‫[تامس ادوارد برنت]
‫زنده‌ست.
‫جیمی! جیمی، فکر کردم مُردی.
‫کی این بلا رو سرت آورد؟ ‫کی بهت شلیک کرد؟
‫اگه اجازه بدین، لیدی آیلین.
‫ممنون.
‫- گرفتیش؟ ‫- کی رو قربان؟
‫مرد نقاب‌دار رو.
‫نقاب‌دار؟
‫من... یه صدایی شنیدم و اومدم پایین
‫دیدم که داره سعی می‌کنه از پنجره فرار کنه.
‫یارو مثل گاو قوی بود.
‫دکتر ماتیپ کجاست؟
‫ظاهراً پایین نیومده.
‫لیدی آیلین، صبر کن. صبر کن!
‫مُرده؟
‫نه.
‫بیشتر یه آرام‌بخش ملایمه ‫تا چیزی که از پا بندازتش.
‫این همون داروی خواب‌آوریه که جری رو کشت.
‫همونی که لیدی کوت به امیلی داد.
‫متوجه نشدین؟
‫یه مسمومیت دیگه و یه اقدام به قتل.
‫- معلوم نیست چه اتفاقی افتاده؟ ‫- نه، معلوم نیست.
‫معتقدم که بعضی چیزها ‫اون‌طور که به نظر میان نیستن،
‫و چیزهای دیگه،
‫دقیقاً همون‌طوری‌ان که به نظر میان.
‫این دیگه چه معنی‌ای میده؟
‫وسایل دکتر ماتیپ.
‫دزدیده شدن.
‫خانم‌ها و آقایان، اینجا امن شده.
‫هیچ‌کس اجازه نداره بدون اجازه‌ی من بره.
‫پزشک به آقای تسیجر رسیدگی کرد
‫و الان پیش دکتر ماتیپه.
‫بتل، نباید اجازه داد ‫این وضعیت ادامه پیدا کنه.
‫من به دکتر ماتیپ اطمینان دادم که
‫این صومعه امن‌ترین جای دنیاست.
‫نخست‌وزیر پوستم رو می‌کنه.
‫یه کاری بکن.
‫همین الانشم کردم، آقای لوماکس.
‫افرادم یه خلافکار رو ‫که سعی داشت وارد بشه دستگیر کردن.
‫- بچه‌ها، بیارینش داخل. ‫- چشم قربان.
‫- لورین؟ ‫- لورین؟
‫سلام جیمی. ‫فکر کنم یه کم احمق بودم.
‫این خانم رو می‌شناسین؟
‫- هر دو می‌شناسیمش. ‫- به خاطر جیمی اومدم اینجا.
‫تو تنها کسی هستی که ‫از وقتی جری مُرد بهم محبت کردی.
‫فکر کردم ممکنه توی خطر باشی. ‫نتونستم جلوی خودمو بگیرم.
‫لورین، من اصلاً خبر نداشتم.
‫ببخشید، بازرسی بدنی شده؟
‫بله قربان. چیزی همراهش نیست.
‫- فکر می‌کنین چیکار کردم؟ ‫- من می‌تونم شهادت بدم.
‫یه مرد هیکلی بود که سعی کرد منو بکشه.
‫سر اوسوالد کجاست؟
‫سوال خیلی خوبیه، لیدی آیلین.
‫- همین‌طور فکر می‌کردم. ‫- مطمئنم دیدمش.
‫نه، با وجود این همه سر و صدا ‫پایین هم نیومده.
‫خب، این اصلاً بهش نمیاد. ‫معمولاً اولین نفریه که شکایت می‌کنه.
‫شماها چرا بیدارین؟
‫کجا بودی، اوسوالد؟
‫اوه، قدم می‌زدم.
‫اینو پیدا کردم.
‫اوه؟
‫یارو اونجا تیر خورده، می‌دونی که.
‫آره.
‫آره، روی چمن پیداش کردم.
‫بله. ممنون. من می‌گیرمش.
‫ظاهراً مائوزره.
‫می‌تونم بگم قربان، عاقلانه‌تر بود اگه
‫دقیقاً همون‌طوری که پیداش کردین ‫رهاش می‌کردین.
‫خب! واقعاً معذرت می‌خوام.
‫چرا توی چمنزار بودین، سر اوسوالد؟
‫خوابم نمی‌برد، قدم زدم. ‫اونو پیدا کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫احتمالاً وقتی ضارب جیمی
‫پا به فرار گذاشته انداختتش.
‫ظاهراً شلوغ‌بازی اینجا رو از دست دادم.
‫یه دختر اضافه هم هست. اون کیه؟
‫باید از همه‌تون بخوام که ‫به اتاق‌هاتون برگردین
‫تا من و افرادم به کارمون برسیم.
‫آقای لوماکس، من این تازه‌وارد رو
‫موقتاً توی یکی از اتاق‌خواب‌ها جا میدم. ‫تحت نظارت می‌مونه.
‫خب، محوطه کاملاً تحت کنترله.
‫هیچ‌کس نباید وارد یا خارج بشه.
‫امیدوارم بعد از طلوع آفتاب ‫اطلاعات بیشتری براتون داشته باشم،
‫ولی فعلاً، لطفاً، به اتاق‌هاتون برین.
‫اوه.
‫آقای لوماکس.
‫نترس، نترس. ‫پلیس‌ها هنوز سر پست هستن.
