‫اون بچه رو اونجا می‌بینی؟
‫اون منم.
‫منم که دارم سعی می‌کنم ‫اون بچه اخمو رو خوشحال کنم.
‫اون بچه ‫برادر دوقلوی منه، کال.
‫معلومه که دوقلوی غیرهمسان هستیم.
‫و اون زشت‌تر از منه.
‫نمی‌دونم چرا مامان ‫اسمش رو گذاشت کالاهان
‫اسم خیلی عجیب‌غریبیه.
‫فکر می‌کردم شاید اسم من رو ‫به خاطر تایلر داردن، شخصیت معروف
‫باشگاه مبارزه، انتخاب کرده.
‫ولی محاسباتم درست از آب درنیومد.
‫فقط می‌دونم هردومون به خاطر ‫بابامون اسم میانی یکسانی داریم.
‫اسمش گریفین بود.
‫ولی هیچ‌وقت ندیدیمش
‫و مامان هم دوست نداشت ‫در موردش حرف بزنه.
‫کال تقریبا ‫بهترین آدم دنیاست.
‫واقعا هست.
‫ببین، من یه کم
‫خب، اون من رو ‫روی زمین نگه می‌داره، می‌فهمی
‫ولی از یه طرف هم یه جورایی، ‫نمی‌دونم، آمم
‫بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم ‫اگه روح‌هامون مثل پهنه‌های آبی بودن،
‫روح اون می‌شد ‫یه دریای عظیم و متلاطم
‫که انقدر عمیقه
‫که هیچ‌وقت نمی‌تونی ‫تهش رو ببینی، می‌فهمی؟
‫و من هم می‌شدم یه استخر.
‫روح!
‫اون کلمه رمز مخفیمون بود.
‫اگه یکی بهت بگه روح،
‫به خاطرش همه‌چی رو ول می‌کنی.
‫مامانمون واقعا یه فرشته بود.
‫مدیر مدرسه راهنماییمون بود،
‫که دقیقا همون اندازه که ‫به نظر می‌رسید، خفن و سرسخت بود.
‫نمی‌تونستیم از هیچ تنبیهی قسر در بریم.
‫کی می‌تونه سرزنشش کنه؟
‫تنهایی داشت بزرگمون می‌کرد.
‫مامان هیچ‌وقت درمورد بابامون حرف نمی‌زد
‫و بعد از یه مدت،
‫فکر کنم دیگه ما هم نپرسیدیم.
‫تازه وقتی من اسمش رو ‫می‌آوردم، کال خیلی اذیت می‌شد،
‫برای همین منم شروع کردم تصور کنم
‫که با لیام نیسون میرم بیرون غذا می‌خورم.
‫توی ذهنم،
‫بابام همیشه لیام نیسون ‫تو فیلم عشق حقیقی بود
‫مامان خیلی اون فیلم رو دوست داشت.
‫اون مامانمه.
‫اون مامانه.
‫تای.
‫باید بریم، رفیق.
‫وقتشه.
‫کراواتت رو مرتب کن.
‫کلاهت رو هم بردار.
‫«ترجمه از آرام متین»
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫مامان یه هفته قبل از اینکه ‫دانشگاهمون تموم بشه فوت کرد.
‫فکر کنم می‌خواست ‫دوام بیاره ولی، رفیق،
‫اون انقدر
‫اون انقدر طولانی مریض بود که فکر کنم
‫خسته شده بود.
‫پس الان، به پایان خیلی چیزها رسیدیم.
‫یعنی اصلا بعد از ‫این پایان چی می‌شه، می‌دونی؟
‫اوه.
‫خیلی سریع از اونجا زدی بیرون.
‫آره.
‫فکر کنم می‌دونم چرا.
‫چون دل درد بدی اومد سراغت، نه؟
‫فقط باید قبل از اینکه مراسم با آبروریزی و
‫- سر و صدای شکمت تموم بشه... ‫ آره.
‫- از اونجا می‌زدی بیرون... ‫- یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫- درسته؟ آره؟ ‫ خیلی بامزه‌ای.
‫می‌دونم.
‫هی.
‫خب، آمم، این... خوب بود.
‫فکر کنم... فکر کنم ‫اگه مامان بود واقعا خوشش می‌اومد.
‫خیلی... خیلی قشنگ بود
‫اینکه این همه آدم اومده بودن، می‌دونی.
‫- و... ‫ پول خانومی که اُرگ می‌زد رو دادی؟
‫وای، لعنتی. ‫آمم، نه، ولی من
‫نمی‌خواد، خودم میدم.
‫نه، خودم... خودم می‌تونم بدم.
‫قول میدم. باشه.
‫خودم پولش رو میدم.
‫خب، پس دیگه می‌ریم؟
‫تو دلت می‌خواد بری؟
‫خب، جشن فارغ‌التحصیلیه.
‫آره، مراسمش ‫بیشتر برای پدر و مادرهاست، تای.
‫خب، بابام که قطعا ‫منتظر بود راه رفتنمون روی صحنه رو ببینه.
‫آره، و می‌دونم ‫دلش می‌خواد راه رفتن من رو هم ببینه
‫چون خیلی وقته دارم ‫روی راه رفتنم کار می‌کنم،
‫البته برعکس تو.
‫چی؟
‫بابام گفت یه هدیه براتون داره.
‫آهان.
‫باشه. ‫این یه جوری ترسناک‌تره.
‫من که هدیه رو می‌گیرم.
‫باشه. عالیه.
‫عالی می‌شه. ‫عالی می‌شه.
‫عالی می‌شه. ‫و قرار نیست عجیب‌غریب رفتار کنه.
‫- عالی می‌شه. ‫- قرار نیست عجیب‌غریب رفتار کنه.
‫احتمالا هدیه خوبیه.
‫می‌دونی، الی، ‫فکر کنم دیگه انقدر باهم صمیمی شدیم
‫که بتونم بهت بگم ‫برو خدا رو شکر کن
‫که لهجه انگلیسی ‫بابات رو به ارث نبردی.
‫لهجه که ارثی نیست. ‫من اینجا به دنیا اومدم.
‫آره، ولی اون انگار ‫نسخه ترسناک مری پاپینزه.
‫یا مثل یکی از ‫شخصیت‌های شرور فیلم‌های جیمز باند.
‫نه، آقای کال، ‫من انتظار دارم بمیری.
‫لازم نیست این کار رو بکنی.
‫«ویوی ایل سونیو»
‫- تو که ایتالیایی نیستی. ‫ آره، ولی ایتالیا که بودم.
‫وای.
‫«ویوی ایل سونیو» ‫می‌دونید یعنی چی؟
‫یعنی رویاهات رو زندگی کن.
‫وای، این فوق‌العاده‌ست.
‫خب، فکر کنم باید بهتون تبریک بگم.
‫- بابا. ‫ فارغ‌التحصیلای دانشگاه.
‫فکر کنم این یعنی ‫دیگه رسما بزرگسال شدین.
‫- عجیب رفتار نکن. ‫ کجاش عجیبه؟
‫من فقط دارم به این مردان ‫بزرگسال محترم تبریک می‌گم
‫به خاطر پیوستن به نیروی کار، ‫پرداخت مالیات،
‫و انداختن رویاهای بچگیشون تو چاه توالت.
‫همین. همین، همین عجیب بود.
‫اوه، قبل از این‌که یادم بره
‫بابت فوت مادرتون تسلیت میگم.
‫خب
‫ممنونم، قربان.
‫از سیاست‌هاش خوشم نمی‌اومد
‫- بابا. ‫ ولی آدم خوبی بود.
‫آره.
‫خب، با وجود شما دوتا وروجک
‫که همه جا رو بهم می‌ریختید، چاره‌ای نداشت.
‫بابا.
‫چیه؟
‫یعنی نمی‌تونم بهشون تسلیت بگم؟
‫واقعا بهتون تسلیت میگم.
‫مرگ، معشوقه تاریکیه ‫که منتظر همه ماست،
‫- یه گوشه کمین کرده. ‫ بابا.
‫باشه.
‫بگذریم، ‫یه‌سری هدیه براتون تهیه کردم
‫به افتخار موفقیت‌هاتون.
‫مطمئنم مدرک زبان انگلیسیت
‫خیلی جاها به دردت می‌خوره، کالاهان.
‫وای خدای من.
‫- ممنونم، قربان. ‫ آره، حتما. ممنون.
‫خب، منتظر چی هستید؟ ‫بازشون کنید.
‫می‌خوام قیافه‌هاتون رو ببینم.
‫اوه.
‫چه باحال.
‫یه خودکار.
‫ممنونم، آقای مارتین.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫همه به یه خودکار خوب نیاز دارن.
‫برای مکاتبه و این جور چیزها.
‫آره، مثلا نامه نوشتن؟
‫طبیعتا.
‫و، الی هم یه خودکار هدیه گرفته؟
‫نه، نه، ‫اون هدیه‌ش رو قبلا گرفته.
‫بهش میگن ‫یه آپارتمان مبله
‫تو فیلادلفیا.
‫حالا چطوره برید تو آشپزخونه؟
‫یه کم ژامبون و پنیر بخورید.
‫فرانسویه. ولی مامان الی ‫جنس خوبش رو از ایتالیا گرفته.
‫کالاهان، میشه چند کلمه با هم حرف بزنیم؟
‫اوهوم.
‫اوه، آره.
‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫نه. ممنونم، قربان.
‫یعنی آره. ‫بله، لطفا، قربان.
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫حتما.
‫درمورد الی.
‫- باشه. ‫ دخترم.
‫آره.
‫اون همین الانش هم شاغله.
‫تازه از دانشگاه اومده بیرون ‫و الان میره سر کار.
‫آره، واقعا بهش افتخار می‌کنم.
‫آره، منم همین‌طور.
‫می‌دونی، ‫راستش رو بخوای، کال،
‫فکر می‌کردم شما دوتا ‫تو همون دبیرستان از هم جدا بشید.
‫هوم.
‫ولی نشدید.
‫نه، نشدیم.
‫و حالا اینجایی.
