‫رفیق، این چه علاقه‌ایه که ‫به اسپرینگستین داری؟
‫کیه که اسپرینگستین رو دوست نداشته باشه؟
‫نمی‌دونم. شاید هر کی زیر چهل سالشه؟
‫نه، داری اسپرینگستین رو ‫دست‌کم می‌گیری، رفیق.
‫چیزی رو دست‌کم نمی‌گیرم.
‫- ببخشید، خانم‌ها. ‫- نه، نه.
‫خانم‌ها، خانم‌ها،
‫- این دوستم، شانه... ‫- سلام، شان.
‫- سلام. ‫- داشتیم یه کم بحث می‌کردیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫امیدوار بودیم شما ‫بتونین کمکمون کنین حلش کنیم.
‫- چیه، شب مسابقه‌ست؟ ‫- شاید.
‫من یه اسم میگم، شما اولین چیزی که
‫- به ذهنتون می‌رسه بگین. باشه؟ ‫- باشه.
‫بروس اسپرینگستین.
‫بروس اسپرینگستین؟
‫اسپرینگستین؟
‫دیدی؟ هیچی.
‫«رئیس»! ‫[اسپرینگستین خواننده آمریکایی ملقب به رئیس]
‫- ضایع شدی؟ ‫- رئیس!
‫خب، تبریک میگم،
‫- ولی این یعنی تو حدود چهل سالته. ‫- یه آزمون بود.
‫دو تا از سه تا، پس من بردم.
‫خب، باخت رو قبول می‌کنم، ‫ولی باید اسمتو بدونم.
‫- اسمم؟ ‫- آره.
‫سوفی.
‫- از آشناییت خوشحال شدم، شان هستم. ‫- سلام.
‫- شان. شان. ‫- از آشناییت خوشحال شدم، شان.
‫ریگان. ریگان! آتیش! ‫اون بالا آدم هست.
‫ببین! اونجا!
‫زنگ بزن ۹۱۱!
‫هی، جونا، صبر کن!
‫هی.
‫هی، خوبی؟
‫کسی هنوز اون بالاست؟
‫شنیدم طبقه بالا یکی جیغ می‌کشید.
‫بریم.
‫هی، همه آروم باشین، خیلی‌خب؟
‫ما از پلیس بوستونیم. ‫برین بیرون، باشه؟
‫- سلام؟ ‫- کمک!
‫سلام؟ پلیس بوستون!
‫آروم باش، داریم میایم سراغت.
‫زود باش، رفیق!
‫وای!
‫- خوبی؟ ‫- آره. بریم.
‫اینجا! اینجا، اینجا!
‫- هی، اون عقب! ‫- هی!
‫باید نیروی کمکی بخوایم، باشه؟ ‫ما پلیسیم، نه آتش‌نشان.
‫آتیش فرقشو نمی‌دونه.
‫اون دفترها رو چک کن!
‫جونا! یکی اون پشته، رفیق!
‫خانم، صدامو می‌شنوی؟
‫هی، خانم.
‫هی، باید بریم. بجنب...
‫شان، باید از اینجا بزنیم بیرون!
‫جونا!
‫اون مُرده!
‫مُرده! زخم گلوله داره!
‫دستمو بگیر. بیا اینجا. ‫سرتو پایین نگه دار.
‫باید از اینجا بریم، شان!
‫فکر کنم گفتیم وقتی خونه من می‌مونیم،
‫گوشی‌هامونو خاموش می‌کنیم.
‫این گوشی توئه، بچه‌زرنگ.
‫خب، ببخشید.
‫ریگان.
‫چی؟
‫کجا؟
‫آره.
‫باشه.
‫آره، بیمارستان عمومی بوستون. دارم میام.
‫چی شده؟
‫شان.
‫خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫باید... باید برم بوستون.
‫خدایا.
‫شما باید بابای شان باشی.
‫جونا. درسته؟ ‫رفیقش از آکادمی؟
‫تو هم باهاش بودی؟
‫زیاد بد نیست.
‫فقط وقتی داشتم شان رو می‌آوردم بیرون، ‫کشیده شد.
‫من داشتم به دو تا زن کمک می‌کردم.
‫بعد شان، یه نفر دیگه رو دید و...
‫از قبل مُرده بود.
‫مطمئنم هر کاری از دستتون برمی‌اومد ‫برای کمک بهش کردین.
‫نه، صبر کن. از آتیش نبود.
‫تیر خورده بود.
‫می‌دونی، دکترها هی میگن
‫معجزه لازمه که امروز به‌هوش بیاد.
‫آره.
‫شاید حتی فردا.
‫آتیش کجا بود؟
‫اوف، اینجا بدجوری بو میده.
‫حالت چطوره، اوبرایان؟
‫کارآگاه اومد.
‫اون کیه؟
‫لینا سیلور، پلیس بوستون.
‫از شکر درست شدی، کارآگاه سیلور؟
‫موضوع چیه، کارآگاه؟ ‫می‌ترسی کفشات خیس بشه؟
‫آتیش یه ساختمون معمولی
‫توی ۱۸۰۰ درجه می‌سوزه، آره؟
‫لباس‌ها توی ۶۰۰ درجه خاکستر میشن.
‫خون توی ۲۱۲ درجه می‌جوشه، ‫دی‌ان‌ای توی ۱۹۰ درجه نابود میشه.
‫پس فکر کنم بهترین شانس تیم صحنه‌ی جرم ‫برای پیدا کردن دی‌ان‌ای یا شواهد،
‫توی جاهاییه که ‫آتیش زودتر سرد شده...
‫گودال‌هایی که شماها دارین ‫با پاهاتون توش می‌چرخین.
‫حواستون به قدم‌هاتون باشه.
‫آره.
‫- برو عقب. ‫- آره.
‫پشت میزش مُرده.
‫امیدوارم عاشق کارش بوده باشه.
‫هنوز نفهمیدین چی باعث آتیش شده؟
‫درخشش آبی-سبز توی این قمقمه
‫میگه نفت سفید ‫با یه تقویت‌کننده‌ی تربانتین.
‫احتمالاً چندتا قوطی از اینا.
‫سوختگی اینجا شدیده،
‫ولی الگوی سوختگی نشون میده
‫یکی یه مسیر از ماده آتش‌زا ‫توی دفتر ریخته و از در آتیشش زده.
‫نظریه‌ای برای قتل داری
‫یا باید صبر کنیم تا یه کارآگاه ارشد بیاد؟
‫اوه، خیلی بامزه.
