‫[روندا] ‫[سال ۱۹۲۰]
‫اوه، رفیق، شنیدی...؟
‫[عمارت چیمنیز] ‫[۱۹۲۵]
‫وحشتناکه!
‫مامان، اینطوری یواشکی نیا سراغم.
‫واقعاً وحشتناکه.
‫- چیش وحشتناکه؟ ‫- خب مشخصه، همه‌چیش.
‫این دقیقاً برعکس باحال‌بودنه.
‫صنعت، اشرافیت و وزارت امور خارجه‌ی عزیز
‫پیشنهاد خودت بود.
‫و این خونه تا پایان قراردادی ‫که با خانواده‌ی کوت بستی
‫فعلاً خونه‌ی ما نیست.
‫- لیدی کترهام. ‫- عصر بخیر.
‫اوه، ببین، اونا اونجان.
‫خانم‌ها، نظرتون چیه؟
‫- فوق‌العاده! ‫- فوق‌العاده!
‫لیدی کترهام، ‫فکر محشری بود که همه ما رو جمع کردی.
‫مامانم الان داشت می‌گفت ‫چقدر از این نقاب‌ها خوشش میاد.
‫- مگه نه، مامان؟ ‫- آره. عاشقشم!
‫برای بازی بریج بهمون ملحق می‌شین؟
‫اوه، متأسفانه نه، لیدی کوت.
‫اوه! چرا؟
‫این بازی رو یه آمریکایی اختراع کرده. ‫توی یه قایق.
‫آه، آره.
‫جرج لوماکس رو دیدین؟
‫ببین، هدف اصلی امشب ‫اینه که من و اون باهم جفت بشیم.
‫وزارت امور خارجه اون، ‫کارخونه‌های فولاد من،
‫در یه اتحاد کامل برای یه پروژه محرمانه.
‫اسوالد، اگه به همه بگی دیگه محرمانه نیست.
‫نه، عزیزم. کاملاً درست میگی، عزیزم.
‫هی، وایسا. وایسا.
‫ممنون، تردوِل.
‫- بیا، عزیزم. ‫- باشه.
‫لوماکس.
‫تردول، الان ازت تشکر کرد؟
‫متأسفانه بله، خانم.
‫هیچ‌وقت نباید از خدمتکار تشکر کرد، باندل. ‫آخرش به کجا می‌کشه؟
‫فکر می‌کنی این پروژه محرمانه‌ای ‫که درباره‌ش حرف می‌زنن
‫چی می‌تونه باشه؟
‫خب، اگه یه چیز از پدر فقیدت یاد گرفته باشم،
‫این بود.
‫زیاد سوال پرسیدن کار خوبی نیست.
‫و این دقیقاً فرق من و توئه، مامان.
‫اوه. لیدی وینسنت... ‫تکان‌دهنده به نظر می‌رسی!
‫- وایسا. ‫- نمی‌تونیم! عجله داریم.
‫رانی دِورو.
‫باندل، پس ما رو دیدی.
‫چطور ممکنه با اون نقاب‌ها دیده نشین؟
‫دفتر هند چطور می‌گذره؟
‫هنوز پر از آدماییه که ‫کاملاً مطمئن نیستن هند کجاست.
‫بیل اِورسلی، می‌دونم زیر اون نقاب تویی.
‫سلام، باندل.
‫چرا خیلی‌هاتون نقاب شبیه‌ به هم زدین؟
‫توافق وزارت امور خارجه، ‫همه‌ی رفقایی که توی دولت کار می‌کنن.
‫و چرا هر دوتون زیر کتتون ساعت قایم کردین؟
‫جری وید تمام هفته نتونسته ‫قبل از ظهر برای صبحونه بیاد پایین،
‫پس فکر کردیم این مشکلو حل کنیم.
‫ولی محرمانه.
‫امیدوارم هر دوتون ‫با جری بیچاره بد رفتار نکنین.
‫اگه مجبور بودی باهاش کار کنی، ‫بهش نمی‌گفتی «جری بیچاره».
‫می‌تونیم اینا رو قبل از اینکه ‫کس دیگه‌ای ببینه بذاریم سرجاشون؟
‫برین سراغ شیطونی‌هاتون، پسرها.
‫خیلی خفن نیست؟
‫بیا.
‫- سلام، ساکس. ‫- اوه! سلام، باندل.
‫خدایا، ترسوندیم.
‫خیلی باظرافت نزدیک شدی.
‫رانی و بیل رو ندیدی؟
‫دیدم.