‫- آره. ‫ هنوز هم با الی قرار می‌ذاری.
‫- بله، قربان. ‫ پیگیر شغل خاصی هستی؟
‫نه هنوز، نه.
‫یه کم حواسم پرته، ‫فکر کنم، به خاطر اتفاقات اخیره.
‫اوه، طبیعیه.
‫ولی، همین که ‫کارهای مامانم رو جمع‌وجور کنیم،
‫می‌افتم دنبال کار.
‫الی هم حتما می‌خواد ‫باهاش بری فیلادلفیا، نه؟
‫خب،
‫راستش ما هنوز ‫در موردش حرف نزدیم.
‫اوه.
‫خب، بذار، ‫یه چیزی درمورد این موضوع بگم.
‫باشه.
‫براش خرابش نکن.
‫زندگیش تازه داره شروع می‌شه
‫و لازم نیست به خاطر یه عشق دبیرستانی
‫از بابت رفتن دو دل بشه.
‫تو مسائلی داری که باید ‫برای خودت روشن کنی، اشکالی نداره.
‫ولی سد راه اون نشو.
‫اگه قراره همراهش بری فیلا‌دلفیا،
‫بهتره مطمئن باشی که همین رو می‌خوای،
‫یعنی صددرصد مطمئن باشی.
‫متوجهی؟
‫باشه، آره.
‫چون اگه این فرصت رو برای اون خراب کنی
‫من رو می‌کشی.
‫وای، ای بابا، نه.
‫نه، نه، نه، ‫کار به جاهای باریک نمی‌کشه.
‫ولی روزگارت رو سیاه می‌کنم.
‫آره، خب... ‫مانع پیشرفتش نمی‌شم.
‫خوبه.
‫خب، حالا برو از ‫ژامبون و پنیر ایتالیایی لذت ببر.
‫سوپرساتا.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫این بالا چیکار می‌کنی؟
‫فقط... احتیاج داشتم ‫یه هوایی عوض کنم.
‫پس بذار یه کم هوای واقعی بیاد تو.
‫چطوره؟
‫خوبه، ممنون.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫نه کال، بیخیال.
‫واقعا حالت چطوره؟
‫من خوبم.
‫طولانی‌ترین روز عمرمون رو گذروندیم.
‫چیزی نیست. ‫واقعا... چیزی نیست.
‫تو چطوری؟
‫غمگین.
‫اشکالی نداره.
‫می‌دونی چیه؟ اون الان حالش بهتره.
‫دیگه رو تخت نیست.
‫دیگه اون‌همه لوله و ‫سیم بهش وصل نیست.
‫حالش خیلی خوبه.
‫همه‌ش دارم به این فکر می‌کنم
‫که چقدر دلم برای ‫لاک زدن ناخون‌هاش تنگ می‌شه.
‫بقیه می‌گن الان یه جای بهتریه،
‫برا همین، آره.
‫این خوبه.
‫آره.
‫بعدش چی؟
‫می‌تونیم بریم. ‫می‌تونیم بریم سراغ کارهامون.
‫دیگه فارغ‌التحصیل شدیم.
‫دیگه مجبور نیستیم ‫کارهای بی‌خودی انجام بدیم.
‫می‌تونیم بریم.
‫فقط
‫می‌خوام بدونی هر حرفی داری ‫می‌تونی به من بگی، باشه؟
‫همه رو تو خودت نریز.
‫- آره، ممنون. ‫- بذار کمکت کنم.
‫آره، من خوبم.
‫راستش از عالی هم بهترم.
‫خوبم، حاضرم بریم خوش‌بگذرونیم.
‫الان وقت جشن گرفتنه.
‫بیا حال کنیم، می‌دونی که.
‫بیا نوشیدنی بزنیم.
‫آره، بیا بریم بترکونیم.
‫بیا بریم بترکونیم.
‫می‌خوام... ‫می‌خوام بابات رو حرص بدم.
‫بیا حسابی بترکونیم.
‫- بریم تو کارش. ‫ آره، بریم.
‫سلام عزیزم.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫آره.
‫حالت تهوع دارم.
‫تو که زیاد نوشیدنی نخوردی.
‫آره، خودم هم فکر نمی‌کردم زیاد خورده باشم.
‫فکر کنم... الان بهترم.
‫تای رو ندیدی؟
‫نه.
‫لعنتی.
‫سلام، عزیزم.
‫بیدار شو.
‫پاشو، صبح شده.
‫صبح بخیر.
‫دهنم خشک شده.
‫بهتر شد؟
‫اوهوم.
‫آره، بهتر شد.
‫خوبه. ‫پاشو برو دست و صورتت رو بشور.
‫باید اینجا رو جمع‌وجور ‫کنیم و بریم خونه‌ی مامان
‫تا یه سری وسایل رو جمع کنیم، باشه؟
‫چقدر کار.
‫حالا مجبور نیستیم امروز انجامش بدیم.
‫چرا، مجبوریم.
‫نه، اجباری در کار نیست.
‫دلیلی نداره همین امروز باشه.
‫تای، الان حوصله این مزخرفات رو ندارم.
‫به کمکت احتیاج دارم.
‫باید برم اونجا وسایل رو جمع کنم
‫چون نمی‌تونم بذارم ‫مثل خوره بره توی مخم، باشه؟
‫و واسه این کار ‫به کمک من احتیاج داری؟
‫ترو خدا فقط کمکم کن.
‫آره، من... آخ.
‫حالم خیلی داغونه.
‫عالیه، دستت درد نکنه.
‫ببینم پنج دلار داری
‫پیراشکی چیزی بخرم؟
‫نه. فکر کنم دیشب ‫کیف پولم رو گم کردم.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫- فقط جعبه‌ها رو یادت نره... ‫ اوهوم.
‫...واسه خونه‌ی مامان، ‫خیلی هم دیر نکن.
‫- اوهوم. ‫ باشه.
‫پس برای منم یه پیراشکی بگیر.
‫چه طعمی؟
‫اگه داشتن دارچینی کشمشی.
‫اگه نداشتن، هر طعمی که گرفتی.
‫باشه.
‫- سلام خوشگله. ‫ صبح بخیر.
‫سلام.
‫ فکر کنم بهتره برم
‫یه دارویی بگیرم که معده‌م آروم بگیره.
‫باشه، هر جور راحتی.
‫باشه. ‫بعدش راه می‌افتم میام پیشتون.
‫باشه. ‫تای قراره جعبه‌ها رو بیاره.
‫جعبه‌ها.
‫- عالیه. ‫- باشه.
‫- اونجا می‌بینمت. ‫ اونجا می‌بینمت.
‫اونجا می‌بینمت.
‫هی. سلام رفیق.
‫سلام... روفوس؟
‫سلام رفیق. من تای هستم.
‫همونی که درمورد گیتار ‫با هم ایمیل ردوبدل می‌کردیم.
‫اوه، آره، با هم صحبت کردیم.
‫آره. آره، این گیتار ‫واقعا به دلم نشست، رفیق.
‫برا همین واقعا ممنونم.
‫خیلی برام ارزشمنده.
‫- پس... ‫ این گیتار؟
‫آره. آره، گیتار.
‫اون... اون یه دختره.
‫عه، دختره؟ آره.
‫آره، خیلی عالیه.
‫- آمم... ‫ اسمش استیوی‌ـه.
‫استیوی. مثل استیوی نیکس.
‫کی؟
‫آمم، آره.
‫راستش، پولش رو نقد آوردم.
‫- فقط یه خورده عجله... ‫ نه، رفیق.
‫فکر نکنم بتونیم
‫فکر نکنم ‫بتونیم با هم معامله کنیم.
‫چرا رفیق؟ من واقعا بهش نیاز دارم.
‫حس‌وانرژیت.
‫آره، خب نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
‫الان تو شرایط سختی‌ هستم
‫واسه همین فکر کنم شاید برای همینه ‫که انرژیم یکم بهم‌ریخته‌ست،
‫ولی، خب، بهت قول میدم که
‫از اون گیتار خیلی خوب مراقبت کنم.
‫من واقعا بهش نیاز دارم، رفیق.
‫می‌خوای ارتباط دلی برقرار کنی؟
‫آره، کاملا می‌خوام.
‫پس باید خودت ‫با استیوی حرف بزنی.
‫باهاش حرف بزنم؟
‫- آره. ‫ آره.
‫از ته دلت باهاش حرف بزن.
‫باشه. آره. می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫از ته روحت حرف بزن.
‫ترانه‌ی روحت رو بخون.
‫- بخونم؟ ترانه‌ی روحت رو.
‫ترانه‌ی روحم رو بخونم. باشه.
‫باشه.
‫استیوی، تو خیلی
‫اصلا موضوع رو جدی نگرفتی.
‫بیخیال رفیق. ‫من واقعا به اون گیتار نیاز دارم.
‫واقعا نیاز دارم.
‫فقط یه شانس دیگه بهم بده.
‫یه شانس دیگه بهت میدم.
‫ممنونم.
‫می‌خوام آهنگت ‫از اینجا بیاد و برسه به اینجا.
‫وایسا.
‫مال خودت شد.
‫ایول! داداش، خیلی ازت
‫نه. نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫من ازت پول نمی‌خوام.
‫خدای من... دستت درد نکنه، رفیق.
‫رفیق، واقعا دستم خیلی خالیه.
‫این کارت برام یه دنیا ارزش داره.
‫ممنونم. ممنونم.
‫- من ازت ممنونم. ‫ من ازت ممنونم.
‫- نه، من ازت ممنونم. ‫ من ازت
‫ممنونم.
‫باشه رفیق.
‫ممنون، روفوس.
‫اوه.
‫چطوری، زبر و زرنگ؟
‫اصلا ندیدمت.
‫آره. یه کم زود رسیدم،
‫ولی نمی‌خواستم بدون تو شروع کنم.
‫عجیبه.
‫می‌دونم.
‫انگار
‫همه چی مثل قبله، ‫ولی فرق کرده.
‫حس سکوت میده.
‫آره.
‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫چی شده؟
‫اوه، نمی‌دونم.
