1
00:00:00,200 --> 00:00:07,000
.::مووی شو::.
.::MovieSho.Com::.
2
00:00:07,030 --> 00:00:11,000
.::مووی شو::.
.::MovieSho.Com::.
3
00:00:14,430 --> 00:00:17,225
وقتی بیدار میشه، البته
اگه اصلاً خوابیده باشه،
4
00:00:17,891 --> 00:00:21,521
از غول‌هایی برام میگه
که درخت‌ها و بوته‌ها رو حمل میکنن.
5
00:00:27,234 --> 00:00:30,196
سروصدای بچه‌هایی که توی اتاق‌خواب
بازی میکنن، کلافه‌اش میکنه.
6
00:00:30,989 --> 00:00:32,531
بهشون میگه
از اتاق برن بیرون.
7
00:00:35,493 --> 00:00:37,786
از مردی میگه
که پا نداره
8
00:00:37,996 --> 00:00:40,289
و تمام شب رو توی تخت،
کنار اون دراز کشیده بوده.
9
00:00:40,914 --> 00:00:42,750
میگه هیچ‌کس حاضر نبوده
بهش کمک کنه.
10
00:00:50,424 --> 00:00:52,594
اسمش رو گذاشته
«مرد گل‌پوش».
11
00:00:56,514 --> 00:00:58,348
میگه مرد خیلی مهربونیه.
12
00:01:04,447 --> 00:01:08,615
«زندگی با یک رویاباف»
13
00:01:12,447 --> 00:01:14,615
ازم پرسید دیشب
اپرا رو دیدم یا نه.
14
00:01:15,700 --> 00:01:17,367
پرسیدم: کدوم اپرا؟
15
00:01:18,286 --> 00:01:21,498
توی پنجاه سالی که ازدواج کردیم،
اپراهای زیادی دیدیم.
16
00:01:23,625 --> 00:01:26,710
منظورش اجرایی بود که دیشب
توی حیاط پشتی خونه‌مون برگزار شده بود.
17
00:01:27,337 --> 00:01:31,507
صحنه، لباس‌ها
و نورپردازی رو توصیف میکنه...
18
00:01:33,510 --> 00:01:35,010
میگه حرفش رو باور نمیکنم.
19
00:01:36,471 --> 00:01:39,182
میگم مسئله باورکردن نیست؛
مسئله اینه که هرکدوم چی رو می‌بینیم.
20
00:01:39,516 --> 00:01:41,558
من نمی‌تونم چیزی رو ببینم
که اون میبینه.
21
00:01:43,061 --> 00:01:45,313
میگه واقعاً جای تأسفه.
22
00:01:45,980 --> 00:01:47,481
قبلاً قوه‌ی تخیل داشتم.
23
00:01:48,775 --> 00:01:50,859
تازه، از دوست‌دخترم هم خبر داره.
24
00:01:53,195 --> 00:01:54,822
اصلاً دوست‌دختری در کار نیست.
25
00:01:55,072 --> 00:01:57,825
ناگهان دایانا اپرا رو به یاد میاره.
26
00:01:58,867 --> 00:02:00,912
«تراویاتا» بود.
27
00:02:04,832 --> 00:02:06,918
حالا من هم تصویر خودم رو دارم.
28
00:02:08,419 --> 00:02:11,798
دایانا بیست‌ویک سالشه
و من بیست‌وپنج سالم.
29
00:02:12,298 --> 00:02:15,926
تازه به ساوت‌بند رسیده‌ایم؛ من اونجا
توی دانشگاه نوتردام انگلیسی درس میدم.
30
00:02:17,262 --> 00:02:20,056
دایانا همون لباس‌هایی رو می‌پوشید
که از انگلستان با خودش آورده بود...
31
00:02:20,889 --> 00:02:22,850
از جمله دامن کوتاهش رو.
32
00:02:24,644 --> 00:02:28,605
وقتی توی لندن با هم آشنا شدیم،
اواسط دهه‌ی شصت میلادی بود.
33
00:02:29,481 --> 00:02:32,985
اما کالج ما توی غرب میانه،
بیشتر حال‌وهوای دهه‌ی پنجاه رو داشت.
34
00:02:34,486 --> 00:02:36,197
اون موقع فقط پسرها رو می‌پذیرفتن.
35
00:02:37,031 --> 00:02:41,493
بعضی‌هاشان تا آن روز نه شیرینی عصرانه‌ی انگلیسی خورده
بودند، نه از چنین فنجان ظریفی چای نوشیده بودند.
