‫داداش کوچیکه، دیرمون شده. بجنب.
‫[روندا، اسپانیا] ‫[سال ۱۹۲۰]
‫کجاست؟
‫- می‌‌بینیش؟ ‫- آروم باش. گفت میاد اینجا.
‫ببخشید، فکر کنم یه چیزی روی لباستونه.
‫جلوتر نیا، لطفاً.
‫متأسفانه اونی که باهاش قرار داشتین ‫رفته میدون گاوبازی.
‫دیگه برنمی‌گرده.
‫پاکت لطفاً، ‫مگه اینکه بخوای مثل خواهرت بشی.
‫- لازم نبود بکشیش. ‫- نه.
‫ولی باید بتونم از کارم یه لذتی ببرم.
‫این حاصل عمرمه.
‫و ما مطمئن میشیم تلاشت به هدر نره.
‫[لندن] ‫[سال ۱۹۲۵]
‫[رونالد چوپرا دِورو] ‫[۱ سپتامبر ۱۸۹۸ تا ۲۴ سپتامبر ۱۹۲۵]
‫طفلکی. واقعاً مرد نازنینی بود.
‫از همه‌مون باهوش‌تر بود.
‫و درحالی پیداش کردی ‫که مثل سگ با تیر زدنه بودنش.
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم، جیمی؟
‫اعتبار اسم تسیجر خدشه‌ناپذیره، باندل.
‫یالا، خودت می‌دونی.
‫چی میشه اگه مرگ جری و رانی،
‫به کارشون توی وزارت خارجه ربط داشته باشه؟
‫اگه اونجا یه چیز ناجوری کشف کرده باشن چی؟
‫نمی‌دونم به چی فکر کنم.
‫اولش فکر کردم لیدی کوت ‫یه ربطی به مرگ جری داره، ولی...
‫فکر نمی‌کنم ربطی به مرگ رانی داشته باشه.
‫و جیمی، گوش کن،
‫آخرین حرفای رانی که ‫باید بهت بگم این بود، «سون دایالز».
‫ببخشید، سون چی؟
‫دایالز.
‫خیلی‌خب.
‫- و من قراره چه برداشتی از این بکنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی چیزی که گفت این بود. ‫«به جیمی تسیجر بگو، سون دایالز».
‫آدم فکر می‌کنه آخرین حرف‌های یه نفر ‫باید یه‌کم واضح‌تر باشه.
‫و چرا من؟
‫من که یکی از رفقای صمیمیش نبودم.
‫نه، داشتم در موردش فکر می‌کردم.
‫واقعاً خیلی درگیر این ماجرا شدی، نه؟
‫هیچ اطلاعاتی برای خواهر جری، لورین، داری؟
‫مامان گفت با خانواده‌شون تماس گرفتی ‫تا خبر رو بدی.
‫آره تماس گرفتم.
‫کار خوشایندی نبود.
‫ولی دختر جذابیه. ‫افتخار می‌کنم که با هم خوب کنار اومدیم.
‫چرا می‌پرسی؟
‫یه نامه پیدا کردم که جری قبل از مرگش ‫داشته برای لورین می‌نوشته،
‫ولی آدرسی نداشت.
‫که اینطور.
‫نظرت چیه یه ملاقات جور کنم؟ ‫سه تاییمون.
‫توی خونه‌ی من.
‫بدم نمیاد یه بهونه‌ای ‫برای دوباره‌ دیدنش داشته باشم.
‫جیمی، تو درست بشو نیستی.
‫خودم «عاشق بیچاره» رو ترجیح میدم.
‫با این‌همه کنجکاوی که می‌کنی ‫مراقب خودت هم هستی، مگه نه باندل؟
‫نباید بذاری تو رو هم هدف بگیرن.
‫یا من رو،
‫حالا که حرفش شد.
‫حالا،
‫به نظرت اون مردی که ‫از لای درخت‌ها بهمون زل زده کیه؟
‫بازم خودشه.
‫می‌شناسیش؟ همه‌ش داره دید می‌زنه ‫و توی دفترچه‌ش یادداشت می‌کنه.
‫آره، وقتی با رانی رفتیم سراغ لیدی کوت ‫تعقیبمون کرد،
‫بعدش فهمیدم به اسکاتلند یارد زنگ زده بوده.
‫شاید یکی از اوناست. ‫یا یه مخبر جناییه.
‫هر چی باشه، می‌خوام بفهمم.
‫نمی‌ذارم برای بار دوم فرار کنه.
‫- لورین رو یادت نره. ‫- ام...
‫چی؟ وای!
‫عصر بخیر، خانم.
‫خانم، نمی‌تونین برین اونجا.
‫سخت در اشتباهی، سرکار. ‫کاملاً می‌تونم.
‫دیدی؟
‫خب، خب.
‫باعث افتخاره.
‫لیدی آیلین برنت.
‫خودم می‌دونم کی‌ام.
‫ولی شما کی هستین؟
‫و چرا تعقیبم می‌کردین؟
‫بتل هستم. بازرس بتل.
‫می‌تونم یه نوشیدنی براتون بیارم؟
‫نوشابه دارین؟
‫بیشتر نظرم روی چای بود.
‫برای چای خیلی زوده.
‫چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫می‌تونین بهم بگین ‫چرا الان سعی کردین از دستم فرار کنین.
‫عادت ندارم کسی تعقیبم کنه.