‫آینده؟
‫آره.
‫آره، چیز کمی نیست.
‫ولی روزبه‌روز با هم پیش می‌ریم.
‫از همین‌جا شروع می‌کنیم.
‫می‌خوای خونه رو بفروشی؟
‫آره.
‫آره. من و تای ‫یه کم پول لازم داریم و
‫این خونه هم مال ما نیست.
‫مال اونه.
‫به فیلادلفیا فکر کردی؟
‫آره. آره.
‫نه.
‫- آره. ‫ نه.
‫فقط... وقت نکردم.
‫می‌دونی، دلم می‌خواد.
‫می‌خوام یه کار پیدا کنم
‫و یه جایی ‫توی شهر پیدا کنم، می‌دونی.
‫همه‌ش همینه.
‫درسته.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫هر چیزی باشه می‌تونی بهم بگی. ‫چی شده؟
‫هی، اسپرینگستین.
‫چه غلطی می‌کنی، رفیق؟
‫دارم برای مامان آهنگ می‌زنم.
‫اون رو از کجا آوردی؟
‫از یه یارو توی پارک.
‫مگه نگفتی پول نداری؟
‫گفتی حتی پول ‫پیراشکی هم نداری، رفیق.
‫پولی بابتش ندادم.
‫حداقل جعبه‌ها رو که یادت موند بیاری؟
‫وای
‫لعنتی.
‫فراموش کردم.
‫گفتم یه چیزی یادم رفته.
‫لعنت بهش.
‫هی.
‫میشه اون مزقون رو بذاری کنار
‫و یه کم بهمون کمک کنی؟
‫خب، اسمش استیویه.
‫فقط داشتم باهاش آشنا می‌شدم.
‫شاید بهتر باشه ‫بعدا با استیوی آشنا بشی
‫نه وقتی داریم ‫خونه‌ی مامان رو تمیز می‌کنیم.
‫باشه.
‫آره.
‫شماها گریفین موریسون رو می‌شناسید؟
‫اهل گانترزویل آلاباماست.
‫نه.
‫میشه... میشه بدی ببینمش؟
‫حتما خودشه.
‫نه.
‫تایلر گریفین رز.
‫کالاهان گریفین رز.
‫گریفین موریسون؟
‫تایلر گریفین رز.
‫کالاهان گریفین رز.
‫گریفین موریسون کوفتی.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫این حتما باباست!
‫گریفین اسم بابامونه.
‫این تنها چیزیه ‫که مامان درموردش بهمون گفته بود.
‫حتما خودشه!
‫باشه. که چی؟
‫خب میریم این نامه رو براش می‌بریم.
‫نامه به اسم اونه، ‫باید بریم ببینیمش.
‫آدرسش رو هم داریم.
‫نه. نه، نداریم. ‫می‌تونیم براش پستش کنیم.
‫شوخی می‌کنی؟
‫ما هیچوقت ‫هیچی درموردش نمی‌دونستیم.
‫ولی حالا آدرسش رو داریم.
‫دلت نمی‌خواد بریم ‫و شاید بفهمیم
‫از کجا اومدیم ‫و چرا زندگیمون این‌جوری شد؟
‫من سوال دارم.
‫و می‌دونم تو هم داری.
‫من وقتی می‌خواستم ‫ریشم رو اصلاح کنم، سوال داشتم.
‫وقتی می‌خواستم ‫کراواتم رو گره بزنم، سوال داشتم،
‫و جواب اون ‫سوال‌های لعنتی رو خودم پیدا کردم.
‫چون اون اینجا نبود.
‫و قرار نیست اینجا باشه، ‫و لیاقت اون
‫نامه‌ی لعنتی رو هم نداره.
‫مگه نه، ال؟
‫فکر کنم این دفعه من با تایلر موافقم.
‫چی؟
‫خب اون واقعا دلش می‌خواد بره.
‫بیا بریم اونجا و ‫نامه رو بهش بدیم،
‫تو این فرصت می‌تونید اون رو ببینید.
‫- چی؟ نه، نمی‌تونیم. ‫ چرا نتونیم؟
‫چون می‌تونیم ‫نامه رو براش پست کنیم.
‫فکر نمی‌کنم فکر خوبی باشه.
‫چرا؟
‫چون ممکنه اوضاع خیلی بد پیش بره.
‫فکر نمی‌کنم الان برای برادرم خوب باشه.
‫ولی اون پایان این ماجرا رو می‌خواد.
‫چرا این کار رو براش نمی‌کنی؟
‫عزیزم، خودت می‌دونی که
‫من نمی‌خوام ببینمش.
‫باید بهش یه فرصت بدی.
‫شاید پایان ما همین خونه باشه، ال.
‫- پس بیخیال شو. روح.
‫چی گفتی؟
‫روح.
‫آره.
‫خوبه.
‫پس وسایلتون رو جمع کنید، ‫صبح می‌تونیم راه بیفتیم.
‫آره.
‫بچه‌ها، چادرها رو برداشتید؟
‫آره. قرار نیست چادر بزنیم، ‫ولی گذاشتمشون توی ماشین.
‫ایول.
‫وسایلت کو؟
‫استیوی همین‌جاست.
‫لباس زیر چی؟
‫- لعنتی... ‫ خیلی خب.
‫- داریم راه میفتیم. می‌تونم سریع برم داخل
‫- و برگردم. ‫ نه. مراقب باش، عزیزم.
‫ممنون. ‫نه، وقت نداریم.
‫الان راه میفتیم. ‫باید وسایلت رو می‌آوردی.
‫الی، اونجا رو، اونجا رو! ‫صندلی جلو مال منه!
‫تای
‫این همه چیلی خیلی زیاده.
‫جدی؟
‫آره، تو به لاکتوز حساسیت داری.
‫درمانش کردم.
‫این دیگه یعنی چی؟
‫خیلی خب، بچه‌ها.
‫این هم چیزبرگر دوبل با سس چیلی
‫- و سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌ی پنیری با سس چیلی ‫- اوه.
‫ساندویچ بوقلمون و فیله مرغ.
‫بچه‌ها!
‫آره.
‫رفیق، میشه کانال رو عوض کنی؟
‫نوبت منه که کنترل دستم باشه.
‫چرا یه چیزی پیدا نمی‌کنی که جفتمون ببینیم؟
‫دیروز نوبت تو بود که کنترل دستت باشه.
‫امروز یه روز جدیده.
‫پس، کنترل مال منه.
‫لعنتی، خیلی گرمه.
‫تو گرمته؟
‫نه.
‫باید برم هوای تازه بخورم.
‫- سلام. ‫ سلام.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خیلی گرمم بود.
‫هی.
‫چی شده؟
‫وقت گفتن حقیقته؟
‫آره، باشه.
‫ما شش ساله با همیم
‫و من حتی نمی‌دونم ‫ماه دیگه قراره چیکار کنیم.
‫حتی نمی‌دونم با من میای فیلادلفیا یا نه.
‫پول می‌خوای؟
‫شغل می‌خوای؟
‫خانواده می‌خوای؟ ‫تو... تو خانواده می‌خوای؟
‫اصلا منو می‌خوای؟
‫چی؟ آره. معلومه.
‫معلومه که می‌خوامت، ال. ‫من عاشقتم.
‫اصلا چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫چون خیلی وقته که
‫منتظر جوابم.
‫متاسفم.
‫فقط درگیر مشکلات زیادی هستم.
‫حس می‌کنم حتی ‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫می‌فهمم. واقعا می‌فهمم.
‫منم دارم این مشکلات رو می‌گذرونم.
‫ولی نمی‌تونی همین‌جوری ‫من رو دنبال خودت بکشی، باشه؟
‫نمی‌تونی.
‫همه‌چی داره خیلی سریع پیش میره
‫و ما وقت این کارها رو نداریم.
‫باشه.
‫داره سردم میشه.
‫تای.
‫خوبی؟
‫آره.
‫خب، من... ‫کانال رو عوض کردم
‫البته اگه این باعث می‌شه برگردی تو.
‫ممنون.
‫آی.
‫آخ.
‫وای، خدا.
‫آخ.
‫هی، تای. چی شده؟
‫وای، رفیق!
‫اون چیلی داره پدرم رو درمیاره!
‫فکر کردم درمانش کردی.
‫منم همین فکر رو می‌کردم.
‫اوه.
‫باشه. ‫میرم ماشین رو بگردم
‫ببینم یه کوفتی چیزی پیدا می‌شه.
‫شاید تو کیف من قرص معده باشه.
‫تو کیف من قرص معده هست.
‫قرص معده؟
‫آره.
‫خیلی خب.
‫نمی‌بینمشون.
‫ته کیفمه.
‫کجان؟
‫یادم نمیاد.
‫صبر کن. صبر کن، صبر کن، ‫صبر کن، صبر کن. تای.
‫لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫حق نداری به کال چیزی بگی.
‫باشه؟ هیچی.
‫ال، نمی‌تونی از من همچین چیزی بخوای.
‫نه... آره، می‌تونی. ‫این رازی نیست که تو بخوای فاشش کنی.
‫باشه؟ راز منه.
‫و من آماده نیستم بهش بگم.
‫چیزی بهش نگو. ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
‫می‌تونی این رو ازش پنهون نگه داری. ‫می‌دونم که می‌تونی.
‫من نمی‌تونم راز نگه دارم.
‫آره، می‌تونی. نه، نه، ‫نه، نه، نه. تو از پسش برمیای.
‫فقط فراموشش کن.
‫نه از برادر دوقلوم.
‫- فراموشش کن. ‫ اون دست منو می‌خونه.
‫فراموشش کن. لطفا، ‫هنوز آماده نیستم بهش بگم.
‫و تو نباید اونی باشی ‫که این رو بهش می‌گه، باشه؟
‫خیلی عصبانی می‌شه، باشه؟
‫چیزی بهش نگو. ‫خودم بهش می‌گم. باشه؟ فقط
‫وای، خدا. پس برو بهش بگو.
‫- من... ‫ هی. این رو توی ماشین
‫پیدا کردم.
