‫لطفاً تماس گریس میرابلا رو به یه ملاقات حضوری
‫توی دفتر مرکزی ووگ ‫واسه امروز بعدازظهر تغییر بده.
‫باید برم بیرون تو اجتماع، ‫بذارم مردم با چشم‌های خودشون ببینن
‫که ادعاهای بچه‌هام ‫درباره ناخوش احوال بودنم
‫خیلی پیازداغش زیاد شده.
‫مامان‌بزرگ، باهاشون حرف زدی؟
‫فکر می‌کنم یه گفت‌وگوی آروم‌تر ‫و سنجیده‌تر
‫با خاله ادوینا بتونه...
‫و به هنری راسیتر هم بگو بیاد دیدنم.
‫باید یه سری از دارایی‌هام رو نقد کنم.
‫جداً؟ چقدر نیاز داری؟
‫هفت میلیون.
‫- پوند. ‫- واسه چی؟
‫و هرچند گفتنش واسم سخته،
‫اما باید توی یه برنامه تلویزیونی ظاهر بشم.
‫پس به پیتر لاسالی زنگ بزن
‫و بهش بگو بالاخره جوابم واسه حضور ‫توی برنامه امشب مثبته.
‫و بعد از اون، ازت می‌خوام ‫به جیم فیرلی زنگ بزنی
‫و به این... سروسرّت باهاش خاتمه بدی.
‫من... من نمی‌دونم منظورت چـ...
‫اولین باری که همو دیدیم حتی نمی‌دونستم اون کیه.
‫فکر می‌کردم درباره آینده‌ت تو اینجا جدی هستی،
‫پائولا، فکر می‌کردم بلندپروازی.
‫- جدی هستم. آره. اما... ‫- پس همین امروز تمومش می‌کنی.
‫اما مامان‌بزرگ، من عاشقشم.
‫پائولا، درکت می‌کنم، ‫باورت بشه یا نه،
‫که آدم گاهی وقت‌ها ممکنه ببینه... ‫حواسش پرت شده.
‫اما آدم باید از اون حواس‌پرتی به عنوان یه سکوی پرش
‫واسه حرکت به جلو استفاده کنه.
‫رابطه تو و جیم فیرلی تمومه.
‫ختم کلام.
‫بدون فداکاری کردن، ‫به این جایی که من هستم نمی‌رسی.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫واسه روز افتتاحیه بزرگت آماده‌ای؟
‫روز خوبی داشته باشید.
‫ممنون.
‫خب دیگه کوچولو، آروم بگیر.
‫این دومیه. ‫و در مقایسه با اولی، واقعاً یه فرشته‌ست.
‫اما؟ این پارچه حوله‌ایه یا پشم فاستونی؟
‫حوله‌ای.
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫[مزون و خیاطی هارت]
‫عالیه خانم، جیکوبز. با این قدی که
‫خدا بهت داده، من دامن رو تا ساق پا بالا می‌برم.
‫باید شوهرم رو راضی کنم ‫که یه کت جدید نیاز داره.
‫توی کلیسا باعث سرشکستگی من میشه!
‫شاید بهتر باشه اول خامش کنی.
‫بسته‌های تارت شیره من رو دیدی؟ ‫دستورپخت مادرمه.
‫بابام همیشه توی ماه ژوئن
‫به جای کیک تولد، یکی از این‌ها می‌خواست.
‫پس هر روز و هر ثانیه داشتی کار می‌کردی.
‫کی کار و بار اینجا اون‌قدر رو روال می‌فته
‫که بتونی یه کم مرخصی بگیری ‫و بری خانواده‌ت رو ببینی، هان؟
‫لباس مردونه. اون باید بعدی باشه.
‫بهترین راه واسه جذب مشتری‌های بیشتر.
‫می‌تونم یه نگاه به مال توبندازم؟
‫بله.
‫اما اگه قراره برای لباس بدوزی...
‫شاید بهتر باشه بدون تماشاچی باشه؟
‫ببخشید.
‫پارچه پشمی راه راه. ‫خیلی به پارچه پشمی راه راه نیاز دارم. می‌تونی...؟
‫توی مدیریت کردن کارها خوبم.
‫به هر چی پارچه پشمی راه راه،
‫پشم فاستونی و شاید یه کم کتان داری نیاز دارم.
‫امکان نداره به این زودی جنست ته کشیده باشه.
‫یه خط تولید لباس مردونه راه می‌اندازیم.
‫شنیدی دارن کارخونه دزبری رو می‌فروشن؟
‫یه نفر قراره ثروت کلانی به جیب بزنه.
‫آره، ولی اولش باید یه ثروت خرج کنه.
‫تو باید بخرش. فکر کن چقدر
‫حاشیه سودت بالاتر می‌ره.
‫نه، ممنون. واسه من خیلی ریسکیه.
‫مجبور میشم یه وام سنگین بردارم.
‫بیشتر از هزینه‌ش سودآوری داره.
‫با توجه به اینکه همه چقدر فکر می‌کنن
‫محصولات کارخونه فیرلی بی‌کیفیته،
‫من حدس می‌زنم قراردادهایی ‫که براشون مونده مال تو بشه
‫- و بتونی راحت قاپ‌شون بزنی. ‫- خانم... آقای لودر.
