‫[چاقوی زرد]
‫[ساعت ردیاب سلامتی]
‫[سلام، پیپ. داری نزدیک‌تر میشی]
‫[لیلا مید - هویت جعلی]
‫خوب فکر کنید.
‫اون ۲۹ سالشه.
‫بعضی وقتا حتی اسم خودش هم یادش میره. ‫یادتونه رئیسش سرش داد می‌زد؟
‫چون اسم اصلیش نیست، ‫اسم واقعی شناسنامه‌ایش نیست.
‫دیدیم که به هاوی باج داد.
‫و دوربین‌های مداربسته هم همین‌طور.
‫شاید استنلی هم موافقت کرد،
‫نه فقط برای اینکه به مکس عذرموجه بده، ‫بلکه برای اینکه یکی هم برای خودش دست‌ و پا کنه.
‫- چون کسی که جیمی رو دید، خودش بود. ‫- و بعد از اون جیمی غیبش زد.
‫- نباید به پلیس خبر بدیم؟ ‫- نه. پلیس نه.
‫دیگه بهشون اعتماد ندارم.
‫مخصوصاً بعد از داستان مکس و سل.
‫کی به اونا حق داده تعیین کنن ‫چی درسته و چی غلط؟
‫پیپ.
‫باید بریم تو خونه استنلی. ‫همین امشب.
‫چطوری؟
‫وانمود می‌کنیم لیلا مید هستیم.
‫ازش می‌خوایم بیاد همون جای قبلی، ‫یعنی عمارت.
‫ولی چرا باید بیاد؟
‫شرط می‌بندم استنلی دلش می‌خواد ‫با لیلای واقعی رودررو بشه.
‫بفهمه کی هویتش رو میدونه، ‫و اون دختر ازش چی می‌خواد.
‫میاد.
‫می‌دونم که میاد.
‫خیلی خب، پس می‌کشونیمش بیرون. ‫وقتی رفت، می‌ریم تو خونه‌اش.
‫همه با هم نه.
‫یه نفر باید اینجا تو عمارت بمونه.
‫به بقیه خبر بده که کی استنلی داره برمی‌گرده.
‫- این کار باید کار تو باشه، کانر. ‫- عمراً. من باید جیمی رو پیدا کنم.
‫- کانر، اگه اون...؟ ‫- مرده باشه؟
‫فکر می‌کنی مرده؟
‫اشکالی نداره، من کشیک می‌دم.
‫نه. راوی، تو باید بری خونه.
‫جیمی رو پیدا کن.
‫من خوبم.
‫جیمی، سل نیست.
‫راوی، تو برو خونه. دوتاتون برین.
‫ولی اگه استنلی اونجا باشه...
‫اگه خطرناک باشه چی؟ ‫نباید تنها بری.
‫نه راوی، من نمی‌تونم.
‫ازش بپرس. اون میاد.
‫می‌دونم که میاد.
‫ببخشید.
‫واسه چی؟
‫واسه تعلیق شدنت؟
‫تعقیب‌وگریز شبانه؟ خرابکاری تو خونه مکس؟
‫حمله به اون پسره تو مدرسه؟
‫یا واسه اینکه ازم فرار می‌کنی؟
‫نه، واسه... هل دادنت.
‫فکر کنم باید حرف بزنیم.
‫حرف زدن کمک می‌کنه.
‫خیلی خب.
‫پس حرف بزن.
‫خب، فکر کنم...
‫ماجرا این بود که...
‫بعد از اینکه از اون مهمونی آوردمت، ‫تو گفتی...
‫بیرونیم.
‫همون خیابون پایین منتظریم.
‫چراغ خونه استنلی روشنه. خونه‌ست.
‫خیلی خب. راوی.
‫وقتشه اون پیام رو بفرستی.
‫داره تایپ می‌کنه. ‫[منم لیلا. بیا عمارت.]
‫نوشته: «کِی؟»
‫آماده‌ایم.