‫- ممنون. این کمک می‌کنه قرص‌ها اثر کنه.
‫باشه؟
‫آره. آره. همینطوره.
‫من می‌رم بخوابم.
‫باید صبح زود دوباره راه بیفتیم.
‫آره.
‫آره، منم کارم رو اینجا تموم می‌کنم.
‫آره، همین کار رو کن. بهتر بشی.
‫لعنتی!
‫چرا من؟
‫اوه.
‫اوضاع خرابه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی، رفیق؟
‫مکانیک نیستم، ولی مطمئنم
‫وقتی یه ماشین شروع می‌کنه ‫به تق‌تق کردن و بعد راه نمی‌افته،
‫احتمالا چیز خوبی نیست، درسته، تای؟
‫باشه، فهمیدیم.
‫خیلی خب. ‫ببین، از همون اول می‌دونستم
‫که این یه فکر احمقانه‌ست و متاسفم،
‫ولی همون‌طور که بهتون گفتم،
‫تک‌تک بخش‌های این سفر یه مشکل بوده.
‫فقط یه خرابی جزئی ماشینه.
‫ما پول کافی برای تعمیرش نداریم، تای.
‫چه برسه به اینکه بخوایم تا خونه برگردیم،
‫پس فکر کنم این چیزی ‫بیشتر از یه خرابی ساده‌ست.
‫- شاید بتونیم فقط... چی؟
‫به مامان زنگ بزنیم؟
‫دیگه خبری از زنگ زدن به مامان نیست. ‫باشه؟
‫دیگه کسی رو نداریم که بیاد
‫ما رو از این گندی ‫که توش گیر کردیم نجات بده.
‫ما تنهاییم.
‫یا یه فکری دارم، ‫بیا به گریفین زنگ بزنیم، باشه؟
‫بیا به گریفین زنگ بزنیم. ‫بگیم: «سلام، رفیق.
‫ما بچه‌هات هستیم و کنار جاده
‫گیر افتادیم.
‫پس شاید بتونی بهمون پول بدی
‫- تا ماشین داغونمون رو درست کنیم.» ‫- خب، شاید بتونه
‫نه!
‫نه، رفیق. این اتفاق نمی‌افته.
‫به بابام زنگ می‌زنم.
‫صبر کن، وایسا. ال، خواهش می‌کنم.
‫میشه بهم پنج دقیقه فرصت بدی؟
‫و واقعا... فکر کنم بتونم درستش کنم.
‫می‌شه لطفا به اون زنگ نزنیم؟
‫دارم بهش زنگ می‌زنم.
‫اوه. سلام، عزیزم.
‫دارم پوتانسکا درست می‌کنم.
‫صبر کن.
‫- چی؟ ‫ پوتانسکا.
‫پوتانسکا. ‫یه سس ایتالیاییه.
‫باشه. آره. بابا، می‌تونم
‫به ایتالیایی یعنی خونه خلافکارها.
‫عالیه. ولی، بابا، می‌خواستم
‫قراره امشب مامانت رو ‫با پاستای پوتانسکا سورپرایز می‌کنم.
‫وای خدای من.
‫بابا، کمک می‌خوام.
‫باشه، چیشده؟
‫کال ولت کرده؟ ‫خب، دیر یا زود اتفاق می‌افتاد.
‫چی؟ نه.
‫فقط... ماشینش خراب شده.
‫خب، زنگ بزن جرثقیل بیاد.
‫- داریم همین کار رو می‌کنیم. ‫ خیلی خب.
‫- نیاز به تعمیر داره. ‫ خب معلومه.
‫ما یه کم... ‫می‌تونیم یه کم پول قرض بگیریم؟
‫می‌تونم از کارت تو استفاده کنم؟
‫می‌خوای از کارت من استفاده کنی ‫که ماشین اون‌ها رو تعمیر کنی؟
‫اونا... ما پولت رو پس می‌دیم.
‫کجایید؟
‫فکر کنم وسط تنسی آواره شدیم.
‫اون پسرها بی‌مسئولیتن.
‫- اینجوری که تو فکر می‌کنی نیست. ‫- خب، پس چجوریه؟
‫فقط یه ماشینه که خراب شده.
‫خدای من، بعضی وقت‌ها پیش میاد دیگه.
‫لازمه انقدر بداخلاقی کنی؟
‫نه بابا، مشکلی نیست، ‫من که التماس نمی‌کنم.
‫تازه این دفعه فقط دارم ‫چهل درصد بداخلاقی می‌کنم.
‫خب، الان روی هشتاد درصدی.
‫پس می‌شه لطفا بیای پایین؟
‫باشه.
‫می‌تونی از کارتم برای ‫تعمیر ماشین اونا استفاده کنی،
‫ولی گوشی رو بده به کال.
‫باشه. ‫خب، لطفا تنبیهش نکن.
‫همین‌جوری هم ‫خودش به اندازه‌ی کافی درگیر هست.
‫دقیقا همونجوری رفتار می‌کنم ‫که از یه بابای عصبانی انتظار میره.
‫گوشی رو بده بهش.
‫باشه. کال؟
‫می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫الو؟
‫کال، به الی اجازه دادم ‫از کارتم برای تعمیر ماشینت استفاده کنه.
‫ممنون. واقعا ممنونم.
‫پولتون رو پس میدم، قول میدم.
‫می‌دونم که پس میدی.
‫حالا، اون گپ کوچیکمون رو یادت هست؟
‫آره.
‫آره. خب، این دقیقا همون حاشیه‌ایه که
‫نمی‌خوام اون الان درگیرش باشه.
‫اون باید برای آینده‌ش برنامه ریزی کنه.
‫می‌دونی پیدا کردن کار برای کسی که
‫تازه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده چقدر سخته؟
‫بله.
‫آره، خب، اگه نمی‌تونی کمکش کنی،
‫پیشنهاد می‌کنم بری کنار. متوجه شدی؟
‫بله، قربان.
‫ببین، من باید برم.
‫پاستام داره می‌سوزه.
‫چی گفت؟
‫اوه، آمم،
‫فقط اینکه ‫باید پولش رو پس بدم.
‫آره، متاسفم.
‫- منم کمک می‌کنم. ‫ نه، اشکالی نداره.
‫ممنون که بهش زنگ زدی.
‫- آره. خواهش. ‫ من فقط
‫حلش می‌کنم، باشه؟
‫باشه؟
‫آره.
‫الی، فکر کنم باید بهش بگی.
‫نمی‌خوام بهش بگم.
‫نمی‌خوام بهش بگم تا وقتی که خودش،
‫تصمیم بگیره که رابطه‌مون رو می‌خواد یا نه.
‫آخه، نمی‌دونم... ‫اون هنوز تصمیم نگرفته.
‫نمی‌خوام جوری باشه که ‫انگار مجبور شده با من بمونه.
‫تو
‫حالت خوبه؟
‫خب، نمی‌دونم.
‫منظورم اینه که، چجوری باید باشم؟
‫آره.
‫واقعا نمی‌دونم که ما
‫باید چه حسی داشته باشیم.
‫برای من، یه جورایی انگار
‫توی رویا هستم و دارم همه‌چی رو
‫از بیرون تماشا می‌کنم یا یه همچین چیزی.
‫ولی نمی‌دونم.
‫من فقط... ‫واقعا فکر می‌کنم باید بهش بگی،
‫چون اگه از من در موردش بپرسه،
‫مطمئن نیستم بتونم مخفیش کنم.
‫چرا باید از تو در موردش بپرسه؟
‫مثلا یهو بیاد ازت بپرسه من باردارم یا نه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید چون یه درخششی چیزی داری که
‫- خفه شو. هی.
‫حالتون خوبه؟
‫آره.
‫خب. راستش،
‫اون گفت که باید ماشین رو امشب همین‌جا بذاریم
‫و بعد می‌تونیم صبح زود بیایم سراغش،
‫و بعدش می‌تونیم از اینجا بزنیم به چاک.
‫من یه فکری دارم.
‫فکر کنم تو هم بدونی ‫دارم در مورد چی حرف می‌زنم.
‫شاید تو هم بدونی.
‫- کسی نظری نداره؟ آمم
‫بچه‌ها، ما یه شب آزاد داریم.
‫بیاید بریم چادر بزنیم.
‫بیخیال! شوخیتون گرفته؟
‫قراره با محبوب‌ترین آدم‌های دنیا برم کمپ،
‫یکی با طبیعت یکی شده ‫اون یکی هم با روح خودش؟
‫این بهترین اتفاق ممکنه.
‫- باشه. آره!
‫بزن بریم! بزن بریم!
‫بیاید انجامش بدیم! ک-مـ-پـ!
‫کمپ، کمپ، ها!
‫- بابای من یه پناهگاه داره. ‫ بنگ، بنگ، بنگ، بنگ!
‫ببخشید
‫بنگ، بنگ، بنگ، بنگ.
‫-چیه؟ ‫ اینو ببین.
‫این رو از کجا پیدا کردی؟
‫توی دستشویی، ‫رو تابلوی فعالیت‌های سرگرم‌کننده.
‫امکان نداره. محاله.
‫تو که نمی‌دونی اصلا باباست یا نه.
‫- چی؟ ‫ آره. بده ببینم.
‫نه، صددرصد خودشه.
‫اسمش همونه، یعنی، گریفه.
‫مگه چند تا گریف داریم؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید اینجا اسم رایجی باشه
‫یا یه چیزی تو همین مایه‌ها.
‫-نه، اون... ‫-صبر کن، صبر کن، صبر کن. نه.
‫نه، صددرصد خودشه.
‫الان سرچش کردم.
‫انگار با قایقش تور ماهیگیری می‌بره.
‫وای خدای من!
‫این یارو خیلی باحاله.
‫هی، این‌جوری نباش.
‫این عالیه.
‫همیشه آرزو داشتم با بابام برم ماهیگیری.
‫چی؟ نه.
‫رفیق، این که ماهیگیری با بابا نیست.
‫این بیشتر شبیه ماهیگیری با یه آدم غریبه‌ست.
‫و ما هم که ماهیگیری نمی‌کنیم.
