‫«ترجمه از میثم موسویان»
‫یه فرصت آخر داریم.
‫برای چی؟
‫که امشب از کلکسیون سرقت کنیم.
‫عقلت رو از دست دادی؟ ‫دیدی اون تو چه خبره؟
‫حصار سیمی، اختلالگر، گاوهای جنگی… ‫این دیگه سرقت پاریس نیست.
‫فقط چون بروس پاشو گذاشت تو اون عمارت، ‫بهش شلیک کردن.
‫معجزه بود که خودش و کیلا زنده موندن.
‫حق با توئه. پاریس، پاریسه.
‫و اینجا تهوع‌آورترین بخش اسپانیاست. ‫باید از پسش بربیایم.
‫بگیر، دامیان.
‫یعنی نقشه‌ت فقط اینه که ‫با تیراندازی بریم تو؟
‫اشتباه می‌کنی.
‫از در می‌ریم تو، جوری ‫که انگار صاحب اونجاییم.
‫اینم کلیدهای مغناطیسی ‫برای ورود به عمارت.
‫با اون یارو چی کار کنیم؟
‫تو و روی می‌مونید ‫و مراقبش هستید.
‫بالاخره مهمون ماست.
‫ساچمه‌ها رو از صورتش دربیارید ‫و زخم‌هاشو ضدعفونی کنید
‫که فردا صحیح و سالم برگرده خونه.
‫من پرستار نیستم، ولی می‌تونم ‫برم تو عمارت و مثل برق برگردم.
‫برلین، فکر کنم اونجا خیلی ‫بیشتر به درد بخورم تا اینجا.
‫بیشتر از بروس. بی‌احترامی نشه.
‫کمرون، این تصمیم حرفه‌ای نیست، شخصیه.
‫دارم این کارو برای تو می‌کنم.
‫برای آشتی عاشقانه‌ت.
‫بمون و مواظب این عوضی باش. ‫می‌بینی چقدر به نفعت میشه.
‫دست روی ماشه، آدرنالین، ترس…
‫به هر رابطه‌ای جون تازه می‌ده.
‫کسی هست بخواد برای رهبری گروه داوطلب شه؟
‫هی، حالت خوبه؟
‫نه بروس، خوب نیستم.
‫یه ساعت پیش، تو همین ماشین، ‫فکر کردم کشته شدی.
‫هی. آخرش که چیزی نشد.
‫به لطف تو.
‫مثل آیرتون سنا پریدی وسط. ‫[راننده حرفه‌ای ماشین]
‫بروس، قبل از اینکه دوباره بریم تو، ‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫یه مدتی دچار تردید شده بودم.
‫یه...
‫یه لحظه سردرگمی با یه مرد داشتم.
‫فقط یه بار دیدمش. برنامه‌ریزی نشده بود. ‫معنایی هم نداشت.
‫داری چی می‌گی، کیلا؟
‫حرف زدین؟ خوش و بش ‫کردین؟ قول و قرار گذاشتین؟
‫- آره. ‫- آره یعنی چی، کیلا؟
‫معاشرت کردیم. ‫ولی فقط یه بار بود. تکرار نشد.
‫وقتی اون مرد اسلحه گرفت سمتت، من...
‫وحشت کردم. خشکم زد.
‫وقتی فکر کردم شاید دیگه نبینمت،
‫یه نیروی عظیم اومد سراغم.
‫خودمو تصور کردم که ‫غیرقابل‌تصورترین کارو می‌کنم،
‫زیر گرفتن اون مرد.
‫قسم می‌خورم اگه بلایی سرت آورده بود، ‫با سنگ لهش می‌کردم.
‫بروس.
‫تو نیروی هستی که منو حرکت می‌ده.
‫می‌دونم دردناکه، ولی باید می‌گفتم.
‫خب، حالا گفتی.
‫داریم به ورودی نزدیک می‌شیم.
‫می‌ریم تو. آماده باشید.
‫سنسورهای حرارتی هیچ لکه ‫نارنجی یا قرمزی نشون نمی‌دن.
‫تا شعاع سی متری کسی نیست.
‫چراغ‌ها رو خاموش کن.
‫[حصار برقی]
‫حصار برقی شش متر جلوتره.
