‫لعنتی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫می‌دونی که آخر ترمه.
‫هیچ‌ کی اینجاها پیداش نمی‌شه.
‫[دوستت دارم]
‫توقع داری اینو بخورم؟ ‫بردار ببرش.
‫نه، نذارش اونجا.
‫هنوزم بوش میاد.
‫ببرش پایین.
‫محض رضای خدا، مگه بهت نگفتم
‫نذارش اونجا، مگه نگفتم؟
‫دستت درد نکنه. نیازی نبود، ادی.
‫خب، حالا که سرطان متاسفانه
‫به کلیه‌ها و کبد سرایت کرده، ‫باید تسکین درد رو اولویت قرار بدیم.
‫روی مورفین با رهش آهسته‌ست.
‫اگه دوباره حالش ناخوش شد، ‫باید به من خبر بدین.
‫ادی، می‌دونم قبلاً هم ‫درباره‌ی این حرف زدیم،
‫ولی به مراقبت‌های آسایشگاهی فکر کردی؟
‫[می‌خواد اینجا باشه!]
‫حرفی برای گفتن نداری؟
‫حتی الان هم نه؟
‫دیروز بهت گفتم برام بیشتر ‫سیگار بگیری، نگفتم؟
‫اصلاً نمی‌دونی
‫چند بار آرزو کردم کاشکی ‫تو جای اون بودی نه اون جای تو.
‫چرا این ‌جوری هستی؟
‫تقصیر منه؟
‫باید، باید خودمو سرزنش کنم؟
‫تو چی فکر می‌کنی، ادی؟ ‫بهم بگو.
‫اونم نه با این خط‌خطی‌های مسخره‌ت.
‫حرف بزن.
‫این‌طوری نیست که زبونت رو ‫بریده باشن، هست؟
‫نگات کن.
‫مایه تاسفی.
‫مردی که صدا نداره
‫اصلاً مرد نیست.
‫نمی‌خوام آخرین چیزی ‫که روی این زمین می‌بینم،
‫یادآور ناامید شدنم باشه.
‫برو بیرون.
‫تسلیت می‌گم، ادی.
‫می‌دونم که به مادرت خیلی نزدیک بودی.
‫خب، متوجه‌م که با خطر تخلیه خونه روبه‌رویی.
‫بسیار خب.
‫خب، بذار یه نگاه کوچیک به پرونده‌ت بندازیم، باشه؟
‫ببینیم با چی طرفیم.
‫[رزومه ادی هاروود] ‫[مهارت‌ها: آشپزی، نظافت و قابل اعتماد بودن.]
‫وای.
‫عجب خدای من.
‫مطمئنی این رزومه به‌روزه؟
‫با این تحصیلات خیلی کم
‫و سابقه کاری ناچیز،
‫تازه مشکل حنجره‌ت هم که به کنار،
‫متأسفانه باید بگم اینا فرصت‌های شغلی پیش روت رو ‫خیلی محدود می‌کنه، حداقلش اینه.
‫می‌ترسم نتونم کاری کنم.
‫بیسکویت بوربون می‌خوری؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم، ‫با کارفرمایی در تماسم
‫که با استخدام
‫افراد خاص‌تری مثل خودت مخالفتی نداره.
‫به تازگی یه نامه از طرفشون دریافت کردم
‫در مورد یه موقعیت شغلی خالی که دارن،
‫و یادمه که خیلی هم عجله داشتن،
‫پس این برات امیدوارکننده‌ست، مگه نه؟
‫بله، اینجاست.
‫یه شغل سرایداریه
‫به همراه محل اقامت در خود محل کار.
‫توی آکادمی لاک‌بریج هستش. می‌شناسیش؟
‫خب، تعجبی هم نداره.
‫می‌شه گفت یه جورایی خاص و اعیانیه.
‫پدر و مادرها کلیه‌هاشون رو می‌فروشن
‫تا بچه‌های لوس و تخس‌شون رو ‫توی این مدرسه ثبت‌نام کنن.
‫خب، کار رو بسپار به من.
‫برات یه توصیه‌نامه می‌نویسم
‫و بعدش می‌بینیم چی پیش میاد، باشه؟
‫ادوارد؟
‫من چارلز آبردین سوم هستم.
‫ناظم آکادمی لاک‌بریج.
‫از ملاقات باهات خوشوقتم.
‫می‌بینم که داشتی پرتره اون پیرمرد رو ‫تماشا می‌کردی.
‫اثر جالب و خیره‌کننده‌ایه، مگه نه؟
‫دوست دارم فکر کنم این پرتره جلوی
‫قانون‌شکنی دانش‌آموزها رو می‌گیره.
‫خوبه. خب، بهتره بریم.
‫پیرمرد دوست نداره منتظر بمونه. بفرمایید.
‫یه صندلی کاملاً مناسب کنارت هست.
‫حتماً مادرت رو خیلی دوست داشتی.
‫آره، آبردین هستم. باید بیای به دفترم.
‫همچین توصیه‌نامه‌ای
‫برای من خیلی ارزشمنده.
‫هرچند مشخصه که تو خیلی زمینه‌ها ضعف داری،
‫ولی به نظر می‌رسه از نظر شخصیتی ‫جبران کردی،
‫که این تنها چیزیه که نمی‌شه ‫تو وجود یه مرد تغییرش داد.
‫فکر کنم درک می‌کنی
‫که چیزهای خیلی کمی هستن که از خانواده ‫مهم‌تر باشن.
‫پدرم همیشه می‌گفت، «اعتماد، پشتکار
‫و وفاداری برابر است با موفقیت.»
