‫[ماست‌بستنی]
‫تیرانداز رو شناسایی کردیم؟
‫نه، هنوز داریم مغازه‌ها رو می‌گردیم
‫تا ببینیم کسی می‌تونه شناساییش کنه یا نه.
‫شاهدها میگن انگار قربانی‌ها رو می‌شناخته.
‫سه تا کارمند یه مغازه ماست بستنی ‫که داشتن می‌رفتن سر کار.
‫کس دیگه‌ای هم صدمه دیده؟
‫یه نگهبان تیر خورده ‫وقتی قاتل داشته سمت جنوب می‌دویده.
‫توی بیمارستان عمومی بوستون زیر عمله.
‫نگهبان موقع شروع تیراندازی کجا بود؟
‫توی باجه نگهبانی.
‫یعنی متهم به سمت شمال،
‫طرف مغازه ماست بستنی، شلیک کرده،
‫ولی بعدش برگشته سمت جنوب،
‫و به طرف نگهبان دویده؟
‫اینکه منطقی نیست.
‫این پشت رو بررسی کردیم، رئیس.
‫قاتل قربانی‌ها رو می‌شناخته.
‫شاید قبلاً اینجا بوده، ‫شاید مشتری ثابت بوده.
‫چرا باید به سمت باجه نگهبانی بدوه؟
‫از اون دروازه رد شده.
‫چون نقشه‌ش این بوده.
‫هم به بازار دید داره
‫و هم از پشت می‌تونه سریع فرار کنه.
‫با احترام، فکر می‌کنم خیلی بعیده.
‫هنوزم فکر می‌کنی بعیده؟
‫سه تا نوجوون بودن ‫که امروز صبح به گلوله بسته شدن...
‫می‌دونی که باید ما اونجا باشیم.
‫آره. آخرین نفر روی تخته جرم.
‫یکی باید اینجا رو اداره کنه.
‫اون ساندویچ برای منه؟
‫راستش، آره.
‫چه جنتلمنی.
‫فقط اینکه توش بیکن داره.
‫ببخشید، یادم رفت بیکن نمی‌خوری.
‫این ساندویچ برای من نبود، نه؟
‫برای شون بود.
‫قرار بود با هم صبحونه بخوریم.
‫منو کاشت و رفت بدوئه.
‫من مشکلی ندارم که ‫اون بچه می‌خواد روی فرم بمونه،
‫ولی دارم سعی می‌کنم باهاش وقت بگذرونم.
‫وقت بگذرونی؟ ‫دارین با هم زندگی می‌کنین.
‫و قرار نبود فقط چند هفته پیشش باشی؟
‫آره، داره خیلی خوب پیش میره.
‫خیلی بهمون خوش می‌گذره، ‫برای همین با خودم گفتم،
‫چرا بیشتر نمونم، نزدیکش بمونم؟
‫خب، یه نزدیک عادی داریم،
‫یه نزدیک «سه ماه روی کاناپه من موندی».
‫تو نباید اون آدم باشی. حتی برای شون.
‫کارآگاه‌ها.
‫یه مورد آر اچ ویژه داریم.
‫چی می‌خوای؟
‫آر اچ ویژه چیه؟
‫سرقت موزه رز هاثورن.
‫- چی؟ ‫- ۳۵ سال پیش،
‫دو تا دزد که لباس پلیس پوشیده بودن، ‫با زبون‌بازی رفتن توی موزه،
‫و ۱۳ تا تابلوی هنری بی‌قیمت رو دزدیدن.
‫این... بزرگترین راز حل‌نشده
‫در تاریخ بوستونه.
‫و بذار حدس بزنم، هر از گاهی،
‫یه کارآگاه خونگی ‫با یه سرنخ پیداش میشه
‫که قراره پرونده رو حل کنه، و تو هم ‫نمی‌تونی جلوی خودتو بگیری که دنبالش نری.
‫آره.
‫رئیس سابقم بهشون می‌گفت
‫خل و چل‌های پرونده‌های سرد.
‫آره، منتها من عاشق هنرم،
‫برای همین هر دفعه گیر این چیزا میشم.
‫مثل کمیک لوسی و توپ فوتباله ‫و من چارلی براون‌ام.
‫خیلی‌خب، چارلی براون.
‫- ببینیم این کله‌پوک چی می‌خواد بگه. ‫- آره.
‫دیگه نمی‌خوام در موردش حرف بزنم. باشه.
‫خیلی‌خب. قضیه اصلاً چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫احتمالاً ترسیده.
‫خیلی از موارد آر اچ ویژه ‫به خاطر این میان که شرط‌بندی رو باختن
‫یا دوستاشون برای شوخی فرستادنشون.
‫اون تخم‌مرغ و بیکن رو می‌خوری؟
‫نه، مال خودت.
‫میگم، تازه یه سال گذشته،
‫و همخونه‌م باید از اینجا بره.
‫خب، تو که ازش خوشت نمی‌اومد.
‫می‌دونم، ولی من کارمند دولت‌ام.
‫بالا بردن اجاره‌خونه‌م ‫توهین به شهر بوستونه.
‫گریه کن.
‫آشپزخونه قدیمی من توی نیویورک، ‫حمومم هم بود.
‫باشه؟ و از نظر اجاره ‫از هر چی توی بوستون دیدم بدتر بود.
‫الان داری واقعاً پز اینو میدی،
‫که اوضاع توی نیویورک بدتره؟
‫بی‌خیال.
‫داداش، خوبی؟
‫فقط دیشب زیاد نخوابیدم.
‫بابام می‌خواست یه... ‫فیلم قدیمی جنگ جهانی دوم ببینه.
‫- بازم یکی دیگه؟ ‫- می‌دونی، برای کسی که از جنگ متنفره،
‫خیلی دوست داره فیلم‌های جنگی ببینه.
‫- تو هم داری اونو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫- هی... ‫- پلیس بوستون!
‫چاقو رو بذار زمین! ‫بخواب روی زمین!
‫زانو بزن.
‫حال شما خوبه، آقا؟
‫یادم نمیاد کجا زندگی می‌کنم.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫من یه آدرس دارم.
‫بذار اول اینا رو تحویل بدیم.
‫ما می‌رسونیمت خونه.
‫عصر بخیر.
‫اسلحه قتل در قتل سه‌گانه،
‫توی بازار وارف استریت، تازگی خریداری شده،
‫و به اسم شخصی ثبت شده که
‫توی یه واحد دوبلکس در آلستون زندگی می‌کنه.
‫واحد تحقیقات ویژه
‫حکم بازداشت، رو در اون مکان اجرا کرده.
