‫«ترجمه از کیارش»
‫شمشیری افسانه‌ای، ‫مومی کانشیگه.
‫سریع از کوماموتو در ولایت هیگو آوردنش.
‫شمشیر عزیزته.
‫خیلی سپاس‌گزارم توکوگاوا.
‫چی می‌گی؟ ‫صاحب اصلیش خودتی.
‫این چیه؟ بندش داره خودبه‌خود ‫باز می‌شه.
‫خودش رو باز کرد.
‫می‌خوای به کمر من برگردی؟
‫این‌ها چی‌ان؟
‫لباس جنگجویان واقعی.
‫تن مجسمه‌های انسانی گلی کردمشون.
‫کت‌شلوار، لباس غربیه.
‫پلیس با تجهیزات ضدگلوله.
‫پلیس ضدشورش با سپر.
‫افسر نیروی زمینی دفاع از خود ‫با لباس‌فرم جنگی.
‫این هم یه ماکیواراست.
‫ماکیوارا؟
‫نمی‌شه که بری مردم رو دو نیم کنی.
‫این آخرین سنگرمونه.
‫یه تکه بامبوی سبزه که لای تاتامی پیچیدن ‫و با طناب محکم کردن،
‫اما استحکامش با مهره‌های گردنی ‫گردن انسان برابره.
‫همین؟
‫موساشی، شاید برات کافی نباشه، ‫آخه تجربه دو نیم کردن انسان‌ها رو داری.
‫احتمالا میلی درون خودت...
‫و کانشیگه که دور کمرته...
‫شکل گرفته موساشی.
‫با کمر می‌برم. ‫با کمر می‌کشم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫مگه چقدر تیزه؟ ‫عین توفو بریدش!
‫فاصله بگیر توکوگاوا.
‫حتی سپر رو هم دو نیم کرد؟
‫جفت بازو‌ها رو با هم برید!
‫از وسط دو نیمش کرد؟
‫بعدش شمشیر رو چرخوند ‫و از بالا تا پایین برید.
‫حس خیلی خوبی داره!
‫نه.
‫بیا از اون کارها نکنیم.
‫با پیکل؟
‫مجوز استفاده از سلاح هم هست.
‫موساشی و پیکل.
‫خوب نیست؟
‫معلومه که نیست.
‫هنوز نمی‌فهمی.
‫نمی‌فهمی شمشیر به دست گرفتن ‫میاموتو موساشی یعنی چی.
‫سطحش رو درک نمی‌کنی.
‫مشکلمون پیکل نیست.
‫هیچ‌کس نباید دخالت کنه.
‫نباید بذاری هیچ‌کس جلوی استاد شمشیرزنی ‫موساشی وایسته.
‫به جز ایزو موتوبه، درسته؟
‫به نظرت این پیشنهاد ‫احتمال پیروزی داره؟
‫اذیتم نکن توکوگاوا.
‫من نمی‌تونم فرار کنم.
‫من از اون دوره درس می‌گیرم.
‫من با اون دوره ارتباط دارم.
‫من اون دوره رو دنبال می‌کنم.
‫رویارویی با میاموتو موساشی ‫وظیفه اجتناب‌ناپذیر منه.
‫تو شگفت‌انگیزی، مگه نه موتوبه؟
‫قطعا خیلی بزرگه.
‫اما مرکز گرانش کاملا عمودیه.
‫اگه استخون‌های چهار گوشه سر ‫بریده بشن،
‫به احتمال زیاد سر روی شونه می‌افته.
‫شونه طاقت برخوردش رو نداره ‫و روی سینه می‌افته.
‫سینه روی شکم می‌افته. ‫شکم روی کمر می‌افته.
‫کمر روی پا می‌افته.
‫فروپاشی با وزن خودش شکل می‌گیره ‫و نمی‌شه جلوش رو گرفت.
‫فرو می‌ریزه.
‫این شمشیر عزیز من ‫کانشیگه بدون نشانه،
‫اما گمون نکنم لب‌پر نشه.