‫اگه بتونی این اصول رو درک کنی،
‫می‌بینی که لاک‌بریج خونه‌ای ‫بسیار رضایت‌بخش برات خواهد بود.
‫کار مال توئه، ‫به شرط گذروندن یه دوره آزمایشی پنج ماهه.
‫برات مقبوله؟
‫ممنون.
‫خوبه.
‫من از پرسنلم توقعات زیادی دارم،
‫پس امیدوارم ناامیدم نکنی، ادوارد.
‫بیا تو.
‫با من کار داشتید، آقای آبردین؟
‫بله. ماری. این ادوارده.
‫سرایدار جدیدمونه.
‫می‌خوام راه و چاه رو نشونش بدی.
‫- همین الان؟ ‫- بله.
‫ادوارد، بریم؟
‫شرط می‌بندم اون سخنرانی ‫وفاداری خانواده رو برای تو کرد.
‫آره. وقتی تازه شروع به کار کرده بودم، ‫همون رو به منم گفت.
‫خب، آره، اینم از گشت‌مون،
‫مدرسه حدوداً ۶۰ هکتاره
‫و جنگل‌های اطرافش هم نزدیک ۸۰۰ هکتار.
‫حدس می‌زنم قبلاً تجربه نگهداری
‫از جایی به این بزرگی رو داشته باشی.
‫خوبیش اینه که الان ایام ترم نیست،
‫وگرنه این موضوع همه ‌چی رو
‫خیلی سخت‌تر می‌کرد.
‫معمولاً چطوری ارتباط برقرار می‌کنی؟
‫فهمیدم.
‫خب، اون ته رخت‌شوی‌خونه
‫اتاق سرایداره.
‫از اینجا می‌تونی قفل‌های تمام درهای اصلی
‫و چراغ‌های هر ساختمون رو ‫از راه دور کنترل کنی.
‫کل محوطه پر از دوربینه، ‫پس می‌تونی تصویرها رو عوض کنی
‫و تقریباً هر جای مدرسه رو که خواستی تماشا کنی.
‫شاید کل اینا یکم پیچیده و سنگین به نظر بیاد،
‫ولی باورکن این کارت رو خیلی راحت‌تر می‌کنه.
‫جرج، سرایدار قبلی، کل این سیستم رو
‫برای این درست کرد ‫تا آمار همه‌ چی رو داشته باشه.
‫خاموشی چراغ‌ها و قفل کردن درها ‫هر روز سر ساعت ۸ شب ـه.
‫فقط خاطرجمع شو ساختمون‌ها
‫قبل از قفل کردن، خالی هستن.
‫سوالی داری؟
‫راستی، نزدیک بود یادم بره.
‫این لازمت میشه. ‫[راهنمای سرایدرای لاک‌بریج] ‫[هر چیزی که لازمه بدونم]
‫این طبقه بالا اتاق اقامت سرایداره،
‫یعنی همون جایی که قراره زندگی کنی.
‫منم توی همین ساختمونم، ‫طبقه دقیقاً بالای تو.
‫اینا نباید هنوز اینجا باشن.
‫کمک می‌کنی ببریمشون پایین؟
‫راستی، به این نیاز داری ‫تا آمار همه ‌چی رو داشته باشی.
‫اونا می‌خوان از فردا شروع کنی،
‫پس بهتره بری خونه و وسایلت رو جمع کنی.
‫به خودت زحمت نده. اینجا آنتن نمیده.
‫می‌گم یکی برسونتت.
‫آقا! وای، واقعاً معذرت می‌خوام.
‫به نشونه صلح و دوستی.
‫خوشمزه‌س، مگه نه؟
‫خب، این یه کار موقتیه یا طولانی‌مدت؟
‫حدس می‌زنم و می‌گم طولانی‌مدت، آره؟
‫[مامانم مُرد. بی‌خانمان شدم]
‫خیلی بده، من...
‫واقعاً متاسفم.
‫می‌خوای بدونی چرا واقعاً استخدامت کردن؟
‫چون دستت به جایی بند نیست و مجبوری.
‫سرایدار قبلی هم دقیقاً همین‌ طوری بود.
‫فقط فکر می‌کنم باید با چشم‌ باز
‫وارد این کار بشی.
‫کاش موقعی که تازه شروع کرده بودم، ‫یه نفر اینو به منم می‌گفت.
‫خب، تو چی فکر می‌کنی، ادی؟ ‫بهم بگو.
‫اونم نه با این خط‌خطی‌های مسخره‌ت.
‫حرف بزن.
‫این‌طوری نیست که زبونت رو بریده باشن، هست؟
‫حرف بزن!
‫ادوارد، امروز هوای معرکه‌ای ‫برای این کاره. این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫تیراندازی می‌کنی؟
‫نه. نه.
‫فکرشم نمی‌کردم اهلش باشی.
‫بذار یه چیزی بهت بگم،
‫یه تفنگ اضافه دارم.
‫اگه مایلی باهام بیا.
‫یه وقت دیگه.
‫از جیبت میره، ادوارد.
‫ادوارد.
‫راستش یه چیزی بود که می‌خواستم بهت بگم.
‫می‌دونی، ماری، اون خدمتکار،
‫یا ناظر ساختمون،
‫یا هر عنوان دهن‌پرکنی که پیرمرد بهش داده.
‫یه نصیحت دوستانه بهت بکنم.
‫اگه جای تو بودم، ‫فاصله‌م رو باهاش حفظ می‌کردم.
‫عقلش درست‌حسابی سر جاش نیست، ‫اگه منظورم رو بفهمی.