‫[الان]
‫داره میاد، پیپ.
‫- هر لحظه ممکنه برسه. ‫- خوبه.
‫صبر می‌کنیم تا برسه، ‫بعد شما...
‫- صبر نمی‌کنم. ‫- وایسا. کانر، وایسا.
‫میرم دنبالش.
‫اینا دارن چیکار می‌کنن؟
‫کانر! وایسا!
‫باز نمیشه.
‫کانر!
‫لعنتی!
‫اون‌ طرفش باید یه قفلی چیزی باشه.
‫در پشتی هم قفله.
‫راه دیگه‌ای نیست؟ ‫یه پنجره‌ی باز؟
‫نه، اونم بسته‌ست.
‫پیپ، نگاه کن.
‫استنلی رسید.
‫لعنت! نمی‌تونیم بریم تو!
‫دنبال کلید یدک بگردید.
‫شاید زیر اینا باشه؟
‫داره میاد سمت در. بجنبید!
‫باید برین تو.
‫می‌دونیم، پیپ. کلیدی نیست.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫- داره میره. ‫- لعنتی.
‫وقت نداریم.
‫گوشی رو بگیر.
‫صبر کن، چیکار می‌کنی؟
‫پنجره رو شکوندی؟
‫باز شد.
‫اومدیم تو.
‫راوی، تو باید جیمی رو پیدا کنی. ‫من برات وقت می‌خرم.
‫- کارا، تو اینجا بمون. ‫- پیپ، نه!
‫یوقت از ماشین پیاده نشی.
‫من حواسم بهش هست. ‫تو تمرکزت رو کار خودت باشه.
‫داریم می‌ریم تو.
‫پیپ؟
‫خودتی.
‫تو لیلایی.
‫اون پیام رو امشب من برات فرستادم، ‫ولی من لیلا نیستم.
‫اصلاً نمی‌دونم اون کیه.
‫تو... تو می‌دونی من کیم؟
‫آره.
‫می‌دونم.
‫استنلی.
‫می‌شه بریم داخل و حرف بزنیم؟
‫اون تو؟
‫باشه.
‫دارن می‌رن تو.
‫چرا این دختر هیچ‌وقت حرف گوش نمی‌ده؟
‫عیبی نداره، من اینجام. بیرونم. ‫تو... تو خونه رو بگرد. من حواسم به پیپه.
‫- چی می‌خوای؟ پول؟ ‫- من نیومدم ازت باج‌گیری کنم.
‫پس... چی می‌خوای؟
‫فقط می‌خوام جیمی رینولدز رو پیدا کنم.
‫واسه همین اومدم.
‫نه.
‫تو کشتیش؟
‫اون می‌خواست منو بکشه.
‫چی شد؟
‫این زن، لیلا مید، ‫تو یه اپلیکیشن دوست‌یابی باهام حرف زد.
‫و جمعه‌ی قبل، اون... ‫دیر وقت بهم پیام داد،
‫گفت بالاخره بیایم همدیگه رو ببینیم.
‫اینجا.
‫ده دقیقه منتظر موندم.
‫بعد یکی واقعاً پیداش شد.
‫جیمی بود.
‫کودک برانزویک؟
‫بعدش فقط یادمه که...
‫خواهش می‌کنم... خواهش می‌کنم منو نکش.
‫متأسفم.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫منو کشوند اینجا، ‫درست مثل کاری که تو امشب کردی.
‫هشت ساله اینجا زندگی می‌کنم ‫و هیچ‌کس نفهمیده من کیم.
‫جز...
‫جز هاوی باورز.
‫بعدش جیمی.
‫حالا تو.
‫- کانر. ‫- هیس، هیس، هیس!
‫- چی شده؟ ‫- یکی اینجاست.
‫پس...
‫تو کشتیش؟
‫پیپ.
‫جیمی...
‫زنده‌ست.