‫دیدی داره چیکار می‌کنه؟
‫بسته‌های تارت شیره توی مغازه خیاطی زنونه!
‫تا حالا همچین چیزی شنیده بودی؟
‫می‌دونستم! ‫همون لحظه‌ای که گذاشتی بیاد اینجا،
‫به شوهرم گفتم، گفتم، اون دنبال مغازه منه.
‫خانم هارت مجازه هر چی دلش می‌خواد بفروشه.
‫معلومه تو این رو میگی ‫و از سوگلی خودت دفاع می‌کنی.
‫اما یه زن متاهله.
‫با کی ازدواج کرده؟ مرد نامرئی؟
‫دیدم چطور مدام توی مغازه‌ت رفت‌وآمد می‌کنه
‫- که اصلاً به کسی ربطی نداره. ‫- به نظر می‌رسه خودت اینو
‫- واسه خودت یه مسئله کردی. ‫- خانم مینتون، اگه می‌خوای
‫ملکم رو همچنان بهت اجاره بدم، ‫پیشنهاد می‌کنم فوراً
‫از خانم هارت عذرخواهی کنی ‫و وقت کمتری رو صرف غصه خوردن واسه
‫چیزهایی کنی که اون می‌فروشه ‫و بیشتر نگران چیزهایی باشی که خودت می‌فروشی،
‫که این اواخر، ‫حدس می‌زنم چیز زیادی هم نبوده باشه.
‫ببخشید.
‫شوهر نامرئی، بچه نامرئی.
‫ممنون که پرسیدید خانم مینتون، اما در واقع
‫از دخترم خیلی خوب مراقبت میشه.
‫- کم و کسری نداره. ‫- اما...
‫اون چی می‌دونه، هان؟ ‫فکر می‌کنه ما با هم سروسرّی داریم!
‫تو باید مغازه‌ش رو بدی به من.
‫من هیچ‌وقت واسه اجاره معطلت نمی‌ذارم.
‫من خیلی نگران این میشم ‫که اون بیاد و جفت‌مون رو
‫با یکی از تارت‌های شیره‌ت بکشه.
‫یه سری ساسون ماهی ‫توی قسمت جلو باعث میشه
‫تن‌خور بهتری پیدا کنه، این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫کمر رو جمع می‌کنه بدون اینکه...
‫ریزش پارچه رو بهم بزنه.
‫بله. حق با توئه.
‫خطوط صاف‌تر و تمیزتر.
‫می‌تونم اندازه‌هات رو واسه نمونه‌ کارها بگیرم؟
‫بگیری؟
‫بله. ممنون.
‫بیشتر مردم... بعد از افتتاح یه مغازه لباس زنونه
‫بیشتر از چند ماه واسه ‫توسعه دادنش صبر می‌کنن.
‫فکر می‌کنی خیلی زوده؟
‫نه. این‌طور فکر نمی‌کنم.
‫و دقیقاً به همین خاطره که دلم می‌خواست ‫باهات کار کنم.
‫چون تو مثل بیشتر مردم نیستی.
‫خب، یه نفر باید اینو به شوهرت یادآوری کنه،
‫چون الان نزدیک یه ساله، اما،
‫و اون حتی به خودش ‫زحمت اینو نداده که بیاد نزدیکت،
‫حتی وقتی که بچه‌ش رو به دنیا آوردی.
‫- اون رفته سفر! ‫- هفته‌ها می‌گذره، من با خودم میگم
‫اون اصلاً روحش خبر داره ‫با کی ازدواج کرده؟ تو رو می‌شناسه؟
‫تو رو دیده؟
‫چون مسلماً اگه حتی یه نگاه گذرا بهت انداخته بود،
‫نمی‌تونست خودشو از کنارت جدا کنه.
‫معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام.
‫اما هارت هستی، مگه نه؟
‫بله... چطور می‌تونم ‫کمک‌تون کنم، خانم...؟
‫دوشیزه.
‫چاندرا.
‫دست‌کم، واسه چند هفته آینده.
‫بعدش میشم خانم ادوین فیرلی.
‫واسه همین اینجام.
‫بله. دارم می‌بینم.
‫فقط نیاز به... ‫یه سری تغییرات جزئی داره.
‫تنها کاری که باید بکنیم اینه که...
‫باید آتیشش زد.
‫این یه لباس ارثیه خانوادگی فیرلی‌هاست ‫که اصرار داشتن پرو کنم،
‫و همون‌طور که می‌بینی، اندازه‌مه، ‫که این خیلی مایه‌ بدشانسیه،
‫چون یه چیز کاملاً عجق‌وجق و زشته.
‫- متاسفم. ‫- منم همین‌طور.
‫اما تعریف‌های خیلی قشنگی
‫درباره اینجا شنیده بودم، ‫امیدوار بودم بتونی
‫- حتی یه ذره هم که شده از زشتیش کم کنی. ‫- بذار ببینم.
‫من همیشه تصور می‌کردم
‫توی لباسی که مادرم روز عروسیش پوشیده، ‫ازدواج می‌کنم.