‫پلیس بوستون!
‫افسرها خونه رو دنبال کایل فرگوسن گشتن،
‫که توی اون واحد دوبلکس ساکنه،
‫و اثر انگشتش روی اسلحه پیدا شده.
‫ما حکم داریم. کایل کجاست؟
‫طبقه بالا.
‫دیوید، اون چیکار کرده؟
‫پلیس! بخواب روی زمین!
‫کایل فرگوسن در طبقه دوم پیدا شد.
‫کایل ۱۶ سالشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫به پدر و مادر نوجوون‌هایی ‫که امروز کشته شدن...
‫قلب ما با شماست.
‫بدونین که کایل فرگوسن محاکمه میشه
‫با حداکثر مجازات قانونی.
‫یه گلوله به پشتش خورده.
‫به چی رسیدی؟
‫قربانی اندی گوشر جونیوره.
‫۵۵ سالشه.
‫دخترش پیداش کرده.
‫- من میرم باهاش حرف بزنم. ‫- باشه.
‫منم یه نگاهی به اطراف میندازم.
‫ببخشید. من کارآگاه ریگان‌ام.
‫می‌تونی بگی چی شده؟
‫قرار بود ناهار بخوریم.
‫اومدم دنبالش.
‫می‌تونم بپرسم ‫پدرت چرا داشت اسباب‌کشی می‌کرد؟
‫اینجا خونه‌ی پدربزرگم بود.
‫بابا اینجا زندگی می‌کرد و مراقبش بود.
‫متوجه‌ام.
‫پدربزرگم هفته پیش از سکته قلبی فوت کرد.
‫هی.
‫این لیوان‌ها رو بذار توی کیسه، باشه؟
‫کسی رو می‌شناسی ‫که بخواد به پدرت آسیب بزنه؟
‫نه. همه دوستش داشتن.
‫مدیر شرکت مین‌مست بود.
‫خیلی خوب مراقب کارمنداش بود.
‫مشتری‌ها هم همین‌طور.
‫کی می‌تونه این کار رو کرده باشه؟
‫تمام تلاشمون رو می‌کنیم تا بفهمیم...
‫میشه ببریش توی یه اتاق دیگه؟
‫بیا. این افسر می‌بردت توی آشپزخونه، باشه؟
‫دشمن شناخته‌شده‌ای نداره.
‫ورود اجباری نبوده، ‫دو تا لیوان قهوه روی میزه،
‫هیچ نشونه ظاهری از درگیری نیست.
‫پس قربانی قاتل رو می‌شناخته، ‫راهش داده تو،
‫که توضیح میده چرا قربانی،
‫پشتش رو کرده به کسی که شلیک کرده.
‫می‌تونی برگردونیش؟
‫این همون مردیه که امروز صبح اومد اداره.
‫- همون آر اچ ویژه ست. ‫- آره.
‫اون خل و چل که ‫اطلاعاتی در مورد سرقت هنری داشت.
‫آره.
‫می‌دونی...
‫دزدهای سرقت هاثورن،
‫نقاشی‌ها رو از توی قاب‌ها بریدن.
‫خیلی‌خب، یه دقیقه صبر کن.
‫تو که فکر نمی‌کنی همون دزدها بودن؟
‫شاید خل و چلمون ‫اصلاً هم خل و چل نبوده.
‫اون پدرشه؟
‫می‌دونی این چقدر وجهه‌ی ما رو خراب می‌کنه؟
‫من به مردم بوستون قول دادم ‫که اقدام می‌کنم.
‫شهردار شاو، صدات رو بیار پایین.
‫ببین، من قول دادم ‫جلوی اینجور تیراندازی‌ها رو بگیرم،
‫و پیشگیری با والدین شروع میشه.
‫در اصل با اسلحه‌ها شروع میشه.
‫درسته. منظورت اینه که ‫چطور اسلحه به دستش رسیده؟
‫کار اون پسره تمومه، ‫ولی در مورد پدر و مادرش چی؟
‫باید به خاطر قتل غیرعمد بریم سراغشون،
‫درست مثل پدر و مادر اون پسره توی میشیگان.
‫میشیگان توی حوزه قضایی من نیست، جیم.
‫و تا جایی که به من مربوطه،
‫مردم از نظر کیفری،
‫مسئول رفتار بقیه نیستن، ‫چه پدر و مادر باشن چه نباشن.
‫یه دلیلی داره که ‫اون قانون صدها ساله وجود داشته.
‫خب، شاید میشیگان داره قانون رو ‫به قرن ۲۱ میاره.
‫می‌دونم این تصمیم توئه، می،
‫ولی مطبوعات دارن روایت رو تعیین می‌کنن،
‫و من دارم از خشم عمومی لت و پار میشم.
‫یه کاری بکن.
‫حرف بیراهی نمی‌زنه.
‫والدین توی این تیراندازی‌ها
‫همیشه میگن ‫اصلاً خبر نداشتن بچه‌شون خطرناکه.
اون کشتاری که من دیدم...
‫اون بچه‌ها...
‫خانواده‌های اونا چی؟ ‫بهشون چیزی بدهکار نیستیم؟
‫دقیقاً دارم به اونا فکر می‌کنم، سارا.
‫کار منه که براشون عدالت بیارم،
‫و نمی‌تونم این کار رو ‫با دستگیر کردن آدمایی انجام بدم
‫که قانون نمی‌ذاره ‫هیئت منصفه محکومشون کنه.
‫تحقیق در مورد والدین ‫که ضرری نداره، داره؟
‫نباید متعصبانه باشه.
‫عینی باش.
‫دنبال شواهد برو.
‫همیشه همین کار رو می‌کنم.
‫هیچ‌جا خونه‌ی آدم نمیشه.
‫کنترل لعنتی کجاست؟
‫چیزی هست که ‫بخواین توی تلویزیون ببینین، آقای هیکس؟
‫آره، مسابقه‌ی «قیمت درسته».
‫بیا این پایین. ‫[جمله‌ی معروف مسابقه]
‫آره.
‫ردیفه.
‫یه ثانیه.
‫به اون دست نزن.
‫- درستش می‌کنم. ‫- مطمئنی؟
‫کسی هست که بتونیم زنگ بزنیم ‫بیاد کمکتون کنه، آقا؟
‫زحمت نکشین.
‫اون تلویزیون رو درست نمی‌کنه. ‫حتی باهام حرف هم نمی‌زنه.
- اون یعنی کی؟ - ‫پیتر، پسرم.
‫فقط...
‫می‌تونم از خودم مراقبت کنم.
