نمی‌تونی قانعم کنی که اون قاتله.
باشه، قبول. ولی گوشیش رو بگرد.
اگه به هر چیزی احتیاج داشتی، لطفاً بهم زنگ بزن.
گونزالو شالت رو بهت داد، نه؟
شالم؟
تو نکانه اورتیز رو کشتی؟
- بهم اعتماد کن. - نه، نمی‌کنم.
- نه! - گوشیت رو بده.
در قسمت قبل…
لعنتی!
هی! من اینجام!
نباید تنها باشی.
اگه تنها باشی، می‌کُشنت.
قهوه‌ای‌ها یا مشکی‌ها؟
آنجلا.
می‌تونی بمونی؟
می‌خوای بمونم؟
- آره. - چرا؟
سرم درد می‌کنه، دیشب هم بد خوابیدم.
خب؟ نمی‌تونی یه چیزی بخوری؟
فقط اینه که…
نمی‌دونم از پسِ دخترا برمیام یا نه.
دوباره شروع کردی به همون «نمی‌تونم، از عهده‌ش برنمیام»؟
نمی‌تونی تاریخش رو عوض کنی؟ جلسه رو از خونه برگزار کنی؟ یا…
فکر می‌کنی دلم می‌خواد برم مادرید؟
چون احمقم و الکی سوار هواپیما می‌شم؟
من هیچ‌وقت چیزی ازت نمی‌خوام. فقط امروز.
باشه…
چی شده؟
دارم بهت می‌گم، گونزالو. حالم خوب نیست.
ببین، این کار رو می‌کنیم.
دخترا رو برسون مدرسه، بعد برو یه گوشی بخر.
این‌طوری در تماسیم.
اگه چیزی شد، بهم زنگ بزن. باشه؟
قهوه‌ای‌ها بهترن.
مرسی.
دخترا، هنوز آماده نشدین؟
خواب دیدم یه اژدها پشت دره.
می‌خواستم از ایراتی محافظت کنم، ولی خیلی ترسیدم.
نباید تنها باشی. می‌شنوی؟ اگه تنها باشی، می‌کُشنت.
اگه به هر چیزی احتیاج داشتی، لطفاً بهم زنگ بزن.
مامان، کفشم رو پای اشتباه پوشوندی.
خودت می‌تونی درستش کنی؟
- آره.
۶۷۴۷…
۶۶۶ ۷۴۸…
۶۷۴ ۸۷۳ ۲۳۲.
اِستر؟
ببخشید.
۶۷۴ ۸۶۷ ۴۸۷۴…
۶۷۴ ۸۳…
۴۳…
۶۷۴ ۸۳…
۲۳۲…
شارژرم رو ندیدی؟
نه. همین الان داری می‌ری؟
آره، آنجلا. الان می‌رم.
- پروازت ساعت یک بعدازظهر نیست؟ - باید یه سر به دفتر بزنم.
تو این خونه نمی‌تونی چیزها رو سر جاشون بذاری یا چی؟
- باید همین الان اقدام کنیم. - و چی کار کنیم؟ می‌خوای چی کار کنیم؟
نباید تنها باشی. می‌شنوی؟
اگه تنها باشی، می‌کُشنت.
می‌کُشنت.
- مامان، حالت خوبه؟ - آره عزیزم. آره.
بابا، مامان دست خودش رو برید!
بابا!
چی شده؟
- چاقو لیز خورد. داشتم… - چی کار کردی؟
برید پذیرایی. به بگونیا می‌گم برسونتتون مدرسه.
چقدر دست‌وپاچلفتی هستی.
بده به من.
لباس‌تو عوض کن. با این وضع به پروازم نمی‌رسم.
ببخشید.
می‌بینی، پروازم رو از دست می‌دم.
آره، رد شو دیگه. لعنتی.
شاید این‌جا بشه انجامش داد؟
- آنجلا. - باشه. ولش کن.
بجنب! لعنتی.
نگران نباش. مطمئنم زود بهش رسیدگی می‌کنن.
اون‌قدرها هم بد نیست.
آنجلا، جدی می‌گم.
لورا. به‌موقع رسید.
گونزالو، عزیزم، حالت چطوره؟
داریم با دوستت می‌ریم بیمارستان. یه حادثه براش پیش اومده.
- چی شده؟ - هیچی.
