌تونی بخند.
دارم نامزد می‌کنم.
این دفعه دیگه جدیه، قربان.
بار چهارمه قربان، همون حرفای همیشگی.
جواب اینو بده...
می‌خوای با اسب بری عروسی یا با ماشین پلیس؟
معلومه که با اسب، قربان.
پس پلیس بودن چه فایده‌ای داره؟
قربان، اگه با ماشین پلیس برم،
انگار اومدم جای عروس، یه تروریست رو ببرم.
عالیه.
عروس‌خانم هم مثل یه تروریست، حساب کار دستش میاد.
چقدر دیگه مونده؟
پس یکی دیگه غلیظش رو درست کن.
راستی، عروس‌خانم اهل کجاست؟
دارامشالا...
اهل هیماچال.
یه دخترِ اصیلِ سیک.
ایول پسر!
قربان...
فقط سوار اون اسب شو و بهش نشون بده.
اون‌قدر برات نوشیدنی میاره که از تارن تارن تا دارامشالا رودخونه‌ی نوشیدنی راه می‌افته.
ماشین رو نگه دار.
.::مووی شو::. .::MovieSho.Com::
بیا پایین، پیاده شو.
قربان، توروخدا نه! قربان، خواهش می‌کنم...
بیا دیگه.
بیا پایین! - قربان، توروخدا!
بشین! زانو بزن!
اسمت چیه؟
نیهال سینگ.
چند سالته؟
نوزده.
اهل کدوم روستایی؟
بهیکی‌ویند.
بهی... بهیکی‌ویند.
اسمت چیه؟
قربان، توروخدا بذارید برم. منو ببخشید قربان.
برو عقب! زود باش! - خفه شو! بشین سر جات!
بیا... انجامش بده.
من؟
نه قربان، چطور می‌تونم...؟
خفه شو و انجامش بده.
نه قربان، من هنوز رسمی نشدم.
رسمیت می‌کنیم، تازه‌کار.
اول ببینم می‌تونی ماشه رو بکشی یا نه.
نه قربان، نمی‌تونم...
نه...
اون لعنتی رو شلیک کن!
آفرین پسر!
ادامه بده...
دوباره بذارشون توی ماشین.
بجنب دیگه... برو سر کارت.
- یه چیزی بگو...
تاریخ عروسی کیه؟
هنوز تاریخی تعیین نکردیم، قربان.
نه؟ - نه قربان.
قضیه اینه که...
قربان، دختره یه شرطی گذاشته.
میگه تا بازرس نشم باهام ازدواج نمی‌کنه.
خدا حفظش کنه.
چند تا دیگه مونده تا بازرس بشی؟
قربان، دو تا...
کارت تموم شد؟ - بله.
این رو بگیر.
'خدایا، کمکم کن که هیچ‌وقت از انجام کار خیر منحرف نشم'
بفرما!
حالا دیگه بازرسی.
کالبدشکافی رو انجام بده و سوار اون اسب شو.
'۱۹۹۵، پنجاب...'
ایالتی در شمال هند در اطراف رودخانه ساتلج،
که بیش از ده ساله درگیر شورشه.
تنش دائمی بین پلیس و شبه‌نظامیان، پنجاب رو از پا درآورده بود.
در حالی که نیروی پلیس سعی داشت شورش رو سرکوب کنه،
تعدادی از افسران پلیس داشتن از این فرصت نهایت سوءاستفاده رو می‌کردن.
دیگه فرقی بین شبه‌نظامی و غیرنظامی قائل نمی‌شدن،
و مردم پنجاب بین این درگیری‌ها گیر افتاده بودن.
مزارع بایر شده بودن.
برگ‌ها خشکیده بودن.
در این دوران وحشتِ یونیفرم‌پوش‌ها،
حتی رودخانه‌ها هم مسیرشون رو عوض کرده بودن.
اجساد شناور، مثل صفحات شناور تاریخ هستن.
اون‌ها هیچ‌وقت تبدیل به آمار نمیشن.
پر از آب میشن.
غرق میشن...
... و عدالت، امید و تاریخ رو هم با خودشون به زیر می‌کشن.
'خواندن سرود'
خیلی خوب! و معنیش چیه؟
'خدایا، به من قدرتی بده که هیچ‌وقت از انجام کار خیر منحرف نشم.'
عالیه!
بفرما. این‌ها رو بین دوستات پخش کن، باشه؟
کِران!
اومدم مامان!
بجنب، عجله کن.
این رو بده به من.
بریم، من رو هم به دردسر می‌ندازی.
پدربزرگ و مادربزرگت هم امشب میان اینجا.
کِران!
اومدیم، اینجاییم.
عجله کن کِران! باز باعث میشی همه دیر برسن.
یادت نره - - کیک رو بیاری.
بریم...
خداحافظ. - خداحافظ.
عمو، این کار ممکن نیست.
بانک قبلاً دو بار روی این ملک به شما وام داده.
خیلی مستأصل شدیم.
خواهش می‌کنم اگه می‌تونی کمکمون کن، فقط همین یه بار.
اما چطور می‌خواید این وام‌ها رو پس بدید؟
ممکنه کل خونه‌تون رو از دست بدید.
ما فقط یه پسر داریم.
سوخ‌دو سینگ.
پنج ماهه که گم شده.
میگن این دفعه برمی‌گرده خونه.
اما خاله... - پسرم، لطفاً دیگه چیزی نپرس.
تو رو خدا.
ما نمی‌تونیم چیزی بهت بگیم.
سعی‌ام رو می‌کنم.
آقای آمیریک رو بفرست داخل.
قربان، آقای آمیریک سینگ امروز هم نیومده.
چی؟ - بله قربان.
این رو بده به سرپرست دفتری. - بله قربان.
بهش بگو من فرستادمت. - بله قربان.
لطفاً باهاش برو، کارتون راه می‌افته.
ممنونم پسرم.
خدا خیرت بده پسرم.
خدا حفظت کنه.
الو...
انگار پدر و مادرت امشب نمی‌تونن بیان.
چرا، چی شده؟
نمیدونم.
ولی صداش نگران بود.
میشه باهاش حرف بزنی؟
باشه.
یه هفته گذشته. هیچ‌کس ندیدتش.
خدا می‌دونه کجا رفته.
به پلیس گزارش دادید؟
سعی کردیم پسرم.
ولی این روزها پلیس‌ها گزارش کسی رو قبول نمی‌کنن.
کل روستا رو زیر و رو کردیم،
ولی هیچ‌کس چیزی نمی‌دونه.
به روستاهای اطراف هم خبر دادیم.
نگران نباش پسرم.
تو برو خونه. داره دیر میشه.
تولد کِرانه، منتظرت می‌مونه.
نگران نباش.
ما همه‌مون اینجاییم، مگه نه؟
برو...
جاسی!
میندرو، در رو باز کن!
خاله؟ - جاسی! بذار بیام تو پسرم. در رو باز کن!
چی شده؟ - جاسی!
کرپال هیچ‌وقت به حرفم گوش نمیده.
تو دوستشی، مگه نه؟ تو حالیش کن!
گورپج... چی شده؟ - میندرو!
میندرو! هزار بار بهش گفتم...
«بیا تو، بیا تو. سرما می‌خوری.»
ولی گوش نمیده.
چی شده؟
برادر! تو با من بیا. یه چیزی بهش بگو. به حرف تو گوش میده.
بچه‌های این دوره زمونه...
هیچ‌وقت به حرف کسی گوش نمیدن!
سرما می‌خوره.
از سر تا پا خیسِ آبه.
کی؟
کرپال! اونجا تو خیابون افتاده!
کرپالِ من! - جاسی!
کرپال!
جاسی، داداش؟ سلام!
سلام.
مامان... جاسی اومده.
سلام خاله. - سلام.
چطوری؟ - خدا حفظت کنه.
خیلی وقته ندیدمت، جاسی.
اومدم ساتنام رو ببینم.
خونه‌ست؟
نه... از وقتی پست جدیدش رو گرفته، خونه نیومده.
۴ روزه که نیومده.
تو بگو... پامی خوبه؟
آره.
دیلباگ! - بله؟
برای جاسی آب بیار. یه کم هم شیرینی براش بیار.
چشم، همین الان...
زود اینو بخور، الان برمی‌گردم.
دیلباگ رو فرستادن چندی‌گر.
امروز میره.
واسه همینه که جیمی این‌قدر ناراحته.
از صبح هیچی نخورده.
کارت با پلیس چیه؟
در مورد... خاله گورپجه.
حتماً شنیدی...
آره.
حدود یه هفته پیش دیدمش...
... داشت تو گوردوارا خدمت می‌کرد.
اون زن بیچاره از وقتی کرپال مرده، تنها مونده.
تا وقتی یادشه که کرپال دیگه نیست،
حالش خوبه.
اما وقتی یادش میره،
سرگردون میره کلانتری دنبالش بگرده.
طفلکی عقلش رو از دست داده.
ولی نگران نباش.
برمی‌گرده.
بیا، یه کم قند بخور.
هوا سنگینه، پسر.
کی میدونه این روزگار کی میگذره.
خیلی دیر شد؟
چیزی دستگیرت شد؟
هنوز نه.
منتظرت بود.
حتی کیک رو هم نبرد.
هنوز بیداری؟
باید لیست کتاب‌های کتابخونه رو آماده می‌کردم.
گفتم حالا که بیدارم انجامش بدم.
بده من.
برات شام بیارم؟
نه.
بچه‌ها خوابن؟
تازه خوابیدن.
تولدت مبارک عزیزم.
تو فکر چی هستی؟
خوابت نمیبره؟
دارم فکر می‌کنم اگه کرپال جای من بود، چیکار می‌کرد.
اونم همون کاری رو می‌کرد که تو داری بهش فکر می‌کنی.
تبریک، تبریک!
تولد و ترفیع تو یه روز.
با این فرمون، جناب بازرس تا هفته دیگه ازدواج هم می‌کنه.
عزیزدردونه‌ی معاون رئیس، نورچشمی‌شه دیگه.
بسه دیگه!
بین همه پخش کن. - چشم قربان!
تبریک میگم قربان.
بفرما، کیک بخور. - تبریک میگم قربان.
سلام.
بله...
در خدمتم. - سلام.
باید یه گزارش ثبت کنیم.
ایشون بی بی گورپج کائور هستن، از خالرا.
یه هفته‌ست که گم شده.
چه نسبتی باهات داره؟
مادر دوستمه.
گورپج کائور بانوال.
مادر کرپال سینگ بانواله، مگه نه؟
همون تروریسته.
مادر، مادره قربان...
چه مادر یه شورشی باشه، چه مادر یه پلیس.
وقتی محصول خرابه...
... یعنی ریشه‌ها پوسیده.
هر جا که پوسیدگی باشه...
... باز هم مزرعه‌ی خودِ کشاورزه، مگه نه؟
بفرما... یه کم کیک بخور.
تعارف نکن، بخور.
فقط لطفاً گزارش ما رو ثبت کن.
یه کم از کیک ما بخور...
... تا ما هم گزارش تو رو بگیریم.
اسمش چیه؟
بی‌بی گورپج کائور.
سنش؟
حدود ۶۵ یا ۷۰ سال.
روستا؟ - روستای خالرا.
متأسفم... کسی با این اسم اینجا نیست.
دیروز هم اینجا بودی، نه؟
آره.
ببخشید...
ببخشید، کارتون تموم شد؟
آره...
نیازی به دلسوزی نیست.
هیچ‌کس به فکرشون نیست.
همه‌شون جنازه‌های بی‌صاحبن.
بریم...
اگه بی‌صاحبن، پس کی آوردتشون اینجا؟
معلومه که شیرفروش‌ها نیاوردنشون.
اینکه کی میارتشون اصلاً راز نیست،
ولی هیچ‌کس هیچ کاری نمی‌کنه.
دنبال کی می‌گردی؟
بی‌بی گورپج کائور.
همه جا رو گشتم.
گفتم اینجا رو هم امتحان کنم.
خانم، شما...
کارتون تموم شد؟
ساتنام؟
یه دقیقه...
اینجا نیست.
ببخشید.
مادرم گفت برگشتی خونه.
همه چی روبه‌راهه؟
ده روز گذشته.
هنوز دارم دنبالش می‌گردم.
اگه می‌تونی کمکی کنی...
به عنوان یه برادر بهت می‌گم...
بی‌خیالِ این حرفا شو.