‫اگه قراره تعقیبی انجام بشه، ‫ترجیح میدم من این کارو بکنم.
‫و چرا آخرین باری که با رانی دِورو بودم، ‫منو می‌پاییدین؟
‫اون حوالی کاری داشتم که
‫مربوط به تحقیقات مرگ آقای جرالد وید بود.
‫میشه...
‫چرا بهش علاقه دارین؟
‫من به خیلی چیزا علاقه دارم، لیدی آیلین.
‫خب، پس، باید بدونین که ‫نتیجه تحقیقات کاملاً اشتباه بوده.
‫جری نه نیازی به داروی خواب‌آور داشت، ‫نه مصرف می‌کرد.
‫و قطعاً خودکشی نکرده.
‫آره، من... اظهاراتتون رو یادداشت کردم.
‫توی تخت اتاق شما مُرد، مگه نه؟
‫بله، همین‌طوره.
‫بله. و شما همون شخصی بودین که
‫جسد آقای رونالد دِورو رو
‫بعد از اینکه بهش شلیک شده بود پیدا کرد؟
‫آره من بودم.
‫دارین یه جورایی میگین که ‫من توی مرگشون دست داشتم؟
‫فکر نمی‌کنم از این کلمات استفاده کرده باشم، ‫لیدی آیلین.
‫علاقه من فقط به واقعیت‌هاست.
‫تعجب می‌کنین که چقدر می‌تونن گریزان باشن.
‫بگین ببینم... توی روزنامه‌ها
‫هیچ اشاره‌ای به مرگ رانی نشده.
‫می‌دونین دلیلش چیه؟
‫آره.
‫و اجازه دارین بگین؟
‫ممکنه درخواست تأخیر در گزارش کرده باشم،
‫تا بتونم تحقیقاتم رو به موقع انجام بدم.
‫هیچ ارتباطی بین مرگشون پیدا کردین؟
‫از کسی توی وزارت خارجه بازجویی کردین؟
‫یا کوت‌ها؟
‫و در مورد سون دایالز چی می‌دونین؟
‫لیدی آیلین، اطلاع دارین که
‫معمولاً من کسی‌ام که ‫توی این دفتر سوال می‌پرسه؟
‫پس امیدوارم از این تغییرِ رویه‌ی دلپذیر ‫لذت ببرین.
‫سون دایالز؟
‫راستش رو بخواین،
‫این روزها دیگه جایی به اسم سون دایالز ‫وجود نداره.
‫بیشترش تخریب و بازسازی شده.
‫هنوزم محله‌ی پایین‌شهریه. ‫چرا می‌پرسین؟
‫جری... توی این نامه‌ای که شب مرگش ‌نوشته
‫بهش اشاره کرده.
‫میشه لطفاً؟
‫چند وقته این نامه رو دارین؟ ‫چرا به مأمور تحقیقات تحویل داده نشده؟
‫شخصی به نظر می‌اومد. ‫فکر نمی‌کردم ربطی داشته باشه.
‫که اینطور.
‫این اشاره به سون دایالز،
‫فکر می‌کنین منظورش اون منطقه بوده،
‫یا اون کلاب توی خیابان هانستنتون؟
‫خیابان «هانستون».
‫نه، خیابان هانستنتون.
‫نه، تلفظ صحیحش اینه...
‫- بیخیال. ‫- منظورش کدوم بوده؟
‫- منطقه یا کلاب؟ ‫- معلوم نیست.
‫اگه جای شما بودم از هر دو دوری می‌کردم. ‫اشکالی نداره این نامه رو نگه دارم؟
‫چرا اشکال داره.
‫خیلی هم اشکال داره.
‫لطفاً اشتباه برداشت نکنین، جناب بازرس.
‫این تنها چیزیه که ازش برام مونده.
‫- بهترین مرد بود. ‫- درک می‌کنم.
‫اگه اجازه بدین یه توصیه‌ای کنم، ‫لیدی آیلین...
‫می‌دونم قراره چی بگین.
‫باید برگردین خونه، ‫و همه اینا رو بسپرین به حرفه‌ای‌ها.
‫یعنی من آماتورم؟
‫شما زن جوان، باهوش و زیرکی هستین، ‫لیدی آیلین،
‫ولی این مسائل خطرناکن.
‫اینو فهمیدم. احمق نیستم.
‫حتی یه لحظه هم اینجوری فکر نمی‌کنم، نه.
‫ولی لطفاً، از وزارت خارجه و کوت‌ها،
‫و هر چیزی که به سون دایالز مربوطه ‫دوری کنین.
‫این مسیر خطرناکه. باشه؟
‫قراره دقیقاً برعکس چیزی که توصیه کردم ‫عمل کنین، نه؟
‫نمی‌دونم چرا همچین فکری می‌کنین.
‫نمی‌تونم بگم چقدر از دیدنت خوشحالم. ‫واقعاً عالیه.
‫خب، اوضاع چطوره؟ ‫نمی‌دونم چطور خودتو سرپا نگه داشتی،
‫اول جری بیچاره و حالا رانی بیچاره.
‫اینکه اونجوری در حال مرگ پیداش کردی...
‫وحشتناک بوده.
‫آره، سعی می‌کنم بهش فکر نکنم.
‫به راهمون ادامه می‌دیم، مگه نه؟
‫رانی قبل از مرگش چیزی بهت نگفت؟
‫«چیزی»، کلمه خیلی کلی‌ایه، باندل.