آنجلا؟ اون‌جایی؟
موقع درست کردن ساندویچ‌ها یه حادثه برام پیش اومد، ولی چیز مهمی نیست، لورا.
می‌گه مهم نیست، ولی نزدیک بود قطعش کنه.
- چی؟ - بهش توجه نکن.
هی، لوریتا، یه‌کم دیگه می‌خوام برم سفر.
می‌تونی دخترا رو از مدرسه برداری؟
البته که آره.
اگه امشب هم پیش تو بمونن، لطف بزرگی در حقم کردی.
- خیالم راحت‌تره. - لازم نیست.
آنجلا، بذار کمک‌تون کنیم.
حتماً. آنجلا، به حرف گونزالو گوش کن.
- پس مشکلی نداری؟ - اصلاً. خوشحال هم می‌شم.
با هم بازی می‌کنن، من و فرناندو هم یه کم استراحت می‌کنیم.
- واقعاً ممنون. - خواهش می‌کنم.
آنجلا، اگه به چیزی احتیاج داشتی، بهم زنگ بزن، باشه؟
حتماً. ممنون.
- باشه، ممنون. - قابلی نداره. خبرم کن. خداحافظ.
فردا می‌بینمت.
همین که از بیمارستان رفتی، بهم زنگ بزن.
- باید برم وگرنه به پروازم نمی‌رسم. - باشه.
بیمارستان سن‌خوان د دیوس
وقت دارین؟
- صبح بخیر. بله خانم. - ممنون.
…دلایلی که چرا جوون‌ها مواد مصرف می‌کنن،
و این‌که آیا با بالا رفتن سن باز هم ادامه می‌دن یا نه.
آیا افراد مسن‌تر بیشتر مواد مصرف می‌کنن یا کمتر از جوون‌ها؟
بستگی به شرایط داره…
بهت رسیدگی نکردن؟
- می‌خوای برگردیم؟ - لازم نیست.
گفتم کمک می‌کنم.
- کمک؟ - آره. کمک.
برای به دست آوردن این. دوستم قفلش رو باز کرد.
احمق نیست. نه پیام، نه تماس، هیچی توش نیست.
- گفتم بهت. - ولی یه چیز رو جا انداخت.
پاک کردن صندوق صوتیش.
…خانواده، دوستان، یا سیاستمدارها، حقیقت اینه که…
همین‌جا نگه دار.
- جای خوبی نیست. - برام مهم نیست.
الان برمی‌گردم.
خانم، نمی‌تونیم این‌طوری این‌جا توقف کنیم.
شما یک پیام جدید دارید.
امروز ساعت ۱۰:۵۷ صبح دریافت شده.
سلام آنجلا. تقریباً رسیدم فرودگاه و می‌خواستم بدونم دکتر چی گفت.
لطفاً هر وقت تونستی بهم زنگ بزن.
برای شنیدن دوباره‌ی پیام، عدد یک را فشار دهید.
برای حذف پیام، عدد دو را فشار دهید.
برای تغییر پیام خوشامد، عدد سه را فشار دهید.
- صبح بخیر. - سلام. استر اورتگا، لطفاً.
متأسفم، این‌جا نیستند. وقت قبلی داشتید؟
نه. دوستشم.
می‌خواید پیامی بذارید؟
نه، مهم نیست. ممنون.
آنجلا؟
- استر دادگاهه. - حدس می‌زدم.
پس حالت چطوره؟
خوبم. مثل همیشه. تو چطوری؟
بد نیست. هم‌دفتر بودن با همسر سابق یه کم سخته.
مهم اینه که آلن خوبه.
همین از همه مهم‌تره.
ببین، استر درباره‌ی یه گزارش بهم گفت.
چرا نمیای برام تعریفش کنی؟
امروز نمی‌تونم. یه وقت دیگه.
ممنون.
این مدل رو می‌تونی با دوربین فول اچ‌دی و یه کم گرون‌تر بگیری.
فرقی نمی‌کنه. هر کدوم صلاح می‌دونی.
- هر کدوم من فکر می‌کنم؟ - آره.
خب، این عالیه. می‌بینی.
همه‌چی رو منتقل می‌کنی؟
آره. همین الان انجامش می‌دم.
- مخاطب‌هام برمی‌گرده، نه؟ - خب، بستگی داره کجا ذخیره‌شون کرده باشی.
روی گوشی.