برگرد خونه.
زن و بچه داری.
خانواده داری.
اونم خانواده‌مه، ساتنام.
کرپال دوست ما بود.
وظیفه‌مه که عمه رو پیدا کنم.
پس داری جای اشتباهی دنبالش می‌گردی.
چی؟
قربان، امضا کنید.
هشت تا جسد.
جاسی، فایده‌ای نداره که خاکسترها رو زیر و رو کنی.
فقط دستای خودت کثیف می‌شه.
به حرفم گوش کن.
برگرد.
سات...
«کوره آدم‌سوزی تارن تارن»
بله، بگو...
چی می‌خوای؟
دنبال این خانم می‌گردیم.
قبلاً دو سه تا جسد می‌آوردن.
الان شده ۱۵-۲۰ تا.
گاهی اوقات یه کامیون پر میارن.
نمیشه دقیق گفت.
اسم، آدرس یا وسایلشون چی؟
بدون اسم، به ما هیزم نمیدن.
برای سوزوندن هر جسد، ۴۰۰ کیلو هیزم لازمه.
این روزا بیشتر جسدها بی‌صاحبن.
باید برای هر کیلو هیزم به شهرداری جواب پس بدیم.
فقط اون‌موقعه که هیزم میدن.
اسماشون کجا ثبت شده؟
شاید اونجا چیزی پیدا کردیم.
بفرما.
همه اسامی رو توی این دفترها پیدا می‌کنی.
این رسیدها چی؟
اونا رسیدهای رسمیه، از چوب‌بری‌ها...
جایی که هیزم‌ها ازش میاد.
گاهی وقتا که جسدها زیاد میشه...
...مجبوریم سه تا رو با هم بسوزونیم.
اسمی که گفتی چی بود؟
گورپج...
بی‌بی گورپج کائور.
همسر، دارباری‌لال. پسر، کرپال سینگ. روستای خالرا...
ایناش... همین‌جاست.
بی‌صاحب؟
ولش کن.
درگیری پلیس...
جاسی؟
این وقت شب؟
رفتم اداره پلیس.
گفتن خونه‌ای.
اسم بی‌بی رو توی کوره آدم‌سوزی تارن تارن پیدا کردم.
توی لیست جسدهای بی‌صاحب.
کیه، ساتو؟
کسی نیست مامان! جاسی‌ئه. الان میام.
اسم اداره پلیس شما هم توی اون لیست هست.
و بازرس تو هم همین‌طور.
حق با تو بود.
داشتم جای اشتباهی دنبالش می‌گشتم.
تو همه چیز رو می‌دونستی، مگه نه؟
تو اونجا بودی، درسته؟
با توام، ساتنام.
اینا دیگه چیه؟
یه حقیقت تاریک که روی کاغذ سیاه نوشته شده...
...که نه دیده میشه،
و نه خونده.
تو نمی‌فهمی.
واسه همینه که اومدم پیشت.
حقیقت رو بگو، ساتنام.
به خاطر کرپال.
داری روی پله‌های مقدس نشستی.
اون شب،
یه تماس داشتیم.
دستور از بالا بود.
کرپال من کجاست؟
من کرپال رو می‌خوام! - چی شده خانم؟
می‌خوام کرپال رو ببینم! - خانم... از ماشین فاصله بگیرید.
چی شده؟ - می‌خوام کرپال رو ببینم.
بیا، اینو بگیر.
همه چیزم رو بهت میدم. تو نگهش دار.
تو نگهش دار.
می‌خوام کرپال رو ببینم.
خانم، گوش بدید... - کرپال منو بیارید...
تو کرپال رو می‌شناسی، مگه نه؟
می‌دونی کرپال کجاست، درسته؟
کرپال کجاست؟
بگو کجاست! کرپال من کجاست؟ - هی! خانم...
من کرپالم رو می‌خوام!
می‌خوام کرپال رو ببینم.
به من نگاه کن مادر.
می‌خوای کرپال رو ببینی؟ - آره.
همین الان میریم که ببینیمش.
کرپال؟ - آره.
می‌خوام ببینمش.
می‌خوای ببینیش؟
ساتنام!
بله قربان.
مادر رو سوار ماشین کن.
امروز قراره به هم برسن.
خیر ببینی پسرم... خیر ببینی.
اما... اما قربان...
پسرم...
می‌خوام کرپال رو ببینم. بریم. - انجامش بده!
عجله کن...
می‌خوام کرپال رو ببینم.
کرپال...
«خدایا کاری کن که هیچ‌وقت از انجام کار خیر دور نشم»
بفرما!
حالا دیگه بازرسی.
کالبدشکافی رو انجام بده و سوار اون اسب شو.
«در زمان حیات خون اهدا کن، پس از مرگ چشم‌هایت را»
سلام. - سلام.
دو تا جسد.
توی درگیری با پلیس کشته شدن.
گزارششون رو می‌خوام...
... تا ۲۰ دقیقه دیگه.
یه بار هم که شده یه زمان منطقی بگو.
کالبدشکافی هر کدوم حداقل ۴۵ دقیقه وقت می‌بره.
دکتر!
چی شده؟
مشکل چیه؟
فقط یه جسد داریم.
اون یکی زنده‌ست.
لعنتی...
بعدی خانم، بعدی.
خانم، چشمات رو باز کن.
خانم... خانم، چشمات رو باز کن.
خانم... چشمات رو باز کن.
اتاق عمل رو آماده کنید. - صبر کن!
بفرما، خانم.
حالا جفتشون مردن.
بیست دقیقه؟
بیارینش بیرون!
نتونستم هیچ کاری کنم.
نتونستم نجاتش بدم.
چرا استعفا نمی‌دی؟
فکر کردی تلاش نکردم؟
من تنها نیستم.
پلیس‌های زیادی مثل من هستن که می‌خوان استعفا بدن.
ولی برای این کار، باید فرم ۳۱۱ رو امضا کنیم.
و هر کسی که امضاش کنه...
یا غیبش می‌زنه...
یا جسدش رو کنار شبه‌نظامی‌ها پیدا می‌کنن.
اگه اون کاغذ رو پر کنم، نفر بعدی که دنبالش می‌گردی منم.
وقتی سوار شیر بشی، جاسی...
وقتی پیاده بشی، شیر می‌خورتت.
به چی فکر می‌کنی؟
۶۰۰ تا اسم کنار اسم بی‌بی هست، پامی.
توی لیست اسم خانواده‌هاشون، آدرس‌هاشون... همه چی هست.
با این حال، اونا رو 'بی‌صاحب' زدن و سوزوندن.
چرا؟
خانواده‌هاشون حتماً هنوز دارن دنبالشون می‌گردن.
این جسدها بی‌صاحب نیستن، پامی.
اونا خانواده دارن.
و اونا حق دارن بدونن چه بلایی سر عزیزانشون اومده.
پامی، نمی‌تونم چیزی که دیدم رو نادیده بگیرم.
یکی باید حق‌شون رو بگیره.
و هر کسی که این کار رو بکنه،
تکلیف خانواده‌ش چی میشه؟
۶۰۰ تا اسم.
فقط از یه کوره آدم‌سوزی.
حالا فکر کن تو کل منطقه چند نفرن.
و تو کل پنجاب چند نفرن.
اینا فقط اسم‌هایی‌ان که توی اسناد دولتی ثبت شده.
اونایی که توی رودخونه‌ها و کانال‌ها غرق شدن چی...
هیچ‌جا هیچ آماری ازشون نیست.
پس برو اسناد بیشتری پیدا کن.
هر چقدر می‌تونی، هر جا که می‌تونی پیدا کنی. همه‌شون رو جمع کن.
موضوع خیلی حساسیه.
باید پرونده‌مون خیلی محکم باشه.
وگرنه هیچ فایده‌ای نداره.
احتمالاً این اولین باری بود...
...که اسناد کوره آدم‌سوزی رو برای پیدا کردن آدم‌های گمشده زیر و رو می‌کردن.
شاهیدا، جندیالا، دورگیانا، پاتی...
آمار رو از تمام کوره‌های آدم‌سوزی منطقه جمع‌آوری می‌کردن.
جزئیات مربوط به کشته‌شده‌ها و قاتل‌هاشون، زیر لایه‌های خاکستر پیدا می‌شد...
اینجا... آمریت سینگ.
...که توی دفترهای ثبت کوره آدم‌سوزی نوشته شده بود،
ولی هیچ‌کدوم‌شون صاحب نداشتن.
جاسی، پلیس!
اینا اسناد غیررسمی کوره آدم‌سوزیه.
این کافی نیست.
می‌دونم کافی نیست.
واسه همین می‌خوایم با اسناد دولتی تاییدشون کنیم.
اسم کشته‌شده‌ها و پلیس‌هایی که کشتنشون، توی پرونده‌های شهرداری هم هست،
جایی که هیزم‌ها رو ازش تامین می‌کردن.
ما اسناد شهرداری رو با اسناد کوره آدم‌سوزی تطبیق می‌دیم.
قبلاً فقط شورشی‌ها رو هدف می‌گرفتن.
حالا واسه اخاذی هر کسی رو می‌دزدن.
این یه کسب‌وکاره... به اسم صلح.
شروع خیلی خوبیه.
ولی کافی نیست.
۲۰۹۷ تا اسم.
فقط از سه تا کوره آدم‌سوزی.
دورگیانا، پاتی و تارن تارن.
هنوز برای ثبت شکایت کافی نیست؟
مسئله این نیست.
می‌شناسیش؟
ساتویندر سینگ؟
اینا همه‌شون پرونده‌های جداگانه‌ان.
برای ثبت‌شون تو دادگاه، باید خانواده‌هاشون رو بیاری جلو.
اونا حتی نمی‌دونن کسی که دنبالش می‌گردن دیگه زنده نیست.
پس وقتشه که بهشون بگیم.
تو باید بهشون بگی.
نه همه‌شون، ولی اسم خیلی از گمشده‌ها،
خانواده‌هاشون، محل زندگیشون و گزارش‌های پلیسیشون.
همه‌اش اینجاست.
مدیونتم بابت این.
بابت چی، جسی؟
تو این راهو نشونم دادی.
ولی کاری که تو داری می‌کنی...
کار یه سیک واقعیه.
مراقب خودت باش.
بیشتر از ۶ ماهه که رفته. تا الان هیچ خبری نیست.
بالی دوست توئه؟ می‌دونی کجاست؟
من هفت سالم بود آخرین بار که بابامو دیدم.
مامانم میگه اون برمی‌گرده.
می‌دونی کجاست؟
پنج ساله که خونه رو ترک کرده.
میگن تو درگیری با پلیس کشته شده. ولی من باور نمی‌کنم.
حتی هیچ مدرک رسمی هم نمیدن.
اون اتاقشه.
اگه چیزی می‌دونی، لطفا به ما بگو.
بابام تو پلیس بود.
بعدش کارشو ول کرد.
چند روز بعد، پلیس اومد و اونو برد.
بعدش؟
بعدش دیگه هیچ‌وقت برنگشت.
چطوری بهشون بگم؟
صورت‌هاشونو دیدی؟
این اونا رو داغون می‌کنه.
گمشو بیرون!
تو یه دروغگویی!
تو از کجا می‌دونی اون مرده؟
پسر من زنده‌ست! فهمیدی؟
اون نمرده!
مامان! - برو بیرون!
مامان، لطفا بیا... - تو دروغگو!
پسر من زنده‌ست! مامان، بیا تو!
هر روز یه روز در میون جسد پیدا میشه.
ما خسته شدیم از نامه نوشتن به دولت شما.
هیچ‌کس کاری در موردش نمی‌کنه.
امروز ۶ یا ۷ تای دیگه.
تمام شب سد رو مسدود کردن.
کل کانال رو آلوده کردن.
شما انتظار دارین ما این آب رو بخوریم؟
این یه مبارزه برای حقوق بشره.
برای همه ما.
این مبارزه ناودیپه.
ما چند تا پرونده دولتی به دست آوردیم...
...با سوابق دقیق برادران فوت شده‌مون.
و ما از دولت جواب می‌خوایم.
به خاطر همینه که همه ما اینجا هستیم.
آره.
تو میری پسر...
اگه پلیس در خونه‌مون رو بشکنه، چطوری پیدات کنیم؟
بفرما جاسوانت سینگ. اینم کارت‌هات.
ده تا جعبه پره. چکشون کن.