‫فکر می‌کردم از قبل ‫راهت رو برای اون ترفیع باز کردی.
‫حتماً حسابی بهت زور داشته.
‫سیستم آب‌پاش غیرفعال شده بود.
‫قفل یه کشو دستکاری شده.
‫یکی دنبال یه چیزی بوده،
‫و آتیش رو برای رد گم کردن راه انداخته.
‫زاویه شلیک‌ها رو ببینین.
‫تیرانداز درست اومده جلوی مقتول،
‫از نزدیک شلیک کرده،
‫بالای میزش وایساده.
‫قضیه به نظر شخصی بوده.
‫بگو گزارش رو بذارن روی میزم. ‫ممنون.
‫این یه کنفرانس خبری استاندارده.
‫یه به‌روزرسانی از پلیس می‌خوان،
‫نه یه تیتر از دادستان منطقه.
‫رسانه‌ها تیتر نمی‌خوان؟
‫- با کی حرف می‌زنی، سارا؟ ‫- دادستان می سیلور،
‫که هیچ فرصتی رو ‫برای اجرای عدالت از دست نمیده.
‫لطفاً نگو از اون چیزاییه که
‫باید ببرم پیش رئیس پلیس.
‫عزیزم، تو خودت باید رئیس پلیس باشی.
‫مامان... لطفاً.
‫جونا رو دیدی؟
‫آره. ‫حالش خوبه.
‫خوبه.
‫چون می‌خوام بکشمش.
‫ایمیج-استتس ‫نرم‌افزار تشخیص چهره‌ای رو ساخته
‫که پلیس بوستون استفاده می‌کنه ‫و متهم به تعصب
‫علیه اقلیت‌هاست.
‫این قتل روی تحقیقات شما تاثیر می‌ذاره؟
‫نه.
‫در واقع، با بررسی دقیق‌تری
‫که این قتل فجیع به همراه داره،
‫من یه فرمان اضطراری ثبت کردم
‫تا پلیس قبل از هر اقدامی ‫بر اساس تحلیل‌های ایمیج-استتس،
‫مجوز ویژه بگیره.
‫- خانم سیلور! ‫- این اولین باره که
‫چیزی درباره فرمان شهری می‌شنوم.
‫ممنون، دادستان سیلور.
‫من از اینجا به بعد کار رو دست می‌گیرم ‫تا پلیس بوستون
‫با نیاز جدید هماهنگ بشه.
‫با این حرف، شما رو
‫به دستان توانمند فرمانده می‌سپارم.
‫خانم سیلور، یه سوال!
‫سوال! خانم سیلور! خانم سیلور!
‫یکی‌یکی. بفرمایید.
‫اتفاقی که افتاده دیوونه کننده ست، نه؟
‫توی ساختمون کار می‌کنی؟
‫مثل بقیه فقط دارم نگاه می‌کنم.
‫جز اینکه بقیه‌ای که دارن نگاه می‌کنن ‫دنبال پلیس‌ان.
‫شاید می‌خوان جنازه‌ای رو ‫که دارن می‌برن ببینن.
‫ولی تو نه.
‫تو خیلی روی دفتر اون بالا متمرکزی.
‫چرا؟
‫هی!
‫بیا اینجا! پلیس!
‫وایسا!
‫پلیس! وایسا!
‫از سر راه برو کنار!
‫پلیس بوستون! وایسا!
‫همونجا وایسا.
‫از نرده بیا پایین.
‫چرا از صحنه‌ی جرم من فرار کردی؟
‫دنبال یه مظنون بودم.
‫اگه متوقفم نمی‌کردی،
‫گرفته بودمش، کارآگاه...
‫لینا سیلور.
‫من کارآگاه دنی ریگان‌ام.
‫پلیس نیویورک.
‫سپرم توی جیب جلوی سینه‌مه.
‫منظورت نشان پلیسه؟
‫جایی که من ازش میام، بهش میگن سپر.
‫آروم.
‫دارم آروم می‌چرخم.
‫می‌خوام سپرمو دربیارم، کارآگاه.
‫بفرما.
‫کل راه دنبالمون کردی؟
‫پلیس نیویورک.
‫یکی از اون احمقای برانکس هستی،
‫- که فکر می‌کنه دخترا نمی‌تونن بدوئن؟ ‫- من از بروکلین‌ام.
‫‌آخه... خیلی تند می‌رفتیم.
‫نمی‌دونم. ‫فکر کردم شاید دونده‌ای چیزی هستی.
‫شاید تو اونقدرا که فکر می‌کنی تند نبودی.
‫از نیویورک خیلی دوری،
‫- نه؟ ‫- آره.
‫بچه‌م دیشب توی آتیش صدمه دیده،
‫و داشتم دنبال جواب می‌گشتم، ‫تا تو جلومو گرفتی.
‫شان پسر توئه؟
‫شان رو می‌شناسی؟
‫از طریق برادرم. با هم بودن.
‫تو خواهر جونایی؟
‫دستکش شواهد داری؟
‫فکر کنم اون یارو یه چیزی رو انداخت،
‫قبل از اینکه به نرده برسه.
‫شنیدم افتاد این‌ور.
‫اینجا چی داریم؟
‫فکر کنم اولین سرنخمون رو پیدا کردیم.
‫منظورت از «ما» چیه، بروکلین؟
‫من همین الان اولین سرنخمون رو ‫پیدا کردم، بین‌تاون.
‫بیخیال. می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫یکی دو بار این کارو کردم.
‫هیچی عوض نشده، بابا.
‫اگه چیزی عوض بشه، ‫فوراً بهت زنگ می‌زنم.
‫آره. منم همین‌طور، بابا. خداحافظ.
‫آزمایشگاهتون ‫ابزاری که توی کوچه پیدا کردیم رو
‫به خراش‌های روی میز آندریا دکر ربط داد.
‫هیچ اثر انگشتی قابل شناسایی نیست،
‫ولی لوگو رو ‫تا یه ابزارفروشی محلی ردیابی کردن.
‫آزمایشگاه تأیید کرد. ‫نفت سفید و تربانتین، همونطور که گفتم.
‫خب، اینم یه سرنخ برای پرونده آتش‌سوزی.
‫ولی انگار توی پرونده قتل به هیچ‌جا نرسیدی.
‫ببخشید...
‫اسم اینو کار پلیسی می‌ذاری، کارآگاه؟
‫دو تا ماده شیمیایی تأیید کردی که هر دلقکی
‫می‌تونه از هر سوپرمارکتی توی آمریکا بخره
‫و جوری جلوی صورتم گرفتیش انگار مدرکه؟
‫می‌خوای دوباره بگی؟
‫همین الان بهت گفتم ‫و تو هیچ غلطی نکردی.
