‫درس‌های هلیکوپترت چطور
‫پیش میره، استیون؟
‫شاید منم چندتا واسه خودم ردیف کنم.
‫خانم هارت، دو دقیقه وقتتون رو لازم دارم.
‫یک دقیقه هم زیادیه، آقای فیرلی.
‫با یه هشدار اومدم.
‫چه نمایشی!
‫خانم هارت، فرض رو بر این می‌ذارم ‫که اخبار رو ندیدید؟
‫درباره سقوط ارزش سهام شرکت هارت.
‫و درز اطلاعات.
‫یه منبع از... از داخل شرکتتون
‫به مطبوعات گفته که شما...
‫شکننده شدید. ‫کنترل رو از دست دادید.
‫مدارک پزشکی محرمانه‌تون رو ‫در اختیارشون گذاشتن.
‫یه افتضاح حسابی...
‫و با اینکه سهام هارت ۱۲ درصد ‫در بورس لندن سقوط کرده،
‫اوضاع برای ثروتمندترین زن دنیا ‫سیاه به نظر میرسه،
‫اما هارت، که امپراتوری خرده‌فروشیش ‫امروز به‌خاطر افشاگری‌ها
‫درباره وضعیت سلامتیش، ‫داره تکون می‌خوره.
‫- استیون؟ ‫- بله، خانم هارت؟
‫- پیاده میرم. ‫- خانم؟
‫خانم هارت، این موضوع ساده‌ای نیست ‫که بخوام مطرح کنم،
‫اما معتقدم...
‫ممنون.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خانم هارت!
‫امیدوارم این هشدارم ‫ثابت کنه که میشه بهم اعتماد کرد.
‫- آهای! ‫- خانم هارت.
‫صبح بخیر، تد.
‫آهای؟
‫سالگردتون مبارک، برنی.
‫چه زود می‌گذره.
‫عطرها، طبقه همکف.
‫جواهرات، طبقه سوم.
‫وگرنه، لونه سگ‌ها، طبقه ششم.
‫- سلام منو به شریل برسون. ‫- ممنونم.
‫خواهش می‌کنم. ‫می‌دونم حتماً شوکه شدید.
‫از دوستاتونه، خانم هارت؟
‫اصلاً.
‫خانم هارت، لطفاً بذارید کمکتون کنم.
‫می‌دونم چقدر واسه اینا زحمت کشیدید.
‫حالا روزنامه‌ها میگن کارتون تمومه.
‫خانم هارت...
‫خدا، مامان‌بزرگ، سعی کردیم ‫پیغام برسونیم بهتون.
‫- چی می‌دونیم؟ ‫- حالتون خوبه؟
‫اون مدارک بیمارستانی که دارن، ‫واقعاً...؟
‫همش دروغه!
‫درز اطلاعات از کجا اومده؟
‫اصلاً نمی‌دونیم ولی متأسفانه ‫خیلی با جزئیاته.
‫ظاهراً یکی از اعضای هیئت...
‫باید با بیانیه‌های مطبوعاتی ‫اوضاع رو کنترل کنیم.
‫یه صفحه‌ی کامل در تمام ‫نشریاتی که دارید.
‫و دو صفحه در اون‌هایی که ندارم.
‫حسابدارها؟
‫هنری رفته آسپن، خانم هارت، ‫عروسی دخترشه.
‫و سهام الان ۱۴ درصد ریخته.
‫جری.
‫از پله‌ها اومدم.
‫ظاهر شدن سرزده‌ت اول صبح
‫شاید بشه گفت یه جور دخالت بوده.
‫دو بار اومدن، دیگه تجاوز محسوب میشه.
‫جری، حراست رو خبر کن. ‫یه مگس تو ماست آدمه.
‫خانم هارت، ‫دارم سعی می‌کنم اعتمادتون رو جلب کنم
‫و امیدوارم شاید این خصومت بی‌پایان...
‫من اسمش رو خصومت نمی‌ذارم.
‫پس چی بهش میگی؟
‫خب، من وارد بحث‌های معنایی نمیشم...