‫از نظر روانی می‌گم؛ نمی‌خوام وارد جزئیات بشم،
‫ولی خب، اون زن سالمی نیست.
‫پس هر چی ممکنه بگه رو
‫زیاد جدی نگیر ‫و با شک و تردید بهش نگاه کن.
‫متوجه می‌شی؟
‫باریکلا.
‫می‌دونستم متوجه می‌شی.
‫می‌دونی، پیرمرد بهم گفت
‫برای این استخدامت کرده چون فکر می‌کرده
‫آدم درست‌حسابی‌ای هستی.
‫و منم دوست دارم فکر کنم که اون درست گفته.
‫به‌هرحال، این کثافت‌های کوچیک ‫خودشون پوست خودشون رو نمی‌کنن.
‫فعلاً خداحافظ.
‫[آقای جرج والاس]
‫لعنتی. زهره‌ترکم کردی.
‫فکر کنم حالا بی‌حساب شدیم، نه؟
‫بیا، تو هم بشین.
‫ببخشید، باید بهت می‌گفتم که من بعضی وقت‌ها
‫شب‌ها از کتابخونه برای درس خوندن استفاده می‌کنم.
‫فردا بعدازظهر آزمون ورودی دانشکده حقوق دارم
‫که واقعاً بابتش
‫حسابی دستپاچه شدم و دارم سکته می‌کنم.
‫هدف اصلیم از اومدن از آمریکا ‫به اینجا همین بود،
‫می‌دونی، درس خوندن.
‫اینم از این، آخرین فرصتمه تا برای خودم کسی بشم
‫قبل از اینکه بقیه عمرم رو
‫همین‌جا بپوسم، فکر کنم.
‫[سرایدار قبلی چرا رفت؟]
‫یا خدا، بهت نگفتن، نه؟
‫جرج از اینجا نرفت.
‫چند ماه پیش خودش رو ‫توی استخر مدرسه غرق کرد.
‫گفتن حادثه بوده، ولی حرف مفته.
‫آخرین باری که دیدمش رو یادمه.
‫من فقط یه آشغالم.
‫- فقط یه آشغالم. ‫- جرج؟ همه‌ چی روبراهه؟
‫- آره، آره، من خوبم. ‫- به نظر خوب نمیای.
‫جرج، چی شده؟
‫هر چی که هست، شاید بتونم کمک کنم.
‫نه، هیچ‌کس نمی‌تونه کمک کنه. ‫دیگه خیلی دیر شده.
‫دیر برای چی؟
‫فکر می‌کنی من آدم بزدلی‌ام؟
‫نه. چرا باید همچین فکری کنی؟
‫- تو می‌دونی که من... ‫- چرا این حرف رو می‌زنی؟
‫واردش نشو، عزیزم.
‫اینجا واقعاً مثل سم می‌مونه.
‫نباید اینجا باشی. باید از لاک‌بریج بری.
‫و بهم اعتماد کن. ‫برو و پشت سرت رو نگاه نکن.
‫جرج، داری منو می‌ترسونی.
‫خواهش می‌کنم، ماری، خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم.
‫التماست می‌کنم، لطفاً به حرفم گوش کن.
‫به حرفم گوش کن.
‫یه چیزی رو که مطمئنم اینه که به محض
‫اینکه قبول بشم از اینجا می‌رم.
‫اگه جای تو بودم، زیاد اینجا نمی‌موندم.
‫لعنتی، حتماً یه نفر دیگه هم اینجاست.
‫بهتره برم، اگه منو در حال استفاده ‫از کتابخونه پیدا کنن بدبخت می‌شم.
‫بهتره قبل از اینکه برم اینا رو بذارم انباری.
‫من می‌برم.
‫واقعاً؟ خیلی لطف می‌کنی، ادوارد، ممنون.
‫یکی طلبت.
‫[اسمم ادی ـه]
‫شب بخیر، ادی.
‫[شب بخیر]
‫بیدار شو!
‫سرایدار.
‫همین الان حضورت در بخش هنر لازمه.
‫بنگ.
‫دیر کردی.
‫متاسفم.
‫بله.
‫نه.
‫لطفاً.
‫ممنون.
‫چقدر؟
‫می‌دونی که می‌تونی از گوشیت استفاده کنی.
‫فکر نکنم اصلاً با تلفن زنگ بزنی، نه؟
‫اون بلده چطوری پیداشون کنه، مگه نه؟
‫دیگه به این احتیاج نداری.
‫باهام بیا.
‫می‌خوام این بوم‌ها بار ماشین بشن
‫و برگردن به بخش هنر.
‫می‌تونی بری.
‫هی.
‫داری میری؟
‫[آماده‌ای؟]
‫ابداً نه.
‫[می‌تونی نهایت تلاشت رو بکنی]
‫این آزمون ورودی بلیط خلاصی من از اینجاست.
‫نمی‌خوام خرابش کنم.
‫نمی‌کنی.
‫خب. بهتره برم آماده بشم.
‫ادی؟ می‌دونم شاید یکم بی‌مقدمه باشه.
‫می‌خواستم بدونم دوست داری امشب
‫با من بریم بیرون یه جایی؟
‫می‌تونی بگی نه.
‫فقط یکم خجالت می‌کشم،
‫همین؛ زود فراموشش می‌کنم.
‫[لطفاً بریم.]
‫باشه. پس ساعت ۵ میام دنبالت.
‫[لطفاً]
‫الو، تاپی؟ چیپ هستم.
‫آره، آره.
‫خیلی وقت بود ازت خبر نداشتم، نه؟
‫خیلی وقته.
‫آره، آره. هنوز ناظم آکادمی‌ام.
