امروز صد روز می‌گذره از ناپدید شدن معمار جوان، نکانه لوپس.
برای نکانه لوپس چی اتفاق افتاد؟
با تو کار می‌کرد، نه؟
- مامان، یکی دیگه هم هست! - همه‌ی اینا رو تو گرفتی؟
لعنتی. هنوز خرابه؟
- چی شده؟ - ماشینمو خراب کردن.
کاپوتش داغون شده.
نمی‌دونم دیگه چی بگم. کار من نبود، گونزالو.
این‌ها برای توئه.
منو یادت نمیاد؟ ادو؟ ادواردو سیلوا؟
آنجلا؟
همه چی خوبه؟
دخترا.
ایراتی؟
مایا؟
سلام، گونزالو هستم. الان نمی‌تونم پاسخ بدم. لطفاً...
۹۱۱، وضعیت اضطراری شما چیه؟
سلام، زنگ زدم چون دختراهام گم شدن.
- لطفاً اسمتون؟ - آنجلا رکارته.
آنجلا، چی شده؟
نمی‌دونم. اینجا نیستن.
فکر می‌کنم اون بردتشون.
- کی؟ - پدرشون.
شوهرتون بچه‌ها رو برده؟
- ببخشید، یکی داره بهم زنگ می‌زنه. - الو؟
- گونزالو. - بله؟
- کجایی؟ - خب کجای دیگه می‌تونم باشم؟
دخترا کجان؟
با من، روی قایق.
آه، عالی. و به من نگفتی؟
دیروز بهت گفتم.
نه، نگفتی. هیچی نگفتی!
سر شام دربارش حرف زدیم.
- این‌که بریم ماهیگیری. - نه.
گفتم بیا. یادت میاد؟
تو گفتی نه و گفتی ناهار بندر می‌بینیم همدیگه رو.
آنجلا.
یادت نمیاد؟
حالت خوبه؟
واقعاً اینو بهم گفتی؟
می‌دونی چی شد؟
به پلیس زنگ زدم چون فکر می‌کردم شوهرم بچه‌هامون رو دزدیده.
نمی‌فهمم چرا این کارو می‌کنی.
از خودش نپرسیدی؟
آره، از خواب پا شدم و گفتم،
«صبح بخیر، عزیزم. راست می‌گن می‌خوای منو بکشی؟»
باشه.
هنوز حرفمو باور نداری؟
تو کی هستی؟
منظورت چیه؟
من پول لازم دارم. خواهرم مریضه. نمی‌فهمی؟
برای همین قبول کردم.
به خدا من عوضی نیستم.
لطفاً باورم کن.
ادامه بده.
در واقع اهل باریکا هستم، خانواده‌م هم همون‌جان.
- باریکا؟ - آره.
اون خونه تنها دارایی ماست.
گونزالو و دو تا عوضی یه روز پیداشون شد و گفتن خونه مال ما نیست.
یه مشت مدرک نشونمون دادن
و گفتن زمین مال اوناست و باید اون‌جا بسازن.
گفتن هیچ حقی نداریم اون‌جا باشیم.
تو ماشینشو خراب کردی؟
وقتی با اون کت‌وشلوار و ماشینش دیدمش، دلم می‌خواست کله‌شو له کنم.
می‌دونی چی گفت؟
گفت اگه این‌قدر تشنه‌ی کشتنی، لااقل بابتش پول بگیر.
بعد بهم پیشنهاد داد ۲۰۰ هزار یورو بده تا تو رو بکشم.
- ۲۰۰ هزار؟ - ۲۰۰ هزار.
چی؟
هنوز باورم نداری؟
نقشت چی بود؟ می‌خواستی چطور انجامش بدی؟
گونزالو می‌خواست تو خونه‌ی خودت باشه، ولی من بهش اعتماد نداشتم.
جاشو عوض کردم.
یه جا که تنها باشیم.
پس منو بردی خونه‌ی دوستت؟
فهمیدم.
عجیبه همون‌جا انجامش ندادی. من که کارت رو راحت کرده بودم.
درسته.
کارمو راحت کردی.
اما نتونستم انجامش بدم.