‫می‌بینم تو هم نتونستی بخوابی.
‫ما هر دو خیلی،
‫فرانسویم خوب نیست، ‫باحال و خوش‌مشربیم.
‫- هستیم؟ ‫- نترس. نمی‌خوام بی‌اجازه وارد بشم.
‫حتی خواب جلوتر رفتن رو هم نمی‌بینم. ‫البته، آدم می‌تونه رویاپردازی کنه.
‫- چیزی می‌خواستین؟ ‫- البته، تو حسش می‌کنی.
‫می‌دونستم حس می‌کنی.
‫این غریزه‌ی توئه،
‫هرچند که خام و تعلیم‌نیافته‌ست.
‫چرا جلوی در اتاق منی؟
‫باید رک باشم.
‫این چیزیه که می‌طلبی. ‫ذات تو همینه.
‫رک باش لوماکس، ‫وگرنه روزگارت رو سیاه می‌کنم.
‫حالت خوبه؟
‫امیدوارم باشم.
‫اگه بهم اجازه بدین که شما رو...
‫وای خدای من.
‫مطمئناً منظورت این نیست که...
‫متوجه شدی. ‫چقدر شبیه خودته.
‫آقای لوماکس، ‫داری ازم درخواست ازدواج می‌کنی؟
‫آره.
‫تنها چیزی که در عوض می‌خوام
‫یه تأیید کوچیک از عشق من و علاقه به تو...
‫اوه.
‫لیدی آیلین؟
‫صبح بخیر، لیدی آیلین.
‫امیدوارم همه‌چی مرتب باشه؟
‫نه کاملاً.
‫همین الان به زحمت از یه پیشنهاد ازدواج
‫از طرف جورج لوماکس فرار کردم.
‫نظرتون در این مورد چیه؟
‫خب، مطمئناً سوال مربوط‌تر اینه که
‫نظر شما در این مورد چیه؟
‫واقعاً نمی‌خوام بهش فکر کنم. ‫اصلاً ازش خوشم نمیاد.
‫خب، داریم به چی نگاه می‌کنیم؟
‫«ما» به چیزی نگاه نمی‌کنیم.
‫سخت در اشتباهی، سربازرس.
‫لطفاً مشغولیت ذهنیت رو ‫با این چمن توضیح بده.
‫درگیر مسئله‌ی ردپاها هستم.
‫مال سر اوسوالد؟ ‫یا ضارب جیمی؟
‫نه، صبر کن.
‫فقط یه سری ردپا هست.
‫دقیقاً.
‫اون فرو‌رفتگی.
‫اونجاییه که سر اوسوالد تپانچه رو پیدا کرد؟
‫باید فرض رو بر این بذاریم، آره.
‫که موقع فرار از دست ضارب جیمی افتاده.
‫فقط اگه یه سری ردپا باشه،
‫پس این نمی‌تونه درست باشه، مگه نه؟
‫ولی سر اوسوالد بهمون گفت ‫اسلحه رو روی چمن پیدا کرده.
‫الان دلیل مشغولیتتون رو می‌فهمم.
‫فقط یه سری ردپا،
‫ولی باید باور کنیم که دو نفر اینجا بودن.
‫با عقل جور درنمیاد، نه؟
‫خیلی چیزها جور درنمیاد.
‫اون تپانچه عجب گودی‌ای درست کرده.
‫این چمن زیبا رو خراب کرده.
‫که اگه کسی که داره فرار می‌کنه ‫انداخته باشدش، عجیب به نظر میاد.
‫فکر کنم فرضیه‌ی کاری من این می‌بود که...
‫پرت شده.
‫از فاصله‌ی نسبتاً زیادی.
‫با شدت زیاد.
‫در مورد سر اوسوالد چی فکر می‌کنین؟
‫خب، من خیلی چیزها فکر می‌کنم، لیدی آیلین،
‫ولی تا وقتی فکر به دونستن تبدیل نشه،
‫ترجیح میدم بلند نگمشون.
‫رویکرد خیلی بدیعیه.
‫امیدوارم مد بشه.
‫از افرادم خواستم همه رو صدا کنن داخل.
‫خیلی کمک کردین.
‫واقعاً؟ چه کمکی؟
‫دو تا گلوله.
‫یکی توی این اتاق پیدا شد، ‫اون یکی...
‫بیرون.
‫خب...
‫خانم وید... خانم وید؟
‫خب، این گلوله... از...
‫- لیدی کوت، مشکلی پیش اومده؟ ‫- آره.
‫- به نظر میاد یه گوشواره‌تون گم شده. ‫- واقعاً؟
‫- اگه بشه تمرکز کنیم... ‫- آره گم شده.
‫اینا هدیه‌ی برادرم بودن. ‫باید توی اتاقم باشه. باید برش دارم.
‫یکی از پاسبون‌هاتون باهام میاد؟
‫زود برمی‌گردیم.
‫ترنر، برو پسر. بجنب.
‫حالتون چطوره، دکتر ماتیپ؟
‫خیانت‌دیده.
‫من با قول امنیت کامل به اینجا اومدم.
‫بهم دارو دادن. ‫حاصل عمرم دزدیده شده.
‫و یه نفر توی این اتاق ‫بیشتر از چیزی که میگه می‌دونه.
‫که به اون هم می‌رسم، دکتر ماتیپ.
‫و فرمول نمی‌تونه ‫از محوطه خارج شده باشه.