‫مطمئنی؟
‫یه لحظه آدرسم رو یادم رفت.
‫هنوز که کامل آلزایمر نگرفتم.
‫صبر کن خودت ۸۰ سالت بشه.
‫ممنون بابت خدمتتون.
‫خیلی‌خب، ببین، من کارتم رو اینجا می‌ذارم
‫فقط محض اینکه به چیزی نیاز داشتی، باشه؟
‫مواظب خودت باش.
‫کایل با بعضی از بچه‌های مدرسه مشکل داشت،
‫ولی حاضر نمی‌شد در موردش با ما حرف بزنه.
‫مشاور مدرسه گفت حواسش پرت بوده،
‫ولی هیچ‌وقت دانش‌آموز خوبی نبوده.
‫اون هنرمنده.
‫همیشه توی دفترچه‌هاش می‌نوشت ‫و نقاشی می‌کشید.
‫این نقاشی‌ها؟
‫قبلاً هیچ‌وقت اونا رو ندیدیم.
‫چطور ممکنه؟
‫این دفترچه‌ها ‫همه‌جای اتاقش پخش بودن.
‫کایل نمی‌ذاشت بریم اونجا.
‫شما پدر و مادرش هستین.
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫اینکه باید می‌دونستیم کایل
‫قراره همچین کاری کنه؟
‫برام سواله که چرا متوجه نشدین
‫پسرتون چقدر آشفته بود.
‫ما سعی کردیم باهاش حرف بزنیم. ولی همون ‫سکوت معمول یه نوجوون رو تحویلمون داد.
‫اسلحه شما چی؟
‫- چرا قفل نشده بود؟ ‫- قفل بود.
‫کایل حتماً کلید رو پیدا کرده.
‫ما مالک‌های اسلحه مسئولیت‌پذیری هستیم.
‫به پسرمون ایمنی اسلحه رو یاد دادیم.
‫بردیمش میدان تیر ‫تا نحوه صحیح دست گرفتن رو یاد بگیره.
‫به کایل اعتماد داشتیم. ‫دلیلی نداشت اعتماد نکنیم.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫به چی رسیدی؟
‫واحدهای صحنه جرم هنوز دارن ‫لیوان‌های صحنه جرم رو
‫برای اثر انگشت قابل استفاده آزمایش می‌کنن.
‫ولی فعلاً آزمایش اولیه
‫فقط قهوه رو توشون تأیید می‌کنه.
‫خب، من سوابق تماس‌های ‫اندی جونیور رو درآوردم،
‫و اون امروز صبح ‫دو تا تماس تلفنی دریافت کرده.
‫یکی از برادرش کلیتون،
‫یکی دیگه از یه دوست صمیمی خانوادگی، ‫زکری آلبریکو.
‫هر دو تماس تقریباً همزمان گرفته شدن،
‫و دقیقاً همون موقعی که
‫اندی اونجا وایساده بود ‫و با موبایلش حرف می‌زد.
‫همون موقع که داشت پشت تلفن داد می‌زد ‫و با عجله رفت.
‫هر کدوم از این آدما رو
‫توی اتاق‌های بازجویی جداگونه ‫منتظر گذاشتم.
‫ولی اندی جونیور دیشب هم ‫یه گزارش به پلیس داده.
‫ظاهراً توی سکوی مترو ساوین هیل ‫ازش دزدی شده.
‫شاید سارق تا خونه دنبالش اومده.
‫اون نقاشی چی؟
‫شاید گروه سرقت موزه ‫بالاخره دارن به هم می‌زنن.
‫فکر کردم قرار نیست دوباره بریم
‫سراغ اون ماجرا، چارلی براون.
‫خب، بیا ببینیم این دو تا ‫چیزی می‌دونن یا نه.
‫در مورد قتل یا در مورد سرقت هنری؟
‫خب، از اونجایی که ممکنه ‫یکیش به اون یکی مربوط باشه، هر دو.
‫یالا دیگه!
‫این کاری نیست که توش خوب باشی،
‫درخت متهم رو تکون بدی ‫تا شواهد بریزه پایین؟
‫باشه.
‫ولی بهت اخطار میدم، ‫بعضی وقتا که درخت اشتباهی رو تکون بدی،
‫چیزی جز میوه فاسد گیرت نمیاد.
‫آره، خب، اگه اشتباه می‌کردم، ‫ساندویچ‌های صبحونه رو من می‌خرم.
‫- این چطوره؟ ‫- باشه، قبوله.
‫چرا باید اینو به من نشون بدی؟
‫چرا نباید بهت نشون بدم؟
‫نمی‌خوای ببینی قتل برادر خودت با خونسردی ‫چطور به نظر می‌رسه؟
‫فکر می‌کنی من اندی رو کشتم؟
‫قاتلش رو می‌شناخته.
‫و تو یه ساعت قبل از اینکه به قتل برسه ‫بهش زنگ زدی.
‫داشتین سر چیزی دعوا می‌کردین؟
‫داشتیم خونه پدرمون رو جمع می‌کردیم.
‫ازم خواست امروز صبح بیام کمکش.
‫بهش گفتم بعدازظهر میام.
‫همین بود.
‫اندی جونیور حدود یه ساعت قبل قتلش ‫اومد اداره پلیس.
‫می‌خواست با یه کارآگاه حرف بزنه
‫در مورد سرقت هاثورن.
‫اینکه اصلاً منطقی نیست.
‫تو حدود همون ساعت که اینجا بود ‫بهش زنگ زدی.
‫داشت با هر کسی که حرف می‌زد دعوا می‌کرد.
‫بهش زنگ زدم چون پدرش، اندی سینیور،
‫بهترین دوستم بود، و هفته پیش فوت کرد.
‫می‌خواستم ببینم حال اندی جونیور چطوره.
‫ما دعوا نمی‌کردیم.
‫می‌تونی در مورد این نقاشی بهم بگی؟
‫دختر اندی جونیور گفت
‫دیروز توی قاب بود و حالا نیست.
‫فکر می‌کنین یه نفر ‫اندی جونیور رو به خاطر یه نقاشی کشته؟
‫خب، اون هیچ‌وقت در موردش چیزی نگفت؟
‫چرا باید بگه؟
‫تو هم امروز صبح ‫توی خونه پدرت بودی، کلیتون؟
‫نه. سر کار بودم.
‫قراره کسی که ‫این کار رو با برادرم کرده پیدا کنین؟
‫- امروز صبح کجا بودی؟ ‫- باشگاه بودم.
‫نزدیک خونه ست، ولی نرفتم اونجا.
‫اندی جونیور مثل پسرم بود.