36
00:02:44,788 --> 00:02:46,123
همه رو مبهوت کرد.
37
00:02:47,125 --> 00:02:49,331
بعدها مدرک تاریخ هنر گرفت
38
00:02:49,750 --> 00:02:52,540
و سرپرست موزه‌ی دانشگاه‌مون شد.
39
00:02:54,007 --> 00:02:56,467
هنر عشق و علاقه‌ی اصلی زندگی‌اش بود.
40
00:02:56,967 --> 00:02:59,888
برنامه‌ای برای بازدیدهای موزه طراحی کرد
که با سرفصل درس‌ها هماهنگ بود.
41
00:03:00,221 --> 00:03:03,056
دانشجویان شیمی درباره‌ی رنگ‌های نقاشی
در قرن هفدهم یاد می‌گرفتن.
42
00:03:03,432 --> 00:03:07,645
دانشجویان روان‌شناسی پرتره‌ها رو بررسی میکردن تا
نشونه‌هایی از وضعیت روانی افراد توی نقاشی پیدا کنن.
43
00:03:08,270 --> 00:03:12,275
نگاهشون دستش رو دنبال میکرد؛
دستی که به جزئیاتی درخشان اشاره میکرد...
44
00:03:13,151 --> 00:03:15,152
و به موسیقی صدایش گوش میدادن؛
45
00:03:15,819 --> 00:03:19,407
لهجه‌ی بریتانیایی‌اش هم طی این چند دهه
کم‌کم رنگ‌وبوی آمریکایی گرفته بود.
46
00:03:22,451 --> 00:03:25,705
بعد از سی سال، دانشجوها
متوجه شدن یه جای کار میلنگه.
47
00:03:26,372 --> 00:03:30,877
به دانشجوهای فرانسوی گفت
مردی به نام ژنرال ماریوس رو تماشا کنن.
48
00:03:34,040 --> 00:03:36,049
اما ژنرال ماریوس اون طرفِ گوشه‌ی سالن بود...
49
00:03:37,508 --> 00:03:39,009
توی یه تابلوی نقاشی دیگه.
50
00:03:41,804 --> 00:03:44,890
دایانا درمان پارکینسون رو شروع کرده بود.
51
00:03:45,349 --> 00:03:47,143
ترکیبی از چند دارو.
52
00:03:47,518 --> 00:03:50,020
جز خستگی، تقریباً هیچ علامت دیگه‌ای نداشت.
53
00:03:50,354 --> 00:03:52,899
اما حالا توی خونه هم چیزهایی میدید.
54
00:03:56,485 --> 00:03:58,362
پرسید گربه واقعیه یا نه.
55
00:03:59,530 --> 00:04:01,032
ازش پرسیدم دیگه چی میبینه.
56
00:04:01,991 --> 00:04:05,703
گفت آدمک‌های کوچولو،
مثل لی‌لی‌پوتی‌های سفرهای گالیور.
57
00:04:06,412 --> 00:04:10,959
مدتی بود شکل اشیا عوض میشد، اما حالا
چیزهایی یک‌دفعه از ناکجا ظاهر میشدن.
58
00:04:13,502 --> 00:04:17,125
متخصصی توی شیکاگو، چیزهایی رو که میدید
«خطاهای ادراکی» نامید؛
59
00:04:17,583 --> 00:04:20,331
احتمالاً عارضه‌ی جانبی داروها بودن.
60
00:04:20,677 --> 00:04:24,430
شروع کردیم مقدار مصرف داروها رو کم‌وزیاد
کردن، به این امید که این تصاویر کمتر بشن.
61
00:04:28,267 --> 00:04:31,228
این تصاویر همیشه ترسناک نبودن.
62
00:04:31,478 --> 00:04:34,564
خیلی‌هاشون انگار از کارش
در هنرهای تجسمی الهام گرفته بودن.
63
00:04:38,610 --> 00:04:41,197
میگفت: «کاش تو هم می‌تونستی این‌ها رو ببینی.»
64
00:04:44,826 --> 00:04:48,954
بالاخره تا موعد مقرر به کارش ادامه داد
و زودتر بازنشسته نشد.
65
00:04:49,163 --> 00:04:53,334
برای اینکه گیج نشه،
یادداشت‌های مفصلی برای بازدیدهاش مینوشت.