‫در مورد جری؟
‫اون‌همه ساعت لعنتی؟
‫نه چیزی نگفت.
‫به یاد غایبین.
‫منم همینو میگم.
‫در مورد کلاب سون دایالز چی می‌دونی؟
‫چی؟ کجا؟
‫سون دایالز.
‫- توی خیابان هانستنتون. ‫- فکر نکنم بشناسمش.
‫وانمود نکن که ‫نمی‌دونی دارم در مورد چی حرف می‌زنم.
‫اونقدر می‌شناسمت که بدونم ‫فقط موقعی از آدما می‌خوای حرفشونو تکرار کنن،
‫که وقت بیشتری برای فکر کردن لازم داری.
‫جدی؟
‫لعنتی، باندل. ‫چطور انقدر منو خوب می‌شناسی،
‫ولی خودت برای من ‫مثل یه راز کامل می‌مونی؟
‫- سون دایالز. همه‌چی رو بهم بگو. ‫- من... چیز زیادی نمی‌دونم.
‫وگرنه شام خیلی کوتاهی میشه.
‫حس می‌کنم یه جورایی گیر افتادم.
‫چیز زیادی برای گفتن نیست.
‫الان دیگه کسی اونجا نمیره.
‫یه مدت مد شده بود، ‫ولی خدایا،
‫معلومه که آدم ‫از خوردن ماهی سرخ‌کرده خسته میشه.
‫پس یه کلاب شبانه‌ست؟
‫آره، همینه.
‫جمعیت خیلی قاطی پاتی داره.
‫هنرمندها.
‫همه‌جور...
‫زن‌های عجیب و غریب.
‫به علاوه یه تعداد کمی از بچه‌های ما ‫از وزارت خارجه، و همچین چیزایی.
‫ولی دیگه دوره‌ش تموم شده. ‫الان کسی اونجا نمیره.
‫خوشت نمیاد.
‫- خوشت نمیاد. ‫- دلم می‌خواد برم.
‫- نه. باندل... ‫- امشب.
‫نه، نمی‌تونیم این کارو بکنیم، باندل. ‫اگه پلیس بریزه اونجا چی؟
‫تاکسی بگیریم؟
‫عصر بخیر.
‫عصر بخیر، قربان. ‫خوش اومدین.
‫آلفرد؟
‫عصر بخیر، لیدی آیلین.
‫چقدر غیرمنتظره‌ست که اینجا می‌بینمتون.
‫دیگه توی چیمنیز نیستی؟ ‫آلفرد یکی از پیشخدمت‌های ماست.
‫بودم. همین تازگی اومدم بیرون،
‫بعد از اون ماجرای وحشتناک با آقای وید.
‫خبر نداشتم.
‫با مادرتون اختلاف‌نظر داشتم.
‫چه جور اختلاف‌نظری؟
‫حس می‌کردم باید پول بیشتری بگیرم.
‫اون قانع نشد.
‫چیزی نگفت.
‫شما... مطمئنین جای درستی اومدین؟
‫آره.
‫کلاب‌های خیلی زیاد دیگه‌ای هست که ‫می‌تونم پیشنهاد بدم.
‫این یکی... ممکنه، ‫چیزی نباشه که بهش عادت دارین.
‫امیدواریم نباشه.
‫گفتی کار اینجا تمومه.
‫تا خرخره پره.
‫لابد دوباره جون گرفته.
‫در مورد مرگ رانی دِورو ‫چه خبری هست؟
‫حالا به عنوان یه حادثه تلخ ثبت شده.
‫پلیس پرونده رو بسته.
‫پس خبری نیست. آفرین.
‫باید به نگرانی اصلیمون بپردازیم،
‫به دست آوردن فرمول دکتر ماتیپ.
‫حیاتیه که دست آدم اشتباه نیفته.
‫متوجه شدیم که قراره فرمول،
‫موضوع یه گردهمایی توی وایورن ابی باشه.
‫پس، شماره هفت، ‫با توجه به موفقیتت با دورو،
‫وظیفه توئه که بری وایورن ابی
‫و نتیجه موفقیت‌آمیز رو تضمین کنی.
‫هیچ‌چیز و هیچکس ‫نباید سر راهمون قرار بگیره.
‫موفق باشی، شماره هفت.
‫شبیه هیچی نبود که تا حالا دیدم.
‫یه گروه نقاب‌دار؟ ‫توی یه کلاب توی لندن؟
‫می‌دونم باورش سخته.
‫خیلی مطمئن نیستم.
‫می‌دونی چی پیدا کردی، باندل؟
‫یه انجمن سری. ‫این روزها همه‌جا هستن.
‫فکر می‌کنی اینا همونایی باشن که ‫کار جری و رانی رو ساختن؟
‫مطمئنم.
‫حتی در مورد لاپوشونی مرگ رانی بحث کردن.
‫کسی که نقاب شماره هفت زده بود،
‫داره میره وایورن ابی ‫تا این فرمول رو بدزده.
‫- دیگه به کی گفتی؟ ‫- فقط تو.
‫هنوز مطمئن نیستم که ‫بتونم کامل به بیل اعتماد کنم،
‫با توجه به ارتباطاتش توی وزارت خارجه.
‫سعی کرد وانمود کنه ‫کلاب سون دایالز رو نمی‌شناسه.
‫قطعاً قبلاً اونجا بوده.
‫کار عاقلانه‌ای می‌کنی که محتاطی.
‫- دوشیزه وید، قربان. ‫- ممنون، استیونز.