‫هیچ منبع گرمایی نیست. می‌تونیم بریم تو.
‫دریچه هوا سه کیلومتری ‫شمال‌شرق قرار داره.
‫از همین مسیر برو، دامیان.
‫تشعشع مادون‌قرمز می‌بینم.
‫- کجا؟ ‫- پشت بوته‌ها. سمت چپ.
‫شیشه رو بده پایین.
‫از لای شاخه‌ها نمی‌بینم.
‫الان چندتا شدن.
‫دارن تعقیبمون می‌کنن. باید بریم.
‫صبر کن.
‫گاوان. نگران نشو.
‫اون چراغ‌قوه رو خاموش کن.
‫روی صورتم رد انداختی، ‫و هیچ‌کس جرات نداره سمت صورتم بیاد.
‫خفه شو. انرژیتو برای شکار گراز نگه دار.
‫ولش کن، لعنتی! ‫ولش کن، حروم‌لقمه!
‫روی! نه!
‫- ولش کن، لعنتی! ‫- شلیک کن!
‫شلیک کن!
‫چرا شلیک نکردی؟
‫نمی‌تونم یه نفر رو فقط به ‫خاطر گاز گرفتن موهات بکشم.
‫داشت صورتمو تیکه پاره می‌کرد، احمق!
‫برلین گفت باید زنده نگهش داریم.
‫می‌دونی برلین چی کار می‌کرد؟ ‫سوراخ‌سوراخش می‌کرد.
‫فقط بلدی پارس کنی. سگ دست‌آموزی.
‫من وفادارم.
‫این چیزیه که تو نمی‌فهمی.
‫چی؟ حرفی نداری بزنی؟ ‫برای همینه که نمی‌تونی با من کار کنی.
‫خجالت می‌کشی.
‫بعد کاری که کردی، ‫نمی‌تونی تو چشمم نگاه کنی.
‫بهت هشدار داده بودم.
‫- گفته بودم کی‌ام و چه کار می‌تونم بکنم. ‫- مگه اسلحه گذاشته بودم رو سرت؟
‫غیر از اون، همه کار کردی.
‫زانو زدی و التماس کردی ‫یه فرصتی به دوستی‌مون بدم. یادت نیست؟
‫گیجم کردی. ذهنمو به‌هم ریختی.
‫می‌دونی چرا همه حرفامو نادیده گرفتی؟
‫چون زیادی ساده‌ای.
‫چی خنده‌داره؟
‫تو.
‫اینکه چقدر زن‌ها رو کم می‌شناسی.
‫مشخصه که اون وحشیه.
‫تو رام و مطیعی. ساده‌ای.
‫- خفه شو. ‫- از پسش برنمیای.
‫برای زنی مثل اون، ‫دوازده تا مثل تو هم کم میارن.
‫خفه شو، لعنتی.
‫دو ماه نشده ازت متنفر می‌شن.
‫نشنیدی چی گفتم؟ گفتم خفه شو!
‫اوه، حالا فکر می‌کنی خیلی خفنی؟ ‫چرا همینو به خودش نمی‌گی؟
‫ضعیفی.
‫ببین آخرش کی حرف آخر رو زد. ‫تو فقط وایسادی و زل زدی.
‫هر کاری می‌خوای بکن، لعنتی! بجنب!
‫[دریچه هوا]
‫رسیدیم.
‫بیاین انجامش بدیم.
‫به نظر میاد بیشتر از سی متر عمق داره.
‫دوک فرش قرمز برامون پهن نکرده.
‫- امنه. ‫- امنه.
‫همه جا امنه. بیاید پایین.
‫بروس، خوبی؟
‫گیر کردی؟
‫بروس، چرا وایسادی؟
‫چه جور معاشرتی بود؟
‫بروس، الان وقتش نیست.
‫پس تو ماشین وقتش بود، ‫ولی الان نیست؟
‫تو تعیین می‌کنی کی وقتشه؟
‫کیلا، همه‌چی خوبه؟
‫کجا اتفاق افتاد؟
‫- نه. ‫- می‌خواستین بیشتر حرف بزنین؟
‫نه.
‫دلت رو برد؟
‫بروس، خواهش می‌کنم بس کن.
‫پس دلت رو برد.
‫اونو بیشتر دوست داری؟
‫بروس، کیلا.