‫یه جنگ؟
‫خیلی برام مهمه که بفهمی
‫من از بقیه‌ی اعضای خانواده‌ام بهترم.
‫خب، این ادعای به‌شدت ‫غیرجاه‌طلبانه‌ایه.
‫حالا اگه اجازه بدی،
‫باید یه نفوذی پیدا کنم.
‫اما این فقط یه عضو ناشناس ‫هیئت‌مدیره نیست.
‫خانم هارت، می‌دونم کیه.
‫بچه‌هاتونن.
‫اگه حتی یه لحظه فکر کنی
‫که من به تو اعتماد می‌کنم، ‫آقای فیرلی...
‫می‌دونم که تمام عمرت رو وقف
‫نفرت به خانواده‌ام کردی.
‫نه، کاملاً اشتباه می‌کنی، آقای فیرلی.
‫نفرت تو خفا اتفاق میفته،
‫بدون هیچ هدف یا آرزویی.
‫نه، چیزی که من عمرم رو وقفش کردم...
‫انتقامه.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫دنبال تالار فیرلی می‌گردم.
‫ببخشید که ترسوندمت.
‫دودکش‌هاشون رو تعمیر می‌کنم.
‫اسمم شین اونیل‌ ـه.
‫ولی کل دنیا بهم میگن مک.
‫اگه می‌تونی پا به پام بیای، ‫می‌تونی دنبالم بیای.
‫مامانم بهش میگه بام دنیا.
‫عقب نمون!
‫خب... فکر کنم دیگه رسیدم.
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫تا حالا رُزی رو بو کردی ‫که توش زنبور باشه؟
‫- ادوین. ‫- اما.
‫فکر کردم تا تابستون فارغ‌التحصیل نمیشی.
‫هر بهانه‌ای واسه برگشتن به خونه خوبه.
‫خب، حتماً دلت برای خانواده‌ت تنگ شده.
‫تو خانواده منو دیدی؟
‫پدرم داره آخر هفته رو واسه ‫یه شخصیت مهمی چیزی میزبانی می‌کنه.
‫قرار شده تحت تأثیر قرارشون بده.
‫خب، موفق باشی... ‫توی تحت تاثیر قرار دادن.
‫اما...
‫از چیزی که به نظر میای سریع‌تری.
‫واسه دودکش‌ها. شین اونیل،
‫ولی کل دنیا بهش میگن مک.
‫اینم ادوین. اربا... ‫ارباب ادوین.
‫اما هارت!
‫جناب.
‫خب. ‫حواستون اینجا باشه، همگی.
‫مری... تخت‌ها، حموم، لگن‌ها.
‫پالی... پیش خانم، مثل همیشه.
‫چه عجب!
‫اما... ظروف نقره، رنده، ظروف شیشه‌ای،
‫همه پله‌ها و زمین‌ها. ‫و از این به بعد سروقت بیا!
‫آخ!
‫شاید دلت بخواد
‫با اون مربا یه نون تست بزنی.
‫اعتدال در همه چیز.
‫به جز مربا؟
‫پدرت بهت گفت که چقدر هوشمندانه
‫مسئله‌ش رو با اون سرکارگر حل کرد؟
‫آره. همه چی تو کارخونه مرتبه، ‫بیشترش رو مدیون توایم.
‫خب، اگه سر ویکرام ازت راضی باشه،
‫همه اینا ارزشش رو داشته.
‫ادوین، بهت گفتم؟ چاندراها،
‫سر ویکرام و دخترش پریا
‫مستقیم از جلسات تجاریش ‫در خیابان داونینگ
‫دارن میان پیش ما.
‫گفتی، آره.
‫وای!
‫باید تمام تلاشمون رو بکنیم ‫که چاندراها رو با خودمون همراه کنیم.
‫ببینیم می‌تونیم سهم خودمون رو
‫برای روابط انگلیس و هند ادا کنیم.
‫خب، ادوین ‫هیچ‌وقت کسی رو ناامید نمی‌کنه.
‫اما.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ابراز علاقه.
‫اون صبح که رفتم. ‫توی طویله.