‫زنده‌ست؟
‫- کیه؟ ‫- جیمی.
‫جیمی!
‫فکر می‌کردم... فکر می‌کردم مردی.
‫خوبم. سالمم.
‫پیدات کردم.
‫کارا، جیمی رو پیدا کردیم. ‫زنده‌ست.
‫نگام کن.
‫دوستت دارم، باشه؟
‫من خوبم.
‫واقعاً حالش خوبه؟
‫قول می‌دم.
‫تمام این هفته اونجا بوده.
‫چرا؟
‫اون می‌خواست منو بکشه. من...
‫چطور می‌تونستم ولش کنم؟
‫چی...
‫اگه جیمی همون لیلا باشه چی؟ ‫هنوز مطمئن نیستم.
‫اون نیست.
‫این هفته از لیلا پیام گرفتم.
‫جیمی هی می‌گفت ‫من لیلا نیستم.
‫باید حرفش رو باور می‌کردم.
‫اعتماد کردن به آدما برام سخته.
‫جیمی گفت اصلاً نمی‌دونه ‫کودک برانزویک یعنی چی.
‫ولی نمی‌تونستم ولش کنم.
‫خیلی متاسفم.
‫موقعیت غیرممکنی بود. من...
‫من ترسیده بودم.
‫می‌دونستم اگه به پلیس زنگ بزنم... ‫باید می‌رفتم.
‫من... من این زندگی رو دوست دارم.
‫اینکه استنلی باشم.
‫الان دوست دارم.
‫نمی‌تونستم یه جای دیگه از نو شروع کنم.
‫منو می‌کشت.
‫مراقب بودم راحت باشه.
‫می‌دونی... کنارش می‌موندم.
‫فقط امیدوارم...
‫درباره‌ی همه‌ چی حرف زدیم.
‫درباره‌ی برادرش، اون دختری که دوستش داره، نَت.
‫وضع داغونیه، ولی من...
‫فکر کنم واقعاً شاید دوست شده باشیم.
‫قراره بیرونت بیاریم، باشه؟
‫نه، کانر، به حرفم گوش کن.
‫باید بری، باشه؟ من خوبم. ‫تو باید بری!
‫چی داری می‌گی؟ ‫من بدون تو هیچ‌جا نمی‌رم!
‫خواهش می‌کنم!
‫خودمون توافق کرده بودیم.
‫تا وقتی لیلا رو پیدا کنیم،
‫و مطمئن بشم جیمی ‫برام خطر نیست، باید همون‌جا می‌موند.
‫واقعاً می‌خواستم لیلا رو پیدا کنم، که بفهمم
‫جیمی درباره‌ی همه ‌چی راست می‌گفت.
‫برای همین تو قبرستون بودی.
‫کشیک می‌دادی ‫که شاید لیلا واسه پول بیاد.
‫آره... یه لحظه فکر کردم تویی.
‫منم هنوز نفهمیدم اون کیه، ‫یا چرا این کار رو کرده.
‫من دلیلش رو می‌دونم.
‫اون دنبال کودک برانزویک ـه.
‫می‌خواد من بمیرم.
‫خیلی‌ها می‌خوان من بمیرم.
‫هر روز رو با ترس زندگی کردم، ‫همیشه حواسم به پشت سرم بود،
‫منتظر اینکه یه همچین چیزی اتفاق بیفته.
‫من فقط می‌خوام زندگی کنم...
‫یه زندگی آروم، می‌دونی؟
‫شاید... باهاش یه کار خوبی هم بکنم.
‫چون بدترین چیز،
‫بدترین چیزی که می‌تونم بشم، ‫اینه که شبیه پدرم بشم.
‫تو شبیه اون نیستی.
‫اون موقع بچه بودی. ‫تقصیر تو نبود.
‫تو به جیمی صدمه نزدی.
‫این هنوز تموم نشده.
‫می‌تونی این زندگی رو حفظ کنی. ‫می‌تونی همین‌جا بمونی.