خب؟
آره.
اگه کسی اومد، این کارت رو بهشون بده.
حتی اگه پلیس بود.
اسم، آدرس و شماره‌ام روشه.
شماها دلیلی برای ترسیدن ندارید.
هیچ‌کس نمی‌تونه حق ما برای پیدا کردن عزیزانمون رو بگیره.
و دولت فقط وقتی جواب میده...
که ما پا پیش بذاریم و جواب بخوایم.
و حقمون رو مطالبه کنیم.
بگو کجا بریم پسرم. من باهات میام.
همه اینا خوبه، وکیل...
ولی شما وجاهت قانونی ندارید.
برای ثبت این دادخواست‌ها،
باید خانواده‌هاشون رو به دادگاه بیارید.
نمی‌تونید خودسرانه دادخواست بدید.
و بدون خانواده‌ها، همه اینا بی‌معنیه.
دقیقاً، جناب قاضی.
برای همین خانواده‌ها رو با خودمون آوردیم.
فقط همین؟
آمار شما خیلی بیشتر از این حرفاست.
ببینید، باید از یه جایی شروع می‌کردیم، واسه همین...
می‌تونید با همین‌ها شروع کنید.
وقتی دادگاه شجاعت نشون بده، بقیه هم دنبالش میان.
این قضیه حقوق بشر دیگه چیه؟
توی همه روزنامه‌های دهلی نو چاپ شده.
آبروی پلیس پنجاب و دولت در خطره.
آقای بیتا... لطفاً جمع‌وجورش کن.
قربان...
جنگ خلیج فارس رو دنبال کردید؟
یا همین جنگ چچن که الان در جریانه؟
قربان می‌دونید...
این آدم‌های حقوق بشری چقدر تو دنیا سروصدا راه میندازن؟
منظورم اینه که... همش بازیه برای جلب توجه.
فقط نادیده‌اش بگیرید، قربان.
این جاسوانت سینگ دیگه کیه؟
من حلش می‌کنم.
به چی نگاه می‌کنی؟
تمام شب اینجا بوده.
تو هم تمام شب اینجا بودی.
حتماً خسته‌ای.
وقت چای بود، واسه همین براتون آوردم.
فقط یه خواهش...
باید بچه‌ها رو ببرم مدرسه.
وقتی چای رو خوردید، لطفاً فنجون‌ها رو بذارید داخل.
قربان، سلام.
امروز ۵۶ نفر خودشون رو تسلیم کردن.
این نه پیروزی ماست...
و نه شکست تروریست‌ها.
اگه شکسته، شکستِ تمام مردم پنجابِ.
و اگه پیروزیه، پیروزیِ تمام مردم پنجابِ...
که بالاخره صلح داره به پنجاب برمی‌گرده.
اما کسانی هستن که نمی‌تونن این صلح رو هضم کنن.
و سردسته‌شون هم همین مدعیان حقوق بشرن.
اونایی که بهشون میگن 'اجساد بی‌صاحب'...
در واقع دارن تو اروپا و آمریکا کارگری می‌کنن،
یا با مسافرکشی خرج خودشون و خانواده‌شون رو درمیارن.
و اینجا،
این مدعیان حقوق بشر...
... دارن علیه پلیس پروپاگاندا راه می‌اندازن.
در واقع، این‌ها...
فقط عروسک خیمه‌شب‌بازی قدرت‌های خارجی‌ان.
و حالا...
ما باید از پنجاب‌مون در برابر این‌ها محافظت کنیم.
اگه این آدم‌های گمشده
رفتن اروپا و آمریکا کارگر شدن یا دارن مسافرکشی می‌کنن...
پس من از آقای بیتا می‌پرسم
چرا اسمشون به جای پرونده‌های ویزا، توی لیست‌های سوزاندن اجساده؟
چه جسد یه شورشی باشه چه یه آدم معمولی،
فقط خانواده‌شون حق قانونی دارن که تحویلش بگیرن.
به این آمار نگاه کنید.
پاتی، دورگیانا و تارن تارن.
فقط از ۳ تا کوره جسدسوزی در منطقه آمریتسار،
بیش از ۲۰۰۰ اسم پیدا کردیم که 'بی‌صاحب' ثبت شده بودن.
با آدرس‌هاشون.
پس چرا اجسادشون به خانواده‌هاشون تحویل داده نشد؟
توی اون لیست، اسم و امضای پلیس‌هایی که اجساد رو آوردن هم هست.
طبق برآورد ما، با در نظر گرفتن همه کوره‌ها، این آمار حداقل ۲۵ هزار نفره.
و بیشترشون جوون‌های زیر ۳۰ سال هستن.
این‌ها نیارا سینگ و آمریک سینگ هستن.
هر دو کارمندهای محترم یه بانک بزرگ بودن.
یه روز غیبشون زد.
فهمیدیم که اون‌ها هم 'بی‌صاحب' ثبت شده و سوزونده شدن.
اون‌ها هم فرار کردن خارج که کارگر بشن؟
بعد از وضعیت اضطراری، دولت پنجاب به پلیس چک سفید امضا داده.
سیک‌ها دارن سیک‌ها رو می‌کشن...
در حالی که آدم‌های صاحب قدرت دارن پول پارو می‌کنن.
و دولت و دادگاه‌ها...
چشمشون رو روی این همه مدرکِ آشکار بستن.
برای همین از سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر کمک خواستیم
و از سازمان جهانی سیک‌ها درخواست کمک کردیم.
ما ضد پلیس یا ضد دولت نیستیم.
ما فقط مخالف کسانی هستیم که برای ترفیع گرفتن خودشون،
از تمام مرزهای انسانیت عبور کردن.
و برای همین، آقای بیتا رو به یه مناظره علنی دعوت می‌کنم.
بیاد جلو و به سوالات ما جواب بده.
قضیه نقض حقوق بشر داره بررسی میشه.
گزارش کامل رو به زودی بهتون میدن.
قربان، دولت راجستان مدتیه داره ادعا می‌کنه
که کلی جسد از کانال‌های پنجاب میاد.
اینم بررسی شده، ولی هنوز نتیجه‌ای نداده.
توضیحی دارید قربان؟
اجساد...
اجسادی که تو راجستان پیدا میشن، اصلاً تأیید نشدن.
و همیشه نزدیک کانال‌ها تصادف میشه.
خیلی‌ها لیز میخورن و میفتن توش و...
متأسفانه غرق میشن.
غم‌انگیزه...
فاجعه‌ست ولی توطئه‌ای در کار نیست.
آقای بیتا... شایعه شده که دو سال دیگه تمدید میشید؟
این تصمیم دولته.
و من به اونا واگذار می‌کنم.
قربان...
مناظره علنی که جاسوانت سینگ شما رو بهش دعوت کرده...
مایلید در موردش نظر بدید؟
این مناظره کی و کجا برگزار میشه؟
اون کیه که -
ممنون.
ممنون که اومدید. - ببخشید قربان!
و از همه شما ممنونم.
و بله، لطفاً قبل از رفتن یه چیزی بخورید.
قربان شما هیچ‌وقت به سؤال من جواب ندادید. قربان...
من در مورد خلیج و چچن شما یا هر چی که هست، نمی‌دونم، ولی...
اوضاع اینجا قطعاً از کنترل خارج شده.
شما حتماً اینو دیدید.
من یه لطف کوچیک از شما می‌خوام.
قربان، یه عکس رسمی، لطفاً.
هر چیزی که این گند رو تموم کنه.
دیروز گفتید یه هفته دیگه طول میکشه تا بیاد بیرون.
چی یک شبه عوض شد؟
رئیس پلیس کل بهتون میگه.
من شما رو به تارن تاران می‌فرستم.
به عنوان سرپرست ارشد پلیس
قربان.
و شما فقط به من گزارش میدید.
قربان، بهتون قول میدم.
قربان...
سوگا یه آدم غیرقابل کنترل بود.
شلیک با اسلحه براش مثل آب خوردن بود.
به محض اینکه مسئولیت رو قبول کرد، آدم‌ربایی، قتل و درگیری‌ها زیاد شد.
همه جا وحشت بود.
یه نسل کامل تو پنجاب به اسم تروریسم داشت نابود میشد.
این خونریزی ده سال گذشته ادامه داشت.
و همه در مورد این قضیه سکوت کرده بودن.
کل قضیه نقض حقوق بشر نادیده گرفته میشد.
دور از اعتماد...
ترس توی دل مردم افتاده بود...
ترسی که جاسوانت سینگ و تیمش با تمام وجود باهاش جنگیدن.
پلیس پنجاب، جواب بده! - جواب بده!
ما خواهان تحقیقات سی‌بی‌آی هستیم!
مرگ بر سورجیت سینگ سوگا!
الو.
بله الو... هنوز خیلی دیر نشده. باهاش حرف بزن، سر عقل بیارنش!
هیچ فکری به حال خانواده‌اش نمی‌کنه؟
دعوت‌نامه از کانادا.
با یه مجوز ویژه دعوتت کردن.
سازمان جهانی سیک‌ها...
و نهادهای بین‌المللی حقوق بشر می‌خوان حرف‌هامون رو بشنون.
وقتشه به دنیا بگیم اینجا چه خبره، جاسی.
این می‌تونه آخرین فرصتمون باشه.
بهش فکر کن.
سفر به کانادا برای جاسوانت سینگ یه قدم حیاتی بود.
این دعوت‌نامه به جاسوانت فرصت داد تا گزارش خودش رو در سطح جهانی ارائه بده.
خالسا از آن خداست، پیروزی از آن خداست.
من با یه ماموریت ویژه به این کشور اومدم،
تا یه گزارش خیلی مهم درباره حقوق بشر بهتون ارائه بدم.
این گزارش درباره ده سال سرکوب در پنجاب حرف می‌زنه.
درباره هزاران مادری می‌گه که هنوز منتظر برگشتن بچه‌هاشون هستن.
فقط یه سوال توی چشماشونه.
اینکه یکی پیدا بشه و بفهمه بچه‌هاشون هنوز زنده‌ان یا نه.
وقتی برای پیدا کردن عزیزانمون به محل‌های سوزاندن اجساد رفتیم،
یه لیست کامل از تمام برادرهای گمشده‌مون پیدا کردیم،
که توی دفترهای دولتی به عنوان 'بی‌صاحب' ثبت شده بودن و سوزونده شده بودن.
می‌گن دزد همیشه یه ردپا از خودش به جا می‌ذاره.
این دزدها اونقدر ردپا گذاشتن،
که فقط توی ۳ تا محل سوزاندن اجساد در امریتسار - پاتی، دورگیانا و تارن تارن،
سوابق ۲۰۹۷ نفر رو پیدا کردیم.
آماری که از اون موقع به ۶۰۱۷ نفر رسیده.
طبق این آمار،
تعداد اجساد 'بی‌صاحب' در کل پنجاب حدوداً
۲۵ هزار نفر تخمین زده می‌شه.
ما به دولتمون هم شکایت بردیم،
اما گوش شنوایی نبود.
عدالت، قانون و کل یه جامعه رو به مسخره گرفتن!
و تمام خانواده‌هایی رو به بازی گرفتن که از دولتشون چیزی نمی‌خوان...
جز گواهی فوت بچه‌هاشون.
به اونایی که به ما برچسب تروریست و فرقه‌گرا می‌زنن،
می‌خوام بگم.
مردم دنیا...
کسایی که شما اون‌ها رو منجی صلح
و پیامبران دموکراسی می‌دونید...
اول حقیقتشون رو بشناسید، بعد به ما بگید...
کی تروریسته و کی حق‌جو.
خالسا از آن خداست، پیروزی از آن خداست.
ممنونم. ولی این فقط قضیه من یا خانواده‌ام نیست.
قضیه هزاران خانواده‌ست
که بهشون خیانت شده
و همگی دارن تو ترس زندگی می‌کنن.
جاسوانت، می‌دونم، ولی جدی میگم.
اگه برگردی خونه، ممکنه کشته بشی.
خواهش می‌کنم، پناهندگی رو قبول کن!
اگه پناهندگی بگیرم،
این ماموریت شکست می‌خوره.
مراقب خودت باش.
تلاش‌های جاسوانت نتیجه داد.
دولت پنجاب تحت فشار قرار گرفته بود.
و سازمان عفو بین‌الملل از دولت پنجاب خواست که برای جاسوانت محافظت بیشتری فراهم کنه.