66
00:04:56,045 --> 00:05:00,300
بعدها، پذیرفتنِ اینکه این تصاویر واقعی نیستن
براش سخت‌تر شد.
67
00:05:05,430 --> 00:05:08,975
ازم می‌پرسید چرا این اتفاق‌ها
توی روزنامه‌ها نوشته نمیشن.
68
00:05:15,230 --> 00:05:17,733
توی خونه، هیچ‌چیز سر جاش بند نمیشد.
69
00:05:18,483 --> 00:05:20,653
سه زن حاضر نبودن
از کمد لباسش بیرون برن.
70
00:05:21,194 --> 00:05:23,613
مرد گل‌پوش توی خونه پرسه میزد.
71
00:05:23,740 --> 00:05:26,742
آدم‌های بی‌ادبی هم بودن
که توی کشوی دراور خودارضایی میکردن
72
00:05:27,410 --> 00:05:29,829
و روی کاناپه‌ی اتاق نشیمن
با هم رابطه‌ی جنسی داشتن.
73
00:05:35,709 --> 00:05:39,338
خونده بودم که انکار واقعی بودنِ
این تصاویر کمکی نمی‌کنه،
74
00:05:39,629 --> 00:05:41,882
برای همین وانمود کردم
که من هم اون‌ها رو میبینم.
75
00:05:42,591 --> 00:05:45,595
دوست‌هامون رو هم تشویق کردیم
همین کار رو بکنن و مدتی جواب داد.
76
00:05:46,428 --> 00:05:50,290
وقتی به این چیزها عادت کردیم،
حضور نفر پنجم سر میز شام چهارنفره‌مون
77
00:05:50,516 --> 00:05:52,810
دیگه مشکل چندانی ایجاد نمیکرد.
78
00:05:56,105 --> 00:05:59,067
گاهی میشد با تشر زدن،
این آدم‌های خیالی رو سر جاشون نشوند.
79
00:05:59,483 --> 00:06:03,153
می‌تونستم مثلاً بگم:
خودم نقاش رو تا دم در همراهی میکنم.
80
00:06:04,154 --> 00:06:08,826
از نظر دایانا، پرتره‌ی دخترمون هنوز وجود
داشت، اما انگار بخشی از اون پاک شده بود.
81
00:06:09,994 --> 00:06:11,579
اسم اون نقاشی رو گذاشته بود...
82
00:06:11,870 --> 00:06:13,497
«کودک نیم‌چهره».
83
00:06:15,791 --> 00:06:19,002
توی طول زمستون،
توهم‌های دایانا ترسناک‌تر میشن.
84
00:06:19,795 --> 00:06:23,173
توی چین، ویروسی تازه و مرگبار
در سراسر جهان پخش میشه.
85
00:06:24,007 --> 00:06:28,387
به‌خاطر پارکینسون، یا اصلاً خوابش نمیبرد
یا کابوس‌ها رهاش نمی‌کردن.
86
00:06:29,555 --> 00:06:33,016
وقتی ازش میپرسم بیداره یا نه،
میگه خودش هم نمی‌دونه.
87
00:06:33,935 --> 00:06:35,603
حسابی لاغر شده.
88
00:06:36,687 --> 00:06:39,399
کالری‌ها رو میشمرم
و هر چیزی گیرم بیاد با پروتئین مخلوط میکنم.
89
00:06:39,689 --> 00:06:42,192
یه روز صبح ازم میپرسه:
«تو کی هستی؟»
90
00:06:42,485 --> 00:06:43,903
«اینجا چه‌کار میکنی؟»
91
00:06:45,237 --> 00:06:46,750
حالا دیگه همه‌شون اسم دارن.
92
00:06:46,947 --> 00:06:48,865
نه اسم‌های بامزه‌ای مثل مرد گل‌پوش،
93
00:06:49,158 --> 00:06:52,995
بلکه اسم‌های تک هجایی مثل باب،
پیت، دیک، جورج و جک.
94
00:06:53,286 --> 00:06:54,788
میپرسم: کدوم جک؟
95
00:06:55,038 --> 00:06:56,706
«جک قصاب لندن.»
96
00:06:56,915 --> 00:06:59,540
توی ماه مارس، وقتی همه‌گیری
داشت گسترش پیدا میکرد،
97
00:06:59,750 --> 00:07:02,581
سعی میکردم براش توضیح بدم
چرا نمی‌تونه دوستان و خانواده‌اش رو ببینه.