‫- نمی‌دونم چی... ‫- حق با اونه.
‫تا وقتی مدرک محکمه پسندی نداری،
‫باید پشت میزت باشی و ‫دقیقاً همون کاری رو کنی که اونا می‌کنن:
‫دنبال این باشی که کی این کارو کرده.
‫بله، خانم.
‫سارا سیلور.
‫دنی ریگان.
‫ببخشید که تند رفتم، فرمانده، کارآگاه.
‫خودش خط قرمز رو رد کرد.
‫قابل درکه. ‫می‌تونم تصور کنم چه حسی داری.
‫می‌دونم اگه اتفاقی برای خواهرم می‌افتاد،
‫دقیقاً جای تو بودم.
‫صبر کن.
‫شماها خواهرین؟
‫- بهش نگفتی؟ ‫- خب، فکر کردی
‫خودمو چطور معرفی می‌کنم؟
‫«سلام، من کارآگاه سیلورم.»
‫«خواهر سارام، فرمانده‌ی کل یگان.»
‫اوه، ببخشید، فقط...
‫تو خیلی...
‫- سفیدپوست؟ ‫- خب، می‌خواستم بگم
‫برای فرمانده بودن جوونی... ‫ولی، آره، سفیدپوست هم هستی.
‫قابل درکه.
‫وقتی بچه بود ‫باباش با مامان من ازدواج کرد.
‫فهمیدم.
‫با رئیس پلیس نیویورک حرف زدم...
‫و ضمانتت رو کرد.
‫صدای بابات خیلی وزن داره،
‫حتی اینقدر دور از خونه.
‫اجازه دادم توی این پرونده ‫با پلیس بوستون همکاری کنی.
‫دنی ریگان،
‫پسر فرانک،
‫فرماند‌ه‌ی کل یگان.
‫راستی، رئیس‌پلیس ‫الان بهم یه حال اساسی داد
‫به خاطر فرمان جدید مادرم ‫درباره‌ی تشخیص چهره.
‫- مامان؟ ‫- می سیلور، دادستان.
‫داریم میریم دنبال یه سرنخ
‫که دنی توی صحنه جرم دید.
‫بهت خبر میدیم، فرمانده.
‫می‌خوام سر در بیارم.
‫خواهرت فرمانده‌ی کارآگا‌ه‌هاست،
‫مامانت دادستانه
‫که داره با نرم‌افزار تشخیص چهره ‫جلوی پامون سنگ میندازه،
‫و برادر کوچیکترت یه پلیس تازه‌کاره؟
‫آره. از نظر فنی نابرادری، ولی...
‫هیچ‌وقت بهش به چشم ‫«ناتنی» یا «نابرادری» نگاه نکردیم.
‫فقط یه خانواده بزرگ، شاد،
‫- و یه کم گیج‌کننده‌ایم. ‫- یه کم گیج‌کننده،
‫ولی خب، خانواده، خانواده‌ست.
‫بریم یه سر به اون ابزارفروشی بزنیم.
‫حالت چطوره؟
‫وقتی پسرم به‌هوش بیاد بهتر میشم.
‫و وقتی این یارو رو گیر بندازیم.
‫تو چطور سر می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫منم یه خواهر دارم.
‫فکر کردی ندیدم بینتون چه تنشی بود؟
‫یه ماه پیش، ‫یه ترفیع برای کارآگاهی ارشد باز شد.
‫درخواست دادم، ولی رد شدم.
‫و خواهرت اونیه که ردت کرد؟
‫عدالت و خانواده ‫همیشه جور درنمیان.
‫برای همین شان ۳۰۰ کیلومتر دور شد ‫که پلیس بشه؟
‫چون می‌تونست نسل سوم پلیس نیویورک باشه.
‫نسل چهارم.
‫وقتی بهم گفت می‌خواد پلیس بشه، ‫کاملاً موافق بودم.
‫ولی پلیس نیویورک ‫به خاطر کاهش بودجه استخدامی نداشت.
‫و نذاشت من و بابام ‫براش پارتی‌بازی کنیم، پس...
‫من بودم که پیشنهاد دادم بیاد بوستون.
‫به چارلی بگو برای پرونده مالاکوف ‫یه گزارش آماده کنه.
‫بله، خانم.
‫- کارت خوب بود، پسر. ‫- ممنون، انزو.
‫- سلام. ‫- می‌دونم. ببخشید.
‫باید زودتر می‌اومدم ببینمت.
‫احتمالاً خوب شد نیومدی.
‫صبح خیلی ازت عصبانی بودم.
‫ولی الان خیلی خوشحالم که می‌بینمت.
‫نگو که به این زودی بازم اجازه خدمت گرفتی.
‫نه، نه. فقط با ستوان ملاقات کردم.
‫نگران نباش. فقط پروتکله.
‫می‌دونم.
‫شان چطوره؟
‫دکترها خوشبین‌ان.
‫باباش اومده شهر.
‫باید دعوتش کنیم شام. ‫به حمایت نیاز داره.
‫باشه. اگه باز ببینمش، دعوتش می‌کنم.
‫دیگه میرم که به کارت برسی.
‫- باشه. ‫- فقط اومدم یه سلامی بکنم.
‫- باشه. ‫- امشب سر شام می‌بینمت.
‫باشه. سر شام می‌بینمت.
‫خب، ابزارفروشی تأیید کرد که
‫اون چاقوی چندکاره ‫یه هدیه تشکر برای سفارش‌های عمده بوده.
‫ولی فقط دوتا از اون مدل دادن.
‫اولی عذر موجه داره.
‫می‌مونه... کارلوس دلگادو.
‫که اینجا زندگی می‌کنه.
‫اون توئه.
‫پلیس بوستون با حکم!
‫در رو باز کن!
‫از پشت داره در میره!
‫وایسا!
‫حرکت نکن!
‫- حرکت نکن. ‫- من کاری نکردم!
‫معلومه که کردی. ‫از دست پلیس فرار کردی.
‫دو بار.
‫بعدش هم روی سطل آشغال زمین خوردی.
‫به نظر میاد آندریا دکر رو کشتی
‫و نزدیک بود پسر منم بکشی
‫تا شواهد رو قایم کنی. ‫بلند شو. بلند شو!