‫یه فکر خیلی باظرافت تو کله‌شونه.
‫ببخشید.
‫جری وید؟ ‫من این چهره رو هرجایی می‌شناسم.
‫لیدی آیلین.
‫- ساکس یه کلمه جدید یاد گرفته. ‫- خدای من. امسال دوتا شده.
با من صحبتی داشتی؟
‫می‌دونی، تا وقتی اینجام، ‫اتاق خواب تو رو بهم دادن.
‫درحالی که من و مامان ‫توی کلبه‌ی باغ زندگی حقیرانه‌ای داریم.
‫امشب واقعاً درخشان به نظر می‌رسی، باندل.
‫تو هم همینطور.
‫تامی همیشه می‌گفت ‫با کت و شلوار به دنیا اومدی.
‫شب‌هایی مثل این، ‫دلم برای برادرم تنگ میشه.
‫من بیشتر از این مواقع ‫دلم براش تنگ میشه.
‫از اینکه چطوری شدی کلی ذوق می‌کرد.
‫امیدوارم.
‫مطمئنم.
‫منو به شام دعوت کن.
‫هیچ‌وقت پایبند تشریفات نبودی، مگه نه؟
‫زندگی خیلی کوتاه‌تر از این حرفاست.
‫همه‌مون اینو به سختی یاد گرفتیم.
‫لیدی آیلین؟
‫می‌تونم افتخار این رو داشته باشم
‫که شما رو به شام ببرم؟
‫وای! جری وید، چه غافلگیرکننده!
‫کِی؟
‫سه‌شنبه‌ی آینده.
‫فکر کنم بتونم دقیقاً قبل از ۶ بیام.
‫عالی میشه.
‫بگو ببینم. نظرت در مورد چند تا سوال چیه،
‫اگه سه‌شنبه سوالی داشته باشم که ازت بپرسم؟
‫چه جور سوالی؟
‫شاید یه جور سوال ‫که آدم امید داره جواب مثبت بشنوه.
‫- وید! ‫- اوه!
‫وید. داری چیکار می‌کنی؟
‫لیدی آیلین، ‫حتماً جناب جرج لوماکس رو به خاطر میاری.
‫- معاون وزارت امور خارجه. ‫- خدای... من!
‫لیدی آیلین! عذرخواهی می‌کنم...
‫بزرگ شدی!
‫آقای لوماکس،
‫مطمئنم از مهمونی سر اوسوالد لذت می‌برین؟
‫اوه، کاملاً!
‫البته بدون این خونه‌ی باابهت ‫اینطوری نمیشد.
‫من صریحاً بهت دستور دادم
‫که کل شب کنار لیدی کوت بمونی.
‫باید بهش آب بدی، باید غذا بدی،
‫باید مدام اونو افسون کنی
‫تا من بتونم رابطه‌م رو ‫با سر اوسوالد محکم کنم.
‫داری از وظیفه‌ت غفلت می‌کنی. ‫باید کوت‌ها رو خوشحال نگه داریم.
‫البته، آقای لوماکس.
‫لیدی آیلین، ببخشید. ‫وظیفه صدام می‌کنه.
‫آقای وید، موفق باشی.
‫منتظر شنیدن سوالت در روز سه‌شنبه هستم.
‫منم منتظر شنیدن جوابت هستم.
‫لیدی آیلین، مفتخرم.
‫تو، برو بریج بازی کن ‫یا هر کاری که لیدی کوت دستور میده.
‫هر کاری؟
‫هیس!
‫فکر کنم خیلی حرفه‌ای انجامش دادیم.
‫- و من بی‌خاصیت‌ام، درسته؟ ‫- همیشه هستی، تسیجر.
‫این آقایون دوست دارن ‫بهم یادآوری کنن، لیدی کوت،
‫که من برای خدمات مدنی ‫کاملاً واجد شرایط نبودم.
‫بااین‌حال، من یه مهمونی‌روِ خیلی ارزشمند ‫باقی می‌مونم،
‫و چارلستون درجه دو محسوب میشه.
‫صحبت از بهترین خونه‌هاست.
‫مگه نه، لیدی آیلین؟
‫کاملاً، جیمی. ‫منتظر یه نمایش هستیم.
‫همونطور که می‌دونی، ‫تواضع طبیعی من معمولاً ممنوع می‌کنه،
‫ولی برای تو، باندل، حتماً.
‫لیدی کوت،
‫معتقدم این از اون کارهاست که ‫ممکنه زیاد مورد تأیید نباشه.
‫نه از طرف من.