باشه. ولی می‌تونستی تو مخاطبین یا توی کلاود ذخیره‌شون کنی.
- یا تو ایمیلت. - نمی‌دونم.
یه شماره لازم دارم و زود هم لازم دارم.
حتماً. نگران نباش، باشه؟
پیداش می‌کنیم.
لطفاً کارت شناسایی.
- ۵۴۶۰۲۹… - بله، ولی باید ببینمش.
همراهم نیست. کیفم رو دزدیدن. برای همین دارم گوشی می‌خرم.
مدرک گزارش سرقت رو داری؟
شوهرم داره.
ازش بگیر و بعداً برگرد. تا ساعت هشت بازیم.
نه. باید همین الان باشه.
- واقعاً. فوریه. - باشه.
ببین، خیلی دوست دارم انجامش بدم، ولی دست من نیست.
کپی قبوله؟ تو ایمیلم دارمش.
لطفاً.
- آنجلا. - ادو.
- امروز انجامش می‌ده. - چی؟
- امروزِ امروز. - از کجا می‌دونی؟
چون دو ساعت دیگه می‌ره مادرید. چی کار کنم؟
نباید تنها باشی. الان کجایی؟
تو یه خیابونِ مرکز شهرم و فقط…
نمی‌دونم دارن دنبالم می‌کنن یا نه…
- آروم باش. می‌تونی بری خونه‌ی مادرت؟ - اون‌جا هم پیدام می‌کنه.
خونه‌ی ساحلی. خالیه. اون‌جا کسی پیدات نمی‌کنه.
دخترا رو برمی‌دارم و می‌رم اون‌جا.
نه، صبر کن. بهتره بدون اونا بری.
ازم چی می‌خوای؟ نمی‌تونم با اون تنهاشون بذارم.
آره، معلومه. باشه، اشکالی نداره.
گوش کن، کلید توی چراغ کنار درِ ورودیه، باشه؟
- راهش رو بلدی، نه؟ - آره، ولی خودت نمیای؟
چند ساعت دیگه میام.
الان با خواهرم فیزیوتراپی‌ام. تموم که شد، مستقیم میام.
ولی حتماً بیا.
خواهش می‌کنم.
آنجلا، آروم باش. هیچی قرار نیست برات اتفاق بیفته.
- بهم اعتماد کن. - باشه.
ماریبل؟
عزیزم، نمی‌دونستم امروز میای.
داشتم مادرت رو آماده می‌کردم. اخلاقش بده.
- آروم. - آره، آروم.
- قشنگ برس بکش. شبیه جادوگر شدم. - خیلی قشنگ می‌شی، بهترین حالتت.
آروم باش، مامان.
مامان، گوش کن.
چند روزی با دخترا می‌ریم سفر، باشه؟
به ویلای تابستونی؟
نه. می‌ریم یه خونه‌ی قشنگ کنار ساحل.
خب، حیف شد.
دخترا این‌جا خیلی خوش می‌گذروندن.
کمکم می‌کردن تو باغ. از درخت‌ها بالا می‌رفتن.
با قایق‌هات و این مسخره‌بازی‌ها لوسشون می‌کنی.
باشه.
قول می‌دم زود بیارمشون این‌جا و با سگه بازی کنیم.
اون «سگ» نیست. پانچوئه.
پانچو.
پس با پانچو.
خیلی قشنگ شدی.
تو هم همین‌طور، عزیزم.
ولی باید بیشتر به خودت برسی.
خداحافظ.
بدرقه‌ش کن.
پس کی برمی‌گردی؟
نمی‌دونم، ماریبل. من…
اوه، ببخشید.
این رو بگیر.
- نه. هنوز داریم. - بگیر، احتیاطاً.
چرا گونزالو باهات نمیاد؟
نمی‌تونه. کارش خیلی زیاده و…
مواظب خودت باش و مواظب اون هم باش.
تو هم مواظب خودت باش.
داریم می‌ریم دندون‌پزشکی.
ولی چند روز پیش رفتیم.
بریس‌هاتون آماده‌ست، باید امتحانشون کنید.
امروز بازی داریم.
می‌دونم عزیزم، ولی باید بریم.
- منصفانه نیست. - مجبورم تکرار کنم؟ بریم.
به حرف مامانت گوش بده. ضمن این‌که هر هفته بازی هست.
بریم. ممنون.