‫من به سربازرس اطمینان کامل دارم.
‫من هنوز نگرانم که ‫دیشب کی به طرفم تیراندازی کرد.
‫- خب... خب... ‫- و آیا برمی‌گرده؟
‫یا توی این اتاقه؟
‫همین‌جا بین ما نشسته؟ ‫جلوی چشممون.
‫چی؟
‫- چی؟ منظورت چیه تسیجر؟ ‫- خب، من...
‫آقایان، خانم‌ها، لطفاً.
‫هر چیزی به وقتش.
‫همون‌طور که می‌گفتم، دو تا گلوله...
‫این چیه، سربازرس؟
‫لیدی آیلین، ‫من واقعاً دوست دارم توضیح...
‫خیلی‌خب، باشه.
‫مدرک آخر.
‫این یه دستکشه، یا بهتر بگم، بود.
‫توی شومینه پیدا شد.
‫تقریباً کامل سوخته، ولی نه کاملاً.
‫کسی می‌خواد امتحانش کنه؟
‫- اگه بخواین من امتحان می‌کنم. ‫- ممنون قربان.
‫لطف دارین.
‫بفرمایید.
‫لبه‌های خیلی نامنظمی داره.
‫جای دندونه؟
‫چرا باید جای دندون باشه؟
‫می‌بینید؟ خیلی بزرگه.
‫برای شما خیلی بزرگه، قربان.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫حالا، اگه اجازه بدین ‫برگردیم به موضوع دو گلوله،
‫یکی توی این اتاق پیدا شد، ‫اون یکی بیرون.
‫این گلوله از کلت ۱۱ میلی‌متریِ ‫آقای تسیجر شلیک شده.
‫- لئوپولد. ‫- ممنون. لئوپ...؟
‫خورده به چارچوب پنجره،
‫و من توی تنه‌ی اون درخت سرخدار پیداش کردم.
‫در حالی که این یکی...
‫از مائوزر ۳۲ نیمه‌اتوماتیک شلیک شده،
‫و بعد از رد شدن از بازوی آقای تسیجر...
‫عضوی که هنوز خیلی بهش وابسته‌ام.
‫- بله، ممنون آقای تسیجر. ‫- ببخشید.
‫توی این مبل فرو رفته.
‫شلیک شده از سلاحی که ‫سر اوسوالد روی چمن پیدا کرد،
‫که اثر انگشتش ‫تنها اثرانگشت روی سلاحه.
‫البته مگه اینکه ‫کسی که اونو دست گرفته دستکش داشته.
‫من هنوز جای دندون‌ها رو نمی‌فهمم. ‫چرا باید...
‫- ببخشید. ببخشید، ادامه بدین. ‫- ممنون.
‫میشه یکی از آقایون این اسلحه رو بگیره
‫و... پرتش کنه؟
‫سر اوسوالد، شاید؟
‫- من؟ ‫- اوه، خیلی لطف می‌کنین قربان.
‫خب... ‫- تشریف بیارین این طرف، توی پنجره.
‫بیاین، بیاین.
‫و پرتش کنین وسط چمن.
‫- پرتش کنم؟ ‫- اگه ممکنه، قربان.
‫یه... یه پرتاب جانانه بکنین
‫تا من برم بیرون.
‫در مورد این پلیس مطمئنیم؟
‫اجازه داره از اوسوالد بخواد ‫چیزها رو این‌طوری پرت کنه؟
‫داریم سعی می‌کنیم بفهمیم ‫چه اتفاقی افتاده، لیدی کوت.
‫خیلی‌خب.
‫باشه.
‫انجامش بدین.
‫پرتاب حیرت‌انگیزی بود، سر اوسوالد. ‫- نیازی به تعریف تو ندارم، بیتمن.
‫نه قربان. کاملاً درسته.
‫وضعیت عجیبیه، نه؟
‫پرت کردن اسلحه قبل از اینکه ‫آدم وقت کنه صبحونه‌شو بخوره.
‫راضی شدی، سربازرس؟
‫بله. ممنون سر اوسوالد...
‫اسلحه دقیقاً همون گودی قبلی رو ایجاد کرد.
‫هرچند تونستین ‫حدود ۱۰ متر دورتر پرت کنین،
‫ولی خب شما مرد خیلی قوی‌هیکلی هستین،
‫مگه نه، سر اوسوالد؟
‫نمی‌فهمم منظورت چیه، بتل.
‫منظوری ندارم قربان. ‫فقط دارم حقایق رو بیان می‌کنم.
‫به نظر من که کاملاً واضحه.
‫مهاجم، بعد از اینکه به ماتیپ دارو داده،
‫مدارک رو دزدیده ‫و از پیچک‌ها اومده پایین،
‫با تسیجر روبرو شده،
‫یه تیر شلیک کرده، بنگ، ‫تسیجر رو زمین‌گیر کرده،
‫بعد اسلحه رو پرت کرده،
‫دویده توی تراس و رفته پایین توی جاده‌ی شنی.
‫جایی که باید توسط افرادم دستگیر می‌شد،
‫همون‌طور که خانم وید شد.
‫اوه، خانم ویدی که هنوز غایبه.
‫فکر کنم خودم برم خانم وید رو بیارم.
‫همه همین‌جا بمونن، لطفاً.
‫سرکار! هیچ‌کس دیگه نباید بره.
‫- چشم قربان. ‫- مشخصه که منظورش من نیستم.
