‫[پنیسکولا]
‫آندرس؟
‫چرا لباس تنت نیست؟
‫کسی نمیاد. خودم همه بلیط‌ها رو خریدم.
‫دارم انرژی تلوریک این سنگ ‫رو جذب می‌کنم.
‫بیا.
‫دراز بکش. بیا. دراز بکش.
‫می‌دونستی سنگ زیر این قلعه ‫خصوصیات جادویی داره؟
‫شوالیه‌های معبد اینجا رو تو ‫قرن سیزده ساختن.
‫ساختمون‌هاشون رو همیشه ‫جاهای خاصی می‌ساختن.
‫اینجا یه پورتال انرژیه، داداش کوچولو.
‫اینجا خونه پاپ لونا هم بوده.
‫یه مرد طردشده و اخراج‌شده ‫از کلیسا در دوران بیماری،
‫که مردم معمولاً به چهل سال نرسیده ‫می‌مُردن، ولی اون ۹۴ سال زنده موند.
‫چطور ممکنه؟
‫الان بهت میگم.
‫چون این سنگ
‫انرژی درمان‌گری داره.
‫درمان‌گر؟
‫چی تو فکرته؟
‫من از اون آدم‌هایی نیستم که ‫خانواده‌شون رو مجبور به سفر کنن
‫تا بهشون خبرهای بد بدن.
‫من فقط خبرهای خوب به بقیه میدم.
‫داداش کوچولو...
‫دارم ازدواج می‌کنم.
‫دوباره؟
‫بار چهارمته، و واقعاً عاشقش شدی.
‫حتی بیشتر از قبل.
‫بذار حدس بزنم. ‫تازه باهاش آشنا شدی.
‫بگی نگی.
‫- به نظرت یه نعمت نیست؟ ‫- به نظرم بعیده.
‫سرخیو! شادی متعلق به آدم‌های عاشقه.
‫مورد عشق و محبت قرار گرفتن ‫یه دلخوشی برای بزدل‌هاست.
‫ذات واقعی عشق به آدم میگه ‫که وارد عمل بشیم.
‫مثل سگ عاشق باشیم.
‫و من اون موهبت رو دارم.
‫فوق‌العاده نیست؟
‫برات خوشحالم.
‫ممنون.
‫ولی اول از همه، امروز ‫مهمونی مجردی منه.
‫با همدیگه جشن می‌گیریم.
‫لباس تابستونی هم آوردی یا فقط ‫با کت‌وشلوار کتابداری اومدی؟
‫- خب... ‫- برو یه چیزی بخر.
‫من باید برم فروشگاه داچمن.
‫می‌خوای اثر هنری بخری؟
‫تقریباً.
‫خوب فکرهام رو کردم.
‫جوابم منفیه.
‫خواهش می‌کنم اینقدر بلند ‫حرف نزن.
‫نمی‌خوام همه چیز رو نابود کنم.
‫من ازت زمان خواستم که به روش ‫درستش بریم جلو.
‫از کجا معلوم وقتی کارت برای شوهرم ‫تموم شد بعدش چی بشه؟
‫شاید... شاید زندگیم روبراه بشه.
‫یا شاید تو پشیمون بشی.
‫یا شاید...
‫تیر بخوری و بمیری.
‫یا شاید برخلاف تمام پیشبینی‌هات،
‫بتونیم با هم ازدواج کنیم.
‫مزاحم شدم؟
‫ای کاش دو ثانیه زودتر میومدی.
‫این مرد
‫به من پیشنهاد ازدواج داد.
‫عزیزم، یه لحظه تنهامون می‌ذاری؟
‫تو چشمم نگاه کن.
‫بگو که زنم دروغ میگه.
‫حتی سعی نکردم کاری کنم.
‫قول میدم.
‫می‌دونم داری راست میگی.
‫من و خانمم یه کم به مشکل خوردیم.
‫داره وانمود می‌کنه که اینطور نیست، ‫ولی من متوجه شدم.
‫من... متوجه همه چیز میشم.
‫همه چیز.
‫و تو اینجایی.
‫دوست ما. یه آدم قابل اعتماد.
‫یعنی بهترین طعمه برای تغذیه توهمات خانمم.
‫بگذریم، وقتی مردها دروغ میگن ‫سریع بو می‌برم.
‫حالا گوش کن،
‫اگه به سرت زد به زنم نزدیک بشی،
‫اگه از کنارش رد بشی یا حتی ‫تو هواش نفس بکشی،
‫به خدا قسم که از اینجا نمیری.
‫با دوقلوها تو زیرزمین دفنت می‌کنم.
‫اونم زنده زنده.
‫ولی یه حفره کوچولو برات باقی می‌ذارم.
‫یه حفره ریزه میزه.
‫که بتونی چند روز نفس بکشی
‫و اونقدری زنده بمونی که از کارت ‫پشیمون بشی.
‫شنیدی؟
‫خیلی خب.
‫تنها راه صحیح و سالم موندن
‫اینه که کاری کنیم فکر کنه چیزی برای
‫به دست آوردن و از دست دادن داره.
‫اگه بیفته دنبالت، حتماً بیشتر از سود،
‫ضرر کرده.
‫- یا جفتمون می‌بریم یا جفتمون می‌بازیم. ‫- دقیقاً.
‫ولی واسه همین باید سر قولت بمونی.
‫درست میگی.
‫تازه، برنامه‌ریزی کردن و اجرا نکردنش
‫اصلاً هیجان‌انگیز نیست.
‫اینی که تو میگی بهتره.
‫دزدیدن اون نقاشی.
‫می‌خوام بانویی با قاقم رو بدزدم.
‫نقاشیِ لئوناردو؟
‫خانم، دوک گفتن بیام و کلیدهاشون ‫رو ببرم.
‫تو دستشویی جا گذاشتنشون.
‫من ندیدمشون.
‫اگه پیداشون کنم میارمشون پایین.
‫الان کلیدها رو می‌خوان. ‫اخلاقشون رو که می‌شناسین.
‫دارم لباس می‌پوشم.
‫گفتم کارم که تموم شد میارمشون پایین.
‫به مستخدم‌ها بگم تختتون رو ‫مرتب کنن؟
‫نیازی نیست.
‫خودم مرتبش می‌کنم. ممنون.
‫[ونوس]
‫کیلا، نمی‌تونم صحبت کنم.
‫یه لحظه. مهمه.
‫- اتفاقی افتاده؟ ‫- هنوز نه.
‫ولی میفته. ‫یک ساعت زودتر برای یه قرار ملاقات اومدم.
‫ملاقات؟ با بروس؟
‫با بروس. و عشق زندگیم، کلادیو.