‫- از اینجا میارمت بیرون. ‫- کانر.
‫کانر!
‫- دارم نگران می‌شم. ‫- چی گفتی؟
‫- کانر، بس کن، نمی‌شنوم. ‫- اونجا چه خبره؟
‫کانر!
‫خیلی وقته اون توئه.
‫اون درباره‌ی جیمی چیزی نمی‌دونه. من می‌رم.
‫کارا.
‫کارا!
‫می‌تونیم با هم همکاری کنیم.
‫بفهمیم لیلا کیه، ‫بهش پول پیشنهاد بدیم، هر چی که می‌خواد.
‫سلام.
‫بهت گفتم تو ماشین بمونی.
‫چارلی؟
‫گوشیت رو سُر بده سمت من.
‫چی؟
‫همین الان.
‫- چارلی، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- پیپ، بی‌خیال.
‫تا الان دیگه خودت قضیه رو فهمیدی.
‫- تو لیلا مید هستی. ‫- آره.
‫من لیلا مید هستم.
‫البته همه‌ی افتخارش مال من نیست.
‫هر وقت لازم بود، فلورا صداسازی می‌کرد.
‫چرا؟
‫اون عکس روی میز کارت، ‫خواهرزاده‌ت نبود. اون...
‫امیلی نوئل بود.
‫خواهرت بود.
‫دوقلوم.
‫امیلی نوئل کوچولو.
‫آخرین قربانی اسکات برانزویک و پسرش.
‫حالا منو یادت میاد، نه؟
‫چهره‌ام یادته؟
‫چون من هیچ‌وقت چهره‌ی تو رو یادم نمیومد.
‫و به‌خاطر این موضوع از خودم متنفر بودم.
‫- خیلی متاسفـ... ‫- بس کن.
‫این حرف رو نزن.
‫شرط می‌بندم کل داستان سوزناک ‫زندگیش رو برات تعریف کرد، نه؟
‫حتی شرط می‌بندم دلت براش سوخت.
‫- ولی می‌خوای بدونی اون چیکار کرد؟ ‫- بگو.
‫من هشت ساله‌م بود،
‫تو زمین بازی با خواهرم بودم،
‫که این پسر بزرگتره ازمون پرسید ‫می‌خوایم قایم‌موشک بازی کنیم یا نه.
‫ما هم گفتیم: «آره، معلومه که می‌خوایم.»
‫و اون پسره بهم گفت اول من چشم بذارم،
‫و خودش و امیلی می‌رن قایم می‌شن.
‫منم همین کار رو کردم.
‫چشمام رو بستم و تا ۶۰ شمردم. ‫بدون تقلب.
‫وقتی تموم شد، هر چی گشتم پیداشون نکردم.
‫هیچ‌کس نتونست پیداشون کنه، ‫تا اینکه سه هفته بعد جنازه‌ی امیلی پیدا شد!
‫این تقصیر استنلی نیست.
‫پدرش مجبورش کرد این کار رو بکنه. ‫اون مسبب همه‌ی ایناست، نه استنلی.
‫اون بهش کمک کرد!
‫می‌تونست هر کدوم از اون بچه‌های توی ‫پارک رو انتخاب کنه، ولی امیلی رو انتخاب کرد.
‫همه‌ی قربانی‌ها رو.
‫- متاسفم... ‫- مبادا این حرف رو بزنی!
‫تو به دزدیدن شش تا بچه کمک کردی، ‫در حالی که دقیقاً می‌دونستی چه بلایی قراره سرشون بیاد!
‫ولی دولت خیلی راحت بهت...
‫یه زندگی جدید و شیک کادو داد ‫و همه ‌چی رو پاک کرد!
‫حتی نمی‌خوای بدونی از اون موقع تا حالا ‫زندگی من چقدر نکبت‌بار بوده.
‫اما فقط با این امید دوام آوردم ‫که یه روز پیدات می‌کنم.