‫چطور ازمون جلو زدی؟
‫مطمئنی دونده نبودی؟
‫از اینکه ازت تندترم بدت میاد، نه؟
‫شاید.
‫کارلوس دلگادو.
‫یه مجوز کارآگاه خصوصی داری.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫چرا باهامون رو راست نیستی؟
‫چون پلیس‌ها معروفن به اینکه ‫خیلی درک و فهم دارن!
‫من بی‌گناهم.
‫پس چرا فرار کردی عوضی؟
‫چرا فرار کردی؟
‫چون داشتم توی دفتر دکر سرک می‌کشیدم.
‫فکر کردم شاید از اونجا بودنم ‫یه مدرکی جا گذاشته باشم.
‫برای چی توی دفترش سرک می‌کشیدی؟
‫اون داشت تقلب می‌کرد.
‫یه شرکت رقیب منو استخدام کرد ‫که مدرک پیدا کنم.
‫چند هفته پیش یواشکی رفتم سر میزش.
‫هیچی پیدا نکردی.
‫چند هفته پیش یواشکی رفتی سر میزش؟
‫ابزار جور درمیاد. زمان‌بندی نه.
‫بهتره مدرکی داشته باشی ‫که داستانتو تأیید کنه.
‫و یه عذر موجه محشر.
‫به دفترم زنگ بزنین، هردوشو می‌گیرین.
‫ولی مطمئنم آندریا دکر رو ‫یکی از نزدیکای خودش رو کشته.
‫یکی از کارمندای خودش باهاش مشکل داشته؟ ‫چرا اینو میگی؟
‫وقتی توی دفتر بودم، یه بحث شنیدم.
‫یه کارمندی که اخراجش کرده بود ‫حسابی شاکی بود،
‫یه دعوای حسابی کردن. ‫با عصبانیت رفت بیرون.
‫یه هفته بعدش مُرد؟
‫من که به اون یارو شک دارم.
‫- اسم اون یارو رو می‌دونی؟ ‫- نه.
‫فکر کنم مهندس نرم‌افزار بود.
‫صورتشو ندیدم.
‫فکر کنم سیاه‌پوست بود.
‫سیاه‌پوست.
‫باشه، دکتر. ممنون.
‫هر وقت تونستی بهم خبر بده.
‫دارم لیست کارمندای ‫ایمیج-استتس رو چک می‌کنم.
‫انگار کلی اسم رو خط زدی.
‫خب، اگه داستان دلگادو ‫درباره مهندس نرم‌افزار درست باشه،
‫باید توی این لیست باشه.
‫پس همه کارمندای زن رو خط زدم،
‫و حالا روی اسم‌های ‫سیاه‌پوست‌مانند تمرکز کردم.
‫وای. وای.
‫اگه من توی نیویورک این کارو می‌کردم،
‫احتمالاً از منابع انسانی یا بازرسی داخلی ‫بهم زنگ می‌زدن.
‫بعداً می‌تونم تام، دیک و هری‌ها رو چک کنم،
‫ولی الان دارم روی این حساب می‌کنم که
‫صنعت تکنولوژی معمولاً ‫مردای سیاه‌پوست رو کمتر استخدام می‌کنه،
‫که ممکنه به نفعممون تموم بشه. ‫و اینجا رو ببین.
‫دو تا مهندس نرم‌افزار.
‫خیلی‌خب.
‫خب، اگه یکی از این دو تا ‫هفته پیش کارشو از دست داده،
‫شاید تازگی توی یکی از اون سایت‌های ‫جستجوی کار، درخواستی چیزی داده باشه.
‫فکر خوبیه.
‫باشه.
‫برای اولی رزومه‌ای نیست.
‫بیا این اسم رو چک کنیم.
‫اوه! اینجا یه رزومه داریم
‫که مارکیس رالینز پست کرده.
‫و آخرین کارفرماش ایمیج-استتس بوده.
‫- پس این کارمند شاکیه؟ ‫- خودشه.
‫و عکسشو داریم، پس می‌تونیم...
‫یه جستجوی تشخیص چهره
‫با فیلم‌های امنیتی ساختمون اجرا کنیم
‫و این باید برای گرفتن حکم کافی باشه.
‫- عالیه. بریم. ‫- صبر کن.
‫ستوان باید امضا کنه.
‫و الان کلی چشم روی این نرم‌افزاره.
‫توهین نباشه، ‫ولی پسرم نزدیک بود کشته شه،
‫برادرت ممکن بود کشته بشه.
‫باید منتظر کاغذبازی بمونیم؟
‫اینجا نیویورک نیست.
‫این یعنی چی؟
‫آوازه‌تو شنیدم، می‌دونی؟
‫- که کارها رو پیش می‌برم. ‫- تو کارآگاه خوبی هستی.
‫ولی چند بار بابات، رئیس پلیس نیویورک،
‫چشمش رو روی خطایی که کردی بسته؟
‫من باید کارمو نشون بدم.
‫باید همه جزئیات رو دقیق رعایت کنم.
‫حرفتو می‌فهمم.
‫و وقتی حرف بابام میشه،
‫هیچی بیشتر از این خوشحالش نمی‌کرد که از من
‫برای بقیه یه درس عبرت درست کنه.
‫ولی اونم می‌دونست که گاهی ‫رعایت کردن کوچیکترین جزئیات،
‫باید بعد از درست و غلط بودن کارمون بیاد.
‫نمیگم قانونی بشکن.
‫فقط میگم، گاهی
‫جای درست رو انتخاب می‌کنم.
‫- کجا داری میری؟ ‫- میرم ستوان رو راضی کنم.
‫جای درست رو انتخاب کردم.
‫چه خبر؟
‫ما دایره مظنون‌هامون رو
‫به یه کارمند شاکی ‫با ابزار و انگیزه محدود کردیم.
‫اوه، سلام، سارا. روزت چطور بوده؟
‫خب... خیلی شلوغه، لینا.
‫باشه. ابزار و انگیزه داری.
‫حالا یه فرصت لازم داریم.
‫و باید یه جستجوی تشخیص چهره
‫با فیلم‌های امنیتی اجرا کنم ‫تا اونو توی صحنه پیدا کنیم.
‫فرض می‌کنم درخواست رسمی دادی.
‫نه. وقتی برای اینا نیست.
‫اومدم پیش تو.
‫قرار بود هوامو داشته باشی.
‫منظورت چیه؟
‫درباره ترفیعه؟
‫من اینو نگفتم.
‫نیازی نبود بگی.
‫ببین، خیلی برام سخت بود ‫که بهت ترفیع ندادم.