‫نباید این کار رو بکنیم. ‫اصلاً نباید می‌کردیم.
‫می‌دونم. ‫خیلی وقته داریم مقاومت می‌کنیم.
‫ولی صورتت، زیباییت
‫تنها چیزیه که بهش فکر می‌کنم.
‫نمیشه! ‫اگه مچمون رو بگیرن...
‫برام مهم نیست. ‫واسه تو چطور؟
‫آره! ‫تو شغلی نداری که از دستش بدی!
‫اما، من واقعا دوستت دارم.
‫چرا، می‌خوام، می‌خوام. معلومه که می‌خوام، ‫ولی نباید. نباید بخوام.
‫فکرت درگیر چیزیه؟
‫- یه نفر. ‫- مامان!
‫می‌دونم اون پسرهای کارخونه ‫شنبه‌ها زود تعطیل میشن،
‫ولی حواست رو جمع کن، می‌شنوی؟
‫پول اضافه رفوگریت رو گرفتی؟
‫گرفتم.
‫به بالا رفتن ادامه بده، اما.
‫توی خیاطی استعداد داری.
‫چشمات خوب میبینه.
‫دو تا دارم.
‫و اگه زرنگ باشی، ‫که می‌دونم هستی،
‫می‌تونی از فیرلی بزنی بیرون.
‫مثل من نشو، خب؟
‫برنامه‌ت رو یادت نره، ‫با ب بزرگ.
‫بزن بیرون و پیشرفت کن.
‫بقیه ما، ‫ما تو فیرلی به دنیا اومدیم،
‫همین‌جا هم می‌میریم.
‫ولی تو گیر نمی‌افتی.
‫یادت باشه، بدون پول آسیب‌پذیری.
‫پس حواست رو جمع کن.
‫و اگه شانسی گیرت اومد، ‫بچسب بهش.
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫ملکه‌م!
‫پس حواست پرت نشه.
‫چشم از صفحه برندار.
‫همیشه به فکر حرکت‌های بعدی باش. ‫حداقل سه حرکت جلوتر.
‫فردا ادامه‌ش می‌دیم، باشه؟
‫باشه، عزیزم.
‫دوباره خسته شده. داشتم فکر می‌کردم،
‫می‌تونیم پول جور کنیم ‫که حداقل با یه دکتر حرف بزنیم؟
‫پول دارو نداریم...
‫مامانت حالش خوبه؟
‫خوبه.
‫هیس. تو بخواب.
‫آره. خب، ‫فوتبال همینه دیگه، پسر.
‫بهت بگم، نمی‌دونم بردفورد ‫چه فکری می‌کنه
‫که ذره‌ای شانس جلوی نیوکاسل داره
‫- بعد از اون نمایش تو بلکبرن. ‫- بلکبرن؟
‫آره، نتایجشون افتضاح بود. افتضاح.
‫تب مامان دیگه مثل دیشب بالا نیست.
‫نه؟
‫اون یه جنگجوئه، ‫مامانت، اون می‌جنگه.
‫مثل من. من می‌تونم بجنگم. ‫نه، بابا؟
‫آره. ببینش. ‫سنگین‌وزن. مگه نه، پسر؟
‫بزن بریم، ‫بکوب تو شکمش!
‫- بیا، مرد بزرگ. ‫- ببینم چی تو چنته داری، پسر.
‫بابات داره پیر میشه.
‫کوچیک ولی قدرتمند. ‫نگاه کن.
‫- فرانک. ‫- چی؟ هی!
‫یه تیکه‌ش رو خورد!
‫روز خوبی داشته باشی، بابا.
‫کثافتا. لعنتی.
‫کوچیک ولی حریص، بیشتر اینطوریه.
‫پالی؟
‫خب، اینو ببین.
‫شوهرم بالاخره اومده منو ببینه.
‫وقت اضافه آورده بودم.
‫چاپلوس.
‫از پیراهنت خوشم میاد.
‫مال عهد بوقه.
‫خب، یه کم مثل خود من، پس.
‫هوم.
‫شاید برای همینه که دوستش دارم.