داری محافظت اضافه رو رد می‌کنی؟
می‌دونی چقدر باید آدم مهمی باشی که بهت محافظ بدن؟
ردش نکن آقا. قبولش کن.
شما پدرش هستید، درسته؟
عمو، شما حالیش کن.
چهار تا محافظ برات میذارن.
دو نفر همیشه همراهش باشن.
دو نفر هم دم در کشیک بدن. چپ و راست.
تو این سن و سال میشی یه آدم مهم، یه وی‌آی‌پی.
آقای سینگ هم هست. مدام بهت سر میزنه.
خیلی ممنونم.
ولی اگه قراره محافظ بدید،
بدید به اون خانواده‌هایی که از ترس پلیس دارن زندگی می‌کنن.
الو.
بله، یه لحظه...
نماینده مجلس، ماهیندرپال سینگ پشت خطه.
بله، من جاسوانت سینگ هستم.
بهار چه فایده‌ای داره،
وقتی کسی عشق و پرستش خدا رو نداشته باشه؟
فراموش کردن ابدی، دوست حقیقی ما؛
آدم رو غرق در توهمات دنیوی می‌کنه.
پسرها، همسرها، دوستان و ثروت با تو نمیان؛
فقط ثروت فناناپذیرِ ابدی با تو میاد.
اونایی که درگیر امور پوچ هستن نابود میشن؛
اونا در عشقِ دوگانگی گم شدن.
بدون نام خداوند، هیچ چیزی فایده نداره؛
هیچ پروردگاری جز آن یگانه نیست.
کسانی که غرق در پروردگار میشن و از همه چیز دست می‌کشن، به او می‌رسن.
ای نانک، این دعای من به درگاه خداست:
لطفاً، بذار به دیدار پروردگار برسم.
شنیدم تو کانادا چه غوغایی به پا کردی.
من فقط دارم کارم رو انجام میدم.
ولی اینکه بری خارج و پشت سر مردم خودت بد بگی...
کار درستیه؟
فکر نمی‌کنی باید مشکلاتمون رو بین خودمون نگه داریم؟
ما از سال ۱۹۸۴ مشکلاتمون رو بین خودمون نگه داشتیم.
ولی اوضاع فقط بدتر شده.
یکی باید جلوی این وضعیت رو بگیره.
خانواده کوچیکی داری.
اگه فردا اتفاق بدی بیفته...
کی قراره مراقبشون باشه؟
شنیدم محافظ هم نخواستی.
تو داری از یه خانواده حرف می‌زنی.
من دارم از تمام اون خانواده‌هایی حرف می‌زنم
که عزیزاشون رو 'بی‌صاحب' اعلام کردن.
وقتی مورچه نیشت می‌زنه،
باهاش بحث نمی‌کنی.
لهش می‌کنی تا بمیره.
و تو برای این آدما، چیزی بیشتر از یه مورچه نیستی.
این داستان ۲۵ هزار تا جسد چیه که راه انداختی؟
سوگا فقط منتظر حکم علیه توئه.
دروغ نمی‌گم، تو خونه دعا گرفتم.
اگه بخوای همچنان این‌قدر پررو بمونی،
خیلی زود اون حکم رو می‌گیره.
فهمیدی؟
ممنون، خداحافظ.
احمق عوضی!
جیمی چرا پارس می‌کنه؟
بهش غذا ندادی؟
دادم.
سبزی‌خوراک (ساگ) خوب شده، نه؟
سلام مادر.
من دو تا چیز رو از یه کیلومتری بو می‌کشم.
یکی، یه بشقاب سبزی‌خوراک داغ.
دومی، تروریست‌ها.
بیا مادر...
امروز ما رو مهمون کن به اون سبزی‌خوراک خوشمزه‌ت.
سلام.
عالیه!
دو تا بشقاب دیگه بیار.
شروع کنید. بجنبید.
بشقاب‌ها رسید.
مهمونا رو بیار. - چشم قربان.
بزن بریم، بجنب.
برو بشین. همون‌جا.
بشین.
می‌شناسیشون؟
تا دیروز، شبه‌نظامی‌های ترسناکی بودن.
و امروز...
به مردم خودشون خیانت کردن.
و همون مردم لو دادنشون.
بفرما، بخور.
حالا تو به من بگو...
مجازات خیانت چیه؟
بخور.
مادر، بشقاب‌هاشون رو بردار.
نباید به مقدسات بی‌احترامی کنیم.
ساتنام!
شایعه شده یکی توی اداره داره اطلاعات محرمانه رو لو میده.
ما هم داریم دنبالش می‌گردیم.
تو می‌دونی کیه؟
می‌رم سر اصل مطلب.
شنیدم جاسوانت سینگ دوستته.
توی خالرا با هم بزرگ شدین.
آخرین بار کی دیدیش؟
چیزی یادت میاد؟
زنش حامله‌ست.
ماه هفتمشه.
اون پسر ارشد خونواده‌ست.
خواهش می‌کنم ببخشیدش.
ببخشیدش.
تو رو خدا.
پسرم رو ببخشید.
اون هیچ کاری نکرده.
پسرم رو ببخشید، ببخشیدش.
ببین...
ببین، التماست می‌کنم.
التماست می‌کنم، خواهش می‌کنم...
ببخشیدش.
خیلی خب، مادر.
بیا یه بازی کنیم.
اگه افتاد تو دست راستم، یعنی شانس ماست.
و اگه افتاد تو دست چپم، یعنی مال اونه.
یه بازی بچگونه...
خائن رو بگیر و بکش...
اگه لو بده، بهش حالی کن...
که مستقیم میره جهنم.
خدا رو شکر!
چه پسر خوش‌شانسی داری، مادر.
ممنون.
حتی اگه خیانتت به هم‌وطنات رو ببخشم...
ولی اینا...
تروریست‌هایی که توی خونه‌ت پیدا شدن چی؟
اونا چی میشن؟
این یعنی خیانت به کشور.
درست نمیگم؟
این کار مجازات داره، مادر.
خوب شد که به‌موقع فهمیدیم.
وگرنه اوضاع از کنترل خارج می‌شد.
دیشب حدود ساعت ۹ تا ۹ و نیم فهمیدیم.
قربان، این سلاح‌ها رو پیدا کردیم.
می‌خواستن با این همه اسلحه کل روستا رو منفجر کنن؟
کی می‌دونه چه نقشه‌ای داشتن.
یه لیست از این سلاح‌ها تهیه کن. - چشم قربان.
بعد از شاهدها بازجویی کن و جسدها رو بفرست برای کالبدشکافی.
۳ تا کلاشنیکف. - چشم قربان.
۲ تا کارابین. - چشم قربان.
۵ تا موزر.
بله قربان.
این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
از امشب اینجا می‌خوابم.
اگه بیان، اول منو پیدا می‌کنن.
حداقل به تو و بچه‌ها نمی‌رسن.
اولین باره که اینقدر ترسیده می‌بینمت.
من برای خودم نمی‌ترسم، پامی.
تو ازم پرسیدی، مگه نه؟
هر کی قدم جلو بذاره، خانوادش چی می‌شه؟
این تصمیم برای خانوادمه.
خیلی جلو اومدم، پامی.
سه ماهه که دادخواستمون رو ثبت کردیم.
ولی هنوز هیچ جوابی نیست.
و در جواب، من و خانوادم رو تهدید می‌کنن.
تحت نظر هستیم.
ولی می‌خوام بهشون بگم که تهدیداشون کارساز نیست.
اگه فردا اتفاقی برام بیفته...
اگه یه ماشین یا کامیون از روم رد شه،
اگه بهم شلیک بشه، یا اگه جسدم رو توی یه کانال پیدا کنی...
اون وقت هیچ پلیس تنهایی مقصر نیست.
تقصیر گردن دولت پنجاب و دی.جی.پی بیتاست،
که به آدمایی مثل اس.اس.پی سوگا آزادی عمل دادن.
هی، آروم باش.
ما تو جنگیم.
ما ده ساله که داریم یه جنگ نیابتی با شدت کم می‌جنگیم.
درسته که حق دموکراتیک هر شهرونده که سوال بپرسه،
ولی باید اینم یادت باشه،
که به خاطر ماست که تو این حق رو داری.
وگرنه پنجاب خیلی وقت پیش یه ایالت نظامی شده بود.
ببین...
جنگ و صلح
دو روی یک سکه‌ان.
'حقیقت الهی'
منو به سوی نور هدایت می‌کنه.
طبل جنگ در آسمان ذهنم می‌کوبه.
هدف گرفته می‌شه و زخم وارد می‌شه.
جنگجویان معنوی وارد میدان نبرد می‌شن.
حالا وقت جنگیدنه.
فقط اون به عنوان یک جنگجوی معنوی شناخته می‌شه
که در دفاع از ایمانش می‌جنگه.
تکه تکه،
تکه تکه می‌شه.
همین الان متوجه شدیم که حدود ساعت ۹:۳۰ صبح امروز،
س.م. آنانت سینگ در انفجاری در دبیرخانه چندی‌گر کشته شد.
قاتل س.م. آنانت سینگ، دیلباگ سینگ، یکی از اعضای تیم امنیتی خود س.م. بود.
ولی اون هرگز میدان نبرد رو ترک نمی‌کنه.
۱۷ نفر در این انفجار تکه تکه شدن.
هیچکس نمی‌دونست کی توی تابوت داره می‌سوزه.
و کل این وضعیت به عنوان شکست امنیتی دی.جی.پی بیتا دیده می‌شد.
سوال اینه که آیا دی.جی.پی بیتا مسئولیت شکست امنیتیش رو به عهده می‌گیره؟
جاسوانت سینگ، فعال حقوق بشر
پلیس پنجاب رو مسئولِ جونِ بی‌گناهانی می‌دونه که از دست رفتن
و از سروزیر جدید، گورچاران سینگ بوهرا، و رئیس پلیس بیتا، جواب می‌خواد.
(در حال خواندن سرود)
و این یعنی چی؟
'غم و رنج به کسانی که با خدا قدم برمی‌دارند، راهی نداره.'
خیلی عالی! - ممنونم.
بیا سانجیو، اینم چاییت. بجنب کِران، بریم.
اومدم، اومدم.
عجله کن کِران.
خداحافظ! - بجنب دیگه.
خداحافظ، خداحافظ...
سانجیو، تو چاییت رو بخور.
من فقط ماشین رو بشورم، بعدش با هم می‌ریم.
باشه.
جاسوانت سینگ... بیا، باید حرف بزنیم. - در مورد چی؟
بیا، سوار شو! - اما چی شده؟ سانجیو!
سانجیو! - برو داخل!
سانجیو!
- حرکت کن، زود باش!
سانجیو، بیا بیرون!
سانجیو!
گمشو! - بریم، بریم!
برون، برون! - وایسا!
بجنب، برون! زود باش! - ماشین رو نگه دار!
زنده باد جاسوانت سینگ!
جاسوانت سینگ رو برگردونید!
بیشتر از ۴۸ ساعت از ربوده شدن جاسوانت سینگ می‌گذشت.
اعتراضات و تجمعات سراسر پنجاب رو فرا گرفت.
زنده باد 'برادرانِ بی‌صاحب'.
و همه‌شون فقط یه خواسته داشتن...
'جاسوانت سینگ رو برگردونید'.
با وجود دو شاهد عینی،
سکوت دولت نه تنها در پنجاب،
که در تمام دنیا پیچید.
از دادگاه‌های هند می‌خوام که یه تحقیقات عادلانه و فوری در مورد این جنایت انجام بدن.
و برای جاسوانت سینگ و خانواده‌اش طلب عدالت کنن.
آیا سکوتِ گورستان‌ها همون آرامشه؟
آیا حقوق بشر فقط برای زنده‌هاست؟
نه برای مرده‌ها؟
به خاطر پرسیدن همین دو سوال بود که جاسوانت سینگ وسط روز روشن از خونه‌اش ربوده شد.
همین چند روز پیش، درست همین‌جا...
جاسوانت سینگ به دنیا گفت که اگه اتفاقی براش بیفته، چه کسی مقصره.
و من از دیوان عالی این کشور و دولت پنجاب می‌خوام که جواب بدن.
جاسوانت سینگ کجاست؟
آدم‌ها که همین‌طوری غیبشون نمی‌زنه.
این دادگاه به پلیس پنجاب دو ماه فرصت می‌ده...