‫فقط منتظرم پیرمرد بالاخره کنار بکشه.
‫ببین، یه خواهشی ازت دارم.
‫هنوز توی هیئت پذیرش دانشگاه گلنمور هستی؟
‫عالیه.
‫می‌ارزه، بهت قول میدم.
‫دیدی؟ بهت گفتم ارزشش رو داره.
‫آره. اینجوری بگم که اینجا پناهگاه منه.
‫هر وقت نیاز دارم با خودم خلوت کنم،
‫یا فقط خودم رو خالی کنم، میام اینجا.
‫وگرنه موندن توی لاک‌بریج دیوونه‌م می‌کرد.
‫خانواده آبردین برن به جهنم!
‫خب، همین الانم حالم بهتر شد.
‫تو هم باید یه بار امتحانش کنی.
‫تو رو نمی‌دونم، ‫ولی من که دارم از گشنگی می‌میرم.
‫خب، این بهترین قراری بود ‫که تا حالا رفتی یا بدترینش؟
‫[اولی]
‫عمراً. شوخی می‌کنی.
‫یعنی به همه ‌چی گند زدم؟
‫از اینجا خوشم میاد.
‫دوست داری اینجا باشی.
‫احساس آرامش می‌کنم.
‫ببخشید، میگی...
‫راحتی؟
‫ادی، چطور تا حالا هیچ قراری نرفته بودی؟
‫خب، برای ثبت این مناسبت بزرگ.
‫یکم طول می‌کشه.
‫لعنتی، باید بریم.
‫خب، برای قرار اول بد نبود، نه؟
‫سرایدار، سریعاً باید بری
‫دفتر آبردین.
‫ادوارد، لطفاً بیا تو.
‫دخترم، لیزا، این اواخر
‫دچار یه سری آشفتگی‌ها شده.
‫اون دختر خیلی حساس و ظریفیه.
‫نیاز به این داره که چطور بگم...
‫یه تغییر مسیر نامحسوس توی زندگیش داده بشه.
‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫دیدم که تازگی‌ها وقتت رو با اون می‌گذرونی.
‫ازش می‌خوام مو به مو گزارش کنی
‫هر چی که می‌گه، ‫هر کاری که می‌کنه یا هر جایی که میره
‫و برام خبر بیاری،
‫هر چیز مهمی که پیش اومد.
‫[هالی مانزفورد]
‫باید با هم حرف بزنیم.
‫نه، نیازی نیست.
‫ماری، خواهش می‌کنم.
‫چارلز، من حرفی با تو ندارم.
‫- دیدمت که باهاشی. ‫- کی؟
‫اون لال زبون‌بسته. ‫مگه غیر اون کس دیگه‌ای هم هست؟
‫دوستش داری؟
‫این اصلاً به تو مربوط نیست.
‫خب، بعد از این ‌همه چیزی که بین‌مون بوده،
‫فکر می‌کنم به من ربط داره.
‫اولین باری که همدیگه رو دیدیم، هیچی نداشتی.
‫من توی این کشور بهت خونه دادم.
‫بهت کار دادم. ‫حتی پول قرارهات رو هم من دادم.
‫و منم قرون به قرونش رو بهت پس دادم.
‫حقوقم رو هم با کار کردنم درمیارم، ‫پس تا جایی که من می‌دونم،
‫هیچ پولی بهت بدهکار نیستم، چارلز.
‫- پس رابطه خودمون چی؟ ‫- رابطه‌ای بین ما وجود نداره.
‫رابطه‌مون بیشتر از یک سال پیش تموم شد،
‫و یادمه توافق کردیم که همه‌ چی رو ‫رسمی و کاری نگه داریم.
‫معاشرت با سرایدار یعنی رسمی و کاری موندن؟
‫اگه من با یکی دیگه ‫از معلم‌های اینجا وارد رابطه می‌شدم چی؟
‫اونوقت چه حسی پیدا می‌کردی؟
‫با هر کی دلت می‌خواد باش. ‫برام مهم نیست.
‫باور نمی‌کنم.
‫فکر کنم یکم حسودیت می‌شد، مگه نه؟
‫ببین، دارم سعی می‌کنم بفهمم.
‫این یه جور تمایل عجیبه
‫که به آدم‌های معلول داری؟
‫اون چی داره که برات اینقدر جذابه؟
‫چی داره که من ندارم؟
‫برای شروع، ادب و شعور.
‫چارلز، در رو باز کن.
‫اگه اینقدر از من بیزاری، ‫چرا از لاک‌بریج نمی‌ری
‫تا زندگی برای هر دوتامون راحت‌تر بشه؟
‫چارلز، خواهش می‌کنم.
‫ولی این کار رو نمی‌کنی، نه؟
‫فقط اون در لعنتی رو باز کن!
‫چون ویزات رو از دست میدی
‫و همین‌طور صندلیت توی دانشگاه رو،
‫چیزی که بیشتر از هر چیزی تو دنیا می‌خوایش.
‫ببین، من تو رو می‌شناسم، ماری. ‫بهتر از خودت.
‫باید بذاری برم بیرون، وگرنه به خدا قسم...
‫به خدا قسم چی کار می‌کنی؟
‫جیغ می‌کشی؟ خب بکش، جیغ بکش.
‫فکر نمی‌کردم جراتش رو داشته باشی.
‫و واقعاً دیوونه‌م می‌کنه ‫وقتی می‌بینم هنوزم دوستت دارم.
‫ببین باعث می‌شی چه کارهایی بکنم.
‫بیا اینجا.
‫خواهشاً.
‫بیا اینجا.