ساعت‌ها تلفنی درباره‌ی تو حرف زدیم.
تماس‌ها و همه‌ی جزئیات حتماً یه‌جا ثبت شده.
نمی‌تونی قانعم کنی که اون قاتله.
باشه، قبول.
ولی گوشیش رو بگرد.
بگردش.
- به من اعتماد کن، لعنتی. - دیگه نمی‌خوام ببینمت.
گوشیش رو نگاه کن، آنجلا.
لطفاً نگاهش کن. به حرفم گوش بده.
گوشیش.
ایچی.
الو.
می‌دونم، ببخشید. دخترا مریض بودن.
آره.
قول می‌دم. شام بعدی با دخترا رو از دست ندم.
زنگ زدم چون به یادت بودم.
آره.
راستی، کسی تو شهر سراغ منو گرفته؟
چیزایی از جوونی‌مون، یا از دوران دبیرستان.
نه، کسی نپرسیده؟
نه. همه‌چی خوبه.
می‌تونم بعداً زنگ بزنم، عزیزم؟
فقط اینکه... آره، بعداً زنگ می‌زنم. ببخشید.
سلام منو به همه برسون. آره، زنگ می‌زنم.
پشیمون شدی از کلاس‌های قایقرانی؟
آره.
ولی پسرم عاشق این ورزشه، دیگه چی کار می‌تونم بکنم؟
یه‌کم خشک و رسمی‌ان.
ولی بعضیاشون خوبن.
پس تحملشون می‌کنی.
من فقط به یه نفر علاقه دارم، ولی از دستم دلخوره.
واقعاً گزارشش نکردی؟
من گونزالو رو گزارش نکردم.
اگه لازم باشه هزار بارم می‌گم.
منو خوب می‌شناسی. هرگز گزارش ناشناس نمی‌دادم.
- باشه. - نه، باشه نداریم.
گزارش سوءاستفاده بوده. چی داره می‌شه؟
هیچی. یه سوءتفاهمه.
آنجلا، هیچ‌کس سوءاستفاده رو به‌عنوان سوءتفاهم گزارش نمی‌کنه.
استر، گونزالو دشمن زیاد داره. آدما بهش حسادت می‌کنن. خودت می‌دونی.
چیزی نیست.
فقط نمی‌خوام دخترا ازش باخبر بشن.
واقعاً.
اگه هر چیزی خواستی، لطفاً بهم زنگ بزن.
یا بیا شرکت، با هم حرف بزنیم، باشه؟
آنجلا!
میام، ویسنته.
- زنگ می‌زنم برای قهوه. - بهتره این کارو بکنی.
بعداً می‌بینمت.
نگاه کن.
- اون چیه؟ - اینو ببین.
- این ماهی‌های مرکب رو ببین. - واو.
- بیا، نشونت می‌دم چطور آماده‌شون کنی. - آره. بلد نیستم.
مثل آب خوردنه.
ببین. اول از همه،
دل‌وروده‌ش رو این‌جوری دربیار.
مواظب باش جوهرش نپاشه.
استخوان وسطش رو دربیار.
حالا مهم‌ترین بخش.
ببین، این‌جوری می‌گیریش،
این‌جوری،
و مثل جوراب برش می‌گردونی.
با آب می‌شوریش، مواد رو می‌ریزی توش و تموم. آماده‌ست.
ببین، قبیله‌ت رسید.
صبح خیلی با باباشون خوشحال بودن.
- مامان! - سلام، عشقم.
- سلام، عزیزم. - سلام.
چیکار کردین؟
- کلی کار. - آره؟
ببین، یه طناب اضافه پشتش بود، خودم گره‌ش زدم.
- خودت تنهایی؟ - آره.
- با گره کَو. - گره کلاو درسته.
- ساکت شو. لااقل بلدم یه گره بزنم. - باشه.
به مامان گفتی چی دیدیم؟
- دلفین‌ها! - چه‌جوری بودن؟
- خیلی بزرگ بودن. - خیلی بزرگ.
غول‌پیکر بودن.
گونزالو، نیزه و دخترا؟
«نیزه»؟ چه نیزه‌ای؟
این سه‌شاخه‌ست. بابا کیه؟
پوزیدون.