‫ما با بابا ماهیگیری می‌کنیم.
‫نه. با چه پولی، رفیق؟
‫من که پولش رو نمیدم.
‫خب، لازم نیست تو بدی.
‫من پکیج پرمیوم بَس‌مَستر رو خریدم.
‫اوه، الی، دختر خوب!
‫کال، باید با این دختر ازدواج کنی.
‫اون بهترین زن دنیاست.
‫-ممنون. ‫ خواهش می‌کنم.
‫ممنون، ممنون، ممنون.
‫میشه بدیش به من؟
‫می‌خوام مثل یه یادگاری بذارمش کنار وسایلم.
‫خیلی عالیه.
‫لعنتی!
‫چرا؟
‫فقط به خاطر برادرت نیست.
‫من این رو نمی‌خوام.
‫شاید بهش احتیاج داشته باشی.
‫برای چی؟
‫نمی‌دونم، کال.
‫چیه؟ فکر کردی ‫زندگی به خاطر تو متوقف میشه؟
‫نمیشه.
‫نمی‌دونم،
‫فکر کردم شاید
‫شاید این یه چیزی باشه که بتونی ‫برای یه مدتی غصه‌هات رو کنار بذاری.
‫باشه؟
‫باشه. آره. باشه. حالا هرچی.
‫آره. ولی تا سوار ‫قایق نشدیم بهش نمی‌گم، باشه؟
‫باشه.
‫شنیدی تای؟
‫تای. شنیدی؟
‫تا سوار قایق نشدیم بهش نمی‌گم.
‫این قانون شماره‌یک منه، گریف.
‫چی؟
‫تا سوار قایق نشدیم بهش نمی‌گیم.
‫خب. این بهترین سفر دنیاست.
‫یعنی این واقعا فوق‌العاده‌ست.
‫خب
‫ببینید، با توجه به همه اتفاقاتی که افتاده
‫می‌دونم آدم سرسختی بودم
‫یا هر چی که اسمش رو می‌ذارید
‫ولی متاسفم.
‫باشه؟
‫داشتم اطراف رو می‌گشتم ‫و اینا رو پیدا کردم،
‫یه‌جورایی شبیه بطری‌های کوچیک نوشیدنیه
‫وای، این دیگه چه کوفتیه؟
‫و یاد تو افتادم، مامان.
‫پس
‫- لعنتی. ‫ نمی‌دونم،
‫به افتخار این سفر و مامان.
‫باشه.
‫فقط به خاطر تو.
‫- یکی هم برای تو. ‫ نه، ممنون.
‫چی؟
‫راستش امشب حال نوشیدنی خوردن ندارم.
‫باشه. خب، این... برای مامانه.
‫نوشیدنی اونه.
‫ما هم بیرونیم. ‫هوا یه‌کم سرده. بگیرش دیگه.
‫- نه، من نمی‌خوام... آره. باشه.
‫- نه، هی، تای... ‫ به افتخار مامان.
‫داری چه غلطی می‌کنی، رفیق؟
‫اوه.
‫یهو چت شد؟
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫دارم به افتخار مامان و ‫همه‌چی نوشیدنی می‌خورم
‫آره، منم همین‌کار رو کردم.
‫تقریبا داشتم همین کارو می‌کردم.
‫داشتم سعی می‌کردم ‫یه‌کم فضا رو آروم‌تر کنم.
‫آره. آره.
‫تای، تا حالا آهنگ نوشتی؟
‫تمام روز تو دفترت داری خط‌خطی می‌کنی.
‫آره.
‫آره. آره، یه چیزی دارم
‫یه چیزی دارم که براتون بزنم.
‫وای.
‫من
‫فقط یه مدت خیلی کم روش کار کردم،
‫پس، می‌دونی، یه کم باهام راه بیاید،
‫ولی براتون می‌زنمش، بچه‌ها.
‫بس کن، رفیق.
‫- لعنتی. ‫ چیه؟
‫خیلی افسرده‌کننده‌ست.
‫ولی ریتمش شاده.
‫چی داری میگی؟
‫اصلا خودت می‌شنوی؟
‫آره، رفیق، درمورد زندگیه.
‫- و مرگ، رفیق. ‫ خب، تو ذهنمه دیگه.
‫می‌شه این کوفتی یه لحظه تو ذهنمون نباشه؟
‫خیلی بیشعوری.
‫به نظرم خیلی خوب بود، تای.
‫چرا من بیشعورم؟
‫الان منم که دارم ‫می‌برمتون اون سر کشور.
‫و می‌دونی چی؟ ‫اصلا دلم نمی‌خواد این کار رو بکنم.
‫اگه واسه انجام هر کاری
‫مدام غر بزنی
‫- بهت جایزه نمیدن. لعنتی.
‫خفه شو!
‫خودت خفه شو ‫بذار زندگیمون رو بکنیم!
‫من میرم بخوابم.
‫اصلا می‌خواد با من باشه؟
‫چی؟
‫بهت چیزی گفته؟
‫نه.
‫یعنی نمی‌خواد با من باشه؟
‫نه، به من چیزی نگفته.
‫شما دوقلوئید. ‫با هم پیوند ذهنی ندارید؟
‫خب، یعنی
‫- یعنی... ‫ نه.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫فکر کنم دوستت داره، ال.
‫پس چرا یه حس دیگه دارم؟
‫چون مامانمون تازه مُرده.
‫نه، من از خیلی چیزها سر درنمیارم،
‫ولی تقریبا مطمئنم
‫اونم به همون اندازه‌ای که من داغونم، داغونه،
‫پس
‫حق با توئه.
‫اینا همه‌ش
‫من فقط... نمی‌دونم ‫شاید دارم دیوونه می‌شم
‫که این بچه رو می‌خوام.
‫تو می‌خوایش، نه؟
‫آره.
‫می‌خوامش. واقعا می‌خوامش.
‫نمی‌دونم، ‫شاید خیلی ساده‌لوحم
‫که فکر می‌کردم
‫رابطه‌ای که از شونزده‌سالگی شروع کردم، ‫می‌تونه همون عشق واقعی زندگیم باشه.
‫نه؟
‫نه، فکر نکنم.
‫به نظرم خیلی قشنگه.
‫می‌خوام اوضاع رو درست کنم.
‫فکر کنم فقط
‫فقط نمی‌خوام حس کنم دارم آویزونش میشم،
‫انگار دارم مجبورش می‌کنم که من رو بخواد.
‫آره، می‌فهمم.
‫خوب می‌شد اگه انقدر من رو می‌خواست
‫که خودش بیاد دنبالم، می‌دونی؟
‫آره.
‫به نظرم آهنگت خیلی قشنگ بود.
‫ممنون.
‫هی. بیا وسط.
‫دیگه جوون‌تر نمی‌شی.
‫- من؟ ‫ آره.
‫منتظر چی هستی؟ دعوت‌نامه‌ی رسمی؟
‫آره خب، به، متصدی کافه گفتم
‫امشب بره مرخصی، پس.
‫وو!
‫باشه.
‫بیا وسط، پسر.
‫اصلا دلت نمی‌خواد وحشی شدنش رو ببینی.
‫اوه، تو نباید بمیری، عزیزم.
‫- خوبه. یاد گرفتی. یاد گرفتی.
‫آره.
‫خیلی مسخره شدی. ‫حالت چطوره؟
‫- اسمت چیه، پسر؟ تای هستم.
‫سلام، تای. این فلورنسه.
‫- سلام. سلام.
‫خب، چی تو رو به زمین محقر ما کشونده؟
‫اومدم یه کم با خودم فکر کنم.
‫عه... قیافه‌ی فکر کردنت اینه؟
‫نه، فکر کنم قیافه معمولیم همینه.
‫خب. سرده. ‫بیاید بریم تو. زود باشید.
‫اون دیوونه‌ست.
‫راستی، من باب هستم. ‫بیا تو.
‫باشه.
‫بیا یه سر بهمون بزن.
‫خدای من.
‫خب، داشتی می‌گفتی ‫یه‌سری فکر تو سرت بود؟
‫اوه، آره. نمی‌دونم.
‫نه، ممنون. چیز مهمی نیست واقعا.
‫فقط، داشتم به یه سری ‫مشکلات معمولی زندگی فکر می‌کردم.
‫آمم
‫مثلا، نامزد برادرم، بارداره.
‫و من رو قسم داده که رازدار باشم
‫چون برادرم خبر نداره.
‫این کاریه که ‫من خیلی توش خوب نیستم،
‫البته مشخصه، ‫چون همین الان به دو تا غریبه گفتم.
‫مامانمون هم فوت کرد.
‫بعدش فهمیدیم بابامون کیه، پس
‫داریم می‌ریم که ببینیمش.
‫اونم از ما خبر نداره، ‫نمی‌دونه داریم میایم.
‫برادرم، اصلا دلش نمی‌خواد بیاد.
‫واسه همین، یه‌جوری حس می‌کنم
‫انگار... انگار یه بار رو دوشمه،
‫می‌دونی، انگار... ‫انگار یه فشاری رومه.
‫یه‌جورایی داره لهم می‌کنه.
‫و، من و برادرم دوقلوییم،
‫ولی اون همیشه حس می‌کرد ‫که ازم بزرگتره، می‌دونی؟
‫انگار مسئولیت‌پذیرتره،
‫اونه که مراقب منه،
‫حتی وقتی مامانمون مریض شد.
‫و
‫دارم می‌بینم که سردرگمه و ترسیده.
‫و من بلد نیستم از کسی مراقبت کنم.
‫خودت رو خالی کن.
‫همه‌ش رو بریز بیرون.
‫من درد رو می‌شناسم
‫خشم رو هم می‌شناسم،
‫و ازت می‌خوام خودت رو خالی کنی.
‫باشه؟ که چیزی تو دلت نمونه.
‫این دقیقا مثل
‫مثل یه سیاه‌چاله‌ست که داره از درون
‫هر چیزی که تو وجودت هست رو می‌خوره.
‫و اون... فقط می‌خواد درونت رو بمکه.
‫آره.