‫آخرین نفری که منو کلاهبردار صدا کرد،
‫تا آخر عمرش پشیمون شد.
‫تسیجر، لازمه اینقدر سر و صدا کنی؟
‫حالت یه کم به هم ریخته؟
‫تو چطور، بیل؟
‫حالم افتضاحه.
‫تردول، فقط نون‌خشک و نمک صفرا.
‫گفتم یه‌کم آماده کنن، قربان.
‫اوه، خدای من. جوانی.
‫صبح همگی بخیر!
‫اینجا چندتا کله‌سنگین هست.
‫ساکس، صبح بخیر. ‫پسرها، صبح بخیر.
‫- باندل، صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫اون صدای وحشتناک چیه؟
‫اوه.
‫لیدی آیلین، لیدی کترهام.
‫صبح بخیر.
‫لیدی کوت، ‫اون صدای جری ویده
‫که ثابت می‌کنه هرطوری باشه می‌خوابه.
‫خب، حالا که ثابت شد...
‫تردول، می‌تونی به اون سر و صدای لعنتی ‫رسیدگی کنی؟
‫مادام، فوراً.
‫آقای وید؟
‫تردول اون بالا چیکار می‌کنه؟
‫خیلی‌خب، خودم به اون ‫زنگ‌های لعنتی رسیدگی می‌کنم.
‫شما دو نفر رو مسئول می‌دونم.
‫تردول، برو کنار.
‫لیدی آیلین، نباید برین.
‫تردول، میشه لطفاً؟
‫خاموششون کن.
‫تردول، خاموششون کن!
‫لیدی آیلین، ‫این باید برات کاملاً شوک‌آور بوده باشه.
‫ممکنه بپرسم، کدوم یکی از شما اطلاع داشت
‫که اون شربت خواب‌آور مصرف می‌کرده؟
‫نه، این منطقی نیست.
‫اون خوابش خیلی سنگین بود، ‫از سال‌ها قبل.
‫کل هدف شوخیتون برای همین بود.
‫لیدی آیلین، ممکنه که
‫خواب عالی آقای وید ‫نتیجه مصرف شربت خواب‌آور بوده باشه.
‫اوپس، دست‌پاچه شدم. عذر می‌خوام.
‫می‌تونست بدبیاری باشه.
‫بهتره محض اطمینان اینو چک کنیم.
‫ببخشید. ببخشید.
‫باارزش نبود، مگه نه؟
‫به حرفام گوش نمی‌دین.
‫دارویی استفاده نمی‌کرد. ‫چرا باید استفاده می‌کرد؟
‫اون توی نبرد سام جنگیده بود، باندل.
‫تنها مردی نبود که به اندازه کافی چیز دید ‫که شب بیدارش نگه داره.
‫نه. تامی توی نامه‌هاش از جبهه، ‫همیشه شوخی می‌کرد
‫که حتی بلندترین انفجار هم ‫نمی‌تونه جری رو بیدار کنه.
‫سوال اینه که ‫آیا این یه حادثه وحشتناک بوده؟
‫الکل و دارو ‫هیچ‌وقت ترکیب خوشایندی نیستن.
‫یا، ببخشید لیدی آیلین،
‫عمداً خودکشی کرده؟
‫یعنی میگی خودکشی کرده؟
‫چون جری ویدی که من می‌شناسم ‫این کارو نمی‌کرد.
‫می‌تونی بهش بگی؟
‫اون...
‫این اواخر تحت فشار کاری زیادی بود.
‫جری به لوماکس گزارش میده ‫و لوماکس خیلی آشفته بود که
‫مطمئن بشه دیشب به خیر بگذره.
‫منصفانه‌ست که بگیم جری تازگی...
‫با همه فشارها... خودش نبود.
‫قبول نداری؟
‫ها؟
‫نمی‌دونم.
‫تو بیشتر باهاش کار می‌کردی، بیل.
‫خب، یه تحقیقات قضایی ‫واقعیات رو ثابت می‌کنه.
‫به زودی جسد رو منتقل می‌کنیم.
‫دکتر، ممنون که اینقدر سریع تشریف آوردین. ‫تردول راهنماییتون می‌کنه.
‫خیلی غم‌انگیزه. اتفاق غم‌انگیزیه.
‫بازم بابت لیوان عذر می‌خوام.
‫آره، فکر کنم کارم تموم شد.
‫چون، تخت رو بررسی کردم.
‫کنار تخت رو.
‫بطری رو.
‫درها رو.
‫فکر کنم می‌تونم یه سرکی
‫به کمدها یا پنجره‌ها بکشم، ‫اگه دوست دارین.