چی شده؟
- هیچی نیست. - رگ‌های دستش رو بریده.
می‌خواین یه نگاه بندازن؟
واقعاً خوبم. ممنون.
دخترها، ازم ناراحتین؟
می‌فهمم.
خب، حیفه، چون یه سورپرایز براتون داشتم.
ولی اگه این‌جوری باشین، انجامش نمی‌دیم.
چه سورپرایزی؟
خب، من به خانم جنی یه دروغ کوچولوی سفید گفتم
که شما رو از مدرسه دربیارم.
واو! به خانم جنی دروغ گفتی؟
ولی فقط یه دروغ کوچولو.
یه راز بین خودمونه. نباید به کسی بگین.
- باشه. - باشه. کجا می‌ریم؟
یه سرنخ بده.
سرنخ؟
بادبادک و مایو‌هاتون رو آوردم.
- هورا! - عالیه!
پیاده شید، دخترها.
- خونه‌ی کیه؟ - دوست مامانه.
خونه‌ی خودمون قشنگ‌تره.
ولی این‌جا می‌تونیم بادبادک هوا کنیم.
چه باحاله!
پس بریم.
بریم. دنبالم بیاین.
جای عجیبی برای قایم شدنه.
بیاین تو و لباس‌هاتون رو عوض کنید.
ببین، این‌جوری. می‌بینی؟
- آره. - دیدی چقدر قشنگه؟
- خیلی بلنده. - خفنه!
- مثل اژدهای پرنده‌ست. - این‌جا رو دوست دارین؟
- آره، خیلی. - خیلی.
باید نخ رو کشیده نگه دارین تا نیفته.
دیدین؟
افتاد. بردارینش.
و دوباره هواش می‌کنیم، باشه؟
الو، کجایی؟
باید کشیده نگهش داری، باشه؟
آره، دارم میام.
دخترها، یه لحظه می‌رم سمت ماشین. از این‌جا تکون نخورین.
و دعوا هم نکنین.
کارِ اون بود؟
- نه. - جدی؟
خودم بریدم. راست می‌گم.
یه چیزی برای خوردن آوردم. حتماً خیلی گرسنه‌ای.
دخترها دارن بازی می‌کنن. فکر نکنم متوجه شده باشن…
ادو.
پیام از گونزالوه.
پخشش کن.
آنجلا، فکر می‌کنم گوشی گرفتی، ولی بهت دسترسی ندارم.
سوار هواپیما نمی‌شم. می‌مونم، همون‌طور که ازم خواستی.
خونه می‌بینمت. و لطفاً زنگ بزن.
- با پرواز نرفت. - آروم باش.
- چی کار کنم؟ - به حرفم گوش بده.
درباره‌ی حرفی که زدم جدی بودم.
گونزالو…
همه‌چی خوبه. فقط…
استرس داشتم و اومدم روز رو با دخترا کنار ساحل لاگا بگذرونم.
تو محوطه‌ی پیک‌نیکِ اوگِلا می‌بینیمت.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
برو. حالا… بگیرش.
بجنب، بگیرش!
اون‌جا رو می‌بینی؟ مقصد ما همون‌جاست.
ببخشید.
- شما مربی موج‌سواری هستید؟ - آره، ایشونه.
- عالیه. - شما ادامه بدین، من میام.
برای دخترهام کلاس می‌خواستم، هفت و هشت ساله‌ان. اشکالی نداره؟
آره. سن خوبیه برای یاد گرفتن.
- شماره‌تون رو می‌دید؟ - حتماً. بله.
اسمم برونوئه. ۳۶۷ ۸۸ ۵۸ ۷۸.
گرفتم.
- من آنجلا رِکارته‌ام. - رکارته.
- خیلی خوشوقتم. - ممنون.
بعداً می‌بینمتون.
- مامان. - چی؟
بابا کی میاد؟
بعداً، عزیزم.
- الان نمی‌تونه بیاد؟ - نه، نمی‌تونه.
سرش شلوغه، عزیزم. برو بازی کن.
برو. بعداً میاد.
- مامان، بیا این‌جا. - چی شده؟
مد دریا اومد بالا.
خیلی خیس نشید، باشه؟
- این سه‌شاخه‌ست. بابا کیه؟ - پوزئیدون.
- پادشاه دریاها! - پادشاه دریاها!
بیست‌وچهار.