‫واسه همینه که
‫واسه همینه که اونجوری ‫مثل یه بانشی جیغ زدی؟
‫نه.
‫- رازت رو شد، درست زدی تو خال. ‫- مچم رو گرفت.
‫اون هر شب همینجوری جیغ می‌کشه.
‫قبلا بدجوری منو می‌ترسوند.
‫نه فقط من، ‫همه‌ی کمپرهای این منطقه رو.
‫اونا فکر می‌کردن خیلی خفنی. ‫خب، خفن هم هستی.
‫آره، یه‌کم.
‫نه، واقعیتش اینه که،
‫تای، اینه که
‫فهمیدم داشتم ازش می‌خواستم
‫مشکلات رو به دوش بکشه ‫چون خودم خسته بودم
‫و، من نمی‌تونستم ‫تنهایی همه چی رو تحمل کنم.
‫پس
‫واسه همین ‫اون اونجوری جیغ می‌کشید،
‫که خودش رو خالی کنه.
‫می‌دونی، رها کن و بسپرش به خدا.
‫من عاشق اون جیغ‌هام.
‫اگه راستش رو بخوای، ‫من عاشق اون جیغ‌هام.
‫اگه اشکالی نداره بپرسم،
‫منظورت از مشکلات چیه؟
‫آمم
‫خب، من به‌زودی می‌میرم.
‫چی؟ چرا؟
‫خب، من
‫سرطان لوزالمعده مرحله چهار دارم.
‫می‌دونی، دو ماه پیش فهمیدم.
‫و، آمم
‫هنوز یه چند ماهی وقت دارم.
‫پس با فلو حرف زدم
‫و تصمیم گرفتیم بزنیم
‫بزنیم به دل جاده.
‫خب، ناراحت نیستی؟
‫یعنی، می‌دونم ناراحتی. این
‫چجوری
‫شماها خیلی خوشحال به نظر میاید.
‫واقعا هم خوشحالیم و ناراحت
‫و عصبانی، کلافه.
‫و تازه فهمیدم ‫که باید پیش رفت.
‫باید رو به جلو پیش رفت.
‫و اون مرد، ‫باب، هیچ‌وقت تا این حد زنده نبوده.
‫و تو هم هیچ‌وقت ‫تا این حد زنده نبودی.
‫نمی‌خوام به گذشته فکر کنم
‫و نمی‌خوام به آینده فکر کنم.
‫فقط می‌خوام ‫به همین الان فکر کنم،
‫چون الان، ‫تمام چیزی که داریم همینه.
‫و می‌خوام این رو خاص کنم.
‫این خیلی الهام‌بخشه.
‫- واقعا خیلی بهم انگیزه داد. ‫ اوه اوه.
‫- الهام گرفتم آماده‌ای؟
‫بذار ببینیم.
‫باید چیکار کنم؟
‫اوه.
‫تو یه شاعر خفنی، پسر!
‫- وای خدایا. ‫ آره.
‫تا حالا حرفی به این درستی نشنیده بودم.
‫پایانِ محکم.
‫براوو!
‫آره،
‫این شاید یکی از بهترین آهنگ‌های من باشه.
‫- اوهوم. به نظرم همین‌طوره. اوهوم.
‫لازم نیست مراقب کسی باشی
‫و هیچ‌کس هم لازم نیست مراقب تو باشه.
‫فقط ادامه بده.
‫- درسته؟ ‫ آره.
‫هر وقت زمانش برسه، به مقصد می‌رسی.
‫حالا، این گیتار رو بردار
‫و یه سولو برامون اجرا کن.
‫وای، خدا. دلم می‌خواد بشنومش.
‫هنوز در حد سولو نیستم.
‫بیخیال دیگه.
‫سولو یه حالت ذهنیه.
‫وای.
‫یه چیزی بزن. بجنب.
‫باشه. باشه.
‫- باشه. ‫ این یکی خوبه.
‫رفیق، اینجا خیلی قشنگه.
‫آره، اونقدرا هم بد به نظر نمیاد.
‫بعضی از این خونه‌ها واقعا خیلی خوشگلن.
‫نمی‌دونم انتظار چی رو داشتم.
‫فکر کنم یه‌جورایی انتظار داشتم
‫روی قایقش زندگی کنه.
‫البته اونم باحال می‌شد.
‫چه حسی داری؟
‫خوبم.
‫خوبه، آره. خوبه.
‫حالا هرچی.
‫فقط، خوشحالم که ‫زود تموم می‌شه، می‌دونی؟
‫آره.
‫باید همین اطراف باشه.
‫صبر کن.
‫فکر کنم... فکر کنم خودشه.
‫وای لعنتی!
‫خودشه. وای خدای من.
‫اونه؟
‫خودشه.
‫اوه.
‫- وای خدای من. صبر کن. تای.
‫کاری هست ‫که بتونم کمکتون کنم؟
‫ببخشید، انگار ‫همه‌تون منتظرید من
‫یه چیزی بگم
‫و شما همین الان با ماشین رسیدید.
‫آره. آمم
‫راستش، ما برای ‫پکیج پریمیوم بس‌مستر اومدیم.
‫برای امروز رزروش کرده بودید؟
‫آره.
‫آهان.
‫ببخشید، فکر کنم از قلم انداختمش.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونیم درستش کنیم.
‫یه‌سری فرم هست ‫که باید پرشون کنید،
‫پس اگه می‌خواید تا خونه دنبالم بیاید
‫کارتون رو راه میندازم.
‫عالیه. ممنون.
‫راستی اسمم گریفه.
‫سلام، گریف.
‫ریشش رو دیدید؟
‫وای خدای من.
‫بیا بریم.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫جدی می‌گم.
‫- واقعا؟ ‫ آره.
‫یعنی، خیلی زیاد خوشگل شدی.
‫همیشه خوشگلی، ولی انگار
‫این آب بهت ساخته، می‌دونی؟
‫خیلی خوشگلی.
‫ممنون.
‫شاید بهتره بری ‫و باهاش حرف بزنی.
‫یه کم بیشتر بشناسیش.
‫آره، گور باباش.
‫ما که اومدیم.
‫پس چرا که نه؟
‫من
‫وای. این آهنگ جدید بود.
‫خواننده‌ای چیزی هستی؟
‫آره.
‫راستش، ‫دارم یه گروه می‌زنم.
‫جدی؟ ‫اسم گروهتون چیه؟
‫- آمم... بیخیال، رفیق،
‫باید یه اسم خوب ‫برای گروهت داشته باشی.
‫- درسته. ‫ یه اسم خوب برای گروه
‫یعنی نصف راه رو رفتی.
‫پس خیلی درمورد گروه‌های موسیقی می‌دونی؟
‫لازم نیست لینرد اسکینرد باشی که بفهمی
‫اسم یه گروه خوبه یا آشغاله.
‫درسته. ‫فقط کافیه یه مرد روی قایق باشی.
‫و همه چی رو بدونی، درسته؟
‫فکر کنم شاید حق با تو باشه.
‫خب حالا چی؟ ‫اسم گروهت چیه؟
‫آمم
‫گروهی در کار نیست.
‫سه روزه گیتار گرفته و حالا می‌خواد
‫گروه بزنه.
‫خب، به نظرم این خیلی خوبه.
‫مهم نیست کی شروع می‌کنی،
‫مهم اینه که وقتی ‫تصمیمت رو گرفتی، واقعا پاش وایسی.
‫- مامان‌بزرگم همیشه این رو می‌گفت. ‫- آره.
‫به نظرم خیلی باحاله.
‫ممنون.
‫خب، فکر کنم این یکی دیگه آماده‌ست.
‫می‌خوای ماهی بگیری؟
‫نه، ممنون.
‫تو چی رفیق، ‫می‌خوای ماهی بگیری؟
‫من خوبم.
‫باشه.
‫پس، گریف،
‫چند وقته که ‫این کار ماهیگیری رو انجام می‌دی؟
‫خیلی وقته ماهی می‌گیرم
‫ولی مردم رو با خودم نمی‌بردم
‫تا وقتی که برگشتیم باما.
‫آهان.
‫تو از اون آدمایی هستی که به نظر میاد
‫هیچ‌وقت زادگاهش رو ترک نمی‌کنه.
‫از کجا اومدی اینجا؟
‫آمم.
‫من زیاد اینور و اونور میرم.
‫پس فقط می‌خوای دنیا رو ببینی؟
‫آره.
‫خیلی باحاله، رفیق.
‫من... من یه‌جوری دنبال اینم که
‫یه تغییر پیدا کنم ‫یا یه همچین چیزی، می‌دونی؟
‫آره.
‫آره، می‌فهمم چی میگی.
‫مثلا من تقریبا ‫کل عمرم رو یه جا زندگی کردم.
‫این هم هیچ اشکالی نداره.
‫آره.
‫آره، درسته، ‫ولی نمی‌دونم.
‫فقط الان که دانشگاهم تموم شده و این حرفا،
‫حس می‌کنم باید بیشتر از اینا باشه، می‌دونی؟
‫حتما باید باشه.
‫همه‌تون با هم دانشگاه می‌رفتید؟
‫آره.
‫راستش من دارم میرم فیلادلفیا.
‫اونجا کار گیرم اومده، پس
‫- جدی؟ ‫ اوهوم.
‫خب، بدک نیست.
‫تو چی؟
‫اون هنوز نمی‌دونه.
‫خب، یعنی... من فقط
‫الان کلی مشکل ریخته رو سرم، می‌دونی؟
‫مامانمون تازه مرده، پس
‫آره، این واقعا کلی مشکلات می‌ندازه رو دوشت.
‫دانشگاه رو تموم کنی، ‫آماده شروع زندگیت بشی،
‫بعد هم مادرت رو از دست بدی.
‫آره، ممنون، گریف.
‫تقریبا خلاصه‌ش همینه.
‫پس چرا برگشتی؟
‫می‌دونی تای، شاید این آقا
‫نخواد جواب همه سوالاتت رو بده.