‫انگار مجبورم یکیشون رو انتخاب کنم.
‫یه لیست از نکات مثبت و منفیشون ‫درست کردم.
‫ولی جفتشون خیلی خوبن.
‫سیستم خوبی نیست.
‫ببخشید، یه لیوان دیگه بیارید. ‫با یخ اضافی.
‫کیلا، خوبی؟
‫یه مقدار بی‌حالم.
‫یه چیزی بهم بگو، کمرون.
‫وقتی با جیمی آشنا شدی... ‫هنوز شک داشتی؟
‫می‌دونستی جیمی رو دوست داری ‫یا روی رو؟
‫خوب می‌دونستم کی رو می‌خوام.
‫فقط روی.
‫واسه‌ش می‌مُردم.
‫بعدش جیمی اومد و همه چیز ‫خراب شد.
‫با حال بد رفتم پایین دیدنش.
‫فکر می‌کردم اون حس...
‫حسیه که به خاطر دیدن عشق ‫زندگیم دارم.
‫ولی گند زدم.
‫دیوونه شدم.
‫تموم شب رفتیم رستوران‌های مختلف، ‫دعوتم کرد یه کنسرت...
‫حواسم کاملاً پرت شد.
‫بعد از اون شب لب ساحل بود که فهمیدم
‫اون حس، اون حس بدی که داشتم،
‫به خاطر دیدن دوباره جیمی نبود.
‫به خاطر این بود که می‌دونستم روی ‫مهم‌ترین آدم زندگیمه.
‫و می‌دونی چیه؟
‫وقتی رسیدم خونه و دیدمش...
‫نتونستم حرف دلم رو بهش بزنم.
‫به جاش همه چی رو انداختم تقصیر اون.
‫این رو بهش بگو، خب؟
‫اگه روی عشق زندگیته، بهش بگو.
‫شاید وقتی برگردم باهاش صحبت بزنم.
‫خیلی خب. ولی زود برگرد، خب؟
‫باشه.
‫باید برم.
‫بروس میگه من باید بین شما ‫یکیتون رو انتخاب کنم.
‫جدی؟
‫خیلی تصمیم سختیه.
‫آشنایی با یه نفر به اندازه کافی سخته، ‫چه برسه به دو نفر.
‫من واسه ارتباط‌های نزدیک و صمیمی ‫ساخته نشدم.
‫الان میگی، «چرا.» ولی واقعاً نه.
‫اصلاً بلد نیستم.
‫من زیاد شناختی ازت ندارم،
‫ولی این عجیب‌ترین وضعیتیه که ‫تو زندگیم تجربه کردم.
‫شرایط عجیبیه. ‫به عنوان یه دوست اومدی.
‫ممکنه به عنوان نامزدم بری.
‫شاید اصلاً تو لاس وگاس ازدواج کنیم.
‫قبلش بذار یه چیزی بگم.
‫چون به نظرم
‫خیلی بهت فشار آوردم این شرایط
‫عجیب رو تحمل کنی، ‫و... انصاف نیست.
‫کیلا، من...
‫من از روی عشق و دست و دلبازی ‫بهت گفتم این کار رو انجام بدی.
‫چون حق انتخاب داشتن یه ‫کار مدرنه.
‫ولی دروغ گفتم. روی چشمم رو باز کرد.
‫به روی چیزی که واقعاً ازش می‌ترسم.
‫می‌ترسم چون اولین باریه که در این ‫حد عاشق یه نفر بودم.
‫و این ایده‌ای که دادم آخرین
‫تقلاهای من برای نگه داشتنته.
‫چون همه‌مون می‌دونیم اون مثل ‫طوفان وارد زندگیت شد و من...
‫دارم ناپدید میشم.
‫واسه همین یه تصمیم گرفتم.
‫من میرم.
‫نوشیدنی‌هاتون.
‫ولی امشب... ‫اونجوری که لایقمون هست خداحافظی می‌کنیم.
‫هر سه نفرمون با هم.
‫غم و غصه و گریه بسه. ‫امشب جشن می‌گیریم.
‫به افتخار کوتاه‌ترین رفاقت‌های دنیا.
‫نظرت چیه؟
‫عالیه.
‫بیا بغلم.
‫کارمون تموم شد. ‫جشن و مهمونی الان شروع میشه.
‫مهمونی مجردی من.
‫این دیگه چجور آهنگیه؟
‫بهش میگن، «فلامنکوی آهسته.»
‫اون مهمونی‌های خونگی ‫رو یادته که خاله‌های مامان
‫شش‌نفره آواز می‌خوندن؟
‫- نه، بیخیال. ‫- چرا.
‫به این تازه‌کارها نشون میدیم سبک ‫کالیفرنیایی یعنی چی.
‫نه، التماس می‌کنم...
‫خب...
‫من دیگه میرم.
‫شب خیلی خوبی بود.
‫کلادیو.
‫خوشحال شدم.
‫کیلا.
‫می‌بینمت.
‫کاپیتان هوک رو یادته؟
‫وقتی با شمشیرش به پیتر پن که ‫روی تخته کشتی بود ضربه میزنه
‫که پرت بشه تو دهن کوسه‌ها؟
‫آره.
‫الان حس می‌کنی پیتر پنی و به ‫آخر تخته کشتی رسیدی؟
‫اینکه همه چیز به اینجا رسید ‫واسه اینه که معجزه بود که
‫تونستم آدم فوق‌العاده‌ای مثل تو ‫رو پیدا کردم.
‫ولی یه دفعه یه چیزی فهمیدم.
‫فهمیدی دوستش داری؟
‫می‌دونستم آخرش همه چیز ‫همینجوری میشه.
‫من این وسط اضافی بودم.
‫ولی خوش گذشت.
‫همه آدم‌ها حق دارن یه بار ‫حماقت کنن
‫تا بفهمن عشق واقعیشون ‫چقدر بی‌نظیره.
‫شاید بهتر باشه بری دنبالش.
‫تماشای طلوع آفتاب بعد از همچین ‫شبی زیباست.
‫دروغ چرا. باید چند بار دیگه هم ازدواج کنی. ‫به اندازه کافی ازدواج نمی‌کنی.
‫من برم قهوه بگیرم.
‫[پیام جدید از کمرون]
‫در نهایت حق با تو بود. ‫محموله پر الماسه.
‫یه گوشی گذاشتم تو گونی. ‫اگه محموله رو جابجا کنن ردش رو می‌زنیم.
‫دیدی؟ گاهی اوقات انجام کاری که ‫بهت میگن کافی نیست.
‫خداحافظ، برلین.
‫ممنون.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- عالیه.
‫خوب می‌دونم چطوری اون دوک ‫گستاخ رو کیش‌ومات کنم.
