‫«ترجمه از کیارش»
‫بزرگ‌ترین استادیوم ‫سرپوشیده ژاپن، توکیو دوم.
‫در اعماق این تأسیسات، ‫جایی هست که می‌گن وجودش سریه.
‫سالن هنرهای رزمی زیرزمینی ‫کوراکوئم توکیو دم.
‫قبلا روی زمین مبارزه هنرهای رزمی ‫زیادی برگزار شده.
‫عظمت این امواج هرچقدر هم که بود،
‫سالن همیشه پر می‌شد.
‫چون اعضای منتخبی که به اینجا ‫دعوت می‌شن باور دارن...
‫اینجا می‌شه قوی‌ترین اشخاص ‫روی زمین رو دید.
‫حتی از اینجا هم کامل حسش می‌کنم.
‫همون انرژی مضاعفه.
‫کاملا طبیعیه.
‫دوره سنگوکو علیه عصر دایناسورها.
‫اینجا می‌شه قوی‌ترین ‫اشخاص روی زمین رو دید.
‫چی؟
‫از ظاهرشون راحت می‌شه فهمید کی هستن.
‫از روی مهارتشون راحت می‌شه فهمید کی هستن.
‫که این‌طور.
‫فقط از روی علاقه نیومدن اینجا.
‫از روی کنجکاوی اومدن اینجا.
‫آخه زندگی مملو از خون و عرق رو ‫انتخاب کردن...
‫و فهمیدن وظیفه طبیعیشون ‫مشاهده این مبارزه است.
‫می‌خوان نبرد ببینن، ‫نه اعدام در ملأ عام.
‫می‌خوان مسابقه ببینن، ‫نه نمایش سلاخی.
‫دست‌کمش نگیرین عزیزان!
‫شکارچی طبیعی تیرانوسوروس!
‫داره میاد.
‫اون آدمیه که راحت دو نیم بشه؟
‫متوقف شد؟
‫شمشیر موساشی متوقف شد؟
‫چه قدرت شگفت‌انگیزی!
‫با عضلات صورتش که از خشم سفت شدن ‫و عضلات اولیه‌اش،
‫شمشیر موساشی رو متوقف کرد!
‫آفرین! دژ عضلانی!
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تموم... شد؟
‫اهریمنی با گرز آهنین؟
‫پیکل شمشیر رو گرفت!
‫می‌خواد با قدرت زیادش ‫با شمشیر حمله کنه؟
‫شمشیر رو نمی‌بینم.
‫تو زمین...
‫فرو کردش؟
‫نه.
‫بریدش.
‫کلش رو عمودی برید.
‫چه قدرت خارق‌العاده‌ای.
‫- سرپاست! ‫- کی این‌جوری شد؟
‫دژی عضلانی که می‌تونه ‫جلوی شمشیر رو بگیره.
‫حتی من هم تا حالا ندیده بودم.
‫شمشیر من که می‌تونه ‫کلاه‌خود رو دو نیم کنه،
‫جلوی استخوان متوقف شد ‫و لای عضلات گیر کرد.
‫چنین بدن‌هایی هم هستن.
‫شمشیر از دستم سر خورد.
‫برخوردش اون‌قدر محکم بود ‫که حتی متوجه نشدم.
‫به زمین افتاده بودم و منتظر بودم، ‫اما حرکت دیگه‌ای نکرد.
‫جای تعجبی نداره.
‫پیکل شمشیرزن شده.
‫حوصله‌ام سر رفت.
‫فشار از بین رفت.
‫این قسمت مصاحبه نویسنده ‫با کاراته‌کار مشهوره.
‫حرف‌هایی شنید که شوکه شد.
‫حریف شمشیر به دست ‫خطرناک نیست،
‫آخه فقط از شمشیر استفاده می‌کنه.
‫این عبارت تأثیر عمیقی روش گذاشت.
‫حتی اگه دژی عضلانی باشه...
‫نقاط برشش محدوده.
‫گوشه‌ها رو می‌برم.
‫طبق انتظار، گوشه‌ها رو برید.
‫جفت آرنج‌ها.
‫جفت شونه‌ها...
‫و جفت زانوها.
‫بریدشون.
‫شبیه برش انگشت ‫یا برش پا،
‫این تکنیک تو کن‌دوی مدرن وجود نداره.
‫از شینای، شمشیر چوبی استفاده نکرد،
‫اما باید با شمشیر باشه. ‫این تکنیک واسه همین وجود داره.
‫هنر شمشیرزنی همینه.
‫هنر...
‫شمشیرزنی همینه.
‫با نمایش تکنیک‌های ما کاراته‌کارها ‫مقابل سلاح فرق داره.