‫به نظرت چطورم، آدام؟
‫بدم میاد که ‫در حد انتظاراتت نباشم.
‫هر مردی حق داره از زن دیوونه‌ش
‫که توی زیرشیروونی‌ست ‫رفتار مناسبی داشته باشه.
‫پالی کجاست؟
‫برای ارباب جرالد رفته دنبال کاری.
‫دلم براش می‌سوزه.
‫وقتی دوتا دنیا به هم برخورد می‌کنن ‫آخرش هیچ‌وقت خوب نمی‌شه.
‫خانم فیرلی منتظرن!
‫پالی رفته دنبال کاری.
‫می‌دونه که ندیمه‌ی خانمه، نه؟
‫مسئولیت داره.
‫من انجامش می‌دم.
‫تو پالی نیستی.
‫من اما هستم، خانم فیرلی.
‫اما هارت.
‫خب، اما هارت، شوهرم داره می‌ره.
‫ولی نگران نباش، ‫اون همیشه برمی‌گرده.
‫پایین خیلی سرمون شلوغه. ‫این آخر هفته مهمونی داریم.
‫من مهمونی دوست دارم.
‫آره، ولی زن دیوونه‌ی من ‫هیچ‌وقت جرات نمی‌کنه از اتاقش بیرون بیاد.
‫چند ساله، ادل،
‫که پات رو پایین نگذاشتی؟
‫اتفاق خیلی بزرگی نیست.
‫فقط خانواده‌ان و چند نفر محلی.
‫می‌خوای منو از این خانواده حذف کنی؟
‫تو خیلی وقت پیش
‫خودتو از این خانواده حذف کردی. ‫اولیویا هم میاد.
‫خواهر زن
‫جایگزین زن نمی‌شه، آدام!
‫فقط منظورم اینه ‫که اون کار و بار رو می‌شناسه.
‫و فکر می‌کنم امن‌تر اینه که...
‫من می‌تونم بی‌خطر باشم.
‫می‌تونم دلربا باشم.
‫مگه نه، آدام؟
‫باشه.
‫امروز همون روزه، ادل؟
‫می‌تونی شجاعتش رو پیدا کنی؟
‫بیا پایین.
‫چیزی که باید بفهمی اینه که ‫ما برای این قرارداد چاندرا
‫- خیلی جون کندیم. ‫- «ما»؟
‫یه عالمه آدم باهوش، ادل.
‫همه‌شون هم هوشیارن و لباس تنشونه.
‫چرا نمی‌شینید، خانم فیرلی؟ ‫بشیند.
‫و فقط نفس بکشید.
‫آروم. نفس بکشید.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫فقط داشتم آب می‌دادم.
‫به گل‌ها، معلومه.
‫ادل رو دیدی؟
‫حال و روزش چطوره؟
‫تقریباً همون‌طور.
‫سرگشته.
‫تو اصلاً می‌ترسی؟
‫بله، معلومه، تو یه زنی.
‫مردها هم می‌ترسن.
‫مردها فقط از کسالت ‫و مردن می‌ترسن.
‫هیچ‌کدوم اونا نگرانم نمی‌کنه.
‫پس چیه، خانم فیرلی؟
‫چی می‌ترسونتتون؟
‫از ناپدید شدن می‌ترسم.
‫از اینکه فراموش بشم.
‫بیشتر مردم همین‌طوری ‫فرض می‌کنن که تو هیچ‌کس نیستی
‫و بعد خیلی راحت نادیده‌ات می‌گیرن. ‫اینو می‌دونی؟
‫آره، می‌دونم.
‫هر صبح لباس می‌پوشم
‫و موهام رو درست می‌کنم
‫و کاملاً قصد دارم ‫برم پایین برای صبحانه.
‫یا برم یه مهمونی باشکوه، ‫مثل وقتی که دختر بودم.
‫و بعضی روزها
‫این‌قدر تلاش می‌کنم که از اتاق بیرون برم.
‫ولی همه ‌چی بیش از حد سنگینه.