‫ترنر.
‫وای، نه.
‫خدای من، ضربه‌ی بدی خورده.
‫لورین نیست.
‫باز چه خبر شده، سربازرس؟ ‫صدای ماشین شنیدیم.
‫متأسفانه ماشین شماست، ‫که لورین وید داره باهاش میره.
‫- چی؟ ‫- بچه‌ها، دنبالم بیاین.
‫چی؟
‫لورین بود که توی کتابخونه بهت حمله کرد؟
‫من فرق بین مرد و زن رو می‌دونم.
‫لیدی آیلین، این پرونده‌ی منه.
‫- خب پس عجله کن. ‫- نه، سربازرس.
‫- از اون طرف نه. ‫- چی؟
‫دادم ماشینت رو ببرن پشت ساختمون.
‫یه کم بدمنظر بود.
‫واقعاً؟
‫از جاده‌ی اصلی میرم ‫چون فکر کنم می‌خواد سریع بره.
‫فکر کنم بهتره یه سری به ایستگاه قطار بزنیم.
‫ممکنه بخواد وسیله‌شو عوض کنه.
‫مثل یه تبهکار حرفه‌ای حرف می‌زنی، جیمی.
‫ممنون، ویلیام.
‫آروم برو، باندل. ‫همه‌مون می‌خوایم زنده برسیم.
‫از رانندگی من ایراد نگیر، جیمی.
‫همین‌جوریش هم روز غیرقابل‌تحملی بوده،
‫با ماجرای لورین و... ‫اون پیشنهاد ازدواج وحشتناک.
‫- چی؟ کی بهت پیشنهاد داد؟ ‫- جورج لوماکس. افتضاحه.
‫ولی تو نمی‌تونی با لوماکس ازدواج کنی.
‫در این مورد توافق داریم.
‫خب، زندگی خیلی خیلی راحتی خواهی داشت.
‫- من زندگی راحت نمی‌خوام. ‫- از این رانندگیت کاملاً مشخصه.
‫باندل، وایسا، وایسا، وایسا!
‫دیدی؟ چی بهت گفتم؟
‫سکوها رو بگردین.
‫برین کنار! ‫وضعیت اضطراری ملی.
‫شما این دو تا رو بگردین! ‫من سه و چهار رو می‌گردم!
‫مسافرین سوار بشن! آخرین اخطار.
‫نه. ببخشید.
‫باندل، اونجا. سکوی یک. ‫داره سوار قطار میشه. بجنب!
‫- باندل! ‫- برو کنار!
‫- ببخشید. ‫- از سر راهم برو کنار!
‫نه!
‫- جیمی. ‫- اومدم. قطار رو نگه دارین!
‫- عجله کن. داره دیرمون میشه ‫- ممنون آقا. ممنون.
‫سلام، یه خانم رو ندیدین ‫که با عجله و یه پاکت کاهی رد بشه؟
‫قیافه‌ی گناهکاری داره.
‫- نه؟ ‫- کسی ندیده؟ نه؟
‫خیلی خوش‌قیافه‌ست.
‫ببین، چطوره من چند تا واگن برم جلو
‫تا شما صندلی‌ها رو چک کنین؟
‫معنی نداره همه‌مون یه جا رو بگردیم.
‫عاقلانه‌ست رفیق؟ ‫اون قبلاً از پس یه افسر پلیس بر اومده.
‫اون منو نمی‌ترسونه، جیمی.
‫بیل، اونو از کجا آوردی؟
‫وقتی سر و صدا رو ‫طبقه بالای وایورن شنیدم، برداشتمش.
‫اون مدرکه!
‫تو نیاز به محافظت داری، باندل.
‫اشتباه فکر می‌کنم، ‫یا دوست‌مون ویلیام
‫داره یه کم عجیب رفتار می‌کنه؟
‫چرا این‌قدر اصرار داشت بره جلو؟
‫منظورت چیه؟
‫اگه بیل به ماتیپ دارو داده باشه ‫و فرمول رو برداشته باشه
‫و انداخته باشه پایین برای لورین،
‫که توی محوطه کمین کرده بود،
‫و بعد به من حمله کرده باشه ‫تا حواس‌ها رو پرت کنه تا اون فرار کنه چی؟
‫وقتی اونجا بودم اتاقش خالی بود.
‫اون نقشه‌ی نگهبانی ما رو می‌دونست، ‫می‌دونست من قراره کجا باشم،
‫و می‌دونست راهش بازه.
‫وقتی اولین بار رفتم سون دایالز باهام بود،
‫وقتی توی اون اتاق حبس شدم.
‫پس فکر می‌کنی اون و لورین همدست‌ان؟
‫فکر کنم باید مراقب باشیم.
‫ببخشید.
‫- بیل؟ ‫- باندل؟
‫اینجام. گرفتمش.
‫چه به موقع. ‫مراقب باش، باندل.
‫نمونه و فرمول دستش بود. ‫این ثابت می‌کنه همه‌چی زیر سر اونه.
‫دارم سعی می‌کنم بهش بگم اشتباه می‌کنه.
‫می‌تونم همه‌چی رو توضیح بدم.
‫باید هم توضیح بدی.
‫چرا فرار کردی و فرمول رو بردی؟
‫برای جری.
‫به خاطر همینه که کشته شد.
‫- این کار رو به یاد اون انجام میدم. ‫- حتی یه لحظه هم حرفتو باور نمی‌کنم.