‫یه ساری قرمز خوشگل بود. با نخ‌های طلایی.
‫اما از اون‌جایی که ‫خودش توی عروسی نخواهد بود...
‫فوت کردن.
‫متاسفم. از دست دادن مادر، واقعاً...
‫می‌دونم. بدترین چیزه.
‫بله. همین‌طوره.
‫اون برات نامه می‌نویسه.
‫نامه.
‫همیشگی و مدام.
‫هرچند به نظر می‌رسه هیچ قصدی ‫واسه فرستادن‌شون نداره،
‫واسه همین... فکر کنم بالاخره ‫یه روز قرار بود پیداشون کنم.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اگه قراره بقیه عمرم رو با مردی بگذرونم
‫که قلبش شکسته، فکر کردم دست‌کم باید
‫یه نگاه درست و حسابی به زنی ‫که مقصرشه بندازم.
‫اگه قلب ادوین شکسته، کاملاً کار خودشه،
‫می‌تونم اینو بهت اطمینان بدم.
‫می‌تونی نگاه کنی.
‫آخه من عهد بسته بودم، می‌دونی،
‫که بقیه عمرم رو صرف مجازات کردن‌شون کنم.
‫تمام فیرلی‌ها رو.
‫الان چی؟
‫گاهی وقت‌ها با خودم فکر می‌کنم که با این کار،
‫دارم خودمو هم مجازات می‌کنم.
‫باهاش ازدواج نکن.
‫نه به خاطر اینکه من می‌خوامش
‫یا به خاطر اینکه دارم سعی می‌کنم ‫زندگیش رو خراب کنم.
‫من فقط...
‫فکر می‌کنم تو لیاقتت بیشتر از این‌ها باشه.
‫اون با من خوبه.
‫و عشق هم می‌تونه بوجود بیاد... فکر کنم.
‫من... امید دارم.
‫می‌دونم این شاید
‫خیلی بی‌جا باشه، ‫اما واقعاً دلم می‌خواست تو...
‫برات می‌فرستم.
‫- وقتی کارش تموم شد. ‫- ممنون.
‫مطمئن بودم از شنیدن اینکه
‫ادوین داره با خفت و خواری زندگی می‌کنه ‫خوشحال میشی.
‫حس خوبی نداره، اما، ‫که بدونی همه این‌ها رو ساختى
‫در حالی که اون درست همون جایی ‫که رهاش کردی، درجا زده؟
‫اما یه تیکه‌ای از وجود منم ‫اونجا پیش اون بوده، مگه نه؟
‫با انداختن انگشتری که اون واسم گرفته بود؟
‫حتی با تظاهر به داشتن شوهری روی دریا!
‫که مطمئن بشم حتی کوچک‌ترین احتمالی وجود نداره
‫که یه روز بتونم با کس دیگه‌ای آشنا بشم.
‫واسه این کار آمادگی داری؟
‫دلم می‌خواد داشته باشم.
‫ولی می‌ترسم.
‫اون خشم، خشم علیه ادوین،
‫همون چیزیه که هر روز صبح منو ‫از تخت بیرون کشیده.
‫همون چیزیه که شکم ادوینا رو سیر و ‫خودش رو امن نگه داشته.
‫اگه اون رو رها کنم، قراره دوباره حواسم پرت بشه؟
‫قراره مادرم رو ناامید کنم؟
‫نه اما، اون آتیش درونت هیچ‌جا نمیره.
‫اون خشم نیست، اون خود تویی.
‫خشم فقط واسه یه مدت کوتاه مثل سوخت عمل کرد،
‫اما اون سوخت می‌تونه ‫از هر جایی تامین بشه.
‫می‌تونه از عشق بیاد.
‫حق با توئه.
‫اما؟
‫می‌شه از طرف من باهاش حرف بزنی؟
‫می‌شه با دیوید حرف بزنی؟
‫احتمالاً خودت متوجه شدی که ‫ما چطور دوروبر همدیگه رفتار می‌کنیم.
‫هیچ‌وقت انتظارش رو نداشتم.
‫سعی کردم به خودم بگم این‌طور نیست، اما...
‫اون باعث میشه حس کنم...
‫نمی‌دونم. هیجان‌زده؟ پر از دلهره؟
‫این بده؟
‫اصلاً.
‫چی...
‫می‌خوای بهش چی بگم؟
‫امانتی شماست، دوشیزه چاندرا.
‫ممنون.
‫لباس عروسیمه. ‫پس بهتره چیزی بهش...
‫البته. آدم که دلش نمی‌خواد ‫شگون نداشته باشه.
‫اونجا چی داری؟
‫- این... ‫- ببخشید. اون همون...؟
‫لباس عروسی؟ بله. ‫دادم یه کم تغییرش بدن،
‫توی همین مغازه خیاطی جدیدی ‫که تعریفش رو زیاد ‌شنیدم.
‫جداً؟
‫صحیح. خوبه. خوبه.
‫خب، امیدوارم همون...
‫چیز دلخواهت شده باشه.
‫اینا... واسه توئه.
‫مک درباره شوهرت بهم گفت. ‫تسلیت میگم.