‫چیزی نیست.
‫چرا همش این‌ طوری ناراحتم می‌کنی؟
‫نیازی نیست این‌ طوری باشه، ماری.
‫[ناپدید شدن دانش‌آموز هنر آینده‌دار]
‫[دانش‌آموز سال آخر در آکادمی لاک‌بریچ...]
‫[جامعه‌ای در بحران]
‫[مشکوک به خودکشی و بیماری روانی]
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫حالت خوبه؟
‫فقط خسته‌ام.
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫از الان به بعد ‫می‌خوام دست از سرم برداری. فهمیدی؟
‫ماری، چی شده؟
‫من هنوز دوستتم، ماری.
‫می‌تونی باهام حرف بزنی.
‫دوست.
‫البته. منم همیشه تو رو ‫یکی از نزدیک‌ترین‌هام می‌دونستم.
‫واقعاً خودت هم این حرف رو باور داری، نه؟
‫اون موقع‌هایی که با چارلی بودی، ‫خیلی بهم نزدیک بودیم.
‫دلم برای اون روزها تنگ شده، تو چی؟
‫نه واقعاً.
‫من تحملت می‌کردم، ‫همون‌طور که خیلی چیزهای دیگه رو
‫تحمل می‌کردم که نباید می‌کردم.
‫- منظورت این نیست. ‫- چرا گذاشتی اون
‫این‌طوری باهام رفتار کنه؟
‫خیلی وقت‌ها بود که می‌تونستی
‫چیزی بگی، جلوش رو بگیری، ولی نگرفتی.
‫چارلی هیچ‌وقت از روی عمد این کارها رو نمی‌کنه.
‫مثل یه بیماریه که داره، دست خودش نیست.
‫بس کن دیگه.
‫برای یک بار هم که شده، ‫می‌شه براش بهانه‌تراشی نکنی؟
‫هر چند به گمونم ‫برای تو این‌طوری راحت‌تره، نه؟
‫تا وقتی که همه ‌چی برای خودت راحت باشه، ‫برات مهم نیست کی آسیب می‌بینه.
‫- این حقیقت نداره. ‫- واقعاً نداره؟
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت واقعاً دوست بوده باشیم،
‫چون تو اصلاً توانایی اینو نداری
‫که به کسی غیر از خودت اهمیت بدی.
‫تو مثل سم می‌مونی، لیزا، تو و کل خانواده‌ت.
‫سرایدار، حضورت
‫در سالن غذاخوری خوابگاه کارکنان لازمه.
‫برات یه لباس مناسب توی کمد گذاشتم.
‫اگه همه‌ چی رو متوجه شدی، دو بار ضربه بزن.
‫۲۰ دقیقه وقت داری.
‫[دانشگاه گلنمور]
‫مهمونتون، قربان.
‫تنهامون بذار.
‫مرحوم همسرم، پاتریشیا.
‫زن فوق‌العاده‌ای بود.
‫متاسفانه از آشفتگی ذهنی رنج می‌برد، ‫خیلی شبیه به لیزا بود.
‫این عکس رو سرایدار قبلی گرفته بود.
‫یه جورهایی با تکنولوژی جدید مخالف بود.
‫زیر بار نمی‌رفت که عکس دیجیتال بگیره.
‫خوشبختانه تو بخش هنر یه تاریک‌خونه داریم.
‫اگه از من بپرسی، ‫زیادی وقتش رو اونجا می‌گذروند.
‫بعد از اون حادثه، فهمیدیم که اون اصلاً
‫هیچ فامیل زنده‌ای نداره.
‫حالا کل آشغال‌هاش مونده روی دستم ‫و شیروونی رو پر کرده.
‫خب ادوارد، چی برام داری؟
‫یه چیزهایی داری، مگه نه؟
‫لیزا سرش گرم این کارا بوده؟
‫فکر نمی‌کردم اصلا توانایی
‫خلق این نقاشی‌ها رو داشته باشه.
‫کارهای اون معمولاً شبیه یه مشت اسکی‌رفتنِ آشغاله.
‫ولی این خارق‌العاده‌ست.
‫[متاسفانه شما در دانشگاه پذیرش نشدید]
‫[متاسفانه نمره‌ی آزمون ورودی شما...]
‫سلام.
‫ببین، در مورد اون روز...
‫درگیر یه سری مسائل بودم و...
‫نباید سر تو خالی می‌کردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌خوام اینو بدونی که به خاطر تو نبود.
‫حقیقتش اینه که اصلاً نمی‌خوام دست از سرم برداری.
‫به چی زل زدی؟
‫هیچی.
‫ادوارد عجب مارموزیه، مگه نه؟
‫حسودیت شده؟
‫نباید برات راحت باشه.
‫بچگی‌هات رو یادمه که چقدر بدت می‌اومد ‫اسباب‌بازی‌هات رو با بقیه شریک بشی.
‫چیزی می‌خواستی
‫یا فقط اومدی اینجا رو مخم راه بری؟
‫امشب برای نمایشگاه هنر لیزا بهت نیاز دارم.
‫به حمایتت نیاز داره.
‫یه نمایشگاه دیگه.
‫جدی که نمی‌گی؟ ‫بعد از اون اتفاقی که دفعه قبل افتاد.
‫این دفعه فرق می‌کنه.
‫از چند تا گالری‌دار سرشناس دعوت کردم
‫که این بار کارهاش رو جدی بگیرن.
‫لیزا روحیه حساسی داره
‫و نمی‌تونه یه تحقیر دیگه مثل اونو تحمل کنه.
‫اگه حواست نباشه، کاملاً می‌شکنه.