‫نظرت چیه؟
‫قبلش این کارو کرده بودی؟
‫خب، جالبه که اینو می‌پرسی. ‫نه، نکرده بودم.
‫نه، معمولاً دیکینز پیر رو می‌فرستن، ‫ولی اون رفته ایستبورن.
‫هرسال میره، اون و همسرش.
‫یعنی، احتمالش... احتمالش چقدره؟
‫چون به ندرت یکی از اینا گیرمون میاد.
‫آره، پس بالاخره بند از پام باز کردن.
‫پرواز تک‌نفره. خیلی هیجان‌انگیزه.
‫نه، منظورم...
‫خیلی غم‌انگیزه.
‫کارمو تموم می‌کنم.
‫اون خودکشی نکرده.
‫- داشت برای هفته دیگه برنامه‌ریزی می‌کرد. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫چون اون برنامه‌ها با من بودن.
‫باندل، می‌دونم فکر کردن بهش افتضاحه،
‫ولی بیل راست میگه.
‫این مدت، کار خیلی تحت فشارش گذاشته بود.
‫چرا این‌همه ساعت روی طاقچه هست؟
‫فکر کردم قایمشون کرده بودین.
‫شما دو نفر این کار رو کردین؟
‫تردول، دیگه چی می‌خوای؟
‫لیدی آیلین، خانواده کوت. ‫به نظر میاد دارن میرن...
‫ناگهانی.
‫لیدی کترهام کمک شما رو خواستن.
‫باندل، اینجایی.
‫جیمی، مجبوری مثل فیل سر و صدا کنی؟
‫راسته؟
‫راجع به جری وید؟
‫آره.
‫خدای من.
‫حالت خوبه؟
‫یکی گفت تو پیداش کردی.
‫خوبم.
‫خیلی‌خب.
‫خوبم.
‫- باندل، فکر نکنم حال هیچ‌کدوممون خوب باشه. ‫- نه.
‫اون قطعاً بهترینمون بود.
‫واقعاً بود.
‫بگو عجله کنن، ‫قبل از اینکه اون زن وحشتناک پیداش بشه.
‫اوه، بجنب دیگه، بیتمن. ‫وقت اینطوری پرسه زدن نیست.
‫- وای، نه. ‫- خانواده کوت!
‫گفتن زودتر دارین می‌رین؟
‫لیدی کترهام.
‫آره.
‫همسرم خیلی تحت تأثیر ‫این اتفاق غم‌انگیز قرار گرفته.
‫آره، غم‌انگیزه.
‫شیرین‌گندمک.
‫ببخشید؟
‫شیرین‌گندمک. ‫توی زمان‌های سخت آرومم می‌کنن.
‫- ممنون، نه. ‫- نه.
‫اوسوالد، می‌دونی که
‫سه روز دیگه از قراردادمون باقی مونده؟
‫متأسفانه ما خانواده‌ای نیستیم ‫که تمایل به استرداد وجه داشته باشیم.
‫نه. فکر نمی‌کردم باشین.
‫از وزارت امور خارجه بود، مگه نه؟ ‫پسری که مُرد؟
‫یه دوست عزیز خانوادگی بود.
‫همه جعبه‌ها و چمدون‌ها بسته‌بندی شده، ‫و آماده رفتنه. لیست رو دارم.
‫خوبه، بیتمن.
‫- این پسر یه منشی عالیه. ‫- بله.
‫همه باید یه بیتمن داشته باشن.
‫باهم آشنا هستیم.
‫با جری هم‌مدرسه‌ای بودی. ‫و پسر من. تامس؟
‫دو سال پایین‌تر.
‫با بورسیه. ‫هزینه‌ش رو ما پرداخت کردیم.
‫این یه اتفاق وحشتناکه، از هر نظری.
‫خب، براتون آرزوی یه سفر سریع و ایمن دارم.
‫خانواده کوت.
‫پانگو.
‫این آدما باعث میشن کلیه‌درد بگیرم.
‫بیتمن، بهت چی گفت؟ پانگو؟
‫اونا فکر می‌کنن ‫فقط به خاطر اصل و نسبشون از ما بهترن.
‫بیتمن، بهم بگو.
‫چه کسی مجبوره ‫این خونه قدیمی و نمورش رو اجاره بده
‫تا قبض‌ها رو پرداخت کنه،
‫و چه کسی می‌تونه ‫توی این خرابه مهمونی بده و بره پی کارش؟
‫هر وقت دسته‌چکم رو به رخ بکشم
‫می‌تونم به این دنیا دسترسی پیدا کنم.