‫ممنون.
‫چرا زودتر بهم نگفتی که فوت کرده؟
‫یه مدتی ازش می‌گذره.
‫فکر کنم می‌ترسیدم.
‫از رابطه‌مون.
‫نه... نگران این نبودی که من...
‫عجول باشم؟
‫نگران این بودم که خودم باشم.
‫اومدم اینجا سر بزنم ببینم حالت خوبه یا نه.
‫خب، مک میگه خوبی، ‫اما از دست دادن شوهر...
‫حس بدی دارم، ‫اون حرف‌هایی که درباره‌ش زدم...
‫حق با تو بود.
‫واقعیت اینه که ‫من خیلی وقت پیش از دست داده بودمش.
‫حتی قبل از اینکه بمیره.
‫تو باعث میشی حس کنم...
‫آروم. آروم.
‫کارخونه دزبری واسه فروش گذاشته شده.
‫می‌تونیم ازشون بپرسیم یکی از ‫دستگاه‌های بافندگی‌شون رو بهمون می‌فروشن یا نه.
‫هنوز یکی از دستگاه‌هامون رو ‫واسه آتش‌سوزی کم داریم،
‫اما اگه بتونیم دوباره با حداکثر ظرفیت کار کنیم...
‫وقتی حتی پارچه‌ای که تولید می‌کنیم رو
‫به نصف قیمت هم نمی‌فروشیم، ‫کار کردن با حداکثر ظرفیت
‫- فایده چندانی نداره... ‫- وقتی سر ویکرام می‌رسه،
‫حتی یه کلمه هم از این حرف‌ها نزنید.
‫تمام تمرکز روی عروسی باشه. ‫اگه حس کردید گفت‌وگو
‫داره به سمت موضوع جدی‌تری میره، ‫بحث رو عوض کنید.
‫فکر کنم همه‌مون ‫توی این کار حسابی استادیم.
‫خب اولیویا، واسه ناهار، نیاز دارم که...
‫کسی گفت ناهار؟ عاشق ناهارم.
‫ادل، منتظرت نبودیم.
‫- مامان! تو به نظر... ‫- می‌دونم عزیزم. بیا اینجا.
‫- شری، مامان؟ ‫- ساکت شو، جرالد.
‫- نه، ممنون عزیزم. ‫- بله. عاقلانه‌ست.
‫توی این دو ماه طولانی که شما...
‫توی تعطیلات بودی، ‫مجبور شدیم بریم سراغ جنس‌های ارزون‌قیمت.
‫با این حال، هر وقت نیاز داشتی هست.
‫- چای؟ چای داریم. ‫- فکر کنم استراحت کنم.
‫صحیح.
‫راه طولانی‌ای رو اومدم.
‫اما خیلی مشتاقم
‫بشنوم وقتی من نبودم، ‫همه‌تون مشغول چه کارهایی بودید.
‫احتمالاً اون موقع زیادی عجله کردم.
‫آخه یه برنامه داشتم، می‌دونی. ‫می‌دونم چقدر برنامه‌ دوست داری.
‫این برنامه‌ت شامل چی می‌شد؟
‫خب، قدم اولش این بود که راضیت کنم
‫یه روز مرخصی بگیری.
‫می‌دونم چقدر خودت رو وقف سخت کار کردن کردی.
‫دیگه وقتشه یه روز مرخصی بگیرم.
‫باید برگردم.
‫منظورم خونه‌ست. خانواده‌م رو ببینم. ‫خیلی ازشون بی‌خبرم.
‫می‌تونی مراقب مغازه باشی؟
‫البته. اما این دقیقاً با برنامه‌ من همخوانی نداره.
‫معذرت می‌خوام. فقط هر وقت ‫یه زمان خالی گیر می‌آرم،
‫می‌رم پیش دخترعموم تا ادوینا رو ببینم. ‫واسه همین خونه رفتن...
‫فکر کنم می‌ترسیدم،
‫از چیزهایی که منو یاد شوهرم می‌انداخت.
‫اما الان فکر کنم واسه دیدن بابام ‫و برادرم آمادگی دارم.
‫به هر حال، این برنامه من واسه جمعه‌ست.
‫روز شنبه...
‫کاملاً پایبند برنامه تو هستم.
‫دو روز مرخصی پشت‌سرهم! ‫اما هارت، چه تنبل شدی!
‫ببخشید که اینجا نبودم.
‫به خاطر اون عذرخواهی نکن. ‫اگه چیزی هم باشه، مایه تسکین خاطره.
‫من فقط درباره زمانی که رفتم حرف نمی‌زنم.
‫من مادری که لیاقتش رو داشتی نبودم.
‫واسه یه مدت طولانی.
‫شاید هم... هیچ‌وقت.
‫یادت میاد اولین باری که داشتم ‫سوارکاری یاد می‌گرفتم...
‫و چقدر در قبالش... زبون‌بسته بودم؟
‫و اون شب...
‫پدر مجبورم کرد توی اصطبل بخوابم.
‫من خیلی مخالفش بودم.
‫تو اومدی و من...
‫التماست کردم منو برگردونی به خونه.