‫همینطوری اونجا وایسه و ‫کل داستان زندگیش رو برات بگه،
‫در حالی که داره پشت قایق ‫ماهیگیری می‌کنه، می‌دونی؟
‫برگشتم ‫چون مامان‌بزرگم مریض شد،
‫و کسی نبود که ازش مراقبت کنه.
‫فقط حس کردم وقتش رسیده.
‫آره.
‫ما هم وقتی مامانمون ‫مریض شد، ازش مراقبت کردیم.
‫کال.
‫کال، چته تو؟
‫چیه؟
‫دارم سعی می‌کنم خیلی صبور باشم،
‫ولی این برای تای مهمه، پس چرا
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫دارم سعی می‌کنم.
‫فکر کردم می‌تونم ‫ظاهر خوشحال به خودم بگیرم.
‫فکر کردم می‌تونم ‫یه جوری حلش کنم، ولی من
‫- ولی چی؟ ‫- نمی‌تونم به این فکر نکنم
‫که مامانم چقدر زحمت کشیده.
‫من چقدر زحمت کشیدم، اِل.
‫چقدر گند بالا آوردم.
‫و حالا اونو نگاهش کن.
‫هنوز یک هفته هم از مرگش نگذشته،
‫مثل یه توله‌سگ ‫که صاحب جدید پیدا کرده
‫چسبیده به این یارو.
‫اون که نمی‌خواد جای مادرت رو بگیره.
‫نمی‌دونم می‌خواد چیکار کنه، باشه؟
‫فقط می‌دونم نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫هی، گریف.
‫حالم زیاد خوب نیست.
‫می‌شه قایق رو برگردونیم؟
‫آره. آره، حتما.
‫فقط بذار اینا رو جمع کنم.
‫اشکالی نداره. خودم جمعش می‌کنم.
‫خودت رو اذیت نکن.
‫هی، چی شده؟
‫قراره یه کم بیشتر پیشش بمونیم
‫چون باید نامه رو بهش بدم.
‫آره، آره، نه. ما
‫اینجا نامه رو بهش نمی‌دیم.
‫برمی‌گردیم خونه. ‫از طریق پست براش می‌فرستیم.
‫- چی؟ ببخشید، رفیق.
‫فکر کردم ‫می‌تونم تو رو حمایت کنم
‫حمایتم کنی؟ ‫اون بابای هر دوی ماست.
‫این کار رو نکن، رفیق.
‫ما تازه رسیدیم.
‫داداش، من نمی‌تونم.
‫خیله خب، به درک. ‫خودم انجامش میدم.
‫روح.
‫روح، رفیق.
‫بهت نیاز دارم.
‫الان جدی هستی؟
‫اگه جدی نبودم که نمی‌گفتم،
‫ولی من نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫لعنتی.
‫هی، تای.
‫واقعا ممنونم که ‫اونجا به حرف‌هام گوش دادی.
‫فکر می‌کنم اینجوری بهتر باشه.
‫ببین، ما می‌تونیم،
‫برگردیم و نامه رو ‫برای گریف بفرستیم.
‫و، می‌دونی، ‫تو می‌تونی باهاش حرف بزنی
‫و واقعا بشناسیش ‫و از همون‌جا شروع کنیم.
‫خونه رو جمع‌وجور می‌کنیم،
‫تعمیرش می‌کنیم، ‫می‌فروشیمش و بعد، می‌دونی،
‫می‌تونی تصمیم بگیری ‫که می‌خوای برگردی یا نه.
‫ماشین رو بزن کنار.
‫- دستشویی دارم. نه.
‫ماشین کوفتی رو بزن کنار، رفیق. ‫دستشویی دارم.
‫چرا؟ مگه یه نوشیدنی چیزی خوردی؟
‫- نه، رفیق! ‫ ما که تازه راه افتادیم.
‫یادم رفت، باشه؟
‫چون من یه احمق بیشعورم. ‫نمی‌دونم.
‫من یه آدم داغونم.
‫من یه بازنده لعنتی‌ام. ‫نمی‌دونم چه خبره.
‫نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم، ‫باشه؟
‫یادم رفت برم دستشویی. ‫الان دستشویی دارم.
‫فقط ماشین لعنتی رو بزن کنار.
‫- ماشین رو نگه دار. باشه.
‫- داره فرار می‌کنه؟ لعنت بهش.
‫- هی! کال. گندش بزنن.
‫گریف! گریف!
‫گریف!
‫سال‌ها پیش، تو با یه زن ‫به اسم آنجی ازدواج کردی
‫احمق! خفه شو!
‫- خفه شو لعنتی. هی، هی، هی!
‫بیخیال!
‫هی. خیلی خب.
‫ما اینجا اینجوری ‫قضیه رو تموم نمی‌کنیم، باشه؟
‫هی، هی، یواش! هی!
‫برید عقب!
‫- روح. ‫ خدای من، رفیق،
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫ روح.
‫بهم نگاه کن. روح.
‫سال‌ها پیش، تو با زنی ‫به اسم آنجی رز ازدواج کردی.
‫آنجی؟
‫من و کال ثمره ازدواجتون هستیم.
‫شماها... چی؟
‫اون این نامه رو برای تو نوشته.
‫چی
‫چی داری می‌گی؟
‫تو بابای مایی.
‫لعنتی بهت گفتم روح، رفیق.
‫لعنت بهت، رفیق.
‫لعنت بهت. من بهت گفتم روح.
‫چون به محض اینکه زدی زیر قولت
‫همه چی تموم شد، رفیق.
‫تو اون قول رو شکستی.
‫یعنی چی که زیر قولم زدم؟
‫- من اینجام، مگه نه؟ ‫ آره؟
‫لعنتی من دقیقا همین‌جام.
‫آره، چون تو همیشه ‫باید بیای و گندکاری‌های
‫من رو جمع کنی، نه؟
‫چون من نمی‌دونم ‫چه غلطی دارم می‌کنم.
‫چون من یه بازنده لعنتی‌ام.
‫قبل اینکه نگران من باشی، ‫برو فکر زندگی کوفتی خودت باش.
‫تو حتی نمی‌دونی بین آدم‌هایی که
‫- دوستشون داری، چه خبره. خفه شو، لعنتی.
‫- کال! ‫ با من یا با اِلی.
‫اِلی، اون داره درمورد چی حرف می‌زنه؟
‫من باردارم.
‫چی؟
‫چی داری میگی؟
‫من باردارم.
‫نمی‌دونستم چجوری بهت بگم.
‫چرا بهم نگفتی؟ چرا بهم نگفتی؟
‫تو درگیر مشکلات کوفتی خودت بودی.
‫و حتی باهام درمورد فیلادلفیا حرف نمی‌زدی.
‫- خب، می‌تونستم کمک کنم. ما اصلا نتونستیم
‫درمورد آینده‌مون حرف بزنیم.
‫من به یکی نیاز دارم ‫که کمکم کنه تصمیم بگیرم.
‫و تو اصلا... ‫تو اصلا پیشم نبودی.
‫- اصلا پیشم نبودی. اِلی، چه خبره؟
‫- این چه کوفتیه؟ ‫ کال.
‫-کال. نه، نه. ‫ لعنتی. نمی‌تونم... نمی‌تونم.
‫لعنتی.
‫کال!
‫کال، وایسا!
‫کال!
‫این چه وضعیه؟
‫خب، خبر خوب اینه که
‫ماشینش رو پیدا کردم،
‫نزدیک کافه جو پارکش کرده.
‫پس نمی‌تونه خیلی دور شده باشه.
‫پیداش میشه.
‫اگه تا صبح پیداش نشد، یه رفیق
‫توی اداره کلانتری دارم که
‫کمکمون می‌کنه دنبالش بگردیم.
‫فعلا هم، آره، ‫ما اتاق‌خواب اضافی داریم،
‫پس شماها
‫راحت باشید و اینجا بمونید و
‫هر چی لازم داشتید بگید.
‫فقط بهش بگید ‫که من بیدار موندم، باشه؟
‫متاسفم.
‫بیخیال، رفیق.
‫اصلا لازم نیست بابت چیزی متاسف باشی.
‫این لباس به تو بیشتر میاد.
‫ممنون.
‫حالا یه نوشیدنی می‌زنی؟
‫مامانت تاحالا بهت گفته ‫چجوری با هم آشنا شدیم؟
‫اون توی دبیرستان من درس می‌داد.
‫فکر کنم ‫اولین کارش اونجا بود، حالا هر چی.
‫من شاگردش نبودم، ولی
‫بعد از اینکه از مدرسه فارغ‌التحصیل شدم
‫خیلی با بابام درگیر بودم.
‫اوضاع داشت خیلی بد می‌شد
‫و اون ازم خواست ‫کمکش کنم و دور و برش باشم.
‫می‌دونی، داشت خودش رو برای رفتن آماده می‌کرد.
‫مردم هر چی دلشون بخواد فکر می‌کنن،
‫ولی اون
‫اون واقعا... واقعا زن خوبی بود.
‫وقتی رفت، من دیگه هیچ‌وقت ندیدمش
‫و ازش خبری نشنیدم.
‫انتظارش هم نداشتم.
‫ولی باید بدونی که من همیشه
‫همیشه یادش بودم.
‫من همیشه به خاطر ‫مریض شدنش تو رو مقصر می‌دونستم.
‫فکر می‌کردم اگه یه نفر دیگه هم کنارش بود
‫و مجبور نبود انقدر سخت کار کنه
‫اون‌وقت مریض نمی‌شد.
‫از تو متنفر بودم.
‫تمام عمر کوفتیم از تو متنفر بودم.
‫حالا دیدمت و ‫و می‌بینم آدم خوبی هستی.
‫راستش، این باعث می‌شه ‫بیشتر ازت متنفر باشم.
‫تو ازم متنفر بودی چون کنارتون نبودم.
‫ولی اگر هم بودم
‫بی‌دلیل ازم متنفر می‌شدی.
‫می‌دونی، قضیه اینه که من،
‫خیلی وقت گذاشتم که فرار کنم از
‫از اینجا بودن
‫از همین‌جا بودن.
‫روزگار باهات بد تا کرد، رفیق.