‫می‌دونی، میگن کلاس رو نمیشه خرید،
‫ولی ارزون‌ترین و در دسترس‌ترین خرید
‫در کل انگلستانه.
‫بیا بریم.
‫- ممنون، بیتمن. ‫- ممنون، بیتمن.
‫نه!
‫مادام، ببخشید.
‫باید بذاری غمش رو بروز بده.
‫لورین عزیزم،
‫من دوشنبه توی شهر خواهم بود.
‫بیا دوشنبه دوباره صحبت کنیم.
‫نباید امشب درمورد «سِوِن دایالز» بهت می‌گفتم. ‫[هفت صفحه عقربه‌دار]
‫اونقدر خسته بودم ‫که به زور می‌تونستم فکر کنم.
‫لطفاً فراموش کن که اصلاً گفتم...
‫مامان، سون دایالز برات چه معنایی داره؟
‫اوه، من از این همه نوشیدنی جدید ‫سر در نمیارم.
‫من بیشتر داشتم
‫به یه شیء یا مکان فکر می‌کردم، شاید.
‫اوه، زاغه‌نشین‌ها؟
‫سون دایالز؟ ‫منطقه زاغه‌نشین توی شهر، آره.
‫نه، یه بار از اونجا رد شدم، اشتباهی. ‫عصبانی بودم.
‫منطقه لندن؟ واقعاً؟
‫خیال نداری که بری اونجا، نه؟
‫مطمئن نیستم.
‫خب، پس بذار من برات مطمئن باشم. نرو.
‫منطقه وحشتناکیه. خطرناکه.
‫اصلاً چرا داریم راجع بهش حرف می‌زنیم؟
‫همه فکر می‌کنن جری خودکشی کرده.
‫من فقط...
‫نمی‌تونم باور کنم.
‫باندل، من...
‫راستشو بخوای
‫راجع به جری بیچاره متأسفم.
‫می‌دونم چقدر به هم علاقه داشتین.
‫ولی ما هیچ‌وقت نمی‌تونیم
‫واقعاً ذهن یه نفر دیگه رو بخونیم.
‫نه، ولی می‌دونی، من می‌تونم، ‫چون خودش بهم گفت.
‫قرار بود سه‌شنبه با هم شام بخوریم.
‫فکر کنم شاید می‌خواست ‫بهم پیشنهاد ازدواج بده.
‫بدون اینکه به من چیزی بگه؟
‫اگه به فکر خودکشی بود،
‫چرا باید اون کارو می‌کرد؟
‫مامان، فکر کنم شاید کشته شده باشه.
‫باندل، این یه اتهام خیلی جدیه.
‫می‌دونم.
‫خب، کی می‌خواد به اون پسر خوش‌قیافه ‫آسیبی بزنه؟
‫شاید یکی از مهمون‌های مهمونی؟
‫یا لیدی کوت؟
‫قرار بود کنار اون بمونه،
‫ولی به نظر نمی‌رسید ‫آخر شب ازش راضی باشه.
‫عزیزم، همه ما ناراضی هستیم.
‫معنیش این نیست که ‫باید زهر دستمون بگیریم.
‫مامان، تا نفهمم چه بلایی سرش اومده ‫دست بردار نیستم.
‫و اگه تو رو از شروع چنین کاری منع کنم؟
‫اونوقت هر دومون می‌دونیم که ‫حرفت رو نادیده می‌گیرم.
‫امروز با امیلی صحبت کردی؟
‫امیلی؟
‫اوه، خدمتکار. ‫نه، چرا باید صحبت کنم؟
‫قبل از رفتنشون، امیلی رو دیدم ‫که با لیدی کوت صحبت می‌کرد.
‫انگار داشت گریه می‌کرد.
‫خب، لیدی کوت روی منم همین تأثیر رو داره.
‫جدی میگم.
‫خدمتکارها تمایل به گریه کردن دارن، ‫طبق تجربه من.
‫اینطور نیستن، مامان. ‫فقط اگه باهاشون بد رفتار کنی.
‫دقیقاً شبیه پدرت حرف می‌زنی.
‫ممنون.
‫نمی‌تونم باور کنم جری رفته.
‫مرگ زیاد شده.
‫خیلی زیاد.
‫گل‌های تازه
‫برای مردان عزیزمون.
‫[الستیر ادوارد برنت] ‫[تامس ادوارد برنت]
‫چرا باید یه ساعت ‫روی چمن گذاشته باشیم؟
‫به عنوان بخشی از شوخیتون؟
‫مثل ساعت‌های روی طاقچه.