‫تو کارآگاه فوق‌العاده‌ای هستی.
‫ولی...
‫نوبتت نبود.
‫این کار به اندازه پلیس بودن، ‫سیاست هم لازم داره.
‫ولی یه کارآگاه دیگه هم بود که ‫به همون اندازه شایسته بود
‫و مدت بیشتری منتظر مونده بود.
‫ببخشید.
‫خب، عذرخواهی کردی، ‫پس یعنی یه چیزی بهم بدهکاری.
‫آره. عذرخواهی کردی.
‫- می‌دونی یعنی چی. ‫- نه.
‫- لینا... نه. ‫- آره. آره، یعنی همین.
‫باید از نرم‌افزار تشخیص چهره ‫استفاده کنم، سارا.
‫وقتی برای بوروکراسی سیاسی مامان نداریم.
‫برای جوناست.
‫نه. فوراً بفرستش.
‫من...
‫اینجا خونه توئه.
‫نباید اینقدر فشار می‌آوردم.
‫شاید به خاطر پسرم ‫یه کم برام شخصی شده.
‫خیلی متأسفم.
‫می‌فهمم.
‫مشکلی نیست.
‫و جواب داد.
‫- جواب داد؟ ‫- آره. جواب داد.
‫خب، وقتی داشتی درستش می‌کردی،
‫من در چارچوب قوانین یه کارهایی کردم،
‫و فهمیدم مارکیس رالینز ‫یه گلاک به اسمش ثبت شده.
‫همون تفنگ قاتل.
‫برای مارکیس خوب به نظر نمی‌رسه.
‫وقتشه نرم‌افزار تشخیص چهره رو
‫روی فیلم‌های امنیتی اجرا کنیم.
‫می‌دونی که شان و جونا توش هستن.
‫برنامه تشخیص چهره ‫یه شناسایی ناقص میده که تأیید می‌کنه
‫مارکیس رالینزه.
‫۷۲ درصد تطابق.
‫- ۷۲ درصد کافیه؟ ‫- نه.
‫ولی... باید یه چیزی باشه...
‫بفرما.
‫اون با یه کارت کلیدی شخصی
‫درست قبل از شروع آتیش ‫وارد ساختمون شده.
‫پس مدرک تأییدکننده داریم
‫و یه تطابق تشخیص چهره.
‫درسته. بریم.
‫مظنون کجاست؟
‫دید بصری در سمت چهار.
‫وارد میشیم.
‫پلیس بوستون! حرکت نکن!
‫- دستا بالا! ‫- هی، هی، صبر کنین، صبر کنین!
‫- دستا بالا! دستا بالا! ‫- باشه! باشه!
‫- باشه، باشه! ‫- خودشه.
‫دستبندش بزن.
‫داری جایی میری؟
‫درباره اون آتیشه، درسته؟
‫رئیس سابقم که کشته شد؟ آندریا دکر؟
‫من کشتمش.
‫من آندریا دکر رو کشتم.
‫کارآگاه؟
‫خب، یه اعتراف گرفتی،
‫یه تشخیص چهره ناقص داریم،
‫و این یارو ‫انگار دوست داره با آتیش بازی کنه.
‫ولی فکر می‌کنی یه چیزی کم داریم.
‫یارو داره چمدون می‌بنده، ‫ما پیدامون میشه، شروع می‌کنه حرف زدن؟
‫یه کم زیادی آسون بود، نبود؟
‫آره.
‫مطمئنم گفتم کسی لازم نیست بیاد.
‫از کی تا حالا من حرف تو رو گوش میدم؟
‫- خبری نیست؟ ‫- نه.
‫هیچ تغییری نیست.
‫پرستارها گفتن داشتی دنبال این می‌گشتی که ‫کی این کارو کرده.
‫گیرش انداختی؟
‫یکی رو گرفتیم. اعتراف کرد.
‫مدرک محکمی داریم، ‫ولی اسلحه قتل رو پیدا نکردیم.
‫«ما»؟
‫کارآگاه لینا سیلور.
‫دوست داره همه‌چی رو چک کنه.
‫یه مظنون توی بازداشت داری،
‫مدرک محکم، و یه اعتراف.
‫- آره. ‫- اگه خونه بودیم، التماسم می‌کردی که
‫برای مظنون پرونده تشکیل بدم. ‫حتماً خیلی بهش اعتماد داری.
‫کارش خوبه، ‫و الان خونه نیستم.
‫باید درست پیش بریم.
‫- همیشه این کارو می‌کنی، می‌دونی. ‫- همیشه چیکار می‌کنم؟
‫خودتو توی یه پرونده غرق می‌کنی
‫- تا با زندگی خودت روبرو نشی. ‫- چی؟ بیخیال.
‫این پرونده زندگی منه.
‫تا کی می‌مونی؟
‫تا وقتی بدونم خوبی.
‫تا وقتی بدونم اون خوبه.
‫خب، ما یه بیمارستان
‫پر از دکتر داریم که دارن بهش می‌رسن.
‫من اینجام تا بدونم تو خوبی.
‫ممنون.
‫این بچه...
‫هی می‌گفت این شهر احمقانه چقدر باحاله.
‫باید بهت بگم، ‫یه دقیقه‌ست اینجام و نمی‌فهممش.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه که اینجام.
‫تازه از دکتر اجازه گرفتم.
‫این خواهرمه، ارین. ‫ارین، این جوناست.
‫خواهر لیناست.
‫اون شان رو از آتیش کشید بیرون.
‫خدای من.
‫ممنون.
‫البته.
‫شنیدم یارو رو گرفتین.
‫خب، خبرها سریع می‌پیچه.
‫آره، خواهرت شک داره.
‫منم همینطور.
‫خب، فقط اومدم یه سر بزنم.
‫پس... می‌ذارم شماها...
‫اوه، راستش...
‫نمی‌خوام فضولی کنم،
‫ولی مامانم می‌خواد ‫امشب برای شام دعوتتون کنم.
‫همین پایین خیابونه. خونه اونه.
‫لوکیشن رو براتون می‌فرستم ‫اگه خواستی بیای.
‫ممنون.
‫از آشناییتون خوشحال شدم.
‫هی، کولمن، ‫هنوز توی انبار شواهد کار می‌کنی؟
‫آره، رفیق. الان اینجام.
‫آره، یه لطفی می‌خوام.
‫میری.
‫نمی‌تونم برم.
‫اگه این توی نیویورک اتفاق افتاده بود...
‫- توی نیویورک اتفاق نیفتاده. ‫- باشه.