‫و اون آقا از لویدز دوباره زنگ زد، قربان.
‫مشتاق صحبت بود.
‫چه خبر خوبی.
‫برام یادداشت کن تا انجامش بدم.
‫دوشیزه وید، قربان.
‫لورین، دختر طفلکی، چطوری؟
‫ایشون لیدی آیلین برنت هستن.
‫متأسفم که توی همچین شرایط بدی ‫همدیگه رو می‌بینیم.
‫جری برای خیلی از ما همه چیز بود.
‫ممنون.
‫حس می‌کنم از وقتی مُرده ‫توی شوک راه میرم.
‫آره، توی این مورد تنها نیستی.
‫متأسفم که قبلاً آشنا نشدیم.
‫تو و جری به هم نزدیک بودین؟
‫آره، خیلی صمیمی شده بودیم.
‫پدرمون یکی بود، ‫ولی از مادرهای جدا بودیم.
‫من توی ایتالیا بزرگ شدم ‫و فقط یه ساله برگشتم.
‫حس می‌کنم فرصت وقت گذروندن با اون ‫ازم دزدیده شده.
‫آخرین دفعاتی که دیدمش، ‫خیلی در موردت حرف می‌زد.
‫مشخصه که براش خیلی ارزش داشتی.
‫امیدوارم.
‫- جیمی گفت یه نامه پیدا کردی. ‫- آره.
‫به نظر میاد شب مرگش شروع کرده برات بنویسه.
‫میشه بپرسم... ‫می‌دونی منظورش از سون دایالز چیه؟
‫اشاره کرده بودم که میرم کلاب اونجا.
‫یه‌کم عصبانی شد، ‫گفت جای دختری مثل من نیست.
‫هنوزم نمی‌دونم چرا. ‫لابد می‌خواسته ازم محافظت کنه.
‫یا از اون انجمن سری که تو پیدا کردی ‫خبر داشته.
‫انجمن سری؟
‫- جیمی، اینا رو نباید جلوی همه بگی. ‫- آره.
‫- لورین وید، از حافظه‌ت پاکش کن. ‫- دیگه دیر شده.
‫ببخشید...
‫همه‌ش دارم فکر می‌کنم که
‫نکنه رانی و جری کشته شدن، ‫چون یه چیزی در مورد این انجمن سری،
‫از طریق کارشون توی وزارت خارجه می‌دونستن.
‫و رئیس انجمن، شماره هفت، ‫قراره توی وایورن ابی باشه.
‫معتقدم ممکنه اون ‫جری و رانی رو کشته باشه،
‫و حتی ممکنه دوباره آدم بکشه.
‫خب، پس نمی‌تونیم بذاریم تنهایی بری.
‫می‌تونیم به بیل اِوِرسلی بگیم ‫برام دعوت‌نامه جور کنه؟
‫مطمئنم اگه منو ‫به عنوان یه جوون پولدار توصیف کنه که
‫مشتاق کاندید شدن برای مجلسه، ‫لوماکس فوراً خام میشه.
‫منم دلم می‌خواد بیام اونجا.
‫این کار نه مطلوبه، نه عاقلانه.
‫خیلی باارزش‌تر از اونی هستی که ‫به خطر بیفتی.
‫اگه سعی کنیم سه تامون دعوت‌نامه بگیریم ‫ممکنه مشکوک به نظر بیاد.
‫و من هنوز خودم باید دعوت‌نامه بگیرم.
‫پس من باید برم خونه و منتظر بمونم؟
‫اینجوری امن‌تره.
‫و حالا که صحبت از امنیته...
‫فکر کنم این دفعه ‫باید طرف مقابل تلفات بده.
‫استیونز.
‫می‌تونی بری بیرون و برام یه اسلحه بخری؟
‫امروز صبح حسابی تشنه‌ی خون‌ام.
‫چه نوع اسلحه‌ای لازم دارین، قربان؟
‫یکی که با چابکی گلوله شلیک کنه،
‫و دسته خیلی شیکی داشته باشه.
‫موفق باشی که یه دعوت‌نامه وایورن ‫از سر جورج لوماکس بکشی بیرون.
‫لیدی آیلین. ‫خب، این یه خوشحالی غیرمنتظره‌ست.
‫آقای لوماکس، ‫شنیدم که دارین یه گردهمایی
‫توی وایورن ابی برگزار می‌کنین. درسته؟
‫این اطلاعات رو از کجا آوردین؟
‫لیدی آیلین، ‫التماس می‌کنم اینو جایی پخش نکنین.
‫منافع ملی ما در خطره،
‫و موفقیت این گردهمایی ‫به رازداری کامل بستگی داره.
‫متأسفم.
‫همین الانش هم ‫باعث نگرانی وصف‌ناپذیری برام شده.
‫با توجه به تجربه‌ی ایشون ‫در مهمانی‌های اجتماعی،
‫مادرم مایله که ‫هر توصیه‌ای که ممکنه مفید باشه ارائه بده
‫در مورد برگزاری و ‫آداب معاشرت این آخر هفته.
‫مادرتون پیشنهاد کمک داده؟
‫چقدر بعید.
‫بله، همه‌مون خیلی تعجب کردیم.
‫راستش،
‫زمان‌بندی نمی‌تونست از این بهتر باشه.
‫بله، لطفاً.
‫به مادرتون بگین فوراً می‌رسم خدمتتون.
‫می‌بینمتون، لیدی...