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫خوبی؟
‫انگار دریازده شدی.
‫به خاطر طوفانه. شب سختیه.
‫دوستت کریستینا بهم زنگ زد.
‫- حالش چطوره؟ ‫- خوبه.
‫مخصوصاً بعد از اینکه ‫مسمومش کردی.
‫بگو ببینم. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من دزدم.
‫تو قایق‌های تفریحی لوکس کار می‌کنم
‫چون مسافرهاش معمولاً جواهرات و ‫وسایل باارزشی تو کیفشونه.
‫عالیه.
‫تنها کار می‌کنی؟
‫من برای انجام کارم به بقیه ‫نیاز ندارم.
‫بیا یه کاری کنیم.
‫بیا سه دلیل احتمالی برای ‫اینجا بودنت در نظر بگیریم.
‫بشین.
‫گزینه اول، یه دزد تنهایی
‫که اومده سراغ جواهرات
‫و در نهایت در جستجوی برنج ‫تخت رو سوراخ کرده.
‫گوشی رو بده به من.
‫گزینه دوم، یه پلیس نفوذی هستی
‫که اومدی دیدن یه مخبر.
‫ولی این گزینه رو خط میزنم.
‫قفلش رو باز کن.
‫چرا خط می‌زنیش؟
‫هیچ پلیسی اونقدر احمق نیست که ‫کشتی رو سوراخ کنه.
‫گزینه سوم.
‫عضو یه گروهی.
‫گروهی که به نوعی می‌دونسته
‫ما چه باری تو کشتی داریم
‫و بهت پول دادن که کثافت‌کاریشون ‫رو براشون انجام بدی.
‫گروهی با اسم سیاره‌های مختلف.
‫ناخدا، لطفاً بیاید روی پل فرماندهی.
‫باشه.
‫بعداً به صحبتمون ادامه می‌دیم.
‫به من نگاه کن.
‫وقتی برگردم، اسامی اعضای ‫گروهت رو می‌خوام.
‫در غیر این صورت، بالا بری و پایین بیای ‫دچار هیپوترمی میشی.
‫باورت نمیشه چندتا ملوان تا الان ‫افتادن توی آب.
‫دیوونه‌کننده‌ست.
‫رفقا، دوستان، صبح بخیر.
‫برنزه شدی؟
‫آره. می‌دونین، چند روز تو ساحل ‫نشستم و فکر کردم.
‫نقشه‌مون عوض شده.
‫قراره بانویی با قاقم رو بدزدیم.
‫چرا؟
‫بهترین راه‌حل برای ماست که ‫تا آخر عمرمون
‫در آرامش زندگی کنیم.
‫ببین.
‫اون چیه؟
‫کثافت‌کاری‌هایی که دوک تو ‫قایق‌های تفریحیش پنهان می‌کنه،
‫منبع اینهمه پول و ثروتش،
‫قاچاق الماسه.
‫کمرون فهمید.
‫الماس؟
‫الماس‌های تراش‌نخورده از ‫ساحل آفریقایی.
‫قاچاق سنگ‌های قیمتی یکی از ‫پر سودترین تجارت مجرم‌هاست.
‫از معدن‌های بوتسوانا و سیرالئون، ‫حجم زیادی از این سنگ‌ها وارد
‫بازار سیاه میشه که توسط کارگرها ‫دزدیده شدن.
‫سنگ تراش‌نخورده‌ای که دوک ‫صد یا دویست دلار می‌خره،
‫با یه برش به قیمت...
‫- هفتاد و پنج هزار یورو فروش میره؟ ‫- حداقل.
‫و چون قاچاقچی‌ها به ‫خائن‌ها رحم نمی‌کنن،
‫ما باید سر قرارمون بمونیم.
‫ببخشید، ولی دیگه قرار نیست از ‫گاوصندوق دزدی کنیم؟
‫چرا.
‫ولی بعد از دزدیدن نقاشی.
‫می‌خوام یه چیزی نشونتون بدم. ‫ببخشید، کیلا.
‫روزهایی که داشتم برای ‫سرقت بانویی با قاقم آماده می‌شدم
‫شادترین روزهای زندگیم بودن.
‫با انرژی شیرینی که عشق به ما میده،
‫و در حضور دوستانم،
‫تک تک ریسک‌های احتمالی رو ‫حساب می‌کردیم
‫تا برای بزرگترین شاهکار در تاریخ ‫سرقت آثار هنری آماده بشیم.
‫[خطای شبکه]
‫نه.
‫بعد از مرور همه چیز،
‫من و کیلا فکر می‌کنیم فهمیدیم چطوری ‫می‌تونیم در آخرین گاوصندوق رو باز کنیم.
‫بعد از مرور اطلاعات رادار زمینی، ‫یه شکاف پیدا کردیم.
‫یه فرو رفتگی با پنج سانت پهنا.
‫خودم دیدمش.
‫اول فکر کردیم جای اثر انگشت ‫اسکنر زیست‌سنجیه،
‫یعنی باید از جنس سیلیکون و آلومینیم ‫باشه، ولی فولادیه.
‫مطمئنیم با آهنربای الکتریکی ‫باز میشه.
‫کاملاً منطقیه.
‫و با شخصیت عجیب و غریب ‫دوک هم جور درمیاد،
‫یه آدم روانی که بین سادگی و ‫پیچیدگی در نوسانه.
‫دقیقاً. و منم دیدمش.
‫همیشه همراه کلیدهاش با خودش ‫می‌برتش.
‫به یه نفر نیاز داریم که ازش بگیرتش.
‫از جیبش برداره، ‫بدون اینکه با خودش برخورد کنه،
‫با دست‌های حرفه‌ای.
‫نه. به هیچ عنوان.
‫من این دفعه دیگه امور شخصی ‫و کاریم رو با هم قاطی نمی‌کنم.
‫باهاش صحبت می‌کنم.
‫بیا، اینم از کلید.
‫دوک رو بغل کردم که براش آرزوی سفر ‫بی‌خطری کنم و از جیبش بلندش کردم.
‫مطمئنی نفهمید؟
‫ندزدیدمش. جابجاش کردم.
‫مرطوب‌کننده دستم کجاست؟
‫- با اجازه، عالی‌جناب. ‫- بیا تو.
‫چیزه...
‫من یه کم نگرانم...
‫به کسایی که آوردید اینجا ‫اعتماد ندارم.
‫ببخشید،
‫ولی سر میز کنارشون می‌شینید و میرید ‫تو اصطبل که باهاشون آواز بخونید.
‫یادتون نره چرا آوردینشون اینجا، قربان.
‫اونا دزدن. نه دوست شما.