تا جاسوانت سینگ رو پیدا کنن
و اون رو به دادگاه بیارن.
و اگه موفق نشن،
دادگاه دستور میده که این پرونده رو CBI بررسی کنه.
آقای بوهرا، این فقط یه پرونده ساده‌ست که طرف غیبش زده.
هیچ توطئه‌ای در کار نیست.
این پرونده برامون مایه آبروریزی شده.
وجهه پنجاب داره لکه‌دار میشه.
دهلی‌نو هم اصلاً از این وضعیت راضی نیست.
آقای بوهرا، «مدیریت وجهه» کار سیاستمدارهاست،
نه کار پلیس.
من شورش رو توی پنجاب ریشه‌کن کردم.
و این مسئولیت رو هم خودِ دهلی‌نو به من داد.
وقتی با تروریسم طرفی، باید بی‌رحم باشی.
اگه دست‌های من به خون آلوده‌ست،
دست‌های اونا هم هست.
آقای بیتا، زمانه عوض شده.
نیت دهلی‌نو هم همین‌طور.
و در مورد پنجاب...
دیگه اجازه نمیدم که اینجا یه حکومت پلیسی بمونه.
تو کارت رو کردی. فقط برو کنار...
و بذار بوروکراسی کارش رو بکنه.
دیوان عالی دو ماه بهت وقت داده.
پیشنهاد می‌کنم...
از این وقت برای پیدا کردن جاسوانت سینگ استفاده کنی.
پرونده جاسوانت سینگ، پرونده یه آدمِ گمشده‌ست،
پس ممکنه کمی طول بکشه.
یادت نره، سه ماه دیگه بازنشسته میشی.
آقای بوهرا، دولت شما قول داده که خدمتم رو تمدید کنه.
پس فرض رو بر این بذار...
که برای تمدید خدمتت، به امضای جاسوانت سینگ نیاز داری.
خب؟
قربان.
تو این کشور، کارها فقط وقتی راه میفته که دهلی‌نو تکون بخوره.
مهلت پلیس پنجاب تموم شده بود،
و فشارهای بین‌المللی هم مدام بیشتر می‌شد.
و دیوان عالی تصمیم گرفت پرونده رو بسپاره به CBI.
و پیدا کردن جاسوانت سینگ...
حالا دیگه مسئولیت من بود.
«انجمن ناپدیدشدگان» «امریتسار، پنجاب»
پارامجیت کائور؟
بله؟
خودم هستم.
سامودرا سینگ هستم، معاون مدیر CBI دهلی.
باید باهاتون صحبت کنیم.
ششم سپتامبر...
منو ببخشید...
حتماً تا حالا بارها اون روز رو مرور کردید.
اما اگه میشه باز هم...
حتماً.
مثل هر روز، با بچه‌ها راهی مدرسه شدم...
یه جیپ پلیس سر پیچ پارک کرده بود و چند نفر با لباس شخصی اونجا بودن.
داشتن منو نگاه می‌کردن.
کسی‌شون رو می‌شناسی؟
بعدش؟
بعد حدود ساعت ۹ و نیم،
هاری سینگ گفت یه تماس فوری از خونه داره.
الو...
سانجیو؟
سانجیو بود که زنگ زده بود.
بهم گفت چی شده.
سانجیو، همون شاهد عینی؟
آره.
و پلیس؟
آره، آره، جاسوانت سینگ.
همه می‌شناسنش.
هر روز اسمش تو روزنامه‌هاست.
ولی این دلیل نمیشه هر قصه‌ای که میگی رو باور کنیم.
اون با چشمای خودش دیده.
وسط روز روشن، جلوی خونه‌ش بردنش.
حتماً اشتباه کرده.
چرا پلیس تارن تارن باید یه نفر رو تو امریتسار دستگیر کنه؟
این خارج از حوزه قضایی‌شونه.
نمیتونی تو گزارش چرت و پرت بنویسی.
ادامه بده.
کمی بعد، با بچه‌ها برگشتم خونه.
انگار کل پلیس‌های امریتسار ریخته بودن خونه ما.
معلوم نبود اومدن حمایت کنن یا بترسونن...
...مشخص نبود.
'مفقود شده - جاسوانت سینگ'
پلیس نوشته 'مفقود شده' و پرونده رو بسته.
ولی ما چاره دیگه‌ای نداریم.
باید خودمون این مبارزه رو ادامه بدیم.
ممنونم.
اگه لازم شد دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
خداحافظ.
قبلاً حداقل جنازه‌ها رو پس می‌دادن.
ولی دیدن وضعیتی که جنازه‌ها رو پس می‌آوردن، هر کسی رو به خشم می‌آورد.
واسه همین پلیس شروع کرد به اعلام اینکه 'صاحب ندارن' و می‌سوزوندشون.
پرونده‌های جاسوانت همه جزئیات رو داره.
از لیست‌های سوزاندن جنازه‌ها تا سوابق شهرداری.
ولی الان دیگه اونجا هم چیزی پیدا نمیکنی.
دولت تمام سوابق سوزاندن جنازه‌ها رو مهر و موم کرده.
و هر چی که باقی مونده...
... اینجاست.
تقریباً ۶۵۰۰ تا.
داشتیم آماده می‌شدیم بریم کنفرانس خبری.
اون تراس رو می‌بینی...
یه خانمی اونجا بود.
فکر کنم اونم دیده.
دیدم چند نفر دارن جاسوانت سینگ رو به زور سوار یه ماشین 'آمنی' قرمز می‌کنن.
حتی سعی کردم جلوشون رو بگیرم.
همون لحظه فهمیدم پلیسن. همون لحظه، همین‌جا.
معاون رئیس پلیس جاگپال سینگ، بازرس تجیندر سینگ رو دیدم
و بازرس آجای کومار رو.
و چون اون موقع برای 'پنجاب دیلی' کار می‌کردم،
می‌دونم که پلیس 'تارن تارن' بود که آقای جاسوانت سینگ رو ربود.
من سانجیو سینگ هستم...
پنجاب دیلی، سابق.
کس دیگه‌ای هم اونجا بود؟
ببخشید؟
دو سه نفر توی ماشین جیپسی پشت‌سری بودن،
من...
سعی کردم ولی...
نتونستم خوب ببینمشون.
حدود ساعت ۹ و نیم صبح بود، داشتم با خریدها برمی‌گشتم خونه.
که صدای یه ماشین رو شنیدم. داشت بوق ممتد می‌زد.
برگشتم و دیدم یه 'آمنی' قرمز با سرعت خیلی زیاد داره میاد.
وقتی سرعتش رو کم کرد تا بپیچه،
چشمم افتاد داخل ماشین.
«پلیس تارن تارن منو دزدیده!»
جاسوانت سینگ اون تو بود.
دیگه چی دیدی؟
پلاک ماشین.
دی‌ام‌تی-۱۳۱۳.
اگه لازم باشه توی دادگاه شهادت بدی،
مردد نمی‌شی؟
سه چهار نفر توی یه ماشین قرمز بودن.
اول رفتن سمت جاسوانت سینگ.
چند کلمه‌ای حرف زدن...
بعد به زور سوار ماشینش کردن و رفتن.
پلیس بودن؟
نه...
نمی‌تونم بگم...
همه‌شون لباس شخصی تنشون بود.
قیافه کسی رو یادت هست؟
نه، همه‌شون پشتشون به من بود.
همین رو دیدم.
تجیندر اونجاست؟ - تو کی هستی؟
نمی‌تونی همین‌طوری بیای تو... - خانم، برو کنار.
شما کی هستید؟
سی‌بی‌آی، دهلی.
صبر کنید قربان...
اول صبحی کجا دارید می‌رید؟
دارم می‌رم دنبال معاون رئیس پلیس. - می‌فهمم...
شما...؟
معاون رئیس پلیس، جاگپال سینگ؟
بله...
بیا با هم بریم دنبالش. - چی؟
بزن بریم! - دستم رو ول کن.
تیپت عالیه، بازرس!
باید باهات حرف بزنم. بزن بریم.
بجنب دیگه.
چه عجله‌ایه؟
داریم میریم عروسی همکارمون.
دو روز دیگه برگرد.
عروسی خودت که نیست، عروسی همکارته.
بدون تو هم برگزار میشه.
اینطوری ما رو برداشتن آوردن، بدون هیچ اطلاع قبلی...
کار درستی نیست.
خب، حداقل فرق درست و غلط رو می‌فهمی.
حالا حرف بزن، جاسوانت سینگ کجاست؟
کدوم جاسوانت سینگ؟
داری درباره کدوم جاسوانت سینگ حرف می‌زنی؟
همونی که همه تو پنجاب دارن راجع بهش حرف می‌زنن.
دهلی، لندن، کانادا...
همه جا.
غیبش زده.
ولی ما گزارش رو نوشتیم.
پلیس داره کارش رو انجام میده.
اگه پلیس کارش رو درست انجام می‌داد، لازم نبود ما از دهلی بیایم اینجا.
من برای زیارت رفته بودم معبد همکوند صاحب.
تنها هم نبودم. ۲۷ نفر بودیم.
می‌تونی از هر کسی بپرسی.
پس حتماً شب رو هم اونجا موندی؟
مهمان‌سرای دِولُک. همین نزدیکیه. می‌تونی چک کنی.
شاهدایی هستن که تو رو دیدن.
ششم سپتامبر، تو آمریتسار.
ما شهادتشون رو داریم.
اونا اشتباه کردن.
اصلاً این شاهدای عینی کین؟
می‌دونی 'آلیبای' (مدرک عدم حضور) یعنی چی؟
معلومه که می‌دونی، بالاخره تو از سی‌بی‌آی هستی.
ما ۱۶ تا شاهد داریم.
از هر کسی تو کلانتری بپرسی.
بهت میگن کجا بودیم.
به نظر میاد همه‌شون از یه قماش هستن.
ببینیم چی میشه.
ما نه شکایتی از جاسوانت سینگ داشتیم،
و نه کسی با اون مرد مشکلی داشت.
پس چرا باید بگیریمش؟
بدون دلیل.
دلیل؟
دلیلش اینجاست.
اون کل عملیات شما رو لو داد.
جلوی چشم کل دنیا.
و از ترس بازجویی، غیبش کردین.
کی بهتون دستور داد؟
دستور...
ما همیشه فقط یه دستور داشتیم.
از بین بردن تروریسم.
به هر قیمتی.
اخبار می‌بینی، مگه نه؟
توی اخبار ساعت ۹، سلاح‌هاشون رو می‌بینی.
کلاشینکف، تیربار، نارنجک، آرپی‌جی...
ما داریم با اینا می‌جنگیم.
ده ساله که داریم می‌جنگیم.
هر روز.
شب و روز.
داری از دستور حرف می‌زنی.
جاسوانت سینگ کدوم یکی از این سلاح‌ها رو داشت؟
کی پشت همه این قضایاست؟
سوگا؟
اون چندیگره.
دو روز دیگه برمی‌گرده.
خودت ازش بپرس.
قربان!
اون اومنی قرمز ۱۳۱۳، ماشین شماست؟
معلومه که مال منه، قربان.
بهترین سرویس تاکسی از جالاندار به لودیانا.
ماشین ۱۳۱۳ شما ششم سپتامبر کجا بود؟
احتمالاً سرویس داشته، قربان.
چطور؟ چی شده؟
توی دفتر حساب‌هاتون ثبت نشده.
فقط اینجا با قرمز خط خورده.
آهان، اون کد ما برای سرویس‌های دولتیه.
معلومه که برای شماها نیازی به ثبت و رزرو نیست.
درسته؟
ماها؟ منظورت چیه؟
واضحه، مگه نه؟
شماها... پلیس‌ها.
و این پلیس‌ها کی بودن؟
بازرس شیوندر سینگ و معاون کلانتر هریندر سینگ.
از تارن تارن.
ماشین رو اونا بردن.
کی ماشین رو بردن؟
عصر پنجم. گفتن می‌خوان برن بیرون شهر.
ولی دو روز بعد، هفتم، ماشین رو برگردوندن.
ولی قربان، قضیه چیه؟
ماشین ۱۳۱۳ شما الان کجاست؟
آشنای شماست؟
سلام.
ما دوستای دامادیم.
متوجهم.
تازه از دهلی رسیدیم.
از دهلی؟ - بله.
اومدیم غافلگیرش کنیم. - اوه، چه عالی...
و شما؟
من؟
هریندر سینگ هستم.