‫فکر می‌کنی میشه به اون همه آدم اعتماد کرد؟ ‫جری اعتماد نداشت.
‫حرف زدن در مورد جری رو بس کن.
‫فکر می‌کنی می‌تونی ‫ازش به عنوان راه فرار استفاده کنی؟
‫تو همون دارویی رو به ماتیپ دادی ‫که جری رو کشت.
‫فکر می‌کردم کار لیدی کوت باشه،
‫ولی الان می‌دونم تو بودی.
‫تو توی مهمونی چیمنیز بودی.
‫تو جری رو مسموم کردی.
‫همه‌ش رو اشتباه متوجه شدی.
‫فقط هنوز تصویر کامل رو ندارم.
‫تو نمی‌تونستی به جیمی حمله کرده باشی.
‫- باندل، لطفاً، بذار خودم مدیریتش کنم. ‫- بیل، ساکت.
‫- بلیطت رو نشونم بده. ‫- چی؟
‫- ببخشید؟ ‫- گفتم بلیطت رو نشونم بده!
‫وگرنه بیل بهت شلیک می‌کنه. ‫مگه نه بیل؟
‫آره، آره.
‫تو واقعاً عجیب‌ترین موجودی.
‫باندل، چک کردن بلیط ‫وقت و جای خودشو داره.
‫- جیمی، حواستو جمع کن. ‫- نمی‌فهمم چطور... اوه.
‫همه‌ش برنامه‌ریزی شده بود.
‫اون توی ابی ‫وقت داشت فرارش رو طراحی کنه.
‫خودشو به این قطار خاص رسوند.
‫فکر می‌کردم شاید قراره ‫اون طرف خط کسی رو ببینی، ولی...
‫این بلیط فقط تا ایستگاه بعدیه.
‫اونجا فرمول رو تحویل میدی؟
‫کمکم کن، جیمی.
‫جیمی! جیمی، اون اسلحه رو بیار پایین.
‫جیمی، نه.
‫لورین.
‫متأسفانه بقیه‌ی تصویر منم.
‫دستکش توی شومینه.
‫به خاطر همینه که سربازرس ‫اون‌قدر بهش علاقه داشت.
‫و جای دندون‌ها.
‫الان همه‌چی جور درمیاد.
‫ببخشید؟
‫تو اسلحه رو توی دست چپت می‌گیری.
‫که چی؟
‫هیچ مهاجمی توی وایورن ابی نبود.
‫همه‌ش رو صحنه‌سازی کردی.
‫به بازوی خودت شلیک کردی... ‫تا همه‌مون بشنویم.
‫یه دستکش دست چپت کردی.
‫دستکشی که برات خیلی بزرگ بود.
‫و برای اینکه اثرانگشت نمونه،
‫با دندونت درش آوردی.
‫بعد انداختیش توی آتیش.
‫تپانچه رو از کتابخونه انداختی روی چمن.
‫کار تو بود، نه سر اوسوالد.
‫داشتم موفق می‌شدم.
‫لعنتی. باورم نمیشه پرتاب سر اوسوالد ‫از من بهتره.
‫و اگه لوماکس ‫واقعاً شب‌ها آتیشش رو روشن می‌کرد،
‫دیگه هیچی باقی نمی‌موند.
‫همه‌ی این کارها رو کردی ‫تا حواس ما رو پرت کنی،
‫تا اون بتونه به ماتیپ دارو بده ‫و فرمول رو بدزده.
‫واقعاً خیلی تیزی.
‫خب، بازی دیگه تمومه.
‫اسلحه رو بذار زمین، جیمی.
‫- بیل! ‫- باندل!
‫همون‌جا که هستی بمون، لطفاً.
‫ممنون.
‫اون دختر جری رو مسموم کرد.
‫تو به رونی شلیک کردی.
‫تو آدم خوبی هستی، باندل.
‫ولی فقط یه کم زیادی باهوشی.
‫و این باعث میشه مزاحم باشی.
‫و اگه قراره ما این فرمول رو رد کنیم بره
‫و، مهم‌تر از اون، پول بگیریم،
‫دیگه نمی‌تونیم مزاحم داشته باشیم.
‫جیمی.
‫فقط می‌خوام یه چیزی بگم.
‫چیه؟
‫بگیر که اومد.
‫بیل. بیل، صدامو می‌شنوی؟ بیل.
‫بهم شلیک کرد.
‫گلوله خورد به جعبه‌ی ماتیپ.
‫عجب اختراعیه.
‫جونمو نجات داد.
‫بیل، من میرم دنبال جیمی. ‫فرمول دست اونه.
‫نه، بذار من برم دنبال جیمی. ‫تو اینجا بمون.
‫نه، باید قطار رو نگه داری. ‫نباید به ایستگاه بعدی برسه.
‫- نباید به قرارشون برسن. ‫- چطوری این کار رو بکنم؟
‫نمی‌دونم! ‫بهشون بگو از وزارت خارجه‌ای.
‫باندل، ما توی انگلیسیم! ‫این قضیه مربوط به وزارت داخله‌ست.
‫ببخشید.
‫قطار رو نگه دار، بیل.
‫بازی تمومه، جیمی.
‫خیلی‌خب، همه بیرون، زود! ‫همین الان، همه برین بیرون.
‫وگرنه همه‌تونو به تیر می‌بندم! ‫برین بیرون!
