.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫این دست و پا به‌خوبی ‫با خودخواهیِ من کنار اومدن.
‫امشب، مورد تقدیر قرار می‌گیرید.
‫استاد شیبوکاوا.
‫الان زانوهات آروم می‌گیره.
‫ممنونم.
‫حتی اگه سعی کنم جلوتو بگیرم...
‫بی‌خیال نمیشی، مگه نه؟
‫گستاخی من رو ببخشید.
‫هیچ‌کس راضی به این کار نبود، ‫ولی به هر حال مسئولیتشو قبول کردم.
‫دخالتِ بی‌جا کردم.
‫می‌دونم خیلی ناگهانی می‌پرسم، موتوبه،
‫ولی در روز چقدر تمرین می‌کنی؟
‫گفتید تمرین؟
‫سوال سختیه.
‫تنبلی می‌کنی؟
‫روزی چند بار.
‫روزی چند بار تمرین می‌کنی؟
‫نه، روزی چند بار مغزم ‫از هنرهای رزمی منحرف میشه.
‫زندگی روزانه‌ام خارج از دوجو،
‫به مسواک زدن، غذا خوردن، ‫احساسات در برخورد با انسان‌ها ختم میشه.
‫در اون لحظات، متوجه میشم ‫که هنرهای رزمی رو فراموش کردم.
‫به جز این مواقع، ‫همیشه به هنرهای رزمی فکر می‌کنی؟
‫احتمالا، آره. به جز وقتی می‌خوابم. ‫یا حتی وقتی خوابم.
‫مثل رابطه عاشقانه بین مرد و زن می‌مونه.
‫دقیقا همین‌طوره.
‫از کنترلِ من خارجه، ‫واسه همین ادامه میدم.
‫نه، ولی امروز با بقیه روزها فرق داره...
‫روز خیارشوره.
‫می‌بینی؟ حرفشون همینه.
‫از همه متشکرم.
‫صبر کن.
‫صبر کن. یه لحظه صبر کن.
‫حتی اگه بقیه راضی باشن...
‫می‌بینی؟
‫چه تو راضی باشی یا نه،
‫تصمیم‌گیری با اونه.
‫تو کاره‌ای نیستی.
‫اگه انجام ندی، ‫از پشت بهت خنجر میزنم.
‫حمله به چشم.
‫چقدر حرفه‌ای.
‫حمله غافلگیرانه جواب داد.
‫تاندون آشیل. ‫شاید این درد واست آشنا نباشه.
‫موثره.
‫آره.
‫چشم راست سالمه.
‫حمله به چشم از فاصله نزدیک، ‫پرتاب برعکس و پیچوندن پا.
‫فن‌هاییه که تو زمانِ من ‫در مبارزه انجام می‌دادن.
‫موتوبه بودی، درسته؟
‫بهت خوش آمد میگم.
‫احمق‌جون! ‫آخه کدوم آدمی اینجا سیگار می‌کشه؟
‫خیلی‌خب.
‫این سیگاره. ‫زمانِ تو، فکر کنم پیپ رایج بود؟
‫سیگاری که توی دهن توئه، ‫فقط اون روشن میشه.
‫فهمید؟
‫بویی که میده، بوی فوگوئه. ‫مشخصه که به نوشیدنی آغشته شده.
‫زهرآلودشون کردی، موتوبه؟
‫زهرآلود؟
‫عجب.
‫نوع سم رو می‌تونه تشخیص بده؟
‫واقعا؟
‫خیلی فرق دارن.
‫باورم نمیشه.
‫تکنیک‌هایی که واسشون زیاد وقت گذاشته بودم، ‫به سادگی بی‌اثر شدن.
‫همه‌شون موثر نبودن، می‌دونی.
‫خب، بالاخره حرفه‌ام داره دیده میشه.
‫آره، خوشمزه‌ست.
‫موتوبه، نظرت چیه این سیگار رو ‫علامتی برای ادامه مسابقه فرض بگیریم؟
‫بمب؟
‫غیر ممکنه.
‫حتما شوخیه.