معاون کلانتر.
پلیس تارن تارن.
ساقدوش و بهترین دوست.
اوه، عالیه!
راستی، جناب بازرس کجاست؟
جناب بازرس؟
با من بیا، می‌برمت پیشش.
بیا بریم.
بیا بریم تا دوستت رو ببینی.
حواست به پله باشه. مراقب باش.
جناب بازرس.
جناب بازرس!
ببین کی اینجاست!
سورپرایز!
اینا دیگه کین؟
دوست نیستن؟
از اداره آگاهی دهلی هستیم.
عروسی‌تون هم مبارک.
من فقط اونجا بودم...
... ششم سپتامبر.
توی دارامسالا.
برای نامزدی‌ام.
این ماشین اومنی رو تو برداشتی؟
۱۳۱۳؟
تو هم با اون بودی؟
با اون بودی؟
آره، که چی؟
از این ماشین برای ربودن 'جاسوانت سینگ' در ششم سپتامبر استفاده شده.
شاهد عینی داریم.
اشتباه کردن.
من از پنجم مرخصی بودم.
واقعاً؟
ما یه ثبت به اسم تو توی کلانتری 'کانگ' در پنجم سپتامبر پیدا کردیم.
یه نفر به اسم 'کهار سینگ' رو اونجا حبس کردی.
چطور؟ مگه مرخصی نبودی؟
و چرا اون رو بردی 'کانگ'؟
مگه اونجا مسئولش نیستی؟
اول بردمش 'تارن تارن' و 'جابال'.
بازداشتگاه‌ها پر بود، واسه همین آوردمش کانگ.
خب؟ - هیچی.
روز بعدش راهی دارامسالا شدم.
ششم سپتامبر.
اگه می‌خوای می‌تونی چک کنی.
اوه، من همه چیز رو چک کردم.
یه ستوان باید نصف عمرش رو بگذرونه تا بازرس بشه.
تو توی کمتر از ده ماه بهش رسیدی.
و توی همین ده ماه،
اسم هر دوتون توی رسیدهای هیزم
برای ۲۱ جسد بی‌صاحب که سوزونده شدن، اومده.
چطور ممکنه؟
فکر کنم فقط همون 'جاسوانت سینگ' شما بتونه جواب این سوال رو بده.
و 'جاسوانت سینگ' ما کجاست؟
حالا که تا اینجا پیش رفتی...
اون رو هم پیدا کن.
به تمام جواب‌هات می‌رسی.
جاسوانت سینگ اسم شناخته‌شده‌ای بود.
واسه همین هیچ‌وقت اون اشتباه رو نمی‌کردن که توی 'تارن تارن' یا 'جابال' نگهش دارن.
پنجم سپتامبر،
کهار سینگ توی کلانتری 'کانگ' بازداشت شد.
چرا؟
چون سلول خالی داشتن.
و هفتم سپتامبر آزادش کردن.
و جاسوانت سینگ ششم سپتامبر ربوده شد.
شاید اون رو هم آوردن اینجا.
کلانتری کانگ.
و فقط یه نفر می‌تونه این رو تایید کنه.
کهار سینگ.
پنجم دادگاه داشتم.
بعدش دو روز بازداشتم کردن.
توی کلانتری کانگ.
کس دیگه‌ای هم اونجا بود؟
نه قربان... شب اول نه.
بعد...
روز دوم، یکی رو آوردن توی سلول بغلی.
کی بود؟
چیزی دیدی یا یادت میاد؟
نه، ندیدمش.
ولی اسمش رو شنیدم.
یه نفر به اسم جاسوانت سینگ.
خوب فکر کن.
مطمئنی شنیدی جاسوانت سینگ؟
آره، خودش بود، جاسوانت سینگ.
همه پلیس‌ها اسمش رو داد می‌زدن و بهش فحش می‌دادن.
بعدش...
خودِ رئیس پلیس اومد.
و شروع کرد به کتک زدنش.
بعدش؟
بعد از یه مدت رفتن،
و یه پلیس رو گذاشتن که نگهبانی بده.
اسمش چیه؟
اسمش رو نمی‌دونم قربان. لباس فرم تنش نبود.
ولی آره... چشم‌های سبزی داشت.
مثل زمرد.
اون شب برام غذا آورد.
حاضری شاهد رسمی بشی؟
چی؟
حاضری شهادت بدی؟
ما یه بار مزرعه رو فروختیم تا برگرده.
اگه دوباره بگیرنش، دیگه چیزی ندارم که بفروشم.
نگران نباش.
امنیتش رو تضمین می‌کنم.
یه مشت سگ ولگرد که دنبال ته‌مونده‌ان.
بذار ببینیم تا کی واق‌واق می‌کنن.
تا وقتی که فقط واق‌واق کنن و گاز نگیرن، قربان.
هر جا دلشون می‌خواد بو می‌کشن.
هر جا.
قبل از اینکه سوگند بخورم منو گرفتن.
جلوی 400 مهمون تحقیرم کردن.
بعدم مجبورم کردن تمام شب بشینم.
این درسته، قربان؟
دیشب به سه تا پاسگاه پلیس حمله کردن.
چند تا پرونده هم بردن.
وقتی هیچی تو اون پرونده‌ها نیست،
چی می‌خوان پیدا کنن؟
بطری رو بیار!
وقتی کار اشتباهی نکردی،
چرا نگرانی؟
فقط یادت باشه...
که ما پلیس پنجابیم.
و تا جایی که یادمه،
اسم این ایالت هنوز پنجابیه.
عوض نشده.
فهمیدی؟
باشه...
حالا، گمشو.
قربان.
6 سپتامبر.
یادت میاد کجا بودی؟
چندی‌گر.
عروسی خواهرزاده‌ام.
من ششم یه دعا برگزار کردم.
حتماً جاسوانت سینگ رو می‌شناسی.
همون فعال حقوق بشر...
... که این روزا ناپدید شده.
تو روزنامه‌ها دیدمش.
جاسوانت سینگ تو آخرین سخنرانیش از تو اسم برد.
و اینم گفت که اگه بلایی سرش بیاد،
... اون وقت کی مسئول خواهد بود.
حرفی برای گفتن داری؟
تو یه آدم تحصیل‌کرده‌ای.
یه چیزی بهم بگو.
امروز اگه من بگم...
اگه بلایی سرم بیاد تو مسئولی،
و اگه فردا واقعاً بلایی سرم بیاد...
اون وقت تو مسئولی؟
میری زندان؟
چای.
تو تو بیش از هزار تا آدم‌ربایی و قتل فراقانونی دست داری.
پس معلومه چرا اسم تو رو می‌بره.
قتل‌های فراقانونی.
قبل از اینکه بیای سی‌بی‌آی، تو پلیس دهلی بودی، درسته؟
سال ۸۶؟
تو تو شورش‌های تریلوکپوری دهلی سال ۸۴ بودی، نه؟
چند نفر رو سال ۸۴ کشتی؟
و اون قتل‌ها چی بودن؟
قانونی یا غیرقانونی؟
شوگا؟
تو اونقدر عمیق نیستی، سامودرا سینگ،
که بتونی همه رازهای سال ۸۴ رو پنهان کنی.
آقای سوگا.
بازگو کردن ۸۴، آمار ۹۵ رو عوض نمی‌کنه.
فقط یه جاسوانت سینگ نیست.
هزاران نفر دیگه هم هستن.
باید جوابگوی اونا باشی.
حساب پنجاب همیشه پیچیده بوده.
ما داریم با کسایی می‌جنگیم که دستگیر نمی‌شن، فقط کشته می‌شن.
اونا دی‌آی‌جی ساباروال رو روی پله‌های معبد طلایی کشتن.
شش ساعت هیچکس نزدیک جسد نرفت.
باید ارتش رو صدا کنی تا این آدما رو بکشه.
حتی توپ‌ها هم کم میارن.
یه گلوله ما در جواب چند تا از گلوله‌های اونا شلیک می‌شه...
یه غریبه مثل تو نمی‌فهمه.
می‌دونی گیره چیه؟
سر تو تو یه گیره گیر کرده.
فشار از بالا یا پایین...
تو اونی هستی که تحت فشاره.
دیر یا زود، باید جوابگوی جاسوانت سینگ باشی.
اینجا... یا تو دادگاه.
یادت باشه.
دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
دو ماه و نیم از ناپدید شدن جاسوانت سینگ می‌گذره.
اما دولت پنجاب هنوز ساکته.
شاید اونا نمی‌دونن
که جاسوانت سینگ فقط اسم یه آدم نیست.
جاسوانت سینگ اسم یه آرمانه.
این یه مبارزه معمولی نیست،
بلکه مبارزه برادر بی‌ادعاهاست،
کسی که آشکارا دولت رو به چالش کشید.
این مبارزه برای حقه.
جاسوانت سینگ! جاسوانت سینگ!
برادران بی‌ادعا!
جاسوانت سینگ! جاسوانت سینگ!
کار کتابخونه رو ول کردم.
این مبارزه یه کار تمام وقته.
چی تو رو اینجا آورده؟
یه شاهد جدید پیدا کردیم.
کهار سینگ.
اون میگه که ششم سپتامبر...
جاسوانت سینگ تو ایستگاه پلیس کانگ بازداشت شده بود.
تو سلول کناری.
حالا سه تا شاهد داریم.
و خیلی زود،
برای جلسه دادگاه درخواست می‌دیم.
کسی خونه‌ست؟
سوگا.
دیوالی دو روز دیگه است،
واسه همین برای بچه‌ها یه چیزی آوردم.
فشفشه.
بمب؟
نظرت چیه فرفره بازی کنی؟
فرفره.
بیا، برو بازی کن. فرفره.
لجبازه.
مثل باباش.
دروغ نمی‌گم خواهر.
کوچیک، بزرگ،
پیر، جوون...
خیلیا رو کشتم.
ولی به جاسوانت سینگِ تو دست نزدم.
ما می‌خوایم کمکت کنیم.
می‌خوایم پیداش کنیم و بیاریمش پیشت.
خب پیداش کنید.
این وظیفه شماست.
ولی چطوری؟
داری ما رو هم مقصر می‌دونی، مگه نه؟
شکایتی که علیه پلیس کردی رو پس بگیر.
اون‌وقت ما پیداش می‌کنیم و برمی‌گردونیمش.
پیش تو.
پیش بچه‌هات.
بعدش می‌تونی پناهندگی بگیری. آمریکا، کانادا، لندن...
هر جا که بخوای.
و ما هم همه چیز رو فراموش می‌کنیم.
حتی جاسوانت سینگ هم با این شرایط قبول نمی‌کنه برگرده.
پس چطوری می‌خواید بیاریدش؟
شما جاسوانت سینگ رو نمی‌شناسید.
من می‌شناسم.
می‌تونید برید.
و لطفاً اینا رو هم با خودتون ببرید.
ببرید بذاریدشون توی کلانتری‌تون.
ممنون می‌شم.
حالا که جاسوانت سینگ رو این‌قدر خوب می‌شناسی...
پس این رو هم بدون.
اگه قراره بابت ۲۵ هزار تا جنازه جواب پس بدم،
خب بابت ۲۵ هزار و یکمی هم جواب می‌دم.
این یادت باشه.
قربان...
پایان یک دوران.
بازنشستگی زودهنگام من
عیدیِ من به شبه‌نظامی‌هاست.
امیدوارم دولت جدید خوب به این موضوع فکر کرده باشه.
و همین‌طور امیدوارم که آقای وارما
مثل من، حرمت این لباس رو حفظ کنه.
من اهل سخنرانی نیستم.
ترجیح میدم کوتاه و رک حرف بزنم.
هدف من پاکسازی و حساس‌تر کردن نیروهاست،
بدون اینکه از هوشیاری‌مون کم بشه.
چند سال اخیر،
به خاطر چند تا مامور پلیس،
نه فقط پلیس پنجاب،
بلکه کل ایالت بدنام شده.
اما...
ما اشتباهات اونا رو تکرار نمی‌کنیم.
و برای این کار به حمایت شما نیاز دارم.
ترسی که مردم پنجاب از پلیس دارن...
اول باید اون ترس رو از بین ببریم.
و باید اعتمادشون رو دوباره جلب کنیم.
مطمئنم که تو این ماموریت حمایت کامل شما رو دارم.
ممنونم.
«شیطان در لباس پلیس».
«قصاب گورداسپور».