‫فوراً بیاید پایین.
‫از اون طرف.
‫حدود ششصد متر ‫تا زیرزمین فاصله داریم.
‫لیزرهای هشدار ممکنه هر جایی باشن.
‫- توی تونل یا زیرزمین. ‫- از کجا بفهمیم کجان؟
‫از یه محیط متراکم استفاده می‌کنیم. ‫دستگاه دودساز.
‫امنه. حرکت می‌کنیم.
‫هر چقدر می‌خوای به خودت دروغ بگو.
‫می‌تونی باور کنی مجبورت کردم باهام باشی،
‫ولی دوستم داشتی، کمرون.
‫و هنوزم دوستم داری.
‫برلین راست می‌گه.
‫اینجاییم، تو قشنگ‌ترین شهر اسپانیا، ‫و وقتمونو صرف تنفر از هم می‌کنیم.
‫در حالی که می‌تونستم همه‌چی رو با یه ‫عذرخواهی درست کنم، همین‌جا و همین الان.
‫بعدش دست همو می‌گرفتیم.
‫و از این قایق پیاده می‌شدیم.
‫و می‌رفتیم تو شهر و ‫دیوونه‌بازی درمی‌آوردیم.
‫خودمونو تو قدیمی‌ترین ‫کافه‌های تریانا گم می‌کردیم.
‫مجبور می‌شدیم برای شنیدن صدای هم به هم ‫نزدیک بشیم. تو دوست داشتی تو گوشت حرف بزنم.
‫بعدش همون‌جا می‌موندیم ‫و با هم خوش می‌گذروندیم.
‫همه کارهای کلیشه‌ای توریستی رو می‌کردیم ‫و حس می‌کردیم تازه کشفشون کردیم.
‫می‌رفتیم گرون‌ترین بوتیک شهر،
‫همون‌جایی که اشراف لباس می‌خرن، ‫و یه مدت مثل اونا لباس می‌پوشیدیم.
‫و چقدر بهمون میومد.
‫سوار درشکه می‌شدیم
‫و جلوی چشم همه دور سویا می‌گشتیم.
‫آخرش هم شب رو ‫تو لوکس‌ترین هتل شهر می‌گذروندیم.
‫و می‌گم «می‌گذروندیم»، ‫چون اصلاً نمی‌خوابیدیم.
‫کمرون...
‫چیه؟
‫اون شب واقعاً اون‌قدر بد بود...
‫که هر فرصتی رو بینمون نابود کنه؟
‫تقصیر تو بود.
‫تقصیر توئه، روی.
‫تو بودی که منو به مرز رسوندی.
‫برای همین اون شب همه‌چی فروپاشید.
‫همیشه می‌خواستی تغییرم بدی.
‫نجاتم بدی.
‫ولی فقط بیشتر خرابم کردی.
‫نمی‌تونیم وانمود کنیم هیچ اتفاقی نیفتاده.
‫چرا؟
‫همه اینا یه اشتباه بزرگه. ‫نباید می‌اومدم سویا.
‫کمرون.
‫- به برلین بگو من دیگه نیستم. نمی‌تونم اینجا بمونم. ‫- کمرون! لعنت بهت!
‫آروم نمی‌شم، لعنتی!
‫آخر خط.
‫همون گنبدی که با پهپاد دیدیم.
‫تکون نخورید.
‫یه قدم دیگه هم برندارین.
‫مثل قفس لیزریه.
‫کلکسیون اون تو هست.
‫عجیبه. دوربینی تشخیص نمی‌دم.
‫با این سیستم، نیازی هم بهش ندارن.
‫این لیزرها مثل هر سلول ‫فوتوالکتریکی دیگه کار می‌کنن.
‫لیزر قطع بشه، آژیر یا چیز بدتری فعال میشه.
‫چیز بدتر؟
‫برای یه آدم عجیب‌غریب مثل دوک، ‫هر تله مریضی ممکنه.
‫مثلاً کف باز شه و بندازتمون تو یه چاله.
‫می‌میریم.
‫زنده. مرده.
‫آره، منظورت رو گرفتیم.
‫ولی چطور می‌خوایم ‫از بهترین سیستم امنیتی دنیا رد شیم؟
‫سیستم امنیتیش تا چند سال پیش بهترین بود.