‫منظورت چیه، سانتوس؟
‫به نظرم نمی‌خوان بانویی با قاقم ‫رو بدزدن.
‫می‌خوان از خودتون دزدی کنن.
‫و تو؟
‫تو چی فکر می‌کنی؟
‫من هر روز میرم تو کتابخونه ‫و کارشون رو تماشا می‌کنم.
‫فکر کنم قراره بدزدنش.
‫کجا میری؟
‫- مهمون‌هامون کجان؟ ‫- تو کتابخونه.
‫- دیگه نمی‌تونم صبر کنم. ‫- چه خبر شده؟
‫بیست و چهار ساعت تا سرقت مونده ‫و هیچی بهم نگفتید.
‫- هیچی! ‫- چرا اینقدر نگرانید، عالی‌جناب؟
‫که با مهارتی که لایقشه از ‫پسش برنمیایم؟
‫مثل همیشه تیزبینی. دقیقاً.
‫مشکل من دقیقاً همینه.
‫اگه تبدیل به سرقت قرن نشه ‫نمی‌بخشمتون.
‫فهمیدید؟
‫می‌خوام مردم سویا تا چندین دهه ‫درباره‌ش صحبت کنن.
‫می‌خوام دو صفحه کامل از واشینگتن پست ‫رو بهش اختصاص بدن!
‫می‌خوام برنامه‌های خبری فیلیپین با خبر سرقت ‫بانویی با قاقم شروع بشن.
‫خیلی خوب درکتون می‌کنم.
‫پس بشینید و از نمایش لذت ببرید.
‫این کامیون مسلحیه که نقاشی ‫داخلشه.
‫با دیوارهای فولادی، با ضخامت ‫سی و پنج میلی‌متر.
‫میاید بازی کنیم، عالی‌جناب؟
‫شما باشید چطوری این کامیون ‫رو باز می‌کنید؟
‫دو نفرشون قراره با نیزه حرارتی ‫بازش کنن؟
‫این کار تقریباً نُه دقیقه ‫طول می‌کشه.
‫تو مرکز شهر، طرفای ظهر، ‫چند ثانیه بیشتر وقت نداریم.
‫چقدر هیجان‌انگیز.
‫خب قراره چیکار می‌کنید؟
‫با کدهای خودشون.
‫وقتی کامیون رو باز ‫می‌کنن که بار بزنن
‫با دوربین شکاری از ‫فرودگاه تماشاشون می‌کنی.
‫اول از همه، حماقته که بخوایم ‫فقط روی یه کارت حساب باز کنیم،
‫و از دوربین شکاری همه چیز رو تماشا کنیم.
‫دوماً، با یه صفحه مخصوص از اینجور ‫سرقت‌ها در امان می‌مونن.
‫بروس.
‫خب پس چی؟
‫یه لحظه بی‌نقص هست که ‫در کامیون بازه.
‫چهل و هشت ساعت قبل، ‫در سکوت آشیانه هواپیما،
‫همه چی رو چک می‌کنن و مخزن ‫گاز رو پر می‌کنن.
‫ولی تا اون موقع، ‫چهارتا دوربین کار گذاشتیم
‫که از هر زاویه تماشاشون کنیم...
‫کیلا.
‫اینم از رمزش.
‫واقعاً...
‫شگفت‌انگیزه.
‫اوه، ببین، عزیزم!
‫شبیه یه گروه پسران پیشاهنگ هستن که ‫دارن با رهبرشون ژست می‌گیرن.
‫ولی باهوش‌ترین مجرم‌های کشور هستن.
‫سرقت کجا اتفاق میفته؟
‫روی پل تریانا.
‫پل تریانا...
‫خواهش می‌کنم،
‫بگو منم می‌تونم برم تو یکی از ‫اون رستوران‌های پشت‌بومی
‫و به تماشای شاهکارم بشینم.
‫نه. باید تا جای ممکن از حادثه ‫دور باشید.
‫با دوستانی که حاضرن براتون شهادت بدن ‫برید به اطراف شهر.
‫مهم‌تر از همه، تو اینترنت چیزی رو ‫درباره بانویی با قاقم جستجو نکنید.
‫اگه برید تو لیست مظنون‌ها، ‫این اقدامات احتیاطی می‌تونن ازتون مراقبت کنن.
‫خدا نکنه. باشه، میرم.
‫ولی بگید ببینم، چطوری قراره بدزدیدنش؟
‫دامیان، کامیون داره وارد ‫آزادراه میشه.
‫سر جاتون قرار بگیرید.
‫داریم می‌بینیمش. پشت سرمونه.
‫عملیات گروه زنبورها شروع شد.
‫عملیات گروه زنبورها چیه؟
‫یه چیز ساده‌ای که توش کامیون رو
‫می‌چسبونیم به حبابی از ماشین‌هایی
‫که خودمون ساختیم.
‫منطق پشتش ساده‌ست. ‫حداقل نوزده‌تا ماشین می‌خوایم.
‫راننده‌های قابل اعتماد می‌شناسی؟
‫صد در صد بهشون اعتماد دارم.
‫همسر آینده‌م.
‫اومدم پشت کامیون.
‫و مادرزن و پدرزن جدیدم.
‫در موقعیت قرار بگیرید.
‫- آماده‌ایم. ‫- دارم به کاروان نزدیک میشم.
‫ما کامیون رو محاصره می‌کنیم.
‫مثل مراسم عزاداری مریم مقدس.
‫ولی بقیه مردم قراره فکر کنن ‫که ترافیک همیشگی دوشنبه‌ست،
‫و علتش هم کامیونیه که بارش ‫هندوانه‌ست.
‫هیچی مثل یه کامیون هندوانه ‫کمتر شبیه به یه سرقت اثر هنری پیچیده
‫به نظر نمیاد. ‫هندوانه!
‫کجا انجامش میدی؟
‫روی پل تریانا. ‫توی روز روشن.
‫پل تریانا.
‫یه پل انتخاب می‌کنی ‫تا تنها دو نقطه دسترسی رو کنترل کنی.
‫دقیقا.
‫و از اونجایی که نمی‌خوایم فاجعه غم‌انگیزی رخ بده،
‫قدم اول مسدود کردن خطوط دوچرخه‌سواری و پیاده‌روهاست.
‫اینطوری...
‫یه مسیر خالی گیرمون میاد.
‫کاروان به صحنه عملیات می‌رسن.
‫اون موقع‌ست که شعبده‌بازی ما شروع میشه.
‫من خوراکم شعبده‌بازیه.
‫آماده‌ای، روی؟
‫شروع کنید.
‫نمایش ما با یه بدبیاری شروع میشه ‫تا توجه تماشاگران‌مون رو جلب کنیم.