- پادشاه دریاها! - پادشاه دریاها!
خب، وقت ناهاره. بیاید پاهاتون رو بشوریم.
ببینم.
اینم از این.
آفرین. حالا اون یکی.
آنجلا.
کمکم کن پایین قایق رو جمع‌وجور کنیم.
باشه.
تموم شد. بعدی.
چیکار می‌کنی؟
- هیچی. - چرا این‌قدر طولش دادی؟
اوه، باورم نمی‌شه.
لورا از زمان رگاتا می‌گفت شالش رو جا گذاشته.
- گفتم جا نذاشته و ببین. - مال لوراست؟
مگه نگفتم لورا؟
امروزت چته؟
بیا، ناهار بخوریم.
به خدا چشم‌هاش تکون خورد.
بس کن.
تکون خورد. چشم‌هاش تکون خورد.
جست‌وجو برای نکانه ادامه دارد
بس کن.
مامان، مایا می‌گه زنده‌ست.
گوش نمی‌ده. سرش تو گوشیشه.
- لمسش کن. - نه!
دخترا، بسه. بشینید.
ایراتی، دستتو بده من.
ماهی رو لمس کردی، بعدش موهات رو هم لمس می‌کنی.
ببخشید، عشقم، رفتم وسایل رو بذارم تو ماشین.
فرناندو و لورا رو دیدم و حواسم پرت شد.
- لورا؟ - خیلی خوب به نظر میاد.
- شالش رو بهش پس دادی؟ - قشنگ شده.
بیاید عکس بگیریم.
شال لورا رو بهش دادی؟
حتماً. چرا؟
- هیچی. - لبخند بزنید، دخترا.
چطوره؟
شاید یه‌کم خشکه؟
گرسنه‌تونه؟
- آره. - آره.
چیکار می‌کنی؟
ویسنته اینا رو بهم داد، حیفم اومد فریز کنم.
مشکلی داری؟
درست انجامش نمی‌دی. خودم انجام می‌دم.
نه. از زیرزمین یه بطری نوشیدنی بیار. با این خیلی خوب میشه.
نوشابه کره ای.
وارد کردن رمز عبور
پیام‌ها
- یکی داره بهت زنگ می‌زنه. - چرا دست زدی بهش؟
داشتم می‌آوردمش بدم بهت.
- نگاهش کن. - ببخشید. بفرما، از این استفاده کن.
جدی می‌گی؟
ببخشید.
گورکا، چی شده؟
دخترا، هر روز باید کوله‌هاتون رو گم کنید؟
اینجان.
- آنجلا. - بله؟
- زود باش. دیر می‌شه. - میام.
مهمونی فرداست. این رو ببر خشک‌شویی.
- به بیگو میگم ببره. - نه، بیگو نه.
دفعه‌ی قبل که انجام داد افتضاح شد.
من می‌رم قهوه بگیرم.
پس بریم.
بجنب.
تا من نیومدم، هیچ‌کس تکون نمی‌خوره.
- باشه. - باشه.
- فهمیدین؟ - آره.
عالیه. خداحافظ.
خداحافظ.
- خداحافظ، عشقم. - خداحافظ.
روز خوبی داشته باشی.
اینجا چیکار می‌کنی؟
اومدم مطمئن شم حالت خوبه.
- الان بادیگاردم شدی؟ - آنجلا.
- گونزالو تا تمومش نکنه، ول نمی‌کنه. - اگه دوباره ببینمت، به پلیس زنگ می‌زنم.
زنگ بزن. اون یکی دیگه رو پیدا می‌کنه که انجامش بده.
قسم می‌خورم به پلیس زنگ بزنم، ادو.
شیفتگی انسان به جنایت،
این‌که چه کسی مرتکبش شده و چرا این کار را کرده،
همیشه در طول تاریخ وجود داشته است.
در این پادکست بررسی می‌کنیم چرا یک نفر ممکن است مرتکب قتل شود.
نگاهی ویژه می‌اندازیم به کسانی که به قاتلان زنجیره‌ای معروف‌اند...