‫- سریع‌تر، برین بیرون! بیرون. ‫- حرکت کن. برو.
‫برین بیرون. برین!
‫پس می‌خوای به منم شلیک کنی؟
‫همون‌طور که به رونی شلیک کردی؟
‫خیلی‌خب، آره. آره.
‫کار من بود.
‫ولی چاره‌ای نداشتم.
‫یه کم زیادی سر در آورده بود.
‫قرار گذاشت باهام حرف بزنه.
‫رونالدمون خیلی پشتکار داشت.
‫خیلی هم به دردش خورد.
‫ولی صادقانه، باندل، باید درک کنی.
‫من کاری با جری نداشتم.
‫من جری رو دوست داشتم. ‫همه‌ش کار لورین بود.
‫تمام شب نوشیدنش رو آلوده می‌کرد ‫در حالی که لبخند ملیحی بهش می‌زد.
‫بعد بطری رو کنار میز پاتختی گذاشت ‫تا این‌طور به نظر بیاد که...
‫تا یه چیزی غیر از واقعیت به نظر بیاد.
‫اون دوستت بود، جیمی.
‫ساعت‌های روی طاقچه چی؟
‫اون کار من بود.
‫باید رد گم می‌کردم.
‫می‌دونستم رونی و بیل ‫دارن با ساعت‌ها ور میرن،
‫و شنیده بودم ‫جری به این قضیه‌ی سون دایالز اشاره کرده،
‫و بعد پشیمون شده.
‫پس مثل یه موهبت بود.
‫رونی سعی کرد بهم بگه کار توئه.
‫وقتی داشت می‌مُرد.
‫بگو...
‫جیمی...
‫تسیجر...
‫سون...
‫دایالز.
‫فقط نمی‌دونستم منظورش چیه.
‫واقعاً حیف شد که الان فهمیدی.
‫وقتی اینقدر نزدیکیم.
‫لابد پیشنهاد اینکه شریکت کنم ‫فرقی ایجاد نمی‌کنه؟
‫همه‌ی اینا به خاطر این بود؟
‫پول؟
‫دیگه چی؟ ‫خودمو توی وضعیت بدی گرفتار کردم.
‫و حقیقت اینه که... ‫بدهیم بیشتر از داراییمه،
‫و این فاصله فقط داره بیشتر میشه.
‫این توجیهی برای ‫کارایی که دوتایی کردین نیست.
‫باندل، تو به من شلیک نمی‌کنی.
‫هیچ‌کس برات عزاداری نمی‌کنه.
‫این یه کم بی‌رحمانه‌ست. ‫مادرم شاید بکنه.
‫چرا نباید بهت شلیک کنم؟
‫به خاطر رونی؟
‫و به خاطر جری؟
‫و به خاطر همه‌ی کسایی ‫که با نقشه‌ت بهشون خیانت کردی؟
‫فکر می‌کنی همچین نقشه‌تای ‫به ذهن من می‌رسید؟
‫باندل.
‫فکر کنم هر دو می‌دونیم ‫من نه مغزش رو دارم نه نفوذش رو.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫اسلحه رو بذار زمین ‫تا همه‌چی رو بهت بگم.
‫- دروغ نگو، جیمی. ‫- راست میگم. اسلحه رو بذار زمین.
‫اگه بهم شلیک کنی، ‫فقط یه کارگر ساده رو کشتی.
‫داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫بهم بگو.
‫لورین قرار نبود ‫کسی رو توی ایستگاه بعد ببینه.
‫نقشه اصلاً این نبود.
‫تحویل قرار نیست توی ایستگاه بعد باشه.
‫توی همین قطاره.
‫کسی که همه‌چی رو برنامه ریزی کرده ‫جلوی قطاره.
‫دروغگو.
‫کوپه‌ی درجه یک نزدیک موتور.
‫اونجا جاییه که قرار بود کسی رو ببینیم ‫که این فکر به ذهنش رسید.
‫اون واسطه‌گری کرد. ‫رابط‌ها رو توی اینجا و خارج داشت.
‫حالا که بهت گفتم نمی‌تونی بهم شلیک کنی. ‫این دیگه زیاده‌رویه.
‫به من نگو چی زیاده‌رویه.
‫پیشنهاد نمی‌کنم بری جلو، باندل!
‫واقعاً پیشنهاد نمی‌کنم!
‫برو کنار.
‫یه مرد تحت تعقیب اون توئه.
‫اگه کسی بتونه روش بشینه تا پلیس برسه.
‫اوه، نه، نه، نه، خانم وید. ‫شما همون تو می‌مونین تا پلیس برسه.
‫حدوداً هم‌اندازه‌ی یه سلول زندانه.
‫پس، وقت بذارین تا عادت کنین.
‫نه!
‫باندل! باندل، باور نمی‌کنی چی شد.
‫- همون‌جا بمون، بیل. ‫- باندل؟ باندل.
‫باندل.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- مامان؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ظاهراً... توقف کردیم.
‫به نظرت، گاو رفته روی ریل؟
‫خدا ما رو از وقفه‌ی گاوی حفظ کنه.
‫عجب غافلگیری‌ای. بیا، بشین.
‫سوار یه قطاری.
‫آره هستم.
‫هیچ‌وقت با قطار جایی نمیری، مامان.
‫از دنیا متنفری.
‫از مردم متنفری.
‫همیشه بهم میگی باید بیشتر برم بیرون.