‫کیلا، ادامه بده.
‫طبق اسناد محرمانه، ‫دوک این سیستم رو سال ۲۰۰۰ نصب کرده،
‫ولی الان یه‌کم قدیمی شده.
‫چند سال پیش یه نقطه‌ضعف توش پیدا شد.
‫یه ویدیو ساختم که نشونتون بدم.
‫لیزر در نقطه ورود ‫دو درجه خطای تلورانس داره.
‫اون‌قدر هست که بتونیم سیستم رو گول بزنیم.
‫چطور؟
‫پرتو لیزرشون رو با لیزر خودمون جایگزین ‫می‌کنیم. همون فرکانس، قدرت و اندازه.
‫وقتی لیزر خودمون رو ‫تو اون فضای اضافه گیرنده جا بدیم،
‫فرستنده اصلی رو می‌پوشونیم ‫و یه شکاف باز می‌کنیم.
‫از کجا بفهمیم ‫قدرت، فرکانس و اندازه درست چیه؟
‫دود کمک می‌کنه ‫قطر پرتو رو ببینیم.
‫فقط باید فرکانسش رو ‫با اسپکترومتر تحلیل کنیم.
‫دو میلی‌متر.
‫و وقتی لیزر با اندازه دقیق رو داشته باشیم،
‫چطور می‌خوایم اون رو روی ‫سیستم با خطای دو درجه تنظیم کنیم؟
‫هیچ دست انسانی اون‌قدر دقیق نیست.
‫دقیقاً، هیچ دست انسانی این‌طور نیست.
‫از بازوهای رباتیک ‫جراحی مغز استفاده می‌کنیم.
‫می‌تونیم لیزر رو دقیقاً ‫روی نقطه طیف تنظیم کنیم،
‫بدون حتی یک درجه خطا.
‫برلین، فضا رو اسکن کن.
‫باید بازوهای رباتیک رو ‫۴۳۲.۶ میلی‌متر جابه‌جا کنیم
‫تا با لیزرها منطبق بشن.
‫با زاویه دقیق ۹۱.۳۶ درجه.
‫نشانگرهای لیزری رو تنظیم کن.
‫شروع شد.
‫ربات سریع‌تر از این هم دیدم. ‫سی‌تری‌پی‌او اینو مسخره می‌کرد. ‫[رباتی در فیلم‌های جنگ ستارگان]
‫باید مطمئن شم پارامترها درستن.
‫- این سطح از دقت زمان می‌بره. ‫- باشه، ساکت می‌شم.
‫سیستم این حروم‌لقمه رو ببین.
‫بشکه‌های نوشیدنی، کف شنی آل‌برو…
‫هیچ‌کس این همه بساط راه نمی‌اندازه ‫مگر اینکه یه چیز خیلی بزرگ قایم کرده باشه.
‫لحظه موعود رسید.
‫لیزرهای واقعی هشدار رو مسدود می‌کنیم.
‫فکر کنم سیستم رو گول زدیم.
‫دوستت حرفه‌ایه.
‫اینم از راه ورودمون.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫لعنتی.
‫بجنب. لعنتی.
‫شماره‌ای که گرفتید خاموش ‫یا خارج از دسترس است.
‫بعد از بوق پیام بگذارید.
‫دامیان، امیدوارم به‌موقع اینو بگیری. ‫نگهبانه فرار کرده.
‫روی عرشه بودم. ‫نمی‌تونه از قایق رفته باشه.
‫می‌برمش دور از ساحل ‫که نتونه فرار کنه.
‫دامیان، اگه اون حروم‌لقمه ‫بتونه به دوک خبر بده، کارتون تمومه.
‫می‌تونی با بالا آوردن آروم پات رد شی.
‫بند کفشت بازه!
‫چکمه‌هاتو دربیار.
‫باشه، دارم می‌رم.
‫حس یه احمقو دارم که توی ‫فرودگاه مجبورش می‌کنن کفششو دربیاره.
‫یه بار اشتباه کردم ‫و با پرواز عادی سفر کردم.
‫مجبورم کردن پامو ‫تو کیسه‌های پلاستیکی آبی کوچیک کنم
‫تا از گیت امنیتی رد شم.