‫اما تو گفتی نه، که باید باهاش روبرو بشم،
‫- که این تنها راهه. ‫- خیلی متاسفم، عزیزم.
‫نه. حق با تو بود.
‫و تو تا خود صبح همون‌جا کنارم موندی.
‫و تا اون موقع، دیگه نمی‌ترسیدم.
‫تو... تو یه مادر فوق‌العاده بودی...
‫تا اینکه دیگه نبودی.
‫و همین بود که قضیه رو خیلی بدتر کرد.
‫خیلی وقتا بوده که من نیاز داشتم...
‫الان اینجام.
‫قضیه چیه؟ می‌تونی بهم بگی.
‫داشتم سعی می‌کردم کمک کنم. ‫واقعاً همین‌طور بود.
‫و من توی پوکر معرکه‌ام.
‫همه این رو میگن.
‫و اوضاع کسب‌وکار اون‌قدر بده،
‫که فکر کردم اگه بتونم ‫یه کم پول نقد اضافی دربیارم،
‫اون‌وقت پدر...
‫بی‌پروا شدم و...
‫خدای من. ‫توی کلی بدهی غرق شدم!
‫و پدر خیلی ناراحت میشه.
‫کار پدرت رو بسپار به من.
‫درستش می‌کنم، قول میدم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫داشتم سعی می‌کردم ناهارت رو درست کنم. ‫حسابی گند زدم بهش.
‫به هر حال گرسنه نیستم.
‫فرانک!
‫کجا بودی؟
‫آرملى. توی لیدز!
‫چرا یه آدرس نفرستادی؟ ‫ما نمی‌دونستیم کجا بودی.
‫- حتی نمی‌تونستیم نامه بنویسیم. ‫- تمام ساعت‌های روز رو
‫داشتم کار می‌کردم ‫و سعی می‌کردم خودم رو سروسامون بدم.
‫اما الان سر و سامان گرفتم.
‫ظاهرت اصلاً شبیه خودت نیست، ‫حتی صدات هم عوض شده.
‫فرانک... لطفاً.
‫معذرت می‌خوام.
‫اما گوش کن، کلی حرف دارم که بهت بگم.
‫برام مهم نیست، اما. ‫تو نمی‌تونی بعد از این‌همه وقت،
‫همین‌طوری سرت رو بندازی پایین بیای اینجا ‫و طوری رفتار کنی که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫پس گمان کنم این کادوها رو هم نمی‌خوای.
‫کلی چیز آوردم... واسه تو و واسه بابا.
‫بیا دیگه فرانک، کمک می‌کنم اینجا رو ‫جمع کنیم و بعدش می‌تونیم حرف بزنیم.
‫منتظری بابا واسه ناهار بیاد خونه، آره؟
‫خب، اون که دلش نمی‌خواد ‫از روی زمین غذا بخوره، مگه نه؟
‫چرا کت زمستونیش اینجاست؟
‫اون خونه‌ست؟
‫بابا؟
‫بابا!
‫نمی‌تونستم از شرشون خلاص بشم.
‫نمی‌تونستم از شر هیچ‌کدوم‌شون خلاص بشم.
‫من باید باخبر می‌شدم. باخبر.
‫توی قلبم، باید حسش می‌کردم.
‫می‌دونم که می‌کردم. حتماً می‌کردم!
‫کِی؟ چی؟ چه اتفاقی افتاد؟
‫آتش‌سوزی شد.
‫توی کارخونه.
‫نزدیک سه ماه پیش.
‫البته اون مجبور بود قهرمان‌بازی دربیاره،
‫و دوید داخل تا مردم رو نجات بده.
‫من اینجا نبودم. من اینجا نبودم!
‫- الان هستی. ‫- متاسفم.
‫فرانک، خیلی متاسفم.
‫و البته، فردا کلیسا رو بهت نشون میدیم.
‫- باشکوهه. ‫- بله.
‫فیرلی‌ها قرن‌هاست که اونجا ازدواج می‌کنن.
‫برای خانواده.
‫- خانواده. ‫- خانواده.
‫نگاه‌شون کن. تا حالا ‫زوجی از این خوش‌تیپ‌تر دیده بودی؟
‫خب، من و آدام هم اون قدیما چشم‌های ‫زیادی رو به خودمون خیره می‌کردیم،
‫مگه نه آدام؟ ‫اون نمی‌تونست خودشو از من جدا کنه،
‫خوشحالم که این رو میگم، اما ادوین محترم‌تره.
‫- پریا، ادوین بهم میگه که... ‫- گمان کنم این متفاوته،
‫مگه نه، با یه ازدواج مصلحتی؟
‫- ادل... ‫- مصلحتی؟
‫از این نظر که مصلحتش واسه کار و بار خوبه.
‫مادرم حس شوخ‌طبعی غیرعادی‌ای داره.
‫خب، واسه کار و بار خوبه، مگه نه؟
‫حدس می‌زنم واسه مال ما بیشتر ‫از مال شما باشه، سر ویکرام.
‫پریا، خیلی فوق‌العاده‌ست که قراره لباس عروسی
‫مادر آدام رو بپوشی.
‫واقعاً؟ این فوق‌العاده‌ست.