‫من هیچ‌وقت، هیچ‌وقت بهش آسیب نمی‌زنم.
‫هی. برای شب فیلم آماده‌ای؟
‫آره، قرار نیست که ‫یه فیلم جنگ جهانی دوم دیگه ببینیم، نه؟
‫نه، با خودم گفتم می‌تونیم ‫یکی از اون فیلم‌های مارول رو ببینیم
‫که همیشه در موردش حرف می‌زنی.
‫می‌دونی که ۳۷ تا از اونا هست، نه؟
‫خب...
‫خب، می‌خوایم یه سنت جدید شروع کنیم، درسته؟
‫چه راهی بهتر از ۳۷ تا فیلم.
‫جسارت نباشه، ‫ولی الان اصلاً حالش رو ندارم.
‫روز سختی سر کار داشتی؟
‫کار خوب بود.
‫می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫لازم نیست همه چی رو بهت بگم، هست؟
‫نه، لازم نیست.
‫بابا، ازت خواستم تختم رو مرتب نکنی.
‫من دیگه بچه کوچولو نیستم.
‫می‌دونم. اینجا نامرتب بود.
‫من... من... ‫ببین، فقط با خودم گفتم...
‫کمک کنم.
‫با همکلاسی‌های کایل حرف زدم.
‫همه گفتن افسرده و عصبانیه.
‫حتی در مورد بچه‌هایی که بهشون شلیک کرده، ‫نظرات خشونت‌آمیز داده.
‫و حضور آنلاینش؟
‫بازی‌های تیراندازی اول شخص.
‫میم‌های قتل توی تمام شبکه‌های اجتماعیش.
‫باورش سخته که پدر و مادرش ‫در مورد هیچ‌کدومش خبر نداشتن.
‫«باورش سخته» ‫دلیلی برای کیفرخواست نیست.
‫خب، اسلحه چی؟
‫دسترسیش به اسلحه خیلی آسون بود.
‫اسلحه قفل بود.
‫می‌دونی این تنها چیزیه که قانون می‌خواد.
‫اگه هی شونه خالی کنی، ‫بی‌تفاوت به نظر میای.
‫شونه خالی کنم؟ ‫حالا شبیه شهردار حرف می‌زنی.
‫من با شهردار موافقم.
‫ولی از همه مهم‌تر،
‫نگران والدین سهل‌انگارم
‫که بچه‌هاشون ‫بقیه بچه‌ها رو به گلوله می‌بندن.
‫پس ثابت کن که والدین کایل می‌دونستن
‫پسرشون یه قطار از ریل خارج‌شده ست
‫و کاری برای متوقف کردنش نکردن.
‫می‌دونم نیتش خیره،
‫ولی دیروز واقعاً تخت منو مرتب کرد.
‫- و من... ‫- وای، نه. وحشتناکه.
‫کاری که باید بکنی اینه که باهاش حرف بزنی
‫- تا یه جا برای خودش پیدا کنه. ‫- نمی‌تونم.
‫اون کل زندگیشو به خاطر من از ریشه کند.
‫و آره، خیلی خوبه که باهاش وقت می‌گذرونم،
‫ولی فقط کاش آخر شب می‌رفت.
‫می‌دونی؟
‫اگه تو بری چی؟
‫منظورت چیه؟ اونجا خونه منه.
‫می‌دونم، ولی... ‫می‌تونی بیای پیش من زندگی کنی.
‫به هر حال باید یه همخونه‌ی جدید پیدا کنم،
‫و شاید خوب باشه که
‫کسی باشه که واقعاً ازش خوشم میاد.
‫فکر نمی‌کنی این خیلی زیاد باشه،
‫با هم کار کنیم، با هم زندگی کنیم؟
‫شاید واقعاً همدیگه رو بکشیم.
‫خب، حداقل جفتمون ‫با تخت‌های نامرتب می‌میریم.
‫الو؟
‫آقای هیکس. نه، افسر شون ریگان هستم
‫از دیروز.
‫نه، پسرتون نیستم.
‫نه، آقا، این...
‫نه، نه، پیتر نیستم.
‫فکر کنم شماره‌ی اشتباهی گرفتین.
‫آقای هیکس، همه چی خوبه؟
‫صبر کن...
‫گیج به نظر می‌رسه.
‫فکر می‌کرد داره با پسرش حرف می‌زنه.
‫- باید بریم یه سر بهش بزنیم. ‫- بریم یه سر بهش بزنیم.
‫رز هاثورن این موزه رو سال ۱۹۰۰ ساخت
‫تا هنر خودشو با مردم به اشتراک بذاره.
‫و در واقع از روی
‫قصرهای رنسانس و موری الگوبرداری شده.
‫انگار می‌تونی اینجا راهنمای تور باشی.
‫قبلاً خیلی اینجا وقت می‌گذروندم.
‫و به خاطر همینه که دوباره کشیده شدی
‫توی این تعقیب و گریز سرقت هنری؟
‫حالا که گفتی. ‫پرونده اف‌بی‌آی رو بررسی کردم.
‫و پدر اندی جونیور، اندی سینیور،
‫به همراه دوستش زکری،
‫توی سرقت مظنون بودن.
‫اون موقع هر دوشون ‫سارق‌های شناخته‌شده‌ای بودن.
‫اف‌بی‌آی صدها مظنون داشت، ‫ولی این دو نفر
‫با توصیف دزدهای سرقت مطابقت داشتن.
‫پس اف‌بی‌آی اونا رو برای بازجویی آورد
‫ولی نتونست چیزی رو ثابت کنه.
‫اگه اف‌بی‌آی صدها مظنون داشت،
‫مطمئنم ده‌ها نفر داشتن که
‫با توصیف مطابقت داشتن، ‫نه فقط این دو نفر.
‫آره، ولی اندی سینیور مُرده.
‫و پسرش، اندی جونیور، ‫میاد اداره تا به ما بگه
‫در مورد سرقت اطلاعاتی داره،
‫- ولی چند ساعت بعد به قتل می‌رسه؟ ‫- منطقیه.
‫و اینا نقاشی‌های رامبراند و مانه و دگا هستن
‫که هیچ‌وقت پیدا نشدن.
‫نیم میلیارد دلار.
‫باشه، شاید همه چی به هم وصله ‫و شاید حق با توئه،
‫و داریم در موردش تحقیق می‌کنیم،
‫ولی کار ما پیدا کردن قاتله،
‫پس بیا حواسمون به هدفمون باشه.
‫حالا بهم بگو کدوم نقاشه که
‫گوش خودشو قطع کرد یا یه همچین چیزی.
‫وای.