‫خوبه. ‫خب، راه دیگه‌ای هست؟
‫تحمل ندارم!
‫خوبه. با هیچی مشکل ندارم!
‫سم خوبه! بمب خوبه!
‫واسم مهم نیست چه روشی رو به کار بگیری!
‫فقط زنده بمون، موتوبه!
‫بالاخره بدستش آوردم.
‫اما تو خیلی راحت از دستش دادی.
‫اون شمشیری که مثل جونت واست عزیزه.
‫موساشی، سرفه‌اش گرفت،
‫و موقعیتش لو رفت.
‫و دوباره درگیر شدن...
‫بمب دودزا؟
‫خیلی وقت بود بو نکرده بودم.
‫این تاندون آشیله؟
‫انگاری درست شد.
‫بعد از تقریبا ۳۶ ثانیه.
‫در اون لحظه...
‫خیلی‌خب.
‫چطوری می‌خوای این زخمی که ‫رو صورتم گذاشتی رو جبران کنی؟
‫ایزو موتوبه، با شمشیری که در دست داره، ‫نمی‌تونه قدم برداره.
‫وای، خیلی جالبه.
‫با وجود اینکه من شمشیر دارم،
‫دامنه حملات تو خیلی بیشتره.
‫بذار بهت پس بدم.
‫عجب واکنش فوق العاده‌ای... ‫انگار که داشت یه دکوری رو برمی‌داشت.
‫غلاف شمشیر به تنهایی ‫اسلحه به حساب نمیاد.
‫بی احتیاطی کردی و زیاد از حد پس گرفتی.
‫خوبه! ‫مگه راه دیگه‌ای هم هست؟
‫توی یه حمله له و لورده‌اش کن!
‫داره شکستش میده!
‫دندون‌های آسیابش از اینجا بیشتر دیده میشه، ‫تا تو دهن خودش.
‫صرفا برای نمایش نیست. ‫این جنون حاصل عقل‌گرایی مطلقه.
‫دندون‌های آسیابم شل شدن.
‫یه بار با یه مبارز کوساریگاما ‫به نام شیشیدو جنگیدم،
‫اما یه بار هم اجازه ندادم ‫اون وزنه به بدنم بخوره.
‫دستاورد بزرگی بود، ایزو موتوبه.
‫گرفتش!
‫آفرین!
‫با وجود اینکه خیلی راحت اونو گرفته...
‫محاله!
‫چطور ممکنه؟
‫با اینکه انگشت کوچیک و حلقه ‫نقش اصلی رو دارن،
‫با قدرت موتوبه برابری می‌کنه!
‫خیلی‌خب.
‫زخمی که به صورتِ یه جنگجو وارد کردی رو ‫چطور جبران می‌کنی؟
‫هاچیمونجی، ‫دو نیم شدن بدن با دو دست،
‫یا یه ضربه سهمگین مورب،
‫یا ضربه‌ای که به صورت، ‫گونه‌ها و سینه می‌خوره.
‫هدیه یادبوده.
‫همه‌اش جواب میده. ‫یکی رو انتخاب کن.
‫دوران قدیم؟
‫حرف‌های عجیب میزنی.
‫اگه می‌خوای عمر طولانی داشته باشی،
‫باید سرتو بندازی پایین ‫و بی‌سر و صدا زندگی کنی.
‫بگو ببینم، چرا اومدی اینجا ‫و جونتو به خطر انداختی؟
‫دوره ادو،
‫یه دفتر راهنمای سامورایی وجود داشت، ‫به اسم هاگاکوره،
‫این جمله رو نوشته بود.
‫«راه سامورایی در مرگ نهفته است.»
‫الان راه و روش سامورایی تکامل پیدا کرده. ‫تفاوت داره.
‫دیگه برای خدمت به ارباب‌ها زندگی نمی‌کنیم.
‫الان زندگی ما برای محافظت ‫و حفظ امنیت ماست.
‫و بعلاوه، جونِ ما برای ‫محافظت از همسایه‌های مهربون و خوب ماست.