‫- چارلی، خواهش می‌کنم، فقط اسلحه رو بذار زمین. ‫- نه!
‫۱۹ سال منتظر این لحظه بودم.
‫تک‌تک شایعه‌هایی که تو اینترنت ‫درباره‌ت بود رو دنبال کردم.
‫تو هفت سال گذشته، ‫تو ده تا شهر مختلف زندگی کردم.
‫تو هر کدومشون یه نسخه‌ی جدید از لیلا بودم.
‫داشتم دنبالت می‌گشتم.
‫و حالا بالاخره پیدات کردم.
‫البته، پیپ برام پیدات کرد.
‫ازت ممنونم.
‫- می‌دونستم پیداش می‌کنی. ‫- منو زیر نظر گرفتی.
‫منتظر بودم بفهمی بالاخره ‫لوک ایتونه یا استنلی فوربز،
‫چون خودم نمی‌تونستم ریسک کنم.
‫وقتی جیمی ناپدید شد، فهمیدم حدسم درست بوده،
‫که باید کار یکی از اونا باشه.
‫واسه همین به من کمک کردی،
‫فیلم جیمی رو بهم نشون دادی و فرستادیم به قبرستون.
‫خوشحالم که جیمی نتوست کارشو بسازه.
‫این همون‌ طوریه که باید تموم شه. ‫درسته که خودم این کار رو بکنم.
‫پس جیمی چی؟ چرا از اون استفاده کردی؟
‫جیمی فقط به این دلیل با مشخصات کودک برانزویک جور درمیومد ‫که درباره‌ی سنش دروغ گفته بود.
‫خیلی مشتاق بود.
‫عاشق لیلا شده بود. ‫می‌گفت هر کاری بخوای می‌کنه.
‫فکر کردی می‌تونی مجبورش کنی ‫که برانزویک رو برات بکشه؟
‫من قراره به‌زودی پدر بشم.
‫می‌خواستم پیش دخترم باشم.
‫برای فلورا. ‫اگه تو زندان باشم نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫پس جیمی رو امتحان کردی؟ ‫که ببینی تا کجا می‌تونی جلو ببریش؟
‫دقیقاً. اون دستبند رو دزدید ‫چون لیلا گفته بود مال خودشه.
‫پول گذاشت برای یه کارآزمایی بالینی ‫که باید هزینه‌ش رو می‌داد.
‫- فکر می‌کنم جواب می‌داد. ‫- ولی همه‌ چیز خراب شد.
‫توی یادبود، وقتی جیمی روبی رو دید.
‫اون عکس‌هایی که برای لیلا استفاده کردی.
‫- اورژانس... ‫- نمی‌فهمیدم که همه...
‫به آتش‌نشانی، پلیس یا آمبولانس نیاز دارید؟
‫الو؟ کسی اونجاست؟
‫بدو!
‫استنلی، بجنب!
‫الو؟ کسی اون...؟
‫پیپ!
‫- کارا، برو! ‫- نه، نمی‌تونم اینجا ولت کنم!
‫- دیگه نمی‌تونم نگهش دارم! برو! ‫- کمک میارم.
‫پیپ، در رو باز کن!
‫پیپ، یالا. من نمی‌خوام بهت صدمه بزنم! ‫این موضوع به تو ربطی نداره.
‫پیپ!
‫پیپ، لازم نیست بترسی!
‫منو که می‌شناسی! نباید خراب شه.
‫پیپ!
‫حالا فقط ‫من و تو موندیم، استنلی.
‫وقت نداریم.
‫اسلحه رو بذار زمین، چارلی! بندازش!
‫هیچ کاری از دستت برنمیاد ‫که جلوی اینو بگیری، پیپ.
‫تقصیر تو نیست!
‫- خواهش می‌کنم شلیک نکن. خواهش می‌کنم! ‫- برو کنار، پیپ!
‫- خواهش می‌کنم. ‫- عقب بمون.