‫مامان؟
‫هیس.
‫چرا اونجا قایم شدی؟
‫یه مزاحم داریم.
‫- چطور اومده تو؟ ‫- تردول راهش داده.
‫وقتی میگی «مزاحم»...
‫نکنه منظورت بازدیدکننده ست؟
‫- فرقی نمی‌بینم. ‫- اوه، تو رو خدا.
‫راستی...
‫- آلفرد کی رفت؟ ‫- آلفرد؟
‫یکی از پیشخدمت‌ها.
‫هیچ‌وقت آلفرد نداشتیم.
‫چرا داشتیم. ‫چند سال اینجا بود.
‫خب، از تردول بپرس.
‫پرسیدم.
‫گفت براش غیرممکنه که ‫در مورد مسائل کارکنان با من بحث کنه
‫و باید با تو صحبت کنم.
‫اوه، نه. نه، نه.
‫من همه اون کارها رو می‌سپارم به...
‫خب، مطمئن نیستم به کی می‌سپارم، ‫ولی قطعاً به یکی می‌سپارم.
‫ام، با اون مزاحم چیکار کنیم؟
‫بازدیدکننده.
‫نمی‌فهمم چرا مردم اصرار دارن بیان بازدید.
‫منظورم اینه که، ‫اصلاً طول مسیر ورودی این خونه،
‫باعث نمیشه مکث کنن؟ ها؟
‫دارم به یه خندق فکر می‌کنم.
‫نکنه این بازدیدکننده ‫جورج لوماکس باشه؟
‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- شنیدم مشتاق نصیحت توئه.
‫نصیحت؟ اوه، باندل، نه.
‫غیرقابل تحمله که
‫همه‌ش تحت این فشارها قرار می‌گیرم.
‫مامان، جدی جدی می‌خوای ‫بقیه عمرتو اینجا تنها بگذرونی؟
‫من دنیا رو دیدم، باندل.
‫ازش لذت نبردم.
‫بابا اگه بود موافق نبود.
‫پس باید کمتر روی مُردن اصرار می‌کرد.
‫با اون،
‫شاید علاقه بیشتری ‫به گشتن در دنیای بیرون داشتم.
‫هنوز منو داری.
‫چرا کمکت نکنم که
‫به معاون دائمی وزیر امور خارجه‌ی اعلیحضرت ‫خوش‌آمد بگی؟
‫خب، خیلی مهمه
‫که گفتگوی ما کاملاً محرمانه بمونه.
‫نخست‌وزیر میزبانی یه گردهمایی ‫توی وایورن ابی رو به من سپرده،
‫که ثابت میشه
‫برای امنیت آینده‌ی ملت بزرگ ما حیاتیه.
‫این اقدام... دقیقاً چی هست؟
‫جلب اعتماد قراردادیِ شخصی ‫به اسم دکتر سیریل ماتیپ،
‫مخترعی از کامرون.
‫چی اختراع کرده؟
‫اوه. باید عذرخواهی کنم، لیدی آیلین.
‫این موضوع حتماً هیچ جذابیتی براتون نداره.
‫نه، کاملاً برعکس.
‫محو تمام کلماتتون شدم، آقای لوماکس.
‫واقعاً؟
‫نه. مطمئناً نه؟
‫دکتر ماتیپ یه فرایند ثبت‌شده داره
‫که روی فولاد اعمال می‌کنه.
‫یه سیم نازک اونقدر سخت میشه،
‫که به محکمی یه میله‌ی فولادی میشه.
‫و توی دستای درست، ‫اگه درست استفاده بشه،
‫صنعت تولید ما رو متحول می‌کنه،
‫بگذریم از توانایی نظامیمون.
‫و توی دستای غلط؟
‫می‌تونه برای اهداف ملی ما فاجعه‌بار باشه.
‫برای همین، مورد علاقه نخست‌وزیر شده.
‫عالیه که اینقدر سریع
‫وخامت اوضاع رو درک می‌کنین، لیدی آیلین.
‫من... باید اعتراف کنم،
‫میزبانی نقطه قوت من نیست.
‫واقعاً؟
‫بدون داشتن همسر،
‫و وقف کردن تمام زندگیم به سیاست،
‫اونقدر که باید،
‫با ظرافت‌ها و جزئیات میزبانی آشنا نیستم.
‫برای همینه که مامان ‫این کتاب‌ها رو براتون آورده بیرون.
‫- وای! ‫- من آوردم؟
‫- شما آوردین؟ ‫- اون آورده.
‫بله ایشون آورده!
‫وای، روحیه‌م بالا رفت.
‫این...
‫بعد از اون نامه تهدیدآمیز وحشتناک ‫بهترین مُسَکنه.
‫نامه‌ی تهدیدآمیز؟
‫فراموشش کنین.
‫از طرف کی؟
‫بدون امضا بود.
‫فقط روش نوشته بود «سون دایالز».
‫هشدار داده بود ادامه ندم،
‫وگرنه زندگیم به خطر می‌افته.
‫واقعاً؟ خب، یه نامه تهدیدآمیز،
‫احتمالاً نشون میده رقبایی هستن که
‫برای این اختراع رقابت می‌کنن.
‫آره،
‫هر ملت متمدنی در سراسر جهان،
‫مخصوصاً دوستان آلمانیمون.
‫نگرانم خطر خرابکاری ‫این رویداد رو تهدید کنه.
‫اصلاً باید ادامه بدیم؟
‫البته.