‫یه لاستیک ترکیده.
‫بیا پرواز کنیم.
‫وقتی که ماشین‌ها راه رو بستن،
‫سمفونی ما از صدای ترمزها ‫شروع میشه.
‫چاشنی‌ها توی ماشین‌ها مخفی شدن.
‫مثل همون چاشنی‌های‌ جلوه‌ ویژه ‫توی فیلم‌ها هستن.
‫اینا حسگرها هستن.
‫یه ضربه کوچیک که ببینن...
‫ما ماشین زرهی رو توی دود غلیظ فرو می‌بریم ‫و ادامه می‌دیم.
‫چندین عابر پیاده فکر می‌کنن که ‫شاهد یه تصادف ناگوار هستن.
‫ولی ما توجه‌شون رو
‫از یه نقطه به نقطه دیگه‌ای ‫هدایت می‌کنیم.
‫که نذاریم فکر کنن.
‫برید عقب! ‫می‌خواد منفجر بشه!
‫برید عقب!
‫وقتی که چشم مردم درگیر انفجارها شد...
‫هیچ کدومشون متوجه نمی‌شن که توی اون دود،
‫وسط پل،
‫قراره بزرگترین سرقت آثار هنری تاریخ ‫انجام بگیره.
‫اینا دقیق مدل‌های یکسان ‫یه دستگاه منفجره هستن.
‫تحسین برانگیزه.
‫[اگه در رو باز کنید، سی4 رو منفجر می‌کنم]
‫اونا ریسک نمی‌کنن که در رو باز کنن ‫و خودشون رو منفجر کنن.
‫اونا که شوارتزنگر نیستن.
‫روبرتو کورنخو و بلس منسیا ‫هیچ کدوم‌شون
‫به نظرم آدمی نیستن که برای دفاع از آثار هنری رنسانس
‫قهرمان‌بازی در بیارن ‫تا عضوی از بدنشون رو از دست بدن. مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫نقاشی و قابش ۵۹ در ۴۵ سانتی‌متر اندازه داره.
‫بنابراین ما وسیله حمل خودمون رو ساختیم.
‫[پیتزای تریانا، سویا]
‫قراره نقاشی بانویی با قاقم رو ‫توی یه جعبه پیتزا ببریم؟
‫درسته. ‫به همراه یه پیک موتوری.
‫نابغه‌اید.
‫حالا نوبت هوشمندانه‌ترین کاره.
‫وقتی که بانویی با قاقم داره با یه پیک موتوری ‫از سویا رد میشه،
‫چندتا آدم شرور با هوا برش ‫به جون کامیون میفتن.
‫ما فلز رو با درجه 3500 می‌بُریم.
‫وقتی نصف کار رو پیش بردیم،
‫از خیابون‌های نزدیک صدای آژیر پلیس میاد.
‫بزنید بریم!
‫همه‌چیز با دقت برنامه‌ریزی شده ‫که به نظر یه فرار عجله‌ای بیاد.
‫و وقتی که پلیس به بلبشو برسن،
‫براشون سخته که بفهمن چه خبره.
‫یهو درحالی که همچنان پل رو دود گرفته،
‫کم کم می‌فهمن چی شده.
‫79-10، اقدام به سرقت.
‫مواد منفجره! همه دور بشید! ‫برید!
‫وقتی که بالاخره در ماشین زرهی رو باز کردن...
‫یه نفس راحت می‌کشن.
‫بانویی با قاقم رو در بسته‌بندی امنیتی‌اش می‌بینن.
‫دست نخورده.
‫یه کپی بی‌نقص از بانویی با قاقم.
‫به خاطر همین هم رفته بودی پیش هلندی.
‫درسته.
‫با اون کپی، باهم عوضشون کردیم.
‫یه کپی استادانه‌ایه.
‫بهترین اثری که میشه در غیاب لئوناردو داوینچی خلق کرد.
‫ما همه‌چیزش رو ساختیم.
‫نوار بسته‌بندی، شیشه ضدگلوله، ‫پایه آلومینیومی،
‫و حتی کدهای شناسایی اثر.
‫همین که اون اثر از موزه خارج بشه ‫شماره‌ها به صورت تصادفی تولید می‌شن.
‫اگه نقاشی از لهستان خارج نشده ‫چطور اون برچسب‌ها رو چاپ کردید؟
‫نرم‌افزار نقاط ضعفی داره
‫که ما بدون اینکه اثری به جا بذاریم ‫برای تغییر دادنش ازشون بهره بردیم.
‫همه‌چیز ردیفه.
‫اونا باور می‌کنن که یه اقدام به سرقت ناموفق بوده.
‫و تا یه مدت طولانی هم باور می‌کنن.
‫نقشه استادانه‌ست، ولی...
‫بانویی با قاقم قراره کجا بره؟
‫با یه کیسه سوپرمارکتی ‫توی سویا چرخ می‌زنه.
‫آخرین جایی که به ذهنت می‌رسه ‫دنبال غنیمت سرقتی بگردی
‫که اصلا کسی نمی‌دونه رخ داده.
‫[یک ساعت بعد]
‫خبر فوری از سویا،
‫که یک اقدام به سرقت روی پل تریانا رخ داده.
‫هدف سارقان ‫نقاشی معروف لئوناردو داوینچی
‫به اسم بانویی با قاقم بود،
‫که به زودی در مرکز استان ‫به نمایش گذاشته میشه.
‫تا الان مصدومیتی گزارش نشده.
‫اونا موفق شدن.
‫می‌شنوی؟
‫- اون مال منه. ‫- تبریک میگم، قربان.
‫یه لحظه چیزی نمونده بود ‫منو گیج کنی.
‫با آدم معمولی بودنت.
‫و ذهنیت بازنده بودنت.
‫من فقط سعی داشتم محتاط باشم، قربان.
‫خداحافظ.
‫تو ادامه بده. من میرم.
‫درحالی که دوک، سگ نگهبان ما
‫سانتوس رو اخراج کرد،
‫سرنوشت به خاطر یه کار ناتمام ‫ما رو مرده‌حساب کرد.
‫می‌بینم که ساک خودت رو آوردی.
‫من از کِی اینجام؟
‫حرف می‌زنی؟
‫پس باشه، بازم به خوردت میدم.
‫خب؟
‫من تیمی ندارم.
‫و حتی اگه داشتم هم هرگز بهت نمی‌گفتم.
‫اوضاع چطوره؟
‫تا 67 کیلومتری اینجا هیچکس نیست.
‫یعنی شانس اینو نداری که ‫گذرت به یه کشتی دیگه بخوره.