‫بفرما. بیرون.
‫با توده‌ی جمعیت روبرو شدم.
‫بذار بهت بگم، ازش خوشم نمیاد.
‫حتی یه ذره.
‫کار تو بود.
‫تمام مدت.
‫کار تو بود.
‫منظورتو نمی‌فهمم، عزیزم.
‫بهم توهین نکن.
‫جیمی و لورین قرار بود فرمول رو تحویل بدن،
‫به این کوپه،
‫جایی که می‌دادنش به کسی که اونو بفروشه.
‫کسی که پشت همه‌ی اینا بود.
‫می‌ترسم بالاخره لازم باشه که
‫یه مکالمه‌ی کاملاً بالغانه داشته باشیم.
‫انتظار ندارم درک کنی.
‫- نه، نه اولش. ‫- تو جری رو کشتی.
‫به هیچ وجه من نکشتم. ‫کار اون دختره بود.
‫خیلی عجولانه بود.
‫باور داشت که جری نقشه‌مون رو فهمیده.
‫اقدام شدیدی کرد،
‫خیلی شدیدتر از چیزی که ‫من پیشنهاد می‌کردم.
‫مهمونی توی چیمنیز رو تو ترتیب دادی
‫تا در مورد فرمول اطلاعات جمع کنی.
‫و بعد چی؟
‫جیمی و لورین رو استخدام کردی، ‫تا کمکت کنن بدزدیش؟
‫همیشه مثل بابات، ‫قضیه رو زود می‌گرفتی!
‫مامان، اون فرمول می‌تونه ‫به حفاظت از این کشور کمک کنه.
‫و تو می‌خوای بفروشیش به یه جای دیگه؟
‫به کسایی که ممکنه بهمون صدمه بزنن؟
‫- داری به کشورت خیانت می‌کنی. ‫- کشورم به من خیانت کرد.
‫به ما خیانت کرد.
‫پدرت، برادرت، همه‌‌مون.
‫این خانواده به این کشور ‫بیشتر از اونی که فکرشو بکنی،
‫خدمت کرده.
‫پس، خیلی خوب می‌دونم چطور کار می‌کنه.
‫اجازه داد که برادرت، پسرم،
‫گوشت دم توپ بشه،
‫به سمت مرگ فرستاده بشه،
‫توسط یه ژنرال متوهم و بی‌عقل.
‫و فکر می‌کنی توی قربانی شدنش
‫شکوه یا افتخاری بود؟
‫بذار بهت بگم، نه نبود.
‫کشورش ازش محافظت نکرد.
‫انداختش توی کشتارگاهی که
‫دقیقاً هیچ تأثیری توی روند جنگ نداشت.
‫همون‌طور که هیچ کاری نکرد
‫تا از پدرت محافظت کنه.
‫به خاطر کشورم،
‫هر کسی رو که دوست داشتم از دست دادم.
‫منو از دست ندادی.
‫نه، تو رو نه.
‫ولی...
‫پسرم.
‫فرزند اول...
‫پسرم.
‫هیچ دردی شبیه‌ش نیست، باندل.
‫تو هنوز منو داری، مامان.
‫من کافی نیستم؟
‫خب، چطور باید زندگی کنیم؟
‫ما چطور... من چطور باید زندگی کنم؟
‫وقتی پدر و برادرت نیستن ‫کی از ما مراقبت می‌کنه؟
‫همه‌ی اینا،
‫همه‌ی این مرگ‌ها...
‫فقط برای پوله؟
‫چون هیچی نداریم!
‫نمی‌فهمی، بچه جون؟
‫من چی دارم؟ چیمنیز؟
‫که بهم ارث رسیده. بی‌ارزشه.
‫هزینه نگهداریش خیلی زیاده.
‫و اگه از دستش بدیم، هیچی نداریم.
‫نه خونه، نه مقام.
‫این... یه راه چاره بود،
‫برای همه‌چی.
‫- دیگه نمی‌شناسمت، مامان. ‫- نه.
‫من مادر خوبی نیستم.
‫نمی‌تونم امیدی که بهم بستی رو برآورده کنم.
‫پدرت می‌تونست.
‫بدون اون، خیلی مهارنشدنی شدم.
‫خودمو ازت مخفی کردم،
‫و از دنیا،
‫به دلایل خوب.
‫اوه.
‫باندل عزیزم.
‫ببین، فکر می‌کردم که
‫با تسیجر و دختره
‫فاصله‌ی کافی هست ‫تا کسی نتونه ردگیری کنه.
‫خب، فکر می‌کردم
‫هیچ‌کس اونقدر اهمیت نمیده.
‫ولی قدرت تو رو حساب نکرده بودم.
‫می‌بینم که احمقانه بود.
‫منو دست‌کم گرفتی.
‫همون‌طور که تو منو دست‌بالا گرفتی
‫تمام عمرت.
‫حالا، فرزند عزیزم...
‫اجازه میدی یه سوال ازت بپرسم؟
‫اجازه میدی قبل از رسیدن مأمورها ‫سریع جیم بشم؟
‫مطمئناً تو...
‫یه گلوله توی بدن مادرت خالی نمی‌کنی؟
‫توی قلبش نه.
‫ولی شاید توی قوزک پا،
‫تا سرعتش رو کم کنم.
‫واقعاً این کارو می‌کنی؟
‫جدی؟
‫امتحانم کن، مامان.