«پلیس یا...
جلاد».
روزنامه‌ها درباره‌ت چی نوشتن...
تا حالا خوندی‌شون؟
حالا... جاسوانت سینگ کجاست؟
قربان؟
جاسوانت سینگ.
غیبش زده، قربان.
ولی داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم که پیداش کنیم.
بیشتر از دو ماهه که دارید تلاش می‌کنید.
زمان می‌بره، قربان.
سورجیت سینگ.
من قبل از این رئیس اطلاعات بودم.
خوب می‌شناسمت.
سازمان بازرسی (CBI) همین الانم افتاده دنبالت.
هر لحظه ممکنه تحقیقات شروع بشه.
اون‌وقت تمام پرونده‌های بازت دوباره جریان میفته.
این بار فرار کردن
برات به این آسونی‌ها نیست.
هفت روز وقت داری.
جاسوانت سینگ رو می‌خوام.
به هر قیمتی شده.
هفت روز.
چشم، قربان.
بهم هفت روز وقت داده.
میگه جاسوانت سینگ رو پیدا کن.
تو بگو چطوری پیداش کنم؟
سازمان بازرسی تاریخ دادگاهش رو گرفته.
دو تا شاهد عینی وجود داشت.
حالا شدن سه نفر.
فعلاً «جاسوانت سینگ» رو ول کن و ببین...
این دلقک سومی کیه.
برو جلو. - بیا، بعدی.
همون‌جا وایسا. - پلیس فدرال، دهلی.
دوباره پیداشون شد که بو بکشن.
گزارشت رو تموم کن و توی اداره ببینم.
چشم قربان.
دیشب توی یه حمله کشته شد.
کسی خونه نیست.
آقای سانجیو دو روز پیش با خانواده‌ش رفت.
نگفت کجا میرن؟
نه، نگفت، منم نپرسیدم.
رفتن.
خونه‌ی هارپال هم قفله، قربان.
خالیه.
این چیزی نیست...
جز به سخره گرفتنِ کاملِ سیستم قضایی.
سه تا شاهد کلیدی توی این پرونده داشتیم.
دو تاشون گم شدن،
و یکیشون هم که کشته شده.
فقط یه روز قبل از جلسه دادگاه.
و طنز تلخ ماجرا اینجاست که...
با وجود کلی تناقض توی اظهاراتشون، این پلیس‌ها هنوز دارن خدمت می‌کنن.
اما آقای جایس، باید حداقل یه مدرک محکم برای اثبات ادعاهاتون داشته باشید.
فقط همین کافی نیست.
قربان...
یه خانواده...
شب و روز جون می‌کنه
تا بچه‌هاش رو بزرگ کنه و درس بده.
بعد یه روز اون بچه‌ها، که بیشتر از ۲۰-۲۲ سال ندارن، غیبشون می‌زنه.
وقتی بعد چند روز برنمی‌گردن، پدر و مادرها
میرن پیش پلیس، ولی اونا جوابشون می‌کنن.
تازه بهشون میگن که بچه‌هاشون...
پیش تروریست‌ها هستن.
با یه کم پول، می‌تونید پسشون بگیرید.
اعتراض دارم، قربان!
به پرونده ربطی نداره. - آقای داهیا، لطفاً...
اعتراض رد میشه. - بذارید حرفم تموم بشه.
آقای جایس، سریع برید سر اصل مطلب.
قربان،
تا اون پدر و مادرها بخوان به هر زحمتی پول رو جور کنن،
یه پلیس دیگه سر می‌رسه و اون بچه‌ها رو به قیمت بالاتری می‌خره.
و بعد اونا رو همراه با تروریست‌ها می‌کشه.
و همه‌مون دلیلش رو می‌دونیم.
چون هرچی شبه‌نظامیِ کشته‌شده بیشتر باشه، ترفیع درجه‌شون بهتره. مگه نه؟
اعتراض دارم، قربان! - رد میشه.
ولی ماجرا همین‌جا تموم نمیشه.
بعد نوبت اون پدر و مادرای بیچاره‌ست.
اون پدر و مادرای پیر و درمونده...
بعدش با تروریست نامیدن بچه‌هاشون، اذیتشون می‌کنن.
می‌دونید چرا؟
برای اینکه همون پولی رو ازشون اخاذی کنن
که جور کرده بودن تا بچه‌هاشون رو نجات بدن.
اعتراض دارم!
این یه تلاش آشکار برای لکه‌دار کردن حیثیت پلیسه.
پس جواب این رو بدید...
چطور این پلیس‌ها که ده ماه پیش استوار بودن،
امروز اینجا به عنوان بازرس نشستن؟ جوابی دارید؟
قربان، دادستان داره با این قصه‌های ساختگی به دادگاه توهین می‌کنه.
این‌ها قصه نیست، قربان.
این‌ها جزئیات شکایت‌هایی هست که اون والدین
علیه این پلیس‌ها در دادگاه عالی ثبت کردن.
لطفاً یه نگاهی به این بندازید.
و قربان، این‌ها همون افسرهایی هستن...
...که شاهدها دیدن جاسوانت سینگ رو دزدیدن.
شهادت‌های ضبط‌شدشون هم ضمیمه شده.
اما مشکل اینجاست که...
یا از ترس حرفشون رو عوض می‌کنن، یا مثل کهار سینگ سر از قبر درمیارن!
دادستان داره بدون هیچ مدرکی اتهامات بی‌اساس می‌زنه.
آقای داهیا، لطفاً... - آقای داهیا...
به خاطر اتهامات جدی و ماهیت مشکوک این پرونده،
در راستای حفظ امنیت عمومی،
این دادگاه حکم می‌ده که
معاون رئیس پلیس جاگپال سینگ،
بازرس شیوندر سینگ،
دستیار بازرس تجیندر سینگ، دستیار بازرس هریندر سینگ، بازرس آجای کومار،
و رئیس پلیس سورجیت سینگ سوگا باید فوراً تعلیق بشن،
تا زمان جلسه نهایی دادگاه.
ختم جلسه اعلام می‌شه.
بهت گفتم...
کسی که داره تحت فشار قرار می‌گیره تویی.
ارشد‌هات بازنشسته شدن،
و زیردست‌هات تعلیق شدن.
فقط کافیه شروع کنن به حرف زدن.
اون‌وقت بازی تمومه.
شکر می‌خوری؟
آقای سوگا...
شکر می‌خوری؟
گوشی رو بده به آقای بیتا.
خونه نیست. تویی؟
رئیس پلیس تارن تارن. سوگا هستم.
الو...
آقای بیتا برگشتن؟
پسر خوب.
الو. - قربان، ساعت‌هاست دارم زنگ می‌زنم.
ولی انگار منو به حال خودم رها کردید.
خوبی؟
منو ببخشید قربان...
...ولی دارم عقلم رو از دست می‌دم.
من همیشه بهتون احترام گذاشتم، قربان.
هر طرفی که اشاره کردید، شلیک کردم.
هر کسی رو که گفتید، دستگیر کردم.
شما دهلی رو پشت سرتون دارید.
من کی رو دارم؟
سوگا...
الان سر عقل نیستی.
بعداً حرف می‌زنیم.
خودم حلش می‌کنم.
همش میگی 'حلش می‌کنم'...
ولی هیچی حل نشده، مگه نه؟
حواست به حرف زدنت باشه، سوگا!
تا حالا هیچ‌کس این‌طوری با من حرف نزده.
پس یه کاری کنید، قربان.
انتقالیم رو از اینجا بگیرید.
این به نفع همه‌ست.
وگرنه...
... همه با هم غرق میشیم.
خوب به حرفم گوش کن...
و دقیقاً همون کاری رو بکن که میگم.
نمی‌ذارم هیچ اتفاقی برات بیفته.
هی! هیچ‌کس دنبالم نیاد!
هیچ‌کس! راه بیفتید!
حرکت کنید... عقب‌نشینی کنید.
این مدرک رو توی جیبش پیدا کردیم.
به نظر میاد یادداشت خودکشی باشه.
جسد دو تیکه پیدا شد، قربان.
سر کاملاً از تن جدا شده بود. اولش تشخیصش سخت بود...
بعد شناساییش کردیم.
خالسا از آن خداست، پیروزی از آن خداست.
من اینجا نیومدم که سوگواری کنم،
بلکه اومدم تا به یه افسر پلیس شجاع ادای احترام کنم.
در اوج دوران تروریسم،
تارن تارن رو مثل موشکی می‌دیدن...
که قرار بود پنجاب رو از این کشور جدا کنه.
توی این شرایط، دنبال افسری بودم...
که جرات رویارویی با تروریست‌ها رو داشته باشه...
... و یه عملیات قوی علیه‌شون راه بندازه.
و در این وضعیت،
اس‌اس‌پی سوگا یکی از اون افسرهایی بود که پا پیش گذاشت و مسئولیت رو قبول کرد.
بهش میگید تشنه قدرت؟
کدوم قدرت؟
اگه کسی قدرتمند بود، اون تروریست‌ها بودن.
و مطبوعات هم بلندگوی اونا بودن،
و دستگاه قضایی هم فلج بود.
این خودکشیِ یه جنگجوی سیک، کار یه آدم ترسو نیست.
ترس نبود که اون رو به سمت مرگ کشوند.
بی‌مهری و اتهامات دروغین بود
که توسط سی‌بی‌آی مطرح شد،
و اون آدم‌های مدعی حقوق بشر...
که مجبورش کردن همچین کار تندی بکنه.
دولت هند باید یاد بگیره که از
افسرهایی مثل «سوگا» محافظت کنه، وگرنه اون روز دور نیست...
که پنجاب دوباره ده سال به عقب برگرده.
اسمش رو نمی‌دونم قربان. لباس فرم تنش نبود.
ولی آره... چشم‌هاش سبز بود.
مثل زمرد.
ممنون. زنده باد هند!
«کهار سینگ» رو می‌شناسی؟
و «جاسوانت سینگ» رو چی؟
تو براش غذا می‌بردی به ایستگاه پلیس «کانگ»، درسته؟
آره...
قربان «سوگا» من رو گذاشت نگهبان.
ولی...
فقط برای چند روز.
قربان...
دروغ نمی‌گم. من فقط یه نیروی پلیس ساده‌ام.
هنوز کارم رسمی هم نشده.
شاهد دولت شو.
ما رسمی‌ت می‌کنیم.
هر پنج تا پلیس می‌دونن که تو همه چیز رو می‌دونی.
اگه فردا بفهمن که تو اینجایی...
... پیش ما.
فکر می‌کنی چی میشه؟
جونِت رو می‌بخشن؟
کولجیت...
شب ششم سپتامبر کجا بودی؟
ایستگاه پلیس کانگ.
داشتم نگهبانی می‌دادم.
از کی نگهبانی می‌دادی؟
یه... یه نفری بود...
یه نفر به اسم کهار سینگ.
دو روز نگهش داشتن، بعد آزادش کردن.
و؟
دیگه کی اونجا بود؟
کولجیت...
دیگه کی اونجا بود؟
هیچ‌کس دیگه نبود. فقط کهار سینگ.
کولجیت، اون شب تو ایستگاه پلیس کانگ،
آیا جاسوانت سینگ تو سلول کناری کهار سینگ بود یا نه؟
نبود.
بقیه سلول‌ها خالی بودن. تو...
می‌تونی دفتر ثبت رو چک کنی.
هیچ اسمی به این نام ثبت نشده.
واقعاً کس دیگه‌ای اونجا نبود؟
سازمان سی‌بی‌آی...
اظهارات کتبی تو رو در دادگاه ثبت کرده، که توش به وضوح نوشته شده...
که تو اون شب جاسوانت سینگ رو در ایستگاه پلیس کانگ دیدی.
نه، اونجا نه. سوال از اینجا مطرح شد، اینجا رو نگاه کن.
دیدیش یا نه؟
من... - دیدیش یا نه؟
آره یا نه؟ دیدیش یا نه؟
قربان، اونا بهم پول دادن.
تا علیه پلیس حرف بزنم.
من هیچ جاسوانت سینگی رو نمی‌شناسم.
دروغ میگه!
لطفاً ساکت باشید. - دروغ میگه!
ساکت! لطفاً بشینید!
بنشونش.
کی بهت پول داد؟
کولجیت...
نترس.