‫برای زنده موندن، به مسیری تبدیل شد ‫که فقط برای همین هدف شکل گرفت.
‫نیزه کوتاه؟
‫نیزه‌ست.
‫نیزه کوتاه؟
‫کار با اونو بلدی، ایزو؟
‫اگه مهارت شمشیرزنی تو ‫از صد، پونصد باشه،
‫مهارت نیزه‌ی من نهایت هفتاده.
‫ولی بازم بی‌خیال نمیشم!
‫این فکر در ذهن موساشی شکل گرفت. ‫«عمرا بتونه نصفش کنه!»
‫این فکر نصفه و نیمه موند.
‫آفرین! فن ضربه به بدن، آتمی!
‫نه حمله و نه ضربه...
‫فقط یه گزینه وجود داره.
‫تمام توانمو به کار بگیرم!
‫باید با تمام قدرتم مشت بزنم!
‫از دوره سنگوکو، عصر مبارزه،
‫در فن‌های حمله خیلی پیشرفت کردیم.
‫سرت داغون شده.
‫کارتو یه‌سره می‌کنم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اون شکافته شده.
‫ما شمشیربازها بازم ‫اثراتِ آتمی رو حس می‌کنیم.
‫طوری که صورتمو بُریدی آفرین داره، ‫ولی در واقع چشم منو باز کرد.
‫اگه در عوض از دستِ خالی استفاده می‌کردی، ‫ممکن بود بازم بیهوش باشم.
‫هی، موتوبه.
‫اون خِفتان بود؟
‫خِفتان.
‫لباسی که از زنجیرهای به‌هم چسبیده ساخته شده.
‫زره‌ای که بالاتنه در مقابل ‫ضرباتِ شمشیر محافظت می‌کنه.
‫خِفتان؟ یعنی چیزیش نشد؟
‫نباید رد شده باشه!
‫رد نشده.
‫اما با این‌حال.
‫جلیقه ضد گلوله اجازه نمیده ‫گلوله رد بشه.
‫هرچند، وقتی یه اسلحه با کالیبر بالا باشه،
‫جلوی نفوذ به بدن رو می‌گیره، ‫اما تاثیر بسیار زیادی داره،
‫بدن رو در معرض آسیب قرار میده.
‫اگه خِفتان پوشیده باشی، ‫یعنی آسیب ندیدی.
‫واقعا همین‌طوره؟
‫توی مبارزه‌ام با اون،
‫وقتی لباسش رو که ‫از پارچه مخصوص ساخته شده رو گاز گرفتم،
‫کاملا دندونم رو نابود کرد.
‫اینکه با تهِ شمشیر ‫جون یه نفر رو بگیرم کاری نداره.
‫با شمشیر چوبی آدم‌های زیادی رو کشتم.
‫حمله‌های موساشی بی ماننده.
‫فکر می‌کنی با یه لایه زنجیر ‫می‌تونی جلوشو بگیری؟
‫فهمیدم.
‫به حدی زره پوشیدی ‫که از دست و پاهات هم محافظت می‌کنه.
‫مشکلیه؟
‫خجالت نکش، جنگجو ایزو موتوبه.
‫این آخر راهه.
‫[هوسوکاوا تاداتوشی]
‫موساشی، تو دقیقا همون آدمی هستی ‫که می‌خوام اینو آزمایش کنه.
‫می‌خوای منو آزمایش کنی؟
‫کلاهخود جدیده.
‫آهنگرِ سکی اینو ساخته.
‫از بهترین فلز درست شده،
‫و استحکام بالایی داره.
‫وقتی آزمایش انجام دادیم،
‫شمشیر چوبی و شمشیر بلند رو راحت رد کرد.
‫خب، موساشی؟ ‫به نظرت می‌تونی دو نصفش کنی؟
‫عمق رنگ فلز و نور سرد و بی‌روحش
‫ظرافت حقیقی سکی رو نشون میده.
‫بعید می‌دونم یه برش تاثیر داشته باشه.
‫هر چند، دو نصف کردن این، ‫هیچ کاری نداره.
‫خیلی‌خب.