‫نباید با یه نامه‌ی الکی بترسین.
‫نباید؟
‫نه. نه، نباید بترسم.
‫من مردی نیستم که با یه قطره جوهر بترسم.
‫جورج لوماکس همچین آدمی نیست.
‫- می‌دونین. ‫- می‌دونم. آره، دقیقاً.
‫اصلاً نمی‌دونستم که
‫انقدر درگیر مسائل روز هستین.
‫ولی سیاست ‫جذاب‌ترین مطالعه‌ایه که وجود داره.
‫کاش خانم‌های بیشتری هم‌سن شما ‫همین حس رو داشتن.
‫بهمون حق رأی بدین، شاید داشته باشیم.
‫چیزی که آدم واقعاً می‌خواد اینه که
‫سیاست رو از درون ببینه.
‫رویدادهای بزرگ.
‫سیاستمداری ماهرانه.
‫پس باید به عنوان مهمون من ‫به وایورن ابی بیاین.
‫- نه! ‫- آره.
‫- چی؟ نه؟ ‫- ابداً نه.
‫مگه الان آقای لوماکس...
‫خطر ضمنی کل این رویداد رو توضیح نداد؟
‫نه، نه، نه. لیدی کیت... ‫لیدی کترهام، نترسین.
‫لیدی آیلین یه شوری در من ایجاد کرد.
‫مراسم برگزار میشه. ‫مشتاق میزبانی از شما هستم.
‫دیدن کسی که انقدر عالی پیشرفت کرده ‫لذت‌بخشه.
‫به سوی حفاظت و رفاه.
‫تردول بدرقه‌تون می‌کنه.
‫[وایورن ابی]
‫برو.
‫خب، همه‌شون رو نمیشه زد.
‫لیدی آیلین، نمی‌تونم بگم ‫چقدر خوشحالم که اینجایین.
‫اجازه بدین آقای جیمز جاناتان تسیجر رو ‫بهتون معرفی کنم.
‫آقای تسیجر مشتاقه که ‫برای مجلس کاندیدا بشه.
‫یه گزینه‌ی عالیه که ‫آقای اِورسلی پیشنهادش کردن،
‫و الان توی مجلس ‫مشغول رسیدگی به جزئیاته.
‫خوش‌وقتم.
‫آقای تسیجر، خوشحال شدم.
‫خب، البته شما از قبل سر اوسوالد ‫و لیدی کوت رو می‌شناسین.
‫آره، از قبل آشنایی داریم.
‫می‌بینم که تیراندازی می‌کنین.
‫زیاد.
‫و بیتمن، البته.
‫سلام، پانگو.
‫فقط منتظر مهمون آخرمونیم.
‫- داری شلیک‌ها رو می‌شمری؟ ‫- یکی باید آمار رو نگه داره.
‫آره، بیتمن.
‫خوشحال می‌شین اگه بدونین اسکاتلند یارد ‫بهترین مأمورش رو فرستاده،
‫تا امنیت جمعی ما رو تأمین کنه.
‫- چقدر... اطمینان‌بخش. ‫- هی!
‫بگو ببینم، کوت! ‫الان دیدم با دست چپ شلیک کردی؟
‫آره، درست دیدی.
‫سر اوسوالد دو دست هستن.
‫مطمئنم می‌تونه براش پماد بگیره.
‫منظورت چیه، تسیجر؟
‫تسیجر داشت سعی می‌کرد بامزه باشه، قربان.
‫هیچ‌وقت جوک‌ها رو نفهمیدم. ‫آخه، به چه دردی می‌خورن؟
‫درسته، نه. نه، حق با توئه. ‫یادداشت کن که بفهمیم، باشه، پانگو؟
‫واقعاً اون پسره وید، حیف شد.
‫و اون پسر دفتر هند.
‫اسمش رانی بود.
‫زندگی چیز بی‌رحمیه.
‫اجازه هست...
‫میشه... ممنون.
‫اجازه بدین به همه‌مون یادآوری کنم که
‫اینجا یه هدف جدی واحد داریم.
‫تا مطمئن بشیم دکتر ماتیپ ‫اختراعش رو به کشور بزرگمون می‌سپاره.
‫حالا، برای اینکه به این هدف برسیم، ‫باید توی بهترین حالتمون باشیم.
‫اومد، اومد، اومد. ‫پس، آروم، آروم، آروم.
‫همه، با بهترین رفتار. آروم. باوقار.
‫دکتر ماتیپ، جورج لوماکس هستم.
‫- به وایورن ابی خوش اومدین. ‫- ممنون، آقای لوماکس.
‫حالا، اجازه بدین شما رو
‫به سر اوسوالد و لیدی کوت معرفی کنم.
‫حالتون چطوره؟
‫آقای جیمز تسیجر.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫و لیدی آیلین برنت.
‫سلام.
‫حالتون چطوره؟ ‫باعث افتخاره که همه‌تون رو می‌بینم.
‫- بازم دارن میان، قربان. درسته. ‫- وای.
‫درسته. آماده‌ی کشتار بیشتر باشین.
‫دکتر ماتیپ، شما تیراندازی می‌کنین؟
‫نه.
‫اسلحه... کار من نیست.
‫ناراحتتون که نکردیم؟
‫نه. خب...
‫- شاید بتونم قبل از شام استراحت کنم؟ ‫- البته، البته.
‫سر و صدا نمی‌کنیم.