98
00:07:03,130 --> 00:07:05,925
شروع میکنه یواشکی و بی‌خبر از من
از خونه بیرون رفتن.
99
00:07:10,000 --> 00:07:11,764
از پریدن توی رودخونه حرف میزنه.
100
00:07:12,682 --> 00:07:14,660
همسایه‌ها پیشنهاد میدن بخشی
از خریدهای ما رو انجام بدن،
101
00:07:14,684 --> 00:07:17,769
اما با بدتر شدن اوضاع همه‌گیری،
دیگه روم نمیشه ازشون کمک بخوام.
102
00:07:18,478 --> 00:07:21,690
بهم میگن سازمان‌های کمک‌رسان به سالمندان،
فعلاً کار نمیکنن.
103
00:07:22,899 --> 00:07:25,110
خودم هم شروع میکنم به قرص خوردن...
104
00:07:25,569 --> 00:07:28,447
قرص‌های آرام‌بخش رو
با چند لیوان شراب مرلو پایین میدم.
105
00:07:29,240 --> 00:07:32,826
زندگی‌مون خلاصه شده توی
کنسرو لوبیا و داروهای تجویزی.
106
00:07:34,786 --> 00:07:38,290
با این همه، گاهی دایانا
واقعاً خوشحاله.
107
00:07:39,791 --> 00:07:42,127
میگه: نگاه کن.
108
00:07:42,336 --> 00:07:43,838
چرا تو نمی‌تونی ببینی؟
109
00:07:45,173 --> 00:07:46,673
بهش میگم دارم تلاشم رو میکنم.
110
00:07:47,300 --> 00:07:48,925
عصبانی میشه و فریاد میزنه:
111
00:07:49,427 --> 00:07:52,180
خدایان! خدایان!
112
00:07:57,310 --> 00:07:59,312
ازش میپرسم: چی دستته؟
113
00:08:00,646 --> 00:08:03,315
میگه: یه نوزاد مرده.
114
00:08:05,985 --> 00:08:08,862
کسی به‌خاطر زنی که اینجا زندگی میکنه،
به پلیس خبر داده.
115
00:08:09,529 --> 00:08:11,031
بهشون میگم اون همسرمه.
116
00:08:12,574 --> 00:08:16,786
میپرسن چه کسی ازش مراقبت میکرده
و میترسم همین الان بازداشتم کنن.
117
00:08:18,663 --> 00:08:23,127
یکی پیشنهاد میده بهتره برای معاینه‌ی کامل
ببرنش اورژانس.
118
00:08:24,045 --> 00:08:26,338
دایانا نگران نوزاد مرده‌ایه...
119
00:08:26,505 --> 00:08:29,216
...که همین یه لحظه پیش
توی آغوشش بود.
120
00:08:34,054 --> 00:08:36,389
هیچ‌کس نظر من رو درباره‌ی اینکه
باید چه کار کرد، نمی‌پرسه.
121
00:08:39,309 --> 00:08:41,144
هیچ‌کس هم ازم نمی‌خواد
همراهشون برم.
122
00:08:44,148 --> 00:08:46,984
دایانا برای اینکه تحت نظر باشه،
توی بیمارستان بستری میشه.
123
00:08:47,567 --> 00:08:50,529
به‌خاطر محدودیت‌های کووید،
اجازه ندارم به ملاقاتش برم.
124
00:08:51,279 --> 00:08:53,032
داروهاش رو با هم قاطی میکنن.
125
00:08:53,533 --> 00:08:55,784
اگه یه نوبت داروش رو نخوره، چی میشه؟
126
00:09:00,121 --> 00:09:04,125
بالاخره تصمیم میگیرن
که من رو هم توی بیمارستان معاینه کنن.
127
00:09:04,710 --> 00:09:09,005
میگن از شدت خستگی، سوءتغذیه
و کم‌آبی بدن از پا افتادم.
128
00:09:14,220 --> 00:09:18,014
من هم سر از همون طبقه‌ای در میارم
که دایانا بستریه. به همه گفته...
129
00:09:18,265 --> 00:09:23,479
...کارگردانه و داره درباره‌ی هنردرمانی
توی بیمارستان‌ها مستند میسازه.
130
00:09:25,355 --> 00:09:28,567
هرچه از سوابق پزشکی دایانا می‌دونم،
براشون توضیح میدم.
131
00:09:30,528 --> 00:09:33,280
فقط اجازه دارم تلفنی
باهاش حرف بزنم.