الو؟ کیه؟
باشه، عالیه.
به مامان بگو دارم میام ببینمش، ولی یه‌کم دیرتر از چیزی که گفتم می‌رسم.
لازم نیست نگران باشه.
مرسی، ماریبل.
- ممنون. - خواهش می‌کنم. بفرما.
حال مامانت چطوره؟
یه برنامه‌ی درمانی با سگ‌ها شروع کرده، و همین الان یه سگ بهش دادن.
- با سگ‌ها؟ - آره.
فکر می‌کردم فقط با اسب‌ها این کارو می‌کنن. چطوره؟ جواب داده؟
امیدواریم بده. تازه شروع کرده.
خوبه. خوشحالم.
گونزالو شالت رو بهت داده بود، نه؟
بذار فکر کنم. شالم؟
همونی که روی قایق‌مون جا گذاشته بودی.
شالی که روی قایق شما جا گذاشتم؟ یادم نمیاد کدوم شال بود.
نه، ببخشید.
مال روسیوئه. حواسم خیلی پرته.
اشکالی نداره.
مال منم همین‌طوره، به‌خصوص با این بازسازی‌ها.
اون روز لوکا رو بردم مدرسه،
یه بوس بهش دادم و تازه فهمیدم هنوز دمپایی خونه پاشه.
- امکان نداره. - چرا.
صبر کن، یه‌کم شیرینی دارم. عاشقشون می‌شی.
چه خوشگله.
چه پسر خوشگلی هستی.
مگه نه؟ آره.
خیلی حس خوبی داره.
سلام، مامان.
- سلام، مامان. - سلام.
به اون چشم‌های کوچولو نگاه کن.
- مامان. - اون فقط...
اون طوری نگاهم می‌کنه که تو قبلاً نگاهم می‌کردی.
مامان.
- مامان. - بله؟
میای با من و دخترا یه سفر بریم؟
- ماریبل چی؟ - ماریبل هم میبریم.
می‌تونیم بریم جنوب، مالاگا یا آلمریا.
دوست داری؟
چرا باید بریم آلمریا؟ اون‌جا خیلی گرمه.
بهتره دخترا رو بیاری این‌جا.
همه‌اش قایق و مسخره‌بازیه با تو.
مگه نه، خوشگله؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
ایراتی؟
مایا؟
- ایرا... - این‌جا دیگه کسی نیست.
- پس دختراهام؟ - نمی‌دونم.
- می‌خوای کمک کنم دنبالشون بگردیم؟ - آره، لطفاً.
ایراتی؟
مایا؟
ایراتی؟ مایا؟
- آنا، دختراهامو ندیدی؟ - نه، ندیدم.
- حتماً این‌جا مشغول بازی‌ان. - پیداشون نمی‌کنم.
کجان؟
- مطمئنم دارن بازی می‌کنن. - از کجا می‌دونی؟
- گمشون کردی؟ - آروم باش.
نه. واقعاً دو تا بچه رو گم کردی؟
مامان!
خدای من. کجا بودید؟
ترسوندینم.
هیچ‌وقت با کسی نرین. فهمیدین؟
با هیچ‌کس. فقط با من.
ایراتی دستشویی داشت.
باشه. نگران نباش. ببخشید ترسوندمت.
بابا!
دخترا…
بابا!
دخترا، کوله‌هاتون.
وارد کردن رمز عبور
رمز اشتباه است
بیست‌وچهار.
بیاید دخترا. کوله‌هاتون دست منه.
- چرا هنوز با لباس خوابید؟ - مدرسه نمی‌ریم.
- یعنی چی؟ - بابا گفت.
- سورپرایزه.
به بابا بگو دارم زباله‌ها رو می‌برم.
باشه.
کجایی؟
گفتم دو دقیقه وقت دارم.
نکانه اورتیز رو تو کشتی؟
- چی؟ - گونزالو ازت خواسته بود نکانه اورتیز رو بکشی؟
من یه هفته پیش با شوهرت آشنا شدم. اون ماه‌ها پیش ناپدید شد.
شالش روی قایقم پیدا شد.