‫پس میاموتو موساشی محترم ‫که قوی‌ترینه ایشونه.
‫اگه می‌خواستم بکشمت،
‫چندین فرصت داشتم.
‫چهره‌ات خیلی جوانه، اما بهت میاد ‫دوره بلوغت گذشته باشه.
‫تقریبا پونزده دقیقه ‫من رو تحت نظر داشتی.
‫چی می‌خوای؟
‫الکی می‌گه.
‫متوجه حضورم شدی؟
‫معلومه که شدم. ‫حضورت ناپیدا نبود.
‫کمرت زخمی شده.
‫معلومه.
‫تو اصلا خطرناک نیستی.
‫ظاهرا چیزهای زیادی حمل می‌کنی، ‫ولی خطرناک نیستی.
‫زردپی‌ام بریده شد؟
‫تفنگ لوله‌کوتاه؟ ‫ما هم از اون‌ها داشتیم.
‫حالا چی می‌شه بچه جان؟
‫اینجا جلب توجه می‌کنیم.
‫خیال کردی اون‌قدر دوام میاری ‫که جلب توجه کنی؟
‫عجب هاله‌ای داره. ‫خیلی خبیثانه است.
‫عین هرم گرماست!
‫یگان ما.
‫قبلا از سربازان خارجی زیادی ‫با تجربه جنگی واقعی دعوت کردیم.
‫جنگجویان کارکشته.
‫بله قربان!
‫اصلا قابل قیاس نیست.
‫وقارش عین افرادیه ‫که با جنگ زندگی می‌کنن.
‫سطحش کاملا فرق می‌کنه.
‫چهره‌اش صافه.
‫صاف به جلو زل زده، ‫انگار می‌خواد چیزی رو سر جاش بنشونه.
‫جفت دست‌هاش آروم کنارشن.
‫به سطح واضحی از آرامش رسیده.
‫هوشمندانه پشتش رو سبک کرده.
‫پس...
‫پس این‌جوری بود.
‫اشتباهی در کار نیست.
‫من الان جلوی میاموتو موساشی واقعی‌ام.
‫استاد شمشیرزنی موساشی، ‫به هر حال...
‫جنگجویان مدرن رو دست‌کم نگیر.
‫از کوزوکا بزرگ‌تره،
‫اما از خنجر کوچک‌تره.
‫بذار ببینم...
‫نمی‌فهمم.
‫قصد حمله نداری.
‫قصد حمله نداری، ‫قصد پرتاب هم نداری.
‫متوجه شد؟
‫احتمالا تفنگ لوله‌کوتاهت ‫در واقع چاقو بود؟
‫تا بخوای بفهمی،
‫خیلی دیر شده!
‫نزدیک بود.
‫ابزار جالبیه.
‫غیرممکنه.
‫چاقویی که شصت کیلومتر بر ساعت می‌رفت رو ‫از فاصله پنج متری با دست خالی گرفت؟
‫عجب هیولایی!
‫خیلی‌خب.
‫بذار ببینم.
‫نه...
‫این فولادیه؟
‫چه فکری می‌کنه؟ عجیبه. ‫الان وسط مبارزه‌ایم.
‫بیا.
‫یه‌کم بیا جلوتر.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫شگفت‌انگیزه.
‫یه نفر چهار نفر شد.
‫خیلی شگفت‌انگیزه.
‫از جلو دو نیم شدی.
‫بعدش، دوباره از کنار هم دو نیم شدی.
‫بچه جان، دیدی؟
‫دیدم.
‫دیدم بدن خودم چهار نیم شد،
‫با چشم خودم دیدم.
‫ادامه بدیم؟
‫مسلما اگه بگم آره، ‫می‌خندی، مگه نه؟
‫معلومه که می‌خندم.
‫من سلاح گرم استفاده کرد.
‫سلاح پرتابی استفاده کردم.
‫با این حال تو با دست خالی...
‫کاری کردی آثار برش رو حس کنم موساشی.
‫شمشیر درون بدن قرار داره.