شنیدی پانچو؟ داری میای خونه!
ادو، این کار رو نکن.
این دیوونه‌بازیه. لطفاً نکن.
- ادو، هستی؟ - آره، هستم. آروم باش.
- انجامش دادی؟ - نه، انجامش ندادم.
گونزالو نیومد. ساعت‌ها منتظر موندم.
یعنی چی نیومد؟
یعنی نیومد. گوش کن، اصلاً از این خوشم نمیاد.
شاید منو دیده باشه.
می‌ترسم دنبالم کنه.
- ولی محاله. - فکر می‌کنم گونزالو یه چیزی فهمیده.
خوب گوش کن، دخترا رو بردار، قبل از تاریک شدن خونه می‌بینمت.
- نیم ساعت دیگه اون‌جام. - باشه.
مایا، ایراتی! می‌ریم!
- ولی مامان… - چرا؟
- گفتم می‌ریم. - داریم بازی می‌کنیم.
- داریم با توپ بازی می‌کنیم. - مهم نیست. زود، بریم.
باید قبل از تاریکی بریم.
بجنبید، بریم.
زود.
بجنبید. بدوید.
بجنبید، دخترها.
چرا داریم می‌دویم؟
ادو، رسیدیم.
- ادو کیه؟ - صاحب خونه‌ست، عزیزم.
لعنتی، برق.
- مامان، می‌ترسم. - دستت رو بده به من، مایا.
- چرا این‌قدر تاریکه؟ - نگران نباش، عزیزم.
اینجا برق نداره، ولی اشکالی نداره.
ادو؟
صدا از بالاست.
بریم.
بجنبید. سوار ماشین شید. بریم.
بجنبید.
بریم.
- مامان، چی شده؟ - هیچی، عزیزم.
- ولی از این‌جا تکون نخورید. - باشه.
باشه؟
تکون نخورید، باشه؟
مامان، کجا می‌ری؟ چرا نیزه رو برمی‌داری؟
تکون نخورید.
"تماس از آنجی"
آنجلا؟
آنجلا.
چی کار می‌کنی؟
- دست به من نزن. عقب بایست. - آروم باش، لطفاً.
آروم باش. همه‌چی درست می‌شه. باشه؟
- همه‌چی قابل حله. - نه. نیست.
- نزدیکم نیا. - چرا اونا رو آوردی؟
نزدیکم نیا.
این خونه مال کیه؟
بابا!
- پیاده نشو. - نه، همون‌جا بمون، نیا جلو.
چطور جرات کردی بیای این‌جا؟
- داری می‌ترسونیشون. - خفه شو، عوضیِ.
تو ادو و نکانه رو کشتی، و می‌خوای منو هم بکشی.
داری چی می‌گی؟ ادو کیه؟
- خفه شو. - مامان، بس کن!
- مایا، تکون نخور! - نگران نباشین، دخترا.
مامان نمی‌خواد به بابا آسیب بزنه، درسته؟
- نزدیکم نیا. - بده‌ش به من.
بده‌ش به من.
دخترا رو می‌برم.
- همه‌چی رو به پلیس می‌گم. - داری چی می‌گی؟
نزدیکم نیا.
پلیس!
زود، بدو!
بجنب! اومده! همکارشو کشته...
داری چی کار می‌کنی؟
دیوانه‌ای؟
اسلحه رو بنداز زمین!
- ببخشید! - تکون نخور!
- ببخشید، تصادفی بود. - نگران نباش.
- تصادفی بود! - باشه.
- ببریدش... - بچه‌ی دیگه‌م اونجاست!
- اون یه نفر رو کشته. - آروم باش.
نه!
- خواهش می‌کنم دخترا رو باهاش نذارین! - آروم باش.
خواهش می‌کنم! اون یه نفر رو کشته!
تصادفی بود، خواهش می‌کنم.
نگران نباش، باشه؟
مامان حالش بهتر می‌شه.
فقط عصبیه، باشه؟ نترسین.
- حالت خوبه؟ - آره.
باشه.
آنجلا، چرا به شوهرت شلیک کردی؟
دوباره؟
قصد شلیک نداشتم.
تصادفی بود.
- ولی نیزه رو به سمتش گرفته بودی. - برای دفاع از خودم.
- از کجا می‌دونستی می‌خواد تو رو بکشه؟ - ادواردو سیلوا بهم گفت.