‫قاب‌های خالی رو روی دیوار نگه می‌دارن ‫تا یادآوری اون اتفاق باشه.
‫تئوری در مورد اینکه ‫این نقاشی‌های دزدیده شده کجان چیه؟
‫اف‌بی‌آی فکر می‌کنه یا توی یه قصر سعودی‌ان
‫یا یه جایی توی بوستون مخفیشون کردن،
‫چون برای معامله کردن خیلی شناخته‌شده‌ان.
‫متوجه چیزی در مورد این یکی شدی؟
‫دقیقاً هم‌اندازه‌ی اونیه که ‫توی خونه اندی بود.
‫می‌دونی قبلاً چه نقاشی‌ای ‫توی این قاب بوده؟
‫این نقاشی مانه.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا نقاشی رو از توی قاب بریدن؟
‫اگه اینقدر ارزشمنده،
‫ممکن بود بهش آسیب بزنه، ‫اینجوری بی‌ارزش می‌شد.
‫چرا خود قاب رو هم نبردن؟
‫البته.
‫قاب.
‫ما باید بریم.
‫چی...
‫می‌دونی داره در مورد چی حرف می‌زنه؟
‫فکر می‌کنی اون واقعاً نقاشی مانه بود؟
‫پدربزرگت هیچ‌وقت در مورد
‫سرقت موزه هاثورن چیزی گفت؟
‫نه.
‫من... می‌دونم وقتی جوون بود ‫یه سری دردسر داشت،
‫با عمو زک، ولی نه همچین چیزی.
‫و هیچ‌وقت متوجه امضای روی نقاشی نشدی؟
‫متوجه شدم، ولی پدرم گفت قلابیه.
‫توی یه قاب خیلی ارزون بود،
‫هیچ‌وقت کسی مشکوک نشد.
‫قاب‌های ارزون ‫رنگ رو از اثر هنری می‌کشن.
‫و برای همینه که...
‫هنر بی‌قیمت...
‫توی چوب باکیفیت قاب میشه.
‫لعنتی.
‫فکر کنم بعد از فوت پدربزرگت،
‫پدرت فهمیده که اون عضو گروه سرقت بوده.
‫و فکر می‌کنم یکی دیگه از اعضای اون گروه ‫پدرت رو کشته
‫و اون نقاشی مانه رو دزدیده
‫تا یه راز ۳۵ ساله رو حفظ کنه.
‫- ریگان؟ ‫- توی آشپزخونه‌ام.
‫یه تیکه رنگ از قاب برداشتم،
‫و اگه درست بگم ‫و با نقاشی مانه مطابقت داشته باشه،
‫پس می‌تونیم یکی از ‫بزرگترین سرقت‌های تاریخ رو حل کنیم
‫و انگیزه برای قتل رو ثابت کنیم.
‫و اگه من درست بگم،
‫شاید بتونیم اینو به قاتل وصل کنیم.
‫چیزی که تکنیسین‌های شواهد جا انداختن:
‫اولین سرنخ واقعیمون.
‫اون آقای هیکسه.
‫تو از پله‌ها برو. ‫من ببینم نردبون اضطراری هست یا نه.
‫۱۲-جیک-۱۰۱ درخواست نیروی کمکی ‫در ۱۷۹۴ رکسفورد استریت،
‫برای یه مرد روی پشت بوم.
‫به آتش‌نشانی و اورژانس نیاز داریم.
‫نمی‌تونم تلویزیون لعنتی رو درست کنم، پیتر.
‫وقتی به کمکت نیاز دارم هیچ‌وقت نیستی.
‫آقای هیکس، می‌تونم کمک کنم.
‫چرا یه قدم عقب نمیری، ‫بذار من انجامش بدم.
‫من کل زندگیمو صرف مراقبت از تو کردم.
‫حالا مادرت رفته، تو باهام حرف نمی‌زنی.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه تلویزیون رو درست کنه!
‫- آقای هیکس! ‫- دیگه اینجوری صدام نکن.
‫باشه، بابا.
‫حق با توئه. متأسفم.
‫باید کنارت می‌بودم.
‫نباید تو رو از خودم دور می‌کردم.
‫همیشه بخشی از زندگی من می‌مونی، ‫مهم نیست چی بشه.
‫دوستت دارم، بابا.
‫لطفاً، حالا میشه از لبه دور بشی؟
‫آقای هیکس!
‫خیلی نزدیک بود.
‫باید بسپریمش به خدمات محافظتی.
‫این فقط موقتیه.
‫باید پسرشو پیدا کنیم.
‫اون استیک‌ها خوشمزه‌ان.
‫اگه دکترم بهم بگه گوشت گاو نخورم، من...
‫باید یه دکتر جدید پیدا کنم.
‫شنیدم یه مورد آر اچ ویژه گرفتی.
‫- واقعاً فکر می‌کنی واقعیه؟ ‫- آره.
‫وای، خدای من. زودباور.
‫- چطور جرئت می‌کنی؟ ‫- اون چیه؟ چی؟
‫سرقت موزه رز هاثورن؟
‫مردم دهه‌هاست که سعی دارن حلش کنن.
‫و کی میگه خواهرت نمی‌تونه؟
‫ممنون، مامان.
‫راستش، هنوز منتظر ‫یه سری شواهد کلیدی هستیم.
‫فقط میگم، پسر نباید می‌دونست که
‫پدرش یه دزد هنری بوده؟
‫هر پدر و پسری ‫مثل تو و شون به هم نزدیک نیستن.
‫حرفت منطقیه.
‫شاید باید باشن.
‫شاید اون وقت ‫جلوی پسرشون رو می‌گرفتن
‫قبل از اینکه ‫یه جای عمومی رو به گلوله ببنده.
‫- ببخشید؟ ‫- متأسفم،
‫ولی والدین باید می‌دونستن
‫چه اتفاقی برای بچه‌شون می‌افته.
‫هیچ پدر و مادری نمی‌تونه مطلقاً همه چی رو ‫در مورد بچه‌هاش بدونه.
‫- مخصوصاً نوجوون‌ها. ‫- تو هم همه چیزایی رو
‫که توی زندگی فیبی می‌گذره نمی‌دونی، ‫می‌دونی؟
‫آره.توی این مورد ‫باید با دادستان و کشیش موافقت کنم.
‫من با سارا موافقم.
‫اگه بچه‌شون از اسلحه‌ای استفاده کنه ‫که اونا خریدن،
‫والدین مسئول نیستن؟
‫خب، بستگی به پرونده داره،
‫و بستگی به والدین داره.
‫اگه سهل‌انگار بودن، البته که مسئول‌ان.