‫- خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم این کارو نکن. ‫- مجبورم.
‫درباره‌ی همین حرف می‌زدیم، پیپ.
‫اون‌جایی که سیستم عدالت اشتباه می‌کنه.
‫این به آدم‌هایی مثل من و تو بستگی داره ‫که اوضاع رو درست کنیم.
‫ما شبیه همیم، من و تو.
‫ته دلت می‌دونی.
‫اگه اون برادرت رو برده بود چی؟
‫- باید این اتفاق بیفته. ‫- نه، خواهش می‌کنم نکشیش. خواهش می‌کنم!
‫اشکالی نداره، پیپ.
‫- خوبه. ‫- چارلی، التماس می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫نه، متاسف نیستم.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫استنلی؟
‫خدای من!
‫پیپ... پیپ...
‫نگران نباش، استنلی. ‫کمک می‌رسه!
‫پیپ.
‫تو فقط دو تا دست داری.
‫استنلی؟
‫استنلی؟ استنلی، باهام حرف بزن. ‫باشه؟ با من بمون!
‫کمکم کنید! کمک!
‫عیبی نداره، پیپ.
‫- همیشه قرار بود این ‌طوری تموم بشه. ‫- نه. نه، من نجاتت می‌دم، باشه؟
‫حرف بزن.
‫جک... جک برانزویک.
‫اسم من این بود.
‫دیوید نایت بود.
‫- و استنلی فوربز. ‫- خوبه.
‫حرف بزن. ‫از کدوم اسم بیشتر خوشت می‌اومد؟
‫استنلی.
‫اسم احمقانه‌ای بود.
‫کسی به حساب نمی‌اومد.
‫ولی داشت... تلاش می‌کرد.
‫بهتر بود.
‫اینجا رو آتیش زده. ‫باید از اینجا ببرمت بیرون!
‫بجنب!
‫من بدون تو نمی‌رم!
‫کمک!
‫استنلی؟
‫نه، استنلی، نه!
‫هفت، هشت، نه، ده.
‫با من بمون.
‫حق نداری بمیری!
‫نمی‌ذارم بمیری!
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫شنیدی؟ کمک داره میاد، باشه؟ ‫حالت خوب می‌شه!
‫۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸...
‫نرو، استنلی! ‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم! ۲۳، ۲۴، ۲۵...
‫پیپ، تویی؟
‫- بذار من ادامه بدم. ‫- نه! من درستش می‌کنم. نجاتت می‌دم!
‫تا یه لحظه‌ی دیگه اورژانس می‌رسه.
‫پیپ، چی شده؟
‫با هاکینز تماس بگیر!
‫بهش بگو همین الان چارلی گرین رو دستگیر کنه! ‫زود، قبل از اینکه فرار کنه!
‫- اسمش چیه؟ ‫- پیپ.
‫پیپ، خوب پیش می‌ری، ‫ولی من ماساژ قلبی رو ادامه میدم.
‫نه.
‫- پیپ، اشکالی نداره. ‫- نه.
‫کسی دیگه‌ای هم اونجاست؟
‫پیپ!
‫هی! بذارین رد شم! باید ببینمش!
‫کنترل پزشکی. تغییری نکرده.
‫- گفتن مرگش رو اعلام کنید. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫- پیپ! ‫- ادامه بدید! اون نمرده!
‫- نمرده! نه، نمرده! ‫- هی، متاسفم. تموم شد.
‫من همین‌جام. دوستت دارم.
‫فقط برای اینه که ‫بتونیم ردت کنیم، می‌فهمی؟
‫برای اینه که حذفت کنیم.
‫می‌تونی اینجا رو امضا کنی، پیپ؟
‫یه کم آب بخور.
‫وقتی مامورهام به خونه‌ی خانواده‌ی گرین رسیدن، ‫اونا رفته بودن.