‫اون حرکات...
‫ساده،
‫شفاف و هماهنگ شمشیر ‫نباید اینجا وجود داشته باشه.
‫به‌جاش حتی...
‫از تکنیک‌های...
‫کثیف و بی‌رحمانه استفاده می‌شه.
‫هنر شمشیرزنی همینه.
‫غافل‌گیر شدم.
‫قرار بود تمام گوشه‌هاش رو ببرم،
‫اما فقط زخم‌های عمیقی بهش وارد کردم.
‫خون‌ریزیش متوقف نمی‌شه ‫و در نهایت بی‌هوش می‌شه.
‫بعدش موساشی پیروز می‌شه.
‫اون‌جوری عالی نمی‌شه.
‫خب، طبق انتظارم...
‫چپ و راست،
‫بالا و پایین...
‫یا جلو و عقب.
‫برش شکوهمندی ‫که تو رو دو نیم کنه.
‫این حرف از جانب من عجیبه، ‫اما به نفعشه متوجه بشه...
‫این بدن اولیه چقدر شگفت‌انگیزه!
‫یافتم.
‫از دژ عضلانی فولادی ‫تا پوست نرم توفو.
‫بیا من رو بخور پیکل.
‫طعم من، موساشی رو بچش.
‫وقت نداری! زود باش!
‫دژ عضلانی می‌خواد نهایت قدرتش رو ‫بروز بده.
‫در همون لحظه، ‫دقیقا قبل از بروز دادنش،
‫عضله اندکی پیش از فولادین شدن، ‫عین توفو می‌شه.
‫یه لحظه قبل از پرتاب.
‫یه لحظه قبل از پرش.
‫یه لحظه قبل از مشت زدن.
‫عضله خیلی نرم می‌شه.
‫دقیقا قبل از محکم شدن، ‫خیلی نرم می‌شه.
‫همین‌جاست. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫تموم شد.
‫من راضی‌ام.
‫آفرین به جفت قهرمانان.
‫توکوگاوا.
‫کوره‌ها.
‫برنده مشخص شد توکوگاوا.
‫کافی نیست؟
‫کوره‌ها.
‫فقط دو شخص حاضر در مبارزه ‫نتیجه رو مشخص می‌کنن.
‫ما فقط وقتی خودشون به نتیجه برسن ‫اعلام می‌کنیم.
‫حتی اگه قانون...
‫تو من رو خوردی.
‫جای تعجبی نداره.
‫معلومه. همون پیکل ‫رئیس بزرگ کاتسومی رو خورده بود.
‫من... خوشمزه‌ام؟
‫تو غرق در خونی و زخم‌های عمیق برداشتی، ‫اما من باز هم خوشمزه‌ام.
‫ناراحت نیستم.
‫با این که حرکات عضلات ‫و الگوی تنفست رو تشخیص دادم،
‫نتونستم شکوهمندانه دو نیمت کنم.
‫- داره می‌خوره. ‫- غرق در خونه و داره می‌خوره.
‫درست فکر کرده بودم.
‫گردنشه.
‫ببین پیکل.
‫با چنین تکه گوشت کوچکی ‫نمی‌تونی قوت بگیری.
‫سر.
‫سعی کن از اینجا بخوری.
‫کلمات رو نمی‌فهمه،
‫اما نیتش رو حس می‌کنه.
‫من رو دست‌کم گرفته.
‫شکل نهاییشه.
‫به موقع حمله کن!
‫تو انسانی؟
‫خطر چی هست؟
‫خطر چیزیه که ما رو تهدید می‌کنه.
‫چنین طرز فکری اشتباه نیست.
‫تهدید جسمانی، ذهنی...
‫یا جفتش خطرناکه.
‫خب، چه جایی خطرناک محسوب می‌شه؟
‫فقط خطرات جسمانی رو فرض کنیم. ‫مثلا طوفان.
‫اسکله‌ای که امواج بزرگ بهش می‌خورن ‫خیلی خطرناکه. نباید برین اونجا.
‫یه مثال دیگه آتش‌فشانه.
‫دهانه فعالی پر از گدازه. ‫از این خطرناک‌تر نداریم.
‫اشخاصی که از چنین خطراتی ‫جون سالم به در می‌برن...
‫معمولا قهرمان فرض می‌شن.
‫در این صورت،
‫احتمالا آشنای من هم قهرمان محسوب بشه.
‫آخه...
‫جایی که ازش فرار کرد ‫خیلی خیلی خطرناک بود.
‫از توی دهن یه تیرانوسوروس فرار کرد.
‫دندون‌های تیز.
‫قدرت گاز گرفتن بی‌اندازه.
‫نباید برین اونجا.