‫آفرین، دخترم.
‫آفرین.
‫خدای من. لیدی آیلین.
‫لیدی... کترهام.
‫البته.
‫اوه، حالا می‌فهمم.
‫خیلی متأسفم.
‫شما رو می‌شناسم؟
‫باعث افتخاره.
‫سیریل، لطفاً؟
‫آلفرد.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منو فرستادن تا شما رو ببرم، لیدی آیلین.
‫توسط کی؟
‫کارفرماهای من ‫افتخار همراهی شما رو درخواست کردن
‫توی کلاب سون دایالز.
‫لطفاً عذرخواهی صادقانه‌ی منو ‫برای عدم حضور ابلاغ کن.
‫اونا خیلی اصرار دارن.
‫لطفاً سر و صدا نکن یا کمک نخواه.
‫سوار ماشین بشین لطفاً، لیدی آیلین.
‫این کار آینده‌ی شغلیت رو ‫خیلی جدی به خطر میندازه.
‫بشین.
‫خب حالا چی؟
‫منو می‌کشین ‫همون‌طور که بقیه رو کشتین؟
‫حداقل شرافت اینو داشته باش که ‫خودتو نشون بدی، شماره هفت.
‫یه چیزی هست که ‫می‌خوام باهات در میون بذارم، لیدی آیلین.
‫باید هم بذاری.
‫نمی‌فهمم. فکر می‌کردم همه‌ی شما ‫مسئول این مرگ‌ها هستین.
‫کاملاً برعکس.
‫انجمن سون دایالز ‫یه سازمان شرور نیست، به هیچ وجه.
‫سربازرس، لطفاً. ‫روز خیلی خیلی طولانی‌ای بوده.
‫این گروه یه اتحاد غیررسمیه،
‫که تلاش می‌کنه توی دوران پرآشوب،
‫دنیامون رو امن نگه داره.
‫نیروهای تاریک دارن برمی‌خیزن
‫در سراسر دنیا.
‫ما هر کاری بتونیم می‌کنیم ‫تا نذاریم قدرت بگیرن،
‫برای همین توی وایورن حضور داشتم
‫تا از دکتر ماتیپ و فرمولش محافظت کنم،
‫با وجود تلاش‌های زیاد آقای تسیجر ‫و خانم وید.
‫نمی‌دونم چرا داری اینا رو بهم میگی.
‫یا بهتره بگم، ‫چرا با زور اسلحه منو آوردی اینجا.
‫فکر کردم در غیر این صورت،
‫شاید برای شنیدن پیشنهادم نیای.
‫شنیدن چی؟
‫می‌خوایم که به ما ملحق بشی.
‫می‌خواین چیکار کنم؟
‫من زیر نظرت داشتم و ارزیابیت می‌کردم.
‫ارزیابی؟
‫به این نتیجه رسیدیم که تو،
‫برامون یه نیروی خیلی ارزشمند میشی.
‫تمام این مدت داشتی این کارو می‌کردی؟
‫منو استخدام می‌کردی؟
‫ما به جرئت خیلی زیادی نیاز داریم، ‫لیدی آیلین،
‫که تو فراوان داری.
‫چند سال پیش،
‫یکی از مهم‌ترین مأمورهامون رو ‫از دست دادیم.
‫پدرت.
‫اون دقیقاً روی همین صندلی می‌نشست.
‫نمی‌فهمم.
‫وقتی مُرد من پیشش بودم.
‫در حال مأموریت برای سون دایالز بود،
‫می‌رفت تا دکتر ماتیپ رو ببینه.
‫نه.
‫وقتی خارج خدمت می‌کرد ‫به خاطر آنفولانزای اسپانیایی مُرد.
‫نه این‌طور نیست. ‫دشمن‌های ما براش کمین کرده بودن.
‫اونا وجود ما ‫و نقشه‌هامون رو کشف کرده بودن.
‫تو اونجا باهاش بودی؟
‫به موقع نرسیدم.
‫سعی می‌کنم از همه‌ی کسایی که کمکمون می‌کنن ‫محافظت کنم.
‫متأسفانه همیشه موفق نمیشم.
‫مادرم از این موضوع خبر داشت؟
‫در مورد مرگش نه.
‫معتقدم می‌دونست که درگیر کارای سریه.
‫فکر کنم از فرمول باخبر شد،
‫با شام خوردن در سال‌های اخیر
‫با کسایی که پدرت رو می‌شناختن.
‫شایعات وقتی درست تفسیر بشن ‫می‌تونن قوی باشن.
‫البته.
‫لیدی آیلین،
‫پدرت بهترین مأمور ما بود،
‫ولی معتقدم تو پتانسیلش رو داری که
‫خیلی ازش جلو بزنی.
‫هیچ‌کس تا حالا همچین چیزی بهم نگفته بود.
‫کاملاً جدی میگم.
‫سر دو راهی هستی.
‫یه ذره کم‌لطفیه، سربازرس.
‫مثل همیشه.
‫این کار خطرناکه.
‫نیاز به سفر به جاهای دوردست،
‫جاسوسی، و درجه‌ی بالایی از خطر کردن داره.
‫ما بهت نیاز داریم، لیدی آیلین.
‫یه مأموریت بی‌نهایت فوری و خطرناک داریم،
‫و نیاز داریم همین الان شروع کنی.
‫خب...
‫چی میگی؟
‫همه‌چی رو بهم بگو.