‫پیپ.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫گفتم وقتی مامورهام به خونه‌ی خانواده‌ی گرین رسیدن،
‫اونا رفته بودن.
‫پدر و مادرت دارن میان ‫که ببرنت خونه.
‫پیپ.
‫بریم.
‫جیمی!
‫زنده‌ای.
‫و انجامش دادی. پیداش کردی.
‫پیپ.
‫استنلی کجاست؟
‫خدایا... عزیزم.
‫بیا. اشکالی نداره.
‫چیزی نیست.
‫پیپ.
‫- بریم خونه. نه، جیمی. ‫- پیپ!
‫نگام کن. یالا.
‫دیگه چشم ازت بر نمی‌دارم.
‫هیچ‌وقت، هیچ‌وقت.
‫[دو هفته بعد]
‫امروز باید مراسم خاکسپاری باشه.
‫باورم نمی‌شه ‫واقعاً دارن همین‌ جا دفنش می‌کنن.
‫نگاش نکن! ‫مبادا نگاش کنی!
‫دوست داری به ما ملحق شی؟
‫بیا.
‫تو اینو شروع کردی، پیپ.
‫نوبت منه.
‫نمی‌ذارم بهت نزدیک بشه.
‫می‌تونی یه ساعت جدید بخوای.
‫برای تولدت.
‫آره.
‫من اینو دوست دارم. ‫«دوست داشتن» کلمه‌ی درستی نیست، ولی...
‫یادم می‌اندازه که نزدیک بود...
‫فقط این کارو کردم ‫چون لیلا گفت به نَت آسیب می‌زنه.
‫پلیس می‌گه ‫مدرک کافی برای متهم کردنم ندارن.
‫بدون استنلی.
‫که یه جورایی درست به نظر نمی‌رسه.
‫نباید احساس گناه کنی.
‫این من بودم که چارلی رو مستقیم بردم سمتش.
‫اگه چارلی درباره‌ی من راست می‌گفت چی؟
‫اگه منم مثل اونم چی؟
‫- اگه جاش بود؟ ‫- تو مثل اون نیستی، پیپ.
‫تو هیچ‌وقت کسی رو نمی‌کشی.
‫بالاخره پیداشون می‌کنن.
‫چارلی و فلورا رو.
‫نمی‌تونن تا ابد فرار کنن.
‫باشه؟
‫دوباره شروع کردم به نوشتن آهنگ.
‫این خوبه، جیمی.
‫می‌خوام به نَت بگم واقعاً چه احساسی دارم.
‫دیگه پشت میکروفن قایم نمی‌شم. ‫وقتشه شجاع باشم.
‫استنلی شجاع بود.
‫آره، بود.
‫انگار همه رسیدن.
‫وقتشه، پیپ.
‫تا ابدالآباد. آمین.
‫پیپ. می‌خواستی چند کلمه‌ای بگی.
‫از همه‌تون ممنونم که اومدید.
‫می‌دونم بیشترتون برای من اومدید، ‫نه برای استنلی، ولی...
‫همه‌ی دوستاش گفتن نه، پس...
‫خوشحالم که اینجا تنها نیستم.
‫من استنلی رو خیلی خوب نمی‌شناختم.
‫ولی فکر می‌کنم تو آخرین ساعت زندگیش، ‫فهمیدم واقعاً کی بود.
‫عزیزم، به دیوار پشت سرت نگاه کن.
‫ببخشید عزیزم، ادامه بده. ‫ما اینجاییم. ادامه بده.
‫استنلی...
‫اون...
‫حتی وقتی می‌دونست جونش در خطره، ‫اولین فکرش این بود که از من محافظت کنه...
‫بابا.
‫دیوار.
‫[بچه‌کُش تو جهنم بسوزه. کودک برانزویک]
‫این امروز صبح اینجا نبود!
‫پیپ!
‫کی این کار رو کرده؟
‫ولش کنید!
‫اون مرده! مرده! ولش کنید!
‫اون مرده!