‫فهمیدم. تو انسان نیستی.
‫شکل بدنش...
‫تغییر کرد.
‫چی شد؟
‫دوپینگ کرده؟
‫شکل نهاییش...
‫موفق شد!
‫حتی نینجاها هم ‫از پس این کار بر نمیان.
‫تو هیولایی؟
‫مهم نیست. حمله کن.
‫بعد از گوریل عظیم هیلدا ‫چنین چیزی ندیدیم، مگه نه؟
‫عضلاتش حتی محکم‌تر شدن...
‫و می‌تونی جلوی جریان خون رو بگیری.
‫تو واقعا هیولایی.
‫می‌تونم هرچقدر بخوام زخمیت کنم.
‫من اون‌قدر عاشق زخمی کردنم ‫که نمی‌تونم دست بردارم.
‫وقتی فرصت زخمی کردن دارم،
‫دست خودم نیست و زخمی می‌کنم.
‫عادت بدمه.
‫واقعا نیازی نیست. ‫یه ضربه کافیه.
‫اما نمی‌خوام فرصت رو از دست بدم، ‫واسه همین خیلی زخمی می‌کنم.
‫در دوئل‌های پیشینم،
‫جلوی حریفانی که بعد از یه ضربه ‫تعظیم می‌کردن، با خودم می‌گفتم...
‫«خواهش می‌کنم بلند شو!»
‫می‌گفتم: «لطفا دوباره باهام دوئل کن.»
‫هرچقدر هم زخمی می‌کردم،
‫هیچ بدنی نبود که سالم بمونه؟
‫هرچقدر هم که زخمی می‌کردم،
‫هیچ بدنی نبود که حتی ‫پس از ده ضربه از پا نیفته؟
‫این دنیا وسیع و گسترده است.
‫اولین ضربه رو زدم، ‫دومین ضربه، سومین ضربه،
‫چهارمین ضربه، ‫پنجمین ضربه، ششمین ضربه.
‫چند بار می‌ذاری زخمیت کنم؟
‫می‌ذاری چقدر زخمیت کنم؟
‫در این لحظه، ‫ذهن پیکل درگیر...
‫این حس بود...
‫این حس که از بقیه متفاوته.
‫حسی که با همه فرق می‌کنه.
‫بده،
‫سریعه...
‫و دردناکه.
‫آخ!
‫همینه؟
‫در گذشته،
‫مدام می‌انداختمش تو دهنم...
‫و حس می‌کردم دهنم ‫عین آتش‌فشان فوران می‌کنه.
‫همونه.
‫ظاهرش عوض شده...
‫و جفت دستش سلاح داره.
‫حتی از تکنیک عبور از بدنم استفاده می‌کنه.
‫دیگه نمی‌خوام بخورم.
‫کلی زخمی شده و برش خورده ‫و اراده مبارزه رو از سدت داده.
‫اشتهاش کور شده.
‫کافیه.
‫آهای.
‫چیه؟
‫دیگه لازم نیست بخورمش.
‫خروج اضطراری؟
‫پیکل.
‫الان داری چیکار می‌کنی؟
‫تموم شد دیگه!
‫خیال کردی می‌ذارم بری؟
‫داری جلوی دشمنت می‌لرزی.
‫نمی‌خوام کسی که نمی‌تونه حرکت کنه رو ‫دو نیم کنم.
‫[ققنوس سرخ]
‫همین‌جوری صدا داد ‫و چهار دست و پا فرار کرد؟
‫چه خوی وحشی شکوهمندی.
‫فرار کرد.
‫بی‌شرمانه.
‫حتی درمان نشد؟
‫پیکل،
‫کجا رفتی؟
‫ای احمق.
‫باید فرار می‌کردی.
‫شاید هیولا باشه، اما جنگجو نیست.
‫هنر رزمی‌ای که حیات وحش ‫ازش فرار کرد.
‫باقیش رو به من بسپار.
‫هنر رزمی‌ای که حیات وحش ‫بهش عقب‌نشینی کرد.
‫کدومشون برتره؟
‫نشونمون بده موتوبه.
‫[ققنوس سرخ]
‫چه روز خوشحال‌کننده‌ایه.
‫داشتم آرزوهام رو دنبال می‌کردم...
‫و چند دهه از زندگی لذت می‌بردم.
‫امشب بالاخره به ثمر می‌شینه.
‫این‌جوری جشن می‌گیرم.
‫اومد!
‫چی؟
‫ها؟ تو...
‫سلام.
‫از دیدار مجددت خوشحالم.
‫توکوگاوا! چقدر باملاحظه‌ای!
‫وایستا ببینم...
‫«ترجمه از کیارش»