‫داری دست‌کم می‌گیریش.
‫اون مثل ققنوس از خاکستر خودش بلند شده.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫کارهای جدیدش رو ندیدی، مگه نه؟
‫خودت برو یه نگاهی بنداز تا متوجه بشی.
‫من که در مورد اون دختر آمریکایی ‫بهت هشدار داده بودم،
‫اصلاً از همون اولش نباید
‫پاش رو به لاک‌بریج باز می‌کردی.
‫پیرمرد راست می‌گفت. ‫اینا واقعاً فوق‌العاده‌ان.
‫- تو یه دزد مادرزاد به دنیا اومدی. ‫- چی گفتی؟
‫کی واقعاً اینا رو کشیده؟
‫خودت نمی‌شناسیشون؟
‫می‌بینم که بی‌استعدادی تو باعث می‌شه
‫غیرممکن باشه این کارها مال خودت باشه.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه ذره هم برام اهمیت نداره
‫که کی واقعاً این‌ها رو کشیده. ‫در هر صورت، باید این نمایشگاه رو کنسل کنی.
‫داری با صبر و تحملم بازی می‌کنی.
‫هالی.
‫اینا کارهای هالی هستن.
‫هالی مانز...
‫چی، همون دختر گم‌شده؟
‫کارهای اون رو دزدیدی؟
‫هالی فقط یه دختر گمشده ساده نبود.
‫اون دختر ما بود.
‫داری درباره چی حرف می‌زنی؟
‫منظورت چیه که اون دختر ما بود؟
‫چارلی. تو واقعاً چیزی نمی‌دونی، مگه نه؟
‫خب، پس بگو چرا. منطقیه.
‫مامان اصلاً دلش نمی‌خواست بابا بویی ببره.
‫از چی؟
‫یادت میاد وقتی 18 ساله‌م بود، نه؟
‫به زور.
‫که منو برای یک سال فرستادن رفتم.
‫به یه جور مرکز توانبخشی برای نوجوانان بزهکار،
‫اگه درست یادم باشه.
‫نه. منو فرستادن برم چون مخفیانه ازدواج کردم.
‫داری دروغ می‌گی.
‫نه، باردار شدم.
‫یه دختر کوچولو به دنیا آوردم.
‫دختر عزیزم.
‫البته بابا با ازدواجم و بچه مخالف بود،
‫ولی اسمش رو خودم انتخاب کردم.
‫اسمش رو گذاشتم هالی چون ‫شب کریسمس به دنیا اومده بود.
‫بعدش مجبور شدم رهاش کنم، ‫با این دلخوشی بزرگ
‫که بالاخره یه روز می‌تونم دوباره پیداش کنم.
‫واسه همین ترتیبش رو دادیم ‫که سال آخر دبیرستانش بیاد لاک‌بریج،
‫تا من شانس اینو داشته باشم ‫که بهش نزدیک بشم.
‫ولی وقتی اینجا بود،
‫هیچ‌وقت بهش نگفتم که واقعاً کی‌ام.
‫تازه می‌خواستم این کار رو بکنم.
‫ولی بعدش ناپدید شد
‫و اون فرصت برای همیشه از دست رفت.
‫این نقاشی‌ها تنها چیزیه که ازش برام مونده.
‫آثارش می‌تونه از طریق من زنده بمونه ‫تا همه‌ی دنیا ازش لذت ببرن.
‫اگه این حرفا واقعی بود، ‫پیرمرد حتماً ازش خبر داشت،
‫که این یعنی منم باید ازش باخبر می‌بودم.
‫مامان هر کاری از دستش برمی‌اومد کرد
‫تا مطمئن بشه هالی یه راز باقی می‌مونه.
‫و نگه داشتن اون راز، ‫عذابی که براش داشت...
‫داغونش کرد.
‫فکر می‌کنی واسه چی اینقدر ازت متنفر بود؟
‫فکر می‌کرد تو و بابا سر و ته یه کرباسین.
‫تو واقعاً یه عوضی کثیفی، مگه نه؟
‫داشتی خامم می‌کردی.
‫تو درست عین مامانی.
‫استعداد اونو توی فریب‌کاری و نقشه‌کشیدن به ارث بردی.
‫آخه دختر گمشده حالا یهو
‫شده بهونه‌ات؟ کاملاً مسخره‌ست.
‫دست خودت نیست، مگه نه، لیزا؟
‫همیشه باید یه کاری کنی ‫که همه ‌چی توی لاک‌بریج
‫یه جوری به تو ختم بشه.
‫ولی خوب به حرفم گوش بده، چون باور کن
‫دیگه اصلاً حوصله‌ی
‫این بازی‌های مسخره‌ت رو ندارم.
‫این فقط یه دروغ واسه جلب توجه تو نیست.
‫- هالی دخترم... ‫- بس کن!
‫اگه فقط یه کلمه از این اراجیف مسخره رو
‫به کسی بگی، جوری زنده‌به‌گورت می‌کنم
‫که انگار اصلاً وجود نداشتی.
‫فهمیدی؟
‫حالا ببین،
‫اگه اصرار داری، ‫می‌تونی نمایشگاه کوچیکت رو داشته باشی
‫و توی توهمات مغشوشت زندگی کنی.
‫ولی اگه اوضاع خراب بشه ‫و دستت رو بشه،
‫پای خودته.
‫چارلی،
‫تو می‌دونی چه بلایی سرش اومده؟
‫چون اگه می‌دونی، باید بهم بگی.
‫اینو دیگه بهم مدیونی.