‫پس مجبور می‌شم راه‌های دیگه‌ای ‫پیدا کنم تا توجه آدام رو جلب کنم.
‫در همین حین، خواهرم ‫پایین با ناز و ادا می‌چرخه
‫و همه‌ی کارهایی رو می‌کنه ‫که من باید انجام بدم.
‫به نظر میاد دنیا برای اون آسونه.
‫ولی شما بانوی این خونه‌اید، ‫خانم فیرلی.
‫چیزهای قشنگی دارید.
‫لباس‌هاتون.
‫لباس‌های فوق‌العاده‌ای دارم.
‫و شوهرتون رو دارید ‫و پسرهاتون رو.
‫بچه‌هام.
‫خب، خواهرتون ‫هیچ‌کدوم از اینا رو نداره.
‫پس فکر می‌کنم شاید اون از شما بترسه.
‫اما بودی، درسته؟
‫اوهوم!
‫تو بوته‌ای؟
‫چه خوب متوجه شدی.
‫استاد تغییر قیافه بودن کار تنهاییه.
‫برنامه‌ت چه‌طور پیش می‌ره، اما؟ ‫هنوز سر جاشه؟
‫معلومه. ‫دارم رفوگری می‌کنم.
‫اگه بتونم هفته‌ای ‫چهار شیلینگ به دستمزدم اضافه کنم،
‫- شاید بتونم برم لیدز. ‫- اما!
‫اما هارت!
‫یه نفر کارت داره.
‫بابا گفته باید برگردی... خونه.
‫اما، نه. نه.
‫اما، منتظر من نمون. ‫فقط کندت می‌کنم.
‫حرف مفت نزن. ‫باید هر دومون بریم.
‫راست می‌گم. خداحافظی کردم. ‫تو برو.
‫خواهش می‌کنم، برو!
‫متاسفم.
‫دوستت دارم.
‫برو. برو!
‫دارم میام، مامان! دارم میام!
‫میارمش، اما. ‫میارمش. تو برو.
‫بهم نگاه کن.
‫دیگه چیزی ازش نمونده، عزیزم.
‫مامان! منم، من اما هستم.
‫منتظرت موندم.
‫می‌ترسم.
‫بزن بیرون
‫و برای خودت زندگی کن، اما.
‫می‌شنوی؟
‫بهم قول بده.
‫قول میدم.
‫و بچه‌م چی؟ اینجاست؟
‫من اینجام.
‫حالا بابات کجاست؟
‫من اینجام، عزیزم.
‫من اینجام.
‫وقتشه.
‫بابا!
‫بابا! داره چی کار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫الان دیگه گرفتمت، عزیزم.
‫- بابا؟ ‫- نه.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫بابا!
‫مامان! مامان!
‫کجا می‌بریش؟
‫بام دنیا.
‫دیگه نزدیکیم، خوشگلم.
‫نه، نه. نه، نه، نه.
‫بابا!
‫نه، هنوز نه. نه، نه.
‫بابا!
‫داریم می‌ریم بام دنیا.
‫جای ما همون‌جاست.
‫خیلی متاسفم. خیلی متاسفم.
‫خیلی متاسفم. ‫واقعاً تمام تلاشم رو برات کردم.
‫حالا استراحت کن.
‫اینجایی، هستی؟ ‫بالاخره.
‫وقت واسه غصه خوردن نداری، اما هارت.
‫دیروز نصف روز رو غیبت داشتی.
‫و فردا مهمونی داریم.
‫بیرون صبح خیلی قشنگیه،
‫پس فکر نکنم به اینا نیاز باشه.
‫تو کتابت پیشرفتی داشتی؟
‫می‌خوای دوباره برات بخونم؟
‫دلم نمی‌خواد. نه. اصلاً.
‫بسیار خب.
‫شنیدم که قراره مهمونی باشه.
‫سِر ویکرام.
‫اون به‌شدت آدم مهمیه،
‫واسه همین حدس می‌زنم ‫به‌شدت کسل‌کننده باشه.
‫خب...
‫ممنون که پا پیش گذاشتی.