‫از اون موقع فقط با قایق سفر می‌کنم.
‫و حالا، کیلا، اگه اجازه بدی…
‫برای لحظه بزرگ آماده‌ای؟
‫«طوفان در دریای جلیل»، اثر رامبرانت.
‫نسخه اصلیش.
‫بیست‌وسه سال پیش ‫از موزه ایزابلا استوارت گاردنر بوستون
‫دزدیده شد.
‫«گل‌های شقایق»،
‫اثر ون‌گوگ.
‫این یکی دو بار از موزه قاهره دزدیده شده.
‫«چشم‌اندازی از اور- سور- واز».
‫اثر سزان.
‫«زن بادبزن به‌دست»، آمِدئو مودیلیانی.
‫این یکی از موزه هنر مدرن پاریس دزدیده شد.
‫«میلاد مسیح»،
‫اثر کاراواجو.
‫ارزشمندترین نقاشی دزدیده‌شده ‫در کل تاریخ هنر.
‫و اون همه‌شونو اینجا ‫نگه داشته، تو زیرزمینش.
‫مثل بطری‌های نوشیدنی.
‫چشه؟ دچار فروپاشی روانی شده؟
‫- یه حمله شدید سندروم استندال. ‫- چی؟
‫سندروم استندال.
‫شادی مفرطی که باعث تپش قلب، ‫سرخوشی و شیفتگی میشه
‫وقتی کسی زیبایی رو تماشا می‌کنه.
‫فردا همه‌شونو تحسین می‌کنیم. ‫نمی‌خوام بیشتر از این اینجا بمونیم.
‫بوم‌ها رو از قاب درمیاریم ‫و قاب‌ها رو جا می‌ذاریم، درسته؟
‫داری چی کار می‌کنی، احمق؟
‫می‌خوای با قاب ببریشون؟
‫البته که نه، دامیان.
‫چون اصلاً قرار نیست ببریمشون.
‫منظورت چیه؟
‫اینا گردنبندهای یه امپراتریس ‫یا یه صندوق پول بی‌نام‌ونشون نیستن.
‫جلو چشمتون بزرگ‌ترین آثار ‫دزدیده‌شده تاریخ قرار داره.
‫مرموزترین و خواستنی‌ترین ‫نقاشی‌های دنیا.
‫ولی اون موجود حقیر،
‫اون خودشیفته مغرور، ‫اینا رو اینجا حبس کرده.
‫میلیون‌ها نقاشی تو دنیا هست.
‫اگر مردم اینا رو نبینن، ‫میرن بقیه رو می‌بینن.
‫بیا، لطفاً.
‫می‌دونی چند بار به گالری اوفیتزی رفتم
‫تا در حضور «زایش ونوس» غرق بشم؟
‫هر بار که افسرده می‌شم ‫و ایمانم به انسانیتو از دست می‌دم.
‫و می‌دونی چرا باز هم بارها برمی‌گردم اونجا؟
‫چون وقتی به اون اثر نگاه می‌کنم،
‫آرامشم برمی‌گرده.
‫هنر چیه، بروس؟
‫بالاترین ارتعاش روح انسان.
‫تک‌تک این نقاشی‌ها
‫خلق شدن تا روح انسان رو با زیبایی
‫و درد دنیا آشتی بدن.
‫ولی این دوک اون‌قدر متکبره
‫که این کثافت‌خونه رو اینجا ساخته ‫با هنر دزدیده‌شده‌اش،
‫نوشیدنیش، تختش، حتی تلفن ثابتش ‫تا وجدان خودش رو گول بزنه
‫و شامشو به اتاقش بیارن.
‫چندش‌آوره.
‫حالا چی کار کنیم؟
‫سه دقیقه بهم بده. باید فکر کنم.
‫اینجا جای مناسبیه برای فکر کردن؟ ‫ممکنه در حال تماشای ما باشه!
‫نگران نباش. دوربینی وجود نداره.
‫اگه یا حسگر حرکتی یا صوتی داشته باشه چی؟ ‫اگه همین الان فهمیده باشه اینجاییم چی؟
‫به ردهای روی صورتم نگاه کن ‫چون می‌خوام یه سؤال ازت بپرسم.
‫نگام کن!
‫بگو ببینم.