‫و هرچی بیشتر شنا کنی، بدتره، ‫چون خسته میشی
‫و بیشتر گرمای بدن از دست میدی.
‫نزدیک‌ترین خشکی الجزایره،
‫595 کیلومتری اینجا.
‫یه چیزی بهم بده.
‫کی می‌خواد به رئیس من خیانت کنه؟
‫یا کی می‌خواد از ما دزدی کنه؟
‫یه چیز کوچیک بهم بگو.
‫تا بتونیم از خودمون دفاع کنیم خب.
‫یا میگی یا باید شیرجه بری.
‫اسم رئیس من آقای کوچیکه.
‫آقای کوچیک؟
‫کدوم آقای کوچیک؟
‫همونی که بزرگش رو داره.
‫تو دختر پررویی هستی که بیشتر ‫غرور داری تا مغز.
‫من از دریا بیرون میام.
‫چطوریش رو نمی‌دونم. ‫یه جور چوب آب‌آوری رو نگه می‌دارم.
‫در برابر همه‌چیز مقاومت می‌کنم.
‫و قسم می‌خورم که دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫ما سحر ناپدید شدنت رو گزارش می‌کنیم.
‫تا اون موقع، موفق باشی.
‫کُدگشایی داره انجام میشه.
‫به گفته رادار زمین‌نفوذ، ‫یه کپسول زیر گاوصندوق هست.
‫همونطور که از رنگش می‌بینید، ‫حاوی گاز متانـه.
‫وقتی که متان و اکسیژن توسط آتش مصرف بشن،
‫ذخایر پر می‌شن.
‫یا هم نه، ‫ما نمی‌دونیم که به صورت خودکار پر می‌شن
‫یا یکی باید سیستم رو فعال کنه.
‫مطمئن نیستیم ‫ولی باید اینو در نظر بگیریم.
‫وقتی من اون در رو هک کنم، ‫بروس و روی میرن داخل
‫و انفجاری در حلقه داخلی رخ میده.
‫و هر اتفاقی که افتاد،
‫اون در فقط یه بار دیگه باز میشه ‫که با پول خارج بشید.
‫وگرنه با آتش دومی مواجه می‌شیم که ‫ازش جون سالم به در نمی‌برید.
‫پنج رقم مونده.
‫شرمنده، ولی دل داخل رفتن رو ندارم.
‫بروس، نرو داخل.
‫ما لباس ضد آتیش، اکسیژن و کلاه ایمنی داریم.
‫می‌تونیم پا به خود جهنم بذاریم
‫و با نشئگی آدرنالین داد بزنیم.
‫- روی... ‫- همش 40 ثانیه‌ست، بروس.
‫- بریم. ‫- نه، روی.
‫تو باید بری داخل ‫و هیجان آدرنالینت رو تجربه کنی،
‫و حس نکنی که غمگین‌ترین مرد دنیایی.
‫مثل یکی از اون احمق‌هایی که ‫برعکس حسی که داره عمل می‌کنه.
‫کسی که جای غمگین بودن ‫به خاطر اینکه عشقش ولش کرده
‫با نوشیدنی جشن می‌گیره.
‫کسی که به جای اینکه از یه گوله آتش فرار کنه،
‫میره داخل جلوش تا درد خودش رو نشنوه.
‫تو اونقدر رقت‌انگیزی که ‫نمی‌دونم چطور کمکت کنم.
‫هیچ کدومتون داخل نرید.
‫چه عجب، یکم واقع‌بینی دیدیم.
‫یالا، بیاید از اینجا بریم.
‫دو رقم.
‫دامیان، من میرم داخل.
‫- همه‌جا امنه؟ ‫- آزاد و خالیه.
‫روی، ساده‌لوح نباش.
‫یکی مونده.
‫بروس! ‫بروس، نه.
‫بروس، نرو داخل! ‫بروس!
‫بروس! بروس، نه!
‫یکی بهم بگه چه خبره.
‫هر دوشون الان رفتن داخل.
‫ما داریم چیکار می‌کنیم؟
‫گوله‌ی آتش به زودی شعله‌ور میشه.
‫روی، بروس، صدام رو می‌شنوید؟
‫تا الان خوبیم. ‫لباس داره تحمل می‌کنه.
‫45 ثانیه.
‫بروس، حالت خوبه؟
‫بروس؟ دریچه کلاه حرارت گرفته. ‫بروس رو نمی‌بینم.
‫30 ثانیه.
‫بروس! حالت خوبه؟
‫یه جای کار می‌لنگه. ‫لعنتی.
‫دارم می‌سوزم.
‫لعنتی، روی!
‫25 ثانیه.
‫کپسول اکسیژن داره داغ میشه.
‫پاش داره می‌سوزه!
‫کمرم داره می‌سوزه! ‫ما رو از اینجا بیارید بیرون!
‫- 25 ثانیه. ‫- بریم داخل.
‫برلین، بریم داخل.
‫- ما رو از اینجا بیارید بیرون! ‫- در رو باز نکن.
‫نمی‌تونیم بازش کنیم.
‫اکسیژن گوله آتش رو قوی‌تر می‌کنه.
‫وقتی فروکش کرد خودم میرم دنبالشون.
‫در رو باز کنید!
‫15 ثانیه.
‫کیلا!
‫می‌خوای بذاری بمیرن؟
‫یا خدا، ما داریم زنده زنده می‌سوزیم!
‫محض رضای خدا، در رو باز کنید!
‫در رو باز کنید!
‫ده ثانیه.
‫باید صبر کنیم.
‫برلین، ما رو از اینجا بیار بیرون لعنتی!
‫بروس!
‫پنج.
‫اونا مردن.
‫- چهار. ‫- مردن.
‫سه.
‫دو.
‫یک.
‫- تموم شد! ‫- کیلا، بازش کن.
‫قبل از اینکه در دوباره بسته بشه ‫چند ثانیه وقت داری تا از اونجا بیاری‌شون بیرون.
‫اون روی‌ـه؟
‫بروسه؟ زنده‌ان؟
‫برلین، عجله کن. ‫وقت نداری.
‫بیا بریم.
‫فکر نکنم بتونم بلند بشم.
‫می‌تونی.
‫برلین، داره بسته میشه!
‫برلین!
‫شعله آتش دوباره فعال میشه.
‫گازی بیرون نمیاد.
‫گاز متان پر نشد.
‫روی زنده‌ست!
‫بیا بریم.
‫برلین، بروس چطوره؟
‫برلین؟
‫یه چیزی بگو! ‫زنده‌ست؟
‫لعنتی...
‫بروس زنده‌ست.
‫پام.
‫اوه، لعنتی. ‫این بار بدجور صدمه دیدم.
‫الان بهش فکر نکن.