‫ولی اگه افتاده بود، ‫می‌ذاشتی لینا شام خانوادگی نیاد؟
‫معلومه که نه. ولی این فرق داره.
‫باشه، پس میری.
‫می‌تونی خودتو تمیز کنی. ‫ماریا برات لباس فرستاده.
‫راستی، باید بهش زنگ بزنی.
‫- حسابی نگرانته. ‫- می‌زنم.
‫و میرم شام،
‫اگه تو هم باهام بیای.
‫بیا دیگه.
‫- ارین، درسته؟ ‫- آره.
‫من لینام. ‫از آشناییتون خوشحال شدم.
‫امروز رو با برادرت کار کردم.
‫و بازم دعوتش کردی شام؟
‫ها، ها. خنده‌دار نیست.
‫- دنی، آره؟ سلام. ‫- آره.
‫- خواهرم، ارین. ‫- سلام.
‫شما دادستان می سیلور هستین.
‫باعث افتخاره.
‫ممنون. از آشناییت خوشحال شدم.
‫یه ریگان دیگه. خوش اومدی.
‫- ممنون. ‫- من سارام.
‫- سلام. ‫- تو هم پلیسی؟
‫وکیلم. دفتر دادستانی نیویورک کار می‌کنم. ‫بخش محاکمه.
‫ازش خوشم میاد.
‫- سلام. ‫- ببخشید دیر کردم.
‫- اومد. ‫- یه لحظه رفتم خونه لباس عوض کنم.
‫همه‌چی روبراهه.
‫می‌دونی چقدر این پیرهن رو دوست دارم.
‫- خوب به نظر میای. بیا. ‫- اوه، ممنون.
‫بریم. بذارین خونه رو نشونتون بدم.
‫- دنبالم بیاین. ‫- باشه.
‫مامان و بابام وقتی به دنیا اومدم ‫از هم جدا شدن.
‫۱۳ سالم بود که مامان با بن ازدواج کرد ‫و دینش رو تغییر داد.
‫و سارا دختر بن از ازدواج اولشه.
‫از راهنمایی رفیق جون‌جونی منه.
‫بعد، جونا به دنیا اومد،
‫درست بعد از ازدواج مامان و بن.
‫پسر طلاییمون.
‫- پسر خوبیه. ‫- پارسال رفت آکادمی پلیس،
‫بعد از اینکه...
‫بن کشته شد.
‫متأسفم که اینو می‌شنوم.
‫قاضی منطقه بود.
‫درست بیرون دادگاه تیر خورد.
‫چه وحشتناک.
‫یاد می‌گیری با فقدان کنار بیای.
‫آره.
‫میشه برم دستشویی،
‫- که قبل از شام دستشو بشورم؟ ‫- آره، آره.
‫اون‌طرف. در روبرو.
‫می‌دونستم.
‫دونده بودی.
‫مچمو گرفتی.
‫اشتباهه.
‫هی، ارین...
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫خب...
‫می‌تونم بگم دنی خیلی چیزا رو
‫توی سینه‌ش نگه می‌داره...
‫ولی باید بدونم: با صدمه دیدن شان،
‫و اینجوری که داره ‫این پرونده رو دنبال می‌کنه،
‫انگار قبلاً همچین چیزی رو تجربه کرده.
‫چیزی هست که باید بدونم؟
‫خب، دنی همینجوریه.
‫هر پرونده‌ای رو جوری دنبال می‌کنه ‫که انگار خانواده خودش تو خطرن.
‫ولی...
‫راست میگی. اون...
‫بیشتر از خیلی‌ها از دست داده.
‫بالاخره رسیدم.
‫هی.
‫بابابزرگ...
‫- هی. ‫- هی، عزیزم.
‫بیا مهمونامون رو ببین.
‫این کشیش ادوین پیترزه، ‫از کلیسای باپتیست راکسبری.
‫و اینا ارین و دنی ریگان هستن.
‫- قربان. ‫- سلام.
‫- و دنی بابای شانه. ‫- سلام.
‫بیاین تو، همه.
‫وقت دعای خیر و برکته.
‫- آمین. ‫- آمین.
‫بزرگ است خداوند، فرمانروای عالم،
‫که به ما احکامش را داده.
‫برای تو، شمع‌های شابات را روشن می‌کنیم. ‫آمین.
‫اشکالی نداره. همه‌مون ‫کارهایی که برامون معنی داره انجام میدیم.
‫- ممنون. ‫- حالا بیاین بخوریم!
‫- آره. ‫- باشه.
‫یه شام خانوادگی هفتگی.
‫خانواده‌هامون خیلی شبیه‌ان.
‫شان هم همینو می‌گفت.
‫- اینجا بوده؟ ‫- زیاد.
‫گفت اینجا خونه رو یادش میاره.
‫ممنون از همه‌تون ‫که هواشو داشتین. خیلی ارزشمنده.
‫لینا درباره دستگیری امروز بعدازظهر شک داره.
‫سارا. الان وقتش نیست.
‫وای، سر میز داریم درباره کار حرف می‌زنیم.
‫واقعاً داره حس خونه میده.
‫محض اطلاع، منم شک دارم.
‫خب، اگه شک بود،
‫چرا درخواست تشخیص چهره رو قبول کردی؟
‫بهش گفتی؟
‫- من بهش نگفتم. تو گفتی؟ ‫- من نگفتم.
‫اولین درخواست استفاده ‫بعد از فرمان جدید بود.
‫فکر کردی نمی‌فهمم؟
‫از یه ابزار پلیسی استفاده کردی ‫که آدمای رنگین‌پوست رو هدف می‌گیره،
‫اونا رو قربانی آزار،
‫دستگیری‌های اشتباه،
‫- و بدتر می‌کنه. ‫- مامان...
‫برای هر یه دستگیری اشتباه،
‫بیست تا آدم بد ‫از خیابون جمع میشن.
‫یه موقعیت غیرممکنه. ‫پیچیدست.
‫ولی این یه زندگیه که ‫ممکنه از دست بره یا خراب بشه.
‫- ارزششو داره؟ ‫- تکنولوژی
‫فقط یه ابزاره.
‫یعنی اگه این ابزار رو ‫به کار پلیسی افتضاح اضافه کنی،
‫نتیجه افتضاح می‌گیری.
‫ولی اگه به کار پلیسی باکیفیت اضافه‌ش کنی،
‫اونوقت می‌تونی همون یه زندگی ‫که درباره‌ش حرف می‌زنیم رو نجات بدی.