‫دیگه تیراندازی نباشه!
‫تیراندازی، ایده‌ی وحشتناکیه، ‫نمی‌دونم فکر کی بود.
‫بذارین داخل رو نشونتون بدم.
‫حالت خوبه، دختر؟
‫حواست هست که ‫هویت این شماره هفتِ قاتل رو پیدا کنی، ها؟
‫توی قفسه سینه رانی تیر خورده بود.
‫معلومه که با اسلحه راحتن.
‫ولی اینجا همه همین‌طورن.
‫به نظرم لوماکس الان از همه بی‌قرارتره.
‫به نظرم یا لوماکس یا کوت ‫می‌تونن شماره هفتِ تو باشن.
‫و البته بعدش، این یاروئه.
‫لیدی آیلین.
‫آقای تسیجر.
‫اسممو می‌دونه. ‫صبر کن، این چیز خوبی نیست، مگه نه؟
‫می‌بینم که تمام نصیحت‌ها و
‫توصیه‌های منو نادیده گرفتین.
‫من شخصاً توسط جورج لوماکس دعوت شدم.
‫هنوز نفهمیدین ‫کی جری وید یا رانی دورو رو کشته؟
‫و تحقیقاتم ادامه داره.
‫ولی...
‫حضورتون اینجا، فقط توانایی منو ‫برای انجام اون کار سخت‌تر می‌کنه.
‫من صرفاً به عنوان مهمون اینجام.
‫جدی؟
‫وای، ایول! عالیه.
‫اجرای معرکه‌ای بود. کار کی بود؟
‫- کدوم کوت؟ یکی از شما بود. ‫- من بودم، لیدی کوت.
‫لیدی کوت. باید می‌دونستم.
‫امتیازهای نهایی چی بود، لیدی ماریا؟
‫خب، حالا که همگی جمع شدیم،
‫دکتر ماتیپ، ممنون میشم اگه ‫این افتخارو به ما بدین که
‫برامون یه‌کم در مورد زندگی و سفرتون بگین،
‫تا رسیدن به این میز.
‫خانواده‌ی من اهل دوالا، ‫در جنوب غربی کامرون هستن.
‫زمان تولدم، ‫دوالا تحت الحمایه‌ی آلمان بود.
‫پدرم رئیس قبیله بود،
‫و مثل خیلی از بچه‌های خانواده‌های رده‌بالا،
‫منو برای تحصیل به آلمان فرستادن.
‫گفتین آلمان؟
‫جدی؟
‫اوه.
‫دقیقاً کجای آلمان، دکتر ماتیپ؟
‫توی دانشگاه گوته در فرانکفورت ‫مهندسی خوندم،
‫و همین‌طور کارآموزی در روهر.
‫کشور خیلی زیباییه.
‫و ارتباطات شما با آلمان ‫به همین‌جا ختم میشه؟
‫نه.
‫توی جنگ براشون جنگیدم.
‫برای آلمانی‌ها جنگیدین؟
‫آره. چاره‌ای نداشتم.
‫کل غرب آفریقا،
‫درگیر نبردهای بین آلمان، فرانسه ‫و انگلیس بود.
‫توی کامرون، با نیروهایی از نیجریه،
‫کنگوی بلژیک،
‫و آفریقای استوایی فرانسه روبرو بودیم.
‫بیشتر از دو سال،
‫آفریقایی‌ها ‫به نفع و به رهبریِ اروپایی‌های سفیدپوست،
‫با آفریقایی‌های دیگه جنگیدن.
‫خب، پس ما،
‫بابت تمام تلاش‌های اونا، ‫و شما، سپاسگزاریم.
‫کل خانواده‌م رو از دست دادم.
‫هیچ‌وقت نمی‌خوام ببینم ‫همچین چیزی دوباره تکرار بشه.
‫توی این مورد تنها نیستین، دکتر ماتیپ.
‫حالا کشور من فرانسویه.
‫به لطف معاهده‌ی ورسای.
‫ولی از انگلیس ممنونم که ‫بهم اجازه عبور امن داد،
‫و اجازه داد امروز اینجا پیش شما باشم.
‫ممنون. حالا می‌تونین با خیال راحت ‫استراحت کنین و بدونین که
‫الان توی کشوری هستین که ‫می‌تونین بهش اعتماد کنین.
‫آره.
‫البته.
‫ولی همیشه همینو میگین، مگه نه؟
‫ببخشید؟
‫متوجه نشدم.
‫وقتی می‌خوایم کسی بهمون اعتماد کنه،
‫اول بهشون از قابل اعتماد بودنمون ‫اطمینان میدیم.
‫ولی به همون اندازه، ‫اولین کار یه آدم دو رو اینه که
‫نشون بده چقدر بی‌عیب و نقصه.
‫اینجا انگلیسه.
‫حرف ما دوتا نمیشه.
‫آلمانی‌ها هم همینو می‌گفتن.
‫و فرانسوی‌ها.
‫اگه نمی‌خواین یه جنگ دیگه ببینین،
‫ما همونایی هستیم که می‌خواین.
‫- مگه نه، لوماکس؟ ‫- قطعاً.
‫حالا،
‫می‌خوام عملکرد این فرمول رو ببینم.
‫نمونه‌ای آوردین؟
‫اوسوالد، سر میز نه.
‫اوه، بیخیالِ رسوم. ‫بذار ببینیم چی به چیه.