‫ولی مامان تو، نمی‌خواست که من
‫در مورد ایمنی اسلحه ‫به تو و برادرت یاد بدم.
‫آخه، من پلیس‌ام.
‫باید یه اسلحه توی خونه داشته باشم.
‫چی می‌شد اگه بهت یاد نمی‌دادم
‫و تو یه روز از ریل خارج می‌شدی
‫و یه کار وحشتناک با اون اسلحه می‌کردی؟
‫مامانت باید به خاطر اون زندانی بشه؟
‫نه، ولی فکر کنم اگه داشتم از هم می‌پاشیدم، ‫متوجه می‌شدی، درسته؟
‫نکته‌ای که دارم میگم اینه که
‫هیچ‌کس نمی‌تونه ۲۴ ساعت شبانه‌روز ‫مراقب بچه‌هاش باشه.
‫حتی یه پلیس.
‫کاملاً درسته.
‫لازمه روز کمین رو بهت یادآوری کنم؟
‫- روز کمین چیه؟ آره. ‫- آره.
‫روز کمین یه روز تصادفی بود ‫که مامان انتخاب می‌کرد
‫تا یهو اتاق‌هامون رو بگرده.
‫و سابقه جستجوهامون رو چک کنه.
‫و دفترچه‌های خاطراتمون رو بخونه.
‫این وحشتناکه.
‫- آره. ‫- می‌تونی جزئیات رو بهم بگی، لطفاً؟
‫برای اون کار ‫خودت حکم قضایی صادر می‌کردی، خانم دادستان؟
‫فهمیدم اولین رابطه‌ت کی بود.
‫به چی می‌خندی؟
‫همه ماجرای روز یوم کیپور رو یادشونه.
‫ماجرای یوم کیپور چیه؟
‫بهت هزار دلار میدم تا دهنتو ببندی.
‫نه، نه. به عنوان همکارت، ‫احساس می‌کنم حق دارم
‫در مورد داستان‌های ‫مخفی و خجالت‌آور بدونم.
‫راستش این توی کتاب راهنمای پلیسه.
‫آره، «رازهای همکار».
‫خب، یه روز کمین توی یوم کیپور بود.
‫ما حواسمون پرت بود، ‫روزه گرفته بودیم،
‫و بذار اینجوری بگم که جونا گیر افتاد
‫در حال بازدید از یه سری سایت نامناسب.
‫متأسفم، برادر.
‫اون روز خیلی چیزا برای کفاره دادن داشتم.
‫سرک کشیدن نشونه‌ی واقعی عشق والدینه.
‫همونطور که محافظت از فرزندانت ‫در هر شرایطی هست.
‫کتاب تثنیه، باب ۵، آیه‌ ۱۶.
‫چی؟
‫اون «پدر و مادر خود را احترام بگذار» نیست؟
‫پس داشتین گوش می‌دادین.
‫همین برای من کافیه. ‫من... باید برم موعظه بنویسم.
‫باشه، باشه. ‫خب، من میز رو تمیز می‌کنم.
‫- من کمک می‌کنم. ‫- ممنون.
‫هی. حرفی که پدربزرگ اونجا زد
‫در مورد محافظت والدین از بچه‌هاشون
‫دوباره منو یاد والدین قاتل انداخت.
‫باشه، به چی فکر می‌کنی؟
‫ما سعی داشتیم ثابت کنیم که والدین
‫باید از وضعیت روانی کایل خبر می‌داشتن،
‫و برای جلوگیری از تیراندازی ‫یه کاری می‌کردن.
‫اگه قبلاً هم کاری کرده باشن که
‫پسرشون رو از مجازات حفظ کنن چی؟
‫خب، اگه بتونیم ثابت کنیم که والدین
‫الگویی برای کمک به پسرشون داشتن،
‫تا در گذشته از عواقب منفی فرار کنه،
‫این نشون میده که ‫می‌دونستن کایل الان چی می‌شده.
‫می‌دونستن اون یه قطار از ریل خارج‌شده ست
‫که کاری برای متوقف کردنش نکردن.
‫این می‌تونه جواب بده. ‫ببین چی پیدا می‌کنی.
‫یه مطابقت پیدا کردم.
‫این همون نوع رنگیه ‫که توی نقاشی دزدیده شده هست.
‫و مال همون دوره زمانیه.
‫نقاشی اصلی بوده؟
‫این اولین سرنخ سرقت هاثورن ‫توی این ۳۵ ساله.
‫کارت خوب بود، چارلی براون.
‫حق با تو بود، و اعتراف می‌کنم.
‫حیف که یه نفر باید می‌مُرد ‫تا این معلوم بشه، می‌دونی؟
‫اندی جونیور کشته میشه
‫چون پدرش سال‌ها پیش ‫یه جرم انجام داده؟
‫چیزی که اون حتی در موردش نمی‌دونست؟
‫آره.
‫حالا، می‌خوای بهم بگی قضیه تو چیه؟
‫و نگو «هیچی».
‫قبلاً خیلی توی موزه هاثورن وقت می‌گذروندم
‫چون توی این فکر بودم که هنر بخونم.
‫- یعنی هنر خوندن توی دانشکده هنر؟ ‫- آره.
‫و واقعاً بااستعداد بودم.
‫ولی دنبالش نرفتم.
‫آینده‌ای براش نمی‌دیدی؟
‫حقوق کارآگاهیم محشره.
‫آره، من و تو هر دو.
‫- نقد، آره. ‫- آره، هر دومون.
‫نه، فقط بیخیالش شدم.
‫چرا بیخیال شدی؟
‫چون هنر استعدادی نبود که مامانم داشت...
‫برای همین با خودم گفتم ‫اینو از پدر واقعیم گرفتم.
‫پدر واقعی که هیچ‌وقت ملاقاتش نکردی.
‫آره. و من
‫این بخش از خودمو دفن کردم ‫چون داشتم سعی می‌کردم
‫با مردی که منو ترک کرد فرق داشته باشم.
‫سعی کردی با می در موردش حرف بزنی؟
‫می‌دونی، قبلاً ازش ‫در مورد بابام می‌پرسیدم...
‫و اون همیشه می‌گفت،
‫«وقتی بچه بودی رفت. ‫دیگه توی زندگی ما نیست.»
‫برای همین بالاخره ‫سوال پرسیدن رو متوقف کردم.
‫شاید وقتشه دوباره بپرسی.
‫می‌دونی، بعضی وقتا ‫وقتی به کسی فشار میاری،
‫فقط از خودت دورش می‌کنی.
‫درسته.