‫باشه، هی...
‫اون مرده! مرده! ولش کنید!
‫- بیا. نفس بکش. همون‌طور که گفتم. ‫- نه! اون مرده.
‫بیا، جوجه. نفس عمیق. ‫با هم. فقط نفس بکش.
‫نفس بکش. آفرین. آفرین.
‫چهار. یالا.
‫پنج. با من.
‫شش. همینه.
‫هفت، هشت، نه...
‫نفسای عمیق.
‫ده.
‫آفرین، عزیز دلم.
‫آفرین.
‫خب، باشه. کافیه دیگه.
‫خیلی خوبه که برگشتی.
‫- خب، یک ماهه. ‫- می‌دونی منظورم چیه.
‫این جیمی رینولدزه؟
‫- بیا بغلم. یالا، جدی می‌گم. ‫- هی!
‫موهاشو خراب نکن. ‫موهاشو خراب نکن.
‫داره بهتر می‌شه.
‫می‌دونم حالت خوب نیست، ‫واسه همین نمی‌پرسم.
‫ممنون.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫آره، تو پیپا فیتزآموبی، ‫که معمولاً همه‌چی رو درست درمیاری، ولی...
‫یه جا رو اشتباه رفتی.
‫آره؟
‫کاملاً اشتباه.
‫تقصر تو نیست.
‫اتفاقی که برای استنلی افتاد... ‫تو سعی کردی نجاتش بدی. من اونجا بودم.
‫فقط استنلی نیست.
‫همه‌ چی.
‫مکس، بابات، خودت.
‫داری چی می‌گی؟
‫من زندگی‌تو خراب کردم.
‫- خانواده‌تو از هم پاشوندم. ‫- چی؟
‫- از کجا همچین فکری به سرت زد؟ ‫- از خودت.
‫خودت بهم گفتی...
‫اون شب که از مهمونی کالامیتی بردمت...
‫پیپ، من حتی یادم نمیاد همچین چیزی گفته باشم.
‫ولی گفتی.
‫شاید من...
‫شاید واقعاً اون موقع این حس رو داشتم.
‫شاید راحت‌تر بود تقصیر رو بندازم گردن تو، ‫چون تو هنوز اینجایی.
‫وقتی داشتم حواس چارلی رو پرت می‌کردم ‫یه چیز رو فهمیدم.
‫وقتی اون همه حرف درباره‌ی استنلی گفتید.
‫درباره‌ی باباش.
‫بابای من کار وحشتناکی کرد.
‫کارهای وحشتناک زیادی.
‫اون کسیه که باید سرزنشش کنم، ‫نه تو که رسواش کردی.
‫تو خانواده‌ی منو نابود نکردی، پیپ. ‫تو خود خانواده‌ی منی.
‫جدی؟
‫جدی.
‫ما خواهریم.
‫مهم نیست چند بار ‫سر هم داد بزنیم،
‫اعصاب همو خرد کنیم، ‫یا بخوایم کمک کنیم و بدترش کنیم.
‫تو واقعاً جونتو به خطر انداختی که منو نجات بدی، ‫و منم همین کار رو برات می‌کنم.
‫تو رفیق جون‌جونی منی، دختر.
‫من تو همه‌ چی باهاتم...
‫شریک جرم، ‫حتی اگه لازم باشه یه جنازه رو قایم کنیم، از این کارا.
‫پس خوبیم؟
‫همیشه.
‫استنلی، باهام حرف بزن. ‫کمک! کمک!
‫پیپ.
‫- پیپ. ‫- هی.
‫بهتر می‌شه.
‫لازم نیست باهامون حرف بزنی. ‫مگه اینکه آماده باشی.
‫ما کنارت هستیم.
‫بس کن.
‫به خودت بیا. ‫خوبی. هیچی نشده.
‫[وقتی خودت ناپدید بشی کی دنبالت می‌گرده؟]
W W W . M O V I E S H O . C O M