‫درس‌های آداب معاشرت یادته؟
‫موافق نیستین، لیدی آیلین؟
‫آره. خیلی مشتاقم ببینم.
‫قاب این ساعت جیبی،
‫فلز ضدزنگ و غیرمغناطیسیه که
‫ساخته شده ‫تا دماهای خیلی بالا رو تحمل کنه.
‫این بهترین راه برای حملش بود.
‫از زمان پایان جنگ، این شده حاصل عمرم.
‫ساختن فلزی که ‫اونقدر در برابر تخریب مقاوم باشه که
‫خب، خود جنگ دیگه هدفی نداشته باشه.
‫این نمونه...
‫می‌تونین ثابت کنین ‫اونقدر که میگین محکمه؟
‫هنوز اون تفنگ‌های شکاری رو دارین؟
‫- مطمئنیم این کار امنه؟ ‫- سر اوسوالد تیرانداز ماهریه.
‫اجازه هست؟
‫آره.
‫باورنکردنیه.
‫قابش، به زور یه خط روش افتاده.
‫آفرین، مرد جوان.
‫خیلی تأثیرگذار بود.
‫حالا، یه گاوصندوق توی اتاقتون هست
‫تا فرمول و مدل نمایشی رو نگه دارین.
‫افسران پلیس دور محوطه مستقر هستن.
‫پیشنهاد می‌کنم بعد از یه عصر خیلی موفق
‫همگی استراحت کنیم.
‫- احسنت. ‫- ممنون.
‫شب بخیر.
‫ممنون.
‫تبریک میگم.
‫با من باش، جیمی.
‫باندل. باندل، باندل!
‫محض رضای خدا، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫تو نباید قاطی این ماجرا بشی!
‫- می‌فهمی؟ ‫- من همین الانش هم قاطی شدم!
‫فکر می‌کنم هر کی جری و رانی رو کشته ‫اینجا توی ابیه.
‫و فکر می‌کنم قراره ‫فرمول دکتر ماتیپ رو بدزدن.
‫حالا، یا می‌تونی از دستم عصبانی باشی،
‫یا سه تاییمون می‌تونیم یه نقشه بکشیم،
‫تا جلوی دزدی رو بگیریم ‫و قاتل رو افشا کنیم.
‫آره. این... فکر خوبیه.
‫باید مطمئن بشیم در طول شب
‫کسی به اتاق دکتر ماتیپ وارد یا خارج نشه.
‫اینجا بهترین دید رو داره.
‫هر کی بیاد یا بره راحت دیده میشه.
‫شب رو به شیفت‌های نگهبانی تقسیم می‌کنیم.
‫- شیر، تو اول برو، من دوم. ‫- باشه.
‫خط، برعکس.
‫این که فقط دو تا شیفته.
‫کار دخترونه نیست. خیلی خطرناکه.
‫درسته. خط. من اول میرم. ‫ساعت سه جا عوض می‌کنیم.
‫و وقتی نوبتت شد ‫لئوپولد رو بهت قرض میدم.
‫لئوپولد؟
‫بهترین دوست جدیدم.
‫باندل. چرا گذاشتی اسلحه بیاره؟
‫من که صاحبش نیستم.
‫پس شیفت من چی؟
‫این یارو با نامردی بازی می‌کنه.
‫بذار ما پسرا شیفت وایسیم، باشه؟
‫خیلی‌خب. همه سر جاهامون. برو.
‫لعنتی!
‫خیلی پیچک بی‌کیفیتی بود.
‫اتاق دکتر ماتیپ.
‫جناب بازرس.
‫منو ترسوندین.
‫دقیقاً برای همین اینجام، لیدی آیلین.
‫شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫مطمئن میشم کسی که نباید، این اطراف نباشه.
‫می‌تونم بپرسم شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫- من؟ ‫- آره، شما.
‫معمولاً از پنجره‌ی ساختمون خارج میشین؟
‫بستگی به ساختمونش داره.
‫دنبال تراس غربی می‌گشتم.
‫وای، تراس غربی؟
‫خب، تراس غربی تحت نظر منه،
‫پس می‌تونم تشویقتون کنم که ‫برگردین به تختخواب؟
‫و وقتی میگم «تشویق»،
‫می‌تونین به عنوان دستور یا فرمان مستقیم ‫در نظرش بگیرین،
‫اگه اینجوری مؤثرتره.
‫چند وقته توی اسکاتلند یارد کار می‌کنین، ‫جناب بازرس؟
‫یه سابقه حرفه‌ای کامل رو
‫بعداً بهتون ارائه میدم.
‫ولی شما دارین توی یه مقطع حیاتی ‫حواس‌پرتی ایجاد می‌کنین،
‫و بنابراین خطر دستگیری تهدیدتون می‌کنه،
‫مگه اینکه فوراً ‫کاری که می‌خوام رو انجام بدین.
‫لطفاً.
‫- از پیچک برم بالا؟ ‫- آره. هر چی ازش مونده، اگه می‌تونین.
‫معلومه که می‌تونم.
‫خیلی راحته.
‫نگهبانمون کجاست؟
‫بیل.
‫لعنتی.
‫بیل، پاشو. ‫جیمی پستش رو ول کرده.
‫پسرا؟
‫بیل؟
‫جیمی؟
‫جیمی، تویی؟
‫نه! جیمی!
‫- زود باش! ‫- چه خبر شده؟
‫- خدایا. چه خبره؟ ‫- هاسکینز!
‫- جیمی. ‫- باندل.