‫یه چیز امانتی.
‫تو کاملاً با اینجا جور میشی.
‫توی این خانواده، ‫هر چی دلت بخواد می‌تونی قرض بگیری.
‫به عنوان مثال، سر ویکرام،
‫خواهرم چند وقتی هست که شوهر من رو
‫- قرض گرفته. ‫- ادل...
‫چی؟ مطمئنم پریا می‌دونه. ‫مگه نه، عزیزم؟
‫اون زیر همین سقف می‌خوابیده. ‫تازه اگه ندونه هم،
‫باید بدونه داره با چه خانواده‌ای وصلت می‌کنه.
‫واقعاً عذر می‌خوام، سر ویکرام.
‫حقیقت اینه که ‫همسرم... خیلی بیماره.
‫هیچ‌وقت حالم به این خوبی نبوده.
‫خب!
‫خوش گذشت.
‫- خیلی معذرت می‌خوام! ‫- این کار رو نکن، لیوی.
‫عذرخواهی نکن، انگار که ‫فقط یه اتفاق ساده بود،
‫یا یه اشتباه.
‫تو شوهر منو می‌خواستی و تصاحبش کردی.
‫من خیلی وقته که دوستش دارم.
‫طولانی‌تر از وقتی که منو دوست داشتی؟
‫پس همون عمه لیلی همیشگیه.
‫یادت میاد وقتی مچ بابا رو گرفت
‫که داشت توی خونه بهمون سوت زدن یاد می‌داد؟
‫اهریمن! اون‌ها دارن ‫اهریمن رو احضار می‌کنن!
‫فکر کنم بابا عمداً این کار رو می‌کرد ‫تا حرصش رو دربیاره.
‫دستش درد نکنه که اومده ‫و ازت مراقبت می‌کنه.
‫اما دیگه نیازی نیست.
‫می‌تونی بیای آرملى، توی مغازه بهم کمک کنی.
‫نمی‌تونم. به‌زودی می‌رم مدرسه شبانه‌روزی.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫فیرلی‌ها دارن پولش رو میدن. ‫خیلی لطف کردن.
‫چرا باید این کار رو بکنن؟
‫گمان کنم حس می‌کنن بهمون مدیونن،
‫چون بابا جون ارباب ادوین رو نجات داد.
‫- ادوین؟ ‫- آره.
‫واسه خاطر اون بود که دوباره دوید داخل.
‫اما؟ اما!
‫داشتی چه غلطی می‌کردی؟
‫اصلاً می‌دونی اون ازدواج چقدر اهمیت داره؟
‫تو می‌خوای درباره اهمیت ازدواج ‫واسه من سخنرانی کنی؟
‫ادل، کسب‌وکار
‫توی وضعیت فوق‌العاده متزلزلیه. ‫اوضاع مالی‌مون...
‫تو رو خدا با جزئیات حوصله‌م رو سر نبر، عزیزم.
‫توی برگه دادخواست طلاق می‌خونمشون.
‫ما نمی‌تونیم طلاق بگیریم.
‫بذار ببینیم. خیانت. ‫بله، از این یکی کاملاً مطمئنیم.
‫و واسه دلایل بیشتر،
‫فکر کنم دست می‌ذارم روی بدرفتاری.
‫بدرفتاری؟
‫تو خودت ملکه سنگدلی هستی.
‫واقعاً من رو مقصر می‌دونی ادل، ‫که جای دیگه دنبال آرامش بودم؟
‫جای دیگه؟ شاید نه. اما خواهرم؟
‫چرا؟
‫چرا باید اون می‌بود، آدام؟
‫چون اون تنها کسیه که می‌فهمید
‫تماشا کردن غیب شدن تو چه حسی داره.
‫تو من رو هم حبس کردی،
‫وقتی خودت رو توی این اتاق لعنتی زندانی کردی.
‫در خوشی و ناخوشی، آدام!
‫عهد و پیمون‌مون همین بود، یادت میاد؟
‫من سال‌ها خودمو سرزنش کردم. ‫اما تو منو رها کردی!
‫همین که دیدی دارم غرق میشم،
‫- دستم رو رها کردی. ‫- این درست نیست.
‫من تلاش کردم. ‫تو خودت رو غرق کردی، ادل.
‫تمام چیزی که می‌خواستم خشنود کردن تو بود،
‫که تو جایگاهی بمونم که تو من رو توش گذاشتی.
‫یه زن کوچولوی بی‌نقص و موقر...
‫که هر یکشنبه توی کلیسا کنارت بشینه
‫و بعد کلفتی خونه‌ت رو بکنه.
‫من هیچ‌وقت کاری باهات نکردم
‫که خودت تشنه‌ش نبوده باشی.
‫این کاملاً درسته.
‫تو عاشق هر ثانیه‌ای بودی
‫که منو به بازی می‌گرفتی.
‫اما بعدش نمی‌تونستی فکر این رو تحمل کنی
‫که باهام ازدواج کردی.
‫زانو بزن.
‫من دیگه هیچ‌وقت زانو نمی‌زنم.