‫یکی روی چمن ‫به سختی می‌تونست بیدارش کنه.
‫پس چطور رفته اونجا؟
‫باندل، قسم می‌خورم اصلاً نمی‌دونم.
‫پس چطور توضیحش میدی؟
‫نمی‌تونم.
‫یه چیزی هست که باید بدونی. ‫من و بیل اون شب هیچ ساعتی
‫روی طاقچه نذاشتیم.
‫همه رو دور اتاق قایم کرده بودیم.
‫یعنی یکی جاشون رو عوض کرده؟
‫فکر کنم جری وقتی اون شب رفت بخوابه ‫پیداشون کرده.
‫ولی اگه پیداشون کرده، ‫چرا زنگشون رو خاموش نکرده؟
‫درضمن، ما اون شب ‫۸ تا ساعت زنگ‌دار دور اتاقش قایم کردیم،
‫ولی فردا صبح ‫فقط ۷ تا روی طاقچه چیده شده بود.
‫اون یکی روی چمن، باید هشتمی باشه.
‫رانی، این دقیقاً چیزیه که منو اذیت می‌کنه.
‫حتماً یکی توی اتاق جری بوده.
‫بعد از اینکه شما رفتین، ‫ولی قبل از اینکه جسدش رو پیدا کنیم.
‫ممکنه.
‫بیشتر از ممکنه. ‫باید حقیقت رو پیدا کنیم.
‫رانی، کی می‌خواسته جری رو بکشه؟
‫اگه نظری داری، باید بهم بگی.
‫تحقیقات قضایی پزشکی قانونی ‫سه‌شنبه در مارکت بیسینگ برگزار میشه.
‫اگه اعلام نکنن قتل بوده،
‫پلیس پرونده رو مختومه می‌کنه ‫و جری هیچ‌وقت به عدالت نمی‌رسه.
‫اینو بهش بدهکاریم.
‫اون تو رو دوست داشت.
‫بهت احترام می‌ذاشت.
‫خیلی‌خب. با هم می‌ریم دادگاه.
‫تا اون موقع، اینو به هیچ‌کس دیگه‌ای نگو.
‫باشه.
‫ببین، دیگه باید برم. ‫مواظب خودت باش، باندل.
‫خداحافظ.
‫با همه خدمتکارها صحبت کردی؟
‫بله، مادام.
‫و هیچ‌کس متوجه یه بطری شربت خواب‌آور
‫روی میز کنار تخت آقای وید ‫در طول اقامتش نشده؟
‫درسته.
‫میز کنار تخت همیشه تمیز بود، ‫آماده برای چای صبحانه‌ش.
‫خدمتکارها از بازدید‌های سال‌های گذشته ‫اطلاع داشتن که
‫آقای وید هر صبح دیر بیدار میشه،
‫و تا اونجایی که من می‌دونم،
‫بدون کمک دارویی بود.
‫و تو،
‫یا هرکس دیگه‌ای، ‫ساعت‌های زنگ‌دار اتاق آقای وید رو
‫اون شب یا اول صبح جابه‌جا کرد؟
‫قطعاً نه، لیدی آیلین.
‫مطمئنی؟
‫کاری که یه مرد در اتاق خودش می‌کنه،
‫با هر تعدادی ساعت که انتخاب می‌کنه،
‫به خودش مربوطه.
‫کجا می‌تونم امیلی رو پیدا کنم؟
‫اوه! اوه، مادام.
‫لطفاً، بشین.
‫توی هیچ مشکلی نیستی. ‫فقط می‌خوام یه چیز ازت بپرسم.
‫قبل از رفتنشون، ‫دیدم لیدی کوت باهات صحبت می‌کرد.
‫به نظر ناراحت بودی.
‫به خاطر چیزی بود که اون گفته بود؟
‫چیزی که دیده بودی؟
‫نمی‌خوام بدی کسی رو بگم.
‫هر چی بگی بین خودمون می‌مونه.
‫مطمئنی؟
‫توی خونه‌های دیگه دیدم سر خدمتکارایی که ‫از چشم می‌افتن، چه بلایی میاد.
‫قول میدم، امیلی. ‫امیدوارم بدونی که ارزشش رو داره.
‫وقتی تابستون اومدن،
‫من مسئول کارهای لیدی کوت شدم.
‫و لیدی کوت چطور بود؟
‫خیلی پرتوقع بود.