کی بهت پول داد؟
عقلت رو از دست دادی؟ این چه مزخرفاتیه؟
چرا دروغ میگی؟ کی داره بهت فشار میاره؟
کی داره بهت فشار میاره؟ - آروم باش.
بشین... - آروم باش.
آروم باش - چرا دروغ میگی؟
کی بهت فشار آورده؟ - آروم باش
ساکت باش... - چرا دروغ میگی؟
آروم باش سامودرا.
نظم دادگاه رو حفظ کنید.
قربان، زنش اونجا نشسته، همش داره به اون نگاه می‌کنه.
بشین. - قربان، تحت فشاره.
اجازه نمیدم دادگاه من به هم بریزه.
لعنتی چرا داری دروغ میگی؟ - سامودرا...
نمی‌ذارم قسر در بری.
جلسه دادگاه ختم میشه.
بعد از تنفس ادامه پیدا می‌کنه.
چطور اجازه دادی یه شاهد اینطوری مسخره‌ت کنه؟
بعدشم توی دادگاه بهش حمله کردی.
کاملاً عقلت رو از دست دادی؟
ما عقل‌مون رو از دست دادیم، قربان.
بیتا کاملاً حق داشت.
این یه جنگه و...
ما باختیم.
سامودرا، دوباره داری همه چیز رو خیلی شخصی می‌گیری.
برای همین یه تصمیمی گرفتم.
برو استراحت کن.
بذار کس دیگه‌ای این پرونده رو دست بگیره.
کولجیت.
منو می‌شناسی؟
مستقیم از رودخونه اومدم.
که ببینمت.
اونجا تنها نیستم.
خیلیا مثل من اونجا هستن.
بچه‌ها،
زن‌ها،
پیرمردها.
اونا میان.
یکی‌یکی، همه‌شون میان.
توی زمستون،
وقتی شب‌ها آب یخ می‌زنه، کولجیت...
خیلی سرد میشه.
هم از بیرون...
و هم از درون.
مثل یه زخم بازه.
واسه همین آب توش نفوذ می‌کنه.
نگاه کن.
آب نفوذ می‌کنه، کولجیت.
چرا باید این دفعه بهت اعتماد کنم؟
دفعه قبل ترسیده بودم.
از چی؟
از پلیس.
و این دفعه؟
از خدا.
من حرفش رو باور نمی‌کنم.
من باور می‌کنم، قربان.
چه تضمینی هست که این کولجیت سینگ...
...این دفعه داره راست میگه؟
اون قبلاً یه بار توی دادگاه زده زیر حرفش.
هیچ تضمینی نیست، قربان.
ولی حس ششمم میگه داره راست میگه.
حس ششمت قبلاً هم اشتباه کرده، سامودرا.
به هر حال، چرا هنوز داریم در موردش بحث می‌کنیم؟
دادگاه هیچ‌وقت بهت اجازه نمیده دوباره کولجیت رو به عنوان شاهد بیاری.
واسه همین اومدم پیش شما سه نفر، قربان.
که درخواست مجوز ویژه کنم.
این فقط درباره کولجیت سینگ نیست، قربان.
این درباره احتمالاً بزرگ‌ترین نسل‌کشی‌ایه که کشورمون بعد از استقلال به خودش دیده.
به تاریخ پنجاب نگاه کنید، قربان.
چه اختلاف بر سر حق‌آبه رودخانه‌ها باشه، چه قطعنامه آناندپور صاحب.
یا شورش‌های سال ۸۴،
شورش‌ها، عملیات تاندر سیاه...
از حکومت نظامی رئیس‌جمهور گرفته تا ترور سروزیر، و حالا...
جاسوانت سینگ!
چرا پنجاب باید این‌قدر رنج بکشه؟
این یه چرخه معیوب از خشونته
که قدرتمندها برای اهداف خودشون ازش استفاده می‌کنن و هیچ‌وقت هم تموم نمیشه. همین‌طور ادامه پیدا می‌کنه
مگر اینکه ما وارد عمل بشیم و یه درس عبرت بدیم.
یا...
می‌تونیم چشم‌هامون رو ببندیم
و برای همیشه در سمت اشتباه تاریخ بمونیم.
و هیچ‌وقت نمی‌تونیم خودمون رو بابت این ببخشیم.
ما اینجا مسئولیم، قربان.
ما در برابر وجدانمون مسئولیم. ما در برابر اون خانواده‌ها مسئولیم...
که عزیزاشون رو به اسم 'بی‌هویت' نشون کردن و توسط همین آدما سوزونده شدن.
ما باید جواب خانواده‌ی جاسوانت سینگ رو بدیم،
و آره، ما باید جواب خودِ جاسوانت سینگ رو هم بدیم.
جاسوانت سینگ! - زنده باد!
برادرانِ بی‌هویت‌ها! - زنده باد!
جاسوانت سینگ! - جاسوانت سینگ!
جاسوانت سینگ رو برگردونید! - برگردونیدش!
جاسوانت سینگ! برادرانِ بی‌هویت‌ها!
جاسوانت سینگ رو برگردونید! - برگردونیدش!
جاسوانت سینگ! برادرانِ بی‌هویت‌ها!
کولجیت.
این آخرین فرصتته.
اگه دوباره دروغ بگی یا حرفت رو عوض کنی،
به جرم توهین به دادگاه محاکمه میشی.
فهمیدی؟
کولجیت...
این آخرین فرصتته.
حقیقت رو بهشون بگو.
شبِ چهارم سپتامبر،
آقای بیتا، اس‌اس‌پی رو به خونش دعوت کرد.
دی‌اس‌پی جاگپال هم همراهش بود.
حدود یک ساعت اونجا بودیم.
بعد، صبحِ روز بعد
آقای اس‌اس‌پی بهم گفت با دی‌اس‌پی برم به تارن تارن.
اون شب...
پنجم سپتامبر،
دی‌اس‌پی یه جلسه‌ی فوری توی کلانتری تارن تارن گذاشت،
که توش بازرس آجای کومار،
بازرس‌دوم هاریندر سینگ،
تجیندر سینگ،
و بازرس شیوندر حضور داشتن.
صبحِ روز بعد
ششم سپتامبر...
شروع کردیم به زیر نظر گرفتنِ خونه‌ی جاسوانت سینگ.
بعد از مدتی، جاسوانت سینگ اومد بیرون
و شروع کرد به شستن ماشینش.
همه فکر کردن وقتشه.
بریم.
جاسوانت سینگ.
اس‌اس‌پی میخواد ببینتت.
میخواد باهات حرف بزنه. - بریم.
میخواد راجع به چی حرف بزنه؟ - بیا دیگه.
سانجیو! - زود باش، سوار شو!
سانجیو! - نگران نباش، بیا دیگه.
سانجیو! - گمشو!
عجله کن، برون، برون!
هی! ماشین رو نگه دار!
بعد جاسوانت سینگ رو مستقیم بردیم کلانتری کانگ.
عصر، اس‌اس‌پی سوگا هم اومد.
خیلی سعی کرد جاسوانت سینگ رو راضی کنه.
هنوز وقت هست.
سرت به کار خودت باشه.
دست از تعقیب پلیس بردار.
وگرنه همین‌جا زنده‌به‌گورت می‌کنم.
با همون لیست ۲۵ هزار تا جنازه‌ت.
این مبارزه برای حقوق بشره.
برای کل جامعه‌ست.
شماها این نسل‌کشی رو راه انداختین.
من دست بردار نیستم.
ما برات تمومش می‌کنیم.
بلدیم چطوری.
دنیا همچنان دنبالش می‌گرده.
بچه‌هات آواره می‌شن...
... مثل یتیم‌ها.
اونا فرزندان ایمانن.
هیچ‌وقت یتیم نمی‌شن.
و اگه من شهید بشم،
یه روزی مجبوری خودکشی کنی.
این یادت باشه.
من مجبورم خودکشی کنم؟
من؟
حروم‌زاده!
من باید خودمو بکشم؟
پست‌فطرت! من قراره خودمو بکشم؟
من قراره خودکشی کنم؟
قربان بس کنید... می‌میره.
بریم.
گوش کن! حواست بهش باشه، فهمیدی؟
حروم‌زاده!
بریم! - چشم قربان.
عقب‌نشینی کنید!
جاسوانت سینگ تا سه روز اونجا نگه داشته شد.
پلیس برای پیدا کردنش تحت فشار مداوم بود.
برای همین بردیمش به یه خونه قدیمی نزدیک جابال.
تجیندر.
بازش کن.
چندین هفته اونجا نگهش داشتن.
فهمیدی کجاست؟
این مزرعه مال کیه؟
اگر می‌خواهی
در بازی عشق شرکت کنی
بهت هشدار دادم.
پات رو تو این ماجرا نذار.
اگر می‌خواهی در بازی عشق شرکت کنی
با سر در کف دست، به سوی من بیا
اگر قدم در این راه نهادی
از دادن سرت دریغ نکن.
حروم‌زاده!
اونو بده به من.
اینم گزارش من!
همین الان یه گلوله خالی می‌کنم تو مغزت!
قربان، نه! نه!
ولم کن، امروز این عوضی رو می‌کشم!
اینم حساب و کتابِ اون ۲۵ هزار تا جنازه!
می‌کشمش... - بیا بریم بیرون، زود باش.
واسه دادنِ سرت تردید نکن.
تردید نکن
واسه دادنِ سرت.
بعد، روز قبل از دیوالی،
رئیس پلیس بهم دستور داد جاسوانت سینگ رو ببرم به مزرعه‌ش.
و...
آقا بیتا از قبل اونجا بود.
هی!
داری چه غلطی می‌کنی؟ - لطفاً ساکت باش!
لطفاً ساکت! بشین. - داره دروغ می‌گه!
نظم رو رعایت کنید.
اون یه دروغگوئه.
لطفاً ساکت باش! - خائن!
بعدش چی شد؟
بعد...
کمی بعد، آقا بیتا با عصبانیت بیرون زد،
سوار ماشینش شد و بدون هیچ حرفی رفت.
اینکه اون تو چی گذشت...
فقط رئیس پلیس می‌دونست
و آقا بیتا.
بقیه ما بیرون بودیم.
بعد جاسوانت سینگ رو مستقیم بردیم به ایستگاه پلیس جابال.
زود باش!
بیارینش بیرون. - زود باش.
بریم.
آفرین پسر!
فایده‌ای نداره باهاش حرف بزنی.
چرا نمی‌کنی اون کاری که آقا بیتا می‌گه؟
این کارا چه فایده‌ای داره؟
حتی اگه بمیری...
چی عوض می‌شه؟
هنوز وقت داری.
حالا دیگه دست خودته.
کولجیت.
وقتی خورشید برای اولین بار داشت غروب می‌کرد،
و تاریکی داشت همه چیز رو...
... داشت همه چیز رو می‌بلعید.
دنیا فکر می‌کرد...
که این تاریکی تا ابد ادامه داره.
مردم ترسیده بودن.
داشتن امیدشون رو به روشنایی از دست می‌دادن.
اون موقع بود که، خیلی دورتر
توی یه کلبه کوچیک،
چراغی سرش رو بلند کرد
و گفت:
«من به جنگ تاریکی میرم».
تاریکی هرچقدر هم که عمیق باشه،
من روشن میکنم...
... اطرافم رو.
و با دیدن قدرت این چراغ،
چراغ‌های دیگه‌ای توی کلبه‌های دیگه روشن شدن.
و دنیا حیرت‌زده شد...
که چطور این چراغ‌های کوچیک تاریکی رو شکست دادن، کولجیت.
نه تو و نه من...
به تنهایی نمیتونیم تاریکی رو شکست بدیم.
اما میتونیم یه چراغ باشیم،
و تاریکیِ دور و برمون رو شکست بدیم، کولجیت.
داری گوش میدی، کولجیت؟
بیست و پنج هزار... و یکی.
ادامه بده.
برو یکم آب داغ بیار.
بجنب!
بندازینش توی رودخونه.
ماهی‌های 'هاریکه' گرسنه‌ان.
نمیتونم چیزی که دیدم رو نادیده بگیرم، پامی.
یکی باید برای اونا قدم پیش بذاره.
تو ازم پرسیدی، مگه نه...
هر کسی که قدم پیش بذاره، تکلیف خانواده‌اش چی میشه؟
این تصمیم رو برای خانواده‌ام گرفتم.
بعد ما... ما بردیمش...
... به هاریکه.
بکشینش بیرون! - زود باشین.
بیا، این رو بگیر.