‫اگه مشکل منم،
‫پس چطوریاست که من و اولیویا
‫بدون حضور تو اینجا کاملاً خوشحال بودیم؟
‫تو همیشه نالایق بودی، ادل، ‫واسه همسر و مادر بودن.
‫اما اولیویا، اون توی هر دوتاش عالیه،
‫واسه این کار ساخته شده،
‫دقیقاً همون‌طوری که تو ساخته شدی واسه اینکه...
‫یه زنیکه کثیف و
‫لااوبالی باشی.
‫اومدم. اومدم بابا.
‫- سفرت به خونه چطور بود؟ ‫- مغازه خواربارفروشی رو می‌خوام.
‫فقط چند ماهه مغازه هارت رو داری.
‫از فروش خواربار چی می‌دونی؟ ‫خیلی زوده، اما.
‫اداره کردنش خیلی سنگینه. ‫زیادی ریسکیه.
‫چه چیزی می‌تونه ریسکی‌تر از ضرری باشه ‫که همین الان داری میدی؟
‫من براش آمادگی دارم. من رو بذار اونجا. ‫نه تنها پول
‫یه ماه رو جلوجلو بهت میدم، ‫بلکه اجاره رو هر ماه ۱۰ درصد زیاد می‌کنم،
‫و هنوز هم سود خواهم کرد.
‫۱۰ درصد.
‫هشت درصد.
‫قبوله!
‫تا حالا زنی مثل تو ندیده بودم.
‫مطمئن نیستم اصلاً تا حالا لنگه‌ت ‫وجود داشته بوده یا نه.
‫با این حساب... یه پیشنهاد دیگه هم برات دارم.
‫کمک! یکی بیاد کمک کنه!
‫مامان...
‫مامان!
‫خدای من!
‫نه!
‫بهش چی گفتی؟
‫چی؟
‫تادا!
‫چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫من و جو لوتر داریم با هم ازدواج می‌کنیم.
‫- چی؟ ‫- متاسفم، دیوید.
‫جدی که نمیگی؟
‫جو؟
‫اون می‌دونه داری به خاطر مغازه‌هاش ‫باهاش ازدواج می‌کنی؟
‫- این تنها دلیلش نیست. ‫- واقعاً عذر می‌خوام.
‫یادم رفته بود، اون یه خونه خیلی قشنگ هم داره!
‫اما!
‫من واقعاً فکر می‌کنم یه چیزی این وسط هست،
‫یه چیزی بین ما که می‌تونه فوق‌العاده باشه
‫- اگه فقط بذاریم... ‫- من باید این کار رو بکنم.
‫واقعاً و صمیمانه معذرت می‌خوام.
‫ببخشید، اما شما خیلی زود اومدید.
‫اشکالی نداره. می‌تونم منتظر بمونم. ‫اگه شما و شوهرتون...
‫اون هنوز شوهرم نیست.
‫می‌دونید که من واسه وام اینجام؟
‫می‌دونم. خودم وقت گرفتم.
‫ملتفتید که یه زن مجرد نمی‌تونه هیچ‌گونه
‫وامی دریافت کنه؟
‫ملتفتم، و تا کمتر از یه ساعت دیگه ‫این قضیه مشکلی نخواهد بود.
‫من عادت ندارم روزهایی که ‫عروسیم نیست
‫لباس عروس بپوشم.
‫با اجازه.
‫می‌دونم یه مراسم ساده و سریعه، ‫اما فکر می‌کردم
‫شاید یه لباس شیک‌تر بپوشی.
‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫نمی‌تونم دستت رو بگیرم ‫و ببرمت پای سفره عقد مردی که دوستش نداری.
‫پس دیوید چی؟
‫من عاشق دیوید هم نیستم!
‫اما حداقل یه حس‌هایی هست،
‫و احساسات مهمه.
‫سرک نمی‌کشیدم. فقط دیدم مغازه رو نبستی،
‫واسه همین اومدم چک کنم ببینم هنوز...
‫- بله. ‫- شما داماد هستید، آقا؟
‫بله. ببخشید، شما؟
‫آقای آیونس هستم، وکیل. ‫و باید مطمئن بشم که شما
‫از خطرات ضمانت چنین وام سنگینی آگاهید.
‫اگه عروستون نتونه وام رو پس بده، ‫این بدهی پای شما میوفته.
‫فقط اسماً این‌طوریه. تمام ریسکش با منه.
‫و من هم بدقولی نمی‌کنم. ‫اما اگه این‌طور شد، توافق کردیم که واسه پرداختش
‫اجناس من رو حراج کنیم.
‫قانون میگه من به یه شوهر نیاز دارم ‫تا از طرفم امضا کنه.
‫خب، تا ۴۵ دقیقه دیگه، ‫دقیقاً همین رو خواهم داشت.
‫هیچ‌کس کورکورانه وارد این قضیه نمیشه، ‫آقای آیونس.
‫اما!
‫من به خرافات اعتقاد ندارم.
‫فکر کنم خوش‌شانسی رو خودمون می‌سازیم.
‫مطمئن نیستم چیکار کردم ‫که این‌قدر خوش‌شانس بودم.
‫تو برو سمت کلیسا. من طولش نمی‌دم.