‫هیچ‌وقت یه چیز رو دوبار نمیگه. ‫مثلاً، یه چیزی می‌خواد،
‫وقتی میاریش،
‫میگه چیز دیگه‌ای خواسته ‫و چرا اینقدر احمقی؟
‫فهمیدم.
‫ادامه بده.
‫می‌دونی من چقدره اینجام.
‫وقتی پدرت مُرد، ‫کی از مامانت مراقبت کرد؟
‫و ما هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنیم، امیلی.
‫لیدی کوت کاری کرد که
‫احساس کنم دارم دیوونه می‌شم،
‫منو به خاطر هر چیزی که درست نبود ‫سرزنش می‌کرد.
‫بطری شربت خواب‌آور.
‫مال تو بود؟
‫من خوابم نمی‌برد.
‫و... خدایا، خیلی خسته بودم،
‫و دیگه کم آوردم.
‫و به لیدی کوت گفتم ‫داره خواب رو از چشمم می‌دزده.
‫و اون بطری رو بهم داد،
‫و گفت کمک می‌کنه، ‫ولی انتظار داره بهتر عمل کنم.
‫- تو اونو به جری وید دادی؟ ‫- نه، البته که نه، مادام!
‫هیچوقت بیشتر از دو کلمه ‫باهاش صحبت نکرده بودم،
‫خدا بیامرزتش.
‫نه، دزدیدنش.
‫از اینجا، شب مهمونی.
‫برگشتم و دیگه نبود.
‫به نظرت کی ممکنه اونو بهش داده باشه؟
‫خب، خودش نمی‌تونسته برداشته باشه.
‫این بالا نمی‌اومد.
‫و گذشته از این،
‫به ندرت کسی می‌دونست دارمش.
‫خیلی قوی بود.
‫باید کمترین مقدار ممکن رو می‌خوردی و...
‫خب، اگه کل بطری رو خورده، خب...
‫خب، تعجبی نداره که از پا در اومده.
‫کل اون دادگاه پزشکی قانونی نمایش بود. ‫مرگ در اثر حادثه؟
‫یه رسواییه! ‫امیدوارم راضی باشی.
‫گفتن در مورد ساعت‌ها ‫هیچ فرقی ایجاد نمی‌کرد.
‫شاید باعث میشد به شواهد امیلی
‫در مورد شربت خواب‌آوری ‫که جری رو کشت وزن بده.
‫- در عوض، پرونده رو مختومه کردن. ‫- اوه، باندل، ولش کن.
‫- رانی، اون مرد رو نگاه کن. ‫- کدوم مرد؟
‫- اونجا، به ما خیره شده. ‫- می‌شناسیش؟
‫نه.
‫- چرا باید اینجوری بهمون خیره بشه؟ ‫- بریم تو؟
‫چرا باید بریم تو؟
‫منو به ناهار دعوت کردی.
‫اوه، نه، اون فقط یه حقه بود. ‫فکر کردم می‌فهمی.
‫پس چرا اینجاییم؟
‫لیدی کوت! ‫چه غافلگیرکننده.
‫لیدی آیلین. آقای دِورو. ‫مطمئنم حالتون خوبه.
‫کاملاً نه.
‫چرا چیزی رو که در مورد مرگ وید می‌دونستین ‫به دادگاه پزشکی قانونی نگفتین؟
‫مطمئنم نمی‌دونم منظورت چیه.
‫شربت خواب‌آوری که توی اتاقش پیدا کردن ‫مال شما بود، نه مال جری.
‫شما اونو به امیلی دادین.
‫و با این حال تصمیم گرفتین اون اطلاعات رو ‫با پزشک قانونی درمیون نذارین.
‫پس، به خاطر شما، ‫پلیس بیشتر تحقیق نمی‌کنه.
‫لیدی آیلین، منو می‌بخشین.
‫صحبت دوباره‌ از همچین اتفاق غم‌انگیزی ‫به هیچ‌کدوممون کمکی نمی‌کنه.
‫اینکه اون پسر بیچاره زهرش رو از کجا آورده
‫و باهاش چیکار کرده به من مربوط نیست.
‫ببخشید.
‫باندل، کاملاً مطمئن نیستم ‫می‌خوای به چی برسی.
‫حقیقت؟
‫هیچ‌کدوم از اینا جور در نمیاد.
‫ببین.
‫این نامه رو توی میز تحریر پیدا کردم.
‫جری داشته اونو برای خواهرش لورین می‌نوشته.
‫توش میگه هیچ‌وقت نباید ‫اشاره‌ای به سون دایالز می‌کرد.