‫من و تو هر دو.
‫بلند شو!
‫اگه تا اینجا دووم آوردیم...
‫اون در کوفتی رو باز می‌کنیم.
‫چقدر پوله اینجا؟
‫خیلی بیشتر از توی غار علی بابا.
‫روی! ‫حالت خوبه؟
‫قراره تا آخر عمرم ساق دست بپوشم.
‫ولی از نوع الماسیش.
‫ما با اینکه نمی‌دونستیم ‫چرا آخرین کار ناتمام‌مون
‫به قیمت جونمون تموم نشد ‫از کاخ رفتیم.
‫اینکه چرا وقتی ساموئل اون ردیاب رو ‫توی اسکناس‌ها پیدا کرد،
‫به جای اینکه اسلحه‌اش رو برداره،
‫لباس راحتی پوشید ‫و گرفت خوابید.
‫کله‌ی سحر،
‫وقتی که دیگه 500 کیلومتر ‫از سویا دور شده بودیم،
‫دوک به خاطر اینکه ما گاوصندوقش رو خالی کرده بودیم ‫ساموئل رو بیدار کرد.
‫بهمون دستبرد زده شده!
‫کل گاوصندوق رو خالی کردن.
‫همه پول‌ها رو بردن، متوجهی؟
‫تمام پول‌ها رو، به خاطر تو!
‫تو بهم گفتی که کسی ازم دزدی نمی‌کنه!
‫بعدش یه راست
‫رفت سراغ کلکسیونش ‫تا مطمئن بشه که هنوز سر جاشه.
‫رامبرانت من...
‫ون گوگ من...
‫سزان من...
‫مودیلیانی من...
‫اونا کل زندگی منو بردن.
‫قربان، نگاه کنید.
‫این نسخه واقعیه.
‫اینو برای من دزدیدن.
‫برای من.
‫جناب دوک عزیز،
‫همونطور که قول داده بودم، ‫بانویی با قاقم رو داری.
‫درسته که یکم بیشتر برات آب خورد،
‫چون قبلا با دقت قیمت‌گذاریش نکرده بودم.
‫امروزه، اون نقاشی بیش از 350 میلیون دلار می‌ارزه
‫و اگه به مزایده‌اش بذاریم ‫بیشتر هم فروش میره.
‫من خودم سرخود
‫توی گاوصندوقت ‫دستمزدم رو به 75 میلیون افزایش دادم.
‫نقاشی‌هام کجان؟
‫اون پول‌های کثیف برام اهمیتی ندارن.
‫کلکسیون‌ام رو می‌خوام.
‫کلکسیون‌ام!
‫حالا دور بزن.
‫لطفا.
‫اون نور رو می‌بینی؟
‫خودشه.
‫یعنی داریم فیلمت رو می‌گیریم.
‫ما مدرک داریم که تو بزرگترین خلافکارِ ‫دنیای آثار هنری هستی.
‫و از الماس‌هایی که با قایق‌های تفریحیت قاچاق می‌کنی ‫عکس داریم.
‫نگاه کن. ‫عکس‌ها روی تختت هستن.
‫اگه تصمیم بگیری از ما انتقام بگیری ‫یا بلایی سر ما بیاد،
‫تمام اونا فاش می‌شن.
‫دیگه شخص محترمی نمی‌مونی
‫و باقی عمرت رو توی زندان می‌گذرونی.
‫مطمئنم که اینو نمی‌خوای، ‫بنابراین یه معامله‌ای رو پیشنهاد میدم.
‫چطوره تو بانویی با قاقم،
‫قایق‌های تفریحی و الماس‌هات رو نگه داری...
‫و منم بقیه رو؟
‫اینطوری هر دومون بُرد می‌کنیم.
‫ولی اگه می‌خوای ببازیم،
‫هر دومون می‌بازیم.
‫قربان!
‫دوشس.
‫اون رفته.
‫"هرگز فکر نمی‌کردم که بتونم کس دیگه‌ای رو
‫با شدت و اشتیاقی که تو رو دوست داشتم ‫دوست داشته باشم.
‫متاسفم که این کارو باهات می‌کنم،
‫چون تو زیباترین نیمه زندگی منی،
‫ولی می‌رسه میاد که همه‌چیز تموم میشه.
‫امروز همون روزه. ‫از طرف خنوووا".
‫قربان،
‫همین الان چند نفر رو جمع می‌کنم ‫و میرم سراغشون.
‫تا جون دارم دنبالشون می‌کنم
‫و قسم می‌خورم که پیداشون کنم.
‫نه.
‫ما بی‌حساب شدیم.
‫برو یکم استراحت کن.
‫من خیلی خسته‌ام.
‫باید دراز بکشم.
‫بانویی با قاقم رو بیار اینجا.
‫می‌خوام از نزدیک ببینمش.
‫پیشم بمون.
‫بیا اینجا دراز بکش.
‫اون جوابش بود
‫که چرا اون محافظ ما رو لو نداد.
‫حسادت.
‫به خاطر همین اونو به چشم معجزه‌ای دید
‫که فرصت اینو داره تا با یک حرکت
‫تمام چیزهایی که اونو از رفیقش دوک ‫جدا می‌کرد حذف کنه.
‫همسرش،
‫پول‌هاش،
‫طبقه اجتماعیش، وسواسش به آثار هنری...
‫اون دیگه خدمتگزارش نمی‌بود
‫و به چشم تنها مردی دیده می‌شد که ‫کنار اون مونده.
‫ساموئل همیشه اونجا بوده
‫و اجازه داده که تمام اون اتفاقات رخ بدن.
‫به نظر میاد باید از اول شروع کنیم، ساموئل.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫من عاشق از اول شروع کردنم.
‫البته،
‫آلوارو.
‫اون روز عصر بالاخره تونستیم ‫دور از خطر دور هم جمع بشیم،
‫تیم کاملا شاد بود.
‫ما تونسته بودیم دوتا سرقت بی‌نقص رو اجرا کنیم.
‫یکی‌شون درسی استادانه از سبک کاری هست.
‫اون یکی ما رو تا سر حد مرگ برد،
‫که همیشه انگیزه‌ایه تا بیشتر زندگی رو جشن بگیریم.
‫ولی در اون لحظه،
‫هنوز نمی‌دونستیم که یه پایان خوش ‫چقدر می‌تونه دردناک باشه.
‫...که ناپدید شدنش توسط ناخدای رزا دلوس مارس گزارش شد.
‫جسد ملوانی که از قایق تفریحی لوکس ‫به داخل آب افتاده بود پیدا شد.
‫تیم‌های نجات جسد رو
‫در فاصله 55 مایل دریایی جزیره ساردینیا پیدا کردند.