‫اگه دوست دارید تشریف بیارید، آقای آیونس. ‫می‌تونیم درباره‌ی شرایط صحبت کنیم.
‫اما... اجناست. تمام چیزی که ساختی.
‫این؟ اینا فقط پی‌ریزی کاره.
‫و اون وام. واسه چیه؟
‫دارم کارخونه دزبری رو می‌خرم.
‫اگه پارچه رو خودم تولید کنم، ‫حاشیه سودم سرسام‌آور میشه!
‫تو که بلد نیستی یه کارخونه رو اداره کنی.
‫اما مردهای زیادی رو می‌شناسم که بلدن.
‫مردهایی که همون‌قدر که من عاشق بابام بودم، ‫دوستش داشتن.
‫مردهایی که از کارفرمای فعلی‌شون ناراضی‌ان.
‫می‌خوای کارگرهای فیرلی‌ها رو بلند کنی.
‫فقط می‌خوام پیشنهاد بهتری بهشون بدم.
‫پس اون خشم درونت برگشته.
‫فکر می‌کردم داری بی‌خیال میشی. ‫اما اینا همه‌ش واسه انتقامه.
‫بله، همین‌طوره. و حس فوق‌العاده‌ای داره.
‫اما! ازدواج بدون عشق...
‫- چیزهای بدتری هم هست! ‫- خب، اگه این‌قدر اصرار داری
‫با کسی ازدواج کنی که دوستش نداری، ‫پس با من ازدواج کن.
‫من قبلاً یه بار ازت خواستگاری کردم.
‫اما من دوستت دارم.
‫تصور کن من زندگیت رو خراب کنم.
‫جو می‌تونه بهم کمک کنه. خودشم می‌خواد.
‫نفوذ هم داره.
‫جو مرد شریفیه و حواسم رو پرت نمی‌کنه.
‫من خودم رو با این فکر غافلگیر کردم ‫که می‌تونم
‫همه اینا رو پشت سر بذارم، ‫اونا رو فراموش کنم.
‫و حالا پدرم مرده.
‫- اون تقصیر تو نبود. ‫- خودم اینو می‌دونم.
‫خون پدرم به گردن فیرلی‌هاست!
‫و تا زمانی که تک‌ تک قطره‌های خون ‫اونا روی دستم نیوفته، آروم نمی‌گیرم!
‫دیگه هیچ فیرلی‌ای حق نداره ‫به من یا خانواده‌م نزدیک بشه!
‫تو نمی‌تونی بهم بگی عاشق کی بشم. ‫من دیگه یه زن بالغم.
‫من فقط دارم بهت حق انتخاب
‫بین جیم فیرلی و آینده‌ت توی این شرکت میدم.
‫تو اصلاً اونو نمی‌شناسی. ‫فقط فامیلیش رو می‌دونی.
‫فکر می‌کنی علاقه‌ش به تو یه اتفاقه؟
‫به نوه من؟ به جانشین من؟
‫وقتی برای اولین بار همدیگه رو دیدیم، ‫هیچ‌کدوم‌مون نمی‌دونستیم اون یکی کیه.
‫کوتاه بیا، پائولا، این‌قدر ساده‌لوح نباش.
‫تموم دنیا می‌دونن من دارم تو رو ‫طوری تربیت می‌کنم که مثل خودم بشی،
‫که همه چی رو به دست بگیری!
‫معلومه که یه فیرلی می‌خواد ‫از این موقعیت سوءاستفاده کنه.
‫چی میشه اگه این قضیه ‫اصلاً ربطی به تو نداشته باشه؟
‫هرچند که شاید درک این موضوع واسه
‫یه آدم خودخواه غیرقابل‌قبول باشه.
‫تو اصلاً روحت هم خبر نداره ‫من چه فداکاری‌هایی کردم.
‫چی میشه اگه جیم منو ‫واسه خاطر خودم دوست داشته باشه؟
‫همین که فکر می‌کنی ‫من دلم می‌خواد مثل تو بشم،
‫دورم شلوغ باشه ‫اما در واقع کاملاً تنها باشم!
‫نه، ممنون. ‫من زندگی رو انتخاب می‌کنم!
‫- بله، خانم هارت؟ ‫- جری...
‫خانم هارت؟
‫میشه لطفاً با آمبولانس تماس بگیری؟
‫خانم هارت؟
‫فکر کنم دارم سکته قلبی می‌کنم.
‫خدای من!
‫خانم هارت؟
‫خانم هارت!
‫شب کریسمسه و کلی جوراب هست
‫که باید آویزون بشن، ‫درخت‌هایی که باید تزیین بشن.
‫من نمی‌تونم فقط تظاهر کنم ‫که یه دوست معمولی واسه خانواده‌تم.
‫امیدوار بودم بتونیم یکم بیشتر بخوابیم؟
‫مگه من توی اون زمینه کم گذاشتم؟
‫- دختر، حالت خوبه؟ ‫- الآن دیگه آره!
‫جو به خاطر غیبت زنش، ‫سزاوار یه ذره دلداری هست.
‫اون بچه‌ای که به دنیا آوردی ‫و مال برادرمه کجاست؟