‫که...
‫دقیقاً همون کاریه که ‫لینا الان داره سعی می‌کنه بکنه.
‫مارکیس داشت یه کیف فرار آماده می‌کرد
‫و چیزی نمونده بود بره. ‫واقعاً فکر می‌کنی بی‌گناهه؟
‫واقعاً فکر می‌کنم. ‫و زندگیش ارزششو داره.
‫- موافقم. ‫- منم همین‌طور.
‫جونا؟
‫چیزی داری بگی؟
‫یه نگاه به شواهد انداختم.
‫فکر می‌کنم مارکیس
‫- کیف فرار رو برای یکی دیگه آماده کرده بود. ‫- جونا.
‫- توی یه پرونده باز دخالت کردی؟ ‫- تقصیر منه.
‫یه ساختمون توی آتیش بود. ‫شان می‌خواست درخواست کمک کنه،
‫و من بهش گفتم بریم تو ‫و حالا صدمه دیده.
‫لطفاً بذارین توی این تحقیقات کمک کنم.
‫به خاطر شان.
‫چرا فکر می‌کنی رالینز بی‌گناهه؟
‫توی کیف، یه جفت کفش دانکس نسخه محدود بود.
‫اون کفش‌ها هزار دلاری‌ان.
‫هر کی اونا رو داشته باشه،
‫- همینجوری پرتشون نمی‌کنه توی کیف. ‫- و می‌دونی،
‫یکی روی اون کاناپه خوابیده بود.
‫شاید یکی که مارکیس ‫داره پنهانش می‌کنه.
‫انگار کار بیشتری مونده، کارآگاه‌ها.
‫بله، خانم.
‫من پیش شان هستم. برین.
‫ممنون بابت شام.
‫- ممنون، مامان. ‫- البته.
‫- می‌بینمت. ‫- آره. منم همین‌طور.
‫- دوستت دارم، مامان. ‫- منم دوستت دارم.
‫- خداحافظ. خداحافظ، بابابزرگ. ‫- دوستت دارم.
‫- البته.
‫خب، اینم از شام خانوادگیمون.
‫کنترل شواهد میگه لیست کامل
‫هر لحظه باید توی سیستم ثبت بشه.
‫ما کل زندگی مارکیس رالینز رو شخم زدیم
‫و فقط یه جریمه سرعت و
‫یه نامزد سابق دیوونه پیدا کردیم.
‫چرا فکر می‌کنی نامزد سابقش دیوونه‌ست؟
‫فکر نمی‌کنم دیوونه باشه.
‫خودش توی پست‌های شبکه‌های اجتماعی میگه.
‫«فکر می‌کردم اونیه که می‌خوام، ‫ولی هنوز توی فکر نامزد قبلیشه.»
‫«بالاخره با تانیا تمومش کردم.»
‫ببخشید. می‌تونی برگردی به اون جریمه؟
‫اینو توی جیب مارکیس رالینز ‫توی خونه‌ش پیدا کردیم.
‫خط تی مترو درحال ساخت‌وسازه،
‫و بعدش خط قرمزه،
‫ولی این بلیط‌ها تاریخ دارن.
‫اگه مارکیس توی هاید پارک ‫با سرعت می‌رفته،
‫چطور همون روز ‫یه اطلاعیه بسته شدن خط قرمز توی جیبش بوده؟
‫بوستون رو نمی‌دونم، ‫ولی من کسی رو نمی‌شناسم که
‫با ماشین تا خونه بره،
‫بعد برگرده مترو سوار بشه.
‫پس اون نبوده.
‫و اگه مارکیس مترو سوار نشده، ‫پس کی بود؟
‫کفش‌های کی توی کیف بوده؟
‫این سوال میلیون دلاریه.
‫این پست رو ببین.
‫«خیلی به کیلب افتخار می‌کنم.»
‫«داره میره ام‌آی‌تی.»
‫کیلب کیه؟ شاید...
‫پسر تانیا از رابطه قبلیش، ‫قبل از مارکیس؟
‫آره، ولی قیافه و هیکلش شبیه مارکیسه.
‫خب اسم فامیل کیلب چیه؟
‫بروس.
‫این پست مال چند سال پیشه، ‫پس شاید الان ۲۰، ۲۱ سالشه.
‫خب، از اون چیزی ندارم،
‫ولی یه کیلب بروس دارم ‫که چهل و چند سالشه.
‫- یه سابقه‌ی طولانی. ‫- حتماً کیلب بزرگه.
‫همونی که نامزد سابق مارکیس، تانیا،
‫- هنوز بهش فکر می‌کرد. ‫- دقیقاً.
‫- ممکنه قاتل باشه؟ ‫- نه. توی لنکستره.
‫توی یه زندان فوق امنیتیه.
‫باشه. خب، اگه بتونیم کیلب بزرگ ‫و مارکیس رو حذف کنیم،
‫فرمانده سیلور، فکر کنم مجوزتون رو ‫برای اجرای دوباره نرم‌افزار نیاز داریم،
‫روی کیلب بروس کوچیک.
‫ردیفه.
‫خبر خوب.
‫با اطمینان ۹۹ درصد می‌دونیم
‫که تو آندریا دکر رو نکشتی.
‫یا آتیش رو روشن نکردی.
‫ولی می‌دونیم که
‫پسر نامزد سابقت،
‫کیلب بروس، این کارو کرده.
‫حدس می‌زنیم وقتی با مامانش بودی
‫با هم یه رابطه قوی ساختین، درسته؟
‫و فقط چون با تانیا اوضاع خراب شد
‫نمی‌خوای اون رابطه پدر و پسری رو ‫با اون از دست بدی.
‫یالا، منم یه نامزد دارم، ‫که یه دختر داره.
‫مهم نیست بینمون چی شد.
‫می‌بینم که می‌خوای کمکش کنی.
‫ولی باید به ما هم کمک کنی.
‫اگه این کارو کنی،
‫قول میدم در امن و امان بیاریمش.
‫مارکیس، راست میگه.
‫کیلب، داره توی ام‌آی‌تی شیمی می‌خونه.
‫آینده‌ خوبی داره،
‫ولی باباش روش نفوذ داره،
‫حتی وقتی زندانه.
‫اون ذهن کیلب رو پر کرد از این دروغ که
‫نرم‌افزاری که من روش کار می‌کردم ‫دلیل دستگیر شدنش بود.
‫و تو هفته پیش اخراج شدی. چرا؟
‫به آندریا فشار آوردم که ‫پلتفرم تکنولوژی رو بازنگری کنه.