‫سگ دوست داری؟
‫فقط دو جواب وجود داره، آره یا نه.
‫آره یا نه؟
‫آره.
‫پس پارس کن.
‫پارس کن، لعنتی! پارس کن!
‫- پارس کن! ‫- هاپ!
‫- بیشتر! ‫- هاپ!
‫پسر خوب.
‫خب، سه دقیقه‌ تموم شد.
‫اون تابلو رو همین الان بذار زمین.
‫می‌خوای چی کار کنی؟ اسلحه بکشی روم؟
‫نه.
‫گروه رو مجبور کردی ‫نقشه تو رو به نقشه من ترجیح بدن،
‫چون زدن صندوق امانات دیوونگی بود.
‫قانعشون کردی و تحقیرم کردی.
‫حالا وسط این قفس لیزری، ‫تصمیم می‌گیری چیزی ندزدیم؟
‫ما اومدیم دزدی.
‫کاملاً درسته.
‫این نقاشی مونه با من میاد،
‫حتی اگه فقط بتونم تو ‫دفتر مدرسه آویزونش کنم.
‫صبر کن.
‫کاملاً حق با توئه.
‫ولی الان یه مکاشفه داشتم.
‫و همه‌چی برام روشن شد.
‫این آثار هنری، این شاهکارها،
‫کلید بزرگ‌ترین و شاعرانه‌ترین ‫سرقت تاریخ میشن.
‫و با هم انجامش می‌دیم.
‫من و تو.
‫به اسم هر چیزی که برات مقدسه، ‫ازم می‌خوام اعتماد کنی.
‫کیلا، می‌تونی شماره این تلفن ثابت رو ‫اگه زنگ بزنم مخفی کنی؟
‫آره، البته که می‌تونم.
‫این کارو بکن.
‫گفتی لباس‌هایی که روی تخت گذاشتی رو بپوشم.
‫چهل دقیقه‌ست منتظرم.
‫توی ایوون بودم، داشتم ‫مهمون‌هامونو بدرقه می‌کردم، عزیزم.
‫درسته.
‫کت ماتادورم انگار دقیقاً برای تو دوخته شده.
‫امیدوارم هدیه تولدم این نباشه.
‫چون... مطمئن نیستم دوستش داشته باشم.
‫نه.
‫این فقط یه هوس کوچیک منه.
‫هدیه‌ت اینجاست.
‫پینیاتا؟
‫هیچی مثل هیجان مشتاقانه ‫جشن تولدهای بچگی نیست.
‫من عاشق بازی‌های کودکانه‌م.
‫الو؟
‫شب بخیر، دوک. برلینم.
‫ببخشید این وقت شب مزاحم شدم،
‫ولی فکر می‌کنم من و شما باید ‫درباره چیز مهمی صحبت کنیم.
‫این وقت شب؟ نمی‌شه بعدا حرف بزنیم؟
‫بهتره بگم نه.
‫فکر می‌کنم بهتره امشب همدیگه رو ببینیم.
‫من با گروهم هستم، ‫و دوست دارم باهاشون آشنا بشی.
‫راستش همین نزدیکی‌هام، تو ملک شما.
‫دقیق‌تر بگم، داخل گالری هنرتون.
‫گالری هنرم؟
‫اینجا منتظرتون می‌مونیم.
‫همین حالا میام.
‫[بدون شناسه تماس]
‫واقعاً داری می‌ری؟
‫ولی من زنتم.
‫آلوارو.
‫فکر کنم بیشتر عاشق کلکسیونتی تا من.
‫زود برمی‌گردم، عزیزم.
‫اون لباس رو درنیار. خیلی بهت میاد.
‫بذار بیام بیرون، حروم‌لقمه!
‫انداختمت اون تو پیش سگ لنگم.
‫سرنوشتش از قبل معلوم بود.
‫بذار بیام بیرون، عوضی!
‫اون انگشتو بده به من.
‫ول کن.
‫[قفل]
‫تکون نخور. تموم شد.
‫سگ‌های خوبی بودید. ‫دارم خلاصتون می‌کنم.
‫نه!
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫نه، خواهش می‌کنم!
‫نه!
‫«ترجمه از میثم موسویان»
دانلود فیلم و سریال M O V I E S H O . C O M