‫از اولش همون‌جا بود.
‫می‌بینی؟
‫فرق خیلی زیادی هست.
‫تو جنگجویی.
‫خیلی بالایی.
‫اون‌قدر بالایی که حتی نوکش رو نمی‌بینم.
‫با این حال...
‫قراره دوباره در مسابقه با پیکل ‫شمشیر به دست بگیری.
‫لازمه؟
‫ساز توکوگاوا شنیدی؟
‫واقعا لازمه؟
‫بچه جان، تو معنی برش رو می‌فهمی؟
‫بچه جان، پیکل دقیقا کیه؟
‫خب...
‫غیرممکنه.
‫نمی‌شه توضیح داد.
‫لابد نمی‌دونی بچه جان.
‫نه شمشیرم رو می‌شناسی، ‫نه خودم که موساشی‌ام.
‫معلومه.
‫برش تا استخون حس می‌شه.
‫هم شمشیر...
‫هم موساشی.
‫از کی تا حالا؟
‫کل این مدت. یعنی از وقتی ‫برگشته اینجا، هیچی غذا نخورده.
‫چقدر حیف.
‫بالاخره گوشت واقعی دایناسوره.
‫الان چهار روزه که اینجاست.
‫از گوشت تی‌رکس که میراث دنیاست ‫یه گاز هم نزده.
‫چی؟
‫آهای!
‫خیلی وقت بود ندیده بودمت.
‫آهای، زود باش بهم بگو. ‫راجع به چی حرف می‌زدین؟
‫حرفی نزدیم. ‫اون که اصلا حرف نمی‌زنه.
‫ولی...
‫پیکل آماده است.
‫خودش متوجه.
‫متـ...
‫دعا کن.
‫متوجه شدن میاموتو موساشی شکارشه.
‫موساشی شکارشه؟
‫اتفاق جالبی می‌شه.
‫منظورت چیه؟
‫موساشی...
‫غذای پیکل می‌شه.
‫موساشی رو بخوره.
‫واقعا به نظرت از پس چنین کاری بر میاد؟
‫مخصوصا الان که پیکل خیلی ضعیف شده ‫و حتی نمی‌تونه غذا بخوره.
‫این‌طور نیست که نتونه غذا بخوره.
‫خودش غذا نمی‌خوره.
‫اون نمی‌خواد غذا بخوره. ‫می‌خواد ضیافت کنه.
‫می‌خواد با ولع ببلعه.
‫حالا حرفی که دوپو اوروچی خیلی وقت پیش ‫بهم زده بود رو می‌فهمم.
‫گرسنگی در حیات وحش ‫بهترین شرایطه.
‫که این‌طور.
‫شمشیر عزیز موساشی ‫به دستش برگشته.
‫ولی...
‫با این حال، ذهنم درگیر می‌شه.
‫قوی‌ترین دایناسور دوره کرتاسه، تی‌رکس.
‫یعنی دندونش از شمشیر کمتر بود؟
‫نوشیدنی خوبیه.
‫خیلی خوشمزه است.
‫خیلی خوبه، مگه نه؟
‫این گیوزاست؟
‫شیرینه. ‫شیرینی خوبی داره.
‫که این‌طور.
‫شیرینی سبزیجاته. ‫کلم و پیازش از گوشت بیشتره.
‫سبزیجات...
‫که این‌طور. واقعا شیرین و آبداره.
‫درست درک نشده، آخه گوشت خوردن ‫خیلی تبلیغ می‌شه،
‫اما گیوزا در واقع غذای گیاهیه.
‫انتظار نداشتم.
‫یعنی غذای گوشتی نیست؟
‫از آثار مضر پیچیدگی غربی ‫پس از شکست در جنگه.
‫باکی؟
‫واقعا چنین حرفی زد؟
‫از تو شنیده بود.
‫گرسنگی لزوما نقطه ضعف نیست.
‫بیان چنین حرفی در حین این ضیافت عجیبه،
‫ولی واقعا خودم گفته بودم.