‫خب، نه، مسئله پا پیش گذاشتن نیست. ‫من...
‫می‌دونی، فقط تا وقتی اینجام، ‫به خاطر خودت...
‫شاید بد نباشه، هر از گاهی،
‫یه نگاهی به کاغذهای تجاری آدام بندازم.
‫دیگه به چی نگاه می‌کنی؟
‫ادل.
‫اولیویا، چرا یه مرد باید ‫جذب رنگ بژ بشه
‫وقتی اون بالا همه رنگ‌های ‫رنگین‌کمان رو داره؟
‫حدس می‌زنم نیاز به استراحت داری.
‫پس شاید فردا بتونم...
‫برام می‌خونی؟ چقدر عالی!
‫می‌دونی، تو مادر دلربایی می‌شدی، اولیویا.
‫اما.
‫من...
‫درباره‌ی مادرت شنیدم.
‫داشتم فکر می‌کردم، قربان.
‫ممکنه منو برای مراقبت از خانم...؟
‫برای چی در نظر بگیرنت؟
‫من معتقدم، ارباب فیرلی،
‫که مهمه که از فرصت‌های زندگی استفاده کنی،
‫و فکر کنم خانم رو درک می‌کنم.
‫واسه همین داشتم فکر می‌کردم اگه بشه ‫از این به بعد
‫به عنوان ندیمه‌ی شخصی ‫ازشون مراقبت کنم؟
‫فکر کنم اگه از خانم بپرسید، ‫ایشون هم مایل باشه.
‫داشتم به چهار شیلینگ بیشتر در هفته فکر می‌کردم.
‫وقتی طعم از دست دادن رو می‌چشی، اما،
‫یهو ممکنه حس کنی که ‫این تنها چیزیه که می‌دونی.
‫ولی تو خیلی چیزهای دیگه هم می‌دونی.
‫پس این همون چیزیه که باید بهش بچسبی، ‫می‌شنوی؟
‫چون تو گرسنه‌ای.
‫مگه نه؟
‫و وقتی طعم گرسنگی رو چشیدی، معلومه،
‫گرسنه می‌مونی.
‫اما هارت!
‫به ارباب چی گفتی؟
‫چون از این به بعد، گفته وظیفه‌ی توئه
‫که سینی غذای خانم رو ببری.
‫خب، نمی‌دونم چرا وایسادی
‫وقتی خانم اون بالا منتظره!
‫اما؟
‫بالاخره حس می‌کنم یکی به فکر منه.
‫چه دوستی بودی!
‫متاسفم، من یه خانواده دارم که باید بهشون برسم.
‫من می‌دونم خانم فیرلی چی دوست داره.
‫ولی مسئله اینه که چی لازم داره.
‫و وقتی به تو نیاز داشت، ‫تو پیش ارباب بودی.
‫خب، خوش‌شانس نیست؟
‫که تو رو داره تا بهش نشون بدی ‫زندگی چطور می‌گذره؟
‫اگه می‌خوای منو سرزنش کن، پال. ‫مطمئنم این‌طوری راحت‌تری،
‫ولی می‌دونم که واقعاً ‫از دست خودت ناامیدی.
‫همون‌جا بمون.
‫برگرد اینجا، موش کوچولو!
‫تو هیچ‌وقت یه خانم نمی‌شی، اما هارت!
‫بابات یه آدم بی‌کاره! و مامانت؟
‫مامانت کل عمرش رو
‫سعی کرد از ما بهتر باشه،
‫بعد آخرش ثابت کرد که نبوده
‫اونم با مردن از سر فقر!
‫هی! هی!
‫بسه! بسه!
‫دیگه بسه!
‫واقعاً که مایه ننگید! هر دوتون!
‫بیا اینجا. چی داری بگی؟ هان؟
‫اون به من حمله کرد. اون شروع کرد!
‫خیلی خب، وسایلت رو جمع کن.
‫- برو. ‫- نه! نه!
‫جرالد!
‫جرالد، من داشتم برای تو کار می‌کردم، مگه نه؟
‫بهش بگو!
‫نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی.