‫و فکر می‌کنی این یعنی چی؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی باید به هم مربوط باشه، مگه نه؟
‫هفت ساعت روی طاقچه، سون دایالز. ‫[هفت صفحه عقربه‌دار]
‫یه نفر عمداً اونا رو اینطور چیده.
‫اگه بتونیم بفهمیم معنیش چیه، ‫می‌تونیم بفهمیم چه کسی جری رو کشته.
‫پزشک قانونی مرگ رو در اثر حادثه اعلام کرد. ‫این باید پایان...
‫گور بابای پزشک قانونی! ‫من تا نفهمم جری چطور مُرده دست بردار نیستم.
‫اون رفته!
‫باندل، اون رفته.
‫هیچ کاری نمی‌تونی بکنی. ‫اصلاً این برات چه اهمیتی داره؟
‫جری وید جسد برادرمو ‫از میدون جنگ برگردوند.
‫نزدیکترین دوستی بود که ‫برادرم توی عمرش داشت، حتی موقع مرگ.
‫یه منبع آرامش باورنکردنی ‫برای من و خانواده‌م بود.
‫و اون...
‫بهش علاقه زیادی داشتم، رانی.
‫اینو بهش بدهکارم،
‫اگه حتی کوچیکترین احتمال قتل ‫وجود داشته باشه،
‫باید به حقیقت برسم.
‫بسپارش به من.
‫بذار من چندتا صبحت محتاطانه داشته باشم،
‫ولی لطفاً، باندل، مراقب باش که با کی ‫در مورد این موضوع صحبت می‌کنی.
‫جری دلش نمی‌خواست ‫توی هیچ خطری بیفتی.
‫- اپراتور. ‫- اپراتور؟
‫چه شماره‌ای رو بگیرم؟
‫کسی که براش کار می‌کنم همین الان
‫آخرین تماسش روی این شماره قطع شد.
‫- شماره چنده؟ ‫- مارکت بیسینگ ۴۱۴۱.
‫مارکت بیسینگ ۴۱۴۱.
‫اگه می‌تونین فوراً تماس رو برقرار کنین.
‫- اون خیلی پریشانه. ‫- گوشی رو نگه دارین.
‫خودم اون ارتباط رو برقرار کردم.
‫سلام، اسکاتلند یارد.
‫الو؟
‫مامان، به لاگوندا نیاز دارم. ‫دارم میرم لندن.
‫اوه، فکر خوبیه. ‫بد نیست منم یه دوری بزنم.
‫پس بیا.
‫خب، پس حرفمو پس می‌گیرم.
‫وقتی عجله نداشته باشی، رانندگیت...
‫به اندازه کافی غیرقابل تحمله.
‫چرا اینقدر عجله داری؟
‫دارم در مورد مرگ جری اطلاعات جمع می‌کنم.
‫باندل، نه. مطلقاً نه.
‫طبق تجربه‌ی من، ‫اونایی که دنبال دردسر می‌گردن،
‫معمولاً پیداش می‌کنن.
‫و من دیگه تحمل از دست دادن کسی رو ندارم.
‫دارم میرم لندن. ‫نمی‌تونم بیخیال این قضیه بشم.
‫فکر کردن یعنی عمل کردن، مامان.
‫دارم میرم اسکاتلند یارد. ‫برام آرزوی موفقیت کن.
‫آرزو می‌کنم همین‌جا بمونی!
‫همین‌جا.
‫خیلی شبیه خودته،
‫عزیزم.
‫تردول، چیه؟
‫مگه یه زن نمی‌تونه ‫زمانی رو تنها با گیاهانش بگذرونه؟
‫یه یادداشت ناشناس دریافت کردیم،
‫خطاب به لیدی آیلین، مادام.
‫واقعاً؟
‫خب، بلند بخون.
‫ممکنه مادام ترجیح بدن خودشون بخونن.
‫نه، مادام ترجیح نمیده.
‫بخونش، مرد.
‫«از سون دایالز دوری کن،»
‫«وگرنه پایان زندگیت خواهد بود.»
‫حالت خوبه؟
‫رانی؟
‫اوه.
‫باندل.
‫تیر خوردی! کی این کارو کرد؟
‫سون...
‫سون دایالز...
‫آره؟ رانی!
‫- بگو... ‫- من... نمی‌فهمم چی میگی!
‫به کی بگم؟
‫جیمی
‫تسیجر.
‫سون...
‫دایالز.
‫نه، نه، نه! رانی!
‫رانی!
‫رانی، نه!