اون رو اجیر کرده بود که منو بکشه، ولی ادواردو منصرف شد...
ادواردو سیلوا کیه؟
ادواردو سیلوا همونی بود که اجیرش کرده بود، ولی منصرف شد.
و همه‌چی رو بهم گفت.
- و حرفش رو باور کردی؟ - آره.
خب، اولش نه.
وقتی فهمیدم گونزالو نکانه اورتیز رو کشته، باورش کردم.
شوهرت نکانه رو می‌شناخت؟
تو نمی‌دونستی؟
اطلاعات زیادی از اون پرونده ندارم.
شوهرم و نکانه با هم رابطه داشتن، یا حداقل فکر می‌کنم چون...
براش پیام گذاشته بود،
و من گوشش دادم، و از حرفاش این‌طور به نظر می‌اومد.
چی گفته بود؟
راستش یادم نمیاد چون...
یادم نمیاد، ببخشید.
ولی... نمی‌دونم، یه چیزی گفت مثل اینکه دیگه نمی‌تونن این‌طوری ادامه بدن،
و به نظر می‌اومد می‌خواست رابطه رو تموم کنه،
و ترسیده بود، و... نمی‌دونم.
دو روز بعدش ناپدید شد، که خب جالبه، نه؟
درسته.
بررسیش می‌کنیم.
چرا فکر می‌کنی شوهرت می‌خواست تو رو بکشه؟
یکی بابت خشونت خانگی ازش شکایت کرده بود، و فکر می‌کرد من این کارو کردم.
منو نمی‌بخشه.
شوهرت بهت خشونت کرده؟
آنجلا.
گونزالو تا حالا هیچ نوع خشونتی علیه تو به کار برده؟
آنجلا.
اگه خواستی یه کم آب بخور.
ممنون.
من به شهادتت شک ندارم، ولی...
با عقل جور درنمیاد که یه فرد آزارگر کسی رو اجیر کنه تا قربانیش رو بکشه.
نمی‌دونم با آزارگر چی جور درمیاد.
بیشتر درباره ادواردو سیلوا بگو.
قاتل اجاره‌ای بود؟
نه.
هزار بار گفتم. ادواردو سیلوا قاتل اجاره‌ای نبود.
ادواردو سیلوا مشکل مالی داشت.
با خواهرش تو باریکا زندگی می‌کرد.
گونزالو و شرکتش اونو از خونه‌ش بیرون انداختن
تا یه پروژه‌ی مسکونی لوکس بسازن.
خواهرش مریض بود، مشکل داشت و مراقبت دائمی لازم داشت،
و جایی برای رفتن نداشتن.
پس شوهرم بهش ۲۰۰ هزار یورو پیشنهاد داد که منو بکشه، و قبول کرد.
- ولی انجامش نداد. - نه.
کشتن یه آدم کار ساده‌ای نیست، مگه نه؟
- ادواردو با تو اومد خونه؟ - آره، داشت کمکم می‌کرد فرار کنم.
آنجلا.
هیچ جنازه‌ای توی حیاط نبود.
چی؟
خواهش می‌کنم.
چطور ممکنه جنازه‌ای نباشه؟ خودم دیدمش، رو به شکم افتاده بود روی چمن.
هیچ جنازه‌ای توی حیاط نبود، آنجلا.
- راهی هست باهاش تماس بگیریم؟ - بهش زنگ بزنین، شماره‌ش تو گوشیمه.
- ۶۵۴ ۳۲ ۸۱ ۴۴؟ - به ۴۴ ختم می‌شه، حفظ نیستم.
قبلاً امتحان کردیم. سیم‌کارت اعتباریه و غیر فعاله.
غیرممکنه.
به دوستش زنگ بزنین، همونی که صاحب خونه‌ست.
صاحب خونه یه زنه.
آلمانیه، ۶۵ سالشه، و اصلاً اونو نمی‌شناسه.
آنجلا، می‌دونی هیچ چیزی حرف‌هات رو ثابت نمی‌کنه؟
تنها چیز قطعی اینه که تو به سمت شوهرت نشونه گرفته بودی
و نزدیک بود یکی از بچه‌هات رو بکشی.
من فقط می‌دونم دارم راست می‌گم.
انگار ذهنش جای دیگه‌ای بود.
نمی‌دونم.
چند هفته‌ست عجیب شده.
چیزها رو یادش نمیاد.