‫مامانت زن خیلی خوبی بود و این
‫واقعا سرنوشت تلخی بود.
‫متاسفم که این سرنوشت نصیبت شد.
‫من هیچ‌وقت حس نکردم که بهت نیاز دارم
‫می‌دونی.
‫فکر می‌کنم تای بهت نیاز داشت
‫و فکر می‌کنم مامانم هم بهت نیاز داشت.
‫من هیچ‌وقت به بابا نیاز نداشتم
‫تا امروز
‫چون من اصلا بلد نیستم ‫چجوری باید یه بابا باشم.
‫و دارم از ترس می‌میرم.
‫خب
‫من هیچ‌وقت بابای تو نمی‌شم، رفیق.
‫یعنی، نه اونطوری که ‫معنای واقعی داشته باشه.
‫اون کشتی احتمالا خیلی وقته که رفته.
‫ولی لازم نیست تنهایی بری.
‫توی اون خونه‌ای که اونجاست
‫یه برادر داری
‫که خیلی دوستت داره.
‫و اون دختره، اِلی
‫بدجوری دیونته.
‫می‌فهمی چقدر خوش‌شانسی؟
‫هی، یه لحظه به من نگاه کن.
‫اصلا می‌فهمی چقدر خوش‌شانسی، لعنتی؟
‫اون‌ها توی اون خونه منتظر تو هستن.
‫شاید بابا بودن رو بلد نباشی،
‫ولی به جهنم، رفیق.
‫همه‌چی برات مهیاست.
‫فقط باش.
‫فقط کنارشون باش.
‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫شاید فقط همین کافیه، رفیق.
‫شاید همیشه فقط همین بوده،
‫که یکی باشه
‫یکی که بتونه کنارت باشه.
‫فکر کنم خیلی کمک می‌کنه.
‫هر چقدر لازم داری ‫اینجا وقت بگذرون، رفیق.
‫هی، گریف.
‫بله؟
‫از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫منم همین‌طور، رفیق.
‫اِلی.
‫اصلا می‌دونی ساعت چنده؟
‫دیره؟
‫آره، خیلی دیره.
‫بابا؟
‫خوبی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم... فقط یه
‫آلبوم عکس کوچیک ‫برای مامانت درست می‌کنم.
‫- جدی؟ ‫ آره، از سفرمون.
‫- به ایتالیا؟ آره، همون.
‫عزیزم، چی شده؟
‫آمم
‫فکر کنم می‌خوام برگردم خونه.
‫باشه.
‫کجایی؟
‫گانترزویل، آلاباما.
‫اوه، انگار جای داغونیه.
‫اتفاقا اینجا خیلی جای قشنگیه.
‫کال هم باهات برمی‌گرده؟
‫فکر نکنم.
‫متاسفم.
‫آره.
‫امشب جایی برای موندن داری؟
‫آره.
‫باشه. چون اگه لازم داشتی،
‫می‌تونی یه اتاق پیدا کنی
‫و هزینه‌ش رو با کارت من بدی.
‫- ممنون. ‫- آره. و صبح هم،
‫به یه تاکسی زنگ بزن
‫که برسونت ترمینال اتوبوس یا فرودگاه.
‫- باشه. ‫ می‌تونی یه بلیت بخری
‫و اونم با همون کارت پرداخت کنی.
‫باشه. ممنون.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫منم دوستت دارم، بابا.
‫کم‌کم آسون‌تر میشه.
‫کی؟
‫نمی‌دونم.
‫تا حالا بهت گفته بودم ‫وقتی مامانت رو توی سیاتل دیدم،
‫درست داشت آماده می‌شد که دوره تخصصش رو
‫اینجا توی آن‌آربور شروع کنه؟
‫زمان‌بندیم عالی بود.
‫همون اول خیلی با هم جور شدیم.
‫ولی می‌دونستیم موندنی نیست. ‫فقط سه ماه وقت داشتیم.
‫برای همین تصمیم گرفتیم ‫قدرش رو بدونیم.
‫تصمیم گرفتیم از اون ‫تکه‌ی باریک زمانمون
‫بیشترین استفاده رو بکنیم، ‫و بعد خداحافظی کنیم.
‫البته توی این کار شکست خوردیم، ‫خدا رو شکر.
‫بدجور هم شکست خوردیم.
‫من هر شب از پشت تلفن ‫برای مامانت کتاب می‌خوندم.
‫تا حالا اینو بهت گفته بودم؟
‫کتاب غرور و تعصب رو خوندیم.
‫دلش می‌خواست ‫هری پاتر رو براش بخونم،
‫مجبورم می‌کرد ‫صدای شخصیت‌ها رو دربیارم،
‫درست مثل خودت.
‫و یه شب کتاب رو بستم ‫و تلفن رو قطع کردیم.
‫به اطرافم نگاه کردم
‫و اتفاقا اونجا
‫اوضاعم خیلی خوب بود.
‫اونجا واقعا ‫شرایط فوق‌العاده‌ای داشتم.
‫ولی با خودم گفتم، ‫«که چی؟»
‫زندگی من یه جای دیگه بود.
‫اینجا توی آن‌آربور بود
‫کنار مامانت.
‫برای همین استعفا دادم.
‫آره، اون کار گنده رو ول کردم،
‫حقوقم خیلی کم شد.
‫از نظر مالی تصمیم وحشتناکی بود،
‫ولی بهترین انتخاب عمرم بود.
‫واقعا آسون‌تر میشه.
‫هیچ‌وقت آسون نمیشه ‫ولی آسون‌تر میشه، می‌فهمی؟
‫پس گوش کن.
‫وقتی راه افتادی بهم زنگ بزن، باشه؟
‫باشه.
‫حتما.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ، بابا.
‫سلام. یه تاکسی لازم دارم
‫به آدرس بزرگراه ۳۲۹ راند لیک.
‫میرم به نزدیک‌ترین ایستگاه قطار.
‫ممنون.
‫هی. الی؟
‫الان نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫الی، صبر کن.
‫نه، دارم میرم.
‫وایسا.
‫نمی‌خوام باهات حرف بزنم.
‫صبر کن. نه، می‌دونم. ‫من... نه، نه، نه.
‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫- نمی‌خوام باهات
‫یه لحظه وایسا. ‫وایسا. وایسا، الی.
‫الی، صبر کن.
‫- نه. ‫ کجا داری میری؟
‫دست از سرم بردار.
‫هر وقت می‌خوام بمونی، میری.
‫- و هر وقت می‌خوام... نه. الی، صبر کن.
‫...گورت رو گم کنی، ‫تو این خونه کوفتی
‫دنبالم راه می‌افتی.
‫الی، کجا داری میری؟
‫- فقط ولم کن. الی!
‫لعنتی... فقط یه دقیقه بهم وقت بده.
‫نه!
‫تو یه شب کامل وقت داشتی و گذاشتی رفتی!
‫- الی، وایسا! ‫ نه!
‫کجا داری میری؟
‫نمی‌دونم!
‫تو رفتی.
‫چرا رفتی؟
‫می‌دونم.
‫- متاسفم. ‫ نه.
‫کال، من دیگه خسته شدم.
‫باید تمومش کنم.
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫فکر می‌کنی چه احساسی بهم دست میده؟
‫- افتضاح. من... ‫- حس کردم پشتم خالیه
‫و حس کردم دوستم نداری و فقط
‫- نمی‌دونستم چیکار کنم. ‫ می‌دونم.
‫می‌دونم. می‌دونم، متاسفم.
‫بهت میگم باردارم
‫- و تو می‌ذاری میری. ‫ می‌دونم.
‫فکر می‌کنی چرا بهت نگفتم؟
‫کارم خیلی غلط بود، باشه؟
‫خیلی غلط بود، من گند زدم.
‫تمام این مدت یه چیز فوق‌العاده جلوی روم بوده
‫و من حتی دنبالش هم نگشتم.
‫شش سال تو کنارم بودی.
‫ولی من هیچ‌جا کنارت نبودم.
‫من همه کار کردم،
‫هر کاری از دستم برمی‌اومد کردم
‫تا ازت حمایت کنم، هر کاری.
‫و همون یه باری که ‫بهت احتیاج داشتم، تو رفتی.
‫می‌دونم. دیگه نمی‌خوام فرار کنم.
‫قول میدم. هر چی تو بخوای.
‫فیلادلفیا رو بخوای، منم میام.
‫متاسفم. ‫و برای این، کنارت می‌مونم.
‫باشه؟ بهت قول میدم.
‫بهت قول میدم، الی.
‫فقط بذار کنارت باشم، خواهش می‌کنم.
‫نمی‌خوام دوباره ترکم کنی.
‫همین رو می‌خوای؟ ترکت نمی‌کنم.
‫بهت نیاز دارم ‫و نمی‌تونم توی دنیایی زندگی کنم
‫که تو جزئی از زندگیم نباشی.
‫- سلام، بابا. ‫ سلام، آقای مارتین.
‫من
‫فقط می‌خواستم بهتون خبر بدم
‫که داریم می‌ریم فیلادلفیا.
‫بهمون زنگ بزن. دوستت دارم.
‫سلام، زبر و زرنگ.
‫چیه؟
‫اوه، لعنتی.
‫تو نمیای.
‫خیلی خوب منو می‌شناسی.
‫ممنون.
‫- دوستت دارم. ‫ منم دوستت دارم.
‫به جای من مراقب کال باش.
‫حتما.
‫خوش بگذره.
‫ممنون.
‫- خوبی؟ ‫ آره.
‫فکر می‌کردم ‫وقتی دانشگاهمون تموم شد
‫و وقتی مامان مُرد،
‫پایانِ یه چیزی بود.
‫ولی نبود، مگه نه؟
‫انگار همه‌چیز همچنان ادامه پیدا کرد.
‫پس شاید این، یه آغاز باشه.
‫یا شاید هم اصلا آغازی وجود نداره
‫یا پایانی.
‫فقط تغییره.
‫فکر کنم وقتی به مقصد برسیم، می‌فهمیم.
‫«ترجمه از آرام متین»
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M