‫به گفته‌ی منابع پلیس،
‫این شخص ناتالیا رِیِز گزمان 23 ساله هست
‫که بدون هیچ تجربه قبلی
‫درخواست کار در قایق تفریحی رو کرده بود.
‫کالبد شکافی نشان داده که وقتی از قایق
‫به دریا افتاده و غرق شده ‫درحالت نشئگی بوده.
‫[جسد ملوان گم شده‌ اسپانیایی پیدا شد]
‫سلام، روی.
‫کمرون‌ام.
‫الان سیگنال ندارم، پس...
‫به گمونم وقتی که قایق یه جایی لنگر انداخت ‫پیغامم رو می‌گیری.
‫منو اسیر کردن.
‫و قسم می‌خورم که نمی‌ترسم.
‫یه چیز هست که نمی‌تونم بهش فکر نکنم.
‫داره دیوونه‌ام می‌کنه.
‫مسخره‌ست.
‫چون فقط یه کلمه‌ست.
‫ولی تقریبا به زبون آوردنش برام غیرممکنه.
‫ولی می‌دونم که حق با برلین بود.
‫که من یه دختر پرروی مغرور و خودخواهم که ‫با سخت‌ جلوه دادن چیزهایی
‫که درواقع خیلی ساده‌تر هستن ‫به خودم آسیب می‌رسونم.
‫مثل این کلمه‌ای که هیچوقت جرات نکردم بهت بگم.
‫متاسفم.
‫اگه وقتی که باید اینو بهت می‌گفتم ‫شجاعتش رو داشتم،
‫احتمالا الان اینجا نبودم.
‫ولی بهترین بخشش اینه که...
‫عشق‌مون رو نجات می‌دادم.
‫متاسفم، روی.
‫خیلی متاسفم.
‫امیدوارم که یه روزی بتونی منو ببخشی.
‫من می‌بخشمت.
‫می‌بخشمت، کمرون.
‫حالا حرفی که باید بزنی رو بزن.
‫- می‌خوای چی بگم؟ ‫- چیزی که بهش فکر می‌کنی.
‫که هرگز نباید می‌ذاشتم ‫واسه مأموریت مخفی بره اونجا.
‫که من به خاطر رقابت کردن ‫با یه آدم عجیب و غریبِ خودخواه
‫که دقیقا مثل خودمه، باعث مرگش شدم.
‫و حالا یه قربانی مرگ و دو قربانی سوختگی ‫روی وجدانم دارم.
‫اونا خط قرمزهای توئن. ‫ما رو از هم متمایز می‌کنن.
‫من می‌تونم عذاب وجدان یه مرگ رو تحمل کنم، ‫ولی تو نمی‌تونی.
‫همه‌چیز به تو مربوط نمیشه.
‫همه ما جایی هستیم که خودمون خواستیم.
‫بروس، روی...
‫حتی کمرون.
‫همه‌شون یه انتخابی کردن.
‫من می‌تونستم توی ماربیا
‫صندوق امانات بانک باز کنم
‫و بشینم تنهایی تورون بخورم،
‫ولی خاطراتم از این روزهای توی سویا
‫بیشتر از خاطراتیه که از کل سال‌های تدریس‌ام دارم.
‫بعضی‌هاشون...
‫خاطرات دردی هستن
‫که بی حد و اندازه‌ست.
‫ولی زنده بودن همینه.
‫و یه چیزی که
‫الان هم می‌دونم.
‫که بدون نگاه به گذشته زندگی کنم.
‫ممنون.
‫هی...
‫اگه بخوای، می‌تونیم بریم به صندوق‌های ماربیا دستبرد بزنیم.
‫من اونقدرهام از کریسمس خوشم نمیاد.
‫حتما.
‫کم کم داره از سرقت‌های غافلگیرانه خوشم میاد.
‫ولی قبلش باید یکم ازت وقت بخوام.
‫یه چند هفته‌ای.
‫و به یه عروسی دعوتت کنم.
‫[پاریس، موزه هنر مدرن]
‫[بوستون، موزه ایزابلا استوارت گاردنر]
‫[آکسفورد، موزه اشمولین]
‫[بانو با بادبزن، اثری از آمادئو مودیلیانی]
‫[چشم‌اندازی از اور-سور-واز، اثری از پل سزان]
‫[مسیح در طوفانِ دریای طبریه، اثری از رامبرانت]
‫چطوره توی ایام کریسمس بریم ساپورو؟
‫توی ژاپن اسکی کنیم؟
‫برنامه عالی‌ای نیست؟
‫آره، ولی من یه شغل در ماربیا دارم و...
‫شغل؟
‫مگه داماد نباید عروس رو دم محراب ببینه؟ ‫تو که...
‫بله. ‫ولی قبلش باید چندتا سوال ازت بپرسم.
‫راستش من یه استاد مکانیک کوانتومی هستم.
‫تو استاد دانشگاهی؟
‫خب، یه حواس‌پرتی‌ایه که در وقت آزادم ‫به خودم اجازه‌ میدم
‫تا از دنیای خلاف و سرقت داشته باشم.
‫به ساپورو می‌ریم.
‫روزی که با کامیل توی هتل بودی،
‫فکر می‌کردم که یه چیزی توی جیب کتت بود.
‫شبیه لباس زنونه بود.
‫اونی که توی جیبم بود قدیمی بود.
‫اونو به عنوان یه یادگاری از زمان‌مون در پاریس آورده بود.
‫چی شده؟ ‫یکم ناجور می‌زنی.
‫من از عروسی خوشم نمیاد.
‫یا تندیس‌های عروسی. ‫تازه از کیک عروسی هم کمتر خوشم میاد.
‫من اصلا به این کیک عروسی نزدیک نمی‌شم.
‫عروسی‌ها تو رو هم ناراحت می‌کنن؟
‫همش احساساته.
‫همون دوستش از پاریس هستی، درسته؟
‫آره. دوستشم.
‫- خوشوقتم. ‫- خوشوقتم.
‫الان بانویی با قاقم کجاست؟
‫یه شعبده‌باز هیچوقت اسرارش رو لو نمیده،
‫ولی یه سرنخ بهت میدم.
‫اگه در آینده‌ای نزدیک شنیدی که ‫خیلی کمتر از قیمتش فروخته شد،
‫مشکوک شو.
‫مگه قیمتش چقدره؟
‫هیچوقت کمتر از 400 میلیون دلار نیست.
‫[در دسامبر 2016، بانویی با قاقم به قیمت صد میلیون یورو فروخته شد.]
‫[اثری که به گفته‌ی کارشناسان،
‫به طرز مشکوکی قیمتش کمتر از ارزش واقعیش بود.]