‫که شناسایی اشتباه اقلیت‌ها رو کمتر کنه.
‫و به جاش اخراجت کرد.
‫آره.
‫پس دو تا شخصیت پدری توی زندگی کیلب هستن
‫که آندریا دکر بهشون ظلم کرده.
‫اینم انگیزه‌مون.
‫اون یه پیشینه توی شیمی داره، ‫یعنی نسبت درست
‫ترکیب شتاب‌دهنده‌ها رو می‌دونه، ‫به کارت کلیدی دسترسی داشت
‫و به اسلحه قتل،
‫یه تفنگ که به اسم تو ثبت شده.
‫نظرت چیه، ریگان؟
‫فکر می‌کنم ‫همه جزئیات رو دقیق رعایت کردیم.
‫کیلب کجاست؟
‫مارکیس گفت ایستگاه پارک استریت
‫جاییه که کیلب قطار عوض می‌کنه. ‫باید اینجا باشه.
‫جونا، چیزی می‌بینی؟
‫نه. هنوز نه.
‫باشه. چشماتو باز نگه دار، بچه.
‫دیدمش.
‫داره میاد سمتتون.
‫اونجاست. خودشه.
‫پلیس! وایسا!
‫وایسا!
‫بخواب زمین.
‫- بخواب زمین! ‫- تکون نخور!
‫روی زمین دراز بکش.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره. گرفتمش.
‫اینجا چی داریم؟
‫گلوک ۲۲.
‫آره، و شرط می‌بندم ‫به اسم مارکیس رالینز ثبت شده.
‫مارکیس فقط داشت سعی می‌کرد کمک کنه، رفیق.
‫می‌خوای افتخارشو داشته باشی، ریگان؟
‫نه.
‫افتخار مال تازه‌کاره.
‫کارت خوب بود.
‫افسر سیلور.
‫باشه. بجنب. بلند شو.
‫همیشه یادمون باشه که
‫ما یه خانواده‌ی باایمانیم
‫و به خانواده‌مون ایمان داریم.
‫چون او گفت «من آمده‌ام ‫تا زندگی غنی‌تری داشته باشید.»
‫من معمولاً یکشنبه‌ها توی کلیسام...
‫پس فکر کردم دعوت کشیش رو قبول کنم.
‫خوشحالم که قبول کردی.
‫- راستی، خیلی زیباست. ‫- ممنون.
‫البته خیلی با مراسم کاتولیک‌ها فرق داره.
‫آره. بلندتره.
‫- خیلی بلندتره. خیلی هم شادتره. ‫- آره.
‫- ولی به کسی نگو اینو گفتم. ‫- نمیگم.
‫راکسبری بابتیست،
‫یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای سیاه‌پوست‌ها ‫توی آمریکاست.
‫و این توی خانوادتون چطور کار می‌کنه؟
‫شما یهودی هستین، ‫ولی یکشنبه‌ها میرین کلیسا.
‫ما برای شنیدن موعظه‌های بابابزرگ میایم
‫تا به عنوان خانواده به هم وصل بمونیم.
‫می‌فهمم.
‫این آهنگ رو دوست دارم.
‫- هی. ‫- هی.
‫- سلام... سلام.
‫اوه. مامان. مامان، مامان.
‫دیگه بچه نیستم.
‫یه افسر پلیس بوستون‌ام.
‫و می‌دونی که لازم نیست ‫خودتو به کسی ثابت کنی، درسته؟
‫خواهرهامو دیدی؟
‫- آره. ‫- ببخشید که پریدم وسط.
‫فقط می‌خواستم خداحافظی کنم.
‫و اون راست میگه.
‫رقابت با اونا خیلی سخته.
‫ولی باید ازش استفاده کنی.
‫می‌تونی کلی ازشون یاد بگیری.
‫مثل شان که از تو یاد گرفت؟
‫نه دیگه تا این حد.
‫نه. نه، نه. شب آتش‌سوزی، شان بهم گفت
‫پلیس بودن مثل بازی بسکتبال با جردنه
‫- یا... ‫- یا درام زدن برای اسپرینگستین.
‫- آره. ‫- وای. آره.
‫این یه ضرب‌المثل قدیمی خانوادگی ریگانه.
‫یادمون میندازه که ‫به هم ایمان داشته باشیم.
‫ایمانت بهت خوب خدمت کرد.
‫قاتل آندریا دکر پشت میله‌هاست.
‫درسته. و رسانه‌ها...
‫اونا دارن حسابی
‫نقاط ضعف نرم‌افزار تشخیص چهره رو ‫پوشش میدن.
‫به مارکیس رالینز ‫به خاطر همکاری تخفیف دادن.
‫قراره برای رفع باگ‌ها هم مشاوره بده.
‫هی. موعظه عالی بود، قربان.
‫- ممنون. ‫- ایمان و خانواده.
‫بیشتر از این نمی‌تونستم موافق باشم.
‫خب، همون‌طور که قول دادم، کوتاهش کردم
‫تا بتونیم به شروع بازی برسیم.
‫دوست داری باهامون بیای، دنی؟
‫باید برگردم بیمارستان.
‫ولی دوست دارم یه فرصت دیگه داشته باشم.
‫پس یعنی می‌مونی؟
‫تا وقتی شان بهم نیاز داره ‫توی بوستون می‌مونم.
‫خب، پلیس بوستون ‫می‌تونه از کمکت استفاده کنه
‫اگه بخوای با لینا همراه بشی.
‫واقعاً؟
‫چیه، فکر می‌کنی می‌تونی ‫پا به پای من بیای، بروکلین؟
‫مطمئن نیستم بتونم پا به پات بیام، بین‌تاون،
‫ولی قطعاً تلاشمو می‌کنم.
‫می‌بینمتون.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫بریم.
‫آماده شام یکشنبه هستی؟
‫فکر کنم کباب گوشت گوساله نیست.
‫ساندویچ گوشت گوساله، ‫بهترین کاری که می‌تونستم بکنم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، می‌تونی دعا بخونی.
‫ما را برکت بده، پروردگار...
‫و این نعمت‌هایی که
‫از سخاوت تو دریافت می‌کنیم...
‫از طریق مسیح، پروردگارمان. آمین.
‫- یه دکتر لازم داریم. ‫- هی.
‫شان.
‫هی، هی.
‫چیزی نیست، من همینجام.
‫سلام پسر.
‫من همینجام.
‫صدامو می‌شنوی؟
‫هیچ‌جا نمیرم.