W W W . M O V I E S H O . C O M
‫باز کردن دوازه‌ی انرژی اونو ‫برای همه‌تون ممنوع اعلام می‌کنم!
‫صبر کن.
‫نمی‌تونی همینطوری بذاری بری.
‫پس این بچه چی؟
‫فکر کن مردم درباره‌ی ‫دوهوا و این بچه چی می‌خوان میگن.
‫میگن این پسر تو نیست
‫و میگن این بچه پذیرفته شده نیست.
‫از اونجایی که همسرم اونو به‌دنیا آورده ‫باید توسط خانواده‌ی جانگ بزرگ بشه.
‫بعد از مراسم تشییع جنازه‌ی ‫مادرش یه نفر رو می‌فرستم مواظبش باشه.
‫داری این بچه رو ول می‌کنی؟
‫اون واقعا
‫پسر تو نیست؟
‫هرچی می‌خوای باور کن.
‫اگه قراره این بچه ‫فقط دردسر درست کنه،
‫بذار همینجا و همین الان ‫به زندگیش پایان بدیم.
‫دیدی؟ پسر توئه.
‫پسری که ترجیح میدی حتی با به‌خطر ‫انداختن جون خودت ازش مواظبت کنی.
‫من فقط سعی دارم ازش مواظبت کنم.
‫اگه تا همیشه دروازه‌ی انرژی‌ش بسته بمونه ‫و به‌عنوان پسر من زندگی کنه، زنده می‌مونه.
‫اما، اگه انتخاب کرد بجاش از سرنوشت خودش باخبر بشه،
‫زنده نمی‌مونه.
‫پدرِ این بچه
‫کیه؟
‫اون پسرِ یه مرد مُرده ست.
‫نه‌تنها به‌دنیا اومدنش منطقی نیست،
‫بلکه هیچ‌وقت نباید اتفاق می‌افتاد.
‫ارباب جوان، حالتون خوبه؟
‫چرا اونو بیرون آوردی؟
‫ولش کن.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫بخاطر دردسری که درست ‫کردم معذرت می‌خوام.
‫چرا اونو بیرون آوردی؟
‫اون سعی کرد مسمومت کنه.
‫اون منو مسموم نکرد.
‫خودم خودمو مسموم کردم.
‫بخاطر این خودمو مسموم کردم چون ‫نمی‌تونستم طلسم کنم حالم از خودم بهم می‌خورد.
‫ندیمه‌ام فقط با گوش دادن به دستورم ‫جون خودش رو به‌خطر انداخت.
‫همه‌ش فکر خودم بود.
‫- جانگ یوکی، چطور تونستی؟ ‫- خواهش می‌کنم بذارید برای یه وقت دیگه.
‫اون هنوز مسومیتش ‫خوب نشده.
‫هرچقدر می‌خواید مجازاتش کنید، ‫ولی صبر کنید تا کامل خوب بشه.
‫یوکی همین الان تا دم مرگ رفت.
‫خواهش می‌کنم اینطوری سرزنشش نکنید.
‫نگاهش کنید چقدر رنگش پریده.
‫فعلا ببرش خونه.
‫ارباب جوان، بیا بریم.
‫برید سجوک‌وون و تحت مداوا قرار بگیرید.
‫مودوک هم باید آزاد بشه.
‫الان وقتش نیست.
‫مودوک هم نیاز به مداوا داره.
‫وگرنه منم نمیرم.
‫ارباب جوان.
‫باشه. بفرما و بمیر!
‫- دوباره زندانی‌شون کنید! ‫- آروم باشید، عمو.
‫اگه حق با یوکی باشه، ‫اون ندیمه هیچ کار اشتباهی نکرده.
‫به‌شدت مجروح شده.
‫بدون مداوا ممکنه بمیره.
‫همین که بعد از اون ‌همه شکنجه ‫هنوز زنده ست متعجبـم.
‫اگه مُرد، بهت اجازه میدم براش ‫یک مراسم تشییع جنازه برگزار کنی.
‫خواهش می‌کنم کمک کنید.
‫مودوک با انجام‌دادن دستور من ‫جون خودش رو به‌خطر انداخت.
‫باید توی سجوک‌وون مداوا ‫بشه تا نجات پیدا کنه.
‫خواهش می‌کنم کمکش کنید.
‫می‌خوام از جلوی چشمم برن.
‫جفت‌شون رو ببرید سجوک‌وون.
‫یوکی.
‫ارباب جوان، شما برید. ‫من مودوک رو میارم اونجا.
‫مودوک.
‫مودوک، بیدار شو.
‫- من می‌برمش. ‫- نه.
‫خودم می‌برمش.
‫تو حتی نمی‌تونی ‫درست‌حسابی راه بری.
‫از پسش برمیام. اون ندیمه‌ی منه، ‫پس خودم می‌برمش.
‫ولی حال خودتون هم خوب نیست.
‫نمی‌تونید اونو ببرید اونجا.
‫اینطور فکر می‌کنی؟ پس...
‫- بذارش روی کولت. ‫- ببخشید؟
‫بذارش روی کولت.
‫- ازم می‌خواید اونو بذارم روی کولم؟ ‫- بله.
‫چرا باید اونو بذارم ‫روی کولم؟
‫- بیا اینجا. ‫- ارباب جوان.
‫نه، ولی صبر کنید. خدای من.
‫اوه، خدای من.
‫هی، یول. بیا.
‫بجای مودوک به من کمک کن.
‫جونِ راه رفتن ندارم. ‫منو ببر سجوک‌وون.
‫می‌خوای بذاریش روی کول من؟
‫- نه. ‫- باشه. ممنون.
‫پیشخدمت کیم، مواظب باش!
‫- مواظبش باش! ‫- باشه.
‫‫- خدای من. ‫- چی...
‫مواظب باش.
‫اوه، خدایا.
‫آخرسر یوکی
‫دروازه‌ی انرژی‌ش رو باز کرد.
‫درسته.
‫حتی حاضر بود از جونش بگذره. ‫نمی‌تونستم دست روی دست بذارم و تماشا کنم.
‫گمونم می‌دونست که
‫ما هرگز نمی‌ذاریم خودشو ‫به کُشتن بده.
‫احتمالا با دونستنِ اینکه ‫نجاتش می‌دیم
‫خودش خودشو ‫مسموم کرده.
‫حالت خوبه؟
‫باز کردن دروازه‌ی انرژی یوکی ‫و مداواش
‫احتمالا به قیمت 10 سال انرژی ‫برام تموم شده.
‫پس نه‌تنها دروازه‌ی انرژی‌ش رو باز کردی، ‫بلکه بهش انرژی اضافی‌تر هم دادی؟
‫آخه یه پیرمرد به چه دردش ‫می‌خوره انرژی‌ش رو ذخیره کنه؟
‫اون مسموم شده بود،
‫پس برای تسریع مداواش ‫بهش یه‌کم انرژی دادم.
‫به‌محض اینکه یوکی حالش خوب شد، ‫باید هرطور شده انرژیت رو پس بگیری.
‫الان که دروازه‌ی انرژی خودش باز شده ‫واقعا این‌کار لازمه؟
‫اگه بخواد طلسم کنه، ‫حداقل 20 سال باید تمرین کنه.
‫حتی اگر الانم شروع کنه ‫به تعلیم دادن خودش،
‫تا زمانی که بتونه طلسم جالبِ توجهی ‫بکنه حداقل 60 سالش شده.
‫این سرنوشتی بود که ‫براش رقم خورده بود.
‫باید مطمئن بشیم ‫همینطور باقی می‌مونه.
‫اگه اینطور می‌خوای، ‫باشه، انرژِیم رو پس می‌گیرم.
‫می‌دونی چیه؟
‫من خیلی خسته‌ام. ‫به یه استراحت نیاز دارم.
‫برام یه‌کم نوشیدنی بیار.
‫نوشیدنی؟
‫آخه...
‫چرا باید توی اتاق متولی ‫نوشیدنی باشه؟
‫خودم دیدمش.
‫دیدم توی اتاقت ‫قایم شده بود.
‫بجنب ببینم. همون نوشیدنی که ‫هروقت تنهایی می‌خوری.