132
00:09:35,032 --> 00:09:38,577
من و دخترمون، لورا، تصمیم گرفتیم
که مادرش باید...
133
00:09:38,660 --> 00:09:41,913
...به مرکز مراقبت از سالمندان در اوهایو
نقل مکان کنه، نزدیک محل زندگی لورا.
134
00:09:43,164 --> 00:09:46,460
باید قبول کنم که دیگه
از پس مراقبت ازش برنمیام.
135
00:09:51,332 --> 00:09:53,426
به زور از پس مراقبتِ خودم برمیام.
136
00:09:55,552 --> 00:09:58,346
کووید داره سراسر کشور رو درمی‌نورده.
137
00:09:58,471 --> 00:09:59,974
به تخت من نیاز دارن.
138
00:10:00,099 --> 00:10:03,852
دکترهام میپرسن میخوام سه روز
توی بیمارستان روان‌پزشکی بمونم یا نه.
139
00:10:05,312 --> 00:10:07,230
از استراحت و بهبودی حرف میزنن.
140
00:10:08,231 --> 00:10:12,235
اما جایی که ازش سر درمیارم، جای استراحت
و تجدید قوا نیست؛ بیشتر شبیه پادگانه.
141
00:10:12,861 --> 00:10:14,697
نه بند کفش مجازه، نه کمربند.
142
00:10:14,904 --> 00:10:18,158
هر سه ساعت، یه مشت قرص ریز و درشت
بهم میدن.
143
00:10:19,368 --> 00:10:22,580
شب‌ها همه‌ی بیماران رو به‌خاطر خطر خودکشی
زیر نظر میگیرن.
144
00:10:28,376 --> 00:10:30,712
به زور خوابم میبره.
145
00:10:31,339 --> 00:10:34,091
دایانا رو با ماشین به
مرکز مراقبتی اوهایو میبرن،
146
00:10:34,412 --> 00:10:37,720
جایی که قراره بعد از چهارده روز قرنطینه،
به زندگی ادامه بده.
147
00:10:39,263 --> 00:10:41,667
هنوز فکر میکنه در حال
ساخت یه مستنده.
148
00:10:43,683 --> 00:10:46,269
قبل از رفتنش اجازه ندارم ببینمش.
149
00:10:47,772 --> 00:10:51,149
هفتادونه سالمه و اون‌قدر ضعیفم که از پس
خیلی از کارهایی که ازم می‌خوان، برنمیام.
150
00:10:51,650 --> 00:10:55,988
توی جلسه‌ای آنلاین، قاضی میگه با اینکه
باید مدت بیشتری توی بیمارستان بمونم،
151
00:10:56,197 --> 00:10:58,823
لازم نیست شوک‌‌درمانی بشم.
152
00:11:05,998 --> 00:11:08,042
از اینکه کووید بگیرم وحشت دارم.
153
00:11:10,001 --> 00:11:12,754
یه روز مجبورم میکنن ریشم رو بتراشم.
154
00:11:16,801 --> 00:11:20,303
میبینم گوشه‌های لبم برای همیشه
توی حالتی از اخم گیر کرده.
155
00:11:24,933 --> 00:11:26,559
نمی‌تونم لبخند بزنم.
156
00:11:27,102 --> 00:11:30,625
توضیح میدم که اشتباهی شده
و باید همسرم رو نجات بدم،
157
00:11:30,750 --> 00:11:32,500
همون که بردنش اوهایو.
158
00:11:37,654 --> 00:11:41,200
به چهره‌های ناباور اطرافم نگاه میکنم
159
00:11:42,283 --> 00:11:47,206
و با خودم فکر میکنم دایانا چند بار
همین ناباوری رو توی چهره‌ی من دیده بود.
160
00:11:51,000 --> 00:11:55,004
به‌نحوی، وکیل خانواده‌مون
با یه مشاور مستقل حقوق بیمار تماس میگیره
161
00:11:55,755 --> 00:11:57,674
که میتونه آزادی‌ام رو جور کنه.
162
00:11:58,717 --> 00:12:00,845
چند برگه رو حتی نخونده امضا میکنم،
163
00:12:02,096 --> 00:12:03,596
و بعد آزاد میشم.