‫تصمیم خوبی گرفتی، مارگاتروید.
‫ما سگ داریم که کار حمله رو برامون انجام بده.
‫مادرها میان و میرن.
‫زندگی این‌طوری می‌چرخه، اما هارت.
‫شغل‌ها هم اگه حواست نباشه همین‌طورین.
‫ما همیشه هوای همدیگه رو داشتیم.
‫حالا داریم مثل حیوون‌ها با هم می‌جنگیم.
‫اینجا نفرین‌شده‌س.
‫اون ‌همه کوه غذا داره هدر میره!
‫و مادرت که از رویاهاش حرف می‌زد!
‫می‌دونی بابای من رویای چی رو داره؟
‫زنده موندن!
‫اینکه مامانم کاش...
‫اون باید زنده می‌موند!
‫متاسفم.
‫واقعاً بابت مادرت متاسفم.
‫وقتی بزرگ شم، هیچ‌وقت فقیر نمی‌مونم.
‫هیچ‌وقت محتاج هیچی نمیشم،
‫اون‌طوری که مامانم تا آخرین لحظه عمرش بود.
‫هیچ‌کدوم از اعضای خانواده‌م نمیشن،
‫اینو بهت قول میدم! قول میدم!
‫- اما، من رو داری. ‫- دنیای من دنیای تو نیست!
‫بابای من کمرش زیر بار آجرها می‌شکنه،
‫در حالی که بابای تو می‌شینه ناهار سفارش میده
‫و کارگرهاش دارن از گرسنگی می‌میرن.
‫خانواده‌ت ازت می‌خوان ‫که با یه دختر پولدار ازدواج کنی
‫تا وقتی وکیل کله‌گنده‌ای شدی،
‫اونم به اون فضا بیاد!
‫اما، به من گوش کن.
‫تو داری در مورد بقیه حرف می‌زنی،
‫نه در مورد ما دوتا.
‫من و تو دقیقاً مثل همیم.
‫فقط یکیمون تخم‌مرغی شده.
‫این چه وضعیه، فرانک؟
‫هان؟
‫سرم خورد به جایی.
‫مامانم همیشه می‌بوسیدش که خوب شه.
‫ولی...
‫چرا هی لعنتی می‌خوره به جایی؟
‫چون یه قلدر عوضی‌ای.
‫زبون‌درازم هستی.
‫زود باش، تا اون لعنتی‌های ظرف‌شویی ‫تموم نشده گریه نکن.
‫مهمونی امروز،
‫باید برم، نه؟
‫مجبورم، ولی... آیا طاقت میارم؟
‫وقتی می‌نوشم، ممکنه هر کاری بکنم.
‫که البته، هم لعنتشه و هم موهبتش.
‫اینم جوابش. اصلاً ننوش.
‫بیا فعلاً لباس‌هات رو بپوش، خانم فیرلی،
‫بعد می‌بینیم چی پیش میاد.
‫به نظرت به اندازه کافی قشنگه؟
‫اگه این گل‌های رز رو بردارم...
‫نه!
‫خرابش می‌کنی.
‫اون‌وقت بی‌ریخت میشه، مگه نه؟
‫نمیشه، خانم فیرلی. شیک میشه.
‫می‌تونم یقه و آستین‌هاش رو عوض کنم،
‫شاید حتی یه چاک روی دامن بزنم. ‫بهم اعتماد کن.
‫یادمه که پوستی مثل تو داشتم.
‫فقط نفس بکش، خانم فیرلی.
‫و وقتی عصبی میشی،
‫دستت رو بذار روی قلبت
‫و چک کن ببین هنوز سر جاشه.
‫میری پایین و با مهربونی به خواهرت نگاه می‌کنی.
‫داستان‌هات رو تعریف می‌کنی
‫و می‌ذاری کل اتاق تحسینت کنن.
‫می‌تونی انجامش بدی، خانم فیرلی. ‫معلومه که می‌تونی.
‫ببخشید. اجازه هست؟
‫خیلی ساکت بودی.
‫برای مهمونی عصبی هستی؟
‫نه، خوبم.