انگار حواسش سر جاش نیست.
دخترام گفتن که تو مدرسه یه‌دفعه شروع کرده به گریه.
می‌دونی ادواردو سیلوا کیه؟
ادواردو سیلوا؟
نه، اصلاً اسمش به گوشم نخورده.
همسرت می‌گه تو اونو اجیر کردی که زنت رو بکشه.
چی؟!
واقعاً اینو گفته؟
خدای من.
بیچاره.
می‌دونستم ممکنه این اتفاق بیفته.
یعنی چی؟
از مادرش خبر نداری؟
تشخیص اسکیزوفرنی پارانوئید گرفته بود.
می‌گفتن بیماریش می‌تونه ارثی باشه.
یه روز که داشت دخترا رو می‌برد مهدکودک...
ادامه بده.
اون روز که دخترا رو برد مهد، چی شد؟
یه جور حمله بهش دست داد.
نزدیک بود بکشدشون.
می‌تونیم بریم بازی کنیم؟
ماکت‌ها رو دیدی؟
دخترا.
- مامان! - سلام عشقم.
داشتی چی کار می‌کردی؟
- کلی کار. - آره؟
دخترا، چی کار می‌کنین؟ کجایین؟
دخترا.
ببین، پشتش یه چیز اضافه داشت، خودم بستمش.
مطمئنید تاریخ‌ها رو اشتباه نزدن؟
بیست‌وهفتم سپتامبر.
یازدهم اکتبر.
همون تاریخ‌هایی که خودت دادی.
امکان نداره. اون روزی بود که برام گل آورد...
شوهرت می‌گه خودش گل‌ها رو بهت داده.
اون دروغه.
پیداش کردیم.
ادواردو سیلوا رو پیدا کردیم.
با من بیا.
- افسر مندس می‌خواد ببینتت. - باشه.
- بفرمایید داخل. - لطفاً.
ماریا، ما رو تنها بذار و در رو ببند، لطفاً.
- من افسر مندس هستم. - کجاست؟
ادواردو سیلوا نویسنده‌ست.
توی این رمان، «بهانه‌ی کامل»،
داستان مردیه که می‌خواد زنش رو بکشه.
یه قاتل اجاره‌ای استخدام می‌کنه،
اما قاتل اجاره‌ای و زن عاشق هم می‌شن.
آشنا به نظر میاد؟
توی کتابخونه‌ت بود. حدس می‌زنم خوندیش.
بهانه‌ی کامل
من...
خوندمش...
سال‌ها پیش.
باشه.
منو یادت نمیاد؟ ادو؟ ادواردو سیلوا؟
من اهل پلنتزیا هستم.
گردنت رو دیدم، آنجلا.
تو اون مغز کوچولوت چی می‌گذره؟
باید ازش جدا بشی.
اگه دوباره اتفاق بیفته، چی کار کنیم؟
من فقط یه بازنده بودم.
بهانه‌ی کامل
نه.
خیلی مهمه همکاری کنی. یادت نره به حکم قاضی اینجایی.
نه. من به خاطر شوهرم اینجام.
کتاب خوندن می‌تونه کمک کنه.
چیزی که کمکم می‌کنه حرف زدن با دخترامه.
اول باید اتفاقی که افتاده رو بپذیری.
- داروهات رو آوردم. - هیچ دارویی نمی‌خوام.
نه. داد نزن. نکن.
روان‌پزشک فکر می‌کنه ممکنه باعث تروما شده باشه.
- برای همینه که اینجام. - آنجلا، می‌دونم گونزالو کتکت می‌زد.
می‌شه به کسی که وجود نداره احساس داشت؟
آنجلا؟
درباره اتفاق پارکینگ برام بگو.
چی کار کردی؟ چه غلطی کردی؟
از وقتی اینجایی، ادو رو دیدی؟
خیلی مهمه بفهمی هر چیزی که فکر می‌کنی واقعی نیست.
منم همین حس رو دارم. می‌ترسم دوباره اتفاق بیفته.
فکر خیلی خوبیه.
یه لحظه، عشقم.
بعضی وقتا آرزو می‌کردم کاش به دنیا نیومده بودن.
گونزالو درخواست اقدامات موقت علیه تو داده.
- یعنی چی؟ - نمی‌تونی دخترا رو ببینی.
استر.
ادو وجود داره.
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M