بعد از ده سال، برای اولین بار رمز گوشیش رو عوض کرد.
چی داره می‌شه؟
- نمی‌دونم دارم دیوونه می‌شم یا... - نه، آروم باش.
می‌دونم باید چیکار کنیم. به من اعتماد کن.
نه، نمی‌کنم.
- باید برم. - آنجلا، گوش کن. شوهرت خطرناکه.
باید برم.
دنبال چی باید بگردم؟
یه ماهی جادویی!
یه ماهی جادویی.
من می‌رم سراغش!
خداحافظ، مامان!
خداحافظ.
کجا می‌ری؟
هی!
گونزالو!
هی!
من اینجام!
شوخی بود، مامان!
باورش کردی.
مگه می‌شد ولت کنیم این‌جا؟
بیا تو.
خیلی خوشگل شدی.
- جدی؟ - آره، خیلی خوب شدی.
- موهام بالا یا پایین؟ - بالا.
- برای شام ماهی درست کنم؟ - آره.
مایا گفته نمی‌خوره.
- باید بخوره. به حرفش گوش نده. - باشه.
آنجلا، کتم کجاست؟
پایینه؟
- بیارمش بالا؟ - شام دخترا رو بده.
- آنجلا؟ - دارم میام.
عزیزم، اشتباه کردم.
یادم رفت کتت رو بگیرم.
خیلی ببخشید.
چی؟
فراموشش کردم، گونزالو.
ولی کلی کت خوشگل داری. مهم نیست، هست؟
مهم نیست.
این مسیرش نیست.
- این‌جا چیکار می‌کنیم؟ می‌ترسم. - آنجلا.
خیلی حالم بده.
قسم خورده بودم دیگه تکرار نشه.
درد داره؟
- مهم نیست. - مهمه، آنجلا.
البته که مهمه.
نمی‌تونیم این‌طوری ادامه بدیم.
فقط عصبی هستی. روز مهمیه.
لازمه منو ببخشی.
خواهش می‌کنم.
منو می‌بخشی؟
آره.
سلام. عصر بخیر.
این دفتر معماری الان ده سالشه.
به همه تبریک می‌گم.
به‌خصوص برای امسال. چه سالی بود، نه؟
پر از بالا و پایین.
همون‌طور که همه می‌دونید.
موضوع اینه که من یه امتیاز دارم.
تقلب کردم.
چون فوق‌العاده‌ترین زن دنیا کنارمه.
آنجلا، عشق من. واقعاً ممنونم.
می‌دونم همیشه آدم راحتی نیستم.
ولی هر روز منو آدم بهتری می‌کنی.
و موفقیت من، موفقیت توئه.
ممنونم.
ببینیم دیگه چه کسایی این‌جان.
جیمی، شریکم.
شریکی بهتر از جیمی به ذهنم نمی‌رسه.
- دوستت دارم، رفیق. - همچنین.
ممنونم.
دیگه کی رو داریم؟ خاویر.
مردِ اعداد.
خیلی ممنون.
می‌تونم تا صبح اسم بگم و تموم نشه.
ولی بذارید یه اسم دیگه هم بگم.
نکانه.
خیلی دلمون برات تنگ شده. امیدواریم زود ازت خبر بگیریم.
خب…
دارم سخت تمرین می‌کنم.
شنا و دوچرخه‌سواری خوبه،
ولی برای دویدن، باید ببینم از اون دیوار رد می‌شم یا نه.
کدوم دیوار؟
می‌گن بین هجده تا بیست مایل، یه‌جوری انگار قوّت تموم می‌شه.
داری می‌گی همه‌ی اینا رو فقط برای تفریح انجام می‌دی؟
آنجلاست که دویدن رو دوست داره و توش خوبه. نه، عزیزم؟
اوه، جدی؟
آره، آرومم می‌کنه.
من می‌رم غذا بخورم. از گرسنگی دارم می‌میرم.
غذای نیکِی سفارش دادم چون می‌دونم دوستش داری.
نوشابه، لطفاً.
- آنجلا، بیا به بچه‌ها سلام کن. - حتماً.
- مهمونی خوبه، نه؟ - عالیه.