‫لطفا بهم رحم کن.
‫تو نبرد هم همین حرفو میزنی؟
‫اگه با ته شمشیر میزدم، کافی نبود؟
‫بی نظیره.
‫دستشو نصف کرد!
‫هنوز به یه لایه وصله؟
‫زره خیلی خوبی داری.
‫بی‌فایده‌ست!
‫ضربه تبر در مقابل گلوله ضد گلوله.
‫حتی اگه زره رو سوراخ نکنه، ‫نوکِ تبر بازم به بدنش می‌خوره.
‫یادت رفته، ارباب موتوبه؟
‫رقیبت یه آدم لاتِ شمشیرباز نیست!
‫مسابقه تموم شد! جلوشو بگیر!
‫هی! پسر!
‫احمق.
‫اگه اون کار رو کنی،
‫اگه جلوشو بگیری،
‫نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫گرفتمش!
‫حمله کرد؟
‫ممنونم.
‫اینکه آخرین لحظه عمرم ‫چنین فرصتی رو بدست آوردم...
‫تنها چیزی که باقی مونده، ‫آخرین فنیـه که بلدم.
‫به موقع تونستم!
‫- اونو گرفت! ‫- قفل گردن؟
‫فن خفگی از پشت سر؟
‫جواب داد!
‫ارباب برنده میشه!
‫فایده‌ای نداره.
‫سر همچین چیزی هرگز بی‌خیال نمیشم.
‫هیچ‌کدوم از پاهامو نمی‌تونم تکون بدم.
‫با وجود اینکه خِفتان جلوی آخرین حمله رو گرفت ‫که بهم صدمه وارد نکنه،
‫یکی از ریه‌هام از کار افتاده، ترقوه‌ام شکست، ‫و دست راستم حرکت نمی‌کنه.
‫حتی اگه یه ذره فکمو شل کنم،
‫اونوقت دیگه نمی‌تونم
‫از خودم، هم‌رزم‌هام، این نسل، ‫و از همه مهم‌تر،
‫تو، موساشی، محافظت کنم.
‫ببخشید انقدر طول کشید.
‫الان متوجه شدم.
‫همین الان تنهایی‌تو فهمیدم.
‫مسابقه تموم شد!
‫قطعی بود.
‫الان چی میشه؟
‫در نهایت تو ازم محافظت کردی.
‫از بین اون‌هایی که محافظت می‌شدن،
‫شیرینی آزادی، تسلی خاطر ‫و قدردانی وجود داشت.
‫بین اون‌هایی که با مشت شکست خورده بودن،
‫تلخی یاس، پشیمونی و حسادت وجود داشت.
‫هر دو در وجودشون نهفته بود.
‫من شکست خوردم.
‫قبل اون، من چند بار تیکه و پاره شدم؟
‫نه، اون‌ها پیام بود.
‫حرف زدن از تیکه شدن ‫تا انجام اون خیلی فرق داره.
‫اگه این‌طور باشه، ‫چند بار بهم رحم کردی؟
‫با اینکه رقیبت هستم، ‫اما منو حریف قدری نمی‌دونی.
‫شمشیر تو فقط به زره‌ام برخورد کرد،
‫حتی با اینکه می‌تونستی ‫به نقاط دیگه‌ای ضربه بزنی.
‫دستتو خوندم.
‫توی کتابی که نوشتی،
‫هزار روز تمرین کن تا ساخته بشی. ‫ده هزار روز تمرین کن تا صیقل داده بشی.
‫حتی الان، مطمئنم داری خودتو صیقل میدی.
‫حتی موقع این مسابقه دوستانه.
‫برای تو، این مسابقه مبارزه‌ای بود ‫که جون سالم بدر می‌بری.
‫صرفا از ساده‌لوحیت سوء استفاده کردم.
‫تونستم پیروزی‌تو تهدید کنم.
‫اما نتونستم برای جونت خطرساز بشم.
‫می‌خوای دوباره امتحان کنیم؟
‫موتوبه.
‫ممنون.
‫با این‌حال، تو پیروز شدی.