‫من نمی‌دونم. واسه چی باید بدونم؟
‫وایسا، واسه خودت درست نکردی؟
‫باشه. خودت ضرر می‌کنی.
‫ادی، این فوق‌العاده‌ست.
‫پسر، این دیگه چیه؟
‫آشپزی رو مامانت یادت داده؟
‫خودم یاد گرفتم.
‫خوش به حالش.
‫تو و مامانت باید خیلی با هم صمیمی بوده باشین.
‫من هیچ‌وقت با پدر و مادرم صمیمی نبودم.
‫بابام وقتی پنج ساله‌م بود رفت،
‫و مامانم...
‫اون هیچ‌وقت واقعاً من رو درک نکرد.
‫هنوز در ارتباطید؟
‫هنوز در ارتباطیم؟ ‫نه از وقتی که از اونجا رفتم.
‫ولی شاید بهتره باهاش تماس بگیرم.
‫دنیا دو روزه، ارزش نداره آدم ‫به چیزایی که خیلی وقته تموم شده بچسبه، نه؟
‫این که شبیه دسر نیست.
‫چی هست؟
‫[نمی‌دونم چی کار کنم.]
‫باشه. ادی، داری یه کم منو می‌ترسونی.
‫اینا چیه؟
‫وایسا، من این دختر رو می‌شناسم.
‫چند سال پیش اینجا دانش‌آموز بود.
‫هالی مانزفورد.
‫این یه دردسر تمام‌عیاره.
‫داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫مهمونا همگی تعهدنامه عدم افشا امضا کردن.
‫منظورم مهمونای لعنتی نیست.
‫بهت هشدار داده بودم که ممکنه این‌طور بشه،
‫ولی تو به حرفم گوش ندادی، دادی؟
‫حالت چطوره، عزیزم؟
‫چیزی برات بیارم؟
‫می‌خوای دوباره منو بفرستی برم، مگه نه؟
‫درست مثل کاری که مامان کرد.
‫لیزا، استون‌ول یه مرکز درمانی فوق‌العاده‌ست.
‫نقشه محوطه مدرسه رو داری؟
‫فکر کنم بدونم این شماره‌ها چی هستن.
‫اینا مختصات جغرافیایین.
‫آنجا رو نگاه کن، دقیقاً وسط جنگل‌های شرقیه.
‫اون‌قدر دوردسته که هیچ جاده‌ یا مسیری نیست.
‫تو هم به همون چیزی فکر می‌کنی ‫که من فکر می‌کنم؟
‫جرج می‌دونست چه بلایی سر هالی اومده.
‫قبل از اینکه به کس دیگه‌ای زنگ بزنیم، ‫باید کاملاً مطمئن بشیم.
‫چون اگه اشتباه کرده باشیم، ‫آبردین‌ها می‌افتن دنبالمون.
‫جرج می‌دونست اونا دست به چه کارایی می‌زنن،
‫واسه همین مرگ رو به حرف زدن ترجیح داد.
‫خب، پس پایه‌ای انجامش بدیم؟
‫یه لحظه صبر کن.
‫محدوده‌ای که باید بگردیم خیلی بزرگه.
‫بدون کمک، این کار تا ابد طول می‌کشه.
‫باید بهتر جوانبش رو می‌سنجیدم.
‫تو دانشکده حقوق قبول نشدم.
‫همین چند روز پیش فهمیدم.
‫پس با تمام تلاشم، باز هم کافی نبودم.
‫متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫فکر کنم این روش کائناته واسه اینکه بگه ‫این کار مال من نیست.
‫چی کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. و نمی‌تونم اینجا توی لاک‌بریج بمونم.
‫مخصوصاً بعد از این‌ همه ماجرا.
‫قبل از اینکه بیام اینجا، فکر می‌کردم دقیقاً می‌دونم
‫چه جور زندگی‌ای می‌خوام.
‫به خودم خیلی مطمئن بودم،
‫و اینکه هر اتفاقی بیفته، هیچ‌چیزی نمی‌تونه
‫این اعتمادبه‌نفس رو ازم بگیره، ‫ولی اشتباه می‌کردم.
‫زندگی یه روش خیلی بی‌رحمانه ‫واسه کشتن اون آدمی داره
‫که می‌خوای باشی،
‫تا خود واقعیت رو بهت نشون بده.
‫هیچ‌وقت توی زندگی‌م این‌قدر ‫نسبت به همه‌ چی بی‌اعتماد نبودم.
‫بیشتر روزا فقط به این تصویری زل می‌زنم
‫که نمی‌شناسمش، ‫و دیگه حتی ازش خوشم نمیاد.
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم هیچ‌وقت نمی‌تونم
‫به اون انتظاراتی که از خودم داشتم برسم؛
‫که هیچ‌وقت کافی نیستم.
‫فکر کنم بهتره برگردم خونه،
‫برگردم آمریکا.
‫تو هم باید باهام بیای.
‫جدی می‌گم، ببین،
‫نمی‌دونم اونجا می‌خوای چی کار کنی،
‫ولی یه فکری به حالش می‌کنیم.
‫یه جور ماجراجویی می‌شه، نه؟
‫می‌تونیم کل این مزخرفات رو پشت سر بذاریم ‫و از نو شروع کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫[لطفاً میام]
‫صبر کن، کجا داری می‌ری؟
‫می‌شه لطفاً یه لحظه وایسی؟
‫آخه چت شده؟
‫دختره اینجاست.
‫چطور می‌تونی اینقدر مطمئن باشی؟
‫لعنتی!
‫نگاه کن، دستبند! ‫توی عکس‌ها دستش بود.
‫بسیار خب.