- خوان، خاویر. - آنجلا.
- کجا بودی؟ - بابت همه‌چی تبریک می‌گم.
- مرسی. - ممنون.
من نکانه رو نمی‌شناسم، ولی بابت چیزی که دارین از سر می‌گذرونین متأسفم.
بعضی وقت‌ها کار کردن سخته وقتی صندلی خالیش رو می‌بینیم.
جاش رو نگه داشتین؟
آره، پلیس هنوز کامپیوتر و مدارکش رو نگه داشته.
به چیزی دست نزدیم که شاید یه روزی...
- دیگه برنمی‌گرده. - اینو نگو.
دعوت‌نامه‌ی عروسیم رو روی میزش گذاشتم.
- باشه، بفرما. - گوشیت رو بده. زود!
کیفش رو بردار.
کیف.
دیگه بسه. خواهش می‌کنم.
حالت خوبه؟
لعنتی!
دیونه شدی؟
با یه چاقوی واقعی ازمون دزدی کردی؟
- قرار نبود ازش استفاده کنم. - چت شده؟
آروم باش. گفتم کمک می‌کنم.
- کمک؟ - آره. کمک.
برای به دست آوردن این.
دوستم قفلش رو باز کرد.
احمق نیست. هیچی توش نیست، نه پیام، نه تماس، هیچی.
- گفتم بهت. - ولی یه چیز رو جا انداخت.
پاک کردن صندوق صوتیش.
پیام دریافت‌شده در دوازده ژوئن ساعت یازده و هفت دقیقه شب.
گونزالو، لطفاً دیگه بهم پیام نده.
تموم شده. دارم شرکت رو ترک می‌کنم. لطفاً منو فراموش کن.
برای شنیدن دوباره‌ی پیام، کلید یک. برای حذف پیام...
این صدای نکانه‌ست؟
بعدش ناپدید شد.
نمی‌دونم چیکار کنم.
برو پلیس.
- من؟ - آره. بگیر.
گوشیش رو بگیر و به‌عنوان مدرک تحویل بده.
اینجا چیزی هست که علیه تو باشه؟ می‌تونن ربطت بدن بهش؟
نگران منی؟
ادو، لطفاً.
هیچی نیست، نگران نباش.
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
آنجلا؟
اینجا چیکار می‌کنی؟ فکر می‌کردم سر کاری.
اومدم گزارش بدم چی شده. تو چی؟
منم همین‌طور. چی می‌تونست باشه؟
چطور پیش رفت؟
خودت تصور کن. اینا هیچ‌کاره‌ان.
چیز زیادی برای پیگیری ندارن.
گوشی من ردیاب داره و خیلی دقیقه.
ولی دلشون نمی‌خواد کارشون رو بکنن و دربه‌در بگردن.
خودم باید دست‌به‌کار شم.
بریم. قراره فرناندو رو ببینم. اون کمک می‌کنه.
این رو سه بار دیدیم.
چون باحاله.
یه فیلم خفن خونه‌ی آلن دیدم. مطمئنم دوستش دارین.
دخترا، باید تصمیم بگیرین. داره دیر می‌شه.
- این‌جا چیکار می‌کنی؟ - نترس.
- دیوونه‌ای. - می‌دونم. گوش کن، مهمه.
- گونزالو خونه‌ست. - می‌دونم.
- دنبالت اومدم. گزارشش نکردی. - چون اون اون‌جا بود.
می‌دونم. بعدش هم یکی رو دید.
- با دوستش قرار داشت. - اون یارو دوست نبود.
بی‌رحم به نظر می‌رسید. باید همین الان اقدام کنیم.
و چی کار کنیم؟ می‌خوای چی کار کنیم؟
هر کاری.
- نه. نه اون‌طوری. - گوش کن. خیلی مهمه که به من گوش بدی.
نباید تنها باشی. می‌شنوی؟
اگه تنها باشی، می‌کُشنت.
- فهمیدی؟ - آره. لطفاً برو.
لطفاً همونی که می‌گم رو انجام بده.
پاپ‌کورن.
پانچو!
لعنتی. فردا باید برم مادرید.
مادرید؟
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M