‫احمقانه‌ست.
‫بهم بگو.
‫می‌دونم فقط اینجام که جای خواهرم رو پر کنم.
‫من فقط دارم نقش...
‫ولی بعضی روزها حسش واقعی میشه. ‫واقعی میشه.
‫برای منم بعضی وقتا واقعی به نظر میرسه.
‫می‌دونی، صبح‌ها به‌ندرت چیزی می‌خوردم.
‫هیچ‌کسی نبود که باهاش چیزی شریک بشم.
‫نه هم‌صحبتی داشتم، نه شریکی.
‫و حالا...
‫تو هستی.
‫ببین، ترفندش اینه که نذاری سردسته‌های طبقه کارخونه
‫فکر کنن دست بالا رو دارن،
‫در مورد دختری که اون حادثه براش پیش اومد،
‫این تنها دستیه که داره.
‫تو چی، ادوین؟
‫نظری برای کنترل کردن کارگرها نداری؟
‫راستش رو بخواین قربان، ‫مطمئن نیستم که این وظیفه ما باشه که واقعاً...
‫متأسفم که باید بگم ما یه ایده‌آلیست گیرمون افتاده،
‫سر ویکرام.
‫ولی... پسر باهوشیه.
‫خب، ادوین، اگه تو یه آزاداندیش هستی،
‫حرف‌هات شبیه پریاست. مگه نه، پریا؟
‫بستگی داره چقدر آزاده و...
‫به چی فکر می‌کنه.
‫نیازی به گفتن نیست، مگه نه آدام،
‫که هر کسی روی کارخونه ما سرمایه‌گذاری کنه،
‫از حاشیه سود بی‌سابقه‌ای که قبلاً گفتیم
‫سود می‌بره.
‫باید مرد پرمشغله‌ای باشی، ارباب فیرلی.
‫یه خواهرزنی که هیچ‌وقت بیکار نیست،
‫و شنیدم، یه همسر هم اون بالا داری.
‫بله...
‫همسرم عذرخواهی می‌کنه. اون...
‫ناخوشه.
‫مهمونی؟
‫برای منی که دیگه کسی نیستم؟
‫مادر.
‫اولیویا، خیلی دلربا شدی.
‫ادل، چقدر عالیه که می‌بینم سرپایی.
‫خدای من، عزیزم!
‫عجب لباسی! مثل یه نقاشی شدی.
‫سر ویکرام،
‫این همسر منه.
‫ما مثل همیم، اما.
‫ما دقیقاً مثل همیم.
‫گرچه، باید اعتراف کنم، ‫الان یکم حس حماقت بیشتری نسبت به تو دارم.
‫راستش خیلی تند و تیزتره، ‫حتی بیشتر از... پوسته روشه.
‫قرار بود اونجا تحت تاثیرشون قرار بدی.
‫یه دعوایی راه میفته.
‫برام مهم نیست چی فکر می‌کنن.
‫اینجا نفرین شده‌ست، کاملاً درست میگی.
‫غیرقابل تحمله.
‫پس بیا هیچ ‌کدوممون تحملش نکنیم.
‫بیا.
‫اما!
‫بیا.
‫تو زیبایی.
‫تو زیبایی. و سر تا پات تخم‌مرغیه.
‫داری همه جاشو کثیف می‌کنی.
‫اگه برنگردم، چه غوغایی میشه.
‫می‌خوای برگردی؟
‫سرتاپات خیسه.
‫سردت نیست؟
‫چیه؟
‫حلقه‌.
‫مال کین؟
‫من هیچ‌وقت بهت آسیب نمی‌زنم، اما.
‫ولی ما نباید این کارو بکنیم.
‫باید یه پسری باشه
‫که بخوای کاملاً وحشیش کنی، مگه نه؟
‫نکنه این اشتباه رو بکنی
‫خیانت توی خونشه.
‫و خیانت می‌تونه بی‌خبر بیاد سراغت.
‫می‌خوای ازم سواستفاده کنی، آره؟
‫- اخراج میشم. ‫- فکر کردی کی هستی؟
‫نه!