‫باشه، پیداش کردیم. ‫بیا بریم به پلیس زنگ بزنیم.
‫اونا الان پیش آبردین‌ها هستن.
‫گندش بزنن، ادی.
‫آنتن دارم!
‫ادی.
‫گوش کن، باید بری،
‫باید بری، باید بری.
‫ادی.
‫باید بری.
‫خدای من، چی کار کردی؟
‫اون خبر داشت.
‫از چی خبر داشت؟
‫- نه، امکان نداره. ‫- می‌خواست به پلیس لوت بده.
‫اصلاً نمی‌خواستم این کار رو بکنم،
‫ولی آخرش مجبور شدم، چاره دیگه‌ای نداشتم.
‫همیشه می‌دونستم برای آوردنش به اینجا ‫چه ریسکی می‌کنم،
‫ولی به خاطر عشق به خانواده، ‫آدم تقریباً در مورد همه‌ چی ریسک می‌کنه.
‫- عشق به خانواده؟ ‫- من عاشق نوه‌ام بودم.
‫اون تو رو دوست نداشت.
‫اصلاً نمی‌شناختت.
‫تو کی هستی که منو قضاوت کنی، پسر؟
‫از دید من، گناهان من در مقایسه
‫با کارهای تو اصلاً به چشم نمیاد.
‫من این کار رو برای خانواده‌مون کردم، ‫برای تو.
‫باید ازم ممنون باشی.
‫می‌خوام برای همیشه از لاک‌بریج ‫گورت رو گم کنی تا بتونم
‫این گندی که بالا اومده رو درست جمع و جور کنم.
‫درست فکر نمی‌کنی، پیرمرد.
‫برعکس.
‫افکارم هیچ‌وقت اینقدر روشن نبوده.
‫یه کاری می‌کنم که هیچ‌وقت دستت به لاک‌بریج نرسه.
‫تو برای من هیچی نیستی.
‫منو ببخش، عزیزم.
‫تنهات گذاشتم، اینجا، تک و تنها توی سرما.
‫لطفاً منو ببخش.
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم بهت آسیبی برسه.
‫بیدار شو، ادی.
‫می‌بینمت، ادوارد.
‫تو هم منو می‌بینی؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫توقع داری من اینو بخورم؟
‫مامان، ببین چی گرفتم.
‫این چیه؟
‫اینو نگاه کن.
‫این شد دو بار.
‫آره، یعنی می‌تونم
‫توی مسابقات کشوری شنا شرکت کنم.
‫سمی، خیلی بهت افتخار می‌کنم. عاشقتم.
‫ای جان!
‫سمی، همیشه یه دلیلی بهم بده که بهش افتخار کنم.
‫پس مدرک تو کجاست، ادی؟
‫من چیزی نگرفتم.
‫واسه چی؟
‫بگو دیگه، می‌تونی بهم بگی.
‫از شنا خوشم نمیاد.
‫توش خوب نیستم.
‫آخه تو چته؟
‫هر بچه‌ای بلده شنا کنه،
‫فقط باید یکم همت کنی.
‫اگه همین‌طوری ادامه بدی، به هیچ‌جا نمی‌رسی.
‫خب، کی شکلات می‌خواد؟
‫من!
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم، پسر جوون.
‫ادی؟
‫بیا دیگه، من رو منتظر نذار.
‫بیا اینجا شکلاتت رو بگیر.
‫اول باید یه درس مهم یاد بگیریم، مگه نه؟
‫می‌دونی اون درس چیه؟
‫اینکه توی زندگی،
‫فقط چیزایی رو به دست میاریم که لیاقتش رو داریم.
‫می‌تونیم ببریمش.
‫مامان.
‫حالم به هم خورد.
‫باید بریم مغازه‌
‫تا قبل از اینکه ببنده سیگار بگیریم.
‫نمی‌دونم چرا مامان این‌طوری باهات رفتار می‌کنه.
‫کاش می‌تونست تو رو همون‌جوری ببینه ‫که من می‌بینم.
‫می‌تونم دستت رو ببینم؟
‫باید بگیریمش زیر آب سرد
‫و جعبه کمک‌های اولیه رو بیاریم.
‫خودت رو خسته نکن.
‫- اد، بیخیال دیگه. ‫- فقط تنهام بذار.
‫باشه. هر جور خودت صلاح می‌دونی.
‫اگه کاری داشتی من بالام.
‫نمی‌خوام آخرین چیزی که روی این زمین می‌بینم،
‫چیزی باشه که ناامیدیم رو به یادم میاره.
‫برو بیرون.
‫اشکالی نداره، اد، من بخشیدمت.
‫اد، بشین زمین.
‫لعنتی!
‫ادوارد!
‫آشغال!
‫پس بالاخره صدات دراومد!
‫خون ماری گردن توئه.
‫تقصیر توئه که اون مرده.
‫قیافت رو نگاه کن.
‫وضعت رو نگاه کن.
‫مایه تاسف مادرتی.
‫تو هیچی نیستی.
‫خون اون گردن توئه.
‫حقته، ادوارد.
‫حقته.
‫سرایدار؟
‫لعنتی.
‫اد.
‫اومدی.
‫همونی که وقتی تازه شروع کرده بودم.
‫دیدی؟ بهت گفتم ارزشش رو داره.
‫باید با من بیای.
‫فکر کنم می‌خوام برم خونه.
‫یه جور ماجراجویی می‌شه، نه؟
‫می‌تونیم کل این مزخرفات رو پشت سر بذاریم ‫و از نو شروع کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫ادی.
W W W . M O V I E S H O . C O M
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M