‫خب، تا وقتی امتحان نکنیم نمی‌دونیم.
‫راستی، در حالی که تو ‫داشتی پرونده هاثورن رو حل می‌کردی،
‫من شاید پرونده قتل خودمون رو ‫حل کرده باشم.
‫آزمایش واحدهای صحنه جرم ‫روی لیوان‌ها تموم شد؟
‫اثر انگشت قابل استفاده‌ای نیست،
‫ولی یه لکه گریس زیر دسته هست
‫که با لکه گریس ‫روی قهوه‌ساز مطابقت داره.
‫پس قاتل اندی جونیور،
‫کسی که می‌شناسدش، میاد...
‫براشون قهوه درست می‌کنه، دعوا می‌کنن.
‫می‌کشتش، دستپاچه میشه و میره.
‫گریس رو آزمایش کردن؟
‫آره. حاوی کمپلکس لیتیومه،
‫که توی روغن خودرو پیدا میشه
‫و احتمالاً توی دست‌های ‫یه مکانیک هم پیدا میشه،
‫مثل کلیتون.
‫پس باید دوباره باهاش حرف بزنیم.
‫درسته.
‫بعد از اینکه به برادرت زنگ زدی،
‫مستقیم رفت خونه‌ی پدرت تا تو رو ببینه.
‫به خاطر این بود که بهش گفتی بره اونجا، نه؟
‫بهتون گفتم. من نرفتم خونه.
‫سر کار بودم.
‫مشکل اینجاست که ما گریس پیدا کردیم
‫روی قهوه‌ساز و ‫لیوانی که کنار جسد اندی بود.
‫و حدس بزن چه نوع گریسی بود، کلیتون.
‫گریس مکانیکی.
‫همچنین حکم بازرسی خونه تو رو گرفتیم
‫و اینو توی کمد پیدا کردیم.
‫الان داریم آزمایش بالستیک روش انجام می‌دیم،
‫و قراره با اسلحه‌ای که ‫اندی جونیور رو کشت مطابقت داشته باشه، نه؟
‫نه؟!
‫پس این چیزیه که فکر می‌کنیم اتفاق افتاده.
‫پدرت می‌میره، تو و برادرت
‫از دخالتش توی سرقت خبردار میشین،
‫پس تو اندی جونیور رو می‌کشی ‫تا نقاشی‌ها رو برای خودت نگه داری.
‫ولی باید بهمون بگی، زکری هم دخیل بود؟
‫یالا کلیتون.
‫حبس ابد در انتظارته، باشه؟
‫می‌دونیم همون صبحی که به برادرت زنگ زدی،
‫زکری هم بهش زنگ زد.
‫اگه زکری رو لو بدی،
‫می‌تونیم برات تخفیف مجازات بگیریم.
‫ولی باید همین الان لوش بدی.
‫زک هیچ ربطی به مرگ اندی نداشت.
‫کار من بود.
‫اندی شب قبل بهم زنگ زد،
‫گفت یه صندوق امانات پیدا کرده.
‫توی صندوق یه کلید برای یه انبار بود
‫با یه یادداشت از پدرمون،
‫که اعتراف کرده بود ‫آثار هنری هاثورن رو دزدیده.
‫پس اندی رفت انبار ‫و آثار هنری رو پیدا کرد؟
‫من می‌خواستم اونا رو بفروشم،
‫ولی حاضر نشد بهم بگه انبار کجاست.
‫شروع کرد به دور شدن از من.
‫بهش گفتم وایسه. من...
‫تفنگ رو گرفتم طرفش، ولی یهو...
‫شلیک شد.
‫قسم می‌خورم، ‫فقط می‌خواستم بترسونمش.
‫- هیچ‌وقت قصد آسیب زدن بهش رو نداشتم. ‫- ولی بهش آسیب زدی.
‫این اسلحه رو گرفتی سمت پشت برادرت،
‫و به خاطر یه سری نقاشی قدیمی کشتیش.
‫اگه من و اندی حقیقت رو می‌دونستیم،
‫اگه پدرمون رو یه کم بهتر می‌شناختیم...
‫اصلاً...
‫شاید هیچ‌وقت این اتفاق نمی‌افتاد.
‫دکتر کرتیس، کایل فرگوسن ‫از چندین مدرسه اخراج شده بود.
‫ولی همه اون اخراج‌ها
‫به طور رسمی به انتقالی تغییر کردن ‫چون پزشک‌های مختلف
‫تشخیص‌های متفاوتی داده بودن.
‫وقتی تهدید قریب‌الوقوعی هست، ‫محرمانه بودن اعتبار نداره.
‫حداقل می‌تونین ‫بگین دارو مصرف می‌کرد یا نه؟
‫باشه.
‫[کایل فرگوسن] ‫[ریسپریدون، والپروات اسید]
‫[استفاده‌ از ریسپریدون و والپروات اسید]
‫[برای درمان اختلال دوقطبی، توهم پارانوئید] ‫[گرایش به خشونت، علائم روان‌پریشی]
‫اونا می‌دونستن.
‫کلیتون به قتل اندی جونیور اعتراف کرد.
‫متأسفم که اینو می‌شنوم.
‫مطمئنم هستی.
‫خب... من چرا اینجام؟
‫چون شریکم ازت یه سوال داره.
‫نقاشی مانه کجاست؟
‫اونی که روی دیوار اندی سینیور بود.
‫دوستت.
‫اونی که هر دوتون ۳۵ سال پیش ‫از موزه هاثورن دزدیدین
‫همراه ۱۲ اثر هنری دیگه.
‫نمی‌دونم داری در مورد چی حرف می‌زنی.
‫مسئله اینجاست که می‌دونی.
‫چون فکر می‌کنم فهمیدی اندی جونیور ‫حقیقت رو کشف کرده
‫و می‌دونست آثار هنری کجاست.
‫ولی قبل از اینکه بتونی بهش برسی، ‫کلیتون کشتش.
‫و بعد از اون فرصت استفاده کردی،
‫تا دوباره نقاشی مانه رو برداری.
‫اگه من یه نقاشی رو از خونه اندی دزدیدم...
‫چرا باید یه قاب خالی جا بذارم؟
‫مسخره کردن موزه.
‫و پلیس.
‫می‌تونه یه جورایی خنده‌دار باشه، نه؟
‫ولی نمی‌تونین چیزی رو ثابت کنین.
‫پس من دیگه میرم.
‫نمی‌تونی برای مدت زیادی ‫از این قسر در بری.
‫- حواسم بهت هست. ‫- منم همین‌طور.
‫چیز زیادی برای دیدن نیست.