‫گرسنگی بهترین شرایط در حیات وحشه.
‫واقعا خودم گفته بودم.
‫دوپو، نظرت چیه؟
‫شمشیر موساشی...
‫یا دندون تیرانوسوروس؟
‫کدومشون برتره؟
‫حرف جالبیه.
‫یه داستان این شکلی هست.
‫رمان‌نویسی که کل عمرش شکار می‌کرد،
‫آقای هاروهیکو اویابو چنین حرفی زده بود.
‫اگه یه انسان و حیوان وحشی ‫رو در رو بشن،
‫فقط اگه انسان تفنگ داشته باشه ‫برابر هستن.
‫گفتی برابر؟
‫خب، با احتساب آمار پیروزی،
‫نمی‌شه راحت گفت برابرن.
‫حتما خودش بارها با حیوانات وحشی ‫رو در رو شده.
‫خطری که ازشون حس می‌کرد،
‫حتی با تفنگ پیشرفته در دست،
‫نشون می‌ده حیات وحش ‫چقدر قدرتمنده.
‫که این‌طور.
‫اگه موساشی با خرسی سه متری ‫و یه تنی رو در رو می‌شد،
‫اصلا مبارزه‌ای در کار نبود.
‫تو کلاس یه تنی، ‫مقابله کار خیلی سختیه.
‫گمون کنم.
‫اما در دوره کرتاسه،
‫حیوانات وحشی‌ای که پیکل ‫باهاشون رو در رو می‌شد،
‫سیزده متر طول داشتن ‫و وزنشون شش تن بود.
‫سوسمارهای گوشت‌خوار عظیمی بودن.
‫تیزی دندون‌هاشون و قدرت گازشون...
‫با این حال، در دوره سنگوکو،
‫بین موساشی و قبیله مشهور یوشیوکا ‫درگیری شکل گرفته بود.
‫کل قبیله اعزام شدن، ‫چند ده نفر اعزام شدن.
‫لازم به ذکر نیست ‫که نیزه و شمشیر داشتن.
‫حتی کمان و سلاح گرم هم داشتن.
‫قدرت اهریمنی مبارزه موساشی ‫همه‌شون رو شکست داد و پیروزش کرد.
‫کدومشون برتره؟
‫هر از گاهی حال می‌ده این‌جوری ناهار بخوریم ‫و به آبگیر نگاه کنیم.
‫البته مگس‌ها یه‌کم رو اعصابن.
‫این...
‫بال...
‫پس این‌جوری بود!
‫حکایتی که می‌گفت وسط غذا ‫با چوب غذاخوری مگس می‌گیره...
‫خیال می‌کردم افسانه دروغین باشه، ولی...
‫فقط با چوب گرفتنش عجیب نیست.
‫خود مگس رو نگرفت،
‫بلکه بالش رو در حین پرواز گرفت!
‫بخوره؟
‫بله. بخوره.
‫بخوره؟ یعنی این‌جوری؟
‫آره، همون‌جوری.
‫بخوره...
‫اون می‌خواد من رو بخوره؟
‫می‌خواد میاموتو موساشی بی‌رقیب رو بخوره،
‫اولش هم سرت رو می‌خوره!
‫خب... من خوردنی‌ام؟
‫حداقل از نظر پیکل ‫ضیافت بزرگی هستی.
‫دنبال شکست نیست،
‫دنبال پیروزی نیست،
‫بلکه دنبال خوردنه.
‫من خوشمزه‌ام؟
‫عذر می‌خوام.
‫- اینجا سیگار کشیدن یه‌کم... ‫- بله؟
‫شهر قوانینی داره. ‫لطفا اونجا تو ناحیه مخصوص سیگار بکشین.
‫درسته. ببخشید.
‫فردا.
‫روز ششم.
‫نه غذا خورده، نه آب، نه خوابیده.
‫داره شرایط وحشیانه آماده می‌کنه.
‫فردا خیلی خفن می‌شه.
‫«ترجمه از کیارش»