164
00:12:11,020 --> 00:12:13,581
وقتی با ماشین از همون مسیری که
دایانا رو برده بودن برمی‌گردم خونه،
165
00:12:13,816 --> 00:12:17,570
و به این فکر میکنم که از کارکنان بپرسم
تا حالا چیزی درباره‌ی مرد گل‌پوش شنیدن یا نه،
166
00:12:17,945 --> 00:12:19,279
درباره‌ی آدم‌های کوچولو،
167
00:12:19,363 --> 00:12:22,283
و غول‌هایی که درخت‌ها و بوته‌ها رو حمل میکنن.
168
00:12:23,616 --> 00:12:28,080
سال‌هاست که با تمام توان
تلاش کرده‌ام این چیزها رو ببینم.
169
00:12:29,831 --> 00:12:33,711
پنج ماه از برگشتم به خونه گذشته بود
که کووید به مرکز اوهایو هم رسید.
170
00:12:35,254 --> 00:12:38,716
مدتی تونستم از طریق صفحه‌نمایش
با دایانا ارتباط برقرار کنم.
171
00:12:39,133 --> 00:12:42,761
اما این روش بالاخره زیادی گیجش کرد
و برگشتیم به تماس تلفنی.
172
00:12:43,846 --> 00:12:46,932
آخرین بار که دیدمش، گفت
به یه چیزی مبتلا شده،
173
00:12:47,557 --> 00:12:49,934
چیزی که اسمش با حرف C شروع میشه.
174
00:12:51,979 --> 00:12:54,148
دایانا نزدیک بود از
کووید جان سالم به در ببره.
175
00:12:54,648 --> 00:12:57,942
بعد از مثبت‌شدن آزمایشش،
چند شب دیگه هم توی بیمارستان بستری شد،
176
00:12:58,235 --> 00:13:01,447
اما چون دمای بدنش طبیعی شده بود،
دوباره برش گردوندن به مرکز مراقبتی.
177
00:13:05,075 --> 00:13:07,076
تصور میکنم دوباره ببینمش...
178
00:13:08,745 --> 00:13:10,246
حتی لمسش کنم...
179
00:13:13,417 --> 00:13:16,419
من از اولین کسانی میشدم
که واکسن میزدن...
180
00:13:18,047 --> 00:13:22,217
از اولین کسانی‌که عزیزشون رو
بعد از مدت‌ها دوری در آغوش میگیرن.
181
00:13:23,594 --> 00:13:26,806
برام مهم نبود چند نفر از اون آدم‌های خیالی
همراهمون بیان،
182
00:13:27,056 --> 00:13:29,225
فقط کافی بود دایانا اونجا باشه
و بتونه اون‌ها رو ببینه.
183
00:13:32,686 --> 00:13:34,647
بعد، سطح اکسیژن خونش افت کرد.
184
00:13:34,897 --> 00:13:37,357
بعید بود تا صبح زنده بمونه.
185
00:13:38,609 --> 00:13:41,028
دخترمون گوشی رو
کنار گوشش گذاشت
186
00:13:41,736 --> 00:13:44,197
و اولین شعری که براش
سروده بودم رو خوندم؛
187
00:13:45,115 --> 00:13:50,287
شعری درباره‌ی صبحی که قبل از ازدواج‌مون، توی هتلی
کوچیک در پاریس، کنار هم از خواب بیدار شده بودیم.
188
00:13:56,585 --> 00:13:57,919
بابا، اِم...
189
00:14:01,256 --> 00:14:03,049
آفرین بابا، خیلی خوب داری میخونی.
190
00:14:05,469 --> 00:14:08,013
ولی می‌دونی، مامان واقعاً دلش میخواد
درباره‌ی...
191
00:14:08,389 --> 00:14:10,557
درباره‌ی مرد گل‌پوش بشنوه؟
192
00:14:10,832 --> 00:14:12,456
اِ...
193
00:14:25,655 --> 00:14:27,157
پس من...
194
00:14:27,700 --> 00:14:29,534
هرچی می‌دونستم
براش تعریف کردم.
195
00:14:35,700 --> 00:14:42,534
دایانا سی.ماتیاس 1945-2020
[جان و دایانا در پنجاهمین سالگرد ازدواج‌شان]
196
00:14:43,000 --> 00:14:47,000
.::مووی شو::.
.::MovieSho.Com::.
197
00:14:47,030 --> 00:14:52,000
.::مووی شو::.
.::MovieSho.Com::.
198
00:14:52,030 --> 00:15:00,000
.::مووی شو::.
.::MovieSho.Com::.