‫من فقط یه آدم عادی‌ام ‫که یه زندگی نرمال داره.
‫همونطور که بودم...
‫توی ۳۵ سال گذشته.
‫باورم نمیشه پدربزرگم ‫همه‌ی اون نقاشی‌ها رو دزدیده.
‫و یکی از اونا روی دیوارش بود.
‫می‌دونیم هضمش برات سخته.
‫خیلی متأسفیم.
‫ممنون که دم رفتن اومدین منو دیدین.
‫نمی‌دونم اینا می‌تونن کمکی کنن یا نه.
‫شاید یه کامپیوتر؟ موبایل؟
‫هر چیزی که بتونیم ازش ‫برای دسترسی به فایل‌های شخصی استفاده کنیم.
‫آره، موبایلش توی این جعبه ست.
‫خودم رمزش رو براش گذاشتم.
‫ممنون.
‫فقط یه دقیقه کارمون طول می‌کشه.
‫خیلی‌خب، فیلم دوربین امنیتی.
‫آره، این انباره.
‫اون اندی جونیور که داره ‫آثار هنری دزدیده شده رو پیدا می‌کنه؟
‫این آخرین به‌روزرسانی دوربین انباره.
‫سرویس مکان‌یابی خاموشه،
‫ولی زمانش میگه ۷:۰۲ شب،
‫شب قبل از قتل.
‫۱۲ دقیقه بعد ‫از اندی جونیور سرقت شد،
‫شب قبل از قتل ‫ساعت ۷:۱۴ توی ایستگاه مترو.
‫توی ساوین هیل.
‫پس اگه بتونیم یه انبار پیدا کنیم،
‫که ۱۲ دقیقه ‫با اون ایستگاه فاصله داشته باشه...
‫آثار هنری رو پیدا می‌کنیم.
‫پسر شما بیماری روانی شدید داشت.
‫- و ما داشتیم کمکش می‌کردیم. ‫- که قابل تحسینه.
‫ولی اینم می‌دونستین که ‫می‌تونه به مردم آسیب بزنه.
‫این درست نیست.
‫دکترهاش هیچ‌وقت بهمون نگفتن ‫که می‌تونه کار خشونت‌آمیزی بکنه.
‫این داروها برای همینن.
‫و از روی تاریخ‌های روی بطری‌ها ‫و اینکه چقدر پر بودن،
‫واضحه که اونا رو مصرف نمی‌کرده.
‫شما هیچ تصوری ندارین که
‫داشتن پسری مثل کایل چطوره.
‫فکر کردیم اگه یه کم فضا بهش بدیم...
‫واقعاً فکر نمی‌کردیم که
‫اینجوری از هم بپاشه.
‫نکته همینجاست.
‫فکر نکردین.
‫هر دو بلند بشین ‫و دستاتون رو بذارین پشت سرتون.
‫شما بازداشتین.
‫بازداشت؟ این مسخره ست...
‫گفتم دستاتون رو بذارین پشت سرتون.
‫علاوه بر متهم کردن کایل فرگوسن ‫به قتل درجه یک،
‫دفتر دادستان همچنین ‫پدر و مادرش رو
‫به قتل غیرعمد متهم می‌کنه.
‫خانم دادستان؟
‫پلیس بوستون الگویی از رفتار رو ثابت کرده
‫که نشون میده فرگوسن‌ها خوب می‌دونستن
‫پسرشون کایل یه بمب ساعتیه.
‫نه تنها کاری برای متوقف کردنش نکردن،
‫بلکه یه اسلحه هم دستش دادن.
‫این والدین
‫مسئولیت جرم پسرشون رو به عهده دارن.
‫زندگی سه تا جوون از بین رفته.
‫ولی این دفتر می‌تونه ‫برای خانواده‌هاشون عدالت رو برقرار کنه.
‫یه نفر اینجاست که ‫دوست داره شما رو ببینه.
‫پیتر؟
‫بابا.
‫من... به محض اینکه شنیدم ‫به مشکل خوردی اومدم.
‫من هیچ مشکلی یادم نمیاد.
‫متأسفم که بهت سر نزدم.
‫و متأسفم که...
‫گذاشتم یه دعوای کوچیک احمقانه ‫بینمون فاصله بندازه.
‫نباید اون حرف رو می‌زدم.
‫اونم یادم نمیاد.
‫میشه بیای پیش ما بمونی؟
‫آنا دوست داره بهمون نزدیکتر باشی.
‫همیشه همدیگه رو می‌بینیم.
‫اونو می‌بری مدرسه.
‫آنا.
‫الان چند سالشه؟
‫هشت سالشه.
‫بردن آنا به مدرسه خوب میشه.
‫واقعاً فکر می‌کردم اینجاست.
‫آره، واقعاً کاش اینجا بود، چارلی براون.
‫صبر کن، پس هاوک‌آی توی تیم قبول شد
‫با اینکه فقط یه تیر و کمون داره؟
‫آره، ولی خیلی تیرانداز ماهریه.
‫باید باشه.
‫بقیه‌شون قدرت‌های ماورایی دارن.
‫- می‌تونیم در مورد... ‫- داشتم...
‫تو اول بگو.
‫متأسفم که این چند وقت ‫اینجا خیلی پرتنش بوده.
‫منم که باید متأسف باشم.
‫دارم جاتو تنگ می‌کنم.
‫پدربزرگت همیشه می‌گفت
‫می‌خواد بچه‌هاش دو تا چیز داشته باشن: ‫ریشه و بال.
‫آره، یادمه.
‫آره.
‫خب، ریشه‌های تو خیلی قویه.
‫می‌تونم ببینم.
‫ولی نذاشتم بال‌هات رو باز کنی.
‫پس...
‫فکر کنم وقتشه که ‫جای خودم رو پیدا کنم.
‫خب، اگه همینجا باشه چی؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، جونا گفت ‫به یه همخونه‌ی جدید نیاز داره،
‫و اونجا فضای بیشتری نسبت به اینجا داره.
‫و داشتم فکر می‌کردم ‫شاید تو بتونی اجاره منو بدی.
‫منظورت همون اجاره‌ایه ‫که خودم قبلاً ضامنش شدم؟
‫آره. آره، همون اجاره.
‫باشه.
‫خب، اینجارو دوست دارم.
‫- ممنون میشم. ‫- آره، منم همین‌طور.
‫و اگه نمی‌خوای اینو ببینی،
‫می‌تونیم یه چیز دیگه بذاریم.
‫- نه، نه، خوشم اومده. ‫- آره؟
‫می‌خوام ببینم این یارو تیر و کمون‌داره ‫چطوری دووم میاره.