‫- من تنها نیستم! ‫- خدای من.
‫من خیلی...
‫خدایا، سردرد دارم.
‫بخاطر...
‫اسمش چی بود؟
‫درسته. بی‌خوابی.
‫من بی‌خوابی خیلی شدیدی دارم.
‫بخاطر اون نوشیدنی می‌خورم.
‫این تنهاییه که نمی‌ذاره بخوابی.
‫اون‌موقع که جوون بودی ‫باید ازدواج می‌کردی.
‫آیا هنوزم به دوهوا علاقه‌مندی؟ ‫بخاطر همینه تنهایی؟
‫خالیه.
‫- چی؟ ‫- تمومش کردی.
‫امکان نداره. چی؟
‫آخه چطوری...
‫گمونم به‌طرز باورنکردنی‌ای ‫تنها بودی.
‫فقط هر دفعه که ‫خوابم نمی‌برد یه لیوان می‌خوردم.
‫فقط هر دفعه که ‫خوابم نمی‌برد...
‫این نوشیدنی‌ایه که عموم ‫توی اتاقش قایم کرده بود.
‫خیلی خوشمزه ست.
‫بگذریم، آرزوی دیرینه‌ی یوکی ‫بألاخره به حقیقت پیوست.
‫پس بیا جشن بگیریم.
‫اون دختره، مودوک...
‫اخیرا از یه سرسرا ‫اونو خریده بود، درسته؟
‫جونش رو بخاطر یوکی به‌خطر انداخت، ‫حتی با اینکه تازه باهم آشنا شدن.
‫عجیبه.
‫یوکی از بردگی نجاتش داد.
‫این‌قدر از بردگی بدش میومد ‫که حتی وانمود کرده بود کوره.
‫یه نوشیدنی بخور.
‫«کوره»؟
‫بله. جوول می‌گه، ‫وقتی تازه اومده بود کور بود
‫ولی درست وقتی رفت ‫معلوم شد بیناست.
‫عجب نوشیدنی خوشمزه‌‌ایه.
‫به‌راحتی مردم رو گول می‌زنه.
‫هم درباره‌ی کور بودن دروغ گفته، ‫هم درباره‌ی مسموم‌کردن یوکی.
‫حتی با اینکه شکنجه هم ‫شد حرف نزد.
‫فلفل نبین چه ریزه، ‫بشکن ببین چه تیزه.
‫فقط در ظاهر نازنازی و ‫ساده‌لوحه.
‫به‌نظر میاد داره ‫یه چیزی رو قایم می‌کنه.
‫- تمومش کردی. ‫- چی؟ مگه می‌شه؟
‫عموت داره میاد اینجا،
‫پس گمونم به‌فنا رفتی.
‫- من هیچی ازش نخوردم. ‫- صبر کن. یول.
‫یول!
‫- اوه، خدایا. ‫- دانگ‌گو.
‫فاتحه‌ام خونده ست.
‫دانگ‌گو.
‫کارِ تو بود، آره؟
‫نه.
‫بیا اینجا.
‫- دانگ‌گو. ‫- بله، عمو؟
‫داره نفس می‌کشه؟
‫بیداری.
‫هی از حال می‌رفتی، ‫فکر کردم ممکنه بمیری.
‫خدایا.
‫خیلی درد می‌کنه؟
‫فکر کنم استخوان‌هام شکسته.
‫گفتن حالت خوبه.
‫- واقعا؟ ‫- بله.
‫پس چرا این‌قدر درد دارم؟
‫عجب بدن مزخرفی.
‫هی.
‫چرا گفتی منو مسموم کردی؟
‫اگه وانمود می‌کردی هیچی نمی‌دونی،
‫شکنجه‌ات نمی‌کردن.
‫باید کاری می‌کردم ‫باور کنن داری می‌میری.
‫وگرنه دروازه‌ی انرژیت رو باز نمی‌کردن.
‫فقط برات یه پادزهر درست می‌کردن.
‫پس واقعا جونت رو به‌خطر انداختی.
‫فکر کردم ممکنه یه دست ‫یا یه پام رو قطع کنن.
‫ولی غافلگیرم می‌بینم ‫کاریم نداشتن.
‫آدم‌های سونگریم خیلی مهربونن.
‫اگه مردم رو اینطوری شکنجه میدن...
‫راستی،
‫خودت هم هنوز خیلی ‫مریض به‌نظر می‌رسی.
‫چرا اینجایی؟
‫مشخصه که اومدم ‫مواظب تو باشم.
‫همه‌ی طبیب‌های اینجا جادوگر هستن.
‫نباید قضیه‌ی تو رو بفهمن.
‫پس وقتی کسی نگاه نمی‌کرد ‫در رو بستم.
‫لباس ‌هات رو برات عوض کردم، ‫روی زخم‌ هات مرهم گذاشتم،
‫و هروقت از حال می‌رفتی مراقبت بودم
‫- واقعا؟ ‫- بله.
‫من تنها کسی‌ام که ‫می‌تونه این‌قدر بهت نزدیک بشه.
‫توی تموم زندگیم،
‫به‌نظر می‌اومد هیچ‌کس تا این حد ‫نمی‌دونه من عاجزم.
‫هیچ‌کس تاحالا جونش رو ‫اونطور که تو برام به‌خطر انداختی
‫به‌خطر ننداخته بود.
‫از اونجایی که همونطور که ‫گفتی بودی جون سالم به‌در بردم،
‫به‌عنوان استادم بهت خدمت می‌کنم.
‫تا الان من به 12 استاد خدمت کردم.
‫مردم فکر می‌کنن منو هردفعه می‌ندازن بیرون، ‫ولی من هردفعه خودم میرم.
‫ولی الان، بألاخره ‫استاد حقیقی خودم رو پیدا کردم.
‫پس در پیشگاه شما زانو می‌زنم
‫و قسم می‌خورم تا ابد به‌عنوان ‫استادم به شما خدمت کنم.
‫به یه شرط.
‫درباره خودمون به هیچ‌کس نگو.
‫تو همچنان مالک من هستی،
‫و من همچنان ندیمه‌ات هستم.
‫همینطور،
‫رابطه‌ی استاد و شاگردی‌مون فقط تا وقتی ‫که بهترین بشی و کمکم کنی انرژیم رو
‫دوباره به‌دست بیارم ادامه داره.
‫فقط تا اون‌موقع.
‫به‌محض اینکه انرژیم رو دوباره به‌دست بیارم ‫و دوباره ناکسو بشم،
‫دیگه استاد و شاگرد نخواهیم بود.
‫می‌شه بهم بگید چرا؟
‫چون که اون‌موقع،
‫نه تو دلیلی برای محافظت از من داری،
‫و نه من دلیلی برای...
‫راحت‌گرفتن به تو دارم.
‫پس می‌خوای به‌محض اینکه ‫کارمون تموم شد بری پی راه خودت؟
‫که اینطور.
‫باشه.
‫به‌محض اینکه منو لازم نداشتید، ‫می‌تونید من رها کنید.
‫منم به تصمیم شما احترام می‌ذارم ‫و می‌ذارم برید.
‫حالا، جلوی استادت زانو بزن.
‫من، جانگ یوکی، شاگرد شما،
‫با تمام توان خود به استادم، مودوک، ‫خدمت و ازش محافظت می‌کنم.
‫برگشتی به خودِ واقعیت.
‫دیگه تا مدتی وحشی نمی‌شی.
‫پس در کاخ سلطنتی می‌بینم‌تون.
‫خوراندن روح‌های انسان ‫به تغییردهنده‌های روحی که وحشی شدن
‫به اونا اجازه میده ‫همچنان خدمت کنن.
‫برده‌ای که روح ناکسو به اون ‫منتقل شده بود رو کُشتید؟
‫بله، جسدش رو انداختیم توی ‫دریاچه‌ی گیونگ‌ چونداهو.
‫علامت آبی‌ش رو چک کردید؟
‫علامت آبی‌ای وجود نداره.
‫اون ناکسو نیست.
‫بله، چک کردم.
‫ناکسویی که من قبلا می‌شناختم ‫در نبرد با تو نمی‌باخت،
‫ولی حتما بخاطر بدنی که توش رفته ‫انرژی‌ش رو از دست داده.
‫آیا تغییردهنده‌های روح بعضی وقت‌ها ‫انرژی‌شون رو از دست میدن؟
‫اگه یه روح خیلی قوی باشه،
‫و وارد یه بدن نامناسب بشه، ‫نمی‌تونه به انرژی‌ش دسترسی پیدا کنه.
‫تاحالا چنین موردی دیدید؟
‫عالیجناب.
‫من شاگرد استاد جانگ هستم، جین مو.
‫شنیدم سراغ منو گرفتید.
‫جین مو.
‫بله، عالیجناب.
‫من پادشاه نیستم. ‫من استادت، جانگ گانگ هستم.
‫درحال حاضر، روحم توی بدنِ پادشاهه.
‫استاد، خودتونید؟
‫بله، من و پادشاه بدن‌مون رو ‫عوض کردیم.
‫پس عالیجناب کجاست؟
‫روحش داخل بدن منه.
‫باید بدنم رو پس بگیرم.
‫ولی به‌نظر میاد نمی‌تونم ‫انرژیم رو به‌دست بیارم.
‫ازت می‌خوام کمکم کنی.
‫استاد.
‫استاد من کیمیای ارواح بلد نیستم.
‫برو اتاق مخفی چون‌بوگوان ‫و «بیرون‌کننده‌ی روح» رو برام بیار.
‫من کیمیای ارواح رو یادت میدم.
‫اون بخاطر بدن ضعیفی که داشت ‫نتونست انرژی‌ش رو احیاء کنه،
‫که بخاطر همین به من ‫یه فرصت داد.
‫من خوش‌شانس بودم.
‫این جسدها رو بسوزون.
‫سرسرایی که اون برده‌ی مُرده ‫قبلا توش کار می‌کرد رو بگرد.
‫صاحب «پلاک روح» رو پیدا کن،
‫و مخفیانه این‌کارو بکن.
‫بله، قربان.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫آب سرده.
‫یخ‌بندونه.‌
‫البته که سرده. ‫پس چرا اونجا نشستی؟
‫تاحالا تو زندگیم این‌قدر ‫احساس سرما نکرده بودم.
‫چون دروازه‌ی انرژیم بسته بود ‫به‌راحتی می‌مُردم.
‫هرچند که دارم از سرما می‌لرزم، ‫ولی می‌تونم بایستم.
‫گمونم دروازه‌ی انرژیم ‫واقعا الان بازه.
‫اگه به طلسم‌ها مسلط بشی، نه وقتی ‫توی یخ‌بندون هستی احساس سرما می‌کنی
‫نه وقتی توی آتیش ‫هستی احساس گرما می‌کنی.
‫قبل از اینکه روحت رو جابجا کنی ‫چه شکلی بودی؟
‫از اونجا که خیلی بدنام بودی ‫شایعات زیادی درباره‌ات شنیدم.
‫ولی هیچ‌وقت ‫خودم شخصا ندیدمت.
‫شنیدم تقریبا قوی بودی.
‫قویِ خالی نبودم. ‫به‌شدت قوی بودم.
‫«به‌شدت»؟ که اینطور.
‫برای اینکه بهترین جادوگر بشی، ‫باید چندین قدم رو پشت‌سر بذاری.
‫اولین قدم «جیپسو»ـه، ‫توانایی گردآوری انرژی آب.
‫دومین قدم «ریوسو»ـه، ‫توانایی به‌دست آوردن انرژی از جریان آب.
‫قدم بعد «چیسو» ‫توانایی کنترل انرژی
‫موجود در جو.
‫من جادوگری هستم که ‫بر هر سه قدم مسلط هستم.
‫توی دایهو افراد کمی ‫به هر سه‌ قدم مسلطن.
‫گمونم الکی نبوده که ‫این‌قدر معروف شدی.
‫بله.
‫مثل یه سایه آروم حرکت می‌کردم،
‫و هرجایی که رد می‌شم، ‫سرِ دشمن‌ها زمین می‌افتاد.
‫من ناکسو بودم،
‫قاتل سایه.
‫طوری روی آب راه می‌رفتم ‫که انگار دارم پرواز می‌کنم،
‫و وقتی رد می‌شدم باد می‌وزید.
‫اگه این‌کارو می‌کردم، ‫بارون می‌بارید.
‫من ناکسو هستم، ‫بهترین جادوگر این سرزمین.
‫که حتی توانایی ایجاد ‫برف و بارون دارم...
‫حالت خوبه؟
‫تنها کاری که کردم ‫این بود که یه‌کم دوییدم،
‫ولی حس می‌کنم ‫شش‌هام داره منفجر می‌شه.
‫چی شده؟
‫پام گرفته!
‫پات گرفته؟
‫این پاها کوتاه و لاغر و ضعیف هستن، ‫و تحمل سرما رو ندارن.
‫عجب بدن بی‌مصرفی.
‫مواظب باش. تو که ناکسو، ‫قاتل سایه نیستی.
‫تو مودوک هستی، ‫ندیمه خانوادگی‌مون.
‫نباید مثل اون قدیما ‫بدو بدو کنی.
‫آسیب می‌بینی.
‫حس می‌کنم عاجزم.
‫حس عاجزی نکن. ‫تو منو داری.
‫حالا که دروازه‌ی انرژیم ‫باز شده بیا تمرینات رو شروع کنیم.
‫ولی اول کفش‌هات رو پات کن. ‫سرده.
‫اون برای چی بود؟
‫فرز نیستی.
‫برش دار.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام ببینم شاگردم چقدر خوبه ‫تا فراموش کنم خودم چقدر عاجزم.
‫چی؟
‫چرا منو زدی؟
‫شمشیربازی بلد نیستی.
‫پس نشونم بده ‫چطور می‌جنگی.
‫دختره‌ی کوچولوی...
‫خدایا، درد می‌کنه.
‫جنگیدنت هم ضعیفه.
‫از اون چیزی که فکر ‫می‌کردم بدتری.
‫بخاطر اینه که درست‌حسابی ‫آموزش ندیدم!
‫تو 12 تا استاد داشتی.
‫شاید توانایی یاد گرفتن ‫طلسم رو نداشتی،
‫ولی می‌تونستی هنرهای رزمی ‫اولیه رو یاد بگیری.
‫برای این‌کار انگیزه نداشتم.
‫همینطور که می‌دونی،
‫من برای اینکه کاری بکنم ‫اول باید انگیزه‌اش رو داشته باشم.
‫چون تنبلی.
‫متوجه شدم هیچ‌وقت ‫تو خونه‌ات هیچ‌کاری نمی‌کنی.
‫همه‌چی رو از حفظم. ‫بهم اعتماد کن.
‫فکر می‌کنی تو رو چطور ‫تشخیص دادم؟
‫بخاطر اینکه با استفاده از «تانسو» دیدمت. ‫همه‌چی رو می‌دونم.
‫فقط لب و دهنی.
‫بیشتر از لب و دهنم.
‫اینو دیدی؟
‫من سریع یاد می‌گیرم.
‫فورا بر «جیپسو» تسلط پیدا می‌کنم. ‫چقدر طول می‌کشه؟
‫منم سریع یاد می‌گرفتم، ‫ولی 5 سال طول کشید.
‫برای اونایی که ‫کُندن 20 سال طول می‌کشه.
‫اما تو...
‫از اونجایی که پسر جانگ گانگ هستی
‫شاید سریع یاد بگیری.
‫اون چه ربطی به ‫یاد گرفتنم داره؟
‫اون نابغه‌ای بود که فقط ‫یه سال طول کشید به «جیپسو» مسلط بشه.
‫اگه تو هم بتونی،
‫شایعاتی که میگن پسرش ‫نیستی از بین میرن.
‫ولی البته بعید می‌دونم ‫ممکن باشه.
‫اگه برای اون یه سال طول کشیده، ‫من توی 6 ماه یاد می‌گیرمش.
‫نه، توی 3 ماه یاد می‌گیرمش.
‫داری بلوف می‌زنی.
‫من مصمم هستم، ‫پس منو دلسرد نکن.
‫پیشخدمت کیم ازم خواسته ‫تا کل حیاط رو جارو بکشم.
‫تو خیلی حالت بهتر شده،
‫و به‌نظر میاد تو بهتر از پسش بربیای، ‫پس کمکم کن.
‫چی...
‫مودوک.
‫من آدم تنبلی هستم که کارهایی ‫که براش انگیزه ندارم رو انجام نمیدم.
‫موفق باشی.
‫پسره‌ی...
‫- پسره‌ی... ‫- چقدر سرده. یخ زدم.
‫پسره‌ی تنبل بی‌مصرف خودنما!
‫خیلی سرد بود. ‫بیش از حد سرد بود.
‫استاد هیئو برای یوکی ‫داروی گیاهی درست کرده.
‫به‌نظر میاد خیلی مؤثره
‫الان دروازه‌ی انرژی ارباب جوان بازِ بازه.
‫پیشخدمت کیم به‌نظر میاد ‫کبک‌تون خیلی خروس می‌خونه.
‫واقعا ناراحت هستین که ‫دروازه‌ی انرژی‌ش باز شده؟
‫شما هیچ‌کاری نکردید ‫حتی وقتی در شُرف مرگ بود.
‫اگه استاد هیئو نبود، ‫الان ارباب جوان جانگ مُرده بود.
‫باید دنبال راهی می‌گشت تا ‫بدون باز کردن دروازه‌ی انرژی‌ش نجاتش بده.
‫چقدر سنگدل هستید.
‫شما همیشه فاصله‌تون رو ‫از ارباب جوان جانگ حفظ کردید.
‫بخاطر...
‫بخاطر شایعاته؟
‫کدوم شایعات؟
‫البته که خودتون می‌دونید.
‫می‌دونید که شایعاتی هست ‫که میگن
‫شما پدر ارباب جوان جانگ هستید.
‫چطور جرأت می‌کنی
‫چنین شایعات بی‌پایه و اساسی رو بگی!
‫آنچنان هم بی‌پایه و اساس نیست.
بیاید باهم روراست باشیم. جفت‌مون می‌دونیم که
‫شما قدیما به بانو دوهوا علاقه داشتید، ‫قبل از اینکه ازدواج کنه.
‫قدیما براش شعر می‌نوشتید ‫و هدیه می‌فرستادید.
‫خودم شاهدم.
‫مردم میگن بخاطر این هنوز مجرد هستید ‫چون هنوز اونو فراموش نکردید.
‫خودت چطور، پیشخدمت کیم؟
‫آیا شما هم هنوز خاطرخواه ‫جانگ گانگ هستی؟
‫بخاطر همینه ازدواج نکردی ‫و هنوز تو خونه‌اش زندگی می‌کنی؟
‫چی؟
‫خوب می‌دونم قدیما ‫چقدر ازش خوشت می‌اومد.
‫وقتی بهت گفت ‫از ژله‌ی بلوط خوشش میاد،
‫رفتی بالای کوه‌ها تا ‫بلوط جمع کنی
‫- مثل سنجاب‌. ‫- سنجاب؟
‫خودم دیدمت همه‌جا می‌رفتی ‫بلوط جمع کنی.
‫حالا منظورتون چیه؟
‫دارید بخاطر اینکه همه‌جا می‌رفتم ‫بلوط جمع کنم مسخره‌ام می‌کنید؟
‫باشه!
‫اعتراف می‌کنم که اینور اونور ‫می‌رفتم تا بلوط جمع کنم.
‫درست‌کردن ژله‌ی بلوط تنها راهی بود که ‫می‌تونستم احساساتم رو بهش ابراز کنم.
‫هرچقدر ‌می‌خوای مسخره‌ام کن.
‫مسخره‌ات نمی‌کنم.
‫اینکه می‌دیدمت اون‌همه ‫ژله‌ی بلوط درست می‌کنی
‫باعث می‌شد غمگین بشم.
‫می‌دونم وقتی آدم
‫در شرایطی باشه که ‫نمی‌تونه برای کسی که دوستش داره
‫هیچ‌کاری کنه چه حسی داره.
‫بقیه‌ی مردم می‌تونن
‫هرچی دلشون می‌خواد پشت‌سرمون بگن،
‫ولی بیا ما باهمدیگه ‫این‌کارو نکنیم.
‫برای جفت‌مون مشخصه که ‫عشق پر آب‌وتابی که
‫در جوانی‌هامون داشتیم
‫فقط یه زخم روی قلب‌هامون ‫بجا گذاشته.
‫خیلی سرم با ‫ارباب جوان جانگ شلوغه
‫و چیزهایی رو گفتم که نباید می‌گفتم.
‫منو ببخشید.
‫یوکی برای منم خیلی مهمه.
‫فقط نگرانم که بازکردن ‫دروازه‌ی انرژی‌ش
‫ممکنه حفاظی که ازش ‫محافظت می‌کرد رو از بین برده باشه.
‫خیلی منو مضطرب می‌کنه.
‫ممکنه در آینده زیر بار خواسته‌هاش نرم
‫و جلوشو بگیرم.
‫لطفا از این بابت ازم مکدّر نباش.
‫بذار ببینیم اوضاع چطور پیش میره.
‫ارباب جوان، این چای ‫وحشی درخت جنسان‌ـه.
‫بنوشید.
‫«درخت جنسان وحشی»؟
‫بعد از اینکه برگشتم می‌خورمش. ‫نگهش دار.
‫بازم دارید سعی می‌کنید
‫بدید مودوک بخورش؟
‫اون بیرون خیلی سرده. ‫لیاقتش رو داره یه نوشیدنی گرم و خوب بخوره.
‫چرا تو این سرما مجبورش ‫کردی حیاط رو جارو بکشه؟
‫صبر کن.
‫اون ندیمه داره مجانی مداوا می‌شه.
‫پس ازش خواستم ‫وظیفه‌اش رو انجام بده.
‫کی گفته وظیفه‌ی اونه؟ ‫خودت نمی‌تونی بجاش جارو بکشی؟
‫من باید داروهای شما رو گرم کنم، ‫غذاتون رو آماده کنم،
‫و مواظب‌تون هم باشم.
‫مودوک مواظبم هست. ‫لازم نیست نگران باشی.
‫اوه، که اینطور.
‫پس فقط مودوک براتون مهمه.
‫حالا که منو به چشم یه آدم ‫بی‌مصرف می‌بینید،
‫میرم اون بیرون و درست مثل مودوک ‫حیاط رو جارو می‌کشم.
‫فقط حس می‌کنم وظایف ‫زیادی دارم بهت میدم.
‫چقدر طول کشید این ‫چای وحشی رو دم کنی؟
‫تمام روز داشتم ‫اینو دم می‌کردم.
‫منظورم همینه. ‫دو دقیقه هم نرسیدی بخوابی.
‫فکر می‌کنی این باعث می‌شه ‫چه حسی پیدا کنم؟
‫- حس نه چندان خوب. ‫- درسته.
‫می‌دونم با دردسرهایی که درست ‫کردم خیلی بهت زحمت دادم.
‫ببین چقدر خسته به‌نظر می‌رسی. ‫قبلاها پوستت مثل سرامیک برق می‌زد.
‫تو اونی هستی که باید این ‫چای وحشی درخت جنسان رو بخوره.
‫پس دردسر درست ‌کردن‌هاتونو ‫تموم می‌کنید؟
‫دیگه نمی‌دونم چی به رهبر بگم.
‫اگر می‌خواد منو مجازات کنه، ‫پس چنین باد.
‫الان دیگه دروازه‌ی انرژیم بازه، ‫پس یعنی منم جزئی از سونگریم هستم.
‫خیلی خوشحال هستید که ‫دروازه‌ی انرژی‌تون بازه؟
‫بله، خوشحالم.
‫به‌محض اینکه وارد سونگریم بشم ‫و از یول و دانگ‌گو بهتر بشم،
‫پشیمون می‌شن که چرا منو ‫زودتر نیاورده بودن.
‫پیشخدمت کیم، می‌تونی ‫این چای وحشی رو بخوری.
‫ممنون بابت چایی. ‫سپاسگزارم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- ممنون.
‫تو باید همون ‫ندیمه‌ی بی‌رحم باشی.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫باید تحت مداوا باشی.
‫زخم‌هات ممکنه عفونت کنه.
‫من دارم مجانی مداوا می‌شم،
‫پس بهم گفتن برای نشون‌دادن ‫قدردانیم باید کار کنم.
‫پیشخدمت کیم زن خردمندیه.
زمین رو تمیز جارو بکش. ‫بعدشم برای باغچه‌ی گیاهان دارویی کود بریز.
‫باشه.
‫فقط صبر کن، هیئو یئوم.
‫درحال‌حاضر، شاید ‫حیاطت رو جارو بکشم.
‫ولی یه روزی از شر سجوک‌وون ‫خلاص می‌شم.
‫هی! مواظب باش.
‫از قصدی کردی؟
‫نه.
‫فکر کنم از قصدی بود.
‫اصلا.
‫دختر عجیبی هستی.
‫این گوش...
‫من قبلا این گوش رو دیدم.
‫من قبلا تو رو مداوا نکردم؟
‫آخه پول مداوا توی سجوک‌وون رو ‫از کجا آورده باشم که بیام اونجا؟
‫این گوش یه جورایی آشناست.
‫حیاط رو تمیز جارو بکش.
‫داشت گوشم رو از جاش می‌کّند.
‫می‌دونم سخته، ‫ولی تحمل کن.
‫اون از دست ارباب جوان جانگ عصبانیه ‫و داره سر تو خالی می‌کنه.
‫عادیه که عقده‌هاشونو سر ضعیف‌ها خالی کنن. ‫رسم دنیا همینه.
‫دیگه ساکت می‌مونم.
‫اگه اینطوریه، ‫سعی کن از دستش مکدّر نباشی.
‫اون به اندازه‌ی ده سال ‫انرژی ذخیره‌شده‌ی خودشو
‫به ارباب جوان داد تا سریع‌تر خوب بشه.
‫کارت تموم شد یه‌کم استراحت کن.
‫ده سال انرژی ذخیره‌شده‌ی خودشو؟
‫چرا این‌قدر طولش دادی؟
‫بیا اینجا. این چای وحشی...
‫چیه، مودوک؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫حرکت نکن.
‫وقتی تو رو آوردم اینجا ‫همچین چیزی تو ذهنم نبود.
‫مودوک، بس کن.
‫خدایا.
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫دارم هسته‌ی انرژیت رو ‫بررسی می‌کنم.
‫نفس عمیق بکش.
‫ایناهاش.
‫واقعا همینجاست.
‫واقعا که خاصی.
‫بس کن.
‫داخل معده‌ام چی هست؟
‫یه انرژی ذخیره‌شده‌ی عظیم.
‫هیئو یئوم یه عالمه انرژی ‫توی معده‌ات کار گذاشته.
‫یه عالمه انرژی؟
‫به‌نظر میاد یوکی دیگه خوب شده.
‫وقتشه انرژی اضافه‌ای که ‫بهش داده بودی رو پس بگیری.
‫اگه انرژیش در جهت غلطی طغیان کنه، ‫ممکنه اونو دیوانه کنه.
‫یوکی قادر به استفاده ازش نیست.
‫دروازه‌ی انرژیش ‫تازه باز شده.
‫هیچ‌کاری نیست که بتونه بکنه.
‫الکی نگرانی.
‫احتمالا اصلا نمی‌دونه یه چیز عظیم ‫داخلش هست.
‫بیا انرژی عظیم هیئو یئوم رو بدزدیم.
‫هسته‌ی انرژیت مملوء از انرژی‌ایه که ‫هیئو یئوم بهت داده.
‫الان به اندازه‌ای قوی هستی که ‫به‌راحتی از «جیپسو» استفاده کنی.
‫روحمم خبر نداشت ‫یه چیز این‌قدر ارزشمند توی وجودمه.
‫ده سال طول می‌کشه تا ‫چنین انرژی‌ای جمع کرد. تو مجانی به‌دستش آوردی.
‫و انرژی هیئو یئوم‌ـه، ‫بهترین انرژی‌ای که از خدا می‌خوای.
‫عجب پدرسوخته‌ی ‫خوش‌شانسی هستی.
‫فکر می‌کردم اون پیرمرد ازم متنفره. ‫غافلگیر شدم که اینو بهم داده.
‫احتمالا اینو بهت داده تا ‫کمکت کنه سریع‌تر خوب بشی.
‫به‌زودی پسش می‌گیره.
‫حق نداره این‌کارو بکنه. ‫این معده‌ی منه، پس مال خودمه.
‫اگه قدرتِ کنترل‌کردنش رو ‫نداشته باشی،
‫نمی‌تونه از آن تو بشه. ‫هروقت بخواد می‌تونه پسش بگیره.
‫برای نگه‌داشتنش باید بتونم ‫انرژی رو کنترل کنم،
‫که یعنی باید درست مثل ‫منبع انرژی نفس بکشم.
‫گمونم اون 12 تا استاد ‫یه چیزهایی یادت دادن.
‫درسته.
‫انرژی‌ای که از هسته‌ت میاد ‫توسط تنفست کنترل می‌شه.
‫اما هر جادوگری یه طوری ‫نفس می‌کشه.
‫مقدار هوایی که نفس‌های مختلف ‫داخل و بیرون میدن فرق داره.
‫این انرژی هیئو یئوم‌ـه، پس باید با طریقه‌ی ‫تنفس اون کنترلش کنیم.
‫بعید می‌دونم بهم یاد بده.
‫می‌خوای همه‌چی رو امتحان کنیم؟ ‫بألاخره تنفسه دیگه.
‫اگه از طریقه‌ی تنفس کس دیگه‌ای استفاده کنیم، ‫ممکنه کنترل انرژیت رو از دست بدی و دیوانه بشی.
‫ممکنه از کل بدنت ‫خون فوران کنه و بمیری.
‫هنوزم می‌خوای ‫امتحان کنیم؟
‫نه.
‫تو خیلی افراطی هستی.
‫یه راهی پیدا کن خودمم به همراه ‫این انرژی زنده بمونم، استاد.
‫ابتدایی‌ترین شیوه‌ی تنفس ‫توسط خانواده‌ی خودت بهت داده شده.
‫هیئو یئوم عضو خانواده‌ی سئوئه.
‫پس همه توی اون خانواده ‫از یه تکنیک تنفسی استفاده می‌کنن.
‫- سئو یول. ‫- سئو یول.
‫برو ازش بپرس. ‫گفتی باهاش صمیمی هستی.
‫یول پسر تیزیه.
‫اگه ازش بپرسم، می‌فهمه و ‫می‌ذاره کف دست هیئو یئوم.
‫فقط ده تا نفس...
‫نه، هفت تا هم کافیه.
‫اگه دستم رو بذارم روی ‫هسته‌ی انرژی‌ش می‌تونم بفهمم.
قبل از اولین تنفس ‫دستت رو می‌شکنه.
‫بی‌راه نمی‌گی. اون مثل تو نیست.
‫من؟
‫مگه من چه‌مه؟
‫چیه؟ این نگاه تحقیرآمیز چیه؟
‫بگذریم، فکر نمی‌کنم بتونم ‫کاری که روی تو کردم رو روی اونم بکنم.
‫نه، صبر کن. مودوک.
‫تو چشم‌هام نگاه کن.
‫پس حس می‌کنی حرف زدن با اون سخته ‫برخلاف حرف زدن با من که آسون بود؟
‫تو خیلی نابالغی. ‫چرا برات مهمه؟
‫«نابالغ»؟
‫چرا، خیلی هم مهمه.
‫زده به سرت؟ ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نزده سرم.
‫- نه، بذار بگیم دیوانه‌ام. ‫- ولم کن.
‫دارید چیکار می‌کنید؟
‫سلام.
‫چرا این‌قدر مودوک رو اذیت می‌کنی؟
‫هنوز حالش خوب نشده.
‫اذیتش نمی‌کردم.
‫- جدی میگی؟ ‫- خدای من.
‫فکر می‌کردم آدم مهربونی هستی.
‫مودوک، حالت خوبه؟
‫ارباب جوانت خیلی بهت ‫امر و نهی می‌کنه، مگه نه؟
‫نه تنها باید مواظبش باشی، ‫بلکه باید سرگرمش هم بکنی؟
‫ازم می‌خواد آب گرم بیارم، ‫ولی وقتی میارم،
‫دوباه ازم می‌خواد ‫برم آب سرد بیارم...
‫- هی، این‌... ‫- میگه یه چیز شوره
‫ولی بعدا شکایت می‌کنه ‫میگه بی‌مزه ست.
‫- من؟ ‫- خیلی نابالغ و دمدمی‌مزاج‌ـه.
‫خیلی تنبله ولی ‫خیلی هم از خود راضیه.
‫ولی چیکار می‌تونم بکنم؟
‫اون ارباب جوانمه دیگه،
هیچ‌ چاره‌ای جز ‫اطاعت ندارم.
‫مودوک، به‌نظر میاد هنوز هیچی نشده ‫خیلی خوب شناختیش.
‫من جات خجالت کشیدم.
‫بگذریم، شما دوتا اینجا چیکار می‌کنید؟ ‫چرا توی سجوک‌وون نیستید؟
‫داشتیم به یول نگاه می‌کردیم.
‫مودوک ازم خواست بیایم.
‫یول؟
‫چرا نمی‌رید پیشش؟
‫داشتیم قایمکی نگاهش می‌کردیم.
‫به‌نظر می‌اومد مودوک ‫خجالت میکشیده بره نزدیکش،
‫پس منم پیشش موندم.
‫مودوک، حتما تو نخ یول هستی.
‫- نه... ‫- دانگ‌گو..
‫خیلی سریع مچش رو گرفتی.
‫صورتم سرخ شد.
‫- ارباب جوان! اشتباه برداشت کردید. ‫- خجالت نکش.
‫خیلی از زن‌ها عاشق یول می‌شن.
‫- طبیعیه که همچین حسی داشته باشی. ‫- اینطور نیست...
‫من به مودوک کمک می‌کنم.
‫تو برو اتاق پذیرش.
‫چرا؟
‫استاد هیئو می‌خواد ببینتت.
‫استاد هیئو؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خدای من.
‫شنیدم سراغم رو گرفتید.
‫بله.
سرفه ت تمیز و سالم به‌نظر می‌اومد.
‫گمونم حالت خیلی بهتر شده
‫هنوزم سرگیجه و حالت تهوع دارم.
‫همه‌ش از حال میرم.
‫ولی به‌لطف شما داره ‫حالم بهتر می‌شه.
‫تو و ندیمه‌ات رو دیدم.
‫امروز صبح داشتید شاداب و ‫پر انرژی راه می‌رفتید.
‫عجیب نیست؟
‫هی، بیا اینجا وایسا.
‫باید یه چیزی رو ازت بگیرم.
‫قبل از اینکه این‌کارو بکنید،
‫یه چیزی برای شما آوردم.
‫برای من؟
‫قدیما که بچه بودم،
‫یه گله بزغاله رو توی باغچه‌ی ‫گیاه‌های دارویی شما ول کردم،
‫و می‌دونم که از اون‌موقع به‌بعد ‫از من متنفر شدید.
‫اون بزغاله‌ها همه‌ی ‫گیاهان دارویی رو خوردن
‫و هنوز تا به امروز زنده‌ان.
‫با این‌حال، شما همچنان ‫جون منو نجات دادید
‫و منو زنده نگه داشتید. ‫بی‌نهایت ازتون سپاسگزارم.
‫منو باش فکر می‌کردم آدم بی‌شعوری باشی،
‫ولی گمونم یاد گرفتی ‫چطور قدردانی کنی.
‫یه چیزی براتون آماده کردم.
‫پیشخدمت کیم.
‫این نوشیدنی با آب چشمه‌ی یک جزیره‌ی ‫آتشفشانی در دایهوی جنوبی درست شده.
‫این نوشیدنی عطرداره، ‫بهترین نوشیدنی‌ایه که می‌تونید توی دایهو پیدا کنید.
‫ارباب جوان جانگ گفت ‫می‌خواد از شما تشکر کنه،
‫پس منم برای گیر آوردن این نوشیدنی ‫سنگ تموم گذاشتم.
‫این نوشیدنی کمیابیه.
‫ولی فقط یه بطری بهم می‌دید؟
‫این پسر واقعا می‌دونه ‫چطور قدردانی کنه!
‫پیشخدمت کیم، خوب بار آوردیش.
‫- جدی میگم. ‫- ممنون.
‫بیارش اینجا. بیا.
‫خدای من.
‫سه تا بطری؟
‫مادر.
‫دروازه‌ی انرژی یوکی باز شده.
‫تاالان بخاطر دستور گوانجو ‫نمی‌تونستیم کاری بکنیم،
‫ولی این یعنی الان می‌تونیم ‫توی خانواده‌مون قبولش کنیم؟
‫پسری که بعد از اذیت کردنت ‫نامزدی رو کنسل کرد.
‫هنوزم ازش خوشت میاد؟
‫من اونی بودم که به‌نفع خودم ‫ازش سوءاستفاده کردم.
‫دروازه‌ ی انرژیش بسته بود، ‫پس برعلیهش ازش استفاده کردم
‫تا سعی کنم کاری کنم ‫با ما زندگی کنه.
‫حقیقت رو تحریف نکن.
‫اون پیشنهاد داد اگه ما کمکش کنیم ‫دروازه‌ی انرژی‌ش رو باز کنه بیاد با ما زندگی کنه.
‫همینطوری تو رو گمراه کرد.
‫به هر حال دروازه‌ی انرژی‌ش باز شد.
‫اگه خودت همون موقع ‫دروازه‌ی انرژی‌ش رو باز می‌کردی،
‫الان یه داماد داشتی،
‫و منم با مردی که دلم ‫می‌خواست ازدواج می‌کردم.
‫چویون.
‫پسر خانواده‌ی جانگ که ‫الان دروازه‌ی انرژی‌ش رو باز کرده
‫هیچ‌وقت داماد من نخواهد شد.
‫تو جای خواهرت رو می‌گیری
‫و رهبری می‌شی که ‫از خانواده‌ی جینیون محافظت می‌کنه.
‫مردی پیدا کن که از هدفت ‫حمایت کنه.
‫اگه خواهرم نمُرده بود،
‫من با مردی که دوستش داشتم ‫ازدواج می‌کردم.
‫معذرت می‌خوام، مادر.
‫برو ببین کوزه‌ی گویگو ‫دوباره سرهم شده یا نه.
‫باشه.
‫یوکی حتی گویگوی گران‌بهاء رو هم شکوند.
‫اگه در عوض ازش بخوام ‫باهام ازدواج کنه چی؟
‫شرط می‌بندم قبول نمی‌کنه.
‫پس یول توی اتاقی که ‫انتهای سالنه می‌خوابه؟
‫بله. اون از سکوت و ‫آرامش لذت می‌بره.
‫ساعت چند می‌خوابه؟
‫اگه سرش شلوغ نباشه،
‫زود می‌خوابه و ‫خیلی زود هم بیدار می‌شه.
‫چرا می‌پرسی؟
‫تا وقتی خوابه بهش سر بزنی؟
‫مهم نیست چقدر ازش خوشت میاد، ‫این‌کار اشتباهه.
‫بذار یه نکته بگم.
‫اون همیشه توی یه ساعت ثابت غذاشو ‫می‌خوره، پس برو سالن غذاخوری دیدنش.
‫باشه.
‫دیدنِ خالیش به‌ دردم نمی‌خوره.
‫مودوک، حالت خوبه؟
‫هی، یول.
‫غریبه‌ها اجازه ندارن ‫کتاب‌های جئونگ‌جیانگ رو بخونن.
‫اون فقط اینجا اومده کمک کنه.
‫تازه، همه‌ی کتاب‌ها درباره‌ی ‫طلسم‌های جادوییه.
‫اصلا اون متوجه نمی‌شه.
‫خیلی فرزی.
‫هنرهای رزمی بلدی؟
‫توی سرسرا اجرا میکردی
‫بخاطر همین فرزم.
‫دونگی کجاست؟ ‫باید یه چیزی ازش بپرسم.
‫خب، دونگی اینجا نیست ‫ولی مودوک هست.
‫مودوک، بیا و کمکش کن.
‫من کمک‌تون می‌کنم.
‫نه، لازم نیست.
‫باید تمیزکاری بکنم، ارباب جوان؟
‫ارباب جوان، می‌خواید برید غذا بخورید؟ ‫میل دارید چی بخورید؟
‫ارباب جوان! من...
‫اینجا جاییه که جادوگرهای جئونگ‌جیانگ زندگی می‌کنن. ‫دیگه دنبالم نیا.
‫شنیدم گفت زود می‌خوابه. ‫در عجبم می‌خواد از الان بخوابه یا نه.
‫اینجا گرمابه ست؟
‫بهت گفتم بری. ‫چرا دنبالم میای؟
‫فکر کردم شاید کاری ‫باشه که بتونم بکنم.
‫چیزی هست
‫که ازم می‌خوای؟
‫باید باهات صحبت کنم. ‫فرصتم همین الانه.
‫چی می‌خوای که تا ‫گرمابه مردانه اومدی دنبالم؟
‫فرصتم همین الانه. کافیه شش بار ‫نفس کشیدنش رو ببینم تا بفهمم چطور نفس می‌کشه.
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫چهار.
‫برای چی اون‌کارو کردی؟
‫خیلی کم مونده بود بفهمم.
‫اینم متوجه شدم که با یوکی ‫از دور بهم خیره شده بودید؟
‫چرا منو تعقیب کردی؟
‫فقط می‌خوام یه بار دیگه نفس بکشه.
‫بهم جواب بده.
‫من عاشق‌تون هستم!
‫حالت خوبه؟
‫درد دارم.
‫حتما دنبال تکنیک تنفسم هستی که این‌قدر ‫هسته‌ی انرژیم رو لمس می‌کنی.
‫ولی من عاشق‌تون هستم.
‫عجب دروغگوی ماهری هستی.
‫شرط می‌بندم اون حرکتت ‫اونجا هم هنرهای رزمی بود.
‫من زندگی سختی داشتم،
‫پس چندتا حرکت یاد گرفتم ‫تا مواظب خودم باشم.
‫بخاطر یوکی داری این‌کارو می‌کنی؟
‫گمونم داره سعی می‌کنه ‫انرژی ذخیره‌شده‌ی داخل بدنش رو کنترل کنه.
‫ولی یوکی حتی اگه تکنیک تنفس ‫منم بفهمه موفق نمی‌شه.
‫این‌قدر وقتت رو تلف نکن. ‫فقط خودت رو مداوا کن و برو.
‫پس یادته،
‫یول.
‫چون ازت متنفر بودم نبود که محلت نمی‌دادم.
‫مادرت، دوهوا، برای من ‫مثل دخترم بود.
‫من تقریبا پدربزرگت هستم.
‫پسره‌ی کوچولوی کله‌پوک.
‫درسته، پدربزرگ.
‫مادرت دوهوا به‌شدت ‫خوش‌قلب بود.
‫واقعا؟
‫بله، واقعا! ‫باید اینو بدونی.
‫همیشه اینو یادت باشه و ‫بقیه‌ی حرفا رو بریز دور.
‫اون بچه‌ی طفلکی...
‫طول و عمق مقدار هوایی که ‫دم و بازدم می‌کنه.
‫نواختن همچین آهنگی سخته. ‫تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫من خیلی کارها بلدم.
‫می‌خوام پسش بدی.
‫خیلی قدیمی به‌نظر میاد.
‫چرا همچین چیزی قدیمی‌ای دارید؟
‫مال یه دوست قدیمیه.
‫اینکه می‌بینم که بجای اینکه ‫دوست‌تون پیشتون باشه، این پیشت‌تونه،
‫گمونم حتما دوستت مُرده.
‫بله.
‫مال دوستم بود.
‫برام خیلی ارزشمنده، پس پسش بده.
‫پس در عوضِ پس‌دادنش، ‫تکنیک تنفس‌تون رو بهم یاد بدید.
‫گفتید در هر صورت ‫به‌درد نمی‌خوره دیگه.
‫برای منم این به‌درد نخوره.
‫پس بیا تاخت بزنیم.
‫این برام هیچ ارزشی نداره.
‫پس حتی ممکنه بشکونمش.
‫فقط سه تا نفس.
‫اون کجاست؟
‫چرا قیافه‌ات این شکلی شده؟
‫قیافه‌ات حالت عادی نداره.
‫ازش خوشم میاد.
‫تو بذرش رو کاشتی.
‫این‌قدر یول رو تعقیب کردم و گفتم ‫ازش خوشم میاد که آخرسر فهمید.
‫که اینطور.
‫تو آدم حساسی هستی که ‫نزدیک هرکی میری می‌کُشیش،
‫ولی تصمیم گرفتی برای کمک به شاگردت ‫به یه مرد علاقه‌مند بشی.
‫تو چطور؟
‫امیدوارم نذاشته باشی هیئو یئوم ‫انرژی ذخیره‌شده‌اش رو ازت گرفته باشه.
‫جاش داخل بدنم امنه. ‫تازه تکنیک تنفس خودش هم فهمیدم.
‫پس تو وقتت رو الکی تلف کردی.
‫واقعا فهمیدی؟ ‫بهم دروغ نگو.
‫شرط می‌بندم داری بلوف می‌زنی
‫فقط برای اینکه ادا دربیاری ‫یه کار مهم کردی.
‫من مطابق اون تنفس کردم،
‫و فکر کنم حس کردم یه ‫چیزی توی درونم تکون خورد.
‫انرژی درونت داره موج می‌زنه.
‫جواب داده.
‫به یول هم همین‌قدر نزدیک شدی؟
‫مواظب باش. هنوزم می‌تونم ‫علامت توی چشم‌هات رو ببینم.
‫من مدام از قطره‌ی چشم ‫استفاده می‌کنم.
‫توی آیینه نتونستم علامت رو ببینم. ‫تو هنوز می‌بینیش؟
‫اگه این‌قدر نزدیک بیای می‌تونم ببینم.
‫اگه واقعا ازش خوشت بیاد، ‫این‌قدر بهش نزدیک می‌شی.
‫پس مواظب باش که عاشق کی می‌شی.
‫فقط من می‌تونم این‌قدر ‫باهات صمیمی بشم.
‫باشه. فقط به تو اجازه میدم.
‫سعی می‌کنم عاشق یول نشم.
‫چی؟
‫چه نیازی هست ‫سعی بکنی بخاطرش؟
‫خیلی خوشتیپه.
‫آدم برای اینکه عاشق ‫یه پسر خوشتیپ نشه، باید سعی بکنه.
‫من چطور؟
‫گمونم تمام سعیت رو کردی که ‫عاشق من نشی.
‫اصلا و ابدا.
‫چرا نه؟ با عقل جور درنمیاد.
‫- فقط بهم بگو که خیلی سعیت رو کردی. ‫- بله، ارباب جوان.
‫- یه جور بگو انگار جدی میگی. ‫- بله.
‫- می‌خوای به این کارت ادامه بدی؟ ‫- بله.
‫بی‌خیال. ‫بهم یه لطفی بکن.
‫عالی‌جناب بزرگ.
‫با توجه به انرژی شمشیرتون،
‫شما به بالاترین سطح قدم دوم، ‫«رویسو» رسیدید.
‫همه‌ش به لطف راهنمایی‌های توئه،
‫دستیار گوانجو.
‫تنها شخصی که هم‌سطح شماست
‫احتمالا سئو یول از خانواده‌ی سئوئه.
‫ملکه و پدر یول، ژنرال سئو، ‫خواهر و برادر هستن.
‫من و یول بچگی‌هامون باهم دوست‌های نزدیکی بودیم،
‫ولی وقتی به سونگریم ‫ملحق شد اوضاع عوض شد.
‫سئو یول، پارک دانگ‌گو، جانگ یوکی ‫و جین چویون
‫به اسم «چهار فصل» معروف هستن.
‫بذار خوش باشن.
‫ولی صبر کن.
‫چرا وقتی جانگ یوکی نمی‌تونه ‫طلسم کنه جزو گروه‌شونه؟
‫الان دیگه می‌تونه.
‫دروازه‌ی انرژی‌ش باز شده.
‫دروازه‌ی انرژی‌ش باز شده؟
‫ولی کار چندانی نمی‌تونه بکنه.
‫اون پسر جانگ گانگـه، ‫گوانجوی چون‌بوگوان.
‫اخیرا،
‫اومده بود شمشیر ناکسو رو ازم بگیره.
‫و؟
‫می‌ترسی بتونم از غلاف ‫بکِشمش بیرون؟
‫شمشیر رو دادی بهش؟
‫عالیجناب بهت دستور داد ‫داخلِ چون‌بوگوان نگهش داری.
‫مقام گوانجو متعلق به ‫اعضای خانواده‌ی جانگـه،
‫پس چاره‌ای نداشتم.
‫عجب بی‌ادبی‌ای کرده.
‫حتما داشته ازم از بالا ‫به پایین بهم نگاه می‌کرده.
‫هرچی نباشه، من شاگرد پدرش بودم.
‫اگه درباره‌اش فکر کنید، ‫من یه شاگرد رسمی هم نبودم.
‫بعد از اینکه خانواده‌ی جین منو ‫بیرون انداختن هیچ جایی واسه رفتن نداشتم.
‫و جانگ گانگ منو به‌عنوان ‫خدمتکارش قبول کرد.
‫تو آموزگار شاهزاده‌ی ‫این مملکتی.
‫چطور جرأت کرده از بالا ‫به پایین به تو نگاه کنه.
‫این‌کار مساویه با توهین به من.
‫فقط می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم که
‫آموزگارتون کسیه که از یک ‫جایگاه پایین اومده.
‫یکی از همین روزها،
‫باید اون جانگ یوکی رو له کنم.
‫اون شمشیر برای گوانجو جانگـه، ‫پدرِ جانگ یوکی.
‫زمانی...
‫بهش قول دادم اگه با موفقیت ‫شمشیر پدرش رو از غلاف دربیاره
‫به شاگردی قبولش کنم.
‫حالا که دروازه‌ی انرژی‌ش ‫باز شده، شاید شدنی باشه.
‫آیا به یوکی اجازه می‌دید ‫به یه جادوگر سونگریم تبدیل بشه؟
‫برو یوکی رو بیار.
‫چی گفتی؟ ‫پدر این بچه کیه؟
‫پادشاه قبلی.
‫اون پسر پادشاهه!
‫آیا داری میگی اون پسرِ
‫عالیجنابـه که پارسال مُرد؟
‫پادشاه قبلی
‫بخاطر یک بیماری سخت فوت کرد، ‫اون حتی نمی‌تونست تکون بخوره.
‫پس چطور این ممکنه؟
‫روزی که این بچه به‌دنیا اومد،
‫ستاره‌ای که نماد پادشاه بود ‫در آسمان شب نقش بست.
‫ولی برادر پادشاه قبلی ‫از قبل تاج و تخت رو تصاحب کرده بود،
‫و حتی یه پسر هم داره که ‫ولیعهدش باشه.
‫اگه خانواده‌ی سلطنتی بفهمه که ‫سرنوشت این بچه اینه که پادشاه بشه،
‫اینو به چشم
‫یه خیانت می‌بینن.
‫وجود اون موجب هرج‌ومرجه.
‫اون نباید توجه هیچ‌کس رو جلب کنه ‫یا کسی رو به چالش بکشه.
‫ما باید کاری کنیم که مردم ‫فکر کنن این کس خاصی نیست.
‫بخاطر تمام دردسرها
‫و آشوب‌هایی که درست کردم ‫عمیقا معذرت‌خواهی می‌کنم.
‫سونگریم تصمیم گرفته
‫تا دروازه‌ی انرژیت رو باز کنه،
‫تا مسئول اتفاقی که ‫افتاد نباشی.
‫من، جانگ یوکی، ‫عضو ارشد خانواده‌ی جانگ،
‫هم‌اکنون آماده‌ی تمرین ‫و یادگیری هستم.
‫اگه سونگریم به من فرصتی بده، ‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫و برای نشون‌دادن وفاداریم،
‫شمشیر ناکسو، شمشیری که ‫از جین مو گرفتم رو اهدا می‌کنم،
تا ‫در شمشیرخانه‌ی سونگریم ‫قرار بدیم.
‫این پیشنهاد رو قبول نمی‌کنم.
‫اون شمشیر برای خانواده‌ی جانگـه، ‫پس خانواده‌ی تو می‌تونن ازش مراقبت کنن.
‫می‌تونی شمشیر پدرت هم ببری.
‫از این لحظه به بعد، بدین‌وسیله ‫من جانگ یوکی رو از سونگریم اخراج می‌کنم.
‫اجازه‌ی میدم به‌عنوان پسرِ دوست قدیمیم
‫آزادانه رفت و آمد کنی.
‫ولی حق نداری به‌عنوان ‫یه جادوگر وارد سونگریم بشی.
‫از این لحظه به بعد،
‫جانگ یوکی دسترسی استفاده از ‫هیچ‌یک از امکانات سونگریم رو نداره.
‫«پلاک روح» که مجوز ورودت به ‫اینجاست رو تحویل بده.
‫دست من نیست.
‫چی؟
‫گمش کردم.
‫«پلاک روح» رو گم کردم.
‫برای کسایی که «پلاک روح» رو
‫گم می‌کنن چه مجازاتی درنظر می‌گیرن؟
‫صد ضربه شلاق، سرورم.
‫پس بدین‌وسیله دستور میدم ‫جانگ یوکی به‌جرم گم‌کردن «پلاک روح»
‫صد ضربه شلاق بخوره.
‫اون انرژی ذخیره‌شده‌ی استاد هیئو رو داره، ‫پس چیزیش نمی‌شه.
‫اگه خودت رو درگیر کنی، ‫فقط اوضاع رو براش بدتر می‌کنی.
‫جانگ یوکی، از سونگریم برو
‫و دیگه هیچ‌وقت اینجا برنگرد.
‫برو.
‫نه.
‫نمی‌تونم اینطوری برم.
‫من فقط 99 ضربه شلاق خوردم.
‫هنوز یکی دیگه مونده.
‫و به‌عنوان آخرین ضربه‌
‫شما باید بزنید.
‫من فقط سعی دارم ازش مواظبت کنم.
‫اگه تا همیشه دروازه‌ی انرژی‌ش بسته بمونه ‫و به‌عنوان پسر من زندگی کنه، زنده می‌مونه.
‫اما، اگه انتخاب کرد بجاش ‫از سرنوشت خودش باخبر بشه،
‫زنده نمی‌مونه.
‫یوکی، فقط بلند نشو، تسلیم شو.
‫و ساکت و آروم زندگیت رو بکن.
‫این تنها راهیه که می‌تونی ‫زنده بمونی.
‫مودوک.
‫شمشیر رو بردار.
‫بریم.
‫می‌خوام شمشیر رو از غلاف ‫بیرون بکشم و نشون‌شون بدم.
‫- آیا این‌کار حماقتـه؟ ‫- نه، این‌کار قدرتـه.
‫قوی باش.
‫باز یه شمشیر دیگه که ‫نمی‌تونی از غلاف بیرون بکِشیش.
‫ولی اون شمشیر متعلق به پدرشه.
‫باید با خودم ببرمش.
‫هرکس ببره می‌تونه شمشیر رو برداره.
‫جنگیدن جلوی تو حماقته.
‫هرچند یک نفر هست که این‌کار رو ‫به‌ نشانه‌ی قدرت می‌بینه. پس امتحان می‌کنم.
‫شاگردم هنوز برای جنگیدن ‫جلوی تو خیلی ضعیفه.
‫بازم اونو توی خطر انداختی.
‫و بازم به چیزی که می‌خواد می‌رسه